Με παλμό και αποφασιστικότητα η σύναξη φορέων της Ζακύνθου για την μη κατάργηση των τμημάτων ΤΕΙ του νησιού

  Απόψε στο Κέντρο Νεότητας Ι. Μητροπόλεως Ζακύνθου,  

  με πρωτοβουλία των Μητροπολιτών Ζακύνθου και Δωδώνης  

ΑΠΟΦΑΣΗ: Πριν τις δυναμικές κινητοποιήσεις που θα ακολουθήσουν, σε μια ύστατη προσπάθεια να μεταπεισθεί η Κυβέρνηση, να μην καταργήσει το Τμήμα Προστασίας και Συντήρησης Πολιτισμικής Κληρονομιάς και να μην υποβαθμίσει το Τμήμα Τεχνολογίας Περιβάλλοντος και Οικολογίας, οι Μητροπολίτες, ο Αντιπεριφερειάρχης, οι φοιτητές και όποιοι άλλοι, θα βρεθούν την Δευτέρα το μεσημέρι στην Αθήνα, απαιτώντας το Δίκιο μας! 

Σε ένδειξη του άφατου πένθους μάλιστα, που βιώνει το νησί, εξαιτίας του εμπαιγμού του κ. Υπουργού, εκείνη την ώρα όλα τα καμπαναρία τση Ζάκυθος θα σημαίνουν νεκρικάτα!!!

Ρεπορτάζ: π. Δανιήλ Μπιάζης και Ιωάννης Πορφύριος Καποδίστριας

Παρασκευή των Ψυχών στην Παναγούλα Μπανάτου

  Σήμερα το απόγευμα  

Φωτογραφίες: Ιωάννης Πορφύριος Καποδίστριας

Παρασκευή των Ψυχών στη Φανερωμένη Μπανάτου

  Σήμερα το απομεσήμερο  

[Φωτογραφίες: Ιωάννης Πορφύριος Καποδίστριας]

Πρόσκληση της Ι. Μητροπόλεως Ζακύνθου σε δημόσιο διάλογο για τα κινδυνεύοντα Τμήματα του ΤΕΙ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΖΑΚΥΝΘΟΥ

Γραφείο Τύπου και Δημοσίων Σχέσεων

 Ζάκυνθος, 6 Μαρτίου 2013

Με πρωτοβουλία των Σεβ. Μητροπολιτών Ζακύνθου κ. Διονυσίου και Δωδώνης κ. Χρυσόστομου, προσκαλείσθε σε δημόσιο διάλογο, στο Αμφιθέατρο του παλαιού ΤΕΙ, στην πλατεία Κάλβου (Κέντρο Νεότητας Ι. Μητροπόλεως Ζακύνθου), την Παρασκευή 8 Μαρτίου 2013 και ώρα 7:30 το βράδυ, προκειμένου να διαμορφωθεί τεκμηριωμένη, ολοκληρωμένη και ενιαία πρόταση για την τύχη του ΤΕΙ Ιονίων Νήσων και ειδικότερα όσον αφορά στα εν κινδύνω τμήματα Ζακύνθου.

Δωδώνης Χρυσόστομος: "Παναγιώτατε, θυσιάζεστε καθημερινώς για να κρατήσετε αναμμένο το Φανάρι"

Κωνσταντινούπολη, 2 Μαρτίου 2013 
Ρεπορτάζ - φωτογραφίες: Νίκος Μαγγίνας

Το Φανάρι και τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο επισκέφθηκε το περασμένο Σάββατο ο Μητροπολίτης Δωδώνης Χρυσόστομος, συνοδευόμενος από τον ιατρό του, o οποίος τον θεράπευσε ύστερα από το ελαφρύ καρδιακό επεισόδιο που υπέστη κατά την προηγούμενη προσκυνηματική του επίσκεψη στην Πόλη, για την Θρονική Εορτή του Αγ. Ανδρέα. Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος, μετά το πέρας της Ακολουθίας του Μ. Εσπερινού του Σαββάτου που χοροστάτησε ο ίδιος, καλωσόρισε με χαρά και πατρική στοργή τους επισκέπτες της Μεγάλης Εκκλησίας ανάμεσα στους οποίους βρίσκονταν ομάδα μαθητών από τη Νέα Μηχανιώνα καθώς και προσκυνητές από τη Ζάκυνθο και μίλησε με εγκαρδιότητα για τον συμπροσευχόμενο Μητροπολίτη Χρυσόστομο.

Αναφερόμενος στις συχνές επισκέψεις προσκυνητών από την Ελλάδα στο Φανάρι, υπογράμμισε χαρακτηριστικά πως επισκεπτόμενοι το Οικουμενικό Πατριαρχείο δεν επισκεπτόμαστε ένα Μουσείο, αλλά έναν τόπο που έχει σπουδαία ιστορία δεκαεπτά αιώνων. Και τόνισε με εμφατικό τρόπο πως το Φανάρι είναι ζωντανή Εκκλησία με διαρκή μαρτυρία ανά τον κόσμο και η Ρωμηοσύνη στην Πόλη θα γνωρίσει καλύτερες ημέρες συν τω χρόνω.

Παρότρυνε δε τους μαθητές να εργαστούν εντατικά και μεθοδικά ώστε να γίνουν ικανοί επιστήμονες και γενικότερα καλοί πολίτες ώστε με τις ενέργειές τους να βοηθήσουν μελλοντικά τον τόπο τους.

Λαμβάνοντας το λόγο ο Μητροπολίτης Δωδώνης, μίλησε με συγκίνηση για το λόγο που επισκέφθηκε το Φανάρι αυτή τη φορά αλλά και για την αφοσίωσή του στο Ιερό Κέντρο της Ορθοδοξίας. Αναφέρθηκε στις δυσχέρειες που κλήθηκε να αντιμετωπίσει ιστορικά η Μεγάλη Εκκλησία η οποία όμως παρά τις ενάντιες προθέσεις δεν απώλεσε το αειφεγγές φως και την αναλλοίωτη αξία της.

"Παναγιώτατε Πάτερ και Δέσποτα, Σας ευγνωμονώ για όσα αναφέρατε για την ελαχιστότητά μου. Εδώ, στο Ναό σήμερα δεν είναι μόνο τα παιδιά της Μηχανιώνας που είναι δικά σας, είναι και τα παιδιά της Ζακύνθου, οι Ζακυνθινοί είναι δικοί σας. Και είναι δικοί σας διότι εμείς εκεί μάθαμε να μην ξεχωρίζουμε σε παλαιά και νέα Ελλάδα. Τους δίδαξα και με ακολουθήσανε ότι το Οικουμενικό Πατριαρχείο είναι η Μητέρα μας και εκείνη που περικλείει όλη τη στοργή για την Εκκλησία και για τον κάθε άνθρωπο τον πονεμένο και μάλιστα περισσότερο για τον άσωτο που απόψε εορτάζει. Η Εκκλησία του Φαναρίου σταυρωμένη και διαρκώς αναστημένη εκπέμπει φως και ευλογία στον πονεμένο σύγχρονο άνθρωπο που παλεύει μέσα στα κύματα της ζωής και που βλέπει το θάρρος το δικό σας και των ολιγίστων που εδώ δίνετε καθημερινώς την μάχη για τα ζώπυρα του έθνους, όπως έλεγε κάποιος μακαρίτης. Πιστεύουμε στη αναγκαιότητα αυτής της ενότητος, Παναγιώτατε. Εμείς δεν μπορούμε να προσφέρουμε πάρα πολλά, μόνο την προσευχή μας, την αφοσίωσή μας, την πίστη μας στα ιδανικά που εκφράζει το Φανάρι. Γι΄αυτό και χαίρομαι όταν υπάρχουν άτομα, ομάδες που ξεκινούν από τη Ζάκυνθο για να ρθουν εδώ όχι, όπως είπατε ορθά, στο Μουσείο αλλά στη ζωή, στην πραγματικότητα της Ορθοδοξίας μας που ζει και παλεύει, αιώνες τώρα, μέσα σε αντίξοες συνθήκες", είπε ο Μητροπολίτης Δωδώνης και συνέχισε:

"Στις 2 του Δεκέμβρη έφευγα από δω πονεμένος από την καρδιά μου. Ο γιατρός που είναι δίπλα μου, μ΄έκανε καλά και για αμοιβή μου ζήτησε...τi μου ζήτησε! Πότε θα φιλήσει το χέρι σας. Είμαστε απόψε μαζί. Είναι γεγονός ότι το συνεδύασα μαζί με την παρουσία των Ζακυνθινών αδελφών, κληρικών και λαϊκών αλλά κυρίως ο λόγος της επισκέψεώς μου είναι να ικανοποιήσω την επιθυμία του γιατρού μου, του γιατρού που πραγματικά μέσα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, μου ξανάδωσε τις δυνάμεις να συνεχίσω. Σας ευχαριστώ, Παναγιώτατε, για όλα όσα μέχρι σήμερα έχετε κάνει για μένα. Αισθάνομαι ευγνωμοσύνη, αισθάνομαι το χρέος αυτό έναντι του Φαναρίου από τότε που κατάλαβα τον κόσμο. Από τότε που το 1959 ο Οικουμενικός Πατριάρχης, ο Αθηναγόρας, βρέθηκε στο Σινά και εγώ διατέθηκα από τη Μονή ως διακονητής του. Θυμάμαι όλους εκείνους που τον συνόδευαν. Θυμάμαι όλους τους μακαρίτες, τους σπουδαίους Πατέρες, που εδώ κράτησαν το Φανάρι αναμμένο παρά τους αέρηδες που προσπαθούσαν να το σβήσουν. Δε σβήνει ένα Φανάρι που έχει ανθρώπους που είναι έτοιμοι να θυσιαστούν. Και σεις θυσιάζεστε καθημερινώς για να το κρατήσετε αναμμένο. Σας ευγνωμονούμε για αυτή τη θυσία που κάνετε και σας υποσχόμεθα ότι η σκέψις μας θα είναι πάντοτε προς το Φανάρι, προς τη Μητέρα Εκκλησία. Εύχομαι να έχετε δύναμη και σεις και οι συνεργάτες σας από τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο, όσους αγωνίζονται σ' αυτό που σήμερα λέγεται Φανάρι".

Μετά τον Μητροπολίτη Χρυσόστομο μίλησε και ο συνοδός καθηγητής από το Σχολείο της Ν. Μηχανιώνας ο οποίος και εξέφρασε τη μεγάλη του συγκίνηση για την επίσκεψη στα σεβάσματα του Γένους και της ιστορίας μας και σημείωσε πόσο μιλά και εμπνέει η Ρωμηοσύνη σε αυτήν την Πόλη διδάσκοντας αξίες και ιδανικά που τείνουν να εκλείψουν στις ημέρες μας.

Μητροπολίτης Δωδώνης προς Υπουργό Παιδείας: "Να μου επιβεβαιώσετε ο ίδιος τι συμβαίνει, ώστε να διαπιστώσω το μέγεθος της συνεπείας σας"!...

Μόλις έγινε γνωστή η σχιζοφρενική -κατά κοινή ομολογία- απόφαση του Υπουργείου Παιδείας, Θρησκευμάτων κλπ. κλπ. να καταργηθεί το Τμήμα Προστασίας και Συντήρησης Πολιτισμικής Κληρονομιάς Ζακύνθου, στο πλαίσιο του σχεδίου "Αθηνά", ο Σεβ. Μητροπολίτης Δωδώνης κ. Χρυσόστομος απέστειλε επείγον φαξ προς τον Υπουργό κ. Αρβανιτόπουλο, ζητώντας του διευκρινήσεις, επειδή ο ίδιος ο Υπουργός -ως γνωστόν- είχε διαβεβαιώσει τον κ. Χρυσόστομο για το αντίθετο. Τον καλεί, κατά λέξη "να μου επιβεβαιώσετε ο ίδιος τι συμβαίνει, ώστε να διαπιστώσω το μέγεθος της συνεπείας σας"!... Ο δε κ. Υπουργός κώφευσε... Πολιτικός γαρ...

"ΛΟΓΟθήκη / αληθώς", 9η εκπομπή: Ο Μητροπολίτης Ζακύνθου κ. Διονύσιος για την επιστροφή του Ασώτου

Ο Νικολάκης και η Ανεραϊδοπαρμένη

Γράφει η Διονυσία Μούσουρα-Τσουκαλά 

Είναι γεγονός ότι η Ζάκυνθος γεννούσε πάντα από σπουδαίους ανθρώπους των Γραμμάτων και των Τεχνών, μέχρι απλούς, καθημερινούς ανθρώπους που ανάλωναν τη ζωή τους σε έναν διαρκή αγώνα και μια συνεχή προσπάθεια επιβίωσης, κάτι που όπως όλοι γνωρίζουμε, λόγω συνθηκών και καταστάσεων, δεν ήταν πάντα εύκολο και εφικτό!

Όμως, μέσα στην ποικιλόμορφη κοινωνία της, υπήρξαν και αξέχαστοι τύποι που το πέρασμα τους από τη ζωή και την κάπως στενή κοινωνία του Νησιού μας, με την  ιδιοσυγκρασία τους, την περίεργη μέχρι μη-αποδεκτή κοινωνικά συμπεριφορά τους,  τα παθήματα και τα καμώματα τους, έγιναν αφορμή όχι μόνο να μην περάσουν απαρατήρητοι, όχι μόνο, ίσως άθελα τους, να διασκεδάζουν τους ανθρώπους της γενιάς τους, αλλά επί πλέον και τις μετέπειτα γενιές που άκουγαν για όλα αυτά από τους μεγαλύτερους τους .

Ένας τέτοιος τύπος, ήταν και ο Νικολάκης ο Μεθύστακας ή Μπραχάμιας, δηλαδή τύπος που κυνηγούσε πολύ τον... ποδόγυρο! [μπραχάμι = γυναικάρα, πληθωρική, τροφαντή κι όλα τα... συναφή)!

Τύπος, χαρακτηριστικός, θα μπορούσαμε να πούμε, της προσεισμικής Ζακύνθου. Κανένας δε γνώριζε, όχι μόνο πούθε κρατούσε η σκούφια του, όχι μόνο αν είχε φαμελιά ή δικούς, αλλά ούτε καν πού έμενε!

Πρέπει να ήταν καμιά τριανταπενταριά χρονών περίπου, μέτριος στο ανάστημα, με την αιώνια μιλίντσια του (τραγιάσκα), σακάκι και παντελόνι που -προφανώς- όχι μόνο είχαν γνωρίσει πολύ καλύτερες μέρες και γυάλιζαν από την απλυσιά, αλλά επί πλέον, από μακριά φώναζαν ότι δεν φτιάχτηκαν απαραίτητα στα μέτρα του!

Πολύ πιθανόν, αν κρίνουμε από το τραγούδι του, να καταγόταν ή να έμενε στο Μπανάτο. Κατέβαινε στη Χώρα κάθε μέρα, δήθεν κυνηγώντας τα μπραχάμια. Δεν διακόνευε, εμφανιζόταν κάπου στους Αγίους Σαράντες(!) κι έπαιρνε σβάρνα τις ταβέρνες που τότε είχαν σαν σήμα αναγνωρίσεως τον πάγκο που εξείχε από την πόρτα, κάθετα στο δρόμο.

Μέχρι να φτάσει στο Γιοφύρι ο Νικολάκης είχε γίνει κουέτος(!), δηλαδή σκνίπα στο μεθύσι κι άρχιζε το τραγούδι όξω φωνή τρικλίζοντας πλάγια και μπρος πίσω: «Απ’ το Μπανάτο έρχομαι... σφορτσάτος (άλλη λέξη χρησιμοποιούσε αλλά... ακατάλληλη για εδώ) και τρεχάτος». Πριν πει την... κακή λέξη, κοίταζε γύρω να δει αν τον άκουγε ο κόσμος, γιατί πολλές φορές τον είχαν αρχίσει στσι στρατσίες, όταν ξεστόμιζε τη λέξη...

Μετά, άλλαζε μοτίβο... «Εις το Φό-, εις το Φόρο κατεβαίνω, τα μπραχά-, τα μπραχάμια περιμένω». Δεν ξέρω αν τα μπραχάμια κατέβαιναν να τον συναντήσουν, αλλά εκείνος, από ταβέρνα σε ταβέρνα, τρικλίζοντας και παραπατώντας αλλά και τραγουδώντας, έφτανε κοντά στο Σπιτάλιο του Κομούτου, που παλιά, ίσως υπήρξε κάτι μεταξύ Γηροκομείου ή Ευαγούς Ιδρύματος, αλλά στις μέρες του Νικολάκη, είχε καταλήξει κατάλυμα αστέγων και απόκληρων του Νησιού.

Ήταν ένα διώροφο, εγκαταλειμμένο πια, ισόγειο με έναν ακόμα όροφο κτίριο, με μεγάλους διαδρόμους και μικρά δωμάτια εκατέρωθεν των διαδρόμων. Βρισκόταν στη διασταύρωση του καντουνιού του Κάλβου και της τότε οδού Κομούτου, η οποία αντιστοιχεί  με τη σημερινή οδό Τερτσέτη. Στο ισόγειο όπου για δάπεδο είχε πατημένο χώμα, όχι ασυνήθιστο για κείνα τα χρόνια, υπήρχε ένα μεγάλο εικονοστάσι με αναμμένο πάντα καντήλι!

Ανάμεσα σε αυτούς που είχαν βρει καταφύγιο εκεί, ήταν και μια συμπαθητική γριούλα  που, παρά τις άθλιες συνθήκες της ζωής της, δεν της έλειπε ποτέ το χαμόγελο από το πρόσωπο, καθώς και η Τασία. Η Τασία ήταν μια μεγαλοκοπέλα, καθυστερημένη πνευματικά. Ήταν πάντα αμίλητη και πολύ δύσκολο να της πάρεις κουβέντα. Κανείς δεν γνώριζε την προέλευση της. Ίσως να ήταν καρπός κάποιου παράνομου έρωτα. Οι Ζακυθινοί που δεν υπολείπονταν ποτέ σε παρατσούκλια, την αποκαλούσαν, «η Ανεραϊδοπαρμένη», αφού στην απλοϊκότητα και άγνοια τους, είχαν αποφασίσει πως την είχαν πάρει οι ανεράιδες, γι’ αυτό ήταν έτσι αλαφροΐσκιωτη και ... αναμπεσμένη!

Ο Νικολάκης λοιπόν, φτάνοντας εκεί κοντά φορτσάριζε το τραγούδι του και αδιαφορώντας πια ποιος άκουγε και ποιος όχι, μια και το κρασάκι που είχε καταναλώσει του τα επέτρεπε όλα, όξω φωνή... «Έρχομαι από το Μπανάτο [………] και τρεχάτος»!!! Χάζευε η Τασία, σαλιάριζε ο Νικολάκης ο Μπραχάμιας!

Κάποτε, σ’ έναν παροξυσμό του σαλεμένου της μυαλού, γδύθηκε τσίτσιδη και καθόταν ολόγυμνη στο δρόμο και λιαζότανε...

Κάποια μέρα, ήλθε ο Νικολάκης ξεμέθυστος(!) την πήρε αγκαζέ, κι έφυγαν σ’ άλλη γη σ’ άλλα μέρη... Ποτέ δεν έμαθε κανείς τι απόγιναν...

Είχαν βρει φαίνεται τον Παράδεισο τους!!!!

Με την αγάπη μου σε όλους,

δ.μ.τ.

Υστερόγραφο: Οφείλω ευχαριστίες στον αγαπητό φίλο και παλιό συμμαθητή Ανδρέα Στάβερη-Πολυκαλά, γιατί χωρίς τις πολύτιμες, συμπληρωματικές, πληροφορίες του, δε θα ήταν μπορετή η σωστή και ακριβής περιγραφή των χαρακτήρων του κειμένου!

Ανδρέα, γνωρίζω πόσο σεμνός είσαι κι ότι δεν επιθυμούσες να αναφερθώ σε σένα, όμως, είναι αντιδεοντολογική η μη αναφορά, τουλάχιστον για μένα!   

Η εφημερίδα "Ημέρα Ζακύνθου" για τη βραδιά Ugo Foscolo του "Αληθώς"

Την περασμένη Πέμπτη, 28 Φεβρουαρίου 2013, η καθημερινή εφημερίδα ΗΜΕΡΑ ΖΑΚΥΝΘΟΥ (φύλλο 4450, σ. 10) αφιέρωσε μια σελίδα της στην βραδιά του Κέντρου Λόγου "Αληθώς" για τον Ούγκο Φώσκολο.  

Εσείς μπορείτε να δείτε το δημοσίευμα, εκτός από την ανωτέρω φωτό, στην διαδικτυακή εκδοχή της εφημερίδας, μ' ένα κλικ εδώ. Ευχαριστούμε θερμά για την προβολή!

Χαιρετισμός του Νίκου Λαλώτη, Προέδρου του Πολιτιστικού Συλλόγου Ζακύνθου «Ούγος Φώσκολος», στην βραδιά του «Αληθώς» για τον Ποιητή

  Κέντρο Λόγου ΑΛΗΘΩΣ / Παναγούλα Μπανάτου, 24.2.2013 

Αγαπητοί φίλες και φίλοι,

Εκ μέρους του Διοικητικού Συμβουλίου του Πολιτιστικού Συλλόγου «Ούγος Φώσκολος» σας καλωσορίζω στην σημερινή εκδήλωση.

Με την ευκαιρία θέλω να σας ενημερώσω για τα τελευταία ευχάριστα σημαντικά νέα του Συλλόγου μας:

1) Εκδόθηκε από την Πολεοδομία Ζακύνθου η οικοδομική άδεια για την ανέγερση του σπιτιού του Φώσκολου, στην προπολεμική του μορφή βασισμένη στα αρχιτεκτονικά σχέδια του καθηγητή και αντιπροέδρου μας Διονύση Ζήβα. Πλήρης αποκατάστασης του ιστορικού μας χρέους.

2) Παράλληλα καταλήξαμε σ’ ένα κείμενο συμφωνίας ενός μνημονίου συνεργασίας με τον Δήμο Ζακυνθίων για τη συνεργασία μας στην ανοικοδόμηση και δημιουργία του Μουσείου - Βιβλιοθήκης.

Βλέπετε για εμάς τους παλιούς προσεισμικούς προπολεμικούς Ζακυνθινούς η ανακατασκευή του ταπεινού διώροφου σπιτιού είναι εμβληματική, γιατί θα επαναφέρει στα μάτια μας όμορφες χαμένες μνήμες.

Αλλά και για τους νεότερους θα λειτουργήσει ως σημείο αναφοράς της αρχιτεκτονικής παράδοσης του νησιού μας, καθώς θα δείξει την κρυμμένη ομορφιά των λαϊκότερων συνοικιών της χώρας της Ζακύνθου.

Συγχρόνως όμως θα δημιουργηθεί ένας νέος πολιτιστικός πυρήνας που με τη σειρά του θα ενισχύσει τα γράμματα και τον πολιτισμό του νησιού μας και μέσα από τη μορφή του Φώσκολου θα μας συνδέσει με σημαντικούς ευρωπαϊκούς φορείς. Στο διεθνές πάνθεον των Μεγάλων, ξεχωρίζει περήφανα η μορφή του.

Ας μην ξεχνάμε ότι ο Φώσκολος γεννήθηκε Ζακυνθινός, βαπτίστηκε Νικόλαος, πέρασε μια ζωή αγωνιστική και πολυτάραχη γυρίζοντας ολόκληρη την  Ευρώπη, έγραψε στα ιταλικά, πέθανε στην Αγγλία, αλλά ως την τελευταία στιγμή της ζωής του Ζακυνθινός αισθανόταν και στη Ζάκυνθο επιθυμούσε να γυρίσει και να πεθάνει.

Ευχαριστώ από τη θέση αυτή τους συνοδοιπόρους μου στο Διοικητικό Συμβούλιο και όλα τα μέλη του Συλλόγου μας που εργάζονται σιωπηλά, αθόρυβα, αλλά παραγωγικά.

Ευχαριστώ επίσης την Πρεσβεία της Ιταλίας που αγκάλιασε με θέρμη τις προσπάθειές μας, καθώς και την Ελληνική Πρεσβεία της Ρώμης.

Από τη ζακυνθινή κοινωνία ζητάμε μόνον ηθική συμπαράσταση.

Μεγάλη τιμή τέλος αξίζει και στον πατέρα Παναγιώτη Καποδίστρια, που εκτός από ποιμένας και καθοδηγητής των ψυχών, με την πλούσια πολιτιστική παρουσία του και τις ενδιαφέρουσες εκδηλώσεις που οργανώνει, φωτίζει το πνεύμα μας και μας χαρίζει ανάταση και ελπίδα σε καιρούς δύσκολους και ζοφερούς.

Σας ευχόμαστε καλή επιτυχία στη φετινή σας 7^η σύναξη, την αφιερωμένη στον ποιητή.

Ολόκληρη η βραδιά Ugo Foscolo του Κέντρου Λόγου "Αληθώς", σε 6 videos

[Μαγνητοσκόπηση: Νίκος Παπαδάτος / Φωτογραφία: Ιωάννης Πορφύριος Καποδίστριας]

Η εφημερίδα "Ερμής" για την φωσκολιανή βραδιά του "Αληθώς"

Ευχαριστούμε την καθημερινή εφημερίδα της Ζακύνθου ΕΡΜΗΣ, διότι σήμερα αφιέρωσε μια σελίδα της [27.2.2013, φ. 4069, σ. 11] στο περί Ούγκου Φώσκολου αφιέρωμα του Κέντρου Λόγου Μπανάτου ΑΛΗΘΩΣ, της περασμένης Κυριακής. Μέρος αυτού του φωτορεπορτάζ μπορείτε, εξάλλου, να δείτε στην ηλεκτρονική έκδοση της ίδιας εφημερίδας, εδώ.

20 επιπλέον φωτοστιγμές από το φωσκολιανό αφιέρωμα του Κέντρου Λόγου "Αληθώς"

  Παναγούλα Μπανάτου, 24 Φεβρουαρίου 2013  

[Φωτολήψεις: Ιωάννης Πορφύριος Καποδίστριας και π. Π. Κ.]