Ο 1ος Παρακλητικός Κανόνας προς την Παναγία στον Ναό της Φανερωμένης Μπανάτου

Εσπέρας Δευτέρας, 1ης Αυγούστου 2016 

Μήνυμα της Εκκλησίας της Κύπρου για την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο

ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ

ΠΡΟΣ ΑΠΑΝ ΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ

ΤΗΣ ΑΓΙΩΤΑΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ

Τέκνα εν Κυρίω αγαπητά,

Ελεηθέντες από τον Θεό να ζήσουμε στις μέρες της σύγκλησης της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδόξου Εκκλησίας και να συμμετάσχουμε στις εργασίες της, θεωρούμε επιτακτικό ποιμαντικό καθήκον μας να ενημερώσουμε και εσάς, τον πιστό λαό του Θεού, τόσο για τις αποφάσεις που λήφθηκαν, όσο και για τη σημασία τους στη ζωή όλων μας.

Η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος της Ορθοδόξου Εκκλησίας αποτελεί συνέχεια των επτά Οικουμενικών Συνόδων, καθώς και άλλων μεγάλων τοπικών Συνόδων που ακολούθησαν, μερικές από τις οποίες έχουν το κύρος των Οικουμενικών. Τέτοιες είναι η επί Μεγάλου Φωτίου συνελθούσα, η οποία καταδίκασε την αιρετική προσθήκη του «Filioque» στο Σύμβολο της Πίστεως, και οι επί Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, οι οποίες διευκρίνισαν τη διάκριση μεταξύ θείας ουσίας και ακτίστων θείων ενεργειών στη Θεότητα.

Η προετοιμασία της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου διάρκεσε πολλά χρόνια, εντατικοποιήθηκε δε, κατά τα τελευταία πενήντα πέντε χρόνια, από το 1961, που έγινε η πρώτη Πανορθόδοξη Διάσκεψη της Ρόδου.

Η σύγκληση της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου ήταν επιτακτική ανάγκη για την Ορθόδοξη Εκκλησία για πολλούς λόγους: θα έπρεπε, πρώτα, να διακηρυχθεί με σαφήνεια ότι, παρά τις αντιξοότητες που προέκυψαν κατά τη δεύτερη χιλιετία του Χριστιανισμού, η Ορθόδοξη Εκκλησία παραμένει η Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία, η οποία κατέχει και διαφυλάσσει το πλήρωμα της Αληθείας, όπως το παρέλαβε από τον Χριστό και τους Αποστόλους. Θα έπρεπε, ύστερα, να διευκρινιστεί σε όλους ότι η ενότητα της Εκκλησίας δεν διαταράσσεται από τη διοικητική διάρθρωσή της σε δεκατέσσερις τοπικές Αυτοκέφαλες Εκκλησίες, αλλά δηλώνεται με την κοινή ομολογία της Πίστεως και την τέλεση της Θείας Ευχαριστίας και των άλλων μυστηρίων. Και τέλος, θα έπρεπε να καταστεί σαφές ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία μπορεί να συλλαμβάνει τα μηνύματα και τα προβλήματα των καιρών και να υποδεικνύει λύσεις σε αυτά.

Τα κείμενα, οι διακηρύξεις και οι αποφάσεις που αφορούσαν στα θέματα που απασχόλησαν την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο συζητήθηκαν διεξοδικά την τελευταία πεντηκονταπενταετία, συμφωνήθηκαν και υπογράφηκαν από όλες τις Ορθόδοξες Εκκλησίες. Ως εκ τούτου, η μη προσέλευση, την τελευταία στιγμή, τεσσάρων τοπικών Εκκλησιών, που οφειλόταν σε πολιτικούς, αλλά και εσωτερικούς των Εκκλησιών αυτών λόγους, δεν μειώνει καθόλου τη σημασία και το κύρος των αποφάσεων της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου. Εξ άλλου, και στις Οικουμενικές Συνόδους κάποιες τοπικές Εκκλησίες δεν προσήλθαν, χωρίς αυτό να έχει μειώσει το κύρος τους. Στη Β΄ Οικουμενική Σύνοδο, όπως είναι γνωστό, απουσίαζε η Εκκλησία της Ρώμης, η οποία τότε ήταν Ορθόδοξη και μάλιστα πρωτόθρονη και στην Γ΄ Οικουμενική Σύνοδο απουσίασε η Εκκλησία της Αντιοχείας.

Η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος ασχολήθηκε:

  1. Με επίλυση πρακτικών προβλημάτων εσωτερικής διοργάνωσης της Ορθοδόξου Εκκλησίας και επανεξέταση διατάξεων, που κρίθηκε αναγκαία, λόγω αλλαγών που επήλθαν από τότε που θεσπίστηκαν οι διατάξεις αυτές. Έτσι, εξετάστηκε πρώτα το θέμα της νηστείας. Όταν, πέραν από τον πνευματικό χαρακτήρα της νηστείας, καθορίστηκαν οι τροφές που θα χρησιμοποιούνταν στις περιόδους της, ο Χριστιανισμός εκτεινόταν γύρω από τη Μεσόγειο Θάλασσα. Γι’ αυτό και ως τέτοιες τροφές επελέγησαν εκείνες που παράγονταν από προϊόντα της περιοχής αυτής. Σήμερα η Ορθοδοξία εκτείνεται σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης. Γι’ αυτό και η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος, αφού επαναβεβαίωσε τον πνευματικό χαρακτήρα της νηστείας και την αναγκαιότητα τήρησής της, ως μέσου στον πνευματικό αγώνα των πιστών, έδωσε το δικαίωμα σε κάθε Αυτοκέφαλη Εκκλησία να ρυθμίζει τις επί μέρους διατάξεις της, ανάλογα με τις κλιματολογικές και άλλες συνθήκες της περιοχής.

Εξετάστηκε, ύστερα, το μυστήριο του γάμου και τα κωλύματά του. Σήμερα οι Ορθόδοξοι δεν ζουν μόνο σε συμπαγείς ορθόδοξες κοινωνίες, αλλά ζουν και ανάμεσα σε ετεροδόξους και ετεροθρήσκους. Η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος, αφού επαναβεβαίωσε τη διαχρονική θέση της Εκκλησίας ότι ο γάμος είναι «μυστήριο μέγα», που προσιδιάζει στη σχέση Χριστού και Εκκλησίας, ενέκρινε, παρέχουσα και πάλι σε κάθε Αυτοκέφαλη Εκκλησία το δικαίωμα να κρίνει κατά τις τοπικές συνθήκες, διατάξεις, για τέλεση γάμου μεταξύ ορθοδόξων και ετεροδόξων.

Αντιμετωπίστηκε, επίσης, η αντικανονική ύπαρξη περισσοτέρων του ενός Ορθοδόξων Επισκόπων, σε μία πόλη, όπως συμβαίνει στη Διασπορά, θέμα που προέκυψε με τη μετανάστευση ορθοδόξων πιστών τους τελευταίους αιώνες.

  2. Η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος ασχολήθηκε, επίσης, με την αποστολή της Ορθοδόξου Εκκλησίας στον σύγχρονο κόσμο, τονίζοντας την αξία και τη μοναδικότητα κάθε ανθρώπου, ως δημιουργήματος του Θεού «κατ’ εἰκόνα καὶ καθ’ ὁμοίωσιν» αυτού και τον ρόλο που καλείται ο καθένας, ως μέλος της Εκκλησίας, να διαδραματίσει. Τόνισε, επίσης, την ανάγκη του ευαγγελισμού των ανθρώπων που δεν άκουσαν ακόμη το μήνυμα του Ευαγγελίου και του συνεχούς επανευαγγελισμού των ήδη πιστευόντων. Ασχολήθηκε, επίσης, και εξέθεσε τις Ευαγγελικές αρχές απέναντι στην επιστήμη και στην τεχνολογία του καιρού μας, ενέκυψε στα θέματα της χριστιανικής παιδείας, της παγκοσμιοποίησης, των καταστροφικών πολέμων, καθώς και στο προσφυγικό πρόβλημα, το οποίο – δυστυχώς- ογκούται στις μέρες μας. Ως προς το τελευταίο, κάλεσε τους δυναμένους, να άρουν τις αιτίες που οδηγούν στην προσφυγοποίηση των ανθρώπων και να εργαστούν για την επιστροφή όλων, σε συνθήκες δικαιοσύνης, στους τόπους τους.

Ήγειρε, επίσης, φωνή διαμαρτυρίας για τον εκτοπισμό των Χριστιανών από τις αρχαίες κοιτίδες τους στη Μέση Ανατολή, ζήτησε την προστασία της θρησκευτικής ελευθερίας για κάθε άνθρωπο και καταδίκασε τον θρησκευτικό φανατισμό.

Ασχολήθηκε και με το οικολογικό πρόβλημα και κάλεσε όλους σε διαφύλαξη του περιβάλλοντος, όπως είναι και η εντολή του Θεού. Απευθύνθηκε ιδιαίτερα προς τους νέους, που είναι φορείς της παράδοσης της Ορθόδοξης Εκκλησίας και τους κάλεσε να γίνουν φύλακες της παράδοσης αυτής.

  3. Η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος ασχολήθηκε και με τις σχέσεις της Ορθοδόξου Εκκλησίας προς τον υπόλοιπο Χριστιανικό κόσμο. Στο κείμενο που ενέκρινε δηλώνεται από την αρχή η αυτοσυνειδησία της Ορθόδοξης Εκκλησίας, ότι δηλαδή αυτή αποτελεί τη Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία. Τονίζεται, επίσης, ξεκάθαρα ότι οι διάλογοι τους οποίους διεξάγει η Ορθόδοξος Εκκλησία με τις άλλες Ομολογίες δεν αποσκοπούν σε κάποιο συμβιβασμό, στα θέματα της πίστεως, αλλά σε επαναφορά όσων απεσχίσθησαν από την Ορθόδοξη Εκκλησία στην πίστη, την οποία αυτή κατέχει και διαφυλάττει.

Η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος αναγνωρίζει την ιστορική ονομασία «Εκκλησία» και για ομάδες που απεσχίσθησαν από Αυτή, χωρίς αυτό να σημαίνει αναγνώριση της ορθότητας της πίστης τους. Τούτο έπραττε και ο Μέγας Βασίλειος για τους Αρειανούς, ο Άγιος Νεκτάριος για τους Ρωμαιοκαθολικούς, πολλοί άλλοι Πατέρες της Εκκλησίας, καθώς και η πράξη της Εκκλησίας στους αιώνες που πέρασαν.

Ο Μέγας Βασίλειος απευθύνεται στον Θεό, στη Θεία Λειτουργία του, και τον παρακαλεί: «Παῦσον τὰ σχίσματα τῶν Ἐκκλησιῶν». Η υμνολογία μας σε ένα τροπάριο της Μεγάλης Δευτέρας παρακαλεί τον Θεό: «ἵνα τῆς Βασιλείας κρατύνῃ τὰ σκῆπτρα καὶ τὰς Ἐκκλησίας συνάψῃ εἰς ἕν».

Ανακοινώνοντας τα ως άνω, τέκνα εν Κυρίω αγαπητά, προτρεπόμαστε όλοι, όπως αναλογιστούμε τις ευθύνες μας μέσα στην όλη δημιουργία του Θεού και ιδιαίτερα μέσα στην Εκκλησία. Αποδεχόμενοι τις αποφάσεις της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου ως οδοδείκτες για τη ζωή μας, καλούμαστε να γίνουμε υπηρέτες του θελήματος του Θεού και συνεργοί του στην οικοδομή της Εκκλησίας.

Όλα τα κείμενα, καθώς και η Εγκύκλιος και το διάγγελμα της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου προς τον Κόσμο θα δημοσιευτούν στο προσεχές τεύχος του Περιοδικού «Απόστολος Βαρνάβας», που θα διανεμηθεί στους πιστούς.

Ἡ Χάρις τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ ἡ Ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς καὶ ἡ κοινωνία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος εἴη μετὰ πάντων ὑμῶν.

Η ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ

Ιερά Σύνοδος,

18 Ιουλίου 2016.

Στιγμές από την Αγρυπνία επί τη εισόδω στο 15αύγουστο στον Ναό της Θείας Αναλήψεως πόλεως Ζακύνθου

31 Ιουλίου | 1 Αυγούστου 2016 στον Ναό της Θείας Αναλήψεως πόλεως Ζακύνθου, λειτουργούντος του Εφημερίου Πρωτοπρεσβυτέρου Χαραλάμπους Κυπριώτη.

[Φωτο-ανταπόκριση: Ευρυδίκη Κοντογιάννη]

Η τελευταία Κυριακή του Ιουλίου 2016 στο Μπανάτο

Κυριακή Στ΄ Ματθαίου, 31 Ιουλίου 2016, στον φρεσκοβαμμένο (μαζί με το πυργοειδές καμπαναρίο) Ναό της Φανερωμένης Μπανάτου. Παρέστη συμπροσευχόμενος ο συνταξιούχος ιερέας Οικονόμος Ιωάννης Ζαρκάδης, καλός συνενορίτης μας. Έψαλαν υποδειγματικά οι ιεροψάλτες κ.κ. Δημήτρης Κάνδηλας, Ιωάννης Καραβάνης και Σπύρος Σαρατσένος. Ομίλησε επίκαιρα ο Εφημέριος π. Παναγιώτης Καποδίστριας. Ενόψει Δεκαπενταύγουστου, τέθηκε για προσκύνημα η Εικόνα της Σκοπιώτισσας Παναγίας.  

Ο "επαναπατρισμός" κειμηλίων της Δερματούσας στην παλαίφατη Μονή του Τραγακίου Ζακύνθου

Πρωί Κυριακής Στ΄ Ματθαίου, 31η Ιουλίου 2016, στην Παναγία την Δερματούσα Τραγακίου Ζακύνθου, προεστώτος του Σεβ. Μητροπολίτου Ζακύνθου κ. Διονυσίου Δ΄. Έψαλε Χορωδία υπό τον κ. Αντώνη Κλάδη. Παρέστη πλήθος κόσμου από όλο το νησί, με επικεφαλής τον Αντιπεριφερειάρχη Ζακύνθου κ. Λευτέρη Νιοτόπουλο. 

ΟΜΙΛΙΑ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΟΥ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΚΟΝΙΔΗ

(Ιερά Μονή Παναγίας Δερματούσας,  31 Ιουλίου 2016)

Σεβασμιώτατε και αγαπητοί μου Χριστιανοί,

Τελευταία ημέρα του Ιουλίου σήμερα, εν μέσω καλοκαιρινής ζέστης, αφού βρισκόμαστε στην κορύφωση της θερινής περιόδου. Όμως εδώ στο Τραγάκι, στο ιστορικό μοναστήρι της Παναγίας του Δερματά, κύματα πνευματικής δροσιάς απομακρύνουν τον καύσωνα των ημερών και περιλούζουν τις ψυχές μας. Σε αυτόν τον χώρο που πριν από αιώνες λειτουργούσε ως πνευματική κυψέλη, ως ανδρικό μοναστήρι, εμείς με τη χάρη του Θεού και την πρεσβεία της Παναγίας μας, αξιωνόμαστε συγκεντρωμένοι όλοι μαζί να τελούμε το Μέγα Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας και να γινόμαστε κοινωνοί του Σώματος και του Αίματος του Χριστού μας.  

Ξεχωριστή δε η χαρά για τους ενορίτες του Τραγακίου, διότι το μυστήριο τελείται από τον πράο και ταπεινό τη καρδία Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Ζακύνθου κ. Διονύσιο. Αποτελεί ιδιαίτερη ευλογία για το χωριό μας το γεγονός ότι ο Σεβασμιώτατος ποιμενάρχης του νησιού μας για πολλοστή φορά βρίσκεται ανάμεσα μας και λειτουργεί στο Ναό της Παναγίας μας. Εγώ προσωπικά, το εκκλησιαστικό μου συμβούλιο και οι ενορίτες μου σας ευχαριστούμε θερμά Σεβασμιώτατε για την παρουσία Σας και ευχόμαστε ο Θεός δια πρεσβειών της Παναγίας και του Αγίου μας να Σας χαρίζει μακράν ποιμαντορία και να Σας έχουμε κοντά μας υγιή και μακροημερεύοντα. 

Η σημερινή Θεία Λειτουργία αγαπητοί μου σφραγίζει και ολοκληρώνει έναν σημαντικό κύκλο της σύγχρονης ιστορίας αυτού του σημαντικού εκκλησιαστικού μνημείου. Δεν θα ήθελα να σας κουράσω αναφέροντας αυτή τη στιγμή όλο το ιστορικό της Μονής της Δερματούσας, το οποίο χάνεται στα βάθη των αιώνων, αφού μαρτυρείτε εκκλησιαστική παρουσία σε αυτό το χώρο από τον 16ο αιώνα περίπου. Όλοι γνωρίζουμε ότι μέχρι πριν από λίγα χρόνια το μοναστήρι βρισκόταν εγκαταλελειμμένο και παρουσίαζε μια εικόνα πλήρους διάλυσης. Η Παναγία όμως ηθέλησε και ο Θεός ηυδόκησε και το θαύμα έγινε, η ιστορική Μονή απέκτησε πάλι λειτουργική ζωή. Για να συντελεστεί το θαύμα ο Θεός επέλεξε κάποια πρόσωπα ώστε να συμβάλουν παντί τω τρόπω στην ανακαίνιση και επαναλειτουργία του άλλοτε Καθολικού της Μονής του Δερματά. Στα ζοφερά χρόνια της εγκατάλειψης, θεία βουλήσει, τα σημαντικότερα και πολυτιμότερα ιερά κειμήλια μεταφέρθηκαν προς φύλαξη στο χώρο του ΟΔΑΖ και του Βυζαντινού Μουσείου Ζακύνθου. Σήμερα είμαστε στην ευχάριστη θέση να παρουσιάσουμε σε όλους εσάς, αποκατεστημένα και συντηρημένα τα τελευταία ιερά κειμήλια που φυλάσσονταν στο Ναό του Αγίου Ιγνατίου στον ΟΔΑΖ, τα οποία πλέον, μετά την επιστροφή στο φυσικό τους χώρο, επαναφέρουν στο αρχαίο κάλλος την μορφή του ιστορικού Ναού, στον οποίο βρισκόμαστε. Μεταξύ των ιερών αντικειμένων που επιστράφηκαν είναι τα εξής: δύο δεσποτικές εικόνες τέμπλου (ο Χριστός Ένθρονος και η Παναγία του Δερματά με αργυρή επένδυση που αναγράφει επάνω η Κυρά του Δερματά), τέσσερις εικόνες δωδεκαόρτου (Ευαγγελισμός, Βάπτιση, Μεταμόρφωση και Σταύρωση), δύο θύρες τέμπλου (Ίδε ο άνθρωπος και ο Άγγελος βαστάζων τα σύμβολα του Πάθους), τρεις ξυλόγλυπτες επιχρυσωμένες υποθυρίδες τέμπλου, έναν Εσταυρωμένο λιτανείας που βρίσκεται πίσω από την Αγία Τράπεζα, ένα παλαιό Ευαγγέλιο με ασημένια επένδυση, ένα ασημένιο Άγιο Ποτήριο, ένα ασημένιο Δισκάριο με τον αστερίσκο, ένα παλαιό ασημένιο καντήλι, ένα μαρμάρινο Γολγοθά (βάση) του Εσταυρωμένου, ένα Χριστό (Αμνό) Επιταφίου και μία ασημένια πόρπη (ζώνη).

Η σημερινή επιστροφή των κειμηλίων, οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στο προσωπικό ενδιαφέρον, τη μέριμνα και τη φροντίδα του σημερινού Προέδρου του ΟΔΑΖ, του προσφιλή σε όλους μας δασκάλου και γνωστού για την αγάπη του στην Εκκλησία κ. Ευσταθίου Μπετίνη. Ο αγαπητός μας Στάθης, συνεχίζοντας το έργο του προκατόχου του, ενδιαφέρθηκε από την πρώτη στιγμή για την επιστροφή των κειμηλίων εδώ στην Δερματούσα και ήδη σε πρότερο χρόνο είχε μεριμνήσει για την επιστροφή κάποιων εξ αυτών. Θέλοντας να ολοκληρώσει την αρχική του βούληση πρότεινε στο Διοικητικό Συμβούλιο και έγινε ομοφώνως αποδεκτό από όλους, να επιστραφούν και τα εναπομείναντα κειμήλια. Από της θέσεως αυτής και εκφράζοντας τα αισθήματα του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου αλλά και όλων των συγχωριανών μας, θέλω να ευχαριστήσω τον κ. Μπετίνη και το Διοικητικό Συμβούλιο του ΟΔΑΖ για όλες τις ενέργειες τους, που αφορούν το χωριό μας και τη Δερματούσα, αλλά και για την αμέριστη συμπαράστασή του που εκφράστηκε εμπράκτως από την πρώτη στιγμή που ανέλαβα καθήκοντα ως εφημέριος του Τραγακίου. 

Όπως ανέφερα λίγο πριν το θαύμα της επαναλειτουργίας της Μονής συντελέστηκε μέσω πολλών προσώπων που έδρασαν ποικιλοτρόπως για την επίτευξη αυτού του στόχου. Επιτρέψτε μου να αναφέρω ονομαστικά μερικά από αυτά, οι ενέργειες των οποίων συνέβαλαν στην ολοκλήρωση αυτής της φάσης αποκατάστασης της Μονής. Μεταξύ αυτών τον Πανοσιολογιώτατο Αρχιμανδρίτη π. Διονύσιο Λυκογιάννη, τον Πρόεδρο του χωριού μας κ. Γιάννη Πομόνη, τον επίτροπο μας κ. Γιώργο Στραβοπόδη και τους χωριανούς μας κ. Ηλία Αρβανιτάκη και Διονύσιο Κολπονδίνο, οι οποίοι ο καθένας με τον τρόπο του προσέφεραν πολύτιμη βοήθεια. 

Την συντήρηση και αποκατάσταση των κειμηλίων, ανέλαβαν και πραγματοποίησαν οι αδελφοί Μάριος και Ανδρέας Θεοδόσης, οι οποίοι διακρίνονται για την επιμέλεια και την επαγγελματική τους αρτιότητα, στο δύσκολο έργο της συντήρησης ιστορικών καλλιτεχνικών δημιουργημάτων. Οι ίδιοι είχαν επιμεληθεί και την συντήρηση και αποκατάσταση των προηγούμενων κειμηλίων. Εμείς τους ευχαριστούμε θερμά και ευχόμαστε να συνεχίζουν με τον ίδιο τρόπο να διασώζουν τους καλλιτεχνικούς θησαυρούς του νησιού μας. 

Όμως αισθήματα ευγνωμοσύνης εκφράζουμε προς τις οικογένειες Διονυσίου Κάρδαρη και Αναστασίου Λούντζη, καθώς τους χωριανούς μας κ. Αναστασία Σπίνου, κ. Ανδριανή Αρβανιτάκη και κ. Νικόλαο Πομώνη-Παγάνου του Θεοδώρου, οι οποίοι ανέλαβαν μέρος της δαπάνης συντήρησης, που δυστυχώς δεν έχει καταστεί δυνατόν να εξοφληθεί πλήρως ακόμα και ευελπιστούμε στην ευγενική χορηγία όσων δύνανται και ευλαβούνται την Παναγία μας. 

Για την συμβολή τους στη σημερινή ημέρα ευχαριστούμε τους σεβαστούς πατέρες, τον Καθηγούμενο του Αγίου μας και τις αρχές του νησιού μας για την παρουσία τους, τους ιεροψάλτες, το ξενοδοχείο της περιοχής μας Sentido Louis Plagos Beach Hotel και τον διευθυντή του κ. Ευστάθιο Κωνσταντίνου, όλους όσους κοπίασαν για τον καθαρισμό και τον ευπρεπισμό του χώρου με πρωτεργάτη τον χωριανό μας κ. Φώτη Ζαφειρόπουλο, καθώς και τις κυρίες του χωριού μας, που μερίμνησαν για την παρασκευή των γλυκισμάτων που θα προσφερθούν σε όλους μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας. 

Αγαπητοί μου αδελφοί, βρισκόμαστε στο κατώφλι του εορτασμού του Πάσχα του καλοκαιριού, της Μεταστάσεως της Θεοτόκου στους ουρανούς. Από αύριο και για δέκα πέντε ημέρες η Εκκλησία μας έχει καθιερώσει καθημερινές παρακλήσεις προς την Υπεραγία Θεοτόκο. Με αυτό τον τρόπο μας δίνεται η δυνατότητα να προσευχηθούμε και να ζητήσουμε από την Παναγία Μητέρα του Χριστού μας, να πρεσβεύει στο Θεό για όλους εμάς. Με καρδιακή προσευχή εύχομαι ολοψύχως μέσα από την καρδιά μου σε όλους τους χωριανούς μας και σε όλους εσάς, τους ευλαβείς προσκυνητές της ιστορικής Μονής της Παναγίας της Δερματούσας που ευλαβικά προσέρχονται και προσκυνούν και τιμούν την Αγία Εικόνα Της, ο Θεός να χαρίζει υγεία, προκοπή βίου και δύναμη. 

Σας ευχαριστώ πολύ όλους, χρόνια πολλά και με το καλό της Παναγίας μας.