Γιά τόν Ἅγιο Ἰωάννη τόν Πρόδρομο ἔχει μαρτυρηθεῖ ἀπό τόν ἴδιο τόν Κύριο ὅτι ὑπῆρξε ὁ μεγαλύτερος ἀνάμεσα σέ ὅλους τούς ἀνθρώπους καί ὅλους τούς προφήτες. «Λέγω γὰρ ὑμῖν, μείζων ἐν γεννητοῖς γυναικῶν προφήτης Ἰωάννου τοῦ βαπτιστοῦ οὐδείς ἐστιν» (Λουκ. 7, 28). Εἶναι αὐτός πού σκίρτησε ἤδη μέσα στήν κοιλία τῆς μητέρας του καί κήρυξε τόν ἐρχομό τοῦ Χριστοῦ στούς ἀνθρώπους στήν γῆ, ἀλλά καί στίς ψυχές στόν Ἅδη. «Ἡ τοῦ Προδρόμου ἔνδοξος ἀποτομή, οἰκονομία γέγονέ τις θεϊκή, ἵνα καί τοῖς ἐν ᾍδῃ τοῦ Σωτῆρος κηρύξῃ τήν ἔλευσιν». Δηλαδή, ἦταν σχέδιο τοῦ Θεοῦ ἡ ἀποτομή τῆς κεφαλῆς του, ὥστε νά προαγγείλει μέ τό κήρυγμά του στόν Ἅδη τήν ἐκεῖ ἔλευση τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ.
Κάθε φορὰ ποὺ ὁλοκληρώνεται ἡ Θεία Λειτουργία, ἔχουμε τὴν αἴσθηση πὼς κάτι τελείωσε καί, πλέον, καλούμαστε νὰ ἐπιστρέψουμε στὴν καθημερινότητά μας. Αἰσθανόμαστε κάπως σὰτὸν Ἰάκωβο, τὸν Πέτρο καὶ τὸν Ἰωάννη, οἱ ὁποῖοι ἀνέβηκαν στὸ ὅρος Θαβώρ, βρέθηκαν μάρτυρες τῆς ὑπέρλαμπρης Μεταμόρφωσης τοῦ Χριστοῦ καὶ ἐπέστρεψαν στὸν κόσμο μὲ τὴν αἴσθηση πὼς βίωσαν κάτι ἀνεπανάληπτο.

















































