Υποδοχή αποτμήματος Τιμίου Ξύλου και Λειψάνου της αγίας Ελένης στον Ναό της Αγίας Ματρώνης Νέας Ερυθραίας

  Σήμερα το απόγευμα  

Σήμερα το απόγευμα η Νέα Ερυθραία είχε την ευλογία να δεχθεί στον Ναό της Αγίας Ματρώνης της Χιοπολίτιδος απότμημα Τιμίου Ξύλου και Λείψανο της Αγίας Ελένης, ευγενώς μεταφερθέντα από τον Ναό των Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου Πεύκης από τον Εφημέριό του Αρχιμανδρίτη Ευστράτιο Δελατόλα. 

Τα της πνευματικής και λειτουργικής αυτής ευκαιρίας είχαν άριστα οργανωθεί από τους Εφημερίους της Αγίας Ματρώνης Αρχιμανδρίτη Σίλα Κούκιαρη και κυρίως τον προϊστάμενο του ναού Πρωτοπρεσβύτερο Γεώργιο Κωστή, τον Ζακύνθιο, ο οποίος μάλιστα είχε μετακαλέσει από τη γενέτειρά του τον Πρωτοπρεσβύτερο του Οικουμενικού Θρόνου Παναγιώτη Καποδίστρια, Γενικό Αρχιερατικό Επίτροπο Ι. Μητροπόλεως Ζακύνθου, με την συγκατάθεση του οικείου Σεβ. Μητροπολίτου Κηφισίας, Αμαρουσίου και Ωρωπού κ. Κυρίλλου. 

Άμα τη αφίξει των ιερών Κειμηλίων άρχισε το Μυστήριο του Ευχελαίου, στο τέλος του οποίου τον θείο Λόγο κήρυξε εμπνευσμένα ο π. Ευστράτιος, επισημαίνοντας την σταυροαναστάσιμη πορεία του ανθρώπου και δη του Χριστιανού στην ζωή αυτή, αποβλέποντας μάλιστα στην όντως Ζωή με τον Χριστό! 

Στη συνέχεια όλες τις στάσεις των Χαιρετισμών του Σταυρού έψαλε ο π. Παναγιώτης Καποδίστριας, ενώ ο π. Γεώργιος, καθ' όλη αυτή την ώρα ευχελαίωνε τους πολυπληθέστατους πιστούς, οι οποίοι, με την αθρόα προσέλευσή τους, απότισαν την δέουσα τιμή και προσκύνηση προς το "μακάριον ξύλον"!

Αμέσως μετά, ο παπά Γιώργης καλωσόρισε τον π. Παναγιώτη και τον κάλεσε να απευθύνει χαιρετισμό προς την Ενορία. Εκείνος τόνισε τον ευεργετικό μαγνητισμό, τον οποίο προκαλεί στους πιστούς το Τίμιο Ξύλο, κάτι που αποδεικνύεται περίτρανα από την αποψινή προσέλευση των προσκυνητών, προέτρεψε μάλιστα όλους, σε κάθε δυσκολία να ξαποσταίνουν στον Ίσκιο του Σταυρού, απ' όπου πηγάζει δροσιά και ψυχοπνευματική ξεκούραση.

Τέλος, πραγματοποιήθηκε Λιτάνευση των Λειψάνων γύρω από τον ναό και δεητικές στάσεις, ενώ ο λαός έψαλε το "Σταυρός, η ωραιότης της Εκκλησίας..." και λοιπά της μεγάλης δεσποτικής εορτής της παγκοσμίου Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού!

Υπό την παντοκρατορική παρουσία του Τιμίου Σταυρού

  Σήμερα το πρωί στο ναό της Φανερωμένης Μπανάτου  
  Φωτογραφίες: Ιωάννης Πορφύριος Καποδίστριας

Μέσα σ’ ένα ευωδιαστό περιβάλλον από τις πρασινάδες των βασιλικών, αναδυόταν, σήμερα στο ναό της Φανερωμένης μας, εδώ στο Μπανάτο, η υπέροχη και παντοκρατορική παρουσία του Τιμίου Σταυρού, καθώς εορτάσαμε ευχαριστιακά και κατανυκτικά την Ύψωσή Του. Σημειωτέον, η εορτή αυτή καθιερώθηκε μάλλον από τον ίδιο τον Μεγάλο Κωνσταντίνο, με προτροπή της μητέρας του αγίας Ελένης, αμέσως μετά την εύρεση του Τιμίου Ξύλου στα Ιεροσόλυμα, περί το 330.

Πάμπολλοι ενορίτες μας εκκλησιάστηκαν και μετέλαβαν των Αχράντων Μυστηρίων, αλλά συνάμα δεχθήκαμε ευάριθμους προσκυνητές από τη Νάουσα, οι οποίοι παραθερίζουν αυτές τις μέρες κοντά μας και ήρθαν, όλοι με έκδηλη την μακεδονίτικη ευλάβεια, για να συμμετάσχουν στην Ευχαριστιακή Σύναξή μας.

Ο Εφημέριος π. Παναγιώτης, στην ομιλία του τόνισε χαρακτηριστικά: 
          «Η θωριά του Ξύλου του Σταυρού παρηγορεί και ξεκουράζει τον κάθε κουρασμένο της καθημερινότητας. Σε κάθε φορτίο δυσκολίας μας, ένα ικετευτικό κοίταγμα -αλλά εκ βαθέων μας- προς τον Σταυρό μπορεί να συντελέσει στην αίσια μεταβολή των ψυχοσωματικών πραγμάτων μας. Ατενίζοντάς Τον, “ομολογούμεν την χάριν, κηρύττομεν τον έλεον, ου κρύπτομεν την ευεργεσίαν”, δηλαδή παραδεχόμαστε τα Άχραντα Πάθη του Κυρίου και συνάμα την Ανάστασή Του, υπό την προοπτική της διόδου όλων ημών από την όποια σταυρική εμπειρία μάς επιφυλάσσουν σταθμητοί ή αστάθμητοι παράγοντες τού εν πολλοίς αβίωτου βίου ετούτου. 
          Μάλιστα δε, κάνοντας το σημείο του Σταυρού επί του στήθους μας (ομολογιακή πράξη, την οποία ουδόλως παραλείπουμε), σφραγιζόμαστε -τρόπον τινα- με το αναγνωριστικό σήμα των Χριστιανών. Έτσι, (δια)δηλώνουμε προς κάθε κατεύθυνση ότι ανήκουμε στην μεγάλη και παγκόσμια και υπερχρονική οικογένεια των Χριστιανών, οι οποίοι είναι / είμαστε πεπεισμένοι ότι η βίωση των αναστάσιμων δωρημάτων πολύ συχνά προϋποθέτει διάβαση (πάσχα, με άλλα λόγια) από τον φρικτό Γολγοθά. 
          Βεβαίως, ας προσέξουμε: δεν πρέπει να επιζητάμε το μαρτύριο “με το στανιό”, δεν διακατεχόμαστε δηλαδή από διαθέσεις “εισπηδητικού μαρτυρίου”, αλλά πιστεύουμε και κηρύττουμε ότι ο Σταυρός μπορεί να καταστεί η σωσίβια λέμβος για την κάθε κλυδωνιζόμενη ψυχή, τον κάθε αποκαμωμένο της σκληρής και βάναυσης εποχής, στην οποία βρεθήκαμε να ζούμε».