Ο Μητροπολίτης Ζακύνθου κ. Διονύσιος Δ΄ σήμερα στην Παναγία Βιγλατσούρα

 Αγριλιά Ζακύνθου, πρωί Κυριακής 14ης Ιουνίου 2015 

Φωτορεπορτάζ: Σπύρος Νέγκας 

Συγκινητικά όσα είπε ο Οικουμενικός Πατριάρχης στην Καππαδοκία

Ὁμιλία

τῆς Α. Θ. Παναγιότητος

τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ. κ. Βαρθολομαίου 

κατὰ τὴν Πατριαρχικὴν Θείαν Λειτουργίαν

ἐν τῷ Ἱερῷ Ναῷ τῶν Εἰσοδίων τῆς Θεοτόκου Ἀνακούς Καππαδοκίας

(14 Ἰουνίου 2014)

Ἱερώτατοι ἅγιοι ἀδελφοί,

Ἐξοχώτατοι κύριε Πρέσβυ καὶ κύριοι Βουλευταί,

Ἐντιμολογιώτατοι Ἄρχοντες,

Εὐλογημένοι καὶ ἀγαπητοὶ προσκυνηταὶ γόνοι τῶν ὅπου γῆς Ὀρθοδόξων τέκνων τῆς Καππαδοκικῆς ταύτης γῆς τῶν μαρτύρων καὶ τῶν Ἁγίων,

Χαίρετε ἐν Κυρίῳ! Καὶ πάλιν ἐρῶ: Χαίρετε! Διότι, τὴν χαράν μας ἐκ τοῦ σημερινοῦ προσκυνήματος οὐδεὶς ἠμπορεῖ νὰ αἰσθανθῇ καὶ νὰ βιώσῃ ὅσον ἡμεῖς, οἱ ἐπισκεπτόμενοι τὴν ἱερὰν ταύτην παρεμβολήν, τὸν Ἱερὸν Ναὸν Εἰσοδίων τῆς Θεοτόκου Ἀνακοῦς. Θαυμάζομεν, σήμερον, τὸ μέγα μυστήριον τῆς ἀνεξιχνιάστου βουλῆς τοῦ Θεοῦ, ὁ Ὁποῖος ἀξιώνει καὶ πάλιν εἰς ἡμᾶς, μετὰ διακοπὴν δεκαετιῶν, τὴν τέλεσιν τῆς ἱερουργίας, ἐδῶ εἰς τοὺς ἡγιασμένους αὐτοὺς τόπους. 

«Ζῇ, ἀληθῶς, ὁ Θεὸς τῶν δυνάμεων, καὶ ζῇ ἡ ψυχή μας», ὅτι «οὐκ ἐγκατέλιπεν» ὁ Θεὸς τὸ μικρὸν λῆμμα Αὐτοῦ, διὰ νὰ ἐνθυμηθοῦμε τὸν διάλογον τοῦ «δευτέρου Προδρόμου τῆς παρουσίας Χριστοῦ» Ἠλιοὺ τοῦ Θεσβίτου μὲ τὸν σήμερον ἑορταζόμενον Προφήτην Ἐλισσαῖον, τὸν ὁποῖον διάλογον μᾶς διασώζει ἐπιγραμματικῶς τὸ βιβλίον τῶν Βασιλειῶν τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης. Ἀσφαλῶς εἶναι γνωστὸν εἰς ὅλους μας τὸ θαῦμα τῆς μηλωτῆς Ἠλιού. Μήπως ἀνάλογον θαῦμα τοῦ λήμματος τῆς Ὀρθοδόξου Καππαδοκίας δὲν ζῶμεν καὶ ἡμεῖς ὅλοι σήμερον; Ἰδού, διατί ἡ χαρά μας εἶναι πεπληρωμένη.

Ἀδελφοὶ καὶ τέκνα ἐν Κυρίῳ,

«Ὅταν καθίσεις, καθὼς γέρνει ὁ ἥλιος... καὶ κοιτάξεις γύρω σου τοὺς τόνους τοῦ φωτὸς νὰ γλιστροῦν πάνω στὰ μονόπετρα, ἔχεις τὴν ἐντύπωση πὼς τὸ τοπίο ὁλόκληρο πιάνει ἕναν ἀκίνητο χορό...• πὼς σοῦ μιλᾶ μὲ ἕναν “ἀλάλητο στεναγμό”» (Γ. Σεφέρη, Τρεῖς μέρες στὰ μοναστήρια τῆς Καππαδοκίας, ἔκδ. Κέντρου Μικρασιατικῶν Σπουδῶν, Ἀθήνα 2005, σελ. 27). Αὐτὸν τὸν ἀλάλητο στεναγμὸ τοῦ Γένους μας, ποὺ ἔνοιωσε ὁ ποιητὴς Σεφέρης, ὅταν περιηγήθηκε τὴν ἀγαπημένη γῆ τῆς Καππαδοκίας, αἰσθανόμεθα καὶ ἐμεῖς ὅλοι σήμερα, ὅσοι ἱερουργήσαμε τὸ μυστήριον τῆς Ἐκκλησίας εἰς τὸν ἀπὸ δεκαετιῶν ἀλειτούργητον Ἱερὸν Ναὸν τῶν Εἰσοδίων τῆς Θεοτόκου Ἀνακοῦς, τῆς πλησίον τῆς εὐφήμως γνωστῆς Καππαδοκικῆς Νεαπόλεως εὑρισκομένης, ἐκ τῆς ὁποίας κατήγετο ἕνας ἁπλοῦς, λειτουργικός, μὲ ἁγνὴν καρδίαν καὶ μὲ πίστιν ἀκαταίσχυντον ἀείμνηστος Ἱεράρχης τοῦ Οἰκουμενικοῦ μας Πατριαρχείου, ὁ ἀείμνηστος Μητροπολίτης Χαλκηδόνος Θωμᾶς Σαββόπουλος.

Εἰς αὐτὸν τὸν τόπον «τὸ φτεροκόπημα τῶν περιστεριῶν σμίγει μὲ τὰ φτερὰ τόσων ἀγγέλων ποὺ εἶδες κάτω ἀπὸ τοὺς θόλους», παρατηρεῖ ὁ ἴδιος ποιητής (Γ. Σεφέρη, ὅ.π.). Τὰ ἴδια «φτερά» τῶν περιστεριῶν βλέπομεν καὶ σήμερον. Βλέπομεν ὅμως μὲ τὰ μάτια τῆς ψυχῆς μας καὶ τῆς καρδιᾶς μας, καὶ τά «φτερά» τῶν κατὰ τὴν Θείαν Λειτουργίαν μας «παρεστηκότων ἀγγέλων, καὶ ἀρχαγγέλων τῶν Χερουβεὶμ καὶ τῶν Σεραφείμ, τῶν μεταρσίων καὶ πτερωτῶν», μαζὶ μὲ τὰ πνεύματα τῶν πατέρων, συλλειτουργούντων καὶ συλλαλούντων μαζί μας κατὰ τὴν προσφορὰν τῆς ἀναιμάκτου θυσίας, ὑπὸ τοὺς θόλους «ἐρειπίων», ἀλλὰ κυρίως ὑπὸ τοὺς θόλους τῆς μνήμης, ἡ ὁποία ξεπερνᾶ τὴν λήθην τῶν ἐρειπίων, καὶ μετουσιώνεται καὶ πάλιν εἰς ζωὴν καὶ εἰς φῶς.

Ἡ παρουσία μας, λοιπόν, ἐδῶ σήμερα συνεχίζει μίαν μακραίωνα παράδοσιν. Παράδοσις, ὅμως, δὲν εἶναι μόνον τὰ ἔργα τῶν μεγάλων Καππαδοκῶν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας μας• εἶναι καὶ τὸ μελωδικὸν νανούρισμα τῆς Καππαδόκισσας μάνας, ἀκόμη καὶ ὅταν αὐτὸ γινόταν εἰς τὴν τουρκικήν-καραμανλικὴν διάλεκτον• εἶναι ἡ καραμανλίδικη γραμματεία, ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον θρησκευτική• εἶναι οἱ θρύλοι καὶ τὰ παραμύθια τῆς Καππαδοκίας• εἶναι τὰ Καππαδοκικὰ κάλαντα• εἶναι τὰ ἔθιμα, οἱ χοροὶ καὶ οἱ σκοποὶ τὰ ὁποῖα ἐσυντρόφευαν τοὺς ἁπλοῦς καὶ ἀγαθοὺς Καππαδόκας εἰς κάθε των χαρὰν καὶ λύπην• εἶναι αἱ Καππαδοκικαὶ ἐνδυμασίαι, τὰ παιχνίδια τῶν μικρῶν παιδιῶν• εἶναι οἱ τροῦλοι «ποὺ μοιάζουν μὲ τσαλακωμένα μυτερὰ καλυμμαύκια» (Σεφέρης, ἔ.ἀ., 31)• εἶναι ἐτούτη ἡ Ἐκκλησία ποὺ λειτουργεῖται μετὰ ἀπὸ τόσες δεκαετίες• εἶναι τόσα ἄλλα πράγματα ποὺ φαίνονται ἀσήμαντα, ἀλλὰ συνθέτουν αὐτὸν τὸν δισχιλιετῆ σχεδὸν πνευματικὸν ἱστὸν τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως καὶ παραδόσεώς μας. 

Εὑρισκόμενοι ἐδῶ καὶ τελοῦντες τὴν ἀναίμακτον Ἱερουργίαν, ἀνανεώνουμε τὴν παναρχαίαν αὐτὴν παράδοσιν καὶ ἐκπληρώνουμε ἱερὸν χρέος, εἰσοδεύοντες εἰς τὴν ἱστορίαν μιᾶς ἀκόμη ἐκ τῶν πολυτιμήτων καὶ ἀλησμονήτων ἑστιῶν τοῦ Ὀρθοδόξου Γένους μας, αἱ ὁποῖαι, κατὰ τὰ ἀνεξερεύνητα κρίματα τοῦ Θεοῦ, ὡς ἄλλαι λυχνίαι τῆς Ἀποκαλύψεως, «ἐκινήθησαν -δηλαδὴ μετεκινήθησαν- ἐκ τῶν τόπων αὐτῶν» (πρβλ. Ἀποκ. β´ 5). Κάθε χρόνον, ὅμως, ὁ Πατριάρχης σας καὶ ὅλοι ἐμεῖς οἱ προσκυνηταί, ἀνάπτομεν, ἔστω καὶ διὰ μίαν φοράν, μίαν ἐκ τῶν ἐσβεσμένων λυχνιῶν τῶν Ἐκκλησιῶν τούτων καὶ συνεχίζουμε τὴν παράδοσιν τοῦ Σεφέρη, ὅπως μᾶς τὴν περιγράφει ὁ ἴδιος ποιητικά, λυρικά, φιλολογικά, ἀληθινὰ, πραγματικά.

Ἐπὶ πλέον, πιστεύομεν ὅτι μὲ τὸ προσκύνημά μας αὐτὸ προσφέρομεν ἐλάχιστον ἀντίδωρον εἰς τὴν Κυρίαν μας Δέσποιναν Θεοτόκον, τὴν ἱερουργήσασαν καὶ μυσταγωγοῦσαν συνεχῶς τὸ μυστήριον τῆς ζωῆς μας καὶ τῆς σωτηρίας μας: τὸ ἀντίδωρον νὰ ἴδῃ τὸν ἔρημον οἶκόν της καὶ πάλιν γεμᾶτον ἀπὸ πιστοὺς ἐκ πάσης τῆς οἰκουμένης• νὰ ἀκούσῃ καὶ πάλιν «τὴν δέησιν τῶν ταπεινῶν» τοῦ Παπαδιαμάντη, τὰς προσευχάς μας, εἰς τὸν ἡγιασμένον αὐτὸν χῶρον• νὰ δεχθῇ καὶ πάλιν τὸν ἀγγελοπαράδοτον ὕμνον τοῦ «Ἄξιόν ἐστιν» μετὰ διακοπὴν σχεδὸν ἑνὸς ὁλοκλήρου αἰῶνος. 

Ἀσφαλῶς, ἡ χορεία τῶν Καππαδοκῶν Ἁγίων, ὡς καὶ τῶν λοιπῶν κεκοιμημένων Πατέρων καὶ Διδασκάλων, ἀλλὰ καὶ τῶν ἁπλῶν καὶ ἁγνῶν Καππαδοκῶν -τῶν μὴ ἐχόντων τήν «πονηριὰ ἀδικίας», κατὰ τὴν ποίησι καὶ πάλιν τοῦ Σεφέρη, ἀλλὰ μόνον «πίστη, ὀρθόδοξη, ἀφειδώλευτη, καθαρή»- εἶναι μαζί μας, ἡ χορεία ὅλων αὐτῶν, σήμερα καὶ δονεῖ τὶς καρδιὲς μας μὲ τὸ πλῆκτρον τῆς πνευματικῆς συγγενείας.

«Τοσοῦτον ἔχοντες περικείμενον ἡμῖν νέφος Ἁγίων» (πρβλ. Ἑβρ. ιβ´ 1), ἀναλογιζόμενοι τὰς θυσίας των καὶ ἀνταποκρινόμενοι εἰς τὴν ἐπιτακτικὴν ἀνάγκην νὰ τοὺς ἀκολουθήσωμεν εἰς τὴν εὐαγγελικὴν ὁδὸν τῆς μαρτυρίας καὶ τοῦ μαρτυρίου, ἀντλοῦμεν ὁ Πατριάρχης σας, καὶ σεῖς οἱ συμπροσκυνηταί του, νέας δυνάμεις ἐκ τῆς ἐπικοινωνίας μὲ τὴν μητρικήν μας τῶν Ὀρθοδόξων γῆν τῆς Καππαδοκίας καὶ ἀπὸ τὸ παράδειγμά τους. 

Ἰδιαιτέρως καὶ χρεωστικῶς μνημονεύομεν κατὰ τὴν ἱερὰν αὐτὴν ὥραν, τοὺς ἀνεγείραντας καὶ κοσμήσαντας τὸν ἱερὸν τοῦτον Ναόν, οἱ ὁποῖοι διῆλθον τὴν λειτουργικὴν καὶ ἐκκλησιαστικὴν ζωήν των ὑπὸ τὴν σκέπην του, τοὺς φιλέργους καὶ φιλησύχους Ἀνακιώτας, τοὺς ἐνταῦθα διαμένοντας καὶ ἀσχολουμένους, κατὰ τὴν παλαιὰν παράδοσιν, μὲ τὴν καλλιέργειαν τῆς γῆς, ἀλλὰ καὶ τοὺς εἰς Κωνσταντινούπολιν μετοικήσαντας ἐμπόρους, οἱ ὁποῖοι συνέδραμον οἰκονομικῶς τοὺς ἐναπομείναντας συμπατριώτας των καὶ συνέβαλον εἰς τὴν γενικωτέραν ἀνάπτυξιν τῆς γενετείρας των. Αὐτοί, ἐμερίμνησαν διὰ τὴν διδασκαλίαν τῆς ἑλληνικῆς γλώσσης εἰς τὰ τέκνα τῶν Ρωμηῶν τῆς Ἀνακοῦς μὲ τὴν λειτουργίαν ἀρρεναγωγείου, ἀργότερον δὲ καὶ παρθεναγωγείου, καὶ ἀνήγειραν, εἰς τὴν θέσιν τῆς βυζαντινῆς ὑπογείου λαξευτῆς Ἐκκλησίας τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, τὸν περικαλλῆ τοῦτον Ἱερὸν Ναὸν τῶν Εἰσοδίων τῆς Θεοτόκου, ὁ ὁποῖος ἐξυπηρετοῦσε τὰς θρησκευτικὰς ἀνάγκας των, μαζὶ μὲ τὰ διάφορα παρεκκλήσια τοῦ χωριοῦ, μεταξὺ τῶν ὁποίων ὀνομαστὰ τὰ τῶν Ἁγίων Βασιλείου, Γρηγορίου καὶ Γεωργίου, -ἑνὸς Ἁγίου τοῦ ὁποίου ἡ μνήμη ἐλειτούργει ὡς κοινὸν σημεῖον ἀναφορᾶς χριστιανῶν καὶ μουσουλμάνων, ὡς τιμωμένη ποικιλοτρόπως ὑπὸ ἀμφοτέρων, ὅπως συμβαίνει καὶ σήμερον εἰς τὴν Πόλιν μὲ τὴν ὁμώνυμον Ἱερὰν Μονὴν τοῦ Ἁγίου Γεωργίου τοῦ Κουδουνᾶ τῆς μεγαλωνύμου Πριγκήπου. Σήμερον δὲ μᾶς ἀποδεικνύουν τὰ παρεκκλήσια αὐτὰ τὴν μνημειώδη μαρτυρίαν τοῦ φιλοθέου ζήλου καὶ τῆς εὐσεβείας τῶν Ἀνακιωτῶν.

Εὐχόμεθα εἰς τοὺς κατὰ σάρκα ἀπογόνους τῶν ἐνταῦθα σεμνῶς βιωσάντων νὰ ἔχουν πάντοτε πρὸ ὀφθαλμῶν τὴν πολύτιμον αὐτῶν παρακαταθήκην, τὸν ἀτίμητον θησαυρὸν τῆς ἀμωμήτου πίστεώς μας, ἡ ὁποία εἶναι ἰσχὺς καὶ κραταίωμα τῶν πεποιθότων εἰς αὐτήν, νὰ παρέχῃ δὲ εἰς ὅλους μας τὴν δυνατότητα νὰ παραμένωμεν ἑνωμένοι ὄχι μόνον μετὰ τῶν προαπελθόντων πατέρων μας, ἀλλὰ καὶ μετὰ παντὸς ἀνθρώπου, ἐν ὀνόματι τῆς «ἐν Χριστῷ καινῆς κτίσεως» (πρβλ. Β´ Κορ. ε´ 17). 

Αὐτοῦ, τοῦ ἀναδείξαντος τοὺς ἁλιεῖς ἰχθύων εἰς ἁλιεῖς ἀνθρώπων Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἡ Χάρις καὶ τὸ ἄπειρον Ἔλεος εὐχόμεθα νὰ εἶναι μαζί σας, ἀδελφοὶ καὶ τέκνα, μαζὶ μὲ τὴν Καππαδοκίαν, μαζὶ μὲ τὸ Γένος μας, μαζὶ μὲ πᾶσαν ψυχὴν χριστιανῶν ὀρθοδόξων ὅπου γῆς, προσκυνοῦσαν ἐν ἀληθείᾳ καὶ ἐν συμβόλοις, ὁρατοῖς καὶ ἀοράτοις, Πατέρα, Υἱὸν καὶ Ἅγιον Πνεῦμα, Θεόν. Ἀμήν. 

Sevgili Kaymaklılılar,

Bugün biz Hristiyan Kardeşlerinize unutulmaz bir gün yaşattınız. Mübadele esnasında buradan göç etmeye mecbur olan atalarımızın izlerini, mezarlarını, Kiliselerini ziyaret ve dua etme fırsatını bulduk. Ve sizler kucaklarınızı açıp bizi büyük bir misafirperverlikle, muhabbetle, kabul ettiniz; dün akşam Niğde Hamamlıköy sakinleri, bugün sizler ve her gelişimizde tüm Kappadokyalılar bizi ihya ediyorsunuz. Sizlere müteşekkiriz. Türk ve Rum atalarımız da böyle bir samimi kardeşlik içinde yaşıyorlardı bu topraklarda. Tarih kitapları bundan sık sık bahsediyorlar.

Fakat, siz Kaymaklılıların yanı sıra, bizden gereken izinleri esirgemeyen Sayın Valilere ve yerel yöneticilere de şükranlarımızı arzetmek istiyoruz. Her sene Kappadokya’ya yaptığımız ziyaretlerde bize bu kolaylıklar gösterilmektedir. Bunu çok takdir ediyoruz ve Patrikhanemiz ve cemaatımız adına çok teşekkür ediyoruz. Emin olabilirsiniz ki, bizimle beraber yurtdışından buralara gelen değerli misafirlerimiz de son derece memnunlar ve memleketlerine döndüklerinde Türkiye’nin birer iyi niyet elçisi olacaklardır. 

Yaklaşmakta olan Ramazan ayınızı kutlar, sevgilerimizi ve hayır dualarımızı ifade ederiz.

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης στην Καππαδοκία

Τήν πρωΐαν τοῦ Σαββάτου, 13ης Ἰουνίου, ἡ Α. Θ. Παναγιότης ὁ Πατριάρχης, πραγματοποιῶν τό καθιερωθέν ἐτήσιον προσκύνημα εἰς Καππαδοκίαν, ἀνεχώρησεν ἀεροπορικῶς εἰς Νεάπολιν (Nevşehir).

Τήν μεσημβρίαν τῆς ἰδίας, προσεκύνησε μετά τῶν συνοδῶν Αὐτοῦ, εἰς τούς Ἱ. Ναούς τῶν Ἁγίων Κωνσταντίνου καί Ἑλένης, Ἁγίου Βασιλείου, Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Προδρόμου καί τήν προσφάτως ἀνακαινισθεῖσαν Ἱεράν Μονήν Ἁγίου Νικολάου ἐν Σινασσῷ.

Τό ἑσπέρας, ἐτελέσθη εἰς τόν Ἱ. Ναόν Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος Γούρδουνος ἐν τῷ οἰκισμῷ Hamamlı τῆς Νίγδης, ὁ Ἑσπερινός, χοροστατούσης τῆς Α. Θ. Παναγιότητος τοῦ Πατριάρχου. Κατ᾿ αὐτόν παρέστησαν συμπροσευχόμενοι οἱ συνοδοί Αὐτοῦ Ἀρχιερεῖς Σεβ. Μητροπολίτης Αὐστρίας κ. Ἀρσένιος καί Θεοφιλ. Ἐπίσκοπος Δορυλαίου κ. Νίκανδρος ὡς καί ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Μπουένος Ἄϊρες κ. Ταράσιος, ὁ Ἐξοχ. κ. Κυριακός Λουκάκης, Πρέσβυς τῆς Ἑλλάδος ἐν Ἀγκύρᾳ, ὁ Ἐντιμ. κ. Εὐάγγελος Σέκερης, Γεν. Πρόξενος αὐτῆς ἐν τῇ Πόλει, καί πλῆθος προσκυνητῶν ἐκ τῆς Πόλεως καί ἐξ Ἑλλάδος, ἑλκόντων τήν καταγωγήν των ἐκ Καππαδοκίας, καί ἐξ Αὐστρίας. Μετά τήν ἀπόλυσιν ἐτελέσθη Τρισάγιον ὑπέρ ἀναπαύσεως τῶν ψυχῶν πάντων τῶν ἐν Καππαδοκίᾳ τελειωθέντων καί ἀναπαυομένων πατέρων καί ἀδελφῶν ἡμῶν, μεθ᾿ ὅ ὡμίλησεν ὁ Ἐξοχ. κ. Παναγιώτης Σκουρολιάκος, Βουλευτής ΣΥ.ΡΙΖ.Α., ἐκπροσωπῶν τήν Βουλήν τῶν Ἑλλήνων, καί ὁ Παναγιώτατος.

Τήν ἐπαύριον, Κυριακήν, 14ην ἰδίου, ἡ Α. Θ. Παναγιότης ὁ Πατριάρχης, προέστη τῆς ἐν τῷ Ἱ. Ναῷ Εἰσοδίων τῆς Θεοτόκου Ἀνακοῦ (Kaymaklı) Θείας Λειτουργίας ἐν συλλειτουργίᾳ μετά τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Αὐστρίας κ. Ἀρσενίου καί τοῦ Θεοφιλ. Ἐπισκόπου Δορυλαίου κ. Νικάνδρου. Μετά τήν ἀπόλυσιν ὡμίλησαν ὁ Ἐξοχ. κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος, πρῴην Ὑπουργός, Βουλευτής Ν.Δ., καί ὁ Πατριάρχης, ἀναφερθείς εἰς τούς Καππαδόκας Ἁγίους ὡς καί εἰς τήν ζωήν καί τήν εὐσέβειαν τῶν Καραμανλήδων. Παρέστησαν οἱ καί τήν προτεραίαν συμπροσευχηθέντες Διπλωμάται καί πολυάριθμοι πιστοί.

Μετά τήν Θείαν Λειτουργίαν, ὁ Παναγιώτατος ἐπεσκέφθη ἐν τῷ γραφείῳ αὐτοῦ τόν Ἐντιμ. κ. Halit Elma, Δήμαρχον Kaymaklı, καί τήν μεσημβρίαν παρεκάθησεν εἰς τό παρατεθέν πρός τιμήν Αὐτοῦ γεῦμα ἐν τῇ οἰκίᾳ τοῦ Ἐντιμολ. κ. Γρηγορίου Χατζηελευθεριάδου, Ἄρχοντος Ἀκτουαρίου.

Τήν πρωΐαν τῆς Δευτέρας, 15ης τ.μ., ὁ Παναγιώτατος μετά τῶν συνοδῶν Του ἐπέστρεψεν ἀεροπορικῶς ἐκ Nevşehir εἰς Πόλιν, ὑπαντηθείς ἐν τῷ ἀεροδρομίῳ ὑπό τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Καλλιουπόλεως καί Μαδύτου κ. Στεφάνου, Πρωτοσυγκελλεύοντος.  

4η χειροτονία του Μητροπολίτου Σουηδίας κ. Κλεόπα

Την Κυριακή, 14 Ιουνίου, ανήμερα της πρώτης επετείου από της ενθρονίσεώς του στην Ι. Μητρόπολη Σουηδίας και πάσης Σκανδιναυίας, ο Σεβ. κ. Κλεόπας χειροτόνησε εις διάκονον τον κ. Ιωάννη Νικολαίδη από την πόλη Borås της Σουηδίας και ετέλεσε το χρίσμα του κ. Γεωργίου Βελιζέλου από την πόλη Linköping της Σουηδίας στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Γεωργίου Στοκχόλμης.

Στην προσφώνησή του ο Μητροπολίτης Κλεόπας ανέφερε τα εξής: 

"Προχθές επέστρεψα από την Βασιλεύουσα, την Κωνσταντινούπολη, συμμετέχοντας στις εργασίες της Αγίας και Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου και στους εορτασμούς των ονομαστηρίων της Αυτού Θειοτάτης Παναγιότητος, του Οικουμενικού Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου.

Κατά την παραμονή μου στο μαρτυρικό Φανάρι, μετέβην με την συνοδεία του Παναγιωτάτου στη Χάλκη δύο φορές και στη Σηλυβρία, την ιδιαιτέρα πατρίδα του προστάτου μου Αγίου Νεκταρίου.

Σήμερα η χάρις του Θεού και οι ευλογίες του Παναγιωτάτου με αξιώνουν να εορτάσω την πρώτη επέτειο της ενθρονίσεώς μου στην ιεραποστολική αυτή επαρχία του Οικουμενικού Πατριαρχείου.

Την περασμένη Κυριακή, σεπτή υποδείξει του Παναγιωτάτου, χοροστάτησα στον πάνσεπτο Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου στο Φανάρι. Σήμερα λειτουργώ στον δικό μας Άγιο Γεώργιο της Στοκχόλμης επ᾿ ευκαιρία της εις διάκονον χειροτονίας του κ. Ιωάννου Νικολαΐδη, αφοσιωμένου χριστιανού της πόλεως του Borås, ο οποίος προ καιρού με επισκέφθηκε με την ερίτιμο σύζυγό του και εξέφρασε την επιθυμία να ενταχθεί στον Ιερό Κλήρο της Μητροπόλεως Σουηδίας. Τον εδέχθην με συγκίνηση και προσευχή, με την πεποίθηση ότι ο Κύριος θα ευλογήσει την πρόθεσή του να ενδυθεί το της Ιερωσύνης ένδυμα και θα τον αναδείξει άξιον εργάτη του αμπελώνα του. Σύντομα θα χειροτονηθεί πρεσβύτερος για να αναλάβει την διακονία του ποιμνίου μας στην πόλη Borås, στην οποία ζει οικογενειακώς επί σειρά ετών.

Όταν επισκέφθηκα το Borås ενθουσιάστηκα με την σύμπνοια και την συνεργασία όλων των χριστιανών μας εκεί και τους υποσχέθηκα ότι την επόμενη φορά που θα τους επισκεφθώ θα ιδρύσω ενορία στην πόλη τους. Η υπόσχεσή μου αυτή αρχίζει να υλοποιήται σήμερα. Το Borås αποτελεί πρότυπον της υπό ίδρυσιν ενορίας, διότι όλοι οι φορείς - σχολείο, κοινότητα-σύλλογος, εκκλησία - συνεργάζονται με γνώμονα το κοινό καλό.

Στην περιοχή υπάρχει ναΐσκος επ᾿ ονόματι της Κυρίας Θεοτόκου, στο οποίο θα τελούνται συστηματικά η Θεία Λειτουργία και όλα τα Ιερά Μυστήρια και οι ακολουθίες.

Σήμερα, στην πρώτη επέτειο της ενθρονίσεώς μου, χαίρομαι διότι μία ακόμη ενορία ιδρύεται, ένας ακόμη αφοσιωμένος χριστιανός μας εισέρχεται στις τάξεις του Ιερού Κλήρου. Αυτή είναι η επιδίωξη του μέλλοντος, αυτό είναι το όραμά μας: Η Ιερά Μητρόπολη να αποκτήσει πλειάδα αφοσιωμένων κληρικών, γηγενών, ντόπιων και όχι "δορυφόρων" και "αλεξιπτωτιστών", που θα διακονήσουν τον λαό μας και θα αναπτύξουν δραστηριότητες ποιμαντικές και ποικίλες για κάθε ηλικία.

Η προτροπή μου προς εσάς κ. Νικολαΐδη και οσονούπω Διάκονε Ιωάννη είναι να αγκαλιάσετε όλους ανεξαιρέτως, Ορθοδόξους και μη, Έλληνες και μη, διανοούμενους και ολιγογράμματους, πλουσίους και πτωχούς, νέους και ηλικιωμένους. Να τους δραστηροποιήσετε στον χώρο της ενορίας, να τους διδάξετε την Ελληνορθοδοξία και την αφοσίωση προς το Σεπτό Κέντρο της Ορθοδοξίας, το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Να επισκέπτεσθε τους ασθενείς και τους φυλακισμένους, να ιδρύσετε τμήμα νεότητος, Φιλόπτωχο Αδελφότητα Κυριών, κατηχητικό σχολείο, κύκλο μελέτης Αγίας Γραφής και συσσίτιο απόρων. Να διαλέγεσθε με όλους, ανεξαρτήτως θρησκευτικού, εθνικού, πολιτικού και πολιτιστικού background.

Στην πρώτη επέτειο της ενθρονίσεώς μου εκφράζω την υιϊκή μου ευγνωμοσύνη προς προς τον Παναγιώτατο Οικουμενικό Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο για την εμπιστοσύνη του στην ελαχιστότητά μου και προς τους Σεβασμιωτάτους προκατόχους μου, μακαριστούς Μητροπολίτες Γερμανό, Αθηναγόρα και Πολύευκτο καθώς και τον Σεβασμιώτατο κ. Παύλο για την πολυετή αφοσιωμένη και μεθ᾿ απαρνήσεως αρχιερατική τους διακονία, τους πνευματικούς καρπούς της οποίας απολαμβάνουμε όλοι εμείς σήμερα.

Στους αδελφούς κληρικούς της Ι. Μητροπόλεως και προς την αγαπημένη μου Ομογένεια εκφράζω την ευγνωμοσύνη μου για την ολόθερμη συμπαράστασή τους στις πρωτοβουλίες που έλαβα μέχρι τούδε προς όφελος της τοπικής μας εκκλησίας και θα παρακαλέσω την εντατικοποίηση των προσπαθειών όλων μας προς επίτευξιν του κοινού στόχου: ενότητα, ομοψυχία, ανάπτυξη κοινών δραστηριοτήτων, δραστηριοποίηση της νεολαίας, ενεργή συμμετοχή στα κοινά!

Στον κ. Νικολαΐδη αναφωνώ: «Εὐ δούλε ἀγαθέ, εἴσελθε εἰς τήν χαράν τοῦ Κυρίου Σου»!

Θερμώτατες ευχαριστίες εκφράζω και προς τους Εξοχωτάτους Πρέσβεις μας, τους ακοίμητους συμπαραστάτες και συνοδοιπόρους, καθώς και προς την όμορφη χορωδία του Μουσικού Ομίλου Λευκωσίας από την Κύπρο, τα μέλη της οποίας ελάμπρυναν τη λατρευτική μας σύναξη με το καλικέλαδο της φωνής τους."

Στην αντιφώνησή του ο νεοχειροτονηθείς ευχαρίστησε τον Μητροπολίτη Σουηδίας για την εμπιστοσύνη του στο πρόσωπό του και τον συνεχάρη για την επέτειο της ενθρονίσεώς του. Ο Σεβ. παρουσίασε στο εκκλησίασμα μαζί με τον Διάκονο Ιωάννη και τον κ. Γεώργιο Βελιζέλο, φοιτητή Θεολογίας, γνώστη της Ελληνικής, αγγλικής και Σουηδικής γλώσσης, υποψήφιο κληρικό της Ι. Μητροπόλεως Σουηδίας.

Μετά το πέρας της λατρευτικής συνάξεως η Φιλόπτωχος Αδελφότης προσέφερε πρόγευμα και γλυκίσματα στην αίθουσα του Καθεδρικού Ναού.

Φωτογραφίες κ. Νικολάου Κίτσιου

Γιορτάστηκαν τα 50 χρόνια του Ναού της "Ελληνουριάς" στο Marrickville του Σίδνεϊ

Στο πλαίσιο των εορταστικών εκδηλώσεων της Ενορίας του Αγίου Νικολάου Μάρικβιλ, για τα 50 χρόνια από της ανοικοδομήσεως του Ιερού Ναού, Ο Σεβ. Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας κ. Στυλιανός, παρουσία πλήθους προσευχομένων πιστών, χοροστάτησε και τέλεσε Κτητορικό Μνημόσυνο και ομίλησε καταλλήλως για τον Ιστορικό Ναό του Αγίου Νικολάου, τον οποίον ο ίδιος εγκαινίασε τον Ιούνιο του έτους 1975. Χαρακτηριστικά ο κ. Στυλιανός, ενθυμούμενος την ευλογημένη εκείνη μέρα των εγκαινίων είπε: "Είχα τότε αναφέρει ενώπιον χιλιάδων πιστών, ότι η Εκκλησία του Αγίου Νικολάου είναι η Εκκλησία της Ελληνουριάς, καθότι τότε διέμεναν 20 και πλέον χιλιάδες Έλληνες στην περιοχή του Μάρικβιλ!" Στη συνέχεια παρακάθισε σε λιτό γεύμα στην αίθουσα του Ι. Ναού, μαζί με τους Ιερείς, το εκκλησίασμα και παράγοντες της Ενορίας.

Έτοιμοι για να τιμήσουμε τον Άγιο Λουκά τον Ιατρό, Αρχιεπίσκοπο Συμφερουπόλεως της Κριμαίας

Υπενθυμίζουμε στους αναγνώστες και κυρίως στους ενορίτες μας ότι αύριο Κυριακή, 14 Ιουνίου 2015, θα τιμήσουμε εκ μεταθέσεως την μνήμη του νεοφανούς Αγίου της Κριμαίας, Λουκά του Ιατρού, Αρχιεπισκόπου Συμφερουπόλεως, με Αρτοκλασία και το Κόλλυβό του. 

Η Εικόνα του, δωρεά του π. Γεωργίου Κωστή, βρίσκεται ήδη κεκοσμημένη άνθεσι στο κέντρο του Ναού της Φανερωμένης μας, εδώ στο Μπανάτο, αναμένοντας το αυριανό Ιερατικό Συλλείτουργο, ώστε να προβληθεί ευχαριστιακά ενώπιόν μας η πνευματική αξία του Αγίου. 

Όπως έχουμε ήδη αναγγείλει, σε όλους θα διανεμηθεί ένα βιβλιαρίδιο για τον Άγιο Χειρουργό, από τις εκδόσεις Ποταμίτου. Το βιβλίο είναι παιδικό, αλλά ποιος είπε ότι και οι ενήλικες δεν είναι παιδιά; Με το καλό, λοιπόν, αύριο! 

ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟΝ ΑΓΙΟΥ ΛΟΥΚΑ ΙΑΤΡΟΥ

Ήχος πλ. α΄. Τον συνάναρχον Λόγον.

Ιατρόν και ποιμένα, Λουκάν τιμήσωμεν, Συμφερουπόλεως ποίμνης, Αρχιερέα λαμπρόν, τον βαστάσαντα Χριστού τα θεία στίγματα, τας εξορίας, τα δεινά, εγκλεισμούς εν φυλακαίς, τας θλίψεις, και τα ονείδη, τον επ' εσχάτων φανέντα, εν τη Ρωσία νέον Άγιον.

Θα χορηγηθούν πιστοποιήσεις παρακολούθησης των δράσεων του Κέντρου Λόγου "Αληθώς"

Ανακοινώνεται στους φίλους και θιασώτες του Κέντρου Λόγου "Αληθώς" ότι είμαστε έτοιμοι να χορηγήσουμε πιστοποιήσεις παρακολούθησης των μορφωτικών συνάξεων του Κέντρου των δύο τελευταίων ακαδημαϊκών ετών, δηλαδή του 2013-14 και του 2014-15, υπογεγραμμένες από τον Σεβ. Μητροπολίτη Ζακύνθου κ. Διονύσιο Δ΄. 

Όσοι θεωρούν ότι έχουν παρακολουθήσει επαρκώς ή και πλήρως τις συνάξεις αυτές -εννοείται τις περισσότερες από τις μισές κάθε χρονιάς- και θέλουν να αποκτήσουν την σχετική πιστοποίηση για κάθε νόμιμη χρήση, δύνανται να εκφράσουν αυτή την επιθυμία τους είτε στον υπεύθυνο του Κέντρου, είτε στους συνεργάτες του, είτε στο e-mail: pakapodistrias@gmail.com, έως τις 30 Ιουνίου 2015. 

Επισημαίνεται -για την αποφυγή παρεξηγήσεων- ότι η χορήγηση προϋποθέτει την αίτηση και δεν είναι αυτονόητη! Κατά τα άλλα, ευχές για καλό καλοκαίρι και με υγεία στον επόμενο 5ο κύκλο "Αληθώς"!

Ως μέλη της ουράνιας πολιτείας καλούμαστε να γίνουμε αλιείς ανθρώπων

ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

της Κυριακής Β΄ Ματθαίου 14^ης Ιουνίου 2015

(Ματθ. δ΄ 18-23)

Γράφει ο π. Αναστάσιος Στεργιώτης

Μετά το βάπτισμά Του στον Ιορδάνη, ο Κύριος άρχισε το σωτηριώδες έργο Του. Ξεκινάει την δράση Του από την Καπερναούμ, την οικία του Πέτρου, όπου συνήθως διέμενε.

Κάποιοι μαθητές του Ιωάννη και ο Πέτρος ακολούθησαν τον Ιησού, χωρίς να έχουν κατανοήσει πλήρως την σπουδαιότητα των γεγονότων που εκτυλίσσονταν γύρω τους και την σημασία της αποστολής που θα ξεκινούσε γι’ αυτούς. Παρά την ψυχική όμως ανωριμότητά τους, ένιωσαν ότι κάτι μεγάλο συνέβαινε. Και γι’ αυτό δεν δίστασαν να αφήσουν τα δίχτυα και τα αλιευτικά πλοιάριά τους και να γίνουν αλιείς ανθρώπων, ακολουθώντας τον Ιησού. Έτσι, ελεύθερα, χωρίς εξαναγκασμούς και βία, αποφάσισαν να ακολουθήσουν το θέλημα του Θεού, να γίνουν τέκνα Θεού κατά χάριν, «ἐκλάμποντας ὡς ὁ Ἥλιος ἐν τῇ βασιλείᾳ πατρός αὐτῶν».

Πανευτυχής, λοιπόν, ο κάθε άνθρωπος, ο οποίος με την θέλησή του αποδέχεται το θείο κάλεσμα της Σωτηρίας και ζει σύμφωνα με αυτό! Όλοι εμείς, που πολιτογραφηθήκαμε, δια του Αγίου Βαπτίσματος, μέλη της Ουρανίου Πολιτείας, καλούμεθα να γίνουμε, με την σειρά μας, «αλιείς ανθρώπων». Είναι ύψιστη πράξη αγάπης προς τους συνανθρώπους μας, όταν προσπαθήσουμε να τους αποσπάσουμε από την λάσπη της αμαρτίας και να τους οδηγήσουμε στην σωτηρία. Και αυτό μπορεί να γίνει μόνον αν η δική μας η ζωή είναι καθαρή και οι πράξεις μας απόλυτα αντίστοιχες με τα λόγια μας. Διαφορετικά, είμαστε υποκριτές και κάνουμε κακό, τόσο στους εαυτούς μας, όσο και στους άλλους.

Ας φροντίσουμε, λοιπόν, να γίνουμε ήλιοι φωτεινοί της φιλανθρωπίας, της ηθικής και της δικαιοσύνης και ζωντανά παραδείγματα προς μίμησιν. Γένοιτο!

Ψηφιοποιούνται 300 χειρόγραφα της Καινής Διαθήκης από τις συλλογές της Εθνικής Βιβλιοθήκης

Τριακόσια χειρόγραφα της Καινής Διαθήκης που ανήκουν στις συλλογές της Εθνικής Βιβλιοθήκης ψηφιοποιούνται σε συνεργασία με το Κέντρο για τη Μελέτη των Χειρογράφων της Καινής Διαθήκης του Τέξας (Center for the Study of New Testament Manuscripts - CSNTM).

Οι προετοιμασίες για την ψηφιοποίηση των χειρογράφων ξεκίνησαν τον περασμένο Ιανουάριο και η φωτογράφισή τους θα ολοκληρωθεί το επόμενο καλοκαίρι. Το έργο της ψηφιοποίησης πραγματοποιείται σε έναν ειδικά διαμορφωμένο χώρο στο υπόγειο της Εθνικής Βιβλιοθήκης.

Το CSNTM είναι ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός με έδρα το Τέξας και σκοπό την ψηφιακή φωτογράφιση των σωζόμενων χειρογράφων της Καινής Διαθήκης και την ελεύθερη διάθεσή τους στη διεθνή ερευνητική κοινότητα, τη μελέτη των χειρογράφων με τη βοήθεια των νέων τεχνολογιών και την έκδοση σχετικών μονογραφιών αλλά και την ανάπτυξη ηλεκτρονικών εργαλείων για την εξέταση και ανάλυση των χειρογράφων της Καινής Διαθήκης.

Από το 2002 που ιδρύθηκε έχει αναλάβει αρκετές αποστολές σε πολλά μέρη του κόσμου προκειμένου να φωτογραφίσει χειρόγραφα της Καινής Διαθήκης. Έχει ήδη ψηφιοποιήσει, μεταξύ άλλων, χειρόγραφα της Πατριαρχικής Βιβλιοθήκης στην Κωνσταντινούπολη, της βιβλιοθήκης της Μονής Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου στην Πάτμο, της βιβλιοθήκης του Πανεπιστημίου της Γλασκόβης, τη συλλογή του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν στο Ανν Άρμπορ, χειρόγραφα από τα Εθνικά Αρχεία της Αλβανίας στα Τίρανα και από τη βιβλιοθήκη Chester Beatty στο Δουβλίνο.

Τα γνωστά σωζόμενα ελληνικά χειρόγραφα της Καινής Διαθήκης είναι περίπου 5.800. Από αυτά 300 βρίσκονται στην Εθνική Βιβλιοθήκη, που θεωρείται ένα από τα πέντε μεγαλύτερα αποθετήρια τέτοιων χειρογράφων ανά τον κόσμο, μαζί με τη Βρετανική Βιβλιοθήκη και την Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας. Το CSNTM υπολογίζει ότι θα ψηφιοποιήσει στην Εθνική Βιβλιοθήκη περισσότερες από 150.000 σελίδες, σε δύο αποστολές ψηφιοποίησης, εφέτος και το επόμενο καλοκαίρι.

Η συνεργασία είναι αμοιβαία επωφελής, υποστηρίζει ο διευθυντής της Βιβλιοθήκης Φίλιππος Τσιμπόγλου, διότι η ΕΒΕ, χωρίς να πληρώσει για τις υπηρεσίες του CSNTM, θα έχει ψηφιοποιήσει ένα μεγάλο μέρος των χειρογράφων της συλλογής της. Εκείνο που παραχωρούν τα ιδρύματα στο CSNTM είναι το δικαίωμα ανάρτησης των ψηφιακών εικόνων στον ιστότοπό του (www.csntm.org), από όπου μπορούν να είναι ελεύθερα προσβάσιμες.