Ο Γέρος και η καρέκλα

Γράφει η ΔΙΟΝΥΣΙΑ ΜΟΥΣΟΥΡΑ-ΤΣΟΥΚΑΛΑ

Αφορμή για το σημερινό κείμενο αποτέλεσε η ωραία ανακοίνωση της αγαπητής φίλης ΜαρίαςΣιδηροκαστρίτη-Κοντονή, για πηγάδια και πηγάδες στη Ζάκυνθο, στο ηλεκτρονικό περιοδικό μας Στον ίσκιο του Ήσκιου. Πρέπει να έχουν περάσει πάνω από εκατό χρόνια από τότε που συνέβη αυτό το γεγονός. Άκουγα τη μακαρίτισσα τη Νόνα μου να το κουβεντιάζει με μια γειτόνισσα σαν «παλιό συμβάν», όμως δεν έσβησε ποτέ από τη μνήμη,  ίσως και να μην το ξέθαβα, αν δεν έβλεπα τις πηγάδες και τα πηγάδια της Μαρίας.

Δεν είχε πολλές καρέκλες στο σπιτικό του ο γέρο-Κέκος, τέσσερις-πέντε το πολύ, μα εκείνα τα χρόνια τόσες περίπου είχε το κάθε σπίτι, αλλά είχε και πάγκους ξύλινους, που με μια ανδραμίδα ή κουρελού επάνω (υφαντά μακρόστενα από «κουρέλια» δηλαδή, απομεινάρια από χιλιομπαλωμένα ρούχα, εξ ού και το όνομα, κουρελούδες), γίνονταν εμφανίσιμα και περιποιημένα, πολύχρωμα καθίσματα, ώστε να έχουν πού να καθίσουν οι πολυμελείς -ως συνήθως- τότε φαμελιές.

Πάλεψε πολύ στη ζωή του ν’ αναστήσει επτά παιδιά με φτώχεια και ανέχεια. Δεν είχε δική του μεγάλη περιουσία, σέμπρος ήταν στο αρχοντικό του χωριού. Δούλευε ολοχρονίς εκεί, στις ελιές, στον τρύγο, στα περιβόλια και η Αρχόντισσα, πονετικιά και καλοσυνάτη, γνοιαζόταν πάντα εκείνον και τη φαμελιά του.

Ήταν σε χωριό, όχι μακριά από το Μπανάτο. Σύγγνωμος πάντα με την κυρά του, με σειρά και οικονομία, αλλά και αγάπη, μεγάλωσαν τα παιδιά, παντρέψανε τα τέσσερα κορίτσια τους με φτωχονοικοκύρηδες από τα γύρω χωριά, παντρεύτηκαν και τ’ αγόρια, απόκτησαν και μπόλικα εγγονάκια, βγήκε και το όνομα του Κέκου καθώς και της γυναίκας του της Γιουστίνας και η ζωή τραβούσε μπροστά, όπως πάντα τραβάει καταπώς εκείνη θέλει, χωρίς να σε ρωτάει.

Πολλά μεσολάβησαν όμως μέχρι ν’ αποκατασταθούν τόσα παιδιά και μάλιστα τέσσερα θηλυκά, όπου τόσο ο Κέκος όσο και η Γιουστίνα, όχι μόνο στερήθηκαν και το ψωμί πολλές φορές, αλλά αναγκάσθηκαν να βγουν και στο μεροκάματο για να τα βγάλουν πέρα και να τους εξασφαλίσουν τ’ αναγκαία προικιά και άλλα απαραίτητα. Όχι μόνο αυτό, αλλά, επειδή εκείνα τα χρόνια ήταν πολύ δύσκολο να παντρέψεις θηλυκό παιδί χωρίς καθόλου προίκα, πούλησε για τις δυο πρώτες κάτι λίγες ρίζες ελιές που είχε και τους μοίρασε τα λεφτά. Μέχρι να γίνουν της παντρειάς οι δυο μικρές, παντρεύτηκαν τ’ αγόρια και τα λεφτά -γιατί λεφτά ζήτησαν- που πήραν εκείνα προίκα, τα διέθεσαν για να προικίσουν τις δυο μικρότερες αδελφές, ώστε να μείνει δικό τους  ένα αμπέλι που είχε ο Κέκος στον Κάμπο. Δεν ξέρω τι γινόταν σε άλλα μέρη της Ελλάδας εκείνα τα χρόνια, αλλά στη Ζάκυνθο ήταν συνηθισμένο φαινόμενο αυτό, δηλαδή ο αδελφός να προικίζει την αδελφή με την προίκα, σε ρευστό που πήρε εκείνος, ώστε να μείνει στην οικογένεια ό,τι μικρή ή μεγάλη ακίνητη περιουσία υπήρχε.

Οι δύο νεότεροι αδελφοί και μετά το γάμο τους μείνανε στο πατρικό μαζί με το γέρο-Κέκο και τη Γιουστίνα, γριά κι ανήμπορη κι εκείνη. Όμως ο γέρος δε χωράει πουθενά... Βάρος κι ενόχληση τις περισσότερες φορές... Φυσικά βγήκαν από την κάμαρά τους, όπου κοιμόνταν από την ημέρα που παντρεύτηκαν, για να την παραχωρήσουν στον ένα γιο και πήγαν στη μικρή δίπλα. Όταν παντρεύτηκε κι ο άλλος γιος και κατέλαβε και τη μικρή κάμαρα, στο μαγειρείο (έτσι έλεγαν την κουζίνα τότε) έβαλαν δύο στρίποδα με σανίδες επάνω κι ένα αχυρένιο στρώμα και μετακόμισαν εκεί οι γέροι. Φιλάσθενη κι ανήμπορη η Γιουστίνα, δεν άντεξε πολύ. Πήρε των ομματιών της κι έφυγε για εκεί που δε θα ’χε λύπες, πίκρες και στεναγμούς. Μαράζωνε ο γέρο-Κέκος μέρα με την ημέρα… Όσο είχε την κυρά του, μοιράζονταν το λίγο ψωμί, μοιράζονταν και τον πόνο.

Η κατάσταση χειροτέρεψε πολύ, όταν έπεσε κι έσπασε τον γοφό του. Έμεινε κατάκοιτος για πολύ καιρό. Ποιος να τον γνοιαστεί και ποιος να τον φροντίσει; Οι νυφάδες από τη μια είχαν τα παιδιά τους να φροντίσουν, από την άλλη έπεσε ξεσυνέριση «όχι, σειρά σου να του πλύνεις τα ρούχα», «όχι δική σου»... και πάει λέοντας...

Δεν πέρασε πολύς καιρός και με τη δικαιολογία πως το κρεβάτι πιάνει πολύ χώρο στο μαγειρείο, αυγάτεψε η φαμελιά τώρα και δεν είναι πού να καθίσουν, άσε που, επειδή πονούσε πολύ και σερνόταν, δεν προλάβαινε όλες τις φορές να πάει στο υποτυπώδες, εξωτερικό μέρος, κατουριόταν και μύριζε, άρχισε άλλη φαγωμάρα απ’ όλους πως δεν τον αντέχουν άλλο γιατί βρομάει και του βάλαν τα στρίποδα δίπλα στο στάβλο με τ’ άλογα... Σερνόταν ο έρημος ο γέρος, για να βγαίνει λίγο έξω από το στάβλο, να παίρνει αέρα και να βλέπει τον ήλιο, όπως έλεγε... Πότε-πότε περνούσε και του έκανε λίγη παρέα ένας χωριανός, που ήταν φίλοι από παιδιά, αλλά εκείνος κούτσα-κούτσα με την μαγκούρα κινιόταν ακόμα. Έλεγαν κι οι δυο τον καημό και τον πόνο τους, το γέρο Κέκο τον έπιανε παράπονο μεγάλο.

- Α, ρε, έλεγε, ένας πατέρας και δέκα  παιδιά να έχει και μ΄ όση φτώχεια, θα τάχει όλα χορτάτα και ποδεμένα [εννοούσε: δε θα γυρνούν ξυπόλυτα, είδος πολυτελείας τα παπούτσια τότε], δέκα παιδιά έναν πατέρα δεν μπορούν να τον θρέψουν...

Τα έλεγε κι έκλαιγε. Προσπαθούσαν με τον Τάση, το φίλο του, να σκεφτούν τι θα μπορούσε να κάνει, για να μην μείνει κατάκοιτος όσο ζήσει, να μπορεί να κινείται, να κάνει κάτι, να βοηθάει από ό,τι  μπορεί στο σπίτι, έστω ξύλα να μαζεύει για το μαγέρεμα, να μη μουρμουρίζουν συνέχεια οι νυφάδες.

Και ώ, του θαύματος, ο γέρο-Κέκος το σκέφτηκε μια από τις τόσες άγρυπνες νύχτες που περνούσε στον στάβλο, συντροφιά με τα ζωντανά.  Ήταν όλο χαρά, αλλά και αγωνία αν θα τα κατάφερνε!... Και τα κατάφερε μια χαρά, τόσο, που γύριζε όλο το χωριό και πήγαινε και πέρα στο χτήμα που είχαν κότες και κουνέλια. Πήρε μια καρέκλα και, στηριζόμενος σ΄ αυτήν, άρχισε δειλά-δειλά και με αβάσταχτους πόνους στην αρχή, όλο και με περισσότερο θάρρος και πόνους που προσπαθούσε να μην τους σκέφτεται όσο περνούσε ο καιρός και περπατούσε μια χαρά! Ούτε φυσιοθεραπείες, μήτε Πι, δίχως τερτίπια και πολυτέλειες! Τη… φυσιοθεραπεία την έκανε μόνος του -«ανάγκα και θεοί πείθονται- κι όσο για το Πι, η καρέκλα του τέλεια! Μπροστά η καρέκλα, πίσω ο γέρο-Κέκος, μια χαρά πήγαινε!

Αργότερα, μετά το τραγικό γεγονός, πολλοί και πάνω απ’ όλους ο φίλος του ο Τάσης, υποψιάστηκαν πως σκόπιμα εξασκήθηκε να περπατάει με την καρέκλα, για να μπορεί να φτάσει στο πηγάδι που ήταν λίγο μακριά κι απόμερα... Καλοκαιράκι μεσημέρι, όπου όλοι αποκαμωμένοι από τη δουλειά και τη ζέστη κοιμόνταν, πήρε την καρέκλα του ο γέρο-Κέκος και τράβηξε επάνω για το πηγάδι... Είπαν μετά πως πρέπει να προσευχήθηκε πρώτα. Βρήκαν το καπέλο του δίπλα στο φιλιατρό του πηγαδιού και στο χέρι του σφιγμένο ένα σταυρουδάκι, ίσως από κάποιο βαφτίσι των εγγονιών του... Έβγαλε τον καδινάτσο [σύρτη] από το φιλιατρό, το σήκωσε κι έφυγε να πάει να βρει την κυρά-Γιουστίνα... Εκεί δίπλα έμεινε η καρέκλα και το καπέλο του... Έπρεπε να συναντήσει τον Κύριό του και να σταθεί με σέβας μπροστά του, ξεσκούφωτος, να ζητήσει ταπεινά συγνώμη για την πράξη του...

Πέρασαν μέρες για να τον βρουν... Έξω από το Κοιμητήριο τον έθαψαν - τότε η Εκκλησία δεν συγχωρούσε τους αυτόχειρες… Ευτυχώς και πρόσφατα άλλαξε αυτό...

Με την αγάπη μου σε όλους πάντα,

δ.μ.τ.

Απολογισμός του 5ου Διεθνούς Συνεδρίου Ορθοδόξων Ψυχοθεραπευτών

Σύντομο απολογισμό του 5^ου Διεθνούς Συνεδρίου Ορθοδόξων Ψυχοθεραπευτών, που φιλοξένησε η Μητρόπολη Δημητριάδος στο Συνεδριακό Κέντρο Θεσσαλίας (27-30/9/2012) έκανε ο οικείος Μητροπολίτης κ. Ιγνάτιος, στην Ιερά Μονή Ταξιαρχών Πηλίου, στο κήρυγμά του κατά την Θεία Λειτουργία, την Κυριακή 30/9, στην οποία συμμετείχαν και τα μέλη του Συνεδρίου.

Στην ομιλία του ο Μητροπολίτης Δημητριάδος αναφέρθηκε στα σύγχρονα ψυχικά προβλήματα του ανθρώπου, στην σημασία του Μυστηρίου της Μετανοίας, αλλά και στην ανάγκη συνεργασίας των Ποιμένων με τους ειδικούς για την αντιμετώπιση και θεραπεία των ψυχικώς πασχόντων. Μεταξύ άλλων σημείωσε: «Όλοι γνωρίζουμε πόσα προβλήματα αντιμετωπίζει ο άνθρωπος ως ψυχοσωματική οντότητα. Και όλοι, πλέον, έχουμε αναγνωρίσει ότι υπάρχουν περιπτώσεις όπου ο άνθρωπος χρειάζεται ειδική θεραπεία. Χρειάζεται ειδικούς, προκειμένου να βοηθηθεί για να ξεπεράσει ψυχοπαθολογικά του προβλήματα και δύσκολες καταστάσεις. Όμως, ταυτόχρονα, η Ορθόδοξη Εκκλησία μας έχει τα Μυστήριά της και μάλιστα το μυστήριο της μετανοίας, όπου ο πνευματικός αναλαμβάνει να δεχτεί τον εξομολογούμενο και ενώπιον Θεού να εξαγορεύσει αμαρτίες, αλλά πολλές φορές, αν όχι πάντοτε και να καθοδηγήσει τους ανθρώπους. Ένας διάλογος σαν κι αυτόν που πραγματοποιήθηκε στην Τοπική μας Εκκλησία είναι απόλυτα αναγκαίος και πολύ ωφέλιμος, γιατί οι μεν πνευματικοί, οι ιερείς μας παίρνουν πολλά από αυτά που ακούν από τους ψυχιάτρους και ψυχολόγους, αλλά είμαι βέβαιος και από την άλλη πλευρά πολλά ωφελούνται οι επιστήμονες, που αναγνωρίζουν ότι χωρίς την συνεργασία με τον πνευματικό και χωρίς τη χάρη του Θεού και αυτοί ελάχιστα θα προσφέρουν, τελικά, στους ανθρώπους…»

Στη συνέχεια ο κ. Ιγνάτιος κατέγραψε την ευχαριστία ενός από τους Συνέδρους Κληρικούς ως το επιστέγασμα του τριήμερου Συνεδρίου, που δείχνει και το μέτρο της επιτυχίας του: «Χθες το βράδυ, όταν ολοκληρώθηκαν οι εργασίες, με πλησίασε ένας από τους ιερείς, που ήταν φιλοξενούμενος κι αυτός μαζί με την πρεσβυτέρα του εδώ στην πόλη μας και στην Μητρόπολή μας και παίρνοντας ευχή για να ταξιδέψει στην Αθήνα, μού είπε “Σεβασμιότατε, σάς ευχαριστούμε πάρα πολύ. Φεύγω από το Συνέδριο καλύτερος άνθρωπος, καλύτερος σύζυγος και καλύτερος ιερέας”. Για μένα αυτό ήταν το καταστάλαγμα, αν θέλετε το μεγάλο ευχαριστώ για αυτή τη φιλοξενία και την εμπειρία, που κι εγώ είχα ανάμεσά τους αυτές τις ημέρες, γιατί ήταν όντως ένα ευλογημένο Συνέδριο».

Στη συνέχεια τον λόγο πήρε ο Γραμματέας του Συνεδρίου Πρωτοπρεσβύτερος Βασίλειος Θερμός, ο οποίος σημείωσε τα εξής: «Το 5ο Διεθνές Συνέδριο Ορθοδόξων Ψυχοθεραπευτών ολοκληρώνει τις εργασίες του σήμερα με τον τρόπο εκείνο με τον οποίο πρέπει να ολοκληρώνεται και δικαιώνεται η κάθε ανθρώπινη προσπάθεια, δηλ. με την Θ. Ευχαριστία. Θέλουμε να εκφράσουμε τη βαθειά μας ευγνωμοσύνη για την εμπιστοσύνη και την αγάπη που μας δείξατε και για την πολύπλευρη στήριξη, η οποία επέτρεψε την άρτια διεξαγωγή του Συνεδρίου. Ευχαριστούμε θερμά την γερόντισσα, τις αδελφές και τον π. Αντώνιο για την χαρούμενη υποδοχή και φιλοξενία την οποία μας προσφέρατε και προσευχόμαστε Εσείς και η Τοπική σας Εκκλησία και με τους συνεργάτες σας να πρωτοστατείτε πάντοτε σε έργα τέτοια που φέρνουν την Εκκλησία μας και τη Θεολογία πιο κοντά στο σημερινό άνθρωπο».

Η λαογραφική γιορτή του Κέντρου Λόγου "Αληθώς" σε μαυρόασπρες φωτολήψεις

Οι πλείστοι των θιασωτών της φωτογραφικής τέχνης υπεραγαπούν τις μαυρόασπρες φωτογραφίες, οι οποίες έχουν την δυναμική ν' αναδεικνύουν στοιχεία ιδιαίτερα, σε σχέση με την έγχρωμη αποτύπωση. 

Σήμερα, λοιπόν, προτείνουμε μια περιδιάβαση στην λαογραφική γιορτή του Κέντρου Λόγου ΑΛΗΘΩΣ - αφιέρωμα στις "Ομιλίες", δηλαδή τις παραστάσεις Λαϊκού Θεάτρου εν Ζακύνθω (πλάτωμα Φανερωμένης Μπανάτου, 29 Σεπτεμβρίου 2012), κοιταγμένη τώρα μες από μαύρο-άσπρο βλέμμα! Καθετί το λαογραφικό δικαιούται -νομίζουμε- να διαθέτει την πατίνα του χρόνου, ενώ λανσάρεται για επιβίωση στο γκρι παρόν και στο δύσχρωμο μέλλον! 

Σημειωτέον, όλες οι φωτολήψεις είναι του μόνιμου συνεργάτη μας Ιωάννη Πορφύριου Καποδίστρια, τον οποίον ευχαριστούμε για τον κόπο!

Το Μουσικοχορευτικό Συγκρότημα "Υακίνθη" λάμπρυνε την λαογραφική βραδιά του "Αληθώς"

  Χθες το βράδυ στο Πλάτωμα της Φανερωμένης Μπανάτου 
  Οπτικοακουστικά: Ιωάννης Πορφύριος Καποδίστριας

Στιγμές από την αποψινή εκδήλωση του Κέντρου Λόγου "Αληθώς" για το Λαϊκό Θέατρο της Ζακύνθου

Ρεπορτάζ - φωτογραφίες: Ιωάννης Πορφύριος Καποδίστριας

Η 2^η σύναξη του φετινού νέου κύκλου δράσεων τού Μορφωτικού Κέντρου Λόγου «ΑΛΗΘΩΣ», που πραγματοποιήθηκε απόψε στο αμφιθεατρικό πλάτωμα της Φανερωμένης Μπανάτου, αφορούσε στις «Ομιλίες», δηλαδή τις παραστάσεις Λαϊκού Θεάτρου της Ζακύνθου και στέφθηκε από επιτυχία. Εκτός από τον απλό λαό, παραβρέθηκαν ευάριθμοι παράγοντες του τοπικού ιδιάζοντος Πολιτισμού, ευαισθητοποιημένοι για το παρόν, αλλά κυρίως για το μέλλον του, σ' έναν δίσεκτο καιρό ποικίλων αντιξοοτήτων και πολλαπλών προβλημάτων σε όλα τα επίπεδα.

Το αφιέρωμα ξεκίνησε με πολύ ενδιαφέρουσα διάλεξη του εκπαιδευτικού, λογοτέχνη και ερευνητή ΔΙΟΝΥΣΗ ΦΛΕΜΟΤΟΜΟΥ, με θέμα: «“Ομιλίες”, ένα θέατρο για δρόμους και πλατείες». Ο κ. Φλεμοτόμος, αφού έδειξε από τις πηγές ότι το λαϊκό θέατρο των Ζακυνθίων συνέβαινε ανέκαθεν «δια ξεφάντωσιν των φίλων», υπεραμύνθηκε της επιστροφής του είδους στα αρχαϊκά στοιχεία του, ώστε να υπηρετείται κάθε φορά η καλώς εννοούμενη λαϊκότητα του είδους, δίχως νεωτερικές επεμβάσεις, οι οποίες αμαυρώνουν την αυθεντική απλότητα, που το διέκρινε. [Ολόκληρο το κείμενο της διάλεξης Φλεμοτόμου, μπορείτε να μελετήσετε μ' ένα κλικ στην Ψηφιακή Βιβλιοθήκη ΠΑΡΑΘΕΜΑΤΑ ΛΟΓΟΥ, εδώ].

Στη συνέχεια προβλήθηκαν, βιντεοσκοπημένα, χαρακτηριστικά αποσπάσματα της Ομιλίας «Η ΧΡΥΣΑΥΓΗ», την οποία παρουσίασε, ως Ντελάλης, ο εξαίρετος λαϊκός θεατρίνος ΤΑΚΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ-ΚΑΚΛΗΣ. Σημειωτέον, ο Κάκλης φέρει αφ’ εαυτού έναν μοναδικό τρόπο θεατρικής έκφρασης, που παραπέμπει στις μεσαιωνικές φιγούρες της Commedia dell’arte, γι' αυτό και καταχειροκροτήθηκε από το ενθουσιώδες κοινό.

Η βραδιά έκλεισε με Παραδοσιακούς Χορούς της Ζακύνθου από τα παιδιά τού Μουσικοχορευτικού Συγκροτήματος «ΥΑΚΙΝΘΗ» του ΝΙΚΟΥ ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗ.

Στο τέλος, ο υπεύθυνος του «Αληθώς» Πρωτοπρεσβύτερος του Οικουμενικού Θρόνου Παναγιώτης Καποδίστριας ευχαρίστησε όλους για την ολόθυμη παρουσία τους, τονίζοντας εμφαντικά ότι η Εκκλησία ως τόπος είναι πάντοτε ανοιχτός, για ν’ αγκαλιάσει κάθε πολιτισμική έκφραση του λαού σε μιαν εποχή μάλιστα, κατά την οποίαν αναζητά «πού την κεφαλήν κλίναι». Ευχαρίστησε, εξάλλου, όσους συνεισέφεραν κόπο και χρόνο για την αρτιότητα του αφιερώματος, μεταξύ των οποίων τον Πρόεδρο Μπανάτου Χαράλαμπο Δημ. Κοντονή, τον Πρόεδρο της τοπικής Εθελοντικής Ομάδας Σπυρίδωνα Διον. Κοντονή, το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο και τον υπεύθυνο του Μουσικοχορευτικού Συγκροτήματος «Υακίνθη» Νίκο Αρβανιτάκη, καθώς επίσης την Τηλεόραση IONIAN CHANNEL και τον δημοσιογράφο Γιώργο Γεωργιάδη, που κάλυψαν ολόκληρη την βραδιά. 

Με αφιέρωμα στο Λαϊκό Θέατρο της Ζακύνθου η 2η εκδήλωση του β΄ κύκλου «Αληθώς»

Το Κέντρο Λόγου Μπανάτου «ΑΛΗΘΩΣ», θεωρώντας επιβεβλημένη την ενασχόληση με τα ιδιάζοντα στοιχεία, που συνθέτουν τον λαϊκό Πολιτισμό της Ζακύνθου, αφιερώνει την 2^η εκδήλωση του β΄ κύκλου των δραστηριοτήτων του στις «Ομιλίες», δηλαδή τις παραστάσεις Λαϊκού Θεάτρου.

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο, 29 Σεπτεμβρίου 2012, ώρα 6.45 ακριβώς, στο επάνω πλάτωμα του ναού της Φανερωμένης Μπανάτου, στην οποία περιλαμβάνονται:

α) Ομιλία του εκπαιδευτικού, λογοτέχνη και ερευνητή ΔΙΟΝΥΣΗ ΦΛΕΜΟΤΟΜΟΥ, με θέμα: «“Ομιλίες”, ένα θέατρο για δρόμους και πλατείες».

β) Προβολή βιντεοσκοπημένου αποσπάσματος της Ομιλίας «Η ΧΡΥΣΑΥΓΗ», την οποία θα παρουσιάσει, ως Ντελάλης, ο λαϊκός θεατρίνος ΤΑΚΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ-ΚΑΚΛΗΣ.

γ) Παραδοσιακοί Χοροί από το Μουσικοχορευτικό Συγκρότημα «ΥΑΚΙΝΘΗ» του ΝΙΚΟΥ ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗ.

Η παρουσία των φίλων του «ΑΛΗΘΩΣ» θα δώσει χαρά στους διοργανωτές, οι οποίοι ευχαριστούν εκ των προτέρων!

Σημείωση: Σε περίπτωση ακατάλληλων καιρικών συνθηκών, η εκδήλωση θα γίνει στην Αίθουσα Πολιτισμού της «Υακίνθης», στον επάνω όροφο του Γυμνασίου Βανάτου.

Επιστημονικό Συνέδριο: ΙΣΤΟΡΙΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙ ΠΗΓΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1821

Η Εκκλησία της Ελλάδος θα οργανώσει 10 συνέδρια, από φέτος μέχρι και το 2021, για τα 200 χρόνια από τη μεγάλη Ελληνική Επανάσταση. 

Το πρώτο θα γίνει στις 12 και 13 Οκτωβρίου 2012, στο Συνεδριακό Κέντρο της Μονής Πεντέλης.

Π Ρ Ο Γ Ρ Α Μ Μ Α

Παρασκευὴ 12 Ὀκτωβρίου 2012

17.30: Ἔναρξη

Χαιρετισμὸς Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος κκ. Ἱερωνύμου

Χαιρετισμὸς  Σεβ. Μητροπολίτου Δημητριάδος κ. Ἰγνατίου, Προέδρου της Ε.Σ.Ε. Πολιτιστικῆς Ταυτότητος

Α΄ Συνεδρία: Εὐρωπαϊκὲς Πηγὲς γιὰ τὴν Ἐπανάσταση τοῦ 1821

Πρόεδρος: Ὄλγα Κατσιαρδῆ-Hering, Καθηγήτρια Ἱστορίας τοῦ Νέου Ἑλληνισμοῦ, Πανεπιστήμιο Ἀθηνῶν

18.00: Κωνσταντῖνος Σβολόπουλος, Ὁ Γαλλικὸς Φιλελληνισμὸς ὡς πηγὴ τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπαναστάσεως

            Γκρέγκορυ Ἄρς, Στοιχεῖα γιὰ τοὺς Ἱδρυτὲς τῆς Φιλικῆς Ἑταιρείας καὶ λοιποὺς σημαντικοὺς ἑταιρικοὺς βάσει τῶν ρωσικῶν ἀρχείων

            Παῦλος Τζερμιᾶς, Tὸ ἀθάνατο κρασὶ τοῦ '21 – Διαλογισμοὶ γιὰ τὴν ἀνθρωπιστικὴ διάσταση τῆς ἐθνικῆς ἐλευθερίας

Γεράσιμος Ζώρας-Ἰωάννης Τσόλκας, Κρίσεις γιὰ τὴν Ἑλληνικὴ Ἐπανάσταση λογίων καὶ πολιτικῶν τῆς Ἰταλίας καὶ τοῦ Βατικανοῦ

Παρασκευᾶς Κονόρτας, Οἱ ὀθωμανικές πηγὲς γιὰ τὴν Ἑλληνικὴ Ἐπανάσταση

π. Γεώργιος Μεταλληνός, Εἰδήσεις καὶ κρίσεις σὲ Ἀρχεῖα Βρεταννικῶν Μισσιοναριστικῶν Ἑταιρειῶν γιὰ τὴν Μεγάλη Ἑλληνικὴ Ἐπανάσταση

20.30:  Συζήτηση

Σάββατο 13 Ὀκτωβρίου 2012

09.00: Συνέχεια Α΄ Συνεδρίας

          Ἑλένη Ἀγγελομάτη-Τσουγκαράκη, Ἀγγλόφωνες πηγὲς καὶ πρώιμη ἱστοριογραφία γιὰ τὴν Ἑλληνικὴ Ἐπανάσταση

Ἀθανάσιος Καραθανάσης, Ἐπιλεκτικὴ Βιβλιογραφία τῶν

Δυτικοευρωπαϊκῶν πηγῶν γιὰ τὴν Ἐπανάσταση τοῦ 1821

09.45: Συζήτηση

Β΄ Συνεδρία: Ἑλληνικὲς πηγὲς γιὰ τὴν Ἐπανάσταση τοῦ 1821

Πρόεδρος: Κωνσταντῖνος Σβολόπουλος, Ἀκαδημαϊκὸς

10.00: Μαρία Μαντουβάλου, Οἱ ἐγκωμιαστὲς τοῦ Διαφωτισμοῦ καὶ τῆς Γαλλικῆς Ἐπανάστασης, δεινοὶ τιμητὲς καὶ πλαστογράφοι τῆς Ἑλληνικῆς

Ἀχιλλεὺς Γ. Λαζάρου, Πρωταγωνιστικὴ συμμετοχὴ τῶν διγλώσσων Ἑλλήνων, ἀποκαλουμένων Βλάχων καὶ αὐτοαποκαλουμένων Ἀρμάνων, στὴν ἑρμηνεία τοῦ 1821

Μαρία-Ἐλευθερία Γ. Γιατράκου, Ἡ Ἐπανάσταση καὶ ἡ καταστροφὴ τῆς Χίου μὲ βάση τὶς ἱστορικὲς πηγὲς καὶ τὴν παγκόσμια βιβλιογραφία

Γιώργος Γεωργῆς, Ἡ κυπριακὴ συμμετοχὴ στὴν Ἐπανάσταση τοῦ 1821: Πηγὲς καὶ βιβλιογραφικὲς ἀναφορὲς

11.30: Συζήτηση

Γ΄ Συνεδρία: Ἱστοριογραφία τῆς Ἐπανάστασης τοῦ 1821

Πρόεδρος: Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Ἰγνάτιος

12.30: Μαρία Εὐθυμίου, Ἡ ὁμάδα τῆς Παντείου καὶ ἡ συμβολή της στὴν ἀναπροσέγγιση τῶν φαινομένων τῆς Ἐπανάστασης τοῦ 1821

Ἀπόστολος Διαμαντῆς, Ἐμπορικὴ ἀλληλογραφία τοῦ ἔτους 1821: Μία ἀπόπειρα ἑρμηνείας τοῦ κυρίαρχου μεταπολεμικὰ ἱστοριογραφικοῦ σχήματος γιὰ τὸ ‘21

Γεώργιος Καραμπελιᾶς, Ἡ ἀποδόμηση τῆς Ἱστορίας καί ἡ Ἑλληνικὴ Ἐπανάσταση

Χαράλαμπος Μηνάογλου, Σπυρίδων Τρικούπης καὶ Ἀπόστολος Βακαλόπουλος: Ἀπὸ τὴν προσωπικὴ στὴν ἐπιστημονικὴ ἱστορία τῆς Ἐπανάστασης

14.00: Συζήτηση

Άρχισε τις εργασίες του το 5ο Διεθνές Συνέδριο Ορθοδόξων Ψυχοθεραπευτών στον Βόλο

Ξεκίνησε χθες το 5ο Διεθνές Συνέδριο Ορθοδόξων Ψυχοθεραπευτών, με θέμα «Ψυχοθεραπεία και Ποιμαντική: Αποκαλύψεις της ύπαρξης», το οποίο φιλοξενείται από την Ιερά Μητρόπολη Δημητριάδος, στο Συνεδριακό Κέντρο Θεσσαλίας, από 27 έως Σεπτεμβρίου 2012.

Στην εναρκτήρια τελετή αναγνώσθηκαν οι Χαιρετισμοί του Παναγιωτάτου Οικουμενικού Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου και του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου. 

Στον Χαιρετισμό του ο Παναγιώτατος, μεταξύ άλλων, σημείωσε: «Η Επιστήμη δεν ημπορεί να υποκαταστήση την Εκκλησίαν. Αι επιστημονικαί γνώσεις δεν ημπορούν να υποκαταστήσουν την Χάριν του Αγίου Πνεύματος, ήτις έρχεται εις τον άνθρωπον διά του αδιαλείπτου πνευματικού αγώνος και διά των Μυστηρίων της Εκκλησίας μας και τον αναγεννά ψυχικώς. Το άνοιγμα και η εμπιστοσύνη του ψυχικώς πάσχοντος εις τον ψυχοθεραπευτήν δεν ημπορή να υποκαταστήση την εξομολόγησιν, ήτις παρέχει εις αυτόν όχι μόνον μίαν προσωρινήν ψυχικήν ανακούφισιν, διά της εξαγορεύσεως των αμαρτιών ή των προβλημάτων του, αλλά την οριστικήν απαλλαγήν εξ αυτών, εάν βεβαίως πραγματοποιείται με ειλικρινή μετάνοιαν, ήτοι αλλαγήν νοός… Επιστημονική βοήθεια ήτις παρέχεται χωρίς την συναίσθησιν ότι ο άνθρωπος αποτελεί ψυχοσωματικήν οντότητα και κατοικητήριον του Αγίου Πνεύματος και ότι πρέπει να καθαρθή διά να έθη εντός αυτού και να σκηνώση ο μόνος αληθής και αγαθός Παράκλητος, δεν δύναται μόνη να επιβοηθήση τον άνθρωπον όστις εμπιστεύεται έναν επιστήμονα. Ο συνδυασμός της επιστημονικής γνώσεως προς την πνευματική ζωήν της Εκκλησίας, δύναται να επιφέρει σημαντικά αποτελέσματα…»

Στον Χαιρετισμό του ο Μακαριώτατος κ. Ιερώνυμος επεσήμανε: «Ήταν πάντοτε πεποίθησή μας πως, όταν πρόκειται για θέματα που αφορούν τη διακονία του ανθρώπου σε ζητήματα που η Εκκλησία έχει καθήκον να μεριμνήσει παντί τρόπω και σθένει και συγχρόνως, η επιστήμη προβληματίζεται για τα ίδια ζητήματα σοβαρά και υπεύθυνα, τότε ο ειλικρινής και απροκατάληπτος διάλογος και η μετά λόγου γνώσεως συνεργασία αποτελούν καθήκον και αναγκαιότητα. Και είναι αυτής ποιότητας ο διάλογος προαπαιτούμενο για τη γόνιμη συνάντηση της επιστήμης που καλείται να «εκκλησιαστεί» με την Εκκλησία, που καλείται να προσλάβει τον κόσμο και να τον μεταμορφώσει…»

Ακολούθησε ο Χαιρετισμός του Σεβ. Μητροπολίτου Δημητριάδος κ. Ιγνατίου, ο οποίος σημείωσε τα εξής: «Έχοντας απέναντί της έναν άνθρωπο, διαφορετικό από εκείνον του μεσαιωνικού κοσμοειδώλου, η ποιμαίνουσα Εκκλησία καλείται να συναντήσει και συγχωρήσει τον άνθρωπο που είναι εγκλωβισμένος στα πιεστικά δεσμά μιας αγχωτικής, συχνά πλασματικής, πραγματικότητας, η οποία του γεννά πολλές ψυχοπαθολογικές καταστάσεις, του δημιουργεί ενοχές και ψυχολογικά τραύματα, που όχι μόνο είναι συχνά πρωτόγνωρα, αλλά απαιτούν εξειδικευμένη αντιμετώπιση. Αυτό το νέο μοντέλο ανθρωπολογικής διαμεσολάβησης, όπως προσφέρεται από το χώρο των επιστημών της ψυχικής υγείας, είναι που το ποιμαντικό έργο της Εκκλησίας οφείλει να γνωρίσει και να οικειοποιηθεί, αν θέλει να εξακολουθεί να παίζει κάποιο, μάλιστα σημαντικό, ρόλο στην ζωή του ανθρώπου και της κοινωνίας, και όχι απλά και μόνο να νομίζει ότι παίζει.

Επομένως, εάν ο άνθρωπος βρίσκεται σήμερα, όπως φαίνεται, στο επίκεντρο του προβληματισμού του θεολογικού λόγου αλλά και της ποιμαντικής πράξης, καθίσταται επιβεβλημένη ανάγκη, ειδικά σε καιρούς χαλεπούς, η στενή συνάντηση και συνεργασία της ποιμαντικής θεολογίας με τις επιστήμες του ανθρώπου, και ειδικά την ψυχολογία, την ψυχανάλυση, την ψυχοθεραπεία κλπ. Κατανοώντας ότι ο άνθρωπος ζει πλέον σε έναν κόσμο, όπου οι συνθήκες είναι τελείως διαφορετικές απ’ ότι παλαιότερα, ζητήματα που παλαιότερα εθεωρούντο ξένα, αδιάφορα ή ακόμη και “ταμπού” για την ποιμαντική πράξη (όπως λ.χ. ο έρωτας και η σεξουαλικότητα) ή ποικίλα καινούργια προβλήματα, που αναφύονται μέσα στο οικογενειακό, εργασιακό και άλλο περιβάλλον και αφορούν στις διαπροσωπικές σχέσεις, στο νόημα της ζωής, τα βιώματα των ανθρώπων δεν μπορούν πλέον να αφήνουν απαθείς τους ποιμένες μας, εάν επιθυμούμε να διακονήσουμε τον συγκεκριμένο άνθρωπο, να σηκώσουμε το σταυρό του, στην πράξη και όχι απλά στα όμορφα λόγια, προκειμένου να τον βοηθήσουμε να επανακτήσει την εσωτερική του ισορροπία και την αρμόζουσα θέση του στον κοινωνικό περίγυρο. Η ποιμαντική πράξη της Εκκλησίας μας οφείλει, εμπνεόμενη τελικά από τα διδάγματα και τις κατακτήσεις της θεολογικής αναγέννησης (γεγονός που δεν έχει συντελεστεί ακόμη στο βαθμό που θα μπορούσε) να αναπτύξει μια προσωποκεντρική ποιμαντική θεώρηση του ανθρώπου, όπου ο άλλος θα αντιμετωπίζεται πέραν των συχνά διαιρετικών ιδιοτήτων του φύλου, της φυλής, της τάξης κλπ., πέραν των κατηγοριών του αμαρτωλού και του καθαρού, που συχνά φορτώνουν τους πιστούς μας με ανυπέρβλητα ψυχολογικά τραύματα και εμπόδια. Αυτή η ποιμαντική πρακτική θα τον αντιμετωπίζει, λοιπόν, ως μοναδικό και ανεπανάληπτο πρόσωπο, απέναντι στο οποίο ο ποιμένας έχει απόλυτη ευθύνη και ρόλο να διαδραματίσει, ζητώντας ή απαιτώντας συχνά και την αρωγή των ψυχοθεραπευτών…»

Το Συνέδριο χαιρέτισαν, επίσης, ο Δήμαρχος Βόλου κ. Πάνος Σκοτινιώτης, ο Πρόεδρος της Ψυχιατρικές Εταιρείας Ελλάδος, Καθηγητής του Α.Π.Θ. κ. Ιωάννης Γκιουζέπας, ο Αναπληρωτής Καθηγητής του Τμήματος Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας κ. Γεώργιος Κλεφτάρας, καθώς επίσης και εκπρόσωποι της Ελληνικής Εταιρείας Συστημικής Ψυχοθεραπείας και της Ελληνικής Εταιρείας Ψυχαναλυτικής Ψυχοθεραπείας.

Τις εργασίες του Συνεδρίου άνοιξε ο Πρόεδρος κ. Δημήτριος Καραγιάννης, ο οποίος, μεταξύ άλλων, τόνισε: «Η Ορθόδοξη αναφορά μας αποκλείει όλες τις προϋποθέσεις και τους περιορισμούς στο να αντικρίζουμε κάθε άνθρωπο, οποιοδήποτε άνθρωπο, ως όντως ιερό πρόσωπο, δημιούργημα ενός προσωπικού Θεού. Η Ορθόδοξη αναφορά μας θεωρεί την ελευθερία του ανθρώπου να διαχειριστεί τη ζωή του, ως βασικό δεδομένο στη σχέση μας με τους θεραπευόμενούς μας. Η αναγκαιότητα της αρμονίας των ανθρωπίνων σχέσεων πραγματοποιείται σε μια διεργασία σεβασμού, αγάπης και ευχαριστίας. Η Ορθόδοξη αναφορά μας σχετίζεται με την δική μας ανεπάρκεια να αγαπούμε, όπως και όσο δικαιούμαστε. Σχετίζεται με την επιθυμία της υπέρβασης της βιολογικής υπόστασης και την απελευθέρωσή της. Η Ορθόδοξη αναφορά μας αφορά την δημιουργική πνοή που νιώθουμε στην ψυχοθεραπευτική επιστημονική εργασία μας, όταν κάποιες φορές επιτρέπουμε να γινόμαστε καλοί αγωγοί της Χάρης…»

Οι Χαιρετισμοί του Οικουμενικού Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου, του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου, του Μητροπολίτου Δημητριάδος κ. Ιγνατίου και του Προέδρου κ. Δημητρίου Καραγιάννη δημοσιεύονται αυτούσιοι στην ιστοσελίδα της Ιεράς Μητροπόλεως Δημητριάδος www.imd.gr, καθώς επίσης και το αναλυτικό πρόγραμμα του συνεδρίου.

Παγκόσμια Διαδικτυακή Θεολογική Βιβλιοθήκη

Διεθνής συνάντηση στη Γενεύη με την συμμετοχή της Ακαδημίας Θεολογικών Σπουδών

Το διήμερο 21 και 22 Σεπτεμβρίου 2012 έλαβε χώρα στη Γενεύη η ετήσια συνάντηση της «Σύμπραξης» (Consortium) που έχει την ευθύνη για τη λειτουργία της Παγκόσμιας Διαδικτυακής Θεολογικής Βιβλιοθήκης (GlobeTheoLib - www.globethics.net/gtl). Πρόκειται για ένα εγχείρημα το οποίο εγκαινιάστηκε τον Σεπτέμβριο του 2011, αποτελώντας κοινό πρόγραμμα του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών (ΠΣΕ) και του Globethics.net, ιδρύματος με έδρα τη Γενεύη, που προωθεί το διάλογο στα ζητήματα της ηθικής.

Η Παγκόσμια Διαδικτυακή Θεολογική Βιβλιοθήκη προσφέρει στους εγγεγραμμένους της χρήστες δωρεάν πρόσβαση στα πλήρη κείμενα εκατοντάδων χιλιάδων (μέχρι σήμερα: 600.000) άρθρων, μεταπτυχιακών και διδακτορικών διατριβών και άλλων δημοσιεύσεων που αναφέρονται στη θεολογία και στην οικουμενική κίνηση και έχουν συνταχθεί σε διάφορες γλώσσες.

Λειτουργώντας εδώ και έναν χρόνο, η Βιβλιοθήκη αριθμεί ήδη περισσότερους από 10 000 εγγεγραμμένους χρήστες από όλο τον κόσμο. Χρησιμοποιεί την ηλεκτρονική πλατφόρμα του Globethics.net, το οποίο ήδη από το 2008 άρχισε να δημιουργεί μια αντίστοιχη παγκόσμια ψηφιακή βιβλιοθήκη για ζητήματα ηθικής και βιοηθικής.

Η Παγκόσμια Διαδικτυακή Θεολογική Βιβλιοθήκη αποσκοπεί στη χρήση νέων ψηφιακών μοντέλων ανταλλαγής πληροφορίας, προκειμένου να συμβάλλει στην αποδοτική μετάδοση και ανταλλαγή θεολογικής γνώσης, υπερβαίνοντας τοπικούς φραγμούς και υλικές δυσχέρειες που δυσκολεύουν τη θεολογική επικοινωνία Βορρά και Νότου, Ανατολής και Δύσης.

Χάρη στο εγχείρημα αυτό παρέχεται η δυνατότητα δικτύωσης διάφορων ψηφιακών θεολογικών συλλογών ανά τον κόσμο. Ψηφιακό υλικό από την Ινδία και τη Νότια Αφρική, κείμενα από τη Λατινική Αμερική και άλλα μέρη της γης καθίστανται προσβάσιμα και εύχρηστα για τους ερευνητές σε όλο τον κόσμο.

Τα περιεχόμενα της Παγκόσμιας Ψηφιακής Θεολογικής Βιβλιοθήκης προέρχονται από τέσσερις κύριες πηγές:

• εκδοτικούς οίκους, στους οποίους η Ψηφιακή αυτή βιβλιοθήκη είναι συνδρομητής προκειμένου να καθιστά το περιεχόμενο τους διαθέσιμο σε εγγεγραμένους χρήστες

• ταχέως αναπτυσσόμενες βάσεις δεδομένων με ανοικτή πρόσβαση

• συνεργαζόμενα ιδρύματα που καθιστούν τις δικές τους πηγές προσβάσιμες μέσω της Παγκόσμιας Ψηφιακής Θεολογικής Βιβιοθήκης

• και εγγεγραμμένους χρήστες που υποβάλουν δικά τους κείμενα για ανάρτηση στην Ψηφιακή Βιβλιοθήκη.

Η «Σύμπραξη» (Consortium) που έχει την ευθύνη της GlobeTheoLib περιλαμβάνει περισσότερες από 20 Ενώσεις θεολογικών βιβλιοθηκών και σεμιναρίων, ιεραποστολικούς οργανισμούς και ιδρύματα, τοπικούς οικουμενικούς οργανισμούς και χριστιανικές κοινότητες ανά τον κόσμο. Στην τελευταία του συνάντηση αξιολόγησε την μέχρι τώρα πορεία του προγράμματος και επεξεργάστηκε πολιτικές για την περαιτέρω αρτίωση και εξάπλωσή του.

Από ορθόδοξης πλευράς συμμετέχουν μέχρι στιγμής στο εγχείρημα η Ένωση Ορθόδοξων Θεολογικών Σχολών (Conference of Orthodox Schools of Theology – στη συνάντηση της Γενεύης εκπροσωπήθηκε από τον καθηγητή του Πανεπιστημίου Σόφιας κ. Ivan Zhelev Dimitrov) και από την Ακαδημία Θεολογικών Σπουδών του Βόλου (εκπροσωπήθηκε από τον κ. Γεώργιο Βλαντή, επιστημονικό συνεργάτη της Ακαδημίας και βοηθό στην έδρα Συστηματικής Θεολογίας του Τμήματος Ορθόδοξης Θεολογίας του Πανεπιστημίου του Μονάχου).

H Ακαδημία Θεολογικών Σπουδών διαθέτει την πρώτη παγκοσμίως ορθόδοξη ψηφιακή θεολογική βιβλιοθήκη (http://www.imdlibrary.gr/), παρέχοντας πρόσβαση σε εκατοντάδες ψηφιοποιημένα βιβλία, συλλογικούς τόμους, θεολογικά περιοδικά, επετηρίδες, μονογραφίες και δοκίμια. Περιλήψεις των ψηφιοποιημένων έργων διατίθενται στα ελληνικά, αγγλικά και προσεχώς στα γαλλικά. Η βιβλιοθήκη της παρέχει τη δυνατότητα ελεύθερης πρόσβασης σε πολύτιμο και συχνά δυσεύρετο θεολογικό υλικό, αλλά και σε σημαντικές πρόσφατες κυκλοφορίες. Με τη συμμετοχή της στην Παγκόσμια Διαδικτυακή Θεολογική Βιβλιοθήκη, η Ακαδημία Θεολογικών Σπουδών αποσκοπεί στη διεθνή προβολή της ορθόδοξης θεολογικής παραγωγής στο πλαίσιο του μεγαλεπίβολου αυτού προγράμματος, το οποίο προσφέρει ένα πρώτης τάξεως εργαλείο στη διεθνή ακαδημαϊκή έρευνα.

Για περαιτέρω πληροφορίες για το εγχείρημα μπορεί να απευθυνθεί κανείς στον Δρ. Stephen Brown, brown@globethics.net.

Για εγγραφή ως χρήστης: www.globethics.net/gtl .

Παρακλητικοί στην Παναγία την Σπηλούλα

Το οπτικοακουστικό υλικό της παρούσας συνάφειας προέρχεται από το ετήσιο προσκύνημά μας στην Παναγία την Σπηλούλα, σήμερα το δειλινό. Ως γνωστόν, το ιδιόκτητο αυτό προσκύνημα, πάλαι ποτέ μοναστήρι, βρίσκεται σε απόσταση 2,5 χιλιομέτρων από το Μπανάτο και υπάγεται διοικητικά κι εκκλησιαστικά στον γειτονικό μας Καληπάδο. 

"Ελθόντες επί την ηλίου δύσιν", λοιπόν, το υπέροχο και πολλά ομιλητικό φυσικό περιβάλλον μάς παρείχε μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για προσευχή υπέρ των ασθενούντων, των εχθρών, των φίλων και των οικείων μας, αλλά και -γιατί όχι;- για φωτογράφηση!!! Ο τόπος τούτος της περίπυστης και οφθαλμοφανώς θαυματουργής Παναγίας, με τους δύο ναούς (έναν μεγάλο κι έναν σπηλαιώδη) βλέπει σε τρία διαφορετικά σημεία του Ιονίου Πελάγους: Νότια προς τον κόλπο του Λαγανά, ανατολικά προς την Κυλλήνη και βόρεια προς την Κεφαλονιά. 

Σπουδαίο σημείο για εκδρομή και... φυγή! Ελάτε μαζί μας! Δεν θα χάσετε!!!

[Οπτικοακουστικό υλικό: π. Παναγιώτης Καποδίστριας, 26 Σεπτεμβρίου 2012]