Φωτοθήκη από την χειροτονία και χειροθεσία του Αρχιμανδρίτη Σεραφείμ Κονίδη

  Σήμερα το πρωί  
  Καθολικό της Μονής Στροφάδων και Αγίου Διονυσίου Ζακύνθου  
  Φωτογραφίες: π. Π. Καποδίστριας  

Ένα τραγουδιστό "Χριστός Ανέστη" από τον Λίβανο

Από πάμπολλους αναγνώστες του πολυπεριοδικού μας λαμβάνουμε μεταπασχαλίως το λινκ ενός τραγουδιστού "Χριστός Ανέστη", που προέρχεται από τη Βηρυτό. Πολλοί μάλιστα μάς... ψέγουν φιλικά για την -κατά τη γνώμη τους- αμέλεια στο να το δημοσιοποιήσουμε εδώ στο Νυχθημερόν.

Να μην τούς χαλάσουμε λοιπόν το χατίρι! Το ανεβάζουμε σήμερα, πληροφοροώντας ότι αποτελεί μια εφετινή παραγωγή του τηλεοπτικού καναλιού Sat7 και μαγνητοσκοπήθηκε σε κάποιο πολυκατάστημα της Βηρυτού, την όμορφη πρωτεύουσα του Λιβάνου!

Για τον Κατάλογο του Μουσείου Εκκλησιαστικής Τέχνης της Μονής Στροφάδων και Αγίου Διονυσίου Ζακύνθου

Παρουσιάζει ο Πρωτοπρεσβύτερος του Οικουμενικού Θρόνου ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ Ν. ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

Μόλις βγήκε από το Τυπογραφείο της Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος ένα βιβλίο - κόσμημα για την Εκκλησιαστική Τέχνη της Ζακύνθου και την εν γένει Ζακυνθινή Γραμματεία. Πρόκειται για τον τόμο "Μουσείο Εκκλησιαστικής Τέχνης Ιεράς Μονής Στροφάδων και Αγίου Διονυσίου", γραμμένον από την Ζωή Α. Μυλωνά, Αρχαιολόγο - Επίτιμη Έφορο Αρχαιοτήτων.

Όπως αντιλαμβάνεται ο αναγνώστης μας, το πόνημα αποτελεί συλλεκτικό Κατάλογο των έργων τέχνης του Μουσείου της περιώνυμης Αυτοκρατορικής Μονής Στροφάδων και Αγίου Διονυσίου, το οποίο ιδρύθηκε από δεκαετίας, με πρωτοβουλία και αυτεπιστασία του  Σεβ. Μητροπολίτου Ζακύνθου κ. Χρυσοστόμου. Ο ίδιος είχε την επιθυμία να καταρτισθεί παράλληλα ένας καλλιτεχνικός Οδηγός, όπου να αποτυπωθούν οι πολυειδείς και πολύτιμοι -αθέατοι και απρόσιτοι μέχρι τότε- θησαυροί του Σκευοφυλακίου της εν λόγω Μονής. Προ μηνών, ο φιλότεχνος Διευθυντής της Αποστολικής Διακονίας Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Φαναρίου κ. Αγαθάγγελος, μετά από πρόταση του Σεβ. Ζακύνθου, μετά χαράς ανέλαβε -μέσω της Αποστολικής Διακονίας- εξ ολοκλήρου την εκδοτική δαπάνη του έργου, που εν τω μεταξύ συνέγραφε η κ. Μυλωνά και ήδη παρήχθη ένα άριστο αποτέλεσμα, σε 248 ιλουστρασιόν σελίδων.

Με την περισσή επιστημοσύνη της έγκριτης και φιλόπονης αρχαιολόγου συγγραφέως και τις άριστες φωτογραφίες του Δημήτρη Μπενέτου, ένας ολόκληρος Κόσμος ιδιαίτερης και αξιομνημόνευτης Τέχνης γίνεται πλέον κτήμα τού κάθε φιλότεχνου, φιλίστορα και φιλοζακυνθινού!  Σε θερμό προλογικό σημείωμά του ο Μητροπολίτης Ζακύνθου εκφράζει μάλιστα τη χαρά του για την εκπόνηση τού ανά χείρας μεγαλεπήβολου έργου, του οποίου την εκδοτική επιμέλεια είχε ο Αρχιμανδρίτης Διονύσιος Λυκογιάννης, Ιεροκήρυκας τής Μητροπόλεως Ζακύνθου! 

Θεωρούμε ότι συμβάλλει κατά πολύ στις περί Τέχνης σπουδές και αξίζει να κοσμήσει όλες τις Βιβλιοθήκες, ζακυνθινές και μη! Το συνιστούμε ανεπιφύλακτα, αφού συγχαρούμε όσους μόχθησαν για την δημιουργία και αρτίωσή του!!!

Την Κυριακή η χειροτονία σε Πρεσβύτερο του π. Σεραφείμ Κονίδη

Με χαρά ανακοινώνουμε τη χειροτονία σε Πρεσβύτερο τού πρώτου Διακόνου της Μητροπόλεώς μας π. Σεραφείμ Κονίδη, πτυχιούχου της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και ιδιαιτέρου γραμματέως του Σεβ. Μητροπολίτου Ζακύνθου κ. Χρυσοστόμου.

Η χειροτονία θα τελεσθεί από τον οικείο Μητροπολίτη, την ερχόμενη Κυριακή, στο Καθολικό της Μονής Στροφάδων και Αγίου Διονυσίου, Μονή της Μετανοίας τού π. Σεραφείμ.

Κατά την εύσημη αυτή ημέρα θα συλλειτουργήσουν οι Αρχιερείς Θηβαΐδος κ. Πορφύριος, Νιγηρίας κ. Αλέξανδρος, Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου κ. Ευγένιος, Φαναρίου κ. Αγαθάγγελος και Φωτικής κ. Διονύσιος.

Οι συντελεστές του Νυχθημερόν εύχονται στον πολυαγαπητό μας π. Σεραφείμ, να έχει δύναμη να χαρεί -με κάθε έννοια- την Ιεροσύνη, την οποία πρόκειται να λάβει!!!

Μια κριτική επιστολή κι ένα ποίημα του Καθηγητή και Ποιητή Π. Β. Πάσχου για τις «Καμένες Πεταλούδες» του π. Παναγιώτη Καποδίστρια

Πολϋαγαπητέ μου π. Παναγιώτη, Χριστός Ανέστη!

Πάει λίγος καιρός που έλαβα το έξοχο βιβλίο σου με τις «Καμένες Πεταλούδες». (………)

Σε λογάριαζα πάντοτε συμπορευόμενο με το Ρωμανό Μελωδό και το Σολωμό, τον Ελύτη και τον Κάλβο. Ο διακαμός του αγίου Ανδρέου Κρήτης φανερώνεται, αλλά ενεδρεύει και ο Ερμής ο Τρισμέγιστος, οπού γνώρισα κάποτε στα Παρίσια. Παντού υποφώσκουν εικόνες από τις Άγιες Γραφές, με φανέρωση και τόλμη σχεδόν ακαριαία. Παρελαύνουν και πολλά ονόματα, κατά περίσταση (Δομέτιος, Ιω. Ευχαΐτων, Ισίδωρος Πηλουσιώτης, Ησίοδος, Μάξιμος Ομολογητής, Συναξάρι του αγίου Συμεών του δια Χριστόν σαλού, Πλίνιος, αββάς Σισώης, Φραγκίσκος Σκούφος, Κοσμάς ο Μελωδός κ.ά.), που έρχονται σε ανάγλυφες, οριζόντιες ή κάθετες εικόνες, για να φωτίσουν την αλήθεια που ο ποιητής άγρυπνα προσπαθεί και παλεύει να προσεγγίσει. Ο λόγος απροσμάχητος έστω και λυγμικός. Οι λέξεις παλιές με νέο χρώμα και ήχο, «σκήτες αθώων πουλιών». Διαβάζεις το αλφάβητο των βράχων.

Συχνά βλέπω φυσική ροή ή απόπειρα για εικονισμό και μάχη ακροστιχίδων, παρηχήσεων, ακόμη και σε δεκαπεντασύλλαβους. Άλλοτε χρησιμοποιείς ιδιωματικές λέξεις και σπάνιους τύπους, λες και μπουκάρει αίφνης παλίμψηστη ποίηση και μάλιστα ιεροκρυφίως. Ο συμβολισμός σου ενίοτε άκρατος και η ελλειπτικότης -παρόλον το ηλιομανέστατον- σπέρνει δυσκολίες και αγκάθια για τον αναγνώστη. Φτάνω κι εγώ να χαϊδεύω φιλήδονα θραύσματα στίχων, όπως έκαμα και στο Φίλο μου το Νίκο Καρούζο. Ανασαίνω σα νά 'μαι στα βουνά με τα ώ,ω, ά,α, έ,ε! Σε βλέπω με την ποιητική σου χρονογραφία να σχολιάζεις σχετλιαστικά («ούτε πια να πεθάνουμε δεν βρίσκουμε ησυχία»!), αλλά με τέχνη ειρηνόχυτη νικάς και υπερβαίνεις τα κατά κόσμον. Φέρνεις συχνά στο νου μου σελίδες «Γεροντικού», αλλά μ’ ένα σφρίγος και μια αιγλήεσσα στιλπνότητα των λέξεων που γοητεύουν.

Οι παρηχήσεις σου είναι αβίαστες και θυμίζουν και των δημοτικών τραγουδιών: «ξέρες λοιπόν πολύξερες / και νά ‘ξερες τι ξέρω» (σ. 234), «λέω για τον λέοντα / κλαίω για τον Κρέοντα» (σ. 335), όπως συναντώνται συχνά και στον Ακάθιστο ύμνο, δηλ. ομοιοκαταληξίες, συνηχήσεις κλπ. Μιλάς μια «διάλεκτο ευρύχωρη / λέξεις ελέους» όπου έχουμε μια μεταθεολογία των προσευχών (σ. 337). «Το μέγα σου το πέταγμα κανείς δεν θα το μάθει», όπως θα λέγανε και οι μεγάλοι Μυστικοί μας.

Βλέπω μερικά ξενόγλωσσα «ρήματα» που θα τα προτιμούσα και σε μετάφραση – σε υποσημείωση, ή σε σημειώσεις στο τέλος. Χαίρομαι πολύ με τους έξοχους σατιρικούς στίχους σου, όπως το τελευταίο στα χοϊκά χαϊκού: «ο τελευταίος / να μην κλείσει την πόρτα / έπεται λαός» (σ. 416). Όμως, ο βαθύς λόγος έρχεται αμέσως να μάς συνεφέρει: «Σπρώξε τις λέξεις ώς το γκρεμό τους / και να, το Ποίημα» (σ. 418). Και πιο κάτω στην Δ΄ Στάση των Χαιρετισμών (σ. 439): «Προσδοκώ τις λέξεις μου / εκ του μη όντος / να τις κάμω ποίημα / αθανατίζοντάς τες»!

Αββά μου, αθανατίζεις τις λέξεις και τραβάς προς την αθανασία και τον αναγνώστη σου. Και βοηθάς και μένα, τον άλλοτε δάσκαλό σου, να κάνω μερικά βήματα στη νέα ποίηση που διακονείς βαθιά και ειλικρινέστατα.

Ασπάζομαι το χέρι σου που έγραψε που ευλογεί.

Έρρωσο κατ’ άμφω, πανοικεί, τη χάριτι και δυνάμει του Αναστάντος!

Με τιμή και αγάπη,

κεγχριαίος πβπάσχος

-: Πεντέλη, ,βια΄μαΐου ι΄ :-

ΠΙΣΩ ΑΠ’ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ

στον π. Παναγιώτη Καποδίστρια

Πέρ’ απ’ την ομορφιά προσπάθησε, όσο γίνεται,

να ιδείς την ωραιότητα, έστω κι αν δείχνει

να ξεπερνάει το μυαλό σου. Βάλε δύναμη

μέσ’ από την καρδιά σου : όλο εκείνο

το αίμα σου που γράφει τις απρόσιτες

σελίδες της ποιήσεως. Κι ας κρύβεται

ανάμεσα στους στίχους σου το νόημα∙ οι άξϊοι

μπορούν και το δϊακρίνουν πάντοτε,

περνώντας μέσ’ από τα περιθώρϊα

ή τα δϊάστιχα, και φτάνοντας ώς την ψυχή

του ποιητή, που πίσω απ’ τις λέξεις κρύβεται.

Η ομορφιά μπορεί∙ μα η ωραιότητα

δεν γίνεται να μπει και να χωρέσει

στα πράγματα που περιγράφονται.

Π. Β. Πάσχος

 

Τα πρωτόκλητα πουλιά [12]

Με τέτοια σφοδρή

στα οστά υγρασία

θα δεις οπωσδή-

ποτε χλόη στους τάφους

και τον Άδη άδειο.

[Ποίηση, φωτογραφία: π. Παναγιώτης Καποδίστριας, copyright 2010/11]

Τα πρωτόκλητα πουλιά [11]

Της γης τα μάτια

εστιάζουν εκ νέου 

στο περίβλεπτο

ανώι των πόθων μας

πολύφημο Φανάρι.

[Ποίηση, φωτογραφία: π. Παναγιώτης Καποδίστριας, copyright 2010/11]

Από το "Νυχθημερόν" στο "Πάντα τα έθνη"

Στο νέο τεύχος του τριμηνιαίου ιεραποστολικού περιοδικού Πάντα τα ένθη [έτος λ΄, τεύχ. 117 (Ιανουάριος- Μάρτιος 2011) 12 εξ.] αναδημοσιεύεται αυτούσιο το ρεπορτάζ και φωτογραφίες του ΝΥΧΘΗΜΕΡΟΝ, που αφορούν στην ενθρόνιση του Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Μοζαμβίκης κ. Ιωάννου, τον περασμένο Φεβρουάριο, στο Maputo της Μοζαμβίκης.

Μια ακόμη απόδειξη ότι η δημοσιογραφική εργασία, που πραγματοποιείται στο ηλεκτρονικό περιοδικό μας, είναι -συν Θεώ- αξιώσεων και υπολογίζεται πλέον απ' όλους!

Τέσσερα νέα βιβλία του Πρωτοπρεσβυτέρου Γερασίμου Ζαμπέλη

Γράφει και παρουσιάζει ο π. Παναγιώτης Καποδίστριας

Γίναμε σήμερα αποδέκτες των νέων πνευματικών καρπών του συγγραφικού ταλάντου τού αγαπητού μας Πρωτοπρεσβυτέρου Γερασίμου Ζαμπέλη, πανάξιου ιερέα της αδελφής νήσου Λευκάδας, επίμονου και βραβευμένου ιστοριοδίφη  και δεινού ανθρώπου των θεολογικών Γραμμάτων μας.

Η εκδοτική του δραστηριότητα απέρρευσε για εφέτος -μεσούντος του 2011 και προς το παρόν- τέσσερα αξιανάγνωστα βιβλία: Ένα ιστορικού και τρία πνευματικού περιεχομένου. Το πρώτο αποτελεί έκδοση της Ιεράς Μονής Αγίου Νικολάου Ιράς Αθανίου και τα λοιπά τού δραστηριότατου  Ενοριακού Πνευματικού Κέντρου Ι. Ναού Ευαγγελιστρίας Λευκάδος, το οποίο ο ίδιος από πολλών ετών γεωργεί! Είναι τα ακόλουθα:

1. "Ιερά Μονή Αγίου Νικολάου Ιράς Αθανίου Λευκάδος", με 108 σελίδες και πλούσιο φωτογραφικό παράρτημα.

2. "Ψηφίδες ζωής. Ο Απόστολος Παύλος σήμερα", με 256 σελίδες. Πρόκειται για εύχρηστο κυριακοδρόμιο του όλου λειτουργικού έτους επί των αποστολικών αναγνωσμάτων.

3. "Η απιστία των... πιστών", με 64 σελίδες και

4. "Είμαστε Χριστιανοί;", με 64 σελίδες.

Ο π. Γεράσιμος Ζαμπέλης, στερρός εφ' ώ ετάχθη, πασχίζει να δίνει ολοζώντανη μαρτυρία Χριστού σε μιαν εποχή ολοτελούς πνευματικής - ηθικής - οικονομικής - κοινωνικής ισοπέδωσης, συντηρώντας ζέοντα τα ορθόδοξα πιστεύματα μεταξύ των ενοριτών και συμπολιτών του. Η εντυπωμένη μάλιστα σε βιβλία εμπειρία του -εκλαϊκευμένη κατά το δυνατόν- παρέχουν την ευλογητή δυνατότητα τής πληροφόρησης για την εκδοτική πλημμυρίδα του ανά τον Ορθόδοξο Κόσμο.

Τον συγχαίρουμε, τον αγαπάμε και τού ευχόμαστε, με "πάντα ανοιχτά, πάντα άγρυπνα τα μάτια της ψυχής" του (κατά Σολωμόν) να μάς επανεκπαιδεύει στην Ορθόδοξη Πίστη!

Τα πρωτόκλητα πουλιά [10]

Ποιος ο μυρεψός

και ποιος ο θεραπεύων;

Αναμιγνύεις

 θρύλους ήλους αίματα

και θαύμα επίκειται.

[Ποίηση, φωτογραφία: π. Παναγιώτης Καποδίστριας, copyright 2010/11]

Τα πρωτόκλητα πουλιά [9]

Αρκεί μια φλόγα

τις μνήμες του μέλλοντος

ν' αναθερμάνει

περιχύνει με λάμψη

το άλγος των πραγμάτων.

[Ποίηση, φωτογραφία: π. Παναγιώτης Καποδίστριας, copyright 2010/11]

Το Μπανάτο με τη ματιά του Νοτιοαφρικανού Robert Wallace

Ο Robert  Wallace -ένας σύγχρονος κοσμοπολίτης, φιλέλληνας και κυρίως φιλοζακυνθινός- κατάγεται από το Κέιπ Τάουν της Νοτίου Αφρικής και ζει επί του παρόντος στη Ζάκυνθο, διατηρώντας μπαρ στον Πλάνο.

Όμως, συνάμα, είναι κι εξαίρετος φωτογράφος. Δεν τον γνωρίζουμε προσωπικά, όμως ανακαλύψαμε την δουλειά του στο flickr, όπου παραπέμπουμε, για να δείτε κι εσείς τον δικό μας τόπο με τα δικά του μάτια, όπως τον έχει αποτυπώσει σε διάφορες εποχές και μέσα στην τελευταία πενταετία.

Για να βρεθείτε λοιπόν εικονικά κοντά μας, δεν έχετε παρά να κάμετε ένα κλικ εδώ, ώστε να αρχίσει η περιήγηση από τον Robert  Wallace!!!

Τα πρωτόκλητα πουλιά [8]

Απεδώ κοιτά

ο Ανδρέας την Πόλη

κι αναγαλλιάζει.

Ένας τέτοιος Βόσπορος

πρέπει σε Αποστόλους.

[Ποίηση, φωτογραφία: π. Παναγιώτης Καποδίστριας, copyright 2010/11]

Τα πρωτόκλητα πουλιά [7]

Ανασταίνονται

κατά τρωκτικού παντός

γάτες αυλικές

βηματάρισσες κι αυτές

Μεγάλης Εκκλησίας.

[Ποίηση, φωτογραφία: π. Παναγιώτης Καποδίστριας, coryright 2010/11]

Τα πρωτόκλητα πουλιά [6]

Αγχονίζονται

οι Σκιές νυχθημερόν

ώστε ο Πρώτος

συνωστίζει μυριάδες

ψιχία στο Δισκάρι.

[Ποίηση, φωτογραφία: π. Παναγιώτης Καποδίστριας, copyright 2010/11]

Τα πρωτόκλητα πουλιά [5]

- Τι αναμένει

αναμμένη κανδήλα

χοροστατώντας;

- Των πόθων εγκαίνιο

παμμακάριστη γέννα.

[Ποίηση, φωτογραφία: π. Παναγιώτης Καποδίστριας, copyright 2010/11]

Γιορτάζει σήμερα η Κολόννα του Άι Νικόλα στο Μπανάτο

Στο πλαίσιο της γιορτής του Αγίου Νικολάου του "Περαστού", η γνώριμή μας Κολόννα (: προσκυνητάριο δρόμου) του Αγίου στη Λουρίδα, στολίστηκε με το καθιερωμένο ανοιξιάτικο στεφάνι, από τους περίοικους, που τηρούν και τιμούν την ανάμνηση της Παρόδου του Τιμίου Λειψάνου Του από τη Ζάκυνθο, κατά τη μετακομιδή από τα Μύρα της Λυκίας στο Μπάρι της Ιταλίας, το 1087. Ας έχουμε την ευχή και την πρεσβεία του!

Φωτορεπορτάζ από την εορτή του Άι Νικόλα του Περαστού

   Σήμερα το πρωί στο Μπανάτο