Του Μητροπολίτου Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ
«Χαῖρε ὁ πόκος ὁ ἔνδροσος, ὅν Γεδεών, Παρθένε, προεθεάσατο».
Τό θαῦμα αὐτό, τοῦ πόκου, μᾶς τό ἀναφέρει τό βιβλίο τῶν Κριτῶν τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης (Κριτ. 6, 36-40). Ὁ κριτής Γεδεών, θέλοντας νά βεβαιωθεῖ γιά τήν ὑπόσχεση τήν ὁποία τοῦ εἶχε δώσει ὁ Θεός γιά τήν σωτηρία τοῦ λαοῦ του ἀπό τούς ποικίλους ἐχθρούς, ζήτησε ἕνα σημεῖο: «Ἐγώ, εἶπε, θά βάλω στό ἁλώνι ξηρό μαλλί (πόκον). Ἄν στό μαλλί πέσει δροσιά καί ἡ ὑπόλοιπη γῆ παραμένει στεγνή, θά εἶναι ἕνα μεγάλο σημεῖο γιά τήν ἐκπλήρωση τῆς ὑποσχέσεώς Σου». Ὅταν τό πρωΐ ὁ Γεδεών σήκωσε τό μαλλί, ἦταν τόσο βρεγμένο, ὥστε ἀπό τό νερό γέμισε μία λεκάνη ὕδατος. Ἐπιμένει, ὅμως, γιά δεύτερη φορά, δοκιμάζοντας τόν Θεό. Καί ὁ Θεός καί πάλι συγκαταβαίνει. Ζητᾶ, τώρα, τό μαλλί νά παραμείνει ξηρό, ἐνῶ τά ὑπόλοιπα μέρη νά γεμίσουν ἀπό δροσιά καί σημειώνει χαρακτηριστικά ὁ ἱερός συγγραφεύς, «καί ἐγένετο ξηρασία ἐπί τόν πόκον μόνον, ἐπί δέ πᾶσαν τήν γῆν ἐγένετο δρόσος» (Κριτ. 6, 40).