Χρονικό και φωτοθήκη από την εν Φαναρίω Θρονική Εορτή του Οικουμενικού Πατριαρχείου

Πρωί 30ής Νοεμβρίου 2015, ημέρα της μνήμης του Αγίου Αποστόλου Ανδρέου του Πρωτοκλήτου, ιδρυτού της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας, προεστώτος του Οικουμενικού Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου. Παρίσταται επίσημη Αντιπροσωπεία της Εκκλησίας της Ρώμης. 

Φωτογραφίες: π. Β. Α. 

Ἡ Ἁγία τοῦ Χριστοῦ Μ. Ἐκκλησία μετά πολλῆς λαμπρότητος καί ἱεροπρεπείας ἐτίμησε τήν ἱ. μνήμην τοῦ ἱδρυτοῦ καί προστάτου αὐτῆς Ἁγίου ἐνδόξου Ἀποστόλου Ἀνδρέου τοῦ Πρωτοκλήτου, ἑορτάσασα τήν Θρονικήν αὐτῆς ἑορτήν.

Ἡ Α. Θ. Παναγιότης ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης κ. κ. Βαρθολομαῖος ἐχοροστάτησεν ἐν τῷ Π. Πατριαρχικῷ Ναῷ κατά τόν Ἑσπερινόν τῆς ἑορτῆς, τήν Κυριακήν, 29ην Νοεμβρίου, τῇ συμπροσευχῇ ἁγ. Ἀρχιερέων ἐντεῦθεν καί ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Κατ᾿ αὐτόν ἐκκλησιάσθησαν ὁ Σεβ. Καρδινάλιος κ. Reinhard Marx, Ἀρχιεπίσκοπος Μονάχου καί Freising, ὡς καί ὅμιλος ΡΚαθολικῶν καί ἐξ ἄλλων δογμάτων προσκυνητῶν Ἐπισκόπων καί ἄλλων κληρικῶν, φίλων τῆς Κινήσεως τῶν Φοκολάρι, Κληρικοί ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, Ἄρχοντες Ὀφφικιάλιοι, ὁ Ἐξοχ. κ. Νικόλαος Φίλης, Ὑπουργός Παιδείας, Ἐρεύνης καί Θρησκευμάτων, ἐκ προσώπου τῆς Ἐντίμου Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, ὁ Ἐξοχ. κ. Ἰωάννης Ἀμανατίδης, Ὑφυπουργός Ἐξωτερικῶν, καί ὁ Ἐντιμ. κ. Εὐάγγελος Σέκερης, Γεν. Πρόξενος τῆς Ἑλλάδος ἐν τῇ Πόλει.

Ἐν τῷ τέλει τοῦ Ἑσπερινοῦ ὡμίλησεν ὁ Πατριάρχης καί ἀκολούθως καλωσώρισεν, ἰταλιστί, τούς ὡς ἄνω ἐκκλησιασθέντας ἑτεροδόξους πιστούς.

Ἀκολούθως ἐδόθη ἐν τῇ αἰθούσῃ τελετῶν τῆς Ζαππείου Σχολῆς δεξίωσις ἐπί τῇ Θρονικῇ Ἑορτῇ τῆς Μητρός Ἐκκλησίας, εἰς ἥν παρέστησαν πλεῖστοι προσκεκλημένοι τῆς Α. Θ. Παναγιότητος καί τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου, οἱ ὡς ἄνω Ἐξοχ. κ. Ὑπουργοί, καί μέλη τοῦ θρησκευτικοῦ, διπλωματικοῦ, ἐκπαιδευτικοῦ, καλλιτεχνικοῦ καί ἐπιχειρηματικοῦ κόσμου τῆς πόλεως ἡμῶν, καθ᾿ ἥν ὡμίλησεν, ἀγγλιστί, ἡ Α. Θ. Παναγιότης. Ἠκολούθησεν ἐν τῷ Ἱ. Ναῷ Ἁγίας Τριάδος Σταυροδρομίου πρόγραμμα ἐκκλησιαστικῆς μουσικῆς ἐκτελεσθέν ὑπό τῆς χορῳδίας «Branko» ἐκ Νύσσης Σερβίας, παρουσίᾳ καί τοῦ ἐνταῦθα Ἐντιμ. κ. Γενικοῦ Προξένου τῆς Χώρας ταύτης.

Τήν ἐπαύριον, Δευτέραν, 30ήν τ.μ., ἡ Α. Θ. Παναγιότης προέστη τῆς Πατριαρχικῆς καί Συνοδικῆς Θείας Λειτουργίας ἐν τῷ Π. Πατριαρχικῷ Ναῷ ἐν συλλειτουργίᾳ μετά τῶν Σεβ. Μητροπολιτῶν Γέροντος Περγάμου κ. Ἰωάννου, Κωνσταντίας-Ἀμμοχώστου κ. Βασιλείου, Καρπάθου καί Κάσου κ. Ἀμβροσίου, Ἴμβρου καί Τενέδου κ. Κυρίλλου, Μιλήτου κ. Ἀποστόλου, Ντένβερ κ. Ἠσαΐου, Ἀτλάντας κ. Ἀλεξίου, Ἱεραπύτνης καί Σητείας κ. Εὐγενίου, Δαρδανελλίων κ. Νικήτα, Ντητρόϊτ κ. Νικολάου καί Γρεβενῶν κ. Δαβίδ, ἐπί παρουσίᾳ τῆς ἐπισήμου Ἀντιπροσωπείας τῆς Ἐκκλησίας Ρώμης.

Τόν θεῖον λόγον ἐκήρυξεν ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Σουηδίας καί πάσης­ Σκανδιναυΐας κ. Κλεόπας.

Ἐκκλησιάσθησαν οἱ Σεβ. Μητροπολῖται Γέρων Νικαίας κ. Κωνσταντῖνος, Γέρων Χαλκηδόνος κ. Ἀθανάσιος, Γέρων Δέρκων κ. Ἀπόστολος, Πέργης κ. Εὐάγγελος, Τρανουπόλεως κ. Γερμανός, Πριγκηποννήσων κ. Ἰάκωβος, Φιλαδελφείας κ. Μελίτων, Σεβαστείας κ. Δημήτριος, Μυριοφύτου καί Περιστάσεως κ. Εἰρηναῖος, Μύρων κ. Χρυσόστομος, Σασίμων κ. Γεννάδιος, Ἰκονίου κ. Θεόληπτος, Μπουένος Ἄϊρες κ. Ταράσιος, Κισάμου καί Σελίνου κ. Ἀμφιλόχιος, Ἱσπανίας καί Πορτογαλίας κ. Πολύκαρπος, Καλλιουπόλεως καί Μαδύτου κ. Στέφανος, Προύσης κ. Ἐλπιδοφόρος, Κυρηνείας κ. Χρυσόστομος, Κυδωνιῶν κ. Ἀθηναγόρας, Ἰωαννίνων κ. Μάξιμος, Ἀδριανουπόλεως κ. Ἀμφιλόχιος, ὁ Σεβ. Ἀρχιεπίσκοπος Ἀνθηδῶνος κ. Νεκτάριος, Ἐπίτροπος τοῦ Παναγίου Τάφου ἐνταῦθα, οἱ Θεοφιλ. Ἐπίσκοποι Λεύκης κ. Εὐμένιος, Ἀριανζοῦ κ. Βαρθολομαῖος καί Ἁλικαρνασσοῦ κ. Ἀδριανός, οἱ Σεβ. Καρδινάλιοι κ. Francis Xavier Kriengsak καί κ. Miloslav Vlk, ὁ Θεοφιλ. Ἐπίσκοπος τῶν ἐνταῦθα ΡΚαθολικῶν κ. Louis Pel￿tre, Κληρικοί ἐντεῦθεν καί ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, οἱ Ἐντιμολ. κ. κ. Θεόδωρος Ἀγγελόπουλος, Ἄρχων Μ. Λογοθέτης τῆς Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μ. Ἐκκλησίας, Γεώργιος Καλαντζῆς, Ἄρχων Ρεφερενδάριος, καί ἄλλοι Ἄρχοντες Ὀφφικιάλιοι, ὁ ἐκπρόσωπος τῆς Ἐντίμου Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως Ἐξοχ. κ. Νικόλαος Φίλης, Ὑπουργός Παιδείας, Ἐρεύνης καί Θρησκευμάτων, οἱ Ἐξοχ. κ. Ἰωάννης Ἀμανατίδης, Ὑφυπουργός Ἐξωτερικῶν, ὁ Ἐξοχ. κ. Μᾶρκος Μπόλαρης, Ἀναπληρωτής Ὑπουργός Ἀγροτικῆς Ἀναπτύξεως καί Τροφίμων, ὁ Ἐξοχ. κ. Ἀνδρέας Μιχαηλίδης, Βουλευτής ΣΥ.ΡΙΖ.Α. νομοῦ Χίου, ἐκ μέρους τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων, ὁ Ἐντιμ. κ. Εὐάγγελος Σέκερης, Γεν. Πρόξενος τῆς Ἑλλάδος ἐνταῦθα, ὁ Ἐντιμ. κ. Βίκτωρ Μαλιγκούδης καί ἡ Εὐγεν. κ. Δανάη Βασιλάκη, Πρόξενοι ἐνταῦθα, ἡ Εὐγεν. κ. Παρασκευή Χαριτίδου, Πρόξενος ἐν Ἀδριανουπόλει, ὁ Ἐντιμ. κ. Πέτρος Ἀγγελίδης, Δήμαρχος Σερρῶν, Καθηγηταί καί μαθηταί τῶν Σχολείων τῆς Ὁμογενείας, καί πλῆθος πιστῶν ἐντεῦθεν καί ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ.

Μετά τήν ἀπόλυσιν, ὁ Πατριάρχης προσεφώνησε τήν ἐπίσημον ἐκ τοῦ Βατικανοῦ Ἀντιπροσωπείαν καί ἀπήντησεν ὁ Σεβ. Καρδινάλιος κ. Kurt Koch, ὅστις ἀνέγνωσεν ἑόρτιον συγχαρητήριον Μήνυμα τῆς Α. Ἁγιότητος, τοῦ Πάπα Φραγκίσκου. 
          Τήν μεσημβρίαν παρετέθη ἐπίσημον γεῦμα εἰς ἑστιατόριον ἐν Νεοχωρίῳ, εὐλογηθέν ὑπό τοῦ Παναγιωτάτου. 
.

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης προς την ΡΚαθολική Αντιπροσωπεία κατά την Θρονική Εορτή του Φαναρίου

Χαιρετισμὸς

τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ. κ. Βαρθολομαίου

πρὸς τὴν Ἀντιπροσωπείαν τῆς Ἐκκλησίας Ρώμης 

κατὰ τὴν Θρονικήν Ἑορτὴν τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου

(Φανάριον, 30 Νοεμβρίου 2015)

Σεβασμιώτατε Καρδινάλιε κύριε Kurt Koch, μετὰ τῆς ἐντίμου Συνοδείας ὑμῶν τῆς ἀποτελούσης τὴν ἐπίσημον Ἀντιπροσωπείαν τῆς ἀδελφῆς Ἐκκλησίας τῆς Πρεσβυτέρας Ρώμης,

Σεβασμιώτατε Καρδινάλιε κύριε Reinhard Marx, Ἀρχιεπίσκοπε Μονάχου καί Freising, Πρόεδρε τῆς Συνόδου τῶν Ἐπισκόπων τῆς Γερμανίας,

Ἐν ἀγάπῃ βαθείᾳ καὶ ἐξιδιασμένῃ τιμῇ χαιρετίζομεν τὴν ἐνταῦθα παρουσίαν ὑμῶν, κομιστῶν τῆς ἀδελφικῆς ἀγάπης καὶ τῶν συγχαρητηρίων εὐχῶν τῆς Αὐτοῦ Ἁγιότητος τοῦ Πάπα Φραγκίσκου, πεφιλημένου ἡμῖν ἀδελφοῦ, πρὸς τὸν ὁποῖον ἐκφράζομεν τὰς θερμὰς εὐχαριστίας ἡμῶν προσωπικῶς καὶ τῆς καθ᾿ ἡμᾶς Ἁγιωτάτης Ἐκκλησίας Κωνσταντινουπόλεως διὰ τὴν ἐν τῷ προσώπῳ ὑμῶν φιλόφρονα συμμετοχὴν τῆς Ἐκκλησίας αὐτοῦ καὶ κατὰ τὸν ἐφετεινὸν ἑορτασμὸν τῆς Θρονικῆς ἡμῶν Ἑορτῆς. Μετ᾿ ἰδιαιτέρας χαρᾶς καὶ εὐγνωμοσύνης ἀναμιμνησκόμεθα τῆς κατὰ τὴν εὔσημον ταύτην ἡμέραν τοῦ παρελθόντος ἔτους προσωπικῆς παρουσίας τῆς Αὐτοῦ Ἁγιότητος ἐν τῷ μέσῳ ἡμῶν, διὰ τὴν ὁποίαν καὶ αὖθις ἐκφράζομεν τὰς θερμὰς ἡμῶν εὐχαριστίας, ἐκτιμῶντες αὐτὴν ὡς ἐκδήλωσιν τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ, ἡ ὁποία, κατὰ τὸν Ἀπόστολον, «συνέχει ἡμᾶς» (Β΄ Κορ. 5, 14), καὶ ὡς συμπαράστασιν καὶ στήριξιν τῆς Ἐκκλησίας ἡμῶν ἐν τῷ ἀγῶνι τῆς μαρτυρίας τοῦ Εὐαγγελίου εἰς τὸν σύγχρονον κόσμον. 

Ἡ σημερινὴ θρονικὴ ἑορτὴ τῆς ἡμετέρας Ἐκκλησίας ἀποτελεῖ ἐν πολλοῖς ἑορτὴν κοινὴν τῶν δύο Ἐκκλησιῶν, Παλαιᾶς καὶ Νέας Ρώμης. Καὶ τοῦτο διότι οἱ ἱδρυταὶ αὐτῶν, Ἀπόστολοι Πέτρος καὶ Ἀνδρέας ὑπῆρξαν κατὰ σάρκα αὐτάδελφοι, ἀλλὰ καί, κατὰ τὴν διήγησιν τοῦ ἱεροῦ Εὐαγγελίου, τὴν ὁποίαν ἠκούσαμεν ἀναγινωσκομένην κατὰ τὴν σημερινὴν Θείαν Λειτουργίαν, ἀπὸ κοινοῦ συνήντησαν τὸν Κύριον καὶ ἀνεγνώρισαν Αὐτὸν ὡς τὸν Μεσσίαν καὶ Σωτῆρα τοῦ κόσμου. Ἔκτοτε ἐπὶ μίαν περίπου χιλιετίαν αἱ δύο Ἐκκλησίαι, τὰς ὁποίας οὗτοι ἵδρυσαν διὰ τοῦ κηρύγματος καὶ τοῦ μαρτυρίου των, συνεπορεύθησαν ἐν τῇ αὐτῇ πίστει, ἡνωμέναι ἐν τῷ κοινῷ Ποτηρίῳ τῆς ζωῆς, ἔχουσαι κοινοὺς Πατέρας καὶ διδασκάλους, τιμῶσαι τοὺς αὐτοὺς ἁγίους καὶ κατ᾿ ἐξοχὴν τὴν Ὑπεραγίαν Θεοτόκον. Τὴν πλήρη ταύτην κοινωνίαν καὶ ἕνωσιν ἐπιδιώκουν ἤδη αἱ δύο αὗται Ἐκκλησίαι νὰ ἐπανεύρουν ὑπερβαίνουσαι καὶ θεραπεύουσαι τὰς ἐπενεχθείσας κατὰ τὴν δευτέραν χιλιετίαν εἰς τὸ σῶμα τῆς Ἐκκλησίας πληγὰς διὰ τοῦ διαλόγου τῆς ἀγάπης καὶ τῆς ἀληθείας, ὁ ὁποῖος ἤρξατο τῇ ἱστορικῇ πρωτοβουλίᾳ ἀοιδίμων ἡγετῶν ἀμφοτέρων τῶν Ἐκκλησιῶν καὶ συνεχίζεται, θείᾳ χάριτι, μέχρι σήμερον.

Ἐκ τῶν διαλόγων τούτων, ὁ διάλογος τῆς ἀγάπης ἤρξατο διὰ μιᾶς ἐξόχως συμβολικῆς Πράξεως ἀμφοτέρων τῶν Ἐκκλησιῶν, τῆς ἐν ἔτει 1965 ἄρσεως τῶν ἑκατέρωθεν ἀναθεμάτων, διὰ τῶν ὁποίων, κρίμασιν οἷς οἶδε Κύριος, αἱ Ἐκκλησίαι Ρώμης καὶ Κωνσταντινουπόλεως ἀπεσχίσθησαν ἀλλήλων κατὰ τὸ Σχῖσμα τοῦ 1054 μ.Χ., τὴν ἀπαρχὴν ταύτην τῶν θλιβερῶν γεγονότων, τὰ ὁποῖα ἐπηκολούθησαν εἰς τὰς σχέσεις τῶν Ἐκκλησιῶν Ἀνατολῆς καὶ Δύσεως ἐπὶ χίλια περίπου ἔτη. Τῆς ἱστορικῆς ταύτης Πράξεως τῆς ἄρσεως τῶν ἀναθεμάτων ἑορτάζομεν ἐφέτος τὴν πεντηκοστὴν ἐπέτειον δοξάζοντες τὸν Θεὸν τῆς ἀγάπης, διότι ἀπήλειψεν ἀπὸ τῶν καρδιῶν ἡμῶν πᾶν ἴχνος μνησικακίας δι᾿ ὅσα κατὰ τὴν δευτέραν χιλιετίαν διετάραξαν τὰς ἀδελφικὰς σχέσεις τῶν Ἐκκλησιῶν ἡμῶν, καὶ διὰ τῆς «καθάρσεως τῆς μνήμης» κατέστησεν αὐτὰς καὶ πάλιν «ἀδελφὰς Ἐκκλησίας» ἀποζητούσας διὰ τοῦ διαλόγου τῆς ἀληθείας τὴν πλήρη ἀποκατάστασιν τῆς ἑνότητος αὐτῶν ἐν τῇ κοινωνίᾳ τῆς Εὐχαριστιακῆς Τραπέζης. Εἴη τὸ ὄνομα Κυρίου εὐλογημένον διὰ τὴν ἀποκατασταθεῖσαν ἀγάπην, ἥτις εἴθε νὰ παραμείνῃ ἀρραγὴς εἰς τοὺς αἰῶνας! 

Τοὺς ἀγλαοὺς καρποὺς τοῦ διαλόγου τῆς ἀγάπης δρέπομεν καὶ ἀπολαμβάνομεν ἐν τῷ καθ᾿ ἡμέραν βίῳ τῶν πιστῶν ἡμῶν, ἰδίᾳ ἐν τῇ Διασπορᾷ καὶ εἰς τὰς χώρας, αἱ ὁποῖαι παραδοσιακῶς ἀνῆκον πάντοτε εἰς τὴν δικαιοδοσίαν τῆς Ἐκκλησίας Ρώμης, ἔνθα ἡ ἁρμονικὴ καὶ δημιουργικὴ συνύπαρξις καὶ συνεργασία Ρωμαιοκαθολικῶν καὶ Ὀρθοδόξων εἶναι ἰδιαιτέρως ἰσχυρά. Τοιοῦτος χῶρος ἀγαστῆς καὶ ἀδελφικῆς συνεργασίας τοῦ κλήρου καὶ τῶν πιστῶν τῶν δύο Ἐκκλησιῶν ἡμῶν εἶναι καὶ ἡ Γερμανία, διό καὶ δραττόμεθα τῆς εὐκαιρίας τῆς ἐν τῷ μέσῳ ἡμῶν παρουσίας τῆς ὑμετέρας Σεβασμιότητος, Καρδινάλιε κ. Reinhard Marx, Ἀρχιεπίσκοπε τοῦ Μονάχου καὶ τοῦ Freising καὶ Πρόεδρε τῆς Συνόδου τῶν Καθολικῶν Ἐπισκόπων τῆς Γερμανίας, ὅπως ἐκφράσωμεν πρὸς ὑμᾶς προσωπικῶς καὶ τὴν ἧς ἡγεῖσθε τοπικὴν Ἐκκλησίαν τὰς θερμὰς εὐχαριστίας τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου καὶ τῆς ἡμετέρας Μετριότητος διὰ τὴν πολλαπλῆν καὶ πολύτιμον βοήθειαν, τὴν ὁποίαν προσφέρετε πρὸς τὸν ἀγαπητὸν ἀδελφόν Μητροπολίτην Γερμανίας κ. Αὐγουστῖνον καὶ τοὺς Ὀρθοδόξους κληρικοὺς καὶ πιστοὺς αὐτοῦ, εἰς τὴν ἀπρόσκοπτον ἐπιτέλεσιν τοῦ ἔργου καὶ τῆς ἀποστολῆς αὐτῶν ἐν ἀγαστῇ συνεργασίᾳ μετὰ τῶν Ρωμαιοκαθολικῶν ἀδελφῶν των. Εἴθε ἡ ἁρμονικὴ αὕτη συνύπαρξις καὶ συνεργασία νὰ ἑδραιῶται καὶ ἀναπτύσσηται διαρκῶς καὶ περισσότερον πρὸς προαγωγὴν τῆς ἑνότητος τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ καὶ προβολὴν τοῦ μηνύματος τοῦ Εὐαγγελίου εἰς τὸν σύγχρονον κόσμον. 

Μετὰ πολλῆς προσοχῆς καὶ ἀνυστάκτου προσευχῆς παρακολουθοῦμεν ὡσαύτως ἀπὸ τοῦ ἱεροῦ τούτου Κέντρου καὶ τὴν πορείαν τοῦ "διαλόγου τῆς ἀληθείας", τοῦ ἑτέρου τούτου πυλῶνος τῶν διμερῶν σχέσεων τῶν Ἐκκλησιῶν ἡμῶν, ὅστις ἀπὸ τοῦ ἔτους 1980 καὶ ἑξῆς συνοδεύει σταθερῶς τὸν διάλογον τῆς ἀγάπης. Γνωρίζομεν καὶ ἀναγνωρίζομεν τὰς δυσκολίας, τὰς ὁποίας ὁ διάλογος οὗτος διέρχεται, ἰδίᾳ κατὰ τὴν παροῦσαν φάσιν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐξετάζονται ἀκανθώδη ζητήματα, ὡς ἐκεῖνο τοῦ Πρωτείου ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ, ἀναθαρροῦμεν ὅμως διαπιστοῦντες ὅτι ἐτέθησαν ἤδη ἰσχυραὶ καὶ ὀρθαὶ βάσεις ἀντιμετωπίσεως τοῦ θέματος ἐν τῷ ἐξαιρέτῳ κοινῷ Κειμένῳ τῆς Ραβέννης, τὸ ὁποῖον θέτει τὸ πλαίσιον καὶ τὰς προϋποθέσεις ἀσκήσεως τοῦ Πρωτείου ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ, τὸ ὁποῖον εἶναι πρωτεῖον διακονίας, ἐρριζωμένον εἰς αὐτὴν ταύτην τὴν φύσιν τῆς Ἐκκλησίας καὶ ἄκρως ἀναγκαῖον διὰ τὴν ἐπιτέλεσιν τῆς ἀποστολῆς αὐτῆς ἐν τῷ κόσμῳ. Ἐκτιμῶμεν βαθύτατα τοὺς κόπους, τοὺς ὁποίους καταβάλλει ἡ ὑμετέρα Σεβασμιότης, Καρδινάλιε κ. Kurt Koch, μετὰ τοῦ Ὀρθοδόξου συμπροέδρου τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Διαλόγου Ἱερωτάτου Μητροπολίτου Περγάμου κ. Ἰωάννου καὶ εὐχόμεθα ὅπως συνεχίσῃ ὁ Διάλογος οὗτος τὸ ἔργον αὐτοῦ, ἐνισχυόμενος ὑπὸ τῶν πλέον ἱκανῶν θεολογικῶν δυνάμεων καὶ μακρὰν οἱασδήποτε μορφῆς σκοπιμοτήτων πέραν τὴς μαρτυρίας τῆς ἀληθείας ἐν ἀγάπῃ.

Ἡ πορεία αὕτη πρὸς ἀποκατάστασιν τῆς πλήρους ἑνότητος τῶν Ἐκκλησιῶν ἡμῶν πραγματοποιεῖται ἐν τῷ μέσῳ ἑνὸς κόσμου σπαρασσομένου ὑπὸ μίσους καὶ ποικίλων ταραχῶν. Καθ᾿ ἡμέραν γινόμεθα μάρτυρες συγκρούσεων καὶ ἐπιθέσεων πολλάκις κατὰ ἀθώων ἀνθρώπων, μάλιστα δὲ καὶ ἐν ὀνόματι τοῦ Θεοῦ. Τῆς καταστάσεως ταύτης θύματα εἶναι καὶ οἱ χριστιανοὶ εἰς τοὺς τόπους, ἔνθα ἐνεφανίσθη καὶ ἡδραιώθη ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, ὑποχρεούμενοι ἄλλοτε νὰ ἐγκαταλείψουν τὰς προγονικὰς ἑστίας των καὶ ἄλλοτε νὰ ὑποστοῦν μαρτύρια καὶ αὐτὸν τὸν θάνατον. Τὸ ἀνθρώπινον πρόσωπον καὶ αὐτὴ αὕτη ἡ ἀνθρωπίνη ζωὴ τείνουν νὰ ἀπολέσουν τὴν ἀξίαν των καὶ ὁ κόσμος βυθίζεται εἰς πρωτόγνωρον σκότος. Ἡ καρδία ἡμῶν σπαράσσεται ἀπὸ πόνον καὶ ὀδύνην, καὶ ἡ προσευχὴ ἡμῶν πρὸς τὸν Θεὸν τῆς ἀγάπης ἐντείνεται ἐκζητοῦσα τὴν παρέμβασιν Αὐτοῦ. Συγχρόνως, καθίσταται πλέον ἐπιτακτικὸν τὸ χρέος ἡμῶν ὅπως ἐντείνωμεν τὰς προσπαθείας διὰ νὰ γίνωμεν οἱ εἰς Χριστὸν πιστεύοντες μάρτυρες τοῦ Εὐαγγελίου τῆς εἰρήνης καὶ τῆς ἀγάπης "ἐν μέσῳ γενεᾶς σκολιᾶς καὶ διεστραμμένης" (Φιλ. 2, 15) παρέχοντες ἡμεῖς πρῶτοι τὸ ὑπόδειγμα τῆς καταλλαγῆς καὶ τῆς ἀγάπης. Οὐδέποτε, ἴσως, ἄλλοτε ἡ ἀποκατάστασις τῆς ἑνότητος τῶν χριστιανῶν ἦτο τόσον ἐπιτακτικὴ καὶ ἐπιβεβλημένη ὅσον σήμερον. 

Εἴθε ὁ Κύριος, διὰ πρεσβειῶν τοῦ σήμερον ἑορταζομένου Ἀποστόλου Του Ἁγίου Ἀνδρέου τοῦ Πρωτοκλήτου καὶ τοῦ αὐταδέλφου αὐτοῦ Ἀποστόλου Ἁγίου Πέτρου, ἐπὶ τοῦ κηρύγματος καὶ τοῦ μαρτυρίου τῶν ὁποίων ἐθεμελιώθησαν αἱ Ἐκκλησίαι ἡμῶν, νὰ αὐξήσῃ τὴν συνδέουσαν ἡμᾶς ἀγάπην ἐν τῷ συνδέσμῳ τῆς εἰρήνης ἐπ᾿ ἀγαθῷ τοῦ δεινῶς δοκιμαζομένου σήμερον ἀνθρώπου καὶ πρὸς δόξαν τοῦ ἐν Τριάδι Θεοῦ ἡμῶν.

Μετὰ τῶν σκέψεων καὶ αἰσθημάτων τούτων ὑποδεχόμεθα ὑμᾶς ἐν τῷ μέσῳ ἡμῶν κατὰ τὴν εὔσημον ἡμέραν ταύτην, εὐχαριστοῦντες καὶ αὖθις ἀπὸ καρδίας ὑμᾶς τε καὶ τὸν ἀποστείλαντα ὑμᾶς Ἁγιώτατον ἀδελφὸν Ἐπίσκοπον Ρώμης σὺν πάσῃ τῇ Ἐκκλησίᾳ αὐτοῦ.

"Ὁ Θεὸς τῆς ἀγάπης καὶ τῆς εἰρήνης ἔσται μεθ᾿ ἡμῶν" (πρβλ. Β΄ Κορ. 13, 11). Ἀμήν!

Η μνήμη του αγίου νεοϊερομάρτυρος Φιλουμένου εν Βανάτω

Ναός Φανερωμένης Μπανάτου, πρωί Κυριακής, 29ης Νοεμβρίου 2015 

Σήμερα το πρωί, κατά την κυριακάτικη Ευχαριστιακή Σύναξη της Ενορίας μας, στον ναό της Φανερωμένης, τιμήθηκε δεόντως η μνήμη του νέου ιερομάρτυρα Φιλουμένου του Αγιοταφίτου, ο οποίος μαρτύρησε διά τσεκουριού, στις 29 Νοεμβρίου 1979, στο προσκύνημα του Φρέατος του Ιακώβ. 

Ο λειτουργός Εφημέριος π. Παναγιώτης Καποδίστριας, ομιλώντας προς το εκκλησίασμα, αναφέρθηκε συνοπτικά στον βίο και το μαρτύριο του Κυπρίου αυτού Φύλακα των Αγίων Τόπων, επιμένοντας κυρίως στο ότι, επιδεικνύοντας απόλυτη αυταπάρνηση, δεν εγκατέλειψε την πνευματική έπαλξη του Φρέατος του Ιακώβ, όταν ξανά και ξανά του ζητήθηκε να φύγει, αλλά έμεινε εκεί στερρός φρουρός του προσκυνήματος, εφ' ώ ετάχθη, ώσπου φανατικοί σιωνιστές τον κατακρεούργησαν με τσεκουριές, το δε αίμα του εντέλει τον καταξίωσε πλάι στον Κύριο των Δυνάμεων, τον Κύριο της Δόξας, για την αγάπη του Οποίου χύθηκε. 

Οι εκκλησιασθέντες σήμερα εν Βανάτω είχαν την εξαιρετική ευκαιρία να προσκυνήσουν λείψανο δέρματος του Αγίου Φιλουμένου, το οποίο απέκτησε ο π. Παναγιώτης άμα τη ανακομιδή του Ιερομάρτυρος, τα Χριστούγεννα του 1984 και καθ' όλο το διαρρεύσαν διάστημα -έως την ευλογητή αγιοκατάταξή του- φύλαγε ως ιερό θησαυρό. Όταν το 2009 έγινε πλέον η διακήρυξή του ως Μάρτυρος της Σιωνίτιδος Εκκλησίας, ετέθη για πρώτη φορά σε προσκύνημα κατά την πρώτη τιμή που του απεδόθη, την Κυριακή 29 Νοεμβρίου 2009, στον Ναό της Παναγούλας Μπανάτου. Τα της θείας Λειτουργίας εκείνης της παλαιάς προ εξαετίας εορτής, μπορείτε να ξαναδείτε ΕΔΩ!

Στη σημερινή Λειτουργία συμμετείχε ο Διάκονος Ιωάννης Ρένεσης, ενώ το ψαλτήρι τίμησαν οι Ιεροψάλτες μας κ.κ. Δημήτρης Κάνδηλας, Χρυσοβαλάντης Δρογγίτης και οι βοηθοί τους. 

Αναστατικές στιγμές κυριακάτικης θείας Λειτουργίας στην Αδριανούπολη

Πρωί Κυριακής, 29ης Νοεμβρίου 2015, στον Ναό του Αγίου Γεωργίου Αδριανουπόλεως. Προεστός ο οικείος Μητροπολίτης του Οικουμενικού Θρόνου Σεβ. Αδριανουπόλεως κ. Αμφιλόχιος. Παρόντες ο Αρχιμανδρίτης Βαρθολομαίος Αστεριάδης, η Πρόξενος της Ελλάδας στην Αδριανούπολη και ευάριθμοι προσκυνητές.