Την Κυριακή της Τυρινής το εσπέρας ο Σεβ. Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε στον Εσπερινό της Συγχωρήσεως και κήρυξε το θείο Λόγο στον Ιερό Ναό Οσίου Αντωνίου, πολιούχου Βεροίας.
Συγχοροστάτησαν οι Θεοφιλέστατοι Επίσκοποι Πράχοβας κ. Τιμόθεος και Δομενίκου κ. Αθηναγόρας, ο οποίος νωρίτερα χοροστάτησε στον Εσπερινό της Συγχωρήσεως στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Ναούσης.
Στο τέλος του Εσπερινού ο Σεβασμιώτατος ανέγνωσε την συγχωρητική ευχή και ζήτησε πρώτος συγχώρηση για τυχόν λάθη και παραλείψεις του στην άσκηση της διακονίας του, ενώ ευχήθηκε σε όλους «καλή Σαρακοστή».
Ομιλία Σεβασμιωτάτου
«Ἐγκρατείᾳ τήν σάρκα, ταπεινῶσαι πάντες σπουδάσωμεν».
Μέ αὐτή τήν προτροπή ἀπευθύνθηκε πρό ὀλίγου ὁ ἱερός τῆς Ἐκκλησίας ὑμνογράφος πρός ὅλους ἐμᾶς πού, ἀκολουθώντας τήν εὐσεβῆ παράδοση τῆς Ἁγίας μας Ἐκκλησίας προετοιμαζόμεθα γιά νά εἰσέλθουμε ἀπό αὔριο στό μέγα τῆς νηστείας πέλαγος, γιά νά εἰσέλθουμε στήν περίοδο τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, στήν περίοδο τῆς προετοιμασίας γιά τά Πάθη καί τήν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου μας.
Καί δέν εἶναι ἀσφαλῶς τυχαῖο τό γεγονός ὅτι ἡ προτροπή αὐτή ἀρχίζει μέ μία λέξη, μέ μία ἀρετή, τήν ὁποία καλούμεθα νά ἀσκήσουμε καί νά ἀποκτήσουμε, γιατί εἶναι καθοριστική γιά ὅλη τήν πνευματική μας πορεία. Εἶναι καθοριστική ὄχι μόνο γιά τήν πρόοδό μας στό στάδιο τῶν ἀρετῶν τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς ἀλλά καί γιά τήν πνευματική πρόοδό μας σέ ὅλη μας τή ζωή.
Καί ποιά εἶναι ἡ λέξη καί ἡ ἀρετή αὐτή; Εἶναι ἡ ἐγκράτεια.
«Ἐγκρατείᾳ τήν σάρκα, ταπεινῶσαι πάντες σπουδάσωμεν». Ἄς ἀγωνισθοῦμε ὅλοι νά ταπεινώσουμε τή σάρκα μας μέ τήν ἐγκράτεια.
Τί εἶναι ὅμως ἡ ἐγκράτεια;
Τήν ἀπάντηση μᾶς τήν δίδει ἁπλά καί κατανοητά ὁ μέγας πατήρ καί θεολόγος τῆς Ἐκκλησίας μας, ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός λέγοντας: «Ἐγκράτειά ἐστιν ἁμαρτίας ἀναίρεσις, παθῶν ἀπαλλοτρίωσις, σώματος νέκρωσις …, ζωῆς πνευματικῆς ἀρχή, τῶν αἰωνίων ἀγαθῶν πρόξενος».
Ἡ ἐγκράτεια δηλαδή εἶναι αὐτή πού ἀκυρώνει καί καταργεῖ τήν ἁμαρτία, αὐτή πού μᾶς ἀπομακρύνει καί μᾶς ἀποξενώσει ἀπό τά πάθη. Εἶναι ἀκόμη νέκρωση τοῦ σώματος μέχρι ἀκόμη καί αὐτά τά φυσικά πάθη καί τίς ἐπιθυμίες. Εἶναι ἡ ἀρχή τῆς πνευματικῆς ζωῆς καί ἡ πρόξενος τῶν αἰωνίων ἀγαθῶν.
Ἐγκράτεια εἶναι, γιά νά τό ποῦμε μέ μία φράση, ἡ ἀρετή καί ἡ μέθοδος ἐκείνη πού μᾶς βοηθᾶ νά κυριαρχοῦμε ἐμεῖς στόν ἑαυτό μας, στήν ψυχή καί τό σῶμα μας, καί νά μήν γινόμεθα ἕρμαια τῶν ἀδυναμιῶν, τῶν παθῶν, τῶν ἐπιθυμιῶν ἤ τῶν ἡδονῶν καί τῶν προκλήσεων τοῦ κόσμου.
Ἐγκράτεια εἶναι νά κρατοῦμε ἐμεῖς τό πηδάλιο τῆς ζωῆς μας καί τῆς ψυχῆς μας καί νά μήν ἀφήνουμε τό πλοῖο νά παρασύρεται ἀπό τίς τρικυμίες οὔτε νά ἑλκύεται ἀπό ὅσα εὐχάριστα καί διασκεδαστικά συναντᾶ στή διαδρομή, οὔτε ἀκόμη νά ἐνδίδει στή ραθυμία καί τήν ἀδιαφορία καί χάνει τόν στόχο καί τόν προορισμό του.
Ὁ Θεός μᾶς ἔπλασε ἀπό πηλό, ἀλλά κατ᾽ εἰκόνα καί καθ᾽ ὁμοίωσίν του. Μᾶς ἔδωσε δηλαδή τή δυνατότητα νά τόν ὁμοιάσουμε, ἀξιοποιώντας τό χάρισμα τοῦ «κατ᾽ εἰκόνα» καί τήν πνοή ζωῆς τήν ὁποία ἐνεφύσησε μέσα μας.
Ἄν ἀφήσουμε τόν πηλό νά κυριαρχήσει, ἄν ἀφήσουμε τήν ὕλη νά μᾶς κατευθύνει, τότε δέν θά μποροῦμε νά ἐλέγξουμε τήν πορεία μας, πού θά εἶναι καταστροφική, ὅπως ἦταν καί τῶν πρωτοπλάστων, οἱ ὁποῖοι ἐνέδωσαν στήν ἐπιθυμία νά δοκιμάσουν τόν ἀπαγορευμένο καρπό πού τούς προσέφερε ὁ ὄφις, καί τελικά στερήθηκαν τόν παράδεισο καί τήν κοινωνία μέ τόν Θεό, γιατί δέν ἀξιοποίησαν τήν ἐγκράτεια.
Κάποιοι νομίζουν ὅτι ἡ ἄσκηση τῆς ἐγκρατείας καί ἡ πνευματική ζωή εἶναι δύσκολη ὑπόθεση, γιατί χρειάζεται ἀγώνας, γιατί ἀπαιτεῖται προσπάθεια, γιατί εἶναι ἀπαραίτητο νά ἐπιβληθεῖς στόν ἑαυτό σου, γιά νά μήν φᾶς κάποιες τροφές, γιά νά μήν ὀργισθεῖς, ἀκόμη καί ὅταν ἀδικεῖσαι, γιά νά μήν κατακρίνεις, γιά νά μήν ἀφήνεις τόν ἑαυτό σου νά ἄγεται καί νά φέρεται ἀπό τίς ἐπιθυμίες του. Εἶναι ὄντως δύσκολη ὑπόθεση ἡ ἐγκράτεια, ἀλλά ὅποιος ἀγωνίζεται γιά νά νικήσει μέ τήν ἐγκράτεια τόν ἑαυτό του καί νά ταπεινώσει τό σῶμα του, αὐτός ἔχει τή χάρη καί τή βοήθεια τοῦ Θεοῦ.
Ἀντίθετα, ὅπως δέν ἀσκεῖ τήν ἐγκράτεια καί ἀφήνει τόν ἑαυτό του ἐλεύθερο καί ἀνεξέλγκτο, αὐτός ἀντιμετωπίζει ἄλλες δυσκολίες. Γιατί οὔτε ἡ ὀργή ἔχει τέλος, οὔτε ἡ πλεονεξία, οὔτε ἡ γαστριμαργία, οὔτε ἡ κατάκριση οὔτε οἱ ἄλλες ἀδυναμίες καί ἁμαρτωλές ἐπιθυμίες. Γι᾽ αὐτό καί ἄν ὑποχωρήσουμε μία φορά σέ κάποια ἀπό αὐτές καί ἐνδώσουμε, τότε μᾶς πιέζει νά ὑποχωροῦμε ὅλο καί περισσότερο, νά ἐνδίδουμε κάθε φορά καί ἀκόμη πιό πολύ καί τελικά καταντοῦμε δέσμιοι τῶν παθῶν μας, χωρίς νά μποροῦμε νά ἀνταποκριθοῦμε στίς ἀπαιτήσεις τους.
Γι᾽ αὐτό ἄς ἀκούσουμε τήν προτροπή τοῦ ἱεροῦ ὑμνογράφου. Ἄς ἀκούσουμε τούς λόγους τοῦ ἱεροῦ πατρός, τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ, ὁ ὁποῖος μᾶς συστήνει τήν ἐγκράτεια ὡς ἀρχή τῆς πνευματικῆς ζωῆς καί ὡς πρόξενο τῶν αἰωνίων ἀγαθῶν τά ὁποῖα ὑπόσχεται ὁ Θεός, καί ἄς ἀγωνισθοῦμε νά ἀποκτήσουμε τή μεγάλη αὐτή ἀρετή, μέ τή βοήθεια τῆς ὁποίας γινόμεθα, ὅπως λέγει καί πάλι ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός, «ναός Θεοῦ», ἐπειδή δέν ὑπάρχουν οἱ γήινες μέριμνες πού διασποῦν τόν νοῦ μας καί μᾶς στεροῦν ἀπό τή διαρκῆ μνήμη τοῦ Θεοῦ, ὥστε νά ἀξιωθοῦμε καί ἐμεῖς «ἐν καθαρᾷ καρδίᾳ» νά ἑορτάσουμε τά Πάθη καί τήν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου μας καί νά ἀναστηθοῦμε μαζί του.
ΓΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου