Ιδιοκτήτης: Πρωτοπρεσβύτερος του Οικουμενικού Θρόνου Παναγιώτης Καποδίστριας (pakapodistrias@gmail.com), υπεύθυνος Γραφείου Τύπου της Ι. Μ. Ζακύνθου. Είναι e-περιοδικό της Ενορίας Μπανάτου. Οι κ.κ. δημοσιογράφοι δύνανται να αντλούν στοιχεία, αφορώντα μόνο σε εκκλησιαστικά δρώμενα της Ζακύνθου, με αναφορά του συγκεκριμένου συνδέσμου των αναδημοσιευόμενων. Η πνευματική ιδιοκτησία προστατεύεται από τον νόμο 2121/1993 και την Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης, κυρωμένη από τον νόμο 100/1975.

Νυχθημερόν παρόντες στο "Νυχθημερόν"!

Τα νεότερα στα θεματικά ένθετα

Παρασκευή, 22 Νοεμβρίου 2013

Μνήμη Διονυσίου ιερέως Μαμφρέδα (1912-1993)

Απόσπασμα ομιλίας του π. Παναγιώτη Καποδίστρια
κατά το 20ετές Μνημόσυνο του μακαριστού ιερέως Διονυσίου Μαμφρέδα (+1993) 
[Ναός Φανερωμένης Μπανάτου, Εορτή των Εισοδίων 2013]

[...]
Ο αλησμόνητος Παππούλης μας, ο ταπεινότατος παπά Νιόνιος ο Μαμφρέδας, εκ του συνοικισμού του Χουρχουλιδίου Ζακύνθου ορμώμενος, υπήρξε καθ' όλο τον ογδοντάχρονο βίο του υπόδειγμα πραότητας, τύπος παροιμιώδους υπομονής και πηγαίας αγάπης! 

Από το 1967 έως το 1986 υπηρέτησε πανάξια και ιεροπρεπέστατα τα ιερά Θυσιαστήρια των ναών της Ενορίας μας, ενώ είναι αξιοσημείωτο ότι ουδέποτε τον θυμήθηκαν οι εκάστοτε εκκλησιαστικές αρχές του νησιού μας, ώστε να τον τιμήσουν με κάποιο οφφίκιο ή ένα τουλάχιστον "εύγε", όπως συνηθίζεται να συμβαίνει ευκαίρως ακαίρως και κατά κόρον στην εποχή μας... Απλούς στρατιώτης Χριστού εισήλθε στον ιερό Κλήρο κι έτσι απλούς εξήλθε... Ή, μήπως, θα ήταν σωστότερο να λέγαμε ότι εισήλθε Απλούς στην Αιωνότητα πλάι στον Χριστό, που τόσο αγάπησε;;; Από την ανθρώπινη Αφάνεια καταξιώθηκε στην Επιφάνεια (ή και Διαφάνεια) τ' Ουρανού! Τι το καλύτερο; Τι το προτιμότερο; Τι το ανώτερο και αγιότερο;

Η λέξη-κλειδί και βραβείο και οφίκιο και τιμή υπέρτατη είναι, λοιπόν, η Απλότητα του π. Διονυσίου Μαμφρέδα και την οποία καλούμαστε όλοι εμείς, εδώ στον άκοσμο κόσμο μας να εκζητήσουμε και να καλλιεργήσουμε! Σκεφτήκαμε ποτέ ότι ουδείς εξ ημών μπορεί να σταθεί δίπλα στον Θρόνο της θείας Μεγαλειότητας με τα όποια οφφίκιά του, αλλ' αποκλειστικά και μόνον με την γυμνότητα τής όποιας και όσης Απλότητάς του;

Όσο περνούν τα χρόνια, όλο και περισσότερο σιγουρευόμαστε ότι ο ταπεινός πνευματικός Πατέρας της περιοχής μας του β΄ μισού του Εικοστού Αιώνα, ο χαριέστατος και ανεξίκακος Παππούλης μας -όπως τον προσφωνούσαμε- παρίσταται Εκεί που του αρμόζει, περικοσμούμενος από την αίγλη και τον αγιαστικό φωτισμό εκ του κατεξοχήν Φωτός! Είκοσι χρόνια μετά την εκδημία του, ουδέποτε λησμονήθηκε και πάντοτε καταφεύγουμε στην αγαθή πρεσβεία του! 

Αιωνία να είναι η μνήμη Διονυσίου ιερέως, αδελφού, συλλειτουργού και πνευματικού πατρός ημών γενομένου! Κι ας έχουμε διηνεκή την ευχούλα του!!!

[Παλαιότερη αναφορά μας στον μακαριστό Γέροντα, μπορείτε να ξαναδιαβάσετε ΕΔΩ!]