Όπως διδάσκουν οι Άγιοι Πατέρες μας, η Εκκλησία μας αποτελεί μυστήριο, διότι έχει ως ιδρυτή και θεμέλιο τον ενανθρωπήσαντα Υιό και Λόγο του Θεού. Τί μεγαλύτερο μυστήριο μπορεί να υπάρξει από την είσοδο του απολύτως απρόσιτου ως προς την φύση Του Θεό στην ανθρώπινη ιστορία και την διαρκή παρουσία Του ανάμεσα στους ανθρώπους «μέχρις της συντελείας του αιώνος», όπως ο Ίδιος διαβεβαίωσε; (Μτθ. 28:20)
Ως γνωστόν, ο προ ολίγων ετών αγιοδιακηρυχθείς Μητροπολίτης Καλλίνικος Εδέσσης, τιμάται στις 8 Αυγούστου. Στην Ενορία μας όμως, εδώ στο Βανάτο Ζακύνθου, για λόγους πρακτικούς, η αγία μνήμη Του τιμήθηκε σήμερα, Κυριακή Ι΄ Ματθαίου, 9 Αυγούστου 2026, μάλιστα δε στον Ναό της Παναγούλας.
Το σημερινό Ευαγγέλιο μοιάζει να χωρίζεται σε δύο μέρη. Στο πρώτο κυριαρχεί ένα μεγάλο θαύμα. Ένας νέος θεραπεύεται από τον Χριστό. Στο δεύτερο, χωρίς καμία προφανή σύνδεση, ο Κύριος αρχίζει να μιλά για το επικείμενο Πάθος Του: «Μέλλει ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδίδοσθαι εἰς χεῖρας ἀνθρώπων». Με μια πρώτη ματιά, τα δύο γεγονότα φαίνονται ασύνδετα. Κι όμως, ο ευαγγελιστής τα τοποθετεί το ένα δίπλα στο άλλο, σαν να θέλει να μας διδάξει ότι μόνο η κοινή τους ανάγνωση αποκαλύπτει ποιος πραγματικά είναι ο Χριστός.
ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΟ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
Κυριακή μετά την εορτή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος –
9 Αυγούστου 2026
Του π. ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΠΟΜΟΝΗ
Μέσα από το τμήμα της Α΄ προς Κορινθίους επιστολής του αποστόλου Παύλου, που ακούσαμε σήμερα, προβάλλεται με ιδιαίτερη σαφήνεια η θέση και η αποστολή των αποστόλων μέσα στην Εκκλησία. Ο απόστολος των εθνών παρουσιάζει, με γλαφυρό τρόπο, τα γνωρίσματα που χαρακτηρίζουν τον αληθινό απόστολο του Χριστού.
Του π. Δημητρίου Μπόκου
Ένας πατέρας έφερε το παιδί του στον Χριστό, λέγοντάς του ότι σεληνιάζεται. Ο Χριστός έδειξε ότι το παιδί διακατεχόταν από δαιμόνιο. Δεν το επηρέαζε σε τίποτε η σελήνη ή τα άστρα, όπως νόμιζαν και νομίζουν πολλές φορές οι άνθρωποι. Και φυσικά ο Χριστός θεράπευσε το παιδί, επιτιμώντας και βγάζοντας το δαιμόνιο. Στους μαθητές του, που απέτυχαν να βγάλουν το πονηρό πνεύμα, καταλόγισε έλλειψη πίστης, προσευχής και νηστείας (Κυριακή Ι΄ Ματθαίου).
«Κύριε, σπλαχνίσου τὸν γιό μου, γιατὶ εἶναι ἐπιληπτικὸς καὶ ὑποφέρει· πολλές φορές μάλιστα πέφτει στὴ φωτιά καὶ στὸ νερό. Τὸν ἔφερα στοὺς μαθητές σου, ἀλλὰ δὲν μπόρεσαν νὰ τὸν θεραπεύσουν».
