Τιμή Νεομάρτυρος Μιχαήλ του Πακνανά στον Νέο Κόσμο και χειροτονία Διακόνου

Πανηγύρισε ο Ιερός Ναός Αναλήψεως Νέου Κόσμου την μνήμη του αγίου Νεομάρτυρος Μιχαήλ του Πακνανά, στον οποίον είναι αφιερωμένο το δεξιό κλίτος του Ναού.

Στον εσπερινό και τον όρθρο προς τιμήν του νεαρού νεομάρτυρα των Αθηνών,  χοροστάτησε ο Μητροπολίτης Βρεσθένης Θεόκλητος, ο οποίος τέλεσε και τα μυστήρια της Θείας Ευχαριστίας και Χειροτονίας διακόνου.

Ο νεοχειροτονηθείς Δανιήλ Μρέϊχ, Λιβανέζος στην καταγωγή, πνευματικό ανάστημα του Μητροπολίτου όρους Λιβάνου Γεωργίου, έλαβε κατά την εις υποδιάκονον χειροθεσία το όνομα Δαμασκηνός. Την συμμαρτυρία πριν την χειροθεσία ανέγνωσε ο πνευματικός του πατήρ Αρχιμανδρίτης Ιωακείμ Βενιανάκης, πρωτοσύγκελος του Μητροπολίτου Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Αμβροσίου. Η χειροτονία έγινε με ευλογία του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερωνύμου και εντολή του Μητροπολίτου Ιλίου Αχαρνών και Πετρουπόλεως Αθηναγόρα, στην Μητρόπολη του οποίου και θα  υπηρετήσει.

Είναι απόφοιτος της Θεολογικής Αθηνών και ταλαντούχος Αγιογράφος, πολύγλωσσος, ενώ έχει ασχοληθεί και με την Βυζαντινή μουσική.

Ο Μητροπολίτης Θεόκλητος αφορμούμενος εκ της Ευαγγελικής περικοπής επεσήμανε προς τον χειροτονούμενο τις δυσκολίες του ιερατικού υπουργήματος και τον επαίνεσε για την απόφαση του να εισέλθει σε τέτοιες δύσκολες εποχές στην ιερωσύνη.

Μετά το πέρας των ακολουθιών, ο πρόεδρος του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου του Ναού Αρχιμανδρίτης Νικόδημος Καβαρνός ευχαρίστησε τον Μητροπολίτη για την παρουσία του και όλους όσους συμμετείχαν στο διήμερο του εορτασμού.

Εκ του Ναού

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης ανάμεσα σε παιδιά στους κήπους της Χάλκης

2η ημέρα (8 Ιουλίου 2016) της επισκέψεώς του στην παλαίφατη Μονή και περιώνυμη Θεολογική Σχολή της Χάλκης, με την παρουσία του Μητροπολίτου Προύσης Ελπιδοφόρου 

Συνέντευξη του Μητροπολίτου Δωδώνης κ. Χρυσοστόμου στην εφημερίδα "Πρωινός Λόγος" των Τρικάλων

[Καθημερινή εφημερίδα ΠΡΩΙΝΟΣ ΛΟΓΟΣ των Τρικάλων, Πέμπτη 7 Ιουλίου 2016, φ. 13061, σ. 32]

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Ηρακλής Φίλιος

«Σημείον αντιλεγόμενον». Γνωρίζει τα εκκλησιαστικά πολύ καλύτερα από πολλούς. Μεγάλη πορεία στην αρχιεροσύνη, κάτι που τον κάνει να γνωρίζει τους πάντες και τα πάντα. Αγωνιστής για την πατρίδα του. Κάνει τα πάντα για την ευημερία και πρόοδο του τόπου του. Δεν δειλιάζει και απαντά σε όλα. Συγκρούεται ανοιχτά. Υποστηρίζει με σθένος τις απόψεις του. Εκφράζεται χωρίς φόβο και πάθος ακόμη κι αν πολλοί ενοχλούνται. Συχνά δείχνει να «προκαλεί» με τους λόγους του. Δεν του αρέσουν οι «ήσυχοι» συμβιβασμοί. Η άποψη του έχει ιδιαίτερο βάρος. Φωνή «ενοχλητική» μα αληθινή. Ασυμβίβαστος με την εξουσία. Αεικίνητος και έντονα δραστήριος.

ΗΡΑΚΛΗΣ: Τιμή μας να φιλοξενούμε σήμερα στον ΠΡΩΙΝΟ ΛΟΓΟ των Τρικάλων τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Δωδώνης κ.κ. Χρυσόστομο. Σεβασμιώτατε, θερμά σας ευχαριστούμε που βρίσκεστε κοντά μας και δεχτήκατε την πρόσκληση μας.

ΣΕΒ. κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ: Χαρά μου ότι μιλάμε!

ΗΡΑΚΛΗΣ: Ας ξεκινήσουμε λοιπόν την «κοινωνία του λόγου».

1. Αποφασίζετε να ακολουθήσετε την ιεροσύνη. Σίγουρα στην πορεία αυτή συναντήσατε δοκιμασίες και απογοητεύσεις ενδεχομένως. Τι σας στεναχώρησε περισσότερο και πως το ξεπεράσατε;

Είναι πολλές οι στιγμές που συλλογίζεται κανείς το νόημα του αγώνα που δίνει, αφού συναντάς συχνά μπροστά σου την αχαριστία σε όλο της το μεγαλείο. Αλλά έμαθα πάντα να κοιτάζω μπροστά και να αγωνίζομαι χωρίς να αφήνω την απογοήτευση να με κυριεύει. Άλλωστε η απόγνωση δεν είναι ίδιον του χριστιανού.

2. Σε συνέντευξή σας στον αγαπητό μου φίλο Παναγιώτη Ανδριόπουλο έχετε δηλώσει πως «αν δεν αναλώσεις τον εαυτό σου στο έργο σου, τί νόημα έχει;». Μέσα από τους αγώνες που έχετε δώσει ως Μητροπολίτης Ζακύνθου έχετε εισπράξει περισσότερες χαρές ή πίκρες;

Είμαι Ζακυνθινός, όπως ξέρετε, και γι’ αυτό αγαπάω τον τόπο μου κι ας με πληγώνει. Νομίζω πως όσοι προσπάθησαν να με πικράνουν δεν τα κατάφεραν. Η χαρά μου είναι η διαρκής έγνοια για την Ζάκυνθο και τα προβλήματά της. Κι όταν τα κύματα του βίου μοιάζουν επικίνδυνα, γαληνεύω στα αγαπημένα μου Στροφάδια, που έχω τάξει σκοπό της ζωής μου να τα αναστηλώσω.

3. «Θέλω ν’ απελευθερωθώ από τη θέση για να βάλω κάποιους στη θέση τους» δηλώσατε σε συνέντευξή σας τον Ιούλιο του 2011 σε δημοσιογράφους στη Ζάκυνθο. Παραιτηθήκατε,  Σεβασμιώτατε, σε μία χρονική στιγμή που είχατε δυνάμεις (όπως και τώρα) για περαιτέρω ποιμαντορική διακονία. Από την άλλη γνωρίζετε πως σπάνια Επίσκοποι αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους. Άξιας αναφοράς αποτελεί και το πρόσφατο παράδειγμα του Πνευματικού μας Πατέρα πρ. Τρίκκης και Σταγών κ.κ. Αλεξίου. Γιατί παραιτηθήκατε και ποιους θέλατε να βάλετε στη θέση τους;

Έχω ξαναπεί ότι ο αρχιερεύς πρέπει να παραιτείται όταν έχει ακόμα δυνάμεις και σώας τας φρένας, κι όχι όταν έχει φτάσει στο μη περαιτέρω. Είναι πολλές οι υποχρεώσεις του Μητροπολίτου Ζακύνθου και έβλεπα πως καλύτερα θα ανταποκρινόταν σ’ αυτές ένας νεώτερος. Άλλωστε πάντα έχω πολλά πράγματα να κάνω και δεν μου φτάνει ο χρόνος.

4. Σεβασμιώτατε, είστε Πρόεδρος της Ειδικής Συνοδικής Επιτροπής Προσκυνηματικών Περιηγήσεων (Θρησκευτικού Τουρισμού). Ποιος είναι ο σκοπός αυτής και σε ποιο σημείο βρίσκεται σήμερα ο Θρησκευτικός Τουρισμός;

Νομίζω πως έχουμε κάνει μια καλή δουλειά με τους συνεργάτες μου στην Συνοδική αυτή Επιτροπή. Με την έννοια ότι προσπαθούμε με κάθε τρόπο να αναδείξουμε το θέμα προς πάσα κατεύθυνση, διατηρώντας τον προσκυνηματικό χαρακτήρα του λεγόμενου θρησκευτικού τουρισμού. Γιατί το θέμα δεν είναι μόνο τα όποια οφέλη για την χώρα μας, αλλά και η εμβάθυνση της χριστιανικής πίστης μέσα από τα σπουδαία μνημεία και τους τόπους της πατρίδας μας που σηματοδοτούν την χριστιανική μας ταυτότητα.

5. Αγία και Μεγάλη Σύνοδος. Ποια είναι η εκτίμησή σας τώρα που ολοκληρώθηκε;

Νομίζω πως η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος έπρεπε να γίνει. Δεν μπορεί οι Ορθόδοξοι να φαινόμαστε ανίκανοι να συνέλθουμε σε Σύνοδο μετά από 60 χρόνια προετοιμασίας. Λυπούμαι για τους απόντες. Επέλεξαν την οδό της απομόνωσης χωρίς ουσιαστικά επιχειρήματα, αλλά προβάλλοντας μη πειστικές δικαιολογίες. Και βέβαια δεν μπορείς να λες δεν έρχομαι 15 μέρες πριν. Νομίζω πως η Σύνοδος αυτή αποκάλυψε τα προβλήματά μας ως Ορθοδόξων που δεν είναι και λίγα… Και πρέπει, πλέον, όλοι να αγωνιστούμε με υπευθυνότητα για την θεραπεία τους.

6. Κινδυνεύει η Ορθοδοξία από τους διαθρησκειακούς διαλόγους και από τις ενέργειες – κινήσεις του Οικουμενικού μας Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίου;

Σε καμία περίπτωση. Και σ’ αυτό είμαι κατηγορηματικός. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο προτείνει τον δρόμο του διαλόγου και δεν καταλαβαίνω την αντίδραση κάποιων. Τι θέλουν δηλαδή, να υιοθετήσουμε οι Ορθόδοξοι μια πολεμική λογική; Σε καμία περίπτωση. Έγινα μοναχός στο Σινά, διακόνησα στο Κάιρο και κατάλαβα από την πρώτη στιγμή τι σημαίνει συνύπαρξη με το Ισλάμ. Θεωρώ τον δρόμο του διαλόγου μονόδρομο.

7. Το Σύμφωνο Συμβίωσης «απειλεί» τη ζωή ενός χριστιανού;

Νομίζω πως ο χριστιανός «απειλείται», όταν αφήνει χώρο στην όποια απειλή. Ο συνειδητός χριστιανός δεν έχει να φοβηθεί τίποτα από τα σύμφωνα συμβίωσης. Άλλωστε δεν τον αφορούν. Από κει και πέρα ο κόσμος αλλάζει και νέες μορφές «γάμου» εμφανίζονται, οι αλλαγές στη ζωή μας είναι ραγδαίες και η Εκκλησία θα πρέπει να προετοιμάζει τον άνθρωπο για τις αλλαγές αυτές, χωρίς πανικούς και αφορισμούς, οι οποίοι «εις ουδέν ωφελούν, αλλά μάλλον θόρυβος γίνεται».

8. Δεν μπορώ να αποφύγω ένα ζήτημα που αναμασάται και δεν ξεκαθαρίζει. Είναι αυτό των σχέσεων Εκκλησίας – Κράτους. Την Ελλαδική Εκκλησία την συμφέρει ένα συναινετικό διαζύγιο; Αν συμβεί είναι η ίδια έτοιμη;

Το θέμα αυτό σέρνεται για δεκαετίες. Δε νομίζω ότι υπάρχει ικανή πολιτική ηγεσία για μια τέτοια τομή. Η Εκκλησία δεν θέτει θέμα. Άρα προβλέπω πως έτσι θα πορευόμαστε για κάμποσα χρόνια ακόμη. Η Εκκλησία πάντως θα πρέπει να είναι έτοιμη για τυχόν ανατροπές στο ισχύον καθεστώς. Δεν θα πρέπει να είναι ουραγός των εξελίξεων.

9. Από τι έχει ανάγκη περισσότερο σήμερα Ελλαδική Εκκλησία;

Νομίζω από ρηξικέλευθες τομές που θα ανταποκρίνονται στις σημερινές ανάγκες του ανθρώπου. Η Εκκλησία είναι ακόμα ταυτισμένη στη συνείδηση των πολλών με την συντήρηση και την οπισθοδρόμηση. Θα πρέπει η Εκκλησία να αλλάξει, με συγκεκριμένες κινήσεις, αυτή την αντίληψη που την αδικεί.

10. Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, Αρχιεπίσκοπος Σεραφείμ, Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος, Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος, Πατριάρχης Μόσχας Κύριλλος. Ποια είναι η πρώτη σκέψη που σας έρχεται στο νου για τον καθένα;

Με όλους τους προκαθημένους που αναφέρετε με συνδέει πολυχρόνια γνωριμία, σχέση και φιλία με κάποιους απ’ αυτούς. Ο καθένας συνεισέφερε και συνεισφέρει στην Εκκλησία, ανάλογα με τα χαρίσματά του. Είχα με όλους σχέσεις που προσδιορίζονταν κάθε φορά από τις ανάλογες συνθήκες. Αναμφισβήτητα δεν πρόκειται για τυχαία πρόσωπα. Σκεφθείτε ότι ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Σεραφείμ παραμένει ακόμα ο μακροβιότερος Αρχιεπίσκοπος της Εκκλησίας της Ελλάδος. Και ο Οικουμενικός Πατριάρχης συμπληρώνει φέτος 25 χρόνια Πατριαρχίας!

11. Έχετε επικοινωνία με τον Αρχιεπίσκοπο κ.κ. Ιερώνυμο; Σας συμβουλεύεται;

Βεβαίως και έχω, όταν χρειάζεται. Όσο για το αν με συμβουλεύεται, υπάρχει η περί αυτόν Ιερά Σύνοδος και δύναται να έχει συνοδική κάλυψη των σκέψεων και ενεργειών του. Οποτεδήποτε όμως θελήσει κάτι από την ελαχιστότητά μου, είμαι παρών!

12. Θα μπω στον πειρασμό και ως εύκολα επιρρεπής δεν θα το αποφύγω και θα σας «παρασύρω». Έχουν ακουστεί από ελάχιστο μέρος Ιεραρχών βαρείς χαρακτηρισμοί για το Σύμφωνο Συμβίωσης, τον Υπουργό Παιδείας κ. Φίλη, τους αθεϊστές κ.ά. Γιατί τόση κατηφόρα;

Μάλλον εκθέτουν την Εκκλησία βαρείς χαρακτηρισμοί από μέρους ιεραρχών, όχι για τον Ν. Φίλη, αλλά για κάθε άνθρωπο. Το λέω εγώ που είμαι παρορμητικός, αλλά πρέπει κάθε φορά να θέτουμε όρια και να μην τα υπερβαίνουμε. Ο λόγος μας δεν μπορεί να είναι μια ζωή καταγγελτικός.

13. Έχετε το θάρρος της γνώμης και πολλές φορές προβαίνετε σε εύστοχες σκέψεις που πολλοί φοβούνται να πουν, αρκούμενοι σε έναν στείρο ηθικισμό. Προ ετών ορισμένοι συντηρητικοί κύκλοι σκανδαλίστηκαν με δηλώσεις σας στο Penthouse όπου μιλήσατε για τις προγαμιαίες σχέσεις. Την ίδια στιγμή ο εκκλησιαστικός χώρος μαστίζεται από την ανίατη ασθένεια της υποκρισίας. Τελικά ποιο είναι σκανδαλισμός;

Η υποκρισία είναι κάτι που απεχθάνομαι. Ο ηθικισμός και ο ευσεβισμός είναι καταστάσεις που δεν με αφορούν ως νοσηρές. Δυστυχώς στην Εκκλησία υπερπερισσεύουν η υποκρισία και ο φαρισαϊσμός. Γιατί είναι δύσκολο να εφαρμόσουμε την εντολή του Χριστού, «ἔστω δὲ ὁ λόγος ὑμῶν ναὶ ναί, οὒ οὔ· τὸ δὲ περισσὸν τούτων ἐκ τοῦ πονηροῦ».

14. Φανταστείτε μία εικόνα. Ο Χριστός εμφανίζεται στη γη για λίγο και παίρνει ξανά το μαστίγιο. Ποιους θα κυνηγούσε και γιατί;

Τους υποκριτές για λόγους προφανείς!

15. Ο Άγιος Διονύσιος Ζακύνθου αποτελεί άξιο παράδειγμα μίμησης και ειδικά για το γεγονός ότι συγχώρεσε τον φονιά του αδερφού του. Πόσο δύσκολη είναι η συγχώρηση;

Συγχώρηση σημαίνει δίνω χώρο στον άλλο να βρίσκεται μαζί μου. Ακόμα κι αν είναι ο φονιάς του αδελφού μου. Αυτή είναι η αιώνια παρακαταθήκη του Αγίου μας. Δύσκολη και ίσως ακατόρθωτη για μας σήμερα, αλλά ο Άγιος μας καλεί στην υπέρβαση. Η δική μας αντιμετώπιση είναι η εύκολη.

16. Αν είχατε τη δυνατότητα να γυρίσετε το χρόνο πίσω τι θα αλλάζατε;

Θα προσπαθούσα να συμπληρώσω τα ελλείποντα!

17. Σήμερα πού σας βρίσκουμε και πώς περνάει ο χρόνος σας;

Είμαι στα αγαπημένα μου Στροφάδια, αυτό το σπουδαίο Καστρομονάστηρο και ησυχάζω και σκέφτομαι πώς θα αποκαστασταθούν από την φθορά του χρόνου για να συνεχίσουν να υπάρχουν.

18. Σεβασμιώτατε, ποιες σκέψεις θέλετε να απευθύνετε προς τον λαό των Τρικάλων και της Καλαμπάκας;

Θέλω να στείλω την αγάπη μου στον φίλο μου πρ. Τρίκκης κ. Αλέξιο, με τον οποίο με συνδέει βαθιά και πολυχρόνια φιλία, τον καρδιακό σεβασμό μου στον πολιό Μητροπολίτη Σταγών και Μετεώρων κ. Σεραφείμ, στον δε νέο ποιμενάρχη Τρίκκης κ. Χρυσόστομο τις ολόθερμες ευχές μου για καλή ποιμαντορία. Στον λαό της Μητροπόλεως μπορώ μόνο να ευχηθώ καλή δύναμη και κάθε καλό στα ειρηνικά του έργα.

ΗΡΑΚΛΗΣ: Σεβασμιώτατε, Σας ευχαριστούμε πολύ για το χρόνο που διαθέσατε και επικοινωνήσατε με τον λαό της περιοχής μας. Ήταν κάτι παραπάνω από σίγουρο ότι η συνέντευξη μας θα αξίζει και θα έχει το ενδιαφέρον που όλοι περιμέναμε. Την ευλογία σας και κάθε καλό στη ζωή σας από τον Θεό.

ΣΕΒ. κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ: Κι εγώ Σας ευχαριστώ για την καλοσύνη Σας. Ο Θεός μαζί μας!

Νέος Γενικός Γραμματέας Δ.Σ.Ο. ο Βουλευτής Χίου Ανδρέας Μιχαηλίδης

Όπως πληροφορούμαστε αυτή τη στιγμή από τη Θεσσαλονίκη, νέος Γενικός Γραμματέας της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας αναδείχτηκε ομόφωνα ο Βουλευτής Χίου κ. Ανδρέας Μιχαηλίδης, διαδεχόμενος στην θέση αυτήν τον Υφυπουργό Εξωτερικών κ. Γιάννη Αμανατίδη. Άξιος να αναδειχθεί ευχόμαστε!

Στην ανωτέρω φωτό ο αναδειχθείς Γενικός Γραμματέας Δ.Σ.Ο. με τον Ζακύνθιο Μητροπολίτη Ζάμπιας και Μαλάουι κ. Ιωάννη.

Ο Επίσκοπος Αθανάσιος Γιέφτιτς για την πολύφωνη συμφωνία και τη σύμφωνη πολυφωνία της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου [video "Πεμπτουσία"]

O Eπίσκοπος πρ. Ζαχουμίου και Ερζεγοβίνης κ. Αθανάσιος (Γιέφτιτς), σε αποκλειστική συνέντευξή του στην Πεμπτουσία και το OCN, εξηγεί τις βαθύτερες θεολογικές διαστάσεις της εκκλησιαστικής συνοδικότητας.

Ο Μητροπολίτης Ειρηναίος Γαλανάκης (1911-2013) [από την αρχειακή σειρά ντοκιμαντέρ "Μονόγραμμα"]

Μητροπολίτης Ειρηναίος Γαλανάκης
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Η ζωή του

Γεννήθηκε στο Νεροχώρι Αποκορώνου Χανίων στις 10 Νοεμβρίου 1911. Σπούδασε στο Ιεροδιδασκαλείο Κρήτης και στην Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Aθηνών, από την οποία αποφοίτησε το 1937. Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στη Θεολογία και στην Κοινωνιολογία στη Γαλλία, στα Πανεπιστήμια της Λιλ και του Παρισιού.

Εργάστηκε ως Καθηγητής Θεολογίας σε σχολεία του Νομού Χανίων την περίοδο 1938 - 1945. Εκάρη Μοναχός στην Ιερά Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή Αγίας Τριάδος Τζαγκαρόλων υπό του Επισκόπου Κυδωνίας και Αποκορώνου Αγαθαγγέλου. Το 1946 χειροτονήθηκε Διάκονος και κατόπιν Πρεσβύτερος από τον Κυδωνίας και Αποκορώνου Αγαθάγγελο Ξηρουχάκη του δόθηκε το οφίκιο του Αρχιμανδρίτη. Χρημάτισε Υποδιευθυντής της Εκκλησιαστικής Σχολής Κρήτης και επίσης προσέφερε τις υπηρεσίες του ως εφημέριος και Ιεροκήρυκας της Μητροπόλεως Κυδωνίας και Αποκορώνου. Το Δεκέμβριο του 1957 η Ιερά Επαρχιακή Σύνοδος της Εκκλησίας της Κρήτης τον εξέλεξε δια κλήρου επίσκοπο της Ιεράς Επισκοπής Κισάμου και Σελίνου και χειροτονήθηκε στις 22 Δεκεμβρίου 1957. Στις 25 Σεπτεμβρίου 1962, με την ανύψωση των Επισκοπών της Εκκλησίας Κρήτης σε Μητροπόλεις προήχθη σε Μητροπολίτη. Χρημάτισε δύο φορές Τοποτηρητής της Ιεράς Μητροπόλεως Κυδωνίας και Αποκορώνου.

Στις 16 Δεκεμβρίου 1971 εξελέγη από την Αγία και Ιερά Σύνοδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου, Μητροπολίτης της Ιεράς Μητροπόλεως Γερμανίας. Επί αρχιερατείας του αναγνωρίσθηκε η Ορθόδοξη Μητρόπολη Γερμανίας ως τρίτη επίσημη εκκλησία στη χώρα, οικοδομήθηκε ο Ιερός Μητροπολιτικός Ναός της Αγίας Τριάδος και το Μητροπολιτικό μέγαρο στη Βόννη, αλλά και πολλοί άλλοι Ιεροί Ναοί σε άλλα μεγάλα κέντρα της Γερμανίας. Συνήθιζε να ομιλεί κάθε Σάββατο από το γερμανικό ραδιόφωνο στους εκεί Έλληνες και άρχισε να εκδίδει το μηνιαίο περιοδικό μέ τίτλο «Ορθόδοξος Μετανάστης». Παραιτήθηκε το 1980. Στις 26 Ιανουαρίου 1981 ο Μητροπολίτης Ειρηναίος τη φροντίδι και επιμονή Κλήρου και Λαού των Επαρχιών Κισάμου και Σελίνου επανήλθε εκ νέου στη Μητρόπολη Κισάμου και Σελίνου. Στις 24 Αυγούστου 2005 υπέβαλε την παραίτησή του για λόγους υγείας στην Ιερά Επαρχιακή Σύνοδο της Εκκλησίας Κρήτης η οποία και έγινε αποδεκτή.

Επί αρχιερατείας του οραματίστηκε και ίδρυσε την Ορθόδοξο Ακαδημία Κρήτης. Επί των ημερών του, με τη συνεργασία και άλλων κοινωνικών παραγόντων δημιουργήθηκε η μεγάλη ναυτιλιακή εταιρεία ΑΝΕΚ (Ανώνυμη Ναυτιλιακή Εταιρεία Κρήτης), η ΕΤΑΝΑΠ (Εταιρεία Αναπτύξεως Αποκορώνου), η Εταιρεία Αναπτύξεως Σελίνου, η ΑΝΕΝ (Ανώνυμη Ναυτιλιακή Εταιρεία Νότου). Ήταν ισόβιος Πρόεδρος του «Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών και Μελετών Ελευθέριος Βενιζέλος» και είχε τιμηθεί με το ανώτατο παράσημο της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας.

Το έτος 2008 ιδρύθηκε Σωματείο με την επωνυμία «Ένωση προβολής του έργου του από Κισάμου και Σελίνου Μητροπολίτη Ειρηναίου». Τον Οκτώβριο του 2009 στις κτιριακές εγκαταστάσεις της Ιεράς Μητροπόλεως Κισάμου και Σελίνου στεγάζεται το μουσείο «Ειρηναίος Γαλανάκης», τα εγκαίνια του οποίου τέλεσε ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος στις 6 Οκτωβρίου 2009.

Απεβίωσε την Μεγάλη Τρίτη 30 Απριλίου 2013[1] σε ηλικία 102 ετώ,και ετάφη στον αύλειο χώρο του Ιερού Μητροπολιτικού Ναού Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Καστελλίου.

Έργα

Επί της Αρχιερατείας του και μετά από ενέργειες του, ιδρύθηκαν και οικοδομήθηκαν:

• Τα μαθητικά Οικοτροφεία, (σε Καστέλλι, Κάντανο, Παλαιόχωρα, Κολυμβάρι, Βουκολιές κ.λ.π.)
• Οι Τεχνικές Σχολές Καστελλίου, (οι Σχολές του σημερινού ΕΠΑΛ - ΕΠΑΣ Κισσάμου)
• Η Οικοκυρική Σχολή
• Ο Ιερός Μητροπολιτικός Ναός Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Καστελλίου
• Το Αννουσάκειο Γηροκομείο – Θεραπευτήριο (Καστέλλι)
• Η Σχολή Κωφαλάλων (Καστέλλι)
• Τα Πνευματικά Κέντρα Κισσάμου (Tων ενοριακών Ιερών Ναών Αγίου Σπυρίδωνος και Ευαγγελισμού Θεοτόκου και Σπηλιάς)
• Κέντρο Αγροτικής Ανάπτυξης
• Σχολή Αγγειοπλαστικής
• Σχολές Βυζαντινής Μουσικής και Ορθόδοξης Αγιογραφίας
• Ιδρυμα Αγίας Σοφίας Αποκορώνου
• Ιδρυμα Κισαμικών Μελετών
• Φυσικο-λαογραφικό καί Ιστορικό Μουσείο Ομαλού
• Σχολή Ξυλογλυπτικής
• Το Tυροκομείο Σκάφης Σελίνου
• Το Κέντρο Αγροτικής Ανάπτυξης (Κολυμβάρι)
• Το ΚΕΤΕΧ Ταυρωνίτη
• Ανακαινίσθηκαν επίσης οι Ιερές Μονές Ζωοδόχου Πηγής Παρθενώνος και Κοιμήσεως Θεοτόκου Χρυσοσκαλιτίσσης Κισσάμου.

Βιβλία

Συνέγραψε τα εξής βιβλία:

• Ο Διδάσκαλος της Θρησκείας. Αθήναι, 1949
• Ο Ποιητής των ωραίων ψυχών. Αθήναι, 1950, 1964
• Πορείες κι αλήθειες για τον αγαπημένο μου Χριστό. Αθήναι, 1954
• Αθάνατα λόγια. Χανιά, 1954
• Μια ιδιαίτερη αποστολή. Στην χριστιανή γυναίκα της εποχής μας. Χανιά, 1956
• Θρησκεία και Ζωή. Χανιά, 1957
• Γυναικείαι προσωπικότητες της Βίβλου. Χανιά, 1958
• Προς ένα χριστιανικό γάμο. Χανιά, 1960
• Η πολιτική ευθύνη του Χριστιανού. Καστέλλι, 1963
• Από το Μοναστήρι της Χρυσοσκαλίτισσας. Το μήνυμα της Παναγίας στο σύγχρονο κόσμο. Καστέλλι, 1964
• Το προσκύνημα του Γκιώνα. Καστέλλι, 1966
• Το νόημα της ζωής. Καστέλλι, 1966
• Ο Χριστός σημάδεψε την Κρήτη. Αθήναι, 1969
• Εκκλησία και σύγχρονος κόσμος. Αθήναι, 1971
• Η αποστολή της Ελληνικής Ορθοδοξίας στο σύγχρονο κόσμο. Βόννη, (Γερμανία), 1973
• Στρατευομένη Εκκλησία. Βόννη, 1975
• Από εδώ πέρασαν οι Έλληνες. Βόννη, 1978
• Συνεργασία και Αλληλεγγύη απόδημου και ντόπιου Ελληνισμού. Βόννη, 1979
• Επανάσταση των συνειδήσεων. Αθήναι, 1984
• Ομιλία στα αποκαλυπτήρια μνημείου του εθνομάρτυρα επισκόπου Κισάμου & Σελίνου Μελχισεδέκ Δεσποτάκη (1821). Κίσαμος, 1984
• Η χειραφέτηση της γυναίκας στην Ελληνορθόδοξη παράδοση. Χανιά, 1986
• Μαρτυρία Ειρήνης. Καστέλλι, 1987
• Μηνύματα ευθύνης και αφύπνισης. Χανιά, 1988
• Το Τάξιμό μου. Χανιά, 1990
• Από τις Εορτές της Εκκλησίας μας. Χανιά 1999
• 
  

Όλα αυτά τα δικολαβίστικα τερτίπια είναι μπούμερανγκ

Σχολιάζει ο Σεβ. Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ κ. Νεκτάριος 

Όσοι στρέφονται εναντίον του Οικουμενικού Πατριάρχου, στις σοφιστείες που χρησιμοποιούν για να τον κατηγορήσουν ως αιρετικό πρόσθεσαν κι άλλη μια δικολαβίστικη. Ισχυρίζονται ότι στρέφονται εναντίον του Προσώπου κι όχι εναντίον του Θεσμού ή εναντίον του Οικουμενικού Πατριαρχείου.

Αυτά τα δικολαβίστικα είναι ωραία ιδίως όταν βρίσκεσαι ενώπιον δικαστηρίου και προσπαθείς να βρεις τρόπο για να ξεφύγεις από το βαρύ χέρι της δικαιοσύνης.

Γνωρίζουν την προφητεία που ανέφερε ο Κύριος: πατάξατε τον ποιμένα και διασκορπησθήσονται τα πρόβατα. Είναι στρατήγημα πρώτης τάξεως.

Αν ισχύει το επιχείρημα ότι στρέφονται μόνον εναντίον του Προσώπου του Πατριάρχου τότε ας μας εξηγήσουν δύο πράγματα:

α. γιατί δεν τολμούν να επαναλάβουν τις κατηγορίες περί αιρέσεως ενώπιον του Πατριάρχου;

β. γιατί επιτρέπουν τα κείμενά τους να γίνονται σημαίες σε χέρια ανθρώπων που προπαγανδίζουν την αποτείχιση από την Ορθόδοξη Εκκλησία;

Επίσης παραβλέπουν όλοι αυτοί ότι ο Πατριάρχης δεν είναι μόνος του. Έχει και μια Σύνοδο με δεκάδες Επισκόπους. Εμείς οι Επίσκοποι του Πατριαρχείου είμαστε τόσο χάπατα ώστε να μην καταλαβαίνουμε αν ο Πατριάρχης μας εκήρυξε επ᾽ εκκλησίαις κάτι το αιρετικό; Καταλαβαίνω ότι ιδίως μετά την εναρκτήρια ομιλία του Οικουμενικού Πατριάρχου στην Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της Ορθοδόξου Εκκλησίας βρίσκονται σε πλήρη και μεγάλη σύγχυση. Κονιορτοποίησε όλα τα μυθεύματα και τις συκοφαντίες προς το Πρόσωπό του και το Οικουμενικό Πατριαρχείο!

Και κάτι τελευταίο. Το έχω ξαναγράψει. Όλα αυτά τα δικολαβίστικα τερτίπια είναι μπούμερανγκ. Το πετάς για να χτυπήσεις κάποιον αλλά πάντοτε γυρνά πίσω σε σένα. Και πάντοτε υπάρχει ο κίνδυνος να χτυπήσει και σένα. Προσέχετε λοιπόν γιατί ο Θεός μερικές φορές έχει κέφια και κάμει κάτι εκπλήξεις άλλο πράγμα…

Η αποχή των τεσσάρων Εκκλησιών από την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο. Συνειδητή ή καθ' υπαγόρευσιν;

Γράφει ο Αρχιμανδρίτης Γεράσιμος Φραγκουλάκης | Αννόβερο Γερμανίας

Αποτελεί παρελθόν πλέον η σύγκληση της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου και απομένει τώρα να δούμε στο μέλλον, πώς θα εφαρμοσθούν τα όσα σε αυτήν αποφασίστηκαν και την τακτική την οποία θα ακολουθήσουν οι Εκκλησίες οι οποίες δεν συμμετείχαν. Και χρησιμοποιώ συνειδητά τον όρο "δεν συμμετείχαν" αντί του "απείχαν", διότι όπως καταδεικνύεται και εκ των υστέρων ουδέποτε στις προσυνοδικές διασκέψεις υπήρξε ουσιαστική συμμετοχή, αλλά στην ουσία ήταν ένα υποχρεωτικό "σύρσιμο" για τα μάτια του κόσμου, για να μην χρεωθούν απροθυμία και επομένως να κατηγορηθούν ότι δυναμιτίζουν την ενότητα της Μίας, Αγίας, Ορθόδοξης Εκκλησίας. Αυτό οφείλεται βεβαίως στο ότι όλο αυτό το διάστημα των χιλίων και πλέον χρόνων, που μεσολάβησαν μετά το σχίσμα, η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν κατάφερε να βρει τον τρόπο να συνομιλούν τα μέλη της μεταξύ τους, πολλώ δε μάλλον να έχουν κοινό βηματισμό, κάτι που είχε ως αποτέλεσμα κάποιες διοικήσεις ορισμένων Εκκλησιών να αποκτήσουν κυβερνητική νοοτροπία και να κινούνται με δεδομένα κοσμικής εξουσίας, τα οποία επηρεάζονται σαφέστατα από την πολιτική κατάσταση που επικρατεί στην χώρα ή στις χώρες της δικαιοδοσίας τους. Η νοοτροπία αυτή μάλιστα επεκτάθηκε σε τέτοιο σημείο που αντί να υποστηρίζουν ότι οι Ορθόδοξες Εκκλησίες κατέχουν την πρωτιά λόγω της μοναδικής Αλήθειας της πίστεως, κάποιες από αυτές, διεκδικούν πρωτείο, λόγω της αριθμητικής υπεροχής τους σε πιστούς. Αυτό από μόνο του όπως είναι φυσικό, διασπά την ενότητα της Ορθόδοξης Εκκλησίας και όπως είναι φυσικό οι επιδράσεις του ποικίλουν και εκφράζονται με διάφορους τρόπους. Οφείλω όμως να γίνω πιο συγκεκριμένος, για να μην κατηγορηθώ για αοριστολογίες και ίσως και για συκοφαντία. 

Η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος προετοιμαζόταν για μια εκατονταετία σχεδόν, με περισσότερη σπουδή από το 1961 και μετά. Ιδιαιτέρως τα τελευταία δύο-τρία χρόνια που έγιναν και συνάξεις Προκαθημένων για να τακτοποιηθούν και οι τελευταίες λεπτομέρειες, φάνηκαν ξεκάθαρα ορισμένες διαθέσεις. Η Εκκλησία της Ρωσίας ποτέ δεν αναγνώρισε επί της ουσίας τον 28ο κανόνα της Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου (Χαλκηδόνα, 451 μ.Χ.), ο οποίος αποδίδει στο Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως "πρεσβεία τιμής", μετά μάλιστα από την άλωση της Κωνσταντινουπόλεως το 1453 μ.Χ. η Μόσχα αυτοαποκλήθηκε "Τρίτη Ρώμη". Είναι δε χαρακτηριστικό ότι σε αναφορές προφορικές και γραπτές προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο, η Εκκλησία της Ρωσίας χρησιμοποιεί τους όρους Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως και Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως. Ήταν αδιανόητο να αποδεχθεί η Μόσχα τον Οικουμενικό Πατριάρχη να προεδρεύει σε Πανορθόδοξη Σύνοδο. Λίγο πριν την σύγκληση της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Βολοκολάμσκ Ιλαρίων, Πρόεδρος του Τμήματος των Εξωτερικών Σχέσεων του Πατριαρχείου Μόσχας όργωνε τα Βαλκάνια προσπαθώντας να καλλιεργήσει κλίμα συναλληλίας μεταξύ των τοπικών Εκκλησιών και της Εκκλησίας της Ρωσίας, με βασικό στόχο, όπως εκ των υστέρων φάνηκε, την ματαίωση της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου. Μέχρι εκείνη την στιγμή η Μόσχα είχε καταφέρει να επιβάλει σχεδόν όλες τις απαιτήσεις της˙ άλλαξε το χώρο σύγκλησης της Συνόδου λόγω των τεταμένων σχέσεων μεταξύ Ρωσίας Τουρκίας κι έτσι ενώ την αρχή προτάθηκε η Αγία Ειρήνη στην Κωνσταντινούπολη, τελικώς επελέγη η Ορθόδοξη Ακαδημία, στο Κολυμπάρι της Κρήτης, επέβαλε την ομοφωνία στις αποφάσεις της Συνόδου. Ενώ όλα ήταν έτοιμα, βδομάδες πριν το Πατριαρχείο Μόσχας βάζει θέμα, πώς θα τοποθετηθούν τα καθίσματα των Προκαθημένων! Αυτό ήταν και ένα εκ των θεμάτων που επικαλέσθηκε το Πατριαρχείο Βουλγαρίας ως αιτία να μην συμμετάσχει στη Σύνοδο. 

Το Πατριαρχείο Βουλγαρίας από την πρώτη στιγμή έδειξε την σύμπλευσή του με το Πατριαρχείο της Μόσχας. Υιοθέτησε θέσεις όπως την παραπάνω και ενήργησε κατά τέτοιο τρόπο διευκολύνοντας το στις επιδιώξεις του αν και όπως αναφέρθηκε την αρχή, ο βασικός λόγος ήταν η αδυναμία κάλυψης των εξόδων, τα οποία πρότεινε η Εκκλησία της Ελλάδος να τα καλύψει, όμως το Πατριαρχείο Βουλγαρίας απέρριψε. 

Η Εκκλησία της Γεωργίας ενώ είχε ψηφίσει θετικά για την σύγκληση της Συνόδου, προέβαλε ενστάσεις σε κάποια κείμενα και παρόλο που έγιναν τροποποιήσεις βάσει αυτών των ενστάσεων, επέμεινε μέχρι τέλους στην μη συμμετοχή της στη Σύνοδο. 

Το Πατριαρχείο Αντιοχείας ταμπουρώθηκε πίσω από το θέμα του Κατάρ και κράτησε αρνητική στάση μέχρι το τέλος. Μάλιστα συνοδικώς αποφάσισε να θεωρήσει την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της Κρήτης ως «μία προκαταρκτική Συνέλευση της Πανορθοδόξου Μεγάλης Συνόδου». Ποιο είναι το θέμα που προβάλλει το Πατριαρχείο Αντιοχείας ως μέγα πρόβλημα: Υποστηρίζει ότι, το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων έκανε εισπήδηση στο Κατάρ, το οποίο ανήκει στην δικαιοδοσία του και χειροτόνησε Αρχιεπίσκοπο με τον τίτλο Κατάρ. Δεν μπορούμε να υπεισέλθουμε στην ουσία του θέματος εφόσον και οι δύο πλευρές ισχυρίζονται ότι, κάθε μια έχει το δίκιο με το μέρος της. Όμως θέλω να εκφράσω την απορία μου. Στο Κατάρ, όπου είναι αδιευκρίνιστες οι συνθήκες βρήκε να κάνει την διαπίστωση για εισπήδηση, ο Μακαριότατος Πατριάρχης Αντιοχείας, την στιγμή που σε χώρους δικαιοδοσίας του Οικουμενικού Πατριαρχείου υπάρχουν Αρχιερείς του δικού του Πατριαρχείου που φέρουν ίδιους τίτλους με τους Αρχιερείς του Οικουμενικού; Έχουμε π.χ. τον Μητροπολίτη Μεξικού κ. Αθηναγόρα του Οικουμενικού Πατριαρχείου και ταυτοχρόνως έχουμε και τον Μητροπολίτη Μεξικού κ. Αντώνιο του Πατριαρχείου Αντιοχείας. Το ίδιο συμβαίνει και με τις Μητροπόλεις: Σαντιάγο, Σάο Πάολο, Αυστραλίας, Αργεντινής, Γαλλίας, Γερμανίας, Νέας Υόρκης και Βρετανίας. Και αν σε κάποιες μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως δικαιολογία ότι έτσι βρήκε τα πράγματα, στις τελευταίες τέσσερις περιπτώσεις επί πατριαρχίας του κ. Ιωάννου εξελέγησαν οι συγκεκριμένοι Μητροπολίτες. 

Τελικώς οι προβαλλόμενες αιτιάσεις από το Πατριαρχείο Αντιοχείας, αλλά και από τα άλλα δύο Πατριαρχεία της Βουλγαρίας και της Γεωργίας ήταν τόσο ισχυρές που εμπόδισαν την συμμετοχή τους στην Αγία και Μεγάλη Σύνοδο ή έπαιξε ρόλο και η στενή σχέση τους με το Πατριαρχείο της Μόσχας; 

Να δούμε τώρα πως θα χειρισθεί το θέμα το Πατριαρχείο της Μόσχας. Επέβαλε τους δικούς του όρους για την διεξαγωγή της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου και τελικά δεν συμμετείχε, αθετώντας και αυτό την υπογραφή του, παρέχοντας υποστήριξη με αυτόν τον τρόπο, στις άλλες τρεις Εκκλησίες που δεν συμμετείχαν. Τώρα τι θα κάνει; Θα δεχθεί, έστω και σιωπηρώς, τις αποφάσεις της Συνόδου ή θα συνεχίσει να προβάλλεται ως ορθόδοξη υπερδύναμη και ηγεμονία. Σε μια από τις τελευταίες δηλώσεις του ο Μακαριότατος Πατριάρχης κ. Κύριλλος είπε: «Είμαι εδώ για να προστατέψω την αγνότητα της Ορθοδοξίας». Να το εκλάβουμε αυτό ως θετικό ή ως αρνητικό; Ίδωμεν! 

Ο Μητροπολίτης Ζάμπιας στην εν Θεσσαλονίκη Γενική Συνέλευση της Δ.Σ.Ο.

Με τις ευχές του Μακ. Πάπα και Πατριάρχου Αλεξανδρείας και Πάσης Αφρικής κ.κ. Θεοδώρου Β΄, ο Σεβ. Μητροπολίτης Ζάμπιας και Μαλάουι κ. Ιωάννης, βρίσκεται στην Βυζαντινή πόλη της Θεσσαλονίκης για να συμμετάσχει -με την ιδιότητά του ως Σύνδεσμος της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας (ΔΣΟ) με το Παναφρικανικό Κοινοβούλιο (ΠΑΠ)- στην 23^η Ετήσια Γενική Συνέλευση της Δ.Σ.Ο., στην οποία συμμετέχουν 120 Ορθόδοξοι Βουλευτές και κοινοβουλευτικές αντιπροσωπίες μέλη της Δ.Σ.Ο. από 27 χώρες, με θέμα: «Θεμελιώδεις παγκόσμιες αλλαγές – Ορθόδοξη άποψη».

Στην εναρκτήρια τελετή η οποία πραγματοποιήθηκε στο Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού της διοργανώτριας πόλης, την έναρξη της Γενικής Συνέλευσης κήρυξαν με χαιρετιστήριες ομιλίες τους ο Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων κ. Βούτσης και ο Πρόεδρος της Κρατικής Δούμα της Ρωσικής Ομοσπονδίας κ. Naryshkin.

Εκτός των Προέδρων των Κοινοβουλίων Ελλάδας και Ρωσίας, χαιρετισμούς απεύθυναν ο Πρόεδρος της ΔΣΟ κ. Popov, ο Γενικός Γραμματέας της και Υφυπουργός Εξωτερικών κ. Αμανατίδης, η Υφυπουργός Μακεδονίας-Θράκης κα. Κόλλια-Τσαρουχά, ο Σεβασμ. Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης κ.Άνθιμος και ο Δήμαρχος της πόλης κ. Μπουτάρης.

Επίσης, χαιρετιστήρια μηνύματα απέστειλαν ο Παν. Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος, ο Μακ. Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και Πάσης Αφρικής κ.κ. Θεόδωρος, ο Μακ. Πατριάρχης Μόσχας και Πασών των Ρωσιών κ.κ. Κύριλλος και η Πρόεδρος του Συμβουλίου της Ομοσπονδίας της Ομοσπονδιακής Συνέλευσης της Ρωσικής Ομοσπονδίας κα. Matviyenko.

Η Γενική Συνέλευση θα ασχοληθεί εκτενώς με τα προβλήματα της προσφυγικής κρίσης, των διωγμών των Χριστιανών και των μειονοτήτων στη Μέση Ανατολή και στην Αφρική, της φτώχειας, των κλιματικών αλλαγών και των εξελίξεων στην Ευρώπη μετά το Βρετανικό «Brexit».

          Ο Σεβ. Ζάμπιας κ. Ιωάννης, ανέγνωσε το χαιρετιστήριο μήνυμα του Αλεξανδρινού Προκαθημένου προς τους συμμετέχοντες στη Γενική Συνέλευση, στο οποίο ο Μακαριώτατος αναφέρει ότι «χαιρετίζομεν τάς ἐργασίας τῆς εἰκοστής τρίτης ἐτησίας Γενικῆς Συνελεύσεως τῆς Διακοινοβουλευτικῆς Συνελεύσεως Ὀρθοδοξίας, τῆς συγκληθείσης ἐν Θεσσαλονίκη, πρός ἐπεξεργασίαν τῆς, ὑπαγορευομένης ὑπό τῆς Όρθοδόξου παραδόσεως, ἐνδεδειγμένης στάσεως τοῦ πληρώματος τῆς Ἐκκλησίας ἔναντι τῆς ἐνεστώσης ἀνά τόν κόσμον πραγματικότητος, τῆς χαρακτηριζομένης ὑπό διαρκῶν, ῥιζικῶν, ἐνίοτε δέ καί ἀνατρεπτικῶν διά τήν ἀξίαν τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου καί τῶν ἀνθρωπίνων σχέσεων άλλαγῶν.

Ἡ ἀπαξία αὐτή τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου καί τῶν ἀνθρωπίνων σχέσεων εἶναι ἀπότοκος τῆς ἀποθεώσεως τοῦ ἰδίου θελήματος, τῆς ἀποθεώσεως τοῦ ἀνθρωπίνου ἐγώ. Ἡ Ἀποκάλυψις κατέστη θρησκεία, ἡ πίστις κατέστη ἀγών σωτηρίας προσωπικῆς καί ἡ προσωπική κοινωνία μετά τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ ὑπερτιμήθη πρός ὄφελος τῆς ἀτομικῆς μονώσεως ἐντός τειχῶν ἀσφαλείας καί αὐταρκείας ἐπιφανειακῆς καί φαινομενικῆς. Ἡ ἀπουσία προσωπικῆς κοινωνίας μετά τοῦ συνανθρώπου ὡς εἰκόνος τοῦ Θεοῦ ἐπῴασεν τήν ἀκρισίαν καί τήν ἀκρασίαν. Ἡ θρησκειοποίησις τοῦ κοσμικοῦ φρονήματος ἀποζητεῖ τόν ἐξοβελισμόν ἀπό τῶν συγχρόνων κοινωνιῶν τοῦ θελήματος τοῦ Θεοῦ καί τήν θεώρισίν του ὡς ζητήματος αὐστηρῶς ἀτομικοῦ. Ποία ἡ ἀπόκρισις τῆς Ὀρθοδοξίας, ὡς θεωρίας καί πράξεως, ἔναντι τῆς προκλήσεως αὐτῆς τῶν καιρῶν;

Διαπύρως προσευχόμεθα ὅπως καί ὑμεῖς δημιουργικῶς ἐμπλουτίσητε διά τῆς ὑμετέρας συσκέψεως καί ἀνταλλαγῆς ἀπόψεων αὐτήν τήν προβληματικήν, τήν ἐκπορευομένην ὑπό τῆς ἐνεστώσης ῥευστότητος καί τῆς ἐπιχειρουμένης ἀνατροπῆς αἰωνίων καί θεμελιωδῶν ἀνθρωπίνων ἀξιῶν. Ἐπευλογοῦμεν δέ τάς ἐργασίας τῆς Συνελεύσεως ὑμῶν, εὐχόμενοι πλήρην ἐπιτυχίαν εἰς αὐτάς καί διατελοῦμεν μετά πολλῶν πατρικῶν εύχῶν καί Πατριαρχικῶν εὐλογιῶν».

Με την ιδιότητα του Συνδέσμου μεταξύ της ΔΣΟ και του ΠΑΠ, ο Σεβ. κ. Ιωάννης, στις εργασίες που θα λάβουν χώρα αυτές τις ημέρες στην Γενική Συνέλευση της ΔΣΟ, θα αναφερθεί στην κατ’ αρχήν συμφωνία και την πρωτοβουλία που έχει αναληφθεί από τον Εξοχότατο Πρόεδρο του ΠΑΠ κ. Roger Nkodo Dang και τον Μακ. Πατριάρχη κ.κ.Θεόδωρο, κατά την ιστορική συνάντησή τους στην έδρα του ΠΑΠ στην Νότιο Αφρική τον Οκτώβριο του 2015, για την έναρξη διαλόγου ανάμεσα στις μονοθεϊστικές θρησκείες, που θα συμβάλει στον διάλογο των πολιτισμών και στην δημιουργία κλίματος θρησκευτικής ανεκτικότητας και αλληλοκατανόησης στην Αφρικανική Ήπειρο και στην ανάδειξη, με θετικό τρόπο, θεμάτων συνεργασίας μεταξύ των Λαών. Όλοι αναγνωρίζουν την επιτακτική και αμεσότατη ανάγκη έναρξης της εν λόγω σπουδαιότατης πρωτοβουλίας, διότι οι συνθήκες είναι πλέον ώριμες και οι καιροί και τα παγκόσμια γεγονότα το επιτάσσουν. Είναι ανάγκη από «την θεωρία να περάσουμε στην πράξη». Με μεγάλη ελπίδα και προσμονή αναμένεται να οριστεί από την παρούσα Γενική Συνέλευση ο τόπος και ο χρόνος έναρξης του διαλόγου. Το παλαίφατο Πατριαρχείο Αλεξανδρείας υπό την σεπτή καθοδήγηση του εμπνευσμένου Προκαθημένου του Πατριάρχου κ.κ. Θεοδώρου, μπορεί να διαδραματίσει σπουδαίο και καταλυτικό ρόλο στον διάλογο αυτό και να προβάλει στην Αφρικανική Κοινότητα τις ακατάλυτες αξίες του σεβασμού, της ανεκτικότητας και της αγάπης στο ανθρώπινο Πρόσωπο, όπως άλλωστε το πράττει το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας, πάνω από δύο χιλιάδες χρόνια, στην γη της Αφρικής.   

Ειδήσεις από το Φανάρι (5.7.2016)

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ

Ἐκκλησιαστικαί εἰδήσεις

Ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Βοστώνης κ. Μεθόδιος, ἐπί κεφαλῆς ἐπισήμου Ἀντιπροσωπείας τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, εἰς ἥν συμμετέσχον ὁ Πανιερ. Ἀρχιεπίσκοπος Τελμησσοῦ κ. Ἰώβ καί ὁ Πανοσιολ. Τριτεύων κ. Νήφων, ἐξεπροσώπησαν τήν Μητέρα Ἐκκλησίαν κατά τήν Θρονικήν ἑορτήν τῆς Ἐκκλησίας Ρώμης, ἐπί τῇ μνήμῃ τῶν Ἁγίων ἐνδόξων Πανευφήμων καί Πρωτοκορυφαίων Ἀποστόλων Πέτρου καί Παύλου.

* * *

Ἡ Α. Θ. Παναγιότης ὁ Πατριάρχης, παρέστη συμπροσευχόμενος κατά τήν κηδείαν τoῦ ἀειμνήστου Μ. Οἰκονόμου Νικολάου Πετροπέλλη, Ἀρχειοφύλακος τῶν Πατριαρχείων, τελεσθεῖσαν ὑπό τῶν Σεβ. Μητροπολιτῶν Τρανουπόλεως κ. Γερμανοῦ, Μυριοφύτου καί Περιστάσεως κ. Εἰρηναίου καί Καλλιουπόλεως καί Μαδύτου κ. Στεφάνου, ἐν τῷ Π. Πατριαρχικῷ Ναῷ, τό Σάββατον, 2αν Ἰουλίου.