Του π. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ
Η Εκκλησία τιμά μία από τις μεγάλες μορφές της νεότερης αγιότητάς της, τον Άγιο Λουκά τον Ιατρό, Αρχιεπίσκοπο Συμφερουπόλεως της Κριμαίας. Η ζωή του αποτελεί ένα σπάνιο και φωτεινό παράδειγμα ανθρώπου που διέπρεψε στην επιστήμη και συγχρόνως αναδείχθηκε σε ύψος αγιότητος. Στο πρόσωπό του συναντώνται η επιστημονική κατάρτιση, η ποιμαντική διακονία, η ομολογία της πίστεως και η θυσιαστική αγάπη προς τον άνθρωπο. Γι’ αυτό και η μορφή του προβάλλει ιδιαίτερα επίκαιρη σε μια εποχή που αναζητεί πρότυπα ακεραιότητας, προσφοράς και αλήθειας.
Ο τίτλος του κειμένου μας αυτού συνοψίζει τρεις μεγάλες αλήθειες για το πρόσωπό του. Ο Άγιος Λουκάς υπήρξε πολύπαθος, διότι βάδισε τον δρόμο των θλίψεων και της ομολογίας. Υπήρξε πανθαύμαστος, διότι η χάρη του Θεού ανέδειξε θαυμαστά τη ζωή και τη μεσιτεία του. Υπήρξε, τέλος, Άγιος-Επιστήμων, διότι η επιστημονική ιδιότητα και η αγιότητά του ενώθηκαν σε μία αδιάσπαστη ενότητα.
Ο Άγιος Λουκάς διακρίθηκε ως εξαίρετος χειρουργός, πανεπιστημιακός διδάσκαλος και ερευνητής. Η επιστημονική του κατάρτιση αναγνωρίσθηκε ευρύτατα και το έργο του άφησε βαθύ αποτύπωμα στην ιατρική επιστήμη. Τα συγγράμματά του για τη χειρουργική και την αντιμετώπιση των πυωδών λοιμώξεων αποτέλεσαν πολύτιμη συμβολή στην πρόοδο της ιατρικής γνώσεως. Η Σοβιετική Ακαδημία Επιστημών τού απένειμε μάλιστα το Βραβείο Στάλιν για το επιστημονικό του έργο (το μεγαλύτερο βραβείο στη Σοβιετική Ένωση), γεγονός που φανερώνει το μέγεθος της επιστημονικής αξίας και προσφοράς του.
Η αξία του, όμως, φανερώνεται κυρίως στον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποίησε τη γνώση που απέκτησε. Για τον Άγιο Λουκά η επιστήμη αποτελούσε διακονία του ανθρώπου. Πίσω από κάθε ασθένεια έβλεπε έναν άνθρωπο που πονούσε· πίσω από κάθε διάγνωση μια ψυχή που αναζητούσε ελπίδα. Η επιστημονική ακρίβεια συνυπήρχε με τη συμπόνια και η ιατρική τέχνη γινόταν έκφραση αγάπης. Ακριβώς γι’ αυτό η Εκκλησία προβάλλει τον Άγιο Λουκά ως ένα μοναδικό πρότυπο Αγίου-Επιστήμονος. Στο πρόσωπό του η γνώση μεταμορφώνεται σε προσφορά, η έρευνα σε διακονία και η επαγγελματική ευθύνη σε πνευματική μαρτυρία.
Η πορεία του υπήρξε πραγματικά πολύπαθη. Μετά την επικράτηση του αθεϊστικού καθεστώτος στη Ρωσία, η αφοσίωσή του στην Εκκλησία και η δημόσια ομολογία της πίστεώς του τον κατέστησαν στόχο σκληρών διώξεων. Συνελήφθη επανειλημμένα, οδηγήθηκε σε εξαντλητικές ανακρίσεις, φυλακίσθηκε και εξορίσθηκε σε απομακρυσμένες περιοχές της Σιβηρίας. Οι αχανείς χιονισμένες εκτάσεις, το πολικό ψύχος, η πείνα, η έλλειψη στοιχειωδών μέσων διαβιώσεως και η απομόνωση σημάδεψαν πολλά χρόνια της ζωής του.
Στις εξορίες του γνώρισε συνθήκες που ξεπερνούν τη φαντασία του σύγχρονου ανθρώπου. Κατοικούσε σε πρόχειρα καταλύματα, αντιμετώπιζε ακραίες θερμοκρασίες και στερούνταν πολλές φορές ακόμη και τα αναγκαία για την επιβίωσή του. Κι όμως, μέσα σε εκείνες τις δοκιμασίες συνέχισε να ασκεί την ιατρική αποστολή του, η οποία στην παραγματικότητα ήταν ιεραποστολή. Χειρουργούσε, θεράπευε, συμβούλευε και ενίσχυε τους ανθρώπους που υπέφεραν γύρω του. Ο πόνος των άλλων γινόταν πάντοτε προτεραιότητα της καρδιάς του.
Ιδιαίτερα συγκλονιστικό υπήρξε και το προσωπικό του δράμα. Η σύζυγός του εκοιμήθη σε νεαρή ηλικία, αφήνοντάς του τη φροντίδα των παιδιών τους. Ο ίδιος σήκωσε το βάρος της οικογενειακής δοκιμασίας, ενώ συγχρόνως υπηρετούσε την επιστήμη, την Εκκλησία και τους ασθενείς του. Η ζωή του έγινε μια συνεχής άσκηση θυσίας και προσφοράς.
Οι θλίψεις αυτές ανέδειξαν ακόμη περισσότερο το πνευματικό μεγαλείο του. Η υπομονή του, η πραότητα του χαρακτήρα του και η ακλόνητη εμπιστοσύνη του στον Θεό μεταμόρφωσαν τον πόνο σε μαρτυρία. Η ζωή του προσφέρει μια ζωντανή ερμηνεία του αποστολικού λόγου ότι «διὰ πολλῶν θλίψεων δεῖ ἡμᾶς εἰσελθεῖν εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ» (Πρ. 14,22).
Η ζωή του Αγίου Λουκά υπήρξε θαυμαστή από την αρχή έως το τέλος της. Η χάρη του Θεού συνόδευσε τα βήματά του μέσα στις δοκιμασίες, ενίσχυσε το έργο του και ανέδειξε την αγιότητά του. Αναρίθμητοι άνθρωποι μαρτυρούν τη βοήθεια και τη μεσιτεία του. Ασθενείς επικαλούνται το όνομά του, οικογένειες προστρέχουν στις πρεσβείες του και πλήθος πιστών αισθάνονται την παρουσία του στις δύσκολες ώρες της ζωής τους. Για τον λόγο αυτόν τον χαρακτηρίζουμε πανθαύμαστο, διότι η φιλάνθρωπη επέμβασή του συνεχίζει να παρηγορεί και να ενισχύει τον λαό του Θεού.
Ο Άγιος Λουκάς απευθύνει ένα ιδιαίτερο μήνυμα προς τους ανθρώπους της γνώσεως. Διδάσκει ότι η αληθινή επιστήμη καλλιεργεί τον σεβασμό προς το μυστήριο της ζωής, γεννά ταπείνωση ενώπιον της σοφίας του Θεού και μετατρέπεται σε πηγή ευεργεσίας για τον συνάνθρωπο. Η πρόοδος αποκτά περιεχόμενο όταν συνοδεύεται από ήθος, ευθύνη και αγάπη.
Η μορφή του παραμένει πολύτιμος οδηγός για ιατρούς, ερευνητές, πανεπιστημιακούς διδασκάλους, φοιτητές και για κάθε άνθρωπο που υπηρετεί την επιστήμη. Η ζωή του μαρτυρεί ότι η αγιότητα μπορεί να ανθίσει μέσα στα εργαστήρια, στις αίθουσες διδασκαλίας, στα νοσοκομεία και σε κάθε χώρο όπου ο άνθρωπος εργάζεται με συνέπεια και προσφέρει τον εαυτό του για το καλό των άλλων.
Ας παρακαλέσουμε, λοιπόν, τον πολύπαθο και πανθαύμαστο Άγιο-Επιστήμονα Λουκά να φωτίζει τους ανθρώπους της γνώσεως, να ενδυναμώνει τους ασθενείς, να στηρίζει όσους δοκιμάζονται και να εμπνέει όλους μας να μετατρέπουμε κάθε χάρισμα που μας εμπιστεύθηκε ο Θεός σε διακονία αγάπης και προσφοράς.
Και ας κλείσουμε με τα λόγια της Εκκλησίας προς τον μεγάλο αυτόν Άγιο:
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου