Γεώργιος Μπίζος, ο "Παππούς" του Ελληνισμού στη Νότιο Αφρική

Μεγάλη κι εμβληματική μορφή ο Μεσσήνιος Γεώργιος Μπίζος (George Bizos) στη Νότιο Αφρική. "Παππού" τον προσφωνούν σεβαστικά οι νεότεροι Έλληνες.

Υπήρξε -ως γνωστόν- ο έμπιστος δικηγόρος και αφοσιωμένος φίλος του αγωνιστή της Δημοκρατίας Nelson Mandela κατά τις πέτρινες και οργισμένες ημέρες του Απαρτχάιντ και μετά την κατάλυσή του.

Υπηρέτησε πάντα και αδιάπτωτα τον τόπο της αποδημίας του σε κορυφαίες μάλιστα στιγμές της νοτιοαφρικανικής ιστορίας, αλλά δεν έπαψε ούτε μια στιγμή να εκφράζει τις υψηλές και απαράβατες αξίες της ελληνικής πατρίδας. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι κατά την διάρκεια της φυλάκισης Μαντέλα, ο Μπίζος τού κρατούσε συντροφιά κάποιες στιγμές, διαβάζοντας και μεταφράζοντάς του Διονύσιο Σολωμό.

Ομιλώντας το περασμένο Σάββατο ως Εισηγητής στο Συνέδριο για την Διασπορά και την προσφορά της στη νοτιοαφρικανική κοινωνία (Σχολή SAHETI, 5.6.2010) , με θέμα "Ο Έλληνας της Διασποράς και η συμβολή του στη μετάβαση της χώρας στη Δημοκρατία", αναφέρθηκε στην οικονομική κρίση που βιώνει η μητροπολιτική Ελλάδα κι εξέφρασε την πεποίθησή του ότι όλα θα πάνε καλύτερα με τη σύμπνοια και υπερπροσπάθεια όλων. "Στενοχωρούμεθα για το μέλλον της Ελλάδας", είπε, για να καταλήξει: "Είμαι ένας απ' αυτούς, ο οποίος πιστεύει ότι ό,τι να έχει γίνει, η Ελλάδα θα μείνει ελληνική"!

Φωτοστιγμές από το Συλλείτουργο για τα 70χρονα των Ελλήνων στο Germiston Joburg

Κλήση και Αποστολή

Ομιλία του Πρωτοπρεσβυτέρου Παναγιώτη Ν. Καποδίστρια,

κατά τη Θεία Λειτουργία της Κυριακής, 6ης Ιουνίου 2010,

στον Ιερό Ναό Τιμίου Προδρόμου Germiston, Johannesburg – South Africa

* * *

Προερχόμενος από τη Ζάκυνθο, το νησί των Αγίων και των Ποιητών, ως ταπεινός συμμέτοχος στις εορτές για τα 70 χρόνια της Ελληνικής Κοινότητας, εδώ στο Germiston της μεγαλουπόλεως του Johannesburg, μετά μεγάλης χαράς δανείζομαι το δικαίωμα του άμβωνα από τον Εφημέριό Σας, πολυαγαπητό συναδελφό Αρχιμανδρίτη Ιωάννη Τσαφταρίδη τον Ζακύνθιο και, με την ευλογία του οικείου Μητροπολίτου Σεβ. Ιωαννουπόλεως και Πρετορίας κ. Σεραφείμ, προβαίνω στην εξωτερίκευση ορισμένων συνοπτικών θεολογικών σκέψεων. Αφορμή λαμβάνω από μια φράση -την κεντρικότερη- του σημερινού ευαγγελικού αναγνώσματος, το οποίο περιγράφει την κλήση από τον Ιησού των τεσσάρων πρώτων μαθητών του, δηλαδή του Πέτρου, του Ανδρέα, του Ιακώβου και του Ιωάννη.

«Δεύτε οπίσω μου και ποιήσω υμάς αλιείς ανθρώπων. Οι δε ευθέως αφέντες τα δίκτυα ηκολούθησαν αυτώ». (Μτ 4, 29-20)

Ο Θεός, αγαπητοί μου, υπάρχοντας σε μιαν υπερμακαριότητα, κάνει την ύψιστη τιμή στον άνθρωπο να τού χορηγεί την ύπαρξη, την πνοή της ζωής. Όντας Εκείνος η πηγή της Αγάπης, η αυτοΑγάπη, επιθυμεί το πλάσμα του μέτοχο της αγιότητας και της δόξας Του. Με τρόπο αγαπητικό λοιπόν κάθε στιγμή μάς απευθύνει πρόσκληση, ώστε να καταστούμε κοινωνοί των Μυστηρίων Του. Καθίσταται όλα για χάρη μας, μέχρι παθών και θανάτου και τάφου. Θα ημπορούσε να πει στον καθένα μας, δια στόματος Ιωάννου του Χρυσοστόμου:

«Εγώ πατήρ, εγώ νυμφίος, εγώ οικία, εγώ τροφεύς, εγώ ρίζα, εγώ θεμέλιος. Παν όπερ αν θέλης εγώ. Μηδενός εν χρεία καταστής. Εγώ δουλεύσω. Ήλθον γαρ διακονήσαι, ου διακονηθήναι. Εγώ και φίλος και ξένος και κεφαλή και αδελφός και αδελφή και μήτηρ. Πάντα εγώ. Μόνον οικείως έχε προς εμέ. Εγώ πένης διά σε και αλήτης διά σε, επί σταυρού διά σε, επί τάφου διά σε, άνω υπέρ σού εντυγχάνω τω Πατρί. Κάτω υπέρ σού πρεσβευτής παραγέγονα παρά του Πατρός. Πάντα μοι συ και αδελφός και συγκληρονόμος και φίλος και μέλος. Τι πλέον θέλεις;»

Δεδομένων όλων αυτών των θείων ενεργημάτων, καλεί τους ανθρώπους να Τον ακολουθήσουν: «Δεύτε οπίσω μου», λέγει και ξαναλέγει! Είναι η φωνή, που άκουσαν οι βιοπαλαιστές ψαράδες της Γεννησαρέτ και κατέστησαν ευχαρίστως Μαθητές Του και ύστερα Απόστολοί Του στην Οικουμένη. Είναι η φωνή της Εκκλησίας από τότε μέχρι σήμερα, μια πρόσκληση που αφορά στους ανθρώπους όλων των καιρών.

Άραγε πόσοι από εμάς ανταποκρινόμαστε σε αυτή την κλήση; Πόσοι ανοίγουμε τις ερμητικά σφαλισμένες θύρες της ψυχής μας, ώστε να πλημμυρίσει από «φως (…) αγίας δόξης», από αλήθεια και ελπίδα; Τριγύρω μας αναρίθμητες φωνές / κραυγές μάς καλούν δελεαστικά. Φωνές συνήθως γοητευτικές, που εκπορεύονται όμως από δυνάμεις αποπροσανατολιστικές, δουλοποιητικές, δηλητηριώδεις, οι οποίες πάντως πασχίζουν να λεκιάσουν την καθαρότητα του ανθρώπινου Προσώπου.

Γι’ αυτό και στους σύγχρονους καιρούς είναι επείγουσα η ανάγκη ν’ ανταποκριθούμε θετικά στην πρόσκληση του Κυρίου και να Τον ακολουθήσουμε, όχι ως οπαδοί, αλλά ως φίλοι Του. Πρόκειται για μια κλήση εξόχως καθαρή και ανυστερόβουλη. Δεν έχει να κάμει με γήινες προσκλήσεις ή οπαδοποιήσεις, επειδή ο Θεός μας υπέρκειται κάθε γήινης εξουσίας, εφόσον είναι (κατά τον Ψαλμωδό) «Κύριος των κυρίων» και «Θεός των θεών». Σήμερα μάλιστα, που η διεθνής κατάσταση διακρίνεται από αυξημένη ανασφάλεια, τα δε προβλήματα του κόσμου έχουν επίφοβα ογκωθεί, ο μόνος δρόμος, η μόνη διέξοδος είναι και παραμένει η επανασυσπείρωσή μας μέσα στο ίδιο με Εκείνον Σώμα, την Εκκλησία Του.

Αλλά δεν αρκεί θεωρητικά μόνον να υποκλιθούμε στην δύναμη του Σταυρού. «Παρακαλώ ουν υμάς (…) αξίως περιπατήσαι της κλήσεως ής εκλήθητε», προτρέπει ο Απόστολος Παύλος (Εφ 4, 1). Δεν αρκεί πλέον η τυπική ομολογία ότι είμαστε «Χριστιανοί». Οφείλουμε «αξίως» να βιώνουμε το προτέρημά μας αυτό. Να φλέγεται η ύπαρξη μας από τον πόθο της συνάφειας με το θείον, αποδεικνύοντάς το στην κάθε κίνησή μας. Οι αυθεντικοί διάκονοι του Ευαγγελίου ζουν με τέτοια προσοχή και ακρίβεια, ώστε ο βίος και η πολιτεία τους, η κάθε έκφανσή τους, αποτελούν πρότυπο για μίμηση. Δεν δείχνουν απλώς τον δρόμο της ποιοτικής / πνευματικής ανόδου, αλλά τον βαδίζουν πρώτοι αυτοί. Οι πρώην Ψαράδες δεν αποδέχθηκαν απλώς την Κλήση του Ιησού, αλλά αναδείχθηκαν Απόστολοι στα πέρατα της τότε γνωστής οικουμένης. Το «Δεύτε οπίσω μου» έγινε η απαρχή μιας ζωής ουσιαστικής. Ολοπρόθυμα Τον ακολούθησαν, αλλά δεν περιορίσθηκαν μόνο σε αυτό. Θεώρησαν ότι είχαν την υποχρέωση να διαδώσουν την φωτοφόρο εμπειρία τους!

Η ιδιότητα του αυθεντικού πιστού, αγαπητοί μου, είναι άρρηκτα συνδεμένη με το αποστολικό χρέος. Δεν φθάνει μονάχα να πιστέψουμε στον Θεό, έχουμε υποχρέωση να μεταδώσουμε το βίωμα. Ουδείς άγιος κράτησε ιδιωτική την αλήθεια του Ευαγγελίου, την οποία προσέλαβε. Αντίθετα, πάσχισε να μεταδώσει τον θείο Λόγο, θυσιάσθηκε γι’ Αυτόν.

Στην δισχιλιετή πορεία του Χριστιανισμού μέσα στην ιστορική ροή, έργο της Εκκλησίας υπήρξε πάντοτε η μετάγγιση του ζωοποιού Αίματος του Χριστού στις αναιμικές φλέβες της ανθρωπότητας. Άλλωστε, η Ιεραποστολή υπήρξε βασική εντολή του Κυρίου: «Πορευθέντες (…), μαθητεύσατε πάντα τα έθνη».

Αγαπητοί μου,

Ο σημερινός κόσμος συνεχίζει να έχει χρεία από ικανούς κι ένθερμους Αποστόλους Χριστού. Αφού λοιπόν ανταποκριθούμε με όλη την καρδιά μας στο «Δεύτε οπίσω μου», ωσάν τους νεοσύλλεκτους Μαθητές κι εμείς, ας αγωνισθούμε, ο καθένας με τον δικό του προσωπικό τρόπο, για την επικράτηση των θείων Αληθειών προς πάσα κατεύθυνση, ώστε να ταυτισθεί επιτέλους η Ορθοδοξία με την Ορθοπραξία μας!

Φωτοστιγμιότυπα από τη Συναυλία "Ταξίδι με το χρόνο στο φως του πελάγου" στο Joburg

Σπουδαία η Συναυλία χθες το βράδυ στο Germiston του Johannesburg, για τα 70 χρόνια της Ελληνικής Κοινότητας. Επρόκειτο για ένα μεγάλο αφιέρωμα στην ιστορία της ελληνικής μουσικής παράδοσης και κληρονομιάς. 137 οι συντελεστές της μεγαλεπήβολης αυτής προσπάθειας, η οποία στέφθηκε από περιφανή επιτυχία. Από νήπια έως μεσήλικες, με ταλέντο στη μουσική και στον χορό, ένωσαν τις δυνάμεις τους, υλοποιώντας τις ιδέες του παπα Γιάννη Τσαφταρίδη και παρήγαγαν ουσιαστικό Πολιτισμό, συγκινώντας τους ενθουσιασμένους Έλληνες, που γέμισαν ασφυκτικά τη μεγάλη κοινοτική αίθουσα, καταχειροκροτώντας τα παιδιά τους.

Στο φουαγιέ της Κοινοτικής Αίθουσας λειτουργούσε αξιοπρόσεκτη Έκθεση έργων τέχνης μελών και φίλων της Κοινότητας.

Στιγμές από το Συνέδριο "Έλληνες της Διασποράς και η προσφορά τους στη νοτιοαφρικανική κοινωνία"

Πραγματοποιήθηκε σήμερα το πρωί στη Σχολή SAHETI Joburg το Συνέδριο με θέμα "Έλληνες της Διασποράς και η προσφορά τους στη νοτιοαφρικανική κοινωνία", το οποίο διοργανώθηκε από την Ελληνική Κοινότητα Germiston, με πρωτοστάτη τον Εφημέριό της Αρχιμανδρίτη Ιωάννη Τσαφταρίδη, για τα 70 χρόνια παρουσίας της στη Νότιο Αφρική.

Στην αρχή διαβάστηκαν μηνύματα του Πάπα και Πατριάρχη Αλεξανδρείας κ.κ. Θεοδώρου Β΄,  του Πρωθυπουργού της Ελλάδας κ. Γιώργου Παπανδρέου, του Προέδρου της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης κ. Αντώνη Σαμαρά, του Προέδρου της Βουλής των Ελλήνων κ. Φίλιππου Πετσάλνικου, του Μητροπολίτη Ιωαννουπόλεως και Πρετορίας κ. Σεραφείμ, ενώ χαιρέτησαν η Γενική Πρόξενος της Ελλάδας στην πόλη κ. Βασιλική Γούναρη και άλλοι παράγοντες των Ομογενών.

Την κήρυξη των εργασιών έκαμε η βουλευτής του ΠΑ.ΣΟ.Κ. κ. Άρια Αγάτσα.

Πρώτος μίλησε ο κ. Γεώργιος Μπίζος, δικηγόρος του Μαντέλα, με θέμα: "Ο Έλληνας της Διασποράς και η συμβολή τλου στη μετάβαση της χώρας στη Δημοκρατία".

Ακολούθησαν οι εξής εισηγήσεις: α) π. Παναγιώτης Καποδίστριας, με θέμα: "Κηρύσσοντας Ορθοδοξία στις αφρικανικές κοινωνίες. Μια άγνωστη συνέντευξη του Πάπα και Πατριάρχη Αλεξανδρείας Παρθενίου Γ΄".

β) Αναστασία Κρυσταλλίδη, Διευθύντρια Σχολής SAHETI: "Η Ελληνίδα της Διασποράς. Πορεία, ένταξη και διατήρηση της ελληνικής ταυτότητας στη χώρα διαμονής". 

γ) Άρια Αγάτσα, Βουλευτής: "Παιδεία ομογενών στη σύγχρονη πραγματικότητα".

δ) Χάρης Κουβέλης, Αντιπρόεδρος ΣΑΕ: "Έλληνες της Διασποράς στην τοπική αυτοδιοίκηση".

ε) Μηνάς Κωνσταντόπουλος, δημοσιογράφος: "Η ιστορία του Έλληνα της Διασποράς ως θεματοφύλακας αξιών και παραδόσεων".

Ακολούθησαν εισηγήσεις από νέους της Ομογένειας: Του Δημήτρη Βαφειάδη, προέδρου της νεολαίας ΣΑΕ και νεολαίας HIP, του Θείου Παππά, Προέδρου του Φοιτητικού Συνδέσμου NAHYSOSA και από Ομάδα εργασίας των μαθητών της Σχολής SAHETI.

Φιλικά στην προξενική κατοικία

Χθες το βράδυ, προς τιμήν των εξ Ελλάδος φιλοξενουμένων της Ελληνικής Κοινότητας Τζάρμιστον και Περιχώρων του Γιοχάνεσμπουργκ, η Γενική Πρόξενος της Ελλάδας στην πόλη κ. Βασιλική Γούναρη, παρέθεσε δείπνο στην προξενική κατοικία.

Στον Δείπνο παρεκάθισαν επίσης διάφοροι παράγοντες της Ομογένειας, μεταξύ των οποίων ο ζωντανός μύθος των Ελλήνων στη Νότιο Αφρική και των αγωνιστών Αφρικανών κ. Γεώργιος Μπίζος, δικηγόρος και συνοδοιπόρος του Νέλσον Μαντέλα (στη φωτό δεξιά).

Από αριστερά, με τον κ. Πρέσβη της Ελλάδας στη Νότιο Αφρική, την κ. Πρόξενο και τον σύζυγό της.

Από δεξιά: Ο Αρχιμανδρίτης Ιωάννης Τσαφταρίδης, ψυχή των εκδηλώσεων, ο Πρέσβης της Κύπρου στη Νότιο Αφρική, η Βουλευτής του ΠΑ.ΣΟ.Κ. κ. Άρια Αγάτσα, και ο βιομήχανος κ. Μάριος Νομικός.

Στη φωτό, με τον κ. Γεώργιο Μπίζο, τον Πρέσβη της Σερβίας στη Νότιο Αφρική και τη σύζυγο τού δεύτερου.

Ανοιξιάτικα σπίτια του Μπανάτου και όχι μόνο

Γράφει η Διονυσία Μούσουρα-Τσουκαλά

Πρώτη του Ιουνίου σήμερα, Καλό μας Μήνα, Καλό Καλοκαίρι σε εσάς, Καλό Χειμώνα σε εμάς εδώ στο Νότο. Η αλήθεια είναι πως μπήκε κάπως φουριόζος ο Χειμώνας, με πολλές παγωνιές και κρύα και ελάχιστες βροχές. Να δούμε πώς θα πάει, αρχές είν΄ ακόμα.

Μέσα στη δική μας παγωνιά εδώ, όαση και ζεστασιά τα ανοιξιάτικα σπίτια του Μπανάτου, που με τόση αγάπη και φροντίδα, φωτογράφισε κι ανάρτησε ο αγαπητός π. Παναγιώτης! Τα κοίταξα τα ξανακοίταξα με νοσταλγία περισσή κι αγάπη περισσότερη... Κάποια από αυτά μού φάνηκαν γνώριμα, ένα μάλιστα, ανήκει σε αγαπημένα ξαδέλφια! Μαζί με τη ματιά πλανήθηκε, τι άλλο, και η σκέψη βλέποντας τα. Μερικά είναι τόσο όμορφα, μεγαλόπρεπα, επιβλητικά, σωστά στολίδια του χωριού μας! Θαύμασα το στιλ, την αρχιτεκτονική, την εμφάνιση και το μέγεθος!

Μα, συχωρέστε με, περισσότερο στάθηκα στα σπίτια τα μικρά, τα ταπεινά, πλημμυρισμένα από ανθισμένες μπουκαμβίλιες και άλλα λουλούδια όμορφα και μυρωδάτα, αυτά τα κοίταξα με περισσότερη νοσταλγία... Νάναι τάχα γιατί με αυτά ταυτίζομαι; Νάναι τάχα γιατί -κατά τη γνώμη μου μόνο- αποπνέουν περισσότερη ζεστασιά και σε τραβούν κοντά τους, να φωνάξεις τη γειτόνισσα, τη χωριανή, τη φίλη, να της πεις μια καλημέρα καρδιάς, να ανοίξει διάπλατα την πόρτα όπως τότε παλιά και να πιάσεις κουβέντα για τα απλά, τα καθημερινά; Να ρωτήσεις τι κάνει το παιδί της, που ήταν αδιάθετο χθες γιατί έβηχε πολύ, αν έφυγε ο άνδρας για το χωράφι, το αμπέλι, τις ελιές, ανάλογα με την εποχή, ή για τη Χώρα, ακόμα και πιο προσωπικές ερωτήσεις, όπως, τι καλά μαγειρεύουμε σήμερα; Και με την ίδια απλότητα και ανθρωπιά να γνοιαστεί κι εκείνη για σένα, να σε ρωτήσει για ό,τι ξέρει πως σε απασχολεί.

Ορθάνοιχτες οι πόρτες πάντα στα σπίτια τα μικρά, τα ταπεινά...Δε χρειάζεται να τηλεφωνήσεις πρώτα, για να ρωτήσεις, αν μπορείς να περάσεις για λίγο, έτσι να τα πείτε. Δε χρειάζεται να περάσεις πρώτα από... έλεγχο μέσω της security camera, δηλαδή του... ηλεκτρονικού φύλακα, που έχουν εγκαταστήσει για να μπορούν να αποφασίζουν σε ποιον θα ανοίξουν την πόρτα και σε ποιον θα προσποιηθούν ότι απουσιάζουν. Ξέρω, ξέρω, άλλαξαν τα χρόνια και οι εποχές... Δεν είναι τόσο αθώοι πια οι άνθρωποι κι ο διπλανός σου δεν είναι απαραίτητα ο «χωριανός» σου, ο δικός σου, αυτός που από τα γεννοφάσκια σου γνώριζες κι εμπιστευόσουν...

Πάλι άλλες σκέψεις με πήραν. Άραγε πόσοι άνθρωποι κατοικούν μέσα σε αυτά τα μεγαθήρια; Πόσο χώρο, αλήθεια, χρειαζόμαστε για να νιώθουμε άνετα; Κι αν χρειαζόμαστε, έναν... όροφο έκαστος, αναρωτηθήκατε ποτέ γιατί αυτό; Μήπως για να μην... συναντιόμαστε με τους ανθρώπους της καρδιάς μας παρά στη χάση και στη φέξη; Γίναμε στ’ αλήθεια τόσο μοναχικά όντα, που δεν ανεχόμαστε να βλέπουμε και να... έχουμε στα πόδια μας ούτε τους αποκλειστικούς της φαμελιάς μας και έχουμε ανάγκη από ξεχωριστό, δικό του χώρο ο καθένας; Μα, αν είναι έτσι, τότε ποιο το νόημα της οικογένειας πια; Σε πόσα από αυτά τα μεγάλα σπιτικά μαζεύεται η οικογένεια για να φάνε μαζί, να μιλήσουν, να μοιραστούν τις ασχολίες και τις έγνοιες τους και το πώς πήγε η μέρα τους; Μήπως, παίρνει ο καθένας το πιάτο του και πηγαίνει στο...δικό του χώρο να φάει όπου ταυτόχρονα βλέπει στην τηλεόραση το αγαπημένο του πρόγραμμα και εκνευρίζεται αν του απευθύνουν το λόγο γιατί τον/την ενοχλούν; Κι αν κάθονται όλοι μαζί, πόσοι τάχα, σε ποιο δωμάτιο του τριώροφου - τετραώροφου σπιτιού και σε πόσο μεγάλο τραπέζι αφού οι περισσότερες οικογένειες σήμερα δεν αριθμούν πάνω από 4 βία 6 άτομα; Πόσο χώρο και πόσο μεγάλο τραπέζι αλήθεια χρειάζονται τόσα λίγα άτομα που τα δένει ο ζεστός και ακατάλυτος δεσμός του αίματος;

Ακόμα κάτι. Στα πρόσφατα ταξίδια μου (μιλάμε για τα τελευταία δέκα περίπου χρόνια), διαπίστωσα με πικρία ότι σπάνια να ανοίξουν το σπίτι τους πια δικοί και φίλοι και να σε περιποιηθούν εκεί. Συνήθως, θα σε καλέσουν να σου κάνουν το τραπέζι έξω, σε κάποιο κέντρο ή εστιατόριο, θα παραγγείλουν ό,τι καλύτερο διαθέτει το κατάστημα, θα ξοδευτούν για να σε ευχαριστήσουν κι εσύ στο τέλος της βραδιάς θα μείνεις με ένα αίσθημα υποχρέωσης μεν για την περιποίηση, μικρό κενό δε στην καρδιά... Μολονότι το φαγητό και η περιποίηση ήταν άψογα, έλειπε εκείνο το προσωπικό, η ζεστασιά, το σπιτικό φαγητό, η οικοδέσποινα κι ο οικοδεσπότης που άνοιξαν το σπίτι και την καρδιά τους να σε δεχτούν και μέσα στη ζεστή ατμόσφαιρα του σπιτικού να περάσετε μαζί μια-δυο, περισσότερες ώρες μιλώντας για όλα και για τίποτα... χωρίς ακροατήριο από γύρω, ώστε να χαμηλώνεις τον τόνο της φωνής και να κοιτάς καχύποπτα γύρω σου μην ακούσει κανείς που δεν πρέπει αυτό που θέλεις να μοιραστείς με τους φίλους σου, χωρίς τους εκκωφαντικούς ήχους της κακόγουστης μουσικής και τις στριγγιές / φάλτσες, πολλές φορές, φωνές υποτιθέμενων τραγουδιστών.

Τι σκοπό στ αλήθεια εξυπηρετούν αυτά τα θεόρατα σπίτια όταν από σπάνια μέχρι ποτέ ανοίγουν οι πόρτες για να τα χαρείς με δικούς και φίλους; Ακόμα, πόσες ώρες πρέπει να διαθέσει η νοικοκυρά, για να τα κρατάει καθαρά και πόσα έξοδα συντήρησης έχουν; Βέβαια, θα μου πείτε πως τώρα πια στα περισσότερα αρχοντικά και μη, σε άλλους ανατίθενται αυτές οι κοπιαστικές, ταπεινές δουλειές του νοικοκυριού... Άλλο θέμα αυτό, που προτιμώ να μην το θίξω, γιατί θ’ ανοίξω το κουτί της Πανδώρας, ίσως, πατήσω κάλους... Δυο λόγια μόνο, καλοί οι αλλοδαποί για δούλοι μας, αλλά όχι για να τους αναγνωρίζουμε ανθρώπινα δικαιώματα...

Ας με συμπαθήστε όσοι με τιμήσετε με το χρόνο σας και διαβάστε τα γραφτά μου, αλλά, κείνα τα σπίτια τα μικρά, τα ταπεινά, αποπνέουν αγάπη και ζεστασιά... Σε ένα τέτοιο μεγάλωσα κι εκεί υπάρχουν οι καλύτερες μου θύμησες... Χίλιες φορές τα προτιμώ από τα παλάτια και τα ανάκτορα που, είμαι σίγουρη, με κόπο και μόχθο και θυσίες έχτισαν όσοι τα έχτισαν. Να είναι γεροί οι άνθρωποι να τα χαίρονται. Η αείμνηστη πεθερά μου έλεγε, οι άνθρωποι κάνουν τα καλά και όχι τα καλά τούς ανθρώπους!

Με την αγάπη μου πάντα,

δ.μ.τ.

Συμμετοχή στις εορτές για τα 70 χρόνια των Ελλήνων στο Germiston του Johannesburg

[Έλαβα πριν λίγες ημέρες την επιστολή που ακολουθεί, από τους φίλους συμπατριώτες μας του Germiston στο Γιοχάνεσμπουργκ της Νοτίου Αφρικής. Αποδέχτηκα με χαρά την ευγενική πρόσκληση να ξαναβρεθώ κοντά τους και αναχωρώ αύριο για το νότιο ημισφαίριο.

Ευελπιστώ να Σάς έχω από εκεί ικανοποιητικές ανταποκρίσεις, τόσο στο νυχθημερόν, όσο και στον ίσκιο του Ήσκιου! Ευχηθήτε, παρακαλώ, όλα να πάνε καλά!!!

π. Π.Κ.]

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ – ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΟΣ GERMISTON ΚΑΙ ΠΕΡΙΧΩΡΩΝ

HOLY CHURCH OF ST JOHN – HELLENIC COMMUNITY GERMISTON AND DISTRICTS

Γιοχάνεσμπουργκ, 17.05.2010

Προς Αιδεσιμολογιότατο Πρωτοπρεσβύτερο
π. Παναγιώτη Καποδίστρια
Γενικό Αρχιερατικό Επίτροπο της Ιεράς Μητροπόλεως Ζακύνθου

Αιδεσιμολογιότατε,

Με την παρούσα επιστολή μας βρισκόμαστε στην ευχάριστη θέση να σας πληροφορήσουμε ότι η Ελληνική Κοινότητα Germiston της Ν. Αφρικής συμπληρώνει τα 70 χρόνια της ιδρύσεώς της.

Οι πρώτοι Έλληνες μετανάστες ερχόμενοι πριν περίπου 120 χρόνια εγκαταστάθηκαν στην περιοχή του Γιοχάνεσμπουργκ και επεκτάθηκαν στην περιοχή του Germiston, όπου άρχισε να διαμορφώνεται σε βιομηχανική περιοχή. Το 1938, με πρωτοπόρους τους Ίμβριους, συνέλαβαν την ιδέα ίδρυσης Ελληνικής Κοινότητας, ενώ η συγκρότηση του πρώτου Διοικητικού Συμβουλίου έγινε το 1955. Σημαντικός σταθμός της ιστορίας της κοινότητας είναι το έτος 1968, όταν άρχισαν οι εργασίες ανέγερσης του νέου Ιερού Ναού του Τιμίου Προδρόμου και του κοινοτικού συγκροτήματος (εκκλησία, σχολείο, γραφεία Ελληνικής Κοινότητας, Πολιτιστικό Κέντρο και αίθουσα πολλαπλών χρήσεων).

Μέσα στα γεωγραφικά όρια της Κοινότητάς μας, της πολυπληθέστερης Κοινότητας του Γιοχάνεσμπουργκ, ευρίσκονται η Σχολή του Γένους SAHETI, ο Ελληνικός Παροικιακός Ραδιοφωνικός Σταθμός, το Σώμα Ελλήνων Προσκόπων, ο Ελληνικός Αθλητικός Σύλλογος. Ακόμη, στους χώρους της Κοινότητας στεγάζονται η Διακοινοβουλευτική Συνέλευση Ορθοδοξίας, η Ομοσπονδία Ελληνικών Σωματείων και Κοινοτήτων Ν. Αφρικής και άλλες παροικιακές οργανώσεις, συμπεριλαμβανομένης και των Φοιτητών (NAHYSOSA).

Το Διοικητικό Συμβούλιο οργανώνει μια σειρά πολιτιστικών εκδηλώσεων σχετικών με το έργο και τη ζωή του Ελληνισμού στο Germiston, αρχής γενομένης στις 26 Μαρτίου με την συναυλία νέων καλλιτεχνών "Από το Πάθος στην Ανάσταση", την οποία τίμησε με την παρουσία του ο Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και Πάσης Αφρικής Θεόδωρος Β΄, συνεχίζοντας με μια σειρά πολιτιστικών και εικαστικών εκδηλώσεων, με αποκορύφωμα το αφιερωματικό τριήμερο του Ιουνίου.

Την Παρασκευή 4 Ιουνίου θα γίνουν τα εγκαίνια των εικαστικών εκδηλώσεων και το Σάββατο 5 Ιουνίου θα πραγματοποιηθεί ημερίδα, με θέμα "Έλληνες της διασποράς και η προσφορά τους στη Νοτιοαφρικανική κοινωνία".

Η ημερίδα γίνεται σε συνεργασία με την Σχολή SAHETI, το Τμήμα Ελληνικών και Λατινικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Γιοχάνεσμπουργκ, το Γραφείο Συντονιστή Εκπαίδευσης και το Εργαστήρι Διαπολιτιστικών και Μεταναστευτικών Μελετών του Πανεπιστημίου Κρήτης καθώς και τους παροικιακούς φορείς, την Ιερά Μητρόπολη Ιωαννουπόλεως και Πρετορίας, το ΣΑΕ και την Ομοσπονδία Ελληνικών Κοινοτήτων.

Το ίδιο απόγευμα θα γίνει αφιέρωμα στην ιστορία της Ελληνικής Μουσικής Παράδοσης "Ταξιδεύοντας με το χρόνο στο φώς του πελάγου" από τον 5ο π.Χ. αιώνα μέχρι σήμερα, με 180 άτομα συντελεστές.

Τέλος, την Κυριακή 6 Ιουνίου, θα γίνει μνημόσυνο των ευεργετών της Κοινότητας και θα τιμηθούν διακεκριμένοι Έλληνες για την προσφορά τους στον Ελληνισμό της παροικίας, καθώς επίσης θα γίνει και η παρουσίαση του ειδικού ιστορικού λευκώματος που βρίσκεται υπό έκδοση, με θέμα "Έλληνες της διασποράς και η προσφορά τους στη Νοτιοαφρικανική κοινωνία". Με το εγχείρημα αυτό φιλοδοξούμε να δοθεί στην τρίτη και τέταρτη γενιά της διασποράς το αίσθημα πως και η δική της Κοινότητα έχει ιστορική δυναμική σε σχέση με τη χώρα που ζει και δραστηριοποιείται, αλλά και σε σχέση με τη χώρα καταγωγής των γονέων και των παππούδων της. Μέσα στο λεύκωμα θα τονιστούν ιδιαίτερα και θα χρωματιστούν με τα ανάλογα με την περίσταση χρώματα οι σταθμοί της διαδρομής των παροικιών.

Στη σημερινή παγκοσμιοποιημένη κοινωνία ο ομογενειακός Ελληνισμός, έχοντας κάνει πατρίδα του όλη τη γη, δε λησμονεί την ιστορία, τις ρίζες του και το χρέος του για τη διαφύλαξη της πολιτιστικής μας κληρονομιάς την οποία οι πρόγονοί μας εδώ στη Ν. Αφρική χτίσανε κάτω από πολύ δύσκολες συνθήκες, για να μπορούμε εμείς σήμερα να είμαστε περήφανοι που είμαστε Έλληνες. Στην εποχή των ανοιχτών συνόρων και των μεγάλων προκλήσεων, ως άτομα Ελληνικής καταγωγής και ταυτόχρονα πολίτες πολλών πολυπολιτισμικών κοινωνιών, έχουμε κάθε λόγο να είμαστε περήφανοι για την κληρονομιά μας και χρέος ιερό να τη διατηρούμε και να τη μεταλαμπαδεύουμε παγκοσμίως. Ο πολιτισμός μας επανέρχεται στο ιστορικό προσκήνιο και συνεχίζει να εμπνέει με τις παραδόσεις και τις διαχρονικές ανθρωπιστικές του αξίες όχι μόνο τους Έλληνες, αλλά τους αμέτρητους Φιλέλληνες σε κάθε γωνιά της γης.

Πατέρα Παναγιώτη,

Απευθυνόμαστε σ' εσάς, ως γνώστη του Ελληνικού Πολιτισμού και καθώς είσθε γνωστός στον Απόδημο Ελληνισμό για τις θεολογικές σας γνώσεις και το συγγραφικό σας έργο, με την παράκληση να είσθε Εισηγητής στην ημερίδα, που θα γίνει στις 5 Ιουνίου 2010 στο Ελληνικό σχολείο SAHETI, με το θέμα που ήδη έχουμε συζητήσει: «Κηρύσσοντας Ορθοδοξία στις αφρικανικές κοινωνίες. Μια άγνωστη συνέντευξη του Πάπα και Πατριάρχη Αλεξανδρείας Παρθενίου Γ΄».

Με ιδιαίτερη εκτίμηση

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ

Κ. Κουσιάκης 

Για την Οργανωτική Επιτροπή

Ο Εφημέριος της Κοινότητας και Συντονιστής των Εκδηλώσεων

Αρχιμανδρίτης Ιωάννης Τσαφταρίδης

Για τους αιρετικούς που λυμαίνονται την περιοχή μας

[Αφορμής δοθείσης από την αναίσχυντη προσηλυτιστική δράση των Χιλιαστών στην περιοχή της πνευματικής ευθύνης μας, κατά την Κυριακή της Πεντηκοστής, ο Σεβ. Μητροπολίτης μας κ. Χρυσόστομος, με ειδικό Εγκύκλιο Σημείωμά του, απευθύνεται σήμερα προς τον Κλήρο και τον Λαό της Μητρόπολής μας, καλώντας όλους σε διαρκή επαγρύπνηση και πνευματική εγρήγορση, έναντι των "βαρέων λύκων" που έχουν ενσκύψει. Το κείμενο αυτό θα αποτελέσει το Κήρυγμα της επόμενης Κυριακής σε όλους τους ναούς της Ζακύνθου.]

ΕΓΚΥΚΛΙΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Πρός

Τόν Ἱερό Κλῆρο καί τόν Εὐσεβῆ Λαό

τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ζακύνθου

Ἀγαπητοί μου,

Τήν ἀνάγκη νά ἐπικοινωνήσω μαζί σας μοῦ ἐπέβαλε ἡ εὐθύνη μου, ὡς πνευματικοῦ σας πατέρα, γιά νά σᾶς ἐνημερώσω ἐπί τοῦ σοβαρωτάτου προβλήματος τῆς δράσεως τῶν διαφόρων Αἱρετικῶν στήν περιοχή μας.

1. Κατά τά τελευταῖα ἔτη παρατηρεῖται ἀνοδική πορεία τῶν δραστηριοτήτων διαφόρων αἱρετικῶν. Δέν εἶναι μόνον οἱ γνωστοί σέ ὅλους μας «Μάρτυρες τοῦ Ἰεχωβᾶ» (ἤ, καλύτερα, «Χιλιαστές»), ἀλλά καί ἄλλες καινούργιες ὁμάδες, προερχόμενες καί ἐλεγχόμενες ἀπό τό ἐξωτερικό. Ἔρχονται μέ ἔνδυμα προβάτου, ὅμως πρόκειται γιά λύκους ἅρπαγες. Στήν Μητρόπολή μας καταφθάνουν συνεχῶς περιστατικά ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι παγιδεύονται στά δίκτυα τους καί χάνουν τόν προσανατολισμό τους. Ἐπίσης, ἔχει διευρυνθεῖ ἡ φαντασία τῶν ψευδόχριστων αὐτῶν στό νά ἀναζητοῦν τρόπους ἐπαφῆς καί ἐπικοινωνίας πρός ἄγραν θυμάτων. Γιά τόν λόγο αὐτόν, παρακαλῶ, ἔχετε ὑπόψη Σας τά ἑξῆς:

α) Ἐπειδή ὅλοι μιλοῦν γιά τόν Χριστό, προκειμένου νά εἰσδύσουν στό νοῦ καί στήν ψυχή σας, γιά νά τά μεταβάλουν ὕστερα, ὅπως ἐπιδιώκουν, μή δέχεσθε νά διδάσκεσθε περί πίστεως ἀπό ἀγνώστους ἤ ἀμφιβόλου προελεύσεως πρόσωπα. Νά γνωρίζετε ὅτι ὅποιος ὁμιλεῖ περί τοῦ Χριστοῦ, δέν σημαίνει ὅτι πιστεύει καί στόν Χριστό. Ἀπορρίψατε κάθε ἔντυπο, πού θά φθάσει στά χέρια σας καί ἔχει ὕποπτη προέλευση καί διάθεση.

β) Στήν περιοχή μας ἔχουν ἀρχίσει νά ἐμφανίζονται καί νά δροῦν, ἐκτός ἀπό τούς Μάρτυρες τοῦ Ἰεχωβᾶ, τούς Πεντηκοστιανούς ἤ παραφυάδες τους (Ἐκκλησίες τῆς Πεντηκοστῆς, Βαπτιστές, κ.λ.π), Σύλλογοι ἤ Σωματεῖα μέ κλήση στόν ἐσωτερισμό τῆς λεγόμενης «Νέας Ἐποχῆς», πού δέν ἔχουν προκάλυμμα χριστιανικό, ἀλλά φιλοσοφικό, ἀρχαιοελληνικό, μουσικό, νεανικό. Οἱ κινήσεις αὐτές δέν ἔχουν καμιά σχέση μέ τόν Χριστό καί τήν Ὀρθοδοξία. Ὅταν γίνεται λόγος γιά «ἐσωτερισμό», «ἀνακάλυψη τοῦ ἐγώ», «ἀνακάλυψη τῆς ζωῆς», «ἀναζήτηση ἐξωγήινων ὄντων» καί περί ἄλλων ἀσαφῶν ἐννοιῶν, ἀμέσως θά πρέπει νά αὐτοπροστατεύεσθε. Σταθῆτε μακριά τους, ἄν δέν θέλετε νά ἐμπλακῆτε σέ περιπέτειες.

γ) Σᾶς καλῶ νά παραμείνετε ἐνταγμένοι στήν πατροπαράδοτη Ὀρθόδοξη Πίστη μας, ἡ ὁποία πρέπει νά ἐκφράζεται στήν καθημερινότητά μας διά τῆς λατρευτικῆς ζωῆς καί μάλιστα τήν συμμετοχή μας στά ἱερά Μυστήρια. Μελετῆστε τήν Ἁγία Γραφή καί τούς Ἁγίους Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας.

2. Γιά νά ἀντιμετωπίσει ἡ Ἱ. Μητρόπολίς μας ὅλα αὐτά τά ἐνσκύψαντα ἐπί τοῦ Ὀρθοδόξου πληρώματος πνευματικά δεινά, ἔχει ἤδη συστήσει ἕνα Γραφεῖο ἐπί τῶν Αἱρέσεων καί τῆς Παραθρησκείας (Ἀντιαιρετικό Γραφεῖο), τό ὁποῖο, σέ συνεργασία μέ τό Γραφεῖο ἐπί τῶν Αἱρέσεων τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ἐνημερώνεται σχετικῶς ἐπί τῶν συναφῶν θεμάτων. Γι’ αὐτό, Σᾶς παρακαλῶ, ἐάν ὑποπέσει στήν ἀντίληψή σας ὁποιαδήποτε ὕποπτη αἱρετική δραστηριότητα στόν χῶρο Σας, νά ἐνημερώνετε τόν Ἐφημέριο τῆς Ἐνορίας σας, γιά νά πράξει τά δέοντα.

Ἀγαπητοί μου,

Οἱ καιροί εἶναι χαλεποί. Ἄς μείνουμε ἑνωμένοι στό Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας, ἡ Ὁποία ἔχει καί διαχειρίζεται τήν «παρακαταθήκην τῶν ὑγιαινόντων λόγων» τῶν Ἀποστόλων καί τοῦ Κυρίου.

Διάπυρος εὐχέτης σας

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

† ὁ Ζακύνθου Χρυσόστομος

Αποκατάσταση ενός διαμελισμένου Εσταυρωμένου

Πριν από μερικά χρόνια ο Εφημέριός μας, καθαρίζοντας από παλιόξυλα κάποια εκκλησιαστική αποθήκη, ανακάλυψε ότι ορισμένα από αυτά τα απηρχαιωμένα ξύλα προέρχονταν από το αγιογραφημένο σώμα ενός δυσδιάκριτου Εσταυρωμένου.

Αργότερα αποκαταστάθηκε, όσο ήταν δυνατόν, στο Εργαστήριο Συντήρησης της Μονής Στροφάδων και Αγίου Διονυσίου από τους Αδελφούς Ανδρέα και Μάριο Θεοδόση, αποκαλύπτοντας ένα πραγματικό έργο τέχνης άγνωστου καλλιτέχνη!!!

Αυτές τις μέρες ο συγχωριανός μας ξυλουργός Ιωάννης Δεμέτης ετοίμασε το αναγκαίο ξύλο του Σταυρού μαζί με τη βάση του (κοινώς: Γολγοθά) και πλέον το έργο βρήκε θέση, μετά από πολλές δεκαετίες, πίσω από την Αγία Τράπεζα του νεόδμητου Παρεκκλησίου των Παμμεγίστων Ταξιαρχών και Νικολάου της Ενορίας μας, όπου χρειάζεται άμεσα!

Η θυσία του Ενός

Κυκλοφορεί μια κινηματογραφική ταινία του 2003, με τίτλο "Most" (the bridge), η οποία στηρίζεται θεματικά στη σταυρική θυσία του Χριστού. Βεβαίως αυτό συνεπάγεται από τα συμφραζόμενα, επειδή η ιστορία που πραγματεύεται είναι σύγχρονη και συμπερασματικά μόνον οδηγείται ο θεατής στη λύτρωση, που χάρισε ο Θεάνθρωπος στην ανθρωπότητα δια της αυτοπροσφοράς Του.

Εσχάτως κυκλοφορεί στο διαδίκτυο η περίληψη του έργου, διάρκειας 6 περίπου λεπτών, απ'  όπου ο θεατής μπορεί να κάμει ζωτικές σκέψεις. Δείτε το! Και καλύτερα να ανεύρουμε την ίδια την ταινία, ώστε να διδαχθούμε τα δέοντα!

Ανοιξιάτικα σπίτια του Μπανάτου