Του Μητροπολίτου Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ
«Τότε υπέστρεψαν εις Ιερουσαλήμ -μετά χαράς μεγάλης- από όρους του καλουμένου Ελαιώνος. Και ήσαν διαπαντός εν τω ιερώ αινούντες και ευλογούντες τον Θεόν».
Με αυτές τις αδρές γραμμές, ο ιερός Ευαγγελιστής Λουκάς περιγράφει στο τέλος του Ευαγγελίου του και στην αρχή των Πράξεων των Αποστόλων, την τελευταία εμφάνιση του Αναστάντος Κυρίου στους μαθητές Του. Και στα δύο αυτά βιβλία του ιερού Λουκά, η Ανάληψη του Κυρίου κατακλείει την ιστορία του επί γης βίου του Χριστού και ανοίγει την ιστορία των μαθητών – της Εκκλησίας. Είναι, με άλλα λόγια, ο συνδετικός κρίκος, η μετάβασις από την μία φάση του σωτηριώδους έργου του Θεού στην άλλη.
Ο Υιός και Λόγος του Θεού με τον εκούσιό Του θάνατο και την τριήμερο Ανάστασή Του, αφού συνέτριψε την δύναμη της αμαρτίας και κατέλυσε το κράτος του διαβόλου, επιστρέφει θριαμβευτής στους Ουρανούς φέρνοντας μαζί Του το απολωλός πρόβατο.
Η Ανάληψη του Κυρίου από την γη στον Ουρανό ήταν τόσο απρόσμενη στους ανθρώπους, όσο ήταν και στους Αγγέλους η έλευσή Του από τον Ουρανό στην γη και η κατά σάρκα γέννησή Του. Αλλά και ποιό γεγονός στην ζωή του Χριστού δεν αντιπροσωπεύει κάτι μοναδικό και απρόσμενο στον κόσμο; Από μια πρώτη ματιά ήταν όλα απρόσμενα, αναπάντεχα. Όταν όμως γίνεται φανερό, πως υπηρετούν το σχέδιο της σωτηρίας μας, όλοι οι πιστοί άνθρωποι πρέπει να κραυγάσουν με χαρά και να δοξολογήσουν την δύναμη του Θεού, την σοφία και την αγάπη Του για το ανθρώπινο γένος.
Γιατί ο Κύριος, ανεβαίνοντας στους Ουρανούς, ανεβαίνει μαζί με το Σώμα Του το ανθρώπινο, με την θεωθείσα σάρκα Του. Αυτήν ανεβάζει στον Ουρανό και συγκαθίζει στα δεξιά του θρόνου του Θεού. Και με αυτό τον τρόπο γίνεται πρωτοπόρος του ανθρωπίνου γένους στην δόξα του Ουρανού, όπως με την Ανάστασή Του έγινε πρωτότοκος των νεκρών.
Στους ώμους Του πήρε την πλανηθείσα ανθρωπίνη φύση, και αναληφθείς την θέωσε, και «τω Θεώ και Πατρί προσήγαγε». Μάλιστα, ο Άγιος Επιφάνιος Επίσκοπος Κύπρου, παρουσιάζει τον Χριστό να λέγει στον Άναρχο Πατέρα Του: «Εύρον, πάτερ, το πρόβατον το πλανώμενον, όπερ ο απατεών όφις δολοπλόκοις τεχνάσμασιν ηπάτησεν και κακίας οδούς υπέδειξε, πηλώ δε της πολυθεΐας την καθαρότητα της θεογνωσίας εμόλυνε».
Αυτήν την ανθρώπινη φύση, αφού την έπλυνε στα νερά του Ιορδάνου και την στόλισε με την σφραγίδα της παρουσίας του Αγίου Πνεύματος, τώρα δια της Αναλήψεως, την προσφέρει ως δώρο στον Πατέρα Του.
Ποιός είναι, όμως, αυτός ο Ουρανός στον οποίο ο Χριστός ανελήφθη; Ας μας απαντήσει σ’ αυτό το ερώτημα ο Ιερός Χρυσόστομος. Μιλώντας για τον Ουρανό, αναφωνεί: «Τί ανάγκη έχω από τον ουρανό, όταν εγώ ο ίδιος θα γίνω Ουρανός;». Και συμπληρώνουν και οι υπόλοιποι Πατέρες, που ονόμασαν την Εκκλησία “επίγειο ουρανό”, ότι Ουρανός είναι το όνομα της αυθεντικής κλήσεώς μας ως ανθρώπινα πλάσματα, Ουρανός είναι η τελική αλήθεια για την γη. Ο Ουρανός δεν βρίσκεται κάπου στο απώτερο διάστημα πέρα από τους πλανήτες ή σε κάποιον άγνωστο γαλαξία. Ουρανός είναι αυτό που μας επιστρέφει ο Χριστός, ό,τι χάσαμε με την αμαρτία και την υπερηφάνεια, με τις επίγειες, αποκλειστικά γήινες, επιστήμες και ιδεολογίες, και τώρα είναι ανοικτός, μας τον προσφέρει και μας τον επιστρέφει ο Χριστός.
Ουρανός είναι το βασίλειο της αιωνίου ζωής, το βασίλειο της αληθείας, της καλωσύνης και της ομορφιάς. Ουρανός είναι ολόκληρη η πνευματική μεταμόρφωση της ανθρωπίνης ζωής. Ουρανός είναι η βασιλεία του Θεού, η νίκη πάνω στον θάνατο, ο θρίαμβος της αγάπης και της φροντίδος. Ουρανός είναι η εκπλήρωση αυτής της έσχατης επιθυμίας, για την οποία ειπώθηκε: «α οφθαλμός ουκ είδε και ους ουκ ήκουσε και επί καρδίαν ανθρώπου ουκ ανέβη, α ητοίμασεν ο Θεός τοις αγαπώσιν αυτόν» (Α’ Κορ. 2, 9).
Όλα αυτά μας έχουν αποκαλυφθεί, μας έχουν δοθεί από τον Χριστό. Και έτσι ο Ουρανός διαπερνά την ζωή μας εδώ και τώρα, η ίδια η γη γίνεται μια αντανάκλαση της ουράνιας ομορφιάς. Ποιός κατήλθε από τον Ουρανό στην γη για να μας επιστρέψει τον Ουρανό; Ο Θεός. Ποιός ανέβηκε από την γη στον ουρανό; Η θεωμένη ανθρώπινη φύση του Ιησού.
Ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς γράφει πως, «Όπως, λοιπόν, Εκείνος έζησε και απεβίωσε, αναστήθηκε και αναλήφθηκε, έτσι κι’ εμείς ζούμε και πεθαίνουμε και θα αναστηθούμε όλοι. Την ανάληψη όμως δεν θα πετύχουμε όλοι, αλλά μόνο εκείνοι για τους οποίους ζωή είναι ο Χριστός και ο θάνατος είναι κέρδος. Όσοι προ του θανάτου σταύρωσαν την αμαρτία δια της μετανοίας, μόνο αυτοί θα αναληφθούν μετά την κοινή ανάσταση εν νεφέλαις, προς συνάντηση του Κυρίου στον αέρα, στον Ουρανό» (Α’ Θεσ. 4:17).
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου