Η αντιπαράθεση στους κόλπους της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Βουλγαρίας συνεχίζεται με αμείωτη ένταση. Λίγες ώρες μετά την ανακοίνωση της δεκαπενθήμερης αργίας που του επιβλήθηκε από τη Μητρόπολη Σόφιας, ο Αρχιμανδρίτης Νικάνορος επανήλθε με ένα εκτενές δημόσιο κείμενο, το οποίο έχει χαρακτήρα μανιφέστου προς τους υποστηρικτές του.
Στο μήνυμά του εμφανίζεται βέβαιος ότι εκφράζει ένα ευρύτερο ρεύμα δυσαρέσκειας στο εσωτερικό της Βουλγαρικής Εκκλησίας, υποστηρίζοντας ότι πολλοί κληρικοί συμμερίζονται τις απόψεις του, αλλά σιωπούν υπό το βάρος διοικητικών πιέσεων και φόβου. Παράλληλα, καλεί τους υποστηρικτές του να αποφύγουν κάθε εκδήλωση μίσους ή εκδικητικότητας, επιμένοντας ότι ο αγώνας πρέπει να διεξαχθεί με πνεύμα πραότητας και ταπεινώσεως.
Το πλέον χαρακτηριστικό στοιχείο της νέας παρέμβασής του είναι ότι η αντιπαράθεση αποκτά πλέον σαφώς ευρύτερες διαστάσεις. Ο αρχιμανδρίτης κάνει λόγο για «κλοπή» τόσο του κράτους όσο και της Εκκλησίας, ενώ κλείνει το κείμενό του με την ιδιαίτερα αιχμηρή φράση: «Θα πετύχουμε, γιατί μαζί μας είναι ο Θεός, ενώ μαζί τους είναι η Μόσχα», αποδίδοντας έτσι στη σύγκρουση όχι μόνο εκκλησιαστικό αλλά και γεωπολιτικό χαρακτήρα.
Ακολουθεί η πλήρης μετάφραση της νέας δημόσιας δήλωσής του:
Φίλοι μου,
Σας ευχαριστώ όλους για τη στήριξη που εκφράσατε αυτές τις κρίσιμες ημέρες. Γνώριζα ότι υπήρχαν άνθρωποι που συμμερίζονταν την αγωνία μου για εκείνο στο οποίο έχει μετατραπεί η πατρική μας πίστη, όμως δεν περίμενα ότι θα ήσασταν τόσο πολλοί. Έχετε θάρρος· θα νικήσουμε ό,τι προέρχεται από αυτόν τον κόσμο.
Τις επόμενες ημέρες θα δείτε πώς η χριστιανική συνείδηση πολλών αδελφών μου θα πιεστεί μέσω διοικητικών μέτρων και φόβου. Εναντίον μου θα εξαναγκαστούν να σταθούν άνθρωποι στους οποίους χάρισα τα πρώτα λειτουργικά άμφια, στους οποίους έδειξα τον δρόμο της ιερατικής διακονίας, στους οποίους στάθηκα σε δύσκολες στιγμές και προσέφερα ό,τι μπορούσα για να υπηρετήσουν την Εκκλησία, ανθρώπους που βοήθησα να ξεπεράσουν καταστάσεις παρόμοιες με εκείνη στην οποία βρίσκομαι σήμερα. Ξέρετε πόσες φορές άκουσα από αδελφούς μου να λένε: «Αν δεν ήσουν εσύ, θα είχα φύγει από τη Βουλγαρική Ορθόδοξη Εκκλησία»; Τους κατανοώ όλους και δεν κρατώ κακία σε κανέναν, ούτε τους κατηγορώ επειδή θα εξαναγκαστούν να διαπράξουν μια ηθική αθλιότητα. Γιατί αυτή είναι η φύση του κομμουνιστικού ολοκληρωτικού συστήματος, το οποίο, παραδόξως, κρύφτηκε μέσα στη θρησκεία που κάποτε επιδίωξε να καταστρέψει.
Ξέρω ότι οι αδελφοί μου με στηρίζουν μέσα στην καρδιά τους και θα έρθει η ημέρα που θα πούμε ξανά μεταξύ μας: «Χριστός εν μέσω ημών». Προς το παρόν, όμως, ας φερθούν με σύνεση.
Είπαμε αρκετά τόσο εδώ, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όσο και στα μέσα ενημέρωσης. Ο συνετός άνθρωπος καταλαβαίνει και από λίγα. Τώρα μάς περιμένει δουλειά. Με πολλούς από εσάς θα συναντηθούμε και θα μιλήσουμε πρόσωπο με πρόσωπο.
Έχω μία μόνο παράκληση προς όλους. Κατανοώ την αγανάκτησή σας, κατανοώ την αποστροφή σας. Σας παρακαλώ, όμως, να διώξετε κάθε πικρία και κάθε μίσος από την καρδιά σας. Οι υψηλοί και ευγενείς στόχοι προς τους οποίους πορευόμαστε απαιτούν υψηλά και ευγενή μέσα, και πάνω απ’ όλα απαιτούν να παραμείνουμε καθαροί, ταπεινοί και πράοι στην καρδιά. Η επανάσταση συντελείται πρώτα μέσα στο μυαλό των ανθρώπων. Όλα τα υπόλοιπα είναι λεπτομέρειες…
Μας εξαπάτησαν και μας έκλεψαν το κράτος. Μας εξαπάτησαν και μας έκλεψαν και την Εκκλησία. Όμως και τα δύο θα τα πάρουμε πίσω με ήρεμη αποφασιστικότητα.
Θα τα καταφέρουμε, γιατί μαζί μας είναι ο Θεός, ενώ μαζί τους είναι η Μόσχα!
Συνεχίζουμε την καθημερινή μας ζωή…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου