Ιστορική πομπή του Πατριάρχη του Γένους προς τον Ναό του Αγίου Σπυρίδωνος

Σήμερα το μεσημέρι, στην Κέρκυρα 

Τα της υποδοχής του Οικουμενικού Πατριάρχου στο Λιστόν της Κέρκυρας

Σήμερα το μεσημέρι στην Κέρκυρα 
Φωτο-ανταπόκριση για το Νυχθημερόν: π. Δημήτριος Κοσκινάς 

Ὁμιλία

τῆς Α.Θ.Παναγιότητος 

τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ. κ. Βαρθολομαίου

κατὰ τὴν Ὑποδοχὴν Αὐτοῦ εἰς τὸ Πεντοφάναρον

(10 Δεκεμβρίου 2014)

Ἱερώτατε Μητροπολῖτα Κερκύρας καὶ Παξῶν κύριε Νεκτάριε,

Ἱερώτατοι ἅγιοι Ἀδελφοί,

Ἐντιμότατε κύριε Δήμαρχε,

Τέκνα ἡμῶν ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

Σᾶς εὐχαριστοῦμεν θερμῶς διὰ τὴν ἐγκάρδιον καὶ ἐνθουσιώδη ὑποδοχήν σας καὶ τοὺς πρόφρονας λόγους σας. Σᾶς ἀνταποδίδομεν τὴν ἀγάπην καὶ τὴν τιμὴν μὲ ὅλην μας τὴν πατρικὴν καρδίαν καὶ σᾶς μεταφέρομεν τὴν εὐλογίαν τῆς Μητρὸς Ἐκκλησίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως, τῶν πολυαρίθμων ἁγίων καὶ τῶν ἁγιασμάτων της. Σᾶς εὐχαριστοῦμεν καὶ διὰ τὴν πρόσκλησίν σας νὰ ἐπισκεφθῶμεν διὰ πρώτην φορὰν τὴν φιλόμουσον καὶ πολυθρύλητον Κέρκυραν, τὴν νῆσον τοῦ Ἁγίου Σπυρίδωνος, τὴν νῆσον τῶν εὐγενῶν καὶ φιλοξένων κατοίκων.

Ἤλθομεν ἐνταῦθα ὄχι ὅπως ἄλλοτε ὁ Ὀδυσσεύς, ξένος εἰς ξένην γῆν, διότι ἡ νῆσος σας ἂν καὶ εὑρίσκεται μακρὰν τῆς ἡμετέρας καθέδρας καὶ τῆς πόλεως τοῦ Κωνσταντίνου συνδέεται μετ᾽ αὐτῆς διὰ παλαιῶν καὶ ἀκαταλύτων δεσμῶν, δεσμῶν οἱ ὁποῖοι οὐδέποτε διεταράχθησαν κατὰ τὴν μακρὰν καὶ περιπετειώδη ἱστορικὴν διαδρομὴν τῆς Κερκύρας. 

Τεκμήρια τοῦ πνευματικοῦ αὐτοῦ συνδέσμου μετὰ τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἀποτελοῦν οἱ δύο ναοί, οἱ εὑρισκόμενοι εἰς τὸ περίφημον Ποντικονήσι, ὁ ναὸς τῆς Παναγίας τῶν Βλαχερνῶν καὶ ὁ ναὸς τοῦ Παντοκράτορος, οἱ ὀφείλοντες τὰ ὀνόματα αὐτῶν ἀφ᾽ ἑνὸς μὲν εἰς τὸν περίκλυτον ναὸν τοῦ αὐτοκρατορικοῦ συγκροτήματος τῶν Βλαχερνῶν καὶ ἀφ᾽ ἑτέρου εἰς τὴν περίπυστον Μονὴν τοῦ Παντοκράτορος, τὴν μέχρι σήμερον σῳζομένην ἐν τῇ βασιλίδι τῶν πόλεων. 

Μάρτυρες τοῦ πνευματικοῦ αὐτοῦ συνδέσμου εἶναι καὶ πλεῖσται ὅσαι προσωπικότητες λογίων καὶ ἐκκλησιαστικῶν ἀνδρῶν, οἱ ὁποῖοι ἀνὰ τοὺς αἰῶνας συνετήρησαν καὶ ηὔξησαν τὴν πνευματικὴν σχέσιν τῆς Κερκύρας μετὰ τῆς Μητρὸς Ἐκκλησίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως, ἐν οἷς ὁ λόγιος Μητροπολίτης Κερκύρας Νικόλαος (11ος-12ος αἰ.), ὁ πολὺς Νικηφόρος Θεοτόκης καὶ ἐν ταῖς ἡμέραις ἡμῶν ὁ ἀοίδιμος ἐκ τῶν προκατόχων ἡμῶν Πατριάρχης Ἀθηναγόρας, ὁ θεαρέστως ποιμάνας τὴν Ἱερὰν ταύτην Μητρόπολιν καὶ νῆσον ἐπὶ ὀκταετίαν.

Πέραν δὲ τούτων καὶ πλέον τούτων ἀπόδειξιν τῆς ἑνότητος ἡμῶν ἀποτελοῦν τὰ ἱερὰ λείψανα τῶν ἁγίων, τὰ ἀποτεθησαυρισμένα εἰς τὴν νῆσον σας καὶ τὰ ἀποτελοῦντα τὸν μέγιστον καὶ ἀδαπάνητον πλοῦτον αὐτῆς: Τὸ ἱερὸν καὶ θαυματουργὸν καὶ χαριτόβρυτον λείψανον τοῦ πολιούχου τῆς Κερκύρας, τοῦ ἁγίου Σπυρίδωνος, ἐπισκόπου Τριμυθοῦντος τῆς Κύπρου, τοῦ ἡρωϊκῶς ἀγωνισαμένου ὑπὲρ τῆς Ὀρθοδόξου ἡμῶν πίστεως καὶ καταισχύναντος τὸν Ἄρειον, τὸ ὁποῖον μετεφέρθη κατὰ τὸν 7ον αἰῶνα ἐκ τῆς Κύπρου εἰς τὴν Κωνσταντινούπολιν διὰ νὰ διασωθῇ ἀπὸ τὰς ἐπιδρομὰς τῶν Σαρακηνῶν καὶ τὸ ὁποῖον μετὰ τὴν πτῶσιν τῆς βασιλίδος τῶν πόλεων ἔφθασε, κατόπιν πολλῶν περιπετειῶν καὶ περιπλανήσεων, ἐνταῦθα διὰ νὰ παραμείνῃ ἔκτοτε προστάτης καὶ φρουρὸς καὶ πρέσβυς ἀκοίμητος εἰς τὸν θρόνον τῆς Χάριτος διὰ τὴν νῆσον ταύτην καὶ διὰ τὸν τιμῶντα καὶ περιπαθῶς ἀγαπῶντα αὐτὸν εὐσεβῆ δῆμον τῶν Κερκυραίων.

Ἡ πολύολβος ὅμως νῆσος τῶν Φαιάκων συνδέεται μὲ τὴν Κωνσταντινούπολιν καὶ δι᾽ ἑτέρου ἱεροῦ σκηνώματος μεταφερθέντος καὶ αὐτοῦ ἐκ τῆς βασιλίδος τῶν πόλεων ὁμοῦ μετὰ τοῦ ἱεροῦ λειψάνου τοῦ Ἁγίου Σπυρίδωνος, τοῦ ἱεροῦ λειψάνου τῆς Ἁγίας Θεοδώρας τῆς Αὐγούστης, τῆς εὐσεβοῦς ὑπερμάχου τῶν ἁγίων εἰκόνων, εἰς τὴν ἀναστήλωσιν τῶν ὁποίων ἐνεργῶς συνέβαλε κατὰ τὸ ἔτος 843, καὶ ἀνταλλαξάσης ἐν συνεχείᾳ τὴν βασιλικὴν πορφύραν διὰ τοῦ ταπεινοῦ μοναχικοῦ τριβωνίου καὶ ὁσιακῶς ἐκμετρησάσης τὸ ζῆν ὡς μοναχῆς. 

Ἡ φιλόξενος αὕτη πόλις σας δὲν ἤνοιξεν ὅμως μόνον τὰς ἀγκάλας της διὰ ὑποδεχθῇ μετὰ πολλῆς τιμῆς καὶ σεβασμοῦ τὰ ἱερὰ σκηνώματα τῶν δύο τούτων ἁγίων, τὰ ἐκ τῆς Κωνσταντινουπόλεως μεταφερθέντα εἰς χρόνους σκοτεινοὺς καὶ ὀδυνηροὺς διὰ τὸ εὐσεβὲς ἡμῶν Γένος. Ὁ εὐγενὴς λαός της ὑπεδέχθη μετὰ πολλῆς ἀγάπης καὶ στοργῆς πρὸ ἐνενήκοντα περίπου ἐτῶν καὶ τὸ ἐνταῦθα μετεφερθὲν ὑπὸ δυσκόλους καὶ τραγικὰς συνθήκας ποίμνιον τῆς Μητρὸς Ἐκκλησίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως, τὸ βιαίως ἐκριζωθὲν ἐκ τῆς Ἀνατολικῆς Θράκης, καὶ «κατέδησε τὰ τραύματα αὐτοῦ ἐπιχέων» κατὰ τὸ παράδειγμα τοῦ Καλοῦ Σαμαρείτου «ἔλαιον καὶ οἶνον» (Λουκ. 10.34), φιλοξενήσας αὐτὸ ἀδελφικῶς. 

Χαιρόμεθα δὲ ὅλως ἰδιαιτέρως γνωρίζοντες ὅτι οἱ πολῖται τῆς νήσου ταύτης διακρίνονται καὶ σήμερον ὡς καὶ κατὰ τὸ παρελθὸν διὰ τὰ εὐγενῆ αἰσθήματά των ἔναντι τῶν ξένων καὶ τῶν πολυαρίθμων ἐπισκεπτῶν τῆς ὡραίας καὶ ἀρχοντικῆς σας νήσου, ἀκολουθοῦντες καὶ ἐν τούτῳ τὴν προτροπὴν τοῦ ἀποστόλου Παύλου «τὴν φιλοξενίαν διώκοντες» (Ρωμ. 12.14), τὴν ὁποίαν ἀσφαλῶς μετέδωκαν εἰς ὑμᾶς οἱ ἐνταῦθα κηρύξαντες τὸ Εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ καὶ μαρτυρήσαντες ὑπὲρ τῆς ἀγάπης αὐτοῦ μαθηταὶ καὶ συνέκδημοι τοῦ ἁγίου ἐνδόξου ἀποστόλου Παύλου, ἅγιοι ἀπόστολοι Ἰάσων καὶ Σωσίπατρος.

Τὴν θερμήν σας φιλοξενίαν ἐγεύθημεν καὶ ἡμεῖς ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς τῆς ἀφίξεώς μας εἰς τὴν νῆσον σας καὶ ἐκφράζομεν τὴν μεγάλην χαρὰν καὶ τὴν συγκίνησίν μας διότι εὑρισκόμεθα πλησίον σας προκειμένου νὰ συνεορτάσωμεν μαζί σας τὴν μνήμην τοῦ κλεινοῦ πολιούχου τῆς Κερκύρας, Ἁγίου Σπυρίδωνος Τριμυθοῦντος τοῦ θαυματουργοῦ.

Σᾶς συγχαίρομεν δὲ διότι εἰς ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν κυριαρχεῖ ὁ ἀπομονωτισμός καὶ ἡ ξενοφοβία, ὑμεῖς ἀναπαύετε διὰ τῆς εὐγενοῦς καὶ ἀνιδιοτελοῦς προσφορᾶς τῆς ἀγάπης καὶ τῆς φιλοξενίας σας πάντας τοὺς ἐπισκέπτας σας καὶ εὐφραίνετε τὰς καρδίας αὐτῶν, εἰς τρόπον ὥστε τὸ ὄνομα τῆς νήσου καὶ τῶν κατοίκων της νὰ εἶναι εὐφήμως γνωστὸν εἰς πᾶσαν τὴν γῆν.

Σᾶς ἀσπαζόμεθα πατρικῶς Ἐντιμότατε κύριε Δήμαρχε, ἀγαπητὰ μέλη τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου καὶ πεφιλημένοι κάτοικοι τῆς Κερκύρας καὶ ἐπιδαψιλεύομεν εἰς ὅλους σας ὁλόθυμον τὴν πατρικὴν εὐχὴν καὶ τὴν Πατριαρχικήν μας εὐλογίαν διὰ νὰ προοδεύετε πάντοτε καὶ ἐν παντί.

Ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ καὶ τὸ πλούσιον Αὐτοῦ ἔλεος εἴησαν μετὰ πάντων ὑμῶν. Ἀμήν.

Η άφιξη του Οικουμενικού Πατριάρχου στο Αεροδρόμιο της Κέρκυρας

Σήμερα περί το μεσημέρι στο Αεροδρόμιο ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ της Κέρκυρας 

[Φωτό: Αργυρή Κατωπόδη] 

Δηλώσεις

τῆς Α. Θ. Παναγιότητος

τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ. κ. Βαρθολομαίου 

εἰς τό Ἀεροδρόμιον "Ἰωάννης Καποδίστριας"

κατὰ τὴν Ἐπίσημον Ὑποδοχὴν Αὐτοῦ

ἐν τῇ Αἰθούσῃ τῶν Ἐπισήμων

(10 Δεκεμβρίου 2014)

Ἱερώτατε Μητροπολῖτα Κερκύρας, Παξῶν καὶ Διαποντίων Νήσων κύριε Νεκτάριε, ἀδελφὲ προσφιλέστατε καὶ ποιμενάρχα τῆς Θεοσώστου ταύτης Ἐπαρχίας, 

Ἱερώτατοι ἅγιοι ἀδελφοὶ Ἀρχιερεῖς,

Ἐντιμότατε κύριε Θεόδωρε Γαλατσιᾶτε, Περιφερειάρχα Ἰονίων Νήσων,

Ἐντιμότατε κύριε Κωνσταντῖνε Νικολοῦζε, Δήμαρχε Κερκύρας, καὶ λοιποὶ ἐκπρόσωποι τῶν ἀρχῶν τῆς εὐλογημένης ταύτης νήσου,

Εὐλογημένοι Κερκυραῖοι, τέκνα τῆς Ἐκκλησίας λίαν ἀγαπητά,

Θέτοντες τὸν πόδα ἐπὶ τοῦ κανονικοῦ ἐδάφους τῆς Ἁγιωτάτης Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, θυγατρός ποτε καὶ νῦν πεφιλημένης ἀδελφῆς καὶ συνοδοιπόρου ἐν Χριστῷ, ἐν πρώτοις ἀπευθύνομεν ὀφειλετικῶς ἀλλὰ καὶ λίαν εὐχαρίστως τὸν ἐγκάρδιον ἀδελφικὸν ἡμῶν χαιρετισμὸν καὶ ἀσπασμὸν ἀγάπης καὶ τιμῆς πρῶτον μὲν πρὸς τὸν Μακαριώτατον Ἀρχιεπίσκοπον Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος κύριον Ἱερώνυμον, Πρόεδρον τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, εἶτα δὲ καὶ πρὸς ἓν ἕκαστον τῶν σεβασμίων μελῶν αὐτῆς.

Εὐχαριστοῦμεν ἀπὸ καρδίας τοὺς ἁγίους ἐν Χριστῷ ἀδελφοὺς καὶ συλλειτουργοὺς διὰ τὴν πρόφρονα συγκατάθεσίν των ὅπως πραγματοποιήσωμεν τὴν ἐπίσκεψιν ἡμῶν ταύτην εἰς τήν εὔανδρον καὶ μουσοτραφῆ Νῆσον τῶν Φαιάκων καὶ εὐχόμεθα εἰς αὐτοὺς νὰ ἔχουν διαρκῆ ὑγείαν καὶ τὴν ἄνωθεν ἐνίσχυσιν καὶ τὸν φωτισμόν, ὥστε νὰ δύνανται ἀπροσκόπτως νὰ ἐκπληρώνουν καὶ κατὰ τὴν παροῦσαν δυσχερῆ περίοδον τὰ ποιμαντορικὰ καὶ διοικητικά των καθήκοντα πρὸς τὸν εὐσεβῆ ἑλληνικὸν λαόν, τὸν ὁποῖον καὶ εὐλογοῦμεν Πατριαρχικῶς ἐν ἀγάπῃ καὶ στοργῇ ἀνεξαντλήτῳ, καθὼς ἐρχόμεθα πρὸς αὐτὸν δι’ὀλίγας ἡμέρας ἀπὸ τῆς Κωνσταντίνου πόλεως καὶ τῆς ἐν αὐτῇ πρωτοθρόνου Μητρὸς Ἐκκλησίας, τῆς εὐσεβοῦς πηγῆς τοῦ Γένους.

Ἀφικνούμενοι εἰς τὴν ἱστορικὴν καὶ εὐλογημένην νῆσον τῶν ἀρχαίων Φαιάκων, ἡ ὁποία εὑρίσκεται εἰς τὸ «μεταίχμιον» Ἀνατολῆς καὶ Δύσεως, περιβαλλομένη ἀπὸ τὸ Ἀνατολικὸν Ἰλλυρικὸν καὶ τὴν γειτονικὴν Ἰταλίαν, ἐπαναλαμβάνομεν καὶ ὡς ἰδικόν μας Πατριαρχικὸν χαιρετισμὸν τὴν βεβαιότητα τοῦ πρώτου Κυβερνήτου τῆς Ἑλλάδος, τοῦ Κερκυραίου Ἰωάννου Καποδίστρια, τὸν ὁποῖον ἰδιαιτέρως τιμᾶτε σεῖς οἱ Κερκυραῖοι καὶ διὰ τῆς ἀποδόσεως τοῦ ὀνόματός του εἰς τὸ ἀεροδρόμιον τοῦτο: Ὁ Ἰωάννης Καποδίστριας, λοιπόν, ἀπευθυνόμενος ἐξ Αἰγίνης διὰ πρώτην φορὰν πρὸς τὸν εὐλογημένον Ἑλληνικὸν Λαὸν τὸ 1828 ἐξέφρασε μίαν βεβαιότητα καὶ συγχρόνως εὐχήν: «Εἰ ὁ Θεὸς μεθ᾿ ἡμῶν, οὐδεὶς καθ᾿ ἡμῶν».

Ἐρχόμενοι ἀπὸ τῆς Κωνσταντίνου Πόλεως, πεφορτισμένοι μὲ ἱστορίαν, ρωμαίηκην παράδοσιν καὶ διαυγῆ μνήμην ἀλλὰ πρωτίστως μὲ βιωματικὴν πίστιν, ὡς ἐκείνην τοῦ Καποδίστρια, σᾶς κομίζομεν, ἀντὶ παντὸς ἄλλου χαιρετιστηρίου λόγου, τὸ μήνυμα ὅτι ἡ μόνη βεβιωμένη καὶ ἐπιβεβαιωμένη ἀλήθεια, εἶναι αὐτὴ ἡ πραγματικότης ὅτι «ἐὰν ὁ Θεὸς εἶναι μαζί μας, οὐδεὶς ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἀντίθετός μας» (πρβλ. καὶ Κοντάκιον ἑορτῆς Θείας Ἀναλήψεως).

Μὲ τὴν βεβαιότητα ὅτι ὁ Θεὸς τῆς ἀγάπης, τῆς εἰρήνης καὶ τῆς εὐδοκίας εἶναι μαζί μας, μὲ τὸ Γένος μας, μὲ τὴν Ἑλλάδα, μὲ τὴν Κέρκυραν καὶ ὁλόκληρον τὴν Ἑπτάνησον, ἐκφράζομεν τὰς ἐκ βάθους ψυχῆς εὐχαριστίας μας διὰ τὰς φιλόφρονας καὶ ἀδελφικὰς προσρήσεις καὶ τὴν λαμπρὰν ὑποδοχὴν τὴν ὁποίαν ἐπιφυλάσσετε εἰς τὸν Πατριάρχην τοῦ Γένους, ὁ ὁποῖος σᾶς ἀγκαλιάζει αὐτὴν τὴν στιγμὴν μὲ τὸ βλέμμα του καὶ μὲ τὴν στοργήν του, ὅπως σᾶς ἀγκάλιασε καὶ ὁ ἐκ τῶν προκατόχων μας ἀοίδιμος Πατριάρχης Ἀθηναγόρας, ὅταν ἦλθεν εἰς τὸ νησί σας ὡς Ἐπίσκοπός σας πρὶν 90 περίπου χρόνια καὶ σᾶς διηκόνησε πιστὰ καὶ ἀφωσιωμένα, καὶ σᾶς «ἐπῆρεν» ὅλους μαζί του, «μέσα στὴν καρδιά», ὅπως σᾶς διεβεβαίωσεν ἀποχαιρετώντας σας τὸ 1930 ἀναχωρῶν δι᾿ Ἀμερικήν, διὰ νὰ ἀναλάβῃ ἄλλην διακονίαν ὡς Ἀρχιεπίσκοπος Βορείου καὶ  Νοτίου Ἀμερικῆς.

Ἐκ τῆς αἰωνοβίου παραδόσεως τῆς Μητρὸς Ἐκκλησίας, παραδόσεως ἀγάπης καὶ διακονίας, ἀντλοῦμεν ὅλοι μας δύναμιν καὶ πορευόμεθα, ἡμεῖς μὲν ἐν Κωνσταντινουπόλει ἐκπληρώνοντες τὴν ἀποστολὴν τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, ἡ ὁποία εἶναι ζωτικὴ ὄχι μόνον διὰ τὴν Ὀρθοδοξίαν ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν οἰκουμένην ὁλόκληρον, σεῖς δέ, συνεχίζοντες τὰ εἰρηνικὰ σας ἔργα, ἐμμένοντες εἰς τὴν πατρογονικὴν σοφίαν καὶ ἀρετήν, τῆς ὁποίας ἀκριβῆ πεῖραν ἔχετε ὅλοι οἱ Ἑπτανήσιοι, ἐμπεποτισμένοι μὲ τὸ ἦθος καὶ τὸ φρόνημα τῆς Μεγάλης Ἐκκλησίας, ἐκ τῆς ὁποίας προέρχεσθε καὶ ἡ ὁποία ἀπ᾿ εὐθείας μέχρι τὸ 1864 διηκόνησε μὲ ὅλην τὴν δύναμίν της καὶ ἐκαλλιέργησε τὴν ταυτότητά σας, τὴν ἑλληνικήν, τὴν πνευματικήν, τὴν Ὀρθόδοξον ἐκκλησιαστικήν, τὴν πολιτιστικήν, θυσιάσασα τὴν ἱκμάδα σοφῶν Ἱεραρχῶν καὶ κληρικῶν της.

Ἀφιχθέντες εἰς τὴν περιοχὴν αὐτὴν τῆς γῆς, εἰς τὴν πατρίδα Διονυσίου τοῦ Σολωμοῦ, Γερασίμου τοῦ Μαρκορᾶ, Ἰακώβου τοῦ Πολυλᾶ, εἰς τὴν νῆσον σας, ἡ ὁποία ζευγνύει τὴν  ἱστορίαν καὶ τὸ τίμημα τοῦ Ἑλληνικοῦ  κόσμου μὲ κόσμους διαφορετικούς, ὅπως τὸν ἀλβανικὸν καὶ τὸν ἰταλικόν, ἐπικοινωνοῦμεν ἤδη μὲ τὴν ὑμετέραν φίλην Ἱερότητα, ἀδελφὲ ἅγιε Κερκύρας καὶ Παξῶν κύριε Νεκτάριε, μὲ τοὺς ἐκλεκτοὺς κληρικοὺς καὶ τὸν λαόν σας, μὲ τοὺς ἄρχοντας τοῦ τόπου σας, οἱ ὁποῖοι ὅλοι σας, ἀπὸ τῆς ἐπάλξεώς του ὁ καθείς, ἀπαρτίζετε τὴν τοπικὴν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν καὶ συνεχίζετε νὰ εἶσθε τὸ λάμπον φῶς  καὶ τὸ ἀνόθευτον ἅλας  τῆς ἱστορίας καὶ τῆς ταυτότητος, τῆς Ὀρθοδόξου καὶ Ἑλληνικῆς, καὶ τῆς συνεχείας της ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τῶν Φαιάκων μέχρι καὶ σήμερον.

Κατὰ τὴν συγκινητικὴν ταύτην στιγμὴν τῆς ἀφίξεώς μας εἰς τὴν Κέρκυραν, τὴν ἀρχαίαν Δρεπάνην, τὴν Κασσωπαίαν, τὸ Ἄργος, τὴν Κέραυναν, τὴν Σχερίαν, τὴν Κορυφὼ ἤ Κορυφήν, ὅπως ἀνὰ τοὺς αἰῶνας χαρακτηρίζεται, σᾶς μεταφέρομεν τὸ μήνυμα καὶ τὴν βεβαιότητα τῆς ἱστορίας, ὅπως τὴν ἐδίδαξεν εἰς τὸν ἁπανταχοῦ Ἑλληνισμὸν Ἰωάννης ὁ Καποδίστριας, τὸν ὁποῖον ἀνέδειξεν εἰς δυσκόλους στιγμὰς ἡ νῆσος σας, καὶ ὁ ὁποῖος ὑπῆρξε σωτήρ της καὶ εὐεργέτης της: «περικυκλούμενος καὶ πολεμούμενος ὁ λαὸς αὐτὸς ἐξ ἑνὸς μέρους ἀπὸ φοβερὰ στρατόπεδα... ὠθούμενος συχνάκις ἕως τοῦ χείλους τῆς ἀβύσσου, ὁ λαὸς οὗτος ὑπάρχει ἀκόμη....», καὶ θὰ ὑπάρχῃ• διότι ἔχει τὸν Θεὸν μαζί Του• διότι εἶναι λαὸς ἀρετῆς καὶ ἔχει ἀναφαίρετον καὶ ἰσχυρὸν ὅπλον τὴν Ὀρθόδοξον πίστιν καὶ τὴν πατρογονικὴν εὐσέβειαν. Ἔχει διαχρονικῶς τὰς ἀρετὰς τῆς «καλοκαγαθίας, τῆς θεραπείας, τῆς εὐσεβείας, τῆς παιδείας, τῆς σωφροσύνης, τῆς ἀληθείας, τῆς πίστεως, τῆς ἐμπειρίας, τῆς ἐπιδεξιότητος...», διὰ νὰ ἐπαναλάβωμεν τοὺς ἐπικαίρους διὰ τὸν τόπον σας καὶ τοὺς κατοίκους του λόγους Πιττακοῦ τοῦ Μυτιληναίου (650-570 π.Χ.), ἑνὸς ἐκ τῶν ἑπτὰ σοφῶν τῆς ἀρχαίας Ἑλλάδος.

Ἀπευθύνοντες ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ἐγκάρδιον χαιρετισμὸν ἀγάπης καὶ τιμῆς πρὸς τὴν Κέρκυραν καὶ τοὺς Κερκυραίους καὶ τοὺς Ἑπτανησίους ὅλους, ἐπεκτείνομεν τὸν ἀγαπητικὸν χαιρετισμὸν τοῦτον καὶ πρὸς ὁλόκληρον τὸν εὐλογημένον Ἑλληνικὸν Λαόν, ἀλλὰ καὶ πρὸς τοὺς γειτονικοὺς Ἀλβανικὸν καὶ Ἰταλικόν, ἐντὸς πνεύματος οἰκουμενικῆς συμφιλιώσεως καὶ καταλλαγῆς καὶ συνεργασίας, καὶ ἐκφράζομεν τὴν χαράν μας διὰ τὴν  ἀνὰ μέσον σας παρουσίαν μας πρὸς συνεορτασμὸν τοῦ πολιούχου σας Ἁγίου καὶ θαυματουργοῦ Σπυρίδωνος.

Σᾶς εὐχαριστοῦμεν καὶ σᾶς εὐλογοῦμεν πατρικῶς πάντας. Ἡ Χάρις τοῦ Κυρίου μας μαζί σας πάντοτε.

Σε εκδήλωση του ΣΥΡΙΖΑ για τον Τουρισμό συμμετείχε το Συνοδικό Γραφείο Προσκυνηματικών Περιηγήσεων της Εκκλησίας της Ελλάδος

Πραγματοποιήθηκε χθες, Τρίτη 9 Δεκεμβρίου 2014, στο Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Αθηνών, εκδήλωση του ΣΥΡΙΖΑ με θέμα «Η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για τον τουρισμό». Στην εκδήλωση παρευρέθησαν πρέσβεις χωρών της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, βουλευτές, εκπρόσωποι Φορέων του Τουρισμού και δημοσιογράφοι. Την εναρκτήρια ομιλία πραγματοποίησε ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ κ. Αλέξης Τσίπρας, ο οποίος αφού αναφέρθηκε αρχικά στις πολιτικές εξελίξεις, στη συνέχεια παρουσίασε τις προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ για τον τουρισμό στην Ελλάδα.

            Αναφερόμενος στους τρεις βασικούς άξονες των προτάσεων του κόμματός του για τον τουρισμό, ο κ. Τσίπρας έδωσε ιδιαίτερη έμφαση α) στην τόνωση του εσωτερικού τουρισμού, β) στη συνεργατική και συνεταιριστική οικονομία και γ) στην ανάπτυξη των εναλλακτικών μορφών τουρισμού, ανἀμεσα στις οποίες ξεχωριστή και σημαντική θέση έχει ο Προσκυνηματικός Τουρισμός. Χαιρέτισε μάλιστα ένθερμα την παρουσία στην εκδήλωση αυτή της Εκκλησίας της Ελλάδος διά του Εκπροσώπου της Αρχιμανδρίτου κ. Σπυρίδωνος Κατραμάδου, Γραμματέως του Συνοδικού Γραφείου Προσκυνηματικών Περιηγήσεων  της Εκκλησίας της Ελλάδος, και τόνισε ιδιαιτέρως την αναγκαιότητα της συνέργειας και συνεργασίας του κόμματός του με όλους τους εμπλεκομένους φορείς και στο θέμα αυτό.

            Ο Πανοσ. Γραμματεύς Αρχιμ. κ. Σπυρίδων Κατραμάδος μετέφερε τις ευχές του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου στον Πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ και στους συμμετέχοντες στην εκδήλωση και αναφέρθηκε εν συντομία στη δημιουργία και τις δράσεις του Συνοδικού Γραφείου Προσκυνηματικών Περιηγήσεων της Εκκλησίας της Ελλάδος απ᾽ αρχής έως και σήμερα.

«Ιστορικοποιώντας τον οικουμενισμό» (Historicizing ecumenism) | Διεθνές συνέδριο στο Bose για την ιστορία της οικουμενικής κίνησης

Με τη συμμετοχή της Ακαδημίας Θεολογικών Σπουδών Βόλου

Το τριήμερο 26-28 Νοεμβρίου 2014 πραγματοποιήθηκε στο περιώνυμο μοναστήρι του Bose (Β. Ιταλία) διεθνές συνέδριο με θέμα «Ιστορικοποιώντας τον οικουμενισμό» (Historicizing ecumenism). Θεολόγοι και ιστορικοί από όλη την Ευρώπη απόλαυσαν την εξαιρετική φιλοξενία της οραματικής μοναστικής κοινότητας, συμμετείχαν στην εμπνευσμένη λατρευτική ζωή της και εξέτασαν με σύγχρονα αναλυτικά εργαλεία ποικίλες πτυχές της ιστορίας της οικουμενικής κίνησης. Συστηματικά και εν γένει θεωρητικά προβλήματα της οικουμενικής θεολογίας, γεγονότα κομβικής σημασίας στην πορεία για την προώθηση της χριστιανικής ενότητας, η συμβολή σημαντικών μορφών του διαχριστιανικού διαλόγου στην προσπάθεια υπέρβασης όσων εμποδίζουν την πλήρη κοινωνία των χριστιανικών Εκκλησιών μελετήθηκαν επισταμένα, κομίζοντας νέα στοιχεία στην έρευνα, αναδεικνύοντας τα επιτεύγματα, αλλά και εξετάζοντας τις προκλήσεις και τα εμπόδια που αντιμετωπίζει η οικουμενική κίνηση σήμερα.

Το συνέδριο διοργανώθηκε από το «Ίδρυμα Θρησκευτικών Σπουδών Ιωάννης ΚΓ´» υπό την ευθύνη του καθηγητή Alberto Melloni (Reggio Emilia/Μπολόνια). Εισηγήσεις κατέθεσαν οι εξής επιστήμονες: Jürgen Miethke (Χαϊδελβέργη· «Η “ενότητα της Εκκλησίας” στην υστερομεσαιωνική Εκκλησιολογία – λυδία λίθος για την οικουμενική κίνηση σήμερα»)· Cyril Hovorun (πανεπιστήμιο Yale, ΗΠΑ· «Θεολογικές γλώσσες οικουμενικών συγκλήσεων»)· Theresia Hainthaler (Φρανκφούρτη· «Χριστολογικοί διάλογοι με τις Εκκλησίες της Ανατολής»)· Enzo Bianchi (ηγούμενος της οικουμενικής μοναστικής κοινότητας του Bose· «Απολογισμός του οικουμενισμού σήμερα. Μια μοναστική προοπτική»· Adalberto Mainardi–Matthias Wirz (Bose· «Οικουμενισμός και μοναστικές εμπειρίες του εικοστού αιώνα»)· Silvia Scatena (Reggio Emilia/Louvain-la-Neuve· «Διεθνής, διομολογιακή, οικουμενική. Η κοινότητα του Taizé και η Μετερρυθμισμένη Εκκλησία στη Γαλλία: η “υπόθεση” των αδελφών παστόρων»)· Peter de Mey (Leuven· «Το καθολικό συνέδριο για την άμεση προπαρασκευή οικουμενικών ερωτήσεων για την ανανέωση της καθολικής εκκλησιολογίας στη Β´ Βατικανή Σύνοδο: Ανάλυση του μνημονίου του 1959 και των συναντήσεων του 1960 [Gazzada] και του 1961 [Strasbourg]»)· Leonard Hell (Mainz· «Ο επίσκοπος του Mainz Albert Stohr [1890-1961]»)· Margarethe Hopf (Βόννη· «Ο Max Lackmann, „Die Sammlung“ και ο „Bund für evangelisch-katholische Wiedervereinigung“)· Saretta Marotta (Μπολόνια/Μόναχο· «Η γένεση ενός οικουμενιστή: ο Augustin Bea στη σχολή του επισκόπου του Paderborn Lorenz Jaeger»)· Sergej Firsov (Αγία Πετρούπολη· «Ο πάπας Ιωάννης ΚΓ´ στον καθρέφτη του σοβιετικού τύπου. Αναθεωρώντας την ιστορία της πρόσληψης της προσωπικότητας του ποντίφηκα στην ΕΣΣΔ»)· Geert van Dartel (Ουτρέχτη· «Για την ανακαίνιση της Εκκλησίας και της κοινωνίας. Το οικουμενικό περιοδικό Kosmos & Oecumene [1967-1992]»)· Leo van Leijen (Ουτρέχτη· «Από λαχτάρα για την ενότητα. 60 χρόνια το περιοδικό Pokrof ενημερώνει για τον ανατολικό χριστιανισμό [1954-2013]»)· André Birmelé (Στρασβούργο· «Ένας απολογισμός των διαλόγων: οι μεθοδολογικές προκλήσεις και τα νέα παραδείγματα του οικουμενισμού»)· Πανδώρα Δημανοπούλου-Cohen (Παρίσι· «Η κίνηση του Πρακτικού Χριστιανισμού μπροστά στην οικονομική κρίση της δεκαετίας του ᾽30»)· Mauro Velati (Νοβάρα· «Βίβλος και οικουμενισμός. Η δράση της Γραμματείας για την ενότητα») και Lucca Ferrracci (Μπολόνια· «Πρώτες αντιδράσεις στο κείμενο της Λίμα για το Βάπτισμα, την Ευχαριστία και το Λειτούργημα»). Επίσης, στο πλαίσιο του συνεδρίου παρουσιάστηκε το βιβλίο του καθηγητή Mauro Velati Separati ma frateli. Gli osservatori non cattoloci al Vaticano II («Χωρισμένοι, όμως αδελφοί. Οι μη καθολικοί παρατηρητές στη Β´ Βατικανή Σύνοδο», εκδόσεις Il Mulino, Μπολόνια 2014), ένας εξαιρετικός τόμος με ποικίλες αναφορές, μεταξύ άλλων, στον πολύ Νικόλαο Νησιώτη.

Εκ μέρους της Ακαδημίας Θεολογικών Σπουδών συμμετείχε ο επιστημονικός της συνεργάτης κ. Γεώργιος Βλαντής (επίσης επιστημονικός συνεργάτης της έδρας Συστηματικής Θεολογίας του Τμήματος Ορθόδοξης Θεολογίας του Πανεπιστημίου του Μονάχου), ο οποίος παρουσίασε εισήγηση με θέμα «Καθολικότητα, ενότητα, χάρη: ο Νίκος Νησιώτης για τη Β´ Βατικανή Σύνοδο» (Για να διαβάσετε την περίληψη της εισήγησης πατήστε εδώ). Στις εργασίες του συνεδρίου επρόκειτο να λάβει μέρος και ο Διευθυντής της Ακαδημίας δρ. Παντελής Καλαϊτζίδης με θέμα «Ο περιεκτικός οικουμενισμός του Οικουμενικού Πατριάρχη Αθηναγόρα: διορθόδοξη συνεργασία, χριστιανική ενότητα, διαθρησκειακός διάλογος και το αίτημα για ειρήνη και συμφιλίωση». Λόγω ασθενείας ο κ. Καλαϊτζίδης δεν κατέστη δυνατόν να παραστεί, όμως το κείμενό του θα δημοσιευτεί στα πρακτικά του συνεδρίου.

Συμμετοχή του Συνοδικού Γραφείου Προσκυνηματικών Περιηγήσεων της Εκκλησίας της Ελλάδος σε εκδήλωση της Ρωσικής Πρεσβείας

Πραγματοποιήθηκε την Δευτέρα, 8 Δεκεμβρίου 2014, στο Κέντρο Πολιτισμού της Ρωσικής Πρεσβείας στην Αθήνα, εκδήλωση με θέμα των Θρησκευτικό Τουρισμό. Στην εκδήλωση εκπρόσωποι Φορέων του Τουρισμού και δημοσιογράφοι.

            Στην εκδήλωση παραβρέθηκε ως εκπρόσωπος της Εκκλησίας της Ελλάδος ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δωδώνης κ. Χρυσόστομος, Πρόεδρος του Συνοδικού Γραφείου Προσκυνηματικών Περιηγήσεων,  ο οποίος στην ομιλία του αναφέρθηκε στην αντίληψη της Εκκλησίας για τις Προσκυνηματικές Περιηγήσεις, κατέθεσε τις ποιμαντικές του παρατηρήσεις για τη βελτίωση της υποδοχής των προσκυνητών στις Ιερές Μονές και τα Ιερά Προσκυνήματα, ενώ τέλος αναφέρθηκε εν συντομία και στις επικείμενες δράσεις του Συνοδικού Γραφείου Προσκυνηματικών Περιηγήσεων της Εκκλησίας της Ελλάδος για το έτος 2015.

"ΛΟΓΟθήκη / αληθώς", 32η εκπομπή: Ο Μητροπολίτης Ζακύνθου κ. Διονύσιος για τον Παππού και τη Γιαγιά του Χριστού

Αύριο, 10 Δεκεμβρίου 2014, στις 11 το πρωί, φθάνει ο Οικουμενικός Πατριάρχης στην Κέρκυρα

Αύριο Τετάρτη, 10 Δεκεμβρίου 2014, στις 11 το πρωί, αναμένεται να φθάσει ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος στο νησί των Φαιάκων, σύμφωνα με τα ήδη ανακοινωθέντα. Ο Πατριάρχης του Γένους και πρωτοκορυφαίος των Ορθοδόξων πραγματοποιεί την εν λόγω επίσημη επίσκεψη, για να συμμετάσχει κατά κύριο λόγο στις εορτές για τη μνήμη του Αγίου Σπυρίδωνος, μετά από 51 χρόνια, οπότε ο μακαριστός Πατριάρχης Αθηναγόρας, το 1963, είχε επισκεφτεί την Κέρκυρα. Εννοείται, ο κ. Βαρθολομαίος θα συμμετάσχει και σε πολλές άλλες εκδηλώσεις. Το πλήρες Πρόγραμμα δημοσιεύσαμε λίγες ημέρες πριν και μπορείτε να το συμβουλεύεσθε, κάνοντας κλικ ΕΔΩ!

Τον Οικουμενικό Πατριάρχη θα συνοδεύσουν στην πρωτεύουσα της Επτανήσου οι Μητροπολίτες Ίμβρου Κύριλλος και Λέρου, Καλύμνου και Αστυπαλαίας κ. Παΐσιος, ενώ θα παραστεί αντιπροσωπεία από την Εκκλησία της Ελλάδος, μεταξύ των οποίων οι Ιεράρχες των Μητροπόλεων των Ιονίων. Από πλευράς Ζακύνθου, εκτός του οικείου μας Μητροπολίτου Σεβ. κ. Διονυσίου Δ΄, έχει προσκληθεί και θα παραστεί ο Σεβ. Μητροπολίτης Δωδώνης κ. Χρυσόστομος. 

Το Νυχθημερόν, σε συνεργασία με Κερκυραίους φίλους του, θα κάνει το παν δυνατόν να αναμεταδώσει με πληρότητα το ιστορικό αυτό για τα νησιά μας γεγονός!

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης για το "Κεράμιον ύδατος" του Μητροπολίτου Προικοννήσου

Χαιρετισμός

τῆς Α. Θ. Παναγιότητος

τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ. κ. Βαρθολομαίου

κατά τήν Παρουσίασιν τοῦ Συγγράμματος

τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Προικοννήσου κ. Ἰωσήφ

ὑπό τόν τίτλον "Κεράμιον Ὕδατος"

(Σισμανόγλειον Μέγαρον, 8 Δεκεμβρίου 2014)

Ἱερώτατοι ἀδελφοί ἅγιοι Ἀρχιερεῖς,

Ἱερώτατε ἀδελφέ ἅγιε Προικοννήσου κύριε Ἰωσήφ,

Ἐξοχώτατε κύριε Πρέσβυ, Γενικέ Πρόξενε τῆς Ἑλλάδος ἐνταῦθα,

Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

Ἀσφαλῶς ἡ παρουσίασις ἑνός ἔργου ἀπαιτεῖ πολλήν μελέτην τῶν συνθηκῶν ὑπό τάς ὁποίας ἐγράφη, ἀλλ᾿ ἰδιαιτέρως ἐμβάθυνσιν εἰς τό περιεχόμενον αὐτοῦ, ὥστε νά εἶναι παρουσίασις ὄχι μόνον μιᾶς ἐκδόσεως, ἀλλά κυρίως καί πρωτίστως τοῦ μηνύματος, τό ὁποῖον ἐπιχειρεῖται νά δοθῇ διά τοῦ συγκεκριμένου ἔργου.

Εἰς τήν παρουσίασιν τοῦ συγγράμματος τῆς ὑμετέρας ἀγαπητῆς Ἱερότητος, ἀδελφέ ἅγιε Προικοννήσου κύριε Ἰωσήφ, ὑπό τόν χαρακτηριστικόν τίτλον «Κεράμιον ὕδατος», ἤδη προέβησαν ἀπό τῆς ἑαυτοῦ ἕκαστος πλευρᾶς ὁ Ἱερώτατος Μητροπολίτης Προύσης κύριος Ἐλπιδόφορος καί ὁ ἀγαπητός Πρωτοπρεσβύτερος κ. Γεώργιος Δορμπαράκης, ἑκάτερον τῶν ὁποίων καί εὐχαριστοῦμεν θερμῶς.

Ἡ ἡμετέρα Μετριότης, διεξελθοῦσα τήν ἔκδοσιν ταύτην, ὀφείλει νά ὁμολογήσῃ, ἐν πρώτοις, ὅτι ἀσφαλῶς καί δέν πρόκειται περί «λίθων καί κεράμων ἀτάκτως ἐρριμένων», ἀλλά περί μιᾶς συλλογῆς βιωματικῶν ἐμπειριῶν ἑνός Ἱεράρχου διακρινομένου διά τήν λογιότητα αὐτοῦ καί διά τήν ἐμβάθυνσίν του εἰς τήν πνευματικήν ζωήν καί τήν Ὀρθόδοξον παράδοσιν, ὡς τήν ἐδιδάχθη, ὁ ὁποῖος ὡς ἱερεύς καί ὡς ἀρχιερεύς κατά διαφόρους περιστάσεις προσεπάθησε νά μεταφέρῃ καί νά μεταδώσῃ «κεράμιον ὕδατος», βεβαίως κατά δύναμιν ὕδατος ζῶντος, πρός τούς ἀκροατάς καί μελετητάς του, ἀφορμώμενος καί ἐμπνεόμενος ἐκ τῆς γνωστῆς εὐαγγελικῆς ἀφηγήσεως τοῦ Ἁγίου Εὐαγγελιστοῦ Λουκᾶ.

Ὡς ἐκ τούτου, ὁ Πατριάρχης σας ἀπόψε δέν θά ἤθελε νά ἀναφερθῇ εἰς τό περιεχόμενον τοῦ προκειμένου ἔργου τοῦ ἀδελφοῦ -ἤδη τό ἀνέλυσαν οἱ προλαλήσαντες-, ἀλλά νά συγχαρῇ αὐτόν ἐγκαρδίως διά τόν κόπον του καί συγχρόνως νά ἀναφερθῇ, ὁ ὁμιλῶν, δι᾿ ὀλίγων εἰς τό μήνυμα τό ὁποῖον ἀποστέλλει ὁ Ἱερώτατος συγγραφεύς, ὡς τοῦτο ἐκπέμπεται ἐκ τοῦ τίτλου τόν ὁποῖον ἐπέλεξεν ἵνα δι᾿ αὐτοῦ ἐπιγράψῃ τό πόνημά του. 

Τό δέ μήνυμα ἀφορᾷ, ὑπολαμβάνομεν, εἰς τήν ἀποστολήν ὑπό τοῦ Χριστοῦ τῶν μαθητῶν Του Πέτρου καί Ἰωάννου νά ἑτοιμάσουν τό τελευταῖον Του ἐπί τῆς γῆς Πάσχα. Δέν πρόκειται ὅμως ἐν τῇ οὐσίᾳ περί ἀποστολῆς ἀλλά περί συναντήσεως τῶν δύο μαθητῶν «μετ᾿ ἀνθρώπου κεράμιον ὕδατος βαστάζοντος». Ὁ ἱερός εὐαγγελιστής δέν μᾶς διασώζει τό ὄνομα τοῦ ἀνθρώπου. Ὁμιλεῖ μόνον περί ἀνθρώπου τινός. Δέν μᾶς διασώζει ἀκόμη καί τό ὄνομα τῆς πόλεως εἰς τήν ὁποίαν εἰσῆλθον, ἀλλά οὔτε καί τό ὄνομα τοῦ οἰκοδεσπότου. 

Ἡ ἑρμηνεία τήν ὁποίαν δίδουν οἱ Πατέρες τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας, καί ἰδίως ὁ Ἅγιος Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής, εἶναι ὅτι μέ τήν πόλιν ἐννοεῖται ὁ αἰσθητός κόσμος, ἐνῷ ὁ ἄνθρωπος συμβολίζει τό ἀνθρώπινον γένος, εἰς τό ὁποῖον ἀποστέλλονται οἱ μαθηταί-σύμβολα τῆς πράξεως (ὁ Ἀπόστολος Πέτρος) καί τῆς θεωρίας (ὁ Εὐαγγελιστής Ἰωάννης), διά νά ἑτοιμάσουν τήν μυστικήν εὐωχίαν τοῦ Κυρίου μέ τήν ἀνθρωπίνην φύσιν. 

Δι᾿ αὐτό καί τούς συναντᾷ πρῶτος ἐκεῖνος πού βαστάζει τό κεράμιον ὕδατος, τό λαγίνι θά λέγαμε, τό ὁποῖον συμβολίζει ὅλους ἐκείνους οἱ ὁποῖοι, διανύοντες τό στάδιον τῆς πρακτικῆς φιλοσοφίας, βαστάζουν εἰς τούς ὤμους των τάς ἀρετάς, φυλάσσοντές τας ἐντός ἑνός εὐθραύστου σκεύους, τό ὁποῖον διατρέχει τόν κίνδυνον νά «σπάσῃ» ἀνά πᾶσαν στιγμήν καί νά χυθῇ τό νερό, νά διασκορπισθοῦν δηλαδή αἱ ἀρεταί, τάς ὁποίας νομίζομεν ὅτι ἔχομεν ἠσφαλισμένας ἡμεῖς οἱ ἀνθρωποι. Τό κέραμιον ὕδατος, λοιπόν, σημαίνει τήν νέκρωσιν τῶν γηΐνων μελῶν τοῦ σώματος μέ τήν Χάριν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἡ ὁποία, ὅπως τό ὕδωρ, καθαρίζει τόν ἄνθρωπον ἀπό τούς μολυσμούς τῶν ἁμαρτιῶν, καί ἀπό τά ποικίλα πάθη, τά ὁποῖα τόν διασκορποῦν συνεχῶς εἰς πνευματικά ἐρείπια.

Δεύτερος συναντᾷ τούς μαθητάς ὁ οἰκοδεσπότης, ὁ ὁποῖος τούς ὑποδεικνύει τό ἀνώγαιον, εἰς τό ὁποῖον ὅμως ἔχει ἤδη στρωθῆ ἡ πασχαλινή τράπεζα, τά ὁποῖα συμβολίζουν, ὡς ἀνώγαιον καί ὡς τράπεζα, καί ἐννοιολογικά, ὅλους ἐκείνους οἱ ὁποῖοι, εὑρισκόμενοι εἰς τό στάδιον τῆς θεωρίας, ηὐτρέπισαν τό ἦθος τῆς καθαρᾶς καί ὑψηλῆς διανοίας των μέ ὑψηλά νοήματα γνώσεως καί δόγματα, διά νά ὑποδεχθοῦν θεοπρεπῶς τόν Μέγαν Λόγον, ὁλόκληρον δηλαδή τήν Θεότητα.

Μέ τήν πόλιν εἰς τό Ἱερόν Εὐαγγέλιον ἐννοεῖται ἡ ψυχή τοῦ καθενός μας, πρός τήν ὁποίαν ἀκαταπαύστως ἀποστέλλονται οἱ μαθηταί τοῦ Λόγου καί Θεοῦ• ὁ βαστάζων τό κεράμιον ὕδατος εἶναι ὁ καρτερικός τρόπος καί λογισμός, ὁ ὁποῖος διατηρεῖ ὑψηλά εἰς τούς ὤμους τῆς ἐγκρατείας ἀναλλοίωτον τήν ἀπάθειαν καί τήν Χάριν τῆς πίστεως, καί ἡ οἰκία εἶναι ἡ κατασκευή ἐκείνη τῆς ἀποκτήσεως καί ἀσφαλίσεως τῶν ἀρετῶν, ἡ ὁποία οἰκοδομήθηκε ἀπό πολλούς καί διαφόρους λίθους, πολυτίμους καί ἀτίμους, δηλαδή ἀδιασείστους καί γενναίους λογισμούς καί ἤθη, ἀλλά καί ἀδυναμίας, τάς ὁποίας ἔρχεται νά κατασβέσῃ τό πῦρ, τό ὁποῖον μόνον ὁ Κύριος γνωρίζει νά ἐμπνέῃ εἰς τόν θνητόν ἄνθρωπον.

Τέλος, τό ἀνώγαιον συμβολίζει καί τήν εὐρύχωρον διάνοιαν καί καρδίαν τῆς ἀγάπης, καθώς καί τήν ἱκανότητα τῆς γνωστικῆς δυνάμεως τοῦ νοός, ὁ ὁποῖος «κατεκόσμησε τόν νυμφῶνά» του μέ θεῖα θεάματα μυστικῶν καί ἀπορρήτων δογμάτων• οἰκοδεσπότης δέ εἶναι ὁ νοῦς, ὁ ὁποῖος εὐτρεπίζεται μέ τήν λαμπρότητα τῆς οἰκίας καί τῆς τραπέζης, καί δηλώνει τήν ἀρετήν, τό κάλλος καί τό μέγεθος τῆς πνευματικῆς γνώσεως, πρός τό ὁποῖον, ἀφοῦ ἔρχεται ὁ Λόγος μέ τούς μαθητάς Του, δηλαδή τά πνευματικά νοήματα διά τήν φύσιν καί τόν χρόνον, προσφέρει τόν ἑαυτόν Του εὐωχίαν εἰς τούς αἰτοῦντας «δός μοι πιεῖν», ὡς Φωτεινή ἡ Ἰσαπόστολος παρά τό Φρέαρ τοῦ Ἰακώβ.

Ἱερώτατοι ἅγιοι ἀδελφοί, Ἐξοχώτατε, τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

Εἴμεθα βέβαιοι ὅτι ὁ Ἱερώτατος συγγραφεύς, ἔχων κατά νοῦν τούς ἀνωτέρω συμβολισμούς τοῦ Ἱεροῦ Εὐαγγελίου, κατέβαλε τήν δέουσαν προσπάθειαν νά ἑρμηνεύσῃ καί ἀσφαλῶς νά μεταδώσῃ τά ἀνωτέρω διά ἱερῶν καί θεοπνεύστων συμβολισμῶν ἐκφραζόμενα ὑψηλά νοήματα, ἐφ᾿ ᾧ καί τόν συγχαίρομεν ἀδελφικῶς καί τόν εὐχαριστοῦμεν. Εἰς δέ τούς ἐντευξομένους εἰς τήν ἔκδοσιν ταύτην τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τῆς Θείας Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος, τήν ὁποίαν ἵδρυσεν ὁ ἐν Ἁγίοις Πορφύριος ὁ Καυσοκαλυβίτης, εὐχόμεθα νά ἐντρυφήσουν καί νά ὠφεληθοῦν εἰς τήν πνευματικήν ζωήν ἐκ τῆς καλλιεπείας τῶν λόγων, ἀποβλέποντες πάντοτε εἰς τόν ἀρχηγόν καί τελειωτήν τῆς πίστεως ἡμῶν καί παντός ἀγαθοῦ Κύριον καί Σωτῆρα καί Θεόν ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν, τήν ἄπειρον Σοφίαν τοῦ Θεοῦ, τήν διά τοῦ ἀνισχύρου θεϊκοῦ καλάμου «συντρίβουσαν ὡς σκεύη κεραμέως» τούς παντοίους σταυρωτάς τῶν ἀρετῶν καί τούς ἀνθρωπίνους διαλογισμούς καί σχεδιασμούς.

Ἡ Χάρις μετά τῆς ὑμετέρας φίλης καί περισπουδάστου Ἱερότητος καί μετά πάντων καί ἡ Ἀποστολική Πατριαρχική μας εὐλογία μαζί σας, ἀδελφοί καί τέκνα. Εὐλογημένα Χριστούγεννα!

Στην Κέρκυρα ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος

Πηγή: CorfuTime | 6.12.2014

Την Κέρκυρα θα επισκεφθεί από τις  10 έως τις 13 Δεκεμβρίου 2014 ο Οικουμενικός Πατριάρχης  Βαρθολομαίος. Θα είναι η πρώτη επίσκεψη Οικουμενικού Πατριάρχη εδώ μετά από 51 χρόνια (οπότε είχε επισκεφθεί το νησί μας ο Πατριάρχης Αθηναγόρας).

Με την αφορμή αυτή κοινή συνέντευξη τύπου έδωσαν το μεσημέρι ο Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων  Νεκτάριος, ο Περιφερειάρχης Ιονίων Νήσων Θεόδωρος Γαλιατσάτος, ο Δήμαρχος Κερκύρας Κώστας Νικολούζος και η πρύτανης του Ιονίου Πανεπιστημίου, καθηγήτρια Αναστασία Σαλή – Παπασαλή.

Ο Μητροπολίτης

Για ιστορικής σημασίας επίσκεψη έκανε λόγο ο Σεβασμιότατος Νεκτάριος και αναφερόμενος στον Πατριάρχη τόνισε ότι πρόκειται για «προσωπικότητα παγκόσμιας εμβέλειας, τον χαρισματικό ηγέτη εκατομμυρίων Ορθοδόξων σε όλον τον κόσμο».

Ο Σεβασμιότατος προσέθεσε ότι με την επίσκεψη αυτή υλοποιείται παλαιότερη επιθυμία  του Πατριάρχη να επισκεφθεί την Κέρκυρα, ενώ – αναφερόμενος στη συνεργασία της Εκκλησίας με τους τοπικούς φορείς για την επιτυχία της επίσκεψης – εξέφρασε την επιθυμία να αποτελεί την απαρχή γενικότερης μεταξύ τους συνεργασίας επ’ ωφελεία του τόπου

Ο Περιφερειάρχης

«Πρόκειται για εξόχως σημαντικό γεγονός από θρησκευτική, πολιτισμική και πολιτική / εθνική άποψη» δήλωσε ο Περιφερειάρχης Ιονίων Νήσων Θεόδωρος Γαλιατσάτος. «Είναι μεγάλη τιμή για μας» προσέθεσε «και με μεγάλη προθυμία ανταποκριθήκαμε στην πρόσκληση του Σεβασμιοτάτου για τη φιλοξενία του Παναγιοτάτου. Η μεταξύ μας συνεργασία στο θέμα αυτό θα είναι μια καλή αρχή για τη συνεργασία των φορέων της αυτοδιοίκησης με τους φορείς της επιστήμης της τέχνης και την Εκκλησία, και η συνεργασία αυτή μόνο θετικά αποτελέσματα μπορεί να έχει».

Η Πρύτανης

Η Πρύτανης του Ιονίου Πανεπιστημίου, Αναστασία Σαλή – Παπασαλή εξέφρασε, επίσης,  τη χαρά της για την επίσκεψη του Οικουμενικού Πατριάρχη, ο οποίος θα αναγορευθεί επίτιμος διδάκτορας του Πανεπιστημίου, ενώ θα είναι και ομιλητής στην τελετή αποφοίτησης των φοιτητών του Πανεπιστημίου.

«Σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη χρονική στιγμή» προσέθεσε «που τα πανεπιστήμιά μας αντιμετωπίζουν μεγάλη κρίση, με κινδύνους ακόμη και για την ύπαρξή τους (όπως στην περίπτωση του Ιονίου Πανεπιστημίου) η αναγόρευση του Παναγιοτάτου σε επίτιμο διδάκτορα ισχυροποιεί το Πανεπιστήμιό μας».

Ο Δήμαρχος

«Αποτελεί μεγάλη τιμή και χαρά για το Δήμο μας να φιλοξενεί τον Οικουμενικό Πατριάρχη, σε αυτήν την ιστορικής σημασίας επίσκεψη» είπε ο Δήμαρχος Κώστας Νικολούζος.

«Ο Δήμος» προσέθεσε «ανταποκρινόμενος στην πρόκληση, θα τον αναγορεύσει σε επίτιμο δημότη και θα του απονείμει το ανώτατο μετάλλιο κερκυραϊκής αξιοσύνης.

Θα συνεργαστούμε όλοι αρμονικά» κατέληξε «για να εξελιχθεί η επίσκεψη με τον καλύτερο τρόπο».

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Αθηναγόρας ως Μητροπολίτης Κερκύρας και Παξών

[Πηγή: Επίσημος ιστότοπος Ι. Μητροπόλεως Κερκύρας και Παξών] 

Ο μακαριστός Πατριάρχης Αθηναγόρας υπήρξε απόφοιτος της Θεολογικής Σχολής Χάλκης. Το 1910 χειροτονήθηκε διάκονος στο Καθολικό αυτής, και στη συνέχεια προσελήφθη διάκονος στην Μητρόπολη  Πελαγονίας - Μοναστηρίου. Το Μάρτιο του 1919 διορίστηκε διάκονος της Μητροπόλεως Αθηνών υπό του τότε Μητροπολίτου Αθηνών Μελετίου. Υπήρξε ιδιαίτερα δυναμικός άνθρωπος και ξεχώρισε για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπιζε την διακονία του, όχι ως στείρα προσκόλληση σε ένα παραδοσιακό παρελθόν, αλλά ως μαρτυρία σύμφωνα με τις ανάγκες και τα προβλήματα του λαού και της εποχής του. Αν για κάτι ξεχώριζε ιδιαιτέρως, αυτό ήταν ο ο ηγετικός του χαρακτήρας, ο ενθουσιασμός, η ψυχή του. Υπήρξε από τους πρωτεργάτες της Παγκληρικής Ενώσεως, η οποία αγωνίστηκε για την αναβάθμιση του ιερού κλήρου, με κύριο όμως χαρακτηριστικό της προσπάθειας την συνεργασία με την Ιεραρχία της Εκκλησίας και την διαφύλαξη της ενότητας. Παρά τα οξύτατα πολιτικά πάθη του Εθνικού Διχασμού, αχρωμάτιστος κομματικά και αφατρίαστος, ο Αθηναγόρας παρέμενε πάντοτε ο σεμνός εργάτης της Εκκλησίας. Γι’ αυτό εκτιμήθηκε και αγαπήθηκε ιδιαίτερα.

Ως εκ τούτου, όταν το 1922 δημιουργήθηκε η ανάγκη εκλογής νέων αρχιερέων, στον κατάλογο των εκλογίμων ανεγράφη εκ των πρώτων ο αρχιδιάκονος Αθηναγόρας. Η εκλογή του τα μέσα Δεκεμβρίου του 1922 ως Μητροπολίτου Κερκύρας υπήρξε ομόθυμη και πανηγυρική. Και η χειροτονία του προσέλαβε τον χαρακτήρα τιμητικής εκδηλώσεως  προς τον αγωνιστή και ιδεολόγο αρχιδιάκονο του Μοναστηρίου, τον Μακεδονομάχο κληρικό, τον εργατικό, ακούραστο και αθόρυβο πρωτεργάτη της προσαρμογής του ιερού κλήρου στις ανάγκες της εποχής.

Απαντώντας στις προσφωνήσεις των εκπροσώπων της κερκυραϊκής κοινωνίας κατά την χειροτονία του, ο Αθηναγόρας αναφέρει χαρακτηριστικά:

«Αξιωθείς να ανέλθω τον Μητροπολιτικόν θρόνον Κερκύρας, όν τόσοι προκάτοχοί μου ελάμπρυναν και εκλέισαν και να αναλάβω την ποιμαντορίαν του ευγενούς Κερκυραϊκού λαού, ούτινος η φιλοξενία, ο πολιτισμός και τόσα άλλα προτερήματα ανάγονται μέχρι της εποχής των Φαιάκων, αισθάνομαι εμαυτόν ευτυχή, αλλά και αποφασισμένον, όπως αφιερώσω τας δυνάμεις μου δια το καλόν του θεόθεν εμπιστευθέντος μοι ποιμνίου» .

Για όλα αυτά η Κέρκυρα τον δέχθηκε με ενθουσιασμό τον Φεβρουάριο του 1923 και τον αγάπησε αμέσως. Με την άφιξή του βρήκε πάνω από τρεις χιλιάδες πρόσφυγες της Μικρασιατικής Καταστροφής, που έφτασαν και εγκαταστάθηκαν στο νησί την περίοδο εκείνη. Η συμβολή και ρόλος του στην ανακούφιση και αποκατάστασή τους ήταν σημαντική. Μεταξύ άλλων συνέστησε με τον τότε δήμαρχο Κερκυραίων Μανιαρίζη Επιτροπή για τη συλλογή βοηθημάτων, η οποία βρήκε την ουσιαστική ανταπόκριση του Κερκυραϊκού λαού. Κατέστη ο καλός άγγελός τους.

Στις 31 Αυγούστου του ίδιου (1923), ο Μουσσολίνι, με αφορμή τη δολοφονία στην Κακαβιά του Ιταλού στρατηγού Tellini και τεσσάρων συνοδών του (επικεφαλής και μέλη επιτροπής χαράξεως των ελληνοαλβανικών συνόρων), βομβάρδισε και κατέλαβε την Κέρκυρα για ένα περίπου μήνα. Ο Αθηναγόρας εκδήλωσε και πάλι το μεγαλείο της ψυχής του όπως αρμόζει στον ελληνορθόδοξο Κλήρο μας. Δεν πτοήθηκε προ του όγκου των ξένων. Διαμαρτυρήθηκε για ό,τι θλιβερό συνέβαινε και πήρε πρωτοβουλίες ριψοκίνδυνες για τον ίδιο.

Ο τότε Πρωτοσύγκελλός του, Αρχιμ. Χρύσανθος Πολίτης, καταγράφει: Έδειξε τότε ο Μητροπολίτης Αθηναγόρας ανδρείαν και αυταπάρνησιν απαράμιλλον. Την ημέρα της αφίξεως, κατελθών εις την αποβάθραν του Αγίου Νικολάου των Λουτρών, κάτωθεν της Ιεράς Μητροπόλεως, ενώ οι οβίδες των πυροβόλων ερίπτοντο βροχηδόν εις τας επάλξεις του Παλαιού Φρουρίου, ο Γίγας όχι μόνον σωματικώς αλλά και πνευματικώς, ο επισβλητικός, ο ακούραστος και πεπληρωμένος Αγάπης και Φιλανθρωπίας Μητροπολίτης Κερκύρας και Παξών Αθηναγόρας, επεβιβάσθη λέμβου, ανήλθεν επί του πολεμικσού πλοίου του Ναυάρχου και διεμαρτυρήθη εντόνως δια την άδικον επίθεσιν αυτήν κατά αόπλων οικογενειών και δη προσφύγων, διαμενουσών εν τω Παλαιώ Φρουρίω (πρόσφυγες από την Μικρά Ασία). Μεθ’ ό κατελθών επεμελήθη της περιθάλψεως των ορφανών και λοιπών συγγενών των κατά τον βομβαρδισμόν εκείνων φονευθέντων.

Οι Ιταλοί εν τέλει αναγνώρισαν και αυτοί το θάρρος και την αυταπάρνησή του. Ολόκληρος ο πολιτισμένος κόσμος μιλούσε για τον ιεράρχη, για το σθένος του, την υπερηφάνεια του, την ανδρεία του, την ελληνική ψυχή και την βυζαντινή πατριαρχική παράδοση που έφερε.

Εκ των πρώτων μελημάτων του ως Μητροπολίτης ήταν η οργάνωση του Ιερού Κλήρου, προς το οποίο φερόταν ως αδελφός, με ευγένεια και καλοσύνη. Ίδρυσε στην πόλη και στα προάστια ενοριακά κέντρα και δημιούργησε εφημεριακές κατοικίες πλησίον των ιερών ναών για την καλύτερη εξυπηρέτηση των λειτουργικών και ποιμαντικών αναγκών των χριστιανών. Τόνιζε σε ιερατικές συνάξεις που πραγματοποιούσε τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του Ιερού Κλήρου έναντι της Πολιτείας, της Εκκλησίας και του Ποιμνίου και απέβλεπε σ’ ένα Κλήρο με αξιοπρέπεια και παρρησία. 

Ακούραστος περιόδευε τις ενορίες της πόλεως και των χωρίων, ιερουργούσε, κήρυττε και καλλιεργούσε τα ελληνοχριστιανικά ιδεώδη τονίζοντας την ανάγκη να ζουν με τα πρότυπα αυτά οι οικογένειες και να ανατρέφουν με τις αρχές αυτές οι γονείς τα παιδιά τους. Συμβούλευε, εμψύχωνε και παρηγορούσε κάθε ένα που βρισκόταν σε θλίψη, σε ανάγκη ή σε ασθένεια, «έπασχε με τους πάσχοντες και έχαιρε με τους χαίροντες».

Ειδικότερα, μερίμνησε για την μόρφωση του Ι. Κλήρου με την ίδρυση στην Κέρκυρα Ιερατικής Σχολής με Ιεροδιδασκαλείο. Εκεί φοίτησαν πολλοί νέοι που έγιναν κληρικοί και δάσκαλοι. Δυστυχώς όμως έκλεισε λίγο καιρό μετά την αναχώρησή του για την Αμερική.

Μία μαρτυρία ένος εκ των τότε Ιεροσπουδαστών, του μετέπειτα Θεολόγου και Γυμνασιάρχου Κων/νου Φαγογένη, μας ζωντανεύει την παρουσία του: Ως ιεροσπουδαστής μετέβαινον τακτικά εις τα Γραφεία της Ι. Μητροπόλεως μετ’ άλλων συμμαθητών μου και ελάμβανον μέρος εις την διεκπεραίωσιν και αποστολήν του παρά της Ιεράς Μητροπόλεως εκδιδομένου λαμπρού περιοδικού «Άγιος Σπυρίδων». Παρευρίσκετο μεθ’ ημών και ο Αθηναγόρας εκεί. Μου έκαμεν εντύπωσις η γλυκύτης του, η απλότης του, το τετριμμένον ράσον του, το λιτόν φαγητόν του…

Όπου επήγαινεν, εις την πόλιν ή τα χωριά, εγίνετο συναγερμός. Και, όταν ανεχώρει εκ Κερκύρας, το 1930, σύσσωμος Κλήρος και λαός, τον προέπεμψε εις την αποβάθραν. Καθημερινώς κατόπιν οι Κερκυραίοι κατέκλυζον τα Γραφεία της Ιεράς Μητροπόλεως, δια να ζητήσουν την διεύθυνσίν του…

Προχωρημένη για την εποχή του ήταν η πρωτοβουλία που πήρε να εκδόσει Εκκλησιαστικό Περιοδικό, με τίτλο: «ΑΓΙΟΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ». Εκδόθηκε με δαπάνες της Ιεράς Μητροπόλεως και είχε επιστημονικό και θρησκευτικό περιεχόμενο. Κυκλοφόρησε  το 1928 για δύο περίπου έτη και έπαυσε την κυκλοφορία του μετά την αναχώρησή του. 

Έμπρακτα, μεταξύ άλλων, εκδήλωσε τον άγρυπνο ενδιαφέρον του για την φιλανθρωπία, με την ενεργοποίηση μιας παλιάς Εταιρίας, η οποία έφερε τον τίτλο: «Φιλελεήμων Εταιρία Άγιος Σπυρίδων». Της εταιρείας αυτής προήδρευε ο εκάστοτε Μητροπολίτης. Την εποχή που ήρθε στην Κέρκυρα ο Αθηναγόρας είχαν εκλείψει τα μέλη της. Την Εταιρία αυτή ενεργοποίησε με τον διορισμό νέων μελών και την χρησιμοποίησε ως Κεντρικό Φιλόπτωχο Ταμείο της Ιεράς Μητροπόλεως, με παραρτήματα τα ενοριακά Φιλόπτωχα ταμεία.

Προκειμένου να δώσει την ευκαιρία και σε νέους της περιφέρειας να σπουδάσουν στην Μέση Εκπαίδευση, μάλιστα σε οικονομικά αδυνάτους, ή ακόμη και από άλλα μέρη της Ελλάδος, ακόμη και από τη γειτονική Βόρειο Ήπειρο, μερίμνησε για την ίδρυση Οικοτροφείου στην πόλη της Κέρκυρας, με την επωνυμία «Κερκυραϊκή Σχολή». Εκεί εκτός από τροφή, στέγη και μέριμνα παρείχε στους σπουδαστές και φροντιστηριακή υποστήριξη. Η Σχολή αυτή κατέβαλε κάθε προσπάθεια προκειμένου οι οικότροφοι να γίνουν ηθικές προσωπικότητες με ακμαίο θρησκευτικό και εθνικό φρόνημα. Στην Διοικητική Επιτροπή της Σχολής ήταν ο Μητροπολίτης, ο Νομάρχης, ο Δήμαρχος και τρία άλλα πρόσωπα που εκλέγονταν απ’ αυτούς.  

Σημαντική ήταν η αγωνία του για την τύχη του Ιερού Προσκυνήματος του Αγίου και θαυματουργού Σπυρίδωνος, όπου ανήκε έως τότε ολοκληρωτικά στην κυριότητα της Οικογένειας Βούλγαρη.  Με έρευνα και κινήσεις υπεύθυνες εντόπισε στο Αρχείο Θρησκείας το θέσπισμα της Ιονίου Γερουσίας του 1812, το οποίο έθεσε σε εφαρμογή. Με βάση αυτό, το 1925 συνέστησε Διοικητική Επιτροπή του Ιερού Ναού του Αγίου και Θαυματουργού Σπυρίδωνος αποτελουμένη εκ του Εφημερίου και τριών λαϊκών επιτρόπων εκ των προκρίτων της νήσου. Η ενέργειά του αυτή έτυχε συγχαρητηρίων και ευαρεσκειών από το Οικουμενικό Πατριαρχείο, από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος και από άλλες Ορθόδοξες Εκκλησίες. Ήταν η απαρχή της αλλαγής του ιδιοκτησιακού καθεστώτος του Ι. Ναού του Αγίου Σπυρίδωνος. Ολοκληρώθηκε 42 χρόνια μετά. Το έτος 1967, ο Ιερός Ναός του Αγίου και Θαυματουργού Σπυρίδωνος, περιήλθε οριστικά στην Ιερά Μητρόπολη Κερκύρας, ως αυθυπόστατο Ν.Π.Δ.Δ. με την μορφή Ιερού Προσκυνήματος.

Τον τελευταίο χρόνο παραμονής του στην Κέρκυρα, στις 22 Μαΐου 1930, ως ευαίσθητος ηπειρώτης, εκπλήρωσε μία μεγάλη επιθυμία του λαού της Πάργας, της οποίας πρωτοστατούσε ο αείμνηστος Μητροπολίτης Παραμυθίας, Φιλιατών, Γηρομερίου και Πάργας Αθηναγόρας Ελευθερίου. Σε μία λαμπρή τελετή, παρουσία υψηλών αντιπροσώπων των πολιτικών και στρατιωτικών αρχών του Ελληνικού Κράτους παραδόθηκαν τα ιερά κειμήλια της Πάργας, τα οποία φυλάσσονταν στην Κέρκυρα από την αποφράδα ημέρα του εκπατρισμού των Παργίων, την Μ. Παρασκευή της 15ης Απριλίου του 1819, όπου περιήλθε στην κυριαρχία του Αλή πασά και οι περισσότεροι Παργινοί κατέφυγαν στην Κέρκυρα.

Ένα μικρό απόσπασμα από τον ιστορική ομιλία του Μητροπολίτη Κερκύρας Αθηναγόρα αποτυπώνει την μεγαλειώδη αυτή κίνηση, αλλά παράλληλα καταδεικνύει και το μέγεθος της προσωπικότητος του Μ. Πατριάρχου μας: Κατασυγκινημένος μεταξύ άλλων ανέφερε: «Καὶ ἰδού, ὅσα ἡ Κέρκυρα ἐφύλαξε στοργικῶς ἐπὶ ἔτη ἕνδεκα καὶ ἑκατόν, (ὡς ἐθνική κιβωτός) Σᾶς τὰ ἀποδίδει, Σεβασμιώτατε Δέσποτα καὶ Σεῖς ἀγαπητοί τῆς Πάργας Ἀδελφοί, μὲ χαρὰν καὶ ὑπερηφάνειαν σεμνὴν […]. Δεχθῆτέ τα ὕστερον ἀπὸ ἕνα θερμόν μας ἀσπασμὸν καὶ εὐλαβῆ προσκύνησιν καὶ ἀφίνετε νὰ διαλαλοῦν, ὅτι, ἂν ἔπεσεν ἡ αὐλαία μίας σκηνῆς, τὸ δράμα τῆς ἱστορίας μας δὲν ἔληξεν ἀκόμη καὶ νὰ μᾶς βεβαιοῦν, ὅτι, ἂν τώρα ἐπιστρέφουν τὰ ἱερὰ κειμήλια τῆς Πάργας, αὔριο θὰ ἀποτελειωθῇ ἡ σταματημένη λειτουργία εἰς τὴν Μεγάλην τοῦ Γένους Ἐκκλησίαν».

Αλλά και ως μέλος της Ιεραρχίας της Ελλάδος ο Αθηναγόρας υπήρξε πάντοτε, παρά την νεότητά του, είδος πολυτίμου Νέστορος της Εκκλησίας. Μετριοπαθής, συμβιβαστικός, εναντίον πάσης ακρότητος, επανειλημμένως συμβίβασε διαφορές ως μεσολαβητής, ο οποίος παρά το νεαρόν της ηλικίας του ακουγόταν με πολύ σεβασμό και εισακουγόταν. Μελετηρός, παρακολουθούσε όλα τα ζητήματα, διακρίθηκε για τις γνώσεις του και τις θέσεις του σε συνέδρια όπως τον Ιούλιο του 1930 στο συνέδριο του Λάμπεθ, όπου εκπροσώπησε την Εκκλησία της Ελλάδος επάξια. Ο ρόλος και η φήμη του ξεπέρασαν τα τοπικά όρια. Το Οικουμ. Πατριαρχείο, γνωρίζοντας τον χαρακτήρα, το ήθος και την ικανότητα του Μητροπολίτη Κερκύρας, επέβλεψε προς αυτόν ως τον μόνον ενδεδειγμένο για να συμβιβάσει τους διηρημένους του παροικιακού ελληνισμού, να εξαλείψει την διαίρεση που επέφερε ο Εθνικός Διχασμός,  να ενώσει τους ορθοδόξους και να αποκαταστήσει το διασαλευθέν εκ της διαιρέσεως εκκλησιαστικό και εθνικό γόητρο της ελληνικής ορθοδόξου Εκκλησίας της Αμερικής.

Η Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου την 12η Αυγούστου του 1930 εξέλεξε Αυτόν παμψηφεί Αρχιεπίσκοπον Αμερικής. Στις αρχές Σεπτεμβρίου ανεχώρησε από την Κέρκυρα για το νέο του προορισμό συνοδευόμενος από τις ολόθερμες ευχές και την αγάπη του Κερκυραϊκού λαού, που αφενός χαιρόταν για την προαγωγή του αλλά αφετέρου λυπόταν για τον αποχωρισμό.

Στη νέα αυτή πορεία οι προσδοκίες όλων όχι μόνον επαληθεύτηκαν αλλά ξεπεράστηκαν. Έμελλε ο Μακεδονομάχος Αρχιδιάκονος του Μοναστηρίου, ο Αρχιδιάκονος της Μητροπόλεως Αθηνών, ο Μητροπολίτης Κερκύρας και Παξών, ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής να γίνει ο Πρωθιεράρχης της Οικουμένης, Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως Νέας Ρώμης και Οικουμενικός Πατριάρχης Αθηναγόρας ο Α΄.

Εκ των ολίγων αυτών, μπορούμε να διακρίνουμε ότι πτυχές του μετέπειτα μεγάλου έργου του στο Πατριαρχείο έχουν ως βάση του την εκκλησιαστική του προσπάθεια στην Κέρκυρα. Ας μην ξεχνούμε ότι η σκέψη και το όραμα του ανθρώπου εξελίσσονται μέσα από την προσφορά και την διακονία, την δοκιμή και την δοκιμασία. Ο μακαριστός Πατριάρχης Αθηναγόρας, ένας αληθινός οραματιστής, ο οποίος είχε την τόλμη να προχωρήσει σε μεγάλα ανοίγματα για να αναδειχθεί η οικουμενική διάσταση της Ορθοδόξου Εκκλησίας, χωρίς να υπολογίσει πολλές φορές αντιρρήσεις και αντιδράσεις, υπήρξε ένας άνθρωπος γεμάτος ζωή. Ακόμη κι αν κανείς κρατά επιφυλάξεις, δεν μπορεί παρά να αναγνωρίσει ότι ένας τέτοιος άνθρωπος γράφει την δική του ιστορία, τόσο στον εκκλησιαστικό χώρο όσο και ευρύτερα. Και ο μακαριστός Πατριάρχης δεν θα μπορούσε να περάσει απαρατήρητος κατά άνθρωπον. Θέλουμε να πιστεύουμε ότι και ο Θεός θα δικαιώσει το έργο του και η ψυχή του θα αναπαύεται εν τοις κόλποις Αβραάμ. Γιατί η μέριμνά του για την Ορθοδοξία ήταν το κριτήριο της ζωής και της δράσης του.

Ο αείμνηστος Οικουμενικός Πατριάρχης Αθηναγόρας κατά την επίσημη επίσκεψή του στην Κέρκυρα τον Ιούλιο του 1963. Βρίσκεται εντός του Δημαρχείου San Giacomo, όπου είχε τιμηθεί από την τότε Δημοτική Αρχή. Το San Giacomo σήμερα τελεί υπό κατάληψη...

 [Ευχαριστούμε τον φίλο Κωνσταντίνο Θύμη, Γραμματέα της Μητροπόλεως Κ.Π. και Δ.Ν.]