e-περιοδικό της Ενορίας Μπανάτου εν Ζακύνθω. Ιδιοκτήτης: Πρωτοπρεσβύτερος του Οικουμενικού Θρόνου Παναγιώτης Καποδίστριας (pakapodistrias@gmail.com), υπεύθυνος Γραφείου Τύπου Ι. Μητροπόλεως Ζακύνθου. Οι δημοσιογράφοι δύνανται να αντλούν στοιχεία, αφορώντα σε εκκλησιαστικά δρώμενα της Ζακύνθου, με αναφορά του συνδέσμου των αναδημοσιευόμενων. Η πνευματική ιδιοκτησία προστατεύεται από τον νόμο 2121/1993 και την Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης, κυρωμένη από τον νόμο 100/1975.

Τα νεότερα στα θεματικά ένθετα

Πέμπτη 6 Δεκεμβρίου 2012

Τετάρτη 5 Δεκεμβρίου 2012

Ο Εσπερινός και ο αφ' εσπέρας Όρθρος στον Μητροπολιτικό Ναό Αγίου Νικολάου των Ξένων Ζακύνθου














Ολοκληρώθηκαν πριν από λίγα λεπτά, στον πανηγυρίζοντα Μητροπολιτικό Ναό Αγίου Νικολάου Ζακύνθου ο επίσημος Εσπερινός και στη συνέχεια ο -κατά την τοπική Παράδοση, αφ' εσπέρας- Όρθρος τής μνήμης τού Αγίου. 

Και στις δυο ιερές Ακολουθίες χοροστάτησε ο θεοφιλέστατος Επίσκοπος Μοζαμβίκης κ. Ιωάννης, εμφανώς συγκινημένος, επειδή στον ναό αυτόν υπηρέτησε ως νεωκόρος επί κάποια χρόνια, μέχρι την εισδοχή του στον Ιερό Κλήρο. Τον συμπατριώτη μας Επίσκοπο κ. Ιωάννη καλωσόρισε με θερμούς λόγους αγάπης ο Σεβ. Μητροπολίτης Ζακύνθου κ. Διονύσιος Δ΄. 

Αύριο το πρωί θα τελεσθεί μόνον το επίσημο Αρχιερατικό Συλλείτουργο, στο οποίο θα λάβουν μέρος οι δύο ανωτέρω Αρχιερείς, στο τέλος δε θα γίνει η καθιερωμένη Αρτοκλασία, την οποία προσφέρει το Λιμενικό Σώμα τής Ζακύνθου.

Φωτογραφίες: Σπύρος Νέγκας, Νίκος-Κίμων Μπάστας

Σκέψεις για την εκδημία του Πατριάρχη Ιγνατίου (+5.12.2012) και το αύριο της Αντιοχειανής Ορθοδοξίας

Αποκλειστικό άρθρο τού συνεργάτη μας RONI BOU SABA

Σήμερα έχασαν οι Ορθόδοξοι της Ανατολής μιαν ηγετική μορφή, τον Πατριάρχη Αντιοχείας Ιγνάτιο Δ΄, ο οποίος, ελέω Θεού, ποίμανε το Πατριαρχείο σε κρίσιμες εποχές. Ο θρήνος που περιβάλλει τους πιστούς δεν είναι όμως μόνο για το φευγιό του -πώς, άλλωστε, αφού πάει στην αγκαλιά του Κυρίου- αλλά για τις μέρες που θα ρθουν χωρίς αυτόν!

Ο εκλιπών ανήλθε στο θρόνο του Πατριαρχείου Αντιοχείας το 1979, για να αντιμετωπίσει μια Εκκλησία με σχίσμα, ένα μέρος των παιδιών της να ζει σε εμπόλεμη ζώνη (τον Λίβανο στον εμφύλιο), τους περισσότερους κληρικούς χωρίς την ελάχιστη θεολογική παιδεία, κλπ... Για όλα αυτά έπρεπε να βρει επιτακτική λύση, γιατί στην Ανατολή η Χριστιανοσύνη δεν είναι πολυτέλεια των σαλονιών. Είναι μαρτυρία. Το σχίσμα, που αντιμετώπισε, είχε προκύψει με την εκλογή του προκατόχου του Ηλία Δ΄, γεγονός που σήμαινε την επικράτηση του πνεύματος του Κινήματος Ορθόδοξης Νεολαίας στην Ιεραρχία, το οποίο δεν έβρισκε σύμφωνους τους Σχισματικούς. Η εκλογή τού Πατριάρχη Ηλία του Δ΄ θέτει πολλά ερωτήματα που δεν είναι του παρόντος, προκάλεσε όμως ένα μεγάλο σχίσμα στο Πατριαρχείο Αντιοχείας, που έφτασε και ώς τις Μητροπόλεις της Διασποράς. Ο Πατριάρχης Ιγνάτιος ο Δ΄ ήρθε σε επαφή με τους σχισματικούς, τους αναγνώρισε και γύρισαν στην κανονική τάξη της Εκκλησίας. Χάρη στις ενέργειές του οι πληγές επουλώθηκαν τόσο, που οι νέες γενεές δεν ξέρουν ότι υπήρξε σχίσμα, αλλά και όσοι το έζησαν, το ξέχασαν.

Το 1979, οι Χριστιανοί στο Λίβανο πολεμούσαν εαυτούς και ετέρους: τον άλλον Χριστιανό, τον Μουσουλμάνο, τον μη Λιβανέζο, τους πάντες- για «ένα πουκάμισο αδειανό» (κατά τον Σεφέρη), όπως αποδείχτηκε αργότερα. Οι Ορθόδοξοι ήταν αναγκασμένοι να πάρουν θέση στον Εμφύλιο. Κάποιοι απ’ αυτούς πολέμησαν με εθνικά κριτήρια (Άραβες vs Ισραηλίτες), κάποιοι με εθνικιστικά κριτήρια -θολά κριτήρια- (Φοίνικες vs Άραβες, Λιβανέζος vs Παλαιστίνιος ή Σύριος), άλλοι με θρησκευτικό χαρακτήρα (Χριστιανοί vs Μουσουλμάνοι)- φυσικά υπήρξαν και άλλες σαλάτες στο μενού και ο καθένας επέλεξε σκοπό για να αγιάσει τον φόνο του! Η Εκκλησία επί πατριαρχείας Ιγνατίου Δ΄ ξεκαθάρισε τη θέση της: Καταδίκασε τις εχθροπραξίες μη δίνοντας κάλυψη σε κανένα, καλούσε τους Χριστιανούς στο να μένουν στον τόπο τους και να ανοιχτούν στον κάθε συνάνθρωπό τους, δεν μπήκε στις φλυαρίες για την ταυτότητα των Χριστιανών με βάση του DNA τους κι έδωσε έμφαση σε κάθε μορφής διαλόγου.

Παράλληλα με αυτά, ο Πατριάρχης έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στα γράμματα γενικά, και στην μόρφωση του κλήρου ειδικότερα. Είχε ήδη συνεργαστεί με ιεράρχες και λαϊκούς για την ίδρυση της Θεολογικής Σχολής του Αγίου Ιωάννου του Δαμασκηνού πριν ανέλθει στον Πατριαρχικό Θρόνο. Αλλά το όνειρό του ήταν ακόμα πιο μεγάλο: Η σχολή να γίνει μια μεταξύ των άλλων ενός μεγάλου Πανεπιστημίου, το οποίο θα κάλυπτε τις ανάγκες τού Βορείου Λιβάνου. Έτσι δημιουργήθηκε το Πανεπιστήμιο Μπάλαμαντ, ένα κατόρθωμα που πραγματοποιήθηκε με επιτυχία και συνεχίζει να πηγαίνει μπροστά.

Αυτή η δράση δεν μπορούσε να μην έχει κριτική και να μην προκαλεί αντιδράσεις. Μάλιστα ο Πατριάρχης δέχτηκε πολλές κριτικές για πολλές θέσεις που πήρε ή επιλογές που έκανε. Επικρίθηκε έντονα για την ουδετερότητα που είχε έναντι της Εκκλησίας της Ελλάδας, σε τέτοιο βαθμό που κάποιοι εκ του Πατριαρχείου τον θεωρούσαν ρωσόφιλο, και ως τέτοιο τον παρουσίαζαν στην Ελλάδα, όπως ο ίδιος άκουσα από πολλούς κληρικούς και λαϊκούς. Σαφώς ο Πατριάρχης δεν ήταν «Χριστοδουλικός», όπως δεν ήταν και ρωσόφιλος, όπως τον κατηγορούσαν. Δεν συμμερίστηκε το όραμα του αείμνηστου Χριστοδούλου και των ΜΚΟ στην εποχή του να κάνουν εκκλησιαστικό επεκτατισμό. Από την άλλη στήριζε τις θέσεις του Οικουμενικού Πατριαρχείου, πηγαίνοντας κόντρα στους Ρώσους σχεδόν πάντα. Και ποτέ του δεν ήρθε σε κόντρα με το Οικουμενικό Πατριαρχείο, ούτε με τον Οικουμενικό Πατριάρχη! Δεν ήταν ωστόσο «εχθρός» των Ρώσων - πώς να είναι ένας Χριστιανός, άλλωστε, εχθρός του άλλου; Ήθελε καλές σχέσεις με όλες τις Εκκλησίες. Αναζητούσε το στήριγμα όλων των Εκκλησιών για το ποίμνιό του που ζει σε δύσκολες συνθήκες εν πολέμω και εν ειρήνη. Επισήμανε την θέση του να είναι όλες οι εκκλησίες ανεξάρτητες. Γι’ αυτό ήρθε σε κόντρα με Μητροπολίτες που αγωνιούσαν, για να έχουν την εύνοια του μακαριστού Χριστοδούλου και των τότε ΜΚΟ της Έκκλησίας της Ελλάδος, αναγκάστηκε μάλιστα να λάβει κάποια μέτρα και να θέσει το θέμα σε συζήτηση με τον ίδιο τον μακαρίτη Χριστόδουλο.

Επικρίθηκε έντονα επειδή δεν έδωσε χώρο ούτε σημασία στον γεροντισμό, ευσεβισμό, αθωνισμό και τους λοιπούς «-ισμούς» στην Εκκλησία. Επικρίθηκε για όλα αυτά, ενώ πολλοί Ιεράρχες του Πατριαρχείου Αντιοχείας είναι Αγιορείτες ή και Μοναχοί από τα τοπικά Μοναστήρια. Και οι διάφοροι οπαδοί των «-ισμών» τον κατηγορούσαν για τις θέσεις του στους διαλόγους με τους άλλους Χριστιανούς και με τους Μουσουλμάνους.

Ωστόσο ο Πατριάρχης κατάφερε, στην μακρά πατριαρχεία του, να κρατήσει την ομόνοια στην Ιεραρχία και να δείξει μια μαρτυρική ορθοδοξία, που αγαπάει τον άλλον και πάει αυτή πρώτη να τον συναντήσει.



Από αύριο τι θα γίνει; Αυτό είναι το δύσκολο ερώτημα!... Η διαδοχολογία εδώ και κάποια χρόνια έχει ξεκινήσει, με διάφορα κριτήρια, αλλά σήμερα, λόγω της πολιτικής αναστάτωσης στην περιοχή, οι πολιτικοί της Συρίας και του Λιβάνου θα εμπλακούν στην ανάδειξη του διαδόχου. Προσωπικά δεν αποκλείω να εμπλακεί και η Ρωσία -Κράτος και Εκκλησία- στις εκλογές, έμμεσα ή άμεσα. Πάντως όποιος και αν ανέλθει στο Πατριαρχικό Θρόνο, έχει μια δύσκολη κληρονομιά που θα πρέπει να την χειριστεί με πολλή σοφία. Οι διάλογοι, η μόρφωση του κλήρου, η ανεξαρτησία των αδελφών Εκκλησιών, η μέριμνα για την παραμονή της Χριστιανοσύνης στην Ανατολή, ο χωρισμός της Εκκλησίας από το Κράτος (εδώ: Κράτη) είναι όλα εύθραυστα θέματα και ανοιχτές προκλήσεις.

Η δράση του Πατριάρχη Ιγνατίου Δ΄ δεν χωράει σε ένα γρήγορο κείμενο και δεν εκτιμάται υπό την συγκίνηση της στιγμής. Στην Αντιόχεια θα είναι αιωνία η μνήμη του στις καρδιές όσων τον γνώρισαν ως δάσκαλο στα σχολεία, ως οραματιστή Ιεράρχη που ανήγειρε μαζί με τους ναούς σχολεία και πανεπιστημιακές σχολές, και σε όσους αγάπησαν τον Χριστό, επειδή ακριβώς πρώτος αυτός τον αγάπησε και τους τον κήρυξε με τους διάφορους τρόπους του…

Σημείωση του ΝΥΧΘΗΜΕΡΟΝ: Επειδή το ανωτέρω άρθρο γράφτηκε κατά παραγγελίαν μας, επιτρέπεται η αναδημοσίευσή του ΜΟΝΟΝ εάν αναδημοσιευθούν οι δύο πρώτες παράγραφοι και αμέσως μετά να τεθεί λινκ, που θα παραπέμπει τη συνέχεια στο συγκεκριμένο άρθρο στο Νυχθημερόν.

Ενόψει της αυριανής εορτής του Αγίου Νικολάου στα Καρκαναίικα Μπανάτου














Μόλις πριν λίγο, με μια κρεμασμένη βροχή από πάνω μας, εσπερίσαμε στο γραφικότατο εκκλησάκι του Άη Νικόλα των Καρκαναίων, στα Μετόχια του Μπανάτου, απ' όπου και το ανωτέρω φωτορεπορτάζ. 

Όποιος βρίσκεται κοντά, ας κοπιάσει αύριο το πρωί στην Ευχαριστιακή Σύναξη της μνήμης τού Αγίου των Μυρέων από τις 8.30 έως τις 10 π.μ. Το εκκλησάκι βρίσκεται απέναντι ακριβώς από τη γνωστή Ταβέρνα ΠΛΑΤΑΝΟΣ.

Βοήθειά μας ο Άγιος τση γης και του πελάου!!!

Φωτομνήμες από τον εκλιπόντα Πατριάρχη Αντιοχείας Ιγνάτιο (+5.12.2012)

Ανασκαλεύει αρχεία και παρουσιάζει ο π. Παναγιώτης Καποδίστριας









Όπως ήδη έχει ανακοινωθεί, σήμερα το πρωί ο Πατριάρχης τής Μεγάλης Θεουπόλεως Αντιοχείας, Συρίας, Αραβίας, Κιλικίας, Ιβηρίας και πάσης Ανατολής ΙΓΝΑΤΙΟΣ πέρασε στην Αιωνιότητα, στην προχωρημένη ηλικία των 92 ετών (1912-2012). 

Πένθιμης ευκαιρίας δοθείσης ανοίγουμε το Αρχείο μας και ανασύρουμε φωτο-μνήμες από το ημέτερο ταξίδι στο κέντρο τού Πατριαρχείου Αντιοχείας, στην πρωτεύουσα τής χειμαζόμενης σήμερα Συρίας, την όμορφη Δαμασκό, όπου συναντήσαμε τον αξιομνημόνευτον αυτόν εκκλησιαστικό άνδρα και προεστώτα του τρίτου των πρεσβυγενών Πατριαρχείων. Εκεί μάς δέχτηκε αυτοπροσώπως με πολλή καλοσύνη, ιδιαίτερα χαρούμενος μάλιστα από τον δικό μας επικεφαλής, τον Σεβ. Μητροπολίτη Ζακύνθου κ. Χρυσόστομο Β΄ (σήμερα Δωδώνης) [φωτό 2]. Μάς μίλησε για τις άριστες διορθόδοξες σχέσεις -εν προκειμένω των Εκκλησιών Αντιοχείας και Ελλάδος- και πόσο αγαπά τούς Έλληνες!

Στην 3η φωτό, ο γράφων ασπάζεται το χέρι του, ενώ στο βάθος είναι ο τότε Διάκονος Νικόλαος Κλάδης (σήμερα Αρχιμανδρίτης Ι. Αρχιεπισκοπής Αθηνών) και δεξιά ο Αρχιμανδρίτης Γεράσιμος Πετρολέκας (Εφημέριος Μολάων). Στην 4η φωτό: Αριστερά ο Αρχιμανδρίτης Θεόκλητος Λαμπρινάκος (τώρα Πρωτοσύγκελλος Ι. Μητροπόλεως Μεσσηνίας), στο κέντρο π. Π. Κ. και δεξιά ο Αρχιμανδρίτης Γεράσιμος Πετρολέκας. 

Ευχόμαστε και προσευχόμαστε ο Άγιος Θεός να δεχθεί στην στοργική Αγκάλη Του την ψυχή τού μεταστάντος, το δε Πανάγιο Πνεύμα ν' αναδείξει άξιο διάδοχο γι' αυτήν την ευαίσθητη περιοχή, όπου 1.000.000 Ορθόδοξοι αναμένουν Παραμυθία από Πνευματικό Πατέρα στο ύψος των δυσοίωνων περιστάσεων! 

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Ευρύτερο αφιέρωμα στον βίο και την πατριαρχική δραστηριότητά του, όπως κι εκτίμηση για την αυριανή τής εν Αντιοχεία Ορθοδοξίας ετοιμάζει ήδη ο συνεργάτης μας Roni Bou Saba, φιλόλογος και θεολόγος, την οποία θα αναρτήσουμε εντός τής ημέρας. Μείνετε συντονισμένοι στο ΝΥΧΘΗΜΕΡΟΝ.

Τρίτη 4 Δεκεμβρίου 2012

Προγραμματίζεται καρδιακή επέμβαση για τον Μητροπολίτη Δωδώνης κ. Χρυσόστομο

Μετά την προ ημερών γνωστή αδιαθεσία τού Σεβ. Μητροπολίτου Δωδώνης κ. Χρυσοστόμου στην Κωνσταντινούπολη και την σημερινή καρδιολογική διερεύνηση, που έγινε στο Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο, εκρίθη ότι χρειάζεται να γίνει τριπλό μπαϊπάς (bypass) σε μια αρτηρία. 

Η επέμβαση προγραμματίζεται για τις επόμενες ημέρες.

Οι προσευχές μας τον συνοδεύουν!

"Την πανήγυριν σήμερον της αθληφόρου Βαρβάρας" τελέσαμε στην Ενορία μας






























[Φωτορεπορτάζ: Ιωάννης Πορφύριος Καποδίστριας]

Δευτέρα 3 Δεκεμβρίου 2012

"Παρθενομάρτυς Βαρβάρα, λύτρωσαι της νόσου τους σοι προστρέχοντας"


















Με την συμμετοχή λίγων ευσεβών πιστών, εξαιτίας της μεγάλης κακοκαιρίας και του κρύου που για πρώτη φορά φέτος ενέσκηψε, απευθύναμε πριν λίγο εσπερινούς ύμνους προς την Αγία Μεγαλομάρτυρα Βαρβάρα, στον ναό της Παναγούλας μας, εδώ στο Μπανάτο, όπου υφίσταται παλαιότατη και περίτεχνη Καθέδρα Της.

Αξίζει να μνημονευτεί ότι την Αθληφόρο ευλαβούνται ιδιαιτέρως όλοι στο νησί μας, εξαιτίας του ότι θεωρείται ως εκδιώκουσα τις ασθένειες, ενθυμούμενοι μάλιστα το εν τη Ζακύνθω θαύμα Της, όταν το 1795 γλίτωσε τον τόπο μας από την επάρατη επιδημία της Ευφλογίας (κοινώς: Βλογιάς). Ψάλλουμε χαρακτηριστικά στον τοπικό Παρακλητικό Κανόνας προς την Χάρη Της: "Δεύτε νήσος Ζακύνθου, δράμωμεν προς την θείαν εικόνα τής Μάρτυρος Βαρβάρας τής Αγίας και ασπασώμεθα ταύτην δεόμενοι, όπως μεσιτεύση των Κυρίω δοθήναι της ψυχής και του σώματος ίασιν". Και επίσης: "Παθών ημάς λύτρωσαι ώ Σεμνή, Βαρβάρα και νόσου ευφλογίας φθοροποιού, ίνα πάντες συνάμα χαρμοσύνως, τον σε δοξάσαντα Μάρτυς δοξάσωμεν".

Αύριο το πρωί -συν Θεώ- θα ψαλεί ο Όρθρος και στη συνέχεια θα τελεσθεί η Θεία Λειτουργία με Αρτοκλασία. Όσοι πιστοί, προσέλθετε!

Ευθύς κατωτέρω αναγράφουμε το ψαλλόμενο στους ναούς τής Ζακύνθου Απολυτίκιό Της, ώστε να δυνηθούν να το ψάλλουν και οι μακράν! 


ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟΝ 

Ήχος α΄. Του λίθου σφραγισθέντος. 

Πατρός δυσεβεστάτου μη πεισθείσα τοις ρήμασι, τρεις εν τω λουτρώ τας θυρίδας ω Βαρβάρα διέταξας γενέσθαι εις τύπον αψευδή Τριάδος της Αγίας και Σεπτής, υπέρ ής και τας βασάνους των ανόμων υπήνεγκας. Δόξα τη καρτερία σου Σεμνή, δόξα τω σε αναδείξαντι Παρθένων όντως καλλονήν και μαρτύρων καύχημα.



[Αποψινές φωτογραφίες: Ιωάννης Πορφύριος Καποδίστριας]

Γερασιμάκης, ο προχωρημένος!

Γράφει η Διονυσία Μούσουρα-Τσουκαλά 

Επειδή προκάλεσα θλίψη σε μερικούς από τους αγαπητούς και εκλεκτούς μου αναγνώστες με τις δυο τελευταίες αναρτήσεις μου, αλλάζω θέμα σήμερα. Χρονιάρες, γιορτινές μέρες έρχονται και είπα να προσπαθήσω να μπω στο πνεύμα των ημερών, με την ελπίδα, να παρασύρω κι εσάς!
Περί Γερασιμάκη, λοιπόν, ο λόγος σήμερα! Ωραίος τύπος, γραφικός θα έλεγα με τα σημερινά δεδομένα, μια και την εποχή που έζησε, δεν υπήρχε τέτοιος όρος στο καθημερινό μας λεξιλόγιο... Αλλιώς τον αποκαλούσαν τότε, αλλά ας αφήσουμε στην άκρη  σουσούμια και παρατσούκλια του χθες, όπου οι Ζακυνθινοί... κρεμούσαν ουρά και στο κολοβό κουνέλι!  Τουλάχιστον, αυτή τη φήμη είχαν και μάλλον όχι άδικα, αφού συστημένο γράμμα έφτανε στον προορισμό του, μόνο με το παρατσούκλι του παραλήπτη!
Τον θυμάμαι πολύ καλά το Γερασιμάκη. Μέτριος στο ανάστημα, ελαφρώς γεματούλης, διατηρούσε ραφείο στη Χώρα του Τζάντε μαζί με τον αδελφό του και ήταν άριστοι τεχνίτες κι οι δυο! Πιστεύω ότι το ραφείο ήταν μεταξύ Ανάληψης και Διοικητηρίου,  μάλλον όχι πολύ μακριά από το Διοικητήριο, κάπου εκεί. Φυσικά μιλάμε για την μετασεισμική Χώρα.
Ιδέα δεν έχω για το επίθετό του ή αν ήταν χωραΐτης ή από χωριό. Οι προσπάθειες μου για  περαιτέρω πληροφορίες, επικοινωνώντας με άτομα από τη Ζάκυνθο, απέβησαν άκαρπες, αφού εγώ θυμόμουν μάλλον περισσότερα από αυτούς. Θυμάμαι πολύ καλά όμως ότι τον συνάντησα και στο Μπανάτο μια-δυο φορές, που έτυχε να βρίσκομαι εκεί, χωρίς φυσικά αυτό να σημαίνει τίποτα, αφού, σαν πλασιέ που ήταν, γυρνούσε σε πολλά μέρη προωθώντας την πραμάτεια του.
 Τι πουλούσε, αφού η κύρια ασχολία του ήταν ράφτης; Μα, πουλούσε οικόπεδα στο Φεγγάρι!!! Καλοντυμένος και περιποιημένος πάντα, ευγενέστατος, υποχρεωτικός και ιπποτικός, γυρνούσε με μια μαύρη τσάντα, όπου μέσα είχε... συμβόλαια, σχεδιαγράμματα, χάρτες  κι άλλα χαρτιά έτοιμα για υπογραφή, αφού πίστευε ακράδαντα σε αυτό που έκανε!  Ζητούσε και ενίοτε έπαιρνε από τους μαντσιαδόρους Ζακυνθινούς, προκαταβολή για το οικόπεδο, τις περισσότερες φορές επιταγή χωρίς φυσικά αντίκρισμα, αλλά αυτό δεν τον ενόχλησε ποτέ, αφού δεν πήγαινε να εξαργυρώσει τις επιταγές, τις συγκέντρωνε ώστε να κάνει γερή μπάζα και να πάει για είσπραξη μια και καλή! 
 Δεν ήταν λίγοι εκείνοι που τον έπαιρναν πολύ στα σοβαρά, τον άκουγαν μετά μεγάλης προσοχής και αφοσίωσης, του υπέβαλαν πολλές ερωτήσεις για τη θέση και το μέγεθος του... δικού τους οικοπέδου, σε σχέση με αυτά που είχε ήδη... πουλήσει, διαπληκτίζονταν μαζί του αν διαπίστωναν πως έκαμε καλύτερη τιμή στο σιορ Νιόνιο, έπεφταν στα παζάρια, ανέβαιναν οι τόνοι και  απειλούσε ο πελάτης ν’ ακυρώσει την πιθανή αγορά, αν δεν του πρόσφερε καλύτερους όρους ο Γερασιμάκης! Σημειωτέον ότι έκανε και διευκολύνσεις στην εξόφληση του οικοπέδου, αφού τα έδινε και με γραμμάτια! Περιττό φυσικά να πούμε πως τον ακολουθούσε πάντα η... μαρίδα κι ότι από όπου περνούσε και προσπαθούσε να εξασφαλίσει πώληση, μαζεύονταν γύρω όχι μόνο περαστικοί χασομέρηδες, αλλά κι όλοι οι μαγαζάτορες από γύρω και το... γλέντι καλά κρατούσε πάντα!
Μιλάμε για εποχές που η κυριότερη, ίσως, ψυχαγωγία των Ζακυθινών ήταν οι μάντσιες που σκάρωναν ο ένας στον άλλον κι αν ήταν κάπως... ελαφρύς κανείς, σαν το Γερασιμάκη, τον περιλάμβαναν και τον αποτελείωναν, ενισχύοντας και τροφοδοτώντας διαρκώς τις όχι και τόσο λογικές σκέψεις / πράξεις του! Όμως, πρέπει να ομολογήσω ότι σε πολύ σπάνιες περιπτώσεις το τράβαγαν τόσο πολύ, ώστε να βλάψουν με οποιοδήποτε τρόπο ουδένα. Όλα ήταν καλοπροαίρετα και χωρίς ίχνος εσκεμμένης προσπάθειας για προσβολή ή ζημιά. 
Κανένας δε θυμόταν πότε και πώς την ψώνισε ο Γερασιμάκης με το φεγγάρι. Βλέποντας την εξέλιξη των πραγμάτων, θα μπορούσε να θεωρηθεί και ιδιοφυΐα, αφού τόσα χρόνια πριν, οραματίστηκε ότι θα έλθει η μέρα που ο άνθρωπος όντως θα πατούσε το πόδι του στο  φεγγάρι κι όπως πάει το πράγμα, μάλλον ζήτημα χρόνου η... πώληση οικοπέδων εκεί!!!
Το τι σάλος γινόταν με τα οικόπεδα που πουλούσε ο Γερασιμάκης, δε λέγεται! Πολλά μέλη της... υψηλής τότε κοινωνίας έφταναν σε ακρότητες, όπως να φροντίζουν να λαβαίνει τηλεγραφήματα ο Γερασιμάκης, πότε από τη... βασίλισσα, πότε από τον πρωθυπουργό και άλλα εξέχοντα και υψηλά ιστάμενα πρόσωπα, όπου άλλοτε τον συνέχαιραν για το έργο που επιτελεί, άλλοτε... εκδήλωναν ενδιαφέρον ν’ αγοράσουν κι εκείνοι οικόπεδο στο φεγγάρι και οπωσδήποτε στη γιορτή του λάβαινε σωρηδόν τα συγχαρητήρια τηλεγραφήματα!!!
Κάποιες φορές κατέφθαναν Ζακυνθινοί, δήθεν από το παλάτι που είχαν επισκεφθεί επί τούτου σε πρόσφατο ταξίδι τους στην Αθήνα να του μεταφέρουν προσωπικό μήνυμα από την Αυτού Μεγαλειότητα τον Βασιλέα των Ελλήνων, όπου του έστελνε προσωπική πρόσκληση, με όλα τα έξοδα πληρωμένα, ώστε να συζητήσουν αυτό το τόσο σοβαρό θέμα και να φροντίσουν  να επωφεληθούν αυτού όλοι οι Έλληνες και όχι μόνο οι Ζακυνθινοί! Κι ο καημένος ο Γερασιμάκης  πετούσε στα σύννεφα κι έφτανε ήδη στο φεγγάρι...
Ειλικρινά λυπάμαι που δεν μπόρεσα να βρω πληροφορίες για το πότε αποχώρησε από τον κόσμον τούτο και τράβηξε για το φεγγάρι, πραγματοποιώντας τ’ όνειρό του! Αν υπάρχει κάποιος/α που έχει αυτές τις πληροφορίες ή μπορεί να συμπληρώσει άλλες που δεν θυμάμαι πια εγώ, θερμή παράκληση να τις μοιραστεί μαζί μας!
Με τις καλύτερες των Ευχών μου σε όλους σας για Καλά κι Ευλογημένα Χριστούγεννα, και με την αγάπη μου πάντα,
δ.μ.τ.