Νεότερες φωτογραφίες από τα καλλιτεχνημένα ξυλόγλυπτα της Παναγούλας Μπανάτου

Σήμερα, οι αναγνώστες του ΝΥΧΘΗΜΕΡΟΝ έχουν την ευκαιρία να δουν εκ προοιμίου μια δεύτερη σειρά φωτογραφιών από το έργο ζωής της Ενορίας του Μπανάτου, δηλαδή τα καλλιτεχνημένα ξυλόγλυπτα του ναού της Παναγούλας μας, τα οποία θα εγκαινιασθούν, πρωτοπαρουσιαζόμενα στο ευρύ κοινό, κατά τον επίσημο Εσπερινό του Δεκαπενταύγουστου, στο πλαίσιο πάντα της 500ετηρίδας της Εκκλησιαστικής Ιστορίας μας.

Από τη θέση αυτή ευχαριστούμε τόσο τον εικαστικό κ. Διονύση Πάλμα για την εργασία του νου και των χειρών του, την οποία έκαμε Τέχνη μέσα στον ναό μας, όσο και κάθε έναν από τους Ενορίτες μας, οι οποίοι με τον καλό λόγο ή τον οβολό τους (μικρό ή μεγάλο, δεν έχει σημασία) συνέβαλαν και συμβάλλουν ολοένα στην αρτίωση της πρώτης φάσης του μεγάλου αυτού καλλιτεχνικού έργου!!!

Ο βόρειος τοίχος της Παναγούλας, πριν την καλλιτεχνική παρέμβαση Πάλμα.

Έξι υποτροφίες εκμάθησης Η/Υ στο πλαίσιο της 500ετηρίδας Εκκλησιαστικής Ιστορίας του Μπανάτου

Με την ευκαιρία της επετείου των 500 χρόνων Ιστορίας του ναού της Παναγούλας Μπανάτου και σε συνεργασία με τον Εφημέριο και το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο, το πιστοποιημένο εκπαιδευτικό και εξεταστικό κέντρο Η/Υ της ECDL BRS, το οποίο λειτουργεί στον ίδιο χώρο με το Κέντρο Ξένων Γλωσσών Ευρωεπικοινωνία στο Μπανάτο, προσφέρει σε έξι Ενορίτες μας, που δεν γνωρίζουν καθόλου Η/Υ, δωρεάν μαθήματα Πληροφορικής.

Η διδακτέα ύλη θα καλύπτει τις ενότητες:
1.Windows 10 ώρες
2. Word 12 ώρες
3. Excel 10 ώρες
4. Internet 8 ώρες

Υποβολή αιτήσεων από 16 έως 27 Αυγούστου 2010, στον Εφημέριο π. Παναγιώτη Καποδίστρια. Η επιλογή των έξι σπουδαστών θα γίνει με δημόσια κλήρωση, στο τέλος της Θ. Λειτουργίας τής 29ης Αυγούστου 2010.

Έναρξη μαθημάτων 15 Σεπτεμβρίου 2010.

Τα καθημερινά "σένια" του Μπανατιώτικου Πανηγυριού

Μια εβδομάδα πριν από το Μπανατιώτικο Πανηγύρι, κάθε βραδάκι, την ώρα που θολώνουν τα νερά (όπως θα έλεγε ο Δ. Σολωμός), κατά το έθιμο, συγκεντρώνονται οι φίλοι της Παράδοσης στο πλάτωμα τση Παναγούλας και "χτυπάνε το σένιο", δηλαδή το σινιάλο ή ειδοποίηση περί του Πανηγυριού, που περιλαμβάνει λίγα, αλλά πανέμορφα, πυροτεχνήματα και διαρκή καμπανίσματα. Η ατμόσφαιρα είναι πάντα εύθυμη και αναζωογονητική, οι δε ευχές δίνουν και παίρνουν μεταξύ των θιασωτών του εθίμου, ενώ οι περαστικοί επισκέπτες του νησιού μας σταθμεύουν, ώστε να χαρούν κι εκείνοι μαζί μας!

Οι φωτογραφίες είναι από το αποψινό σένιο στο πλάτωμα τση Παναγούλας μας!

Αρτιώνεται η α΄ φάση του διακόσμου των ξυλόγλυπτων της Παναγούλας Μπανάτου

Είμαστε σήμερα στην ευχάριστη θέση να πρωτοπαρουσιάσουμε από το ΝΥΧΘΗΜΕΡΟΝ ολοκληρωμένα τμήματα της εικαστικής παρέμβασης, την οποία έχει επί μήνες εργασθεί ο Ζακύνθιος εικαστικός Διονύσης Πάλμας, στα ξυλόγλυπτα του βορείου τοίχου του εσωτερικού της Παναγούλας μας.

Με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 500 χρόνων Ιστορίας της Παναγούλας θεωρήθηκε ως άριστος εορτασμός η πραγματοποίηση του μπαρόκ αυτού διακόσμου ως συμβολή (κατά το δυνατόν) στην προσπάθεια για αναστήλωση του ιδιάζοντος και ήδη -δυστυχώς- θνήσκοντος Ζακυνθινού Πολιτισμού. Το πολυαπαιτητικό και πολυδάπανο αυτό έργο υλοποιείται μέχρι τώρα με τη στήριξη των Ενοριτών μας και ΜΟΝΟΝ! Έχουν καλυφθεί τα 2/3 της δαπάνης της α΄ φάσης (δηλαδή ολόκληρου του βορείου τοίχου) και το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο αναμένει την ενεργέστερη στήριξη για την αποπληρωμή του, παρά την οικονομική κρίση που μαστίζει την ελληνική κοινωνία, τονίζοντας ξανά και ξανά ότι τα μεγάλα εκκλησιαστικά έργα του παρελθόντος δεν ιστορήθηκαν σε καιρούς ευμάρειας ή από ζάμπλουτους, αλλά σε καιρούς δίσεκτους από το υστέρημα και τον ιδρώτα των βιοπαλαιστών -αλλά ευσεβών- προγόνων μας!

Το έργο θα παρουσιασθεί στους φιλότεχνους το ερχόμενο σαββατοκύριακο του Δεκαπενταύγουστου, κατά το Πανηγύρι της Παναγούλας!

Πανηγύρι Παναγούλας Μπανάτου 2010, το Πρόγραμμα

Την ερχόμενη Κυριακή του Δεκαπενταύγουστου τιμάμε πανηγυρικά στον ναό της Παναγούλας μας την Κοίμηση και την εις ουρανούς Μετάσταση της Θεομήτορος, εξαιρετικά φέτος λόγω των 500 χρόνων Εκκλησιαστικής ιστορίας του Μπανάτου.
Ήδη από την ειδική Επιτροπή γίνονται οι απαραίτητες ετοιμασίες, ενώ καταρτίσθηκε και κυκλοφορήθηκε το Πρόγραμμα του φετινού Πανηγυριού μας, το οποίο έχει ως εξής:

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΙΕΡΩΝ ΤΕΛΕΤΩΝ

Σάββατο, 14.8.2009

8 βράδυ: Ο επίσημος Εσπερινός με τα Εγκώμια

μπροστά στον Επιτάφιο της Παναγίας.

Κυριακή, 15.8.2009

7.30 πρωί: Ο Όρθρος με Αρτοκλασία.

9 πρωί: Η πανηγυρική Θεία Λειτουργία.

7.30 απόγευμα: Ο Μικρός Παρακλητικός Κανόνας προς την Παναγία.

8.15 βράδυ: Η μεγαλοπρεπής Λιτάνευση της Σεπτής Εικόνας της ΠΑΝΑΓΟΥΛΑΣ, Προστάτιδος και Πολιούχου της περιοχής.

Αμέσως μετά τη Λιτανεία θ' ακολουθήσει στο πλάτωμα του εορτάζοντος Ναού πρόγραμμα παραδοσιακών χορών από το Χορευτικό της "Υακίνθης", λαϊκοί χοροί, φαγητό και γλέντι!

Ο Παρακλητικός Κανόνας προς την Παναγία

Ο αποψινός Παρακλητικός Κανόνας προς την Θεομήτορα, στην Ενορία μας, εψάλη -όπως είχε ανακοινωθεί από μέρες- στον προαύλιο χώρο του ευκτηρίου οίκου της Παναγίας των Βλαχερνών, στο κέντρο του Μπανάτου.

Να θυμίσουμε ότι το πολύ μικρό αυτό ναΰδριο (διαστάσεων μόλις 2Χ2 τ.μ.) κτίσθηκε σε ενοριακό οικόπεδο, πριν από 20 περίπου χρόνια, από την καλή και αφοσιωμένη ενορίτισσά μας κ. Στέλλα Στραβοπόδη, η οποία με τον τρόπο αυτόν διέσωσε από τους τριγύρω καταπατητές έναν ιερό τόπο, όπου πολύ παλαιότερα υπήρχε ονομαστό μοναστήρι.

Απόψε, όσοι παρευρέθηκαν στην υπαίθρια Παράκλησή μας είχαν την ωραία ευκαιρία να συμψάλλουν τον Κανόνα προς την σεπτή Μητέρα...

... σ' ένα κατάφυτο περιβάλλον, που ευωδίαζε από τα τσαντσαμίνια και τις γραντούκες, τα τριαντάφυλλα και τους βασιλικούς!

Ο Εφημέριός μας στην ομιλία του (που εξελίχτηκε ύστερα σε ευρεία συζήτηση), αναφέρθηκε στην ανάγκη της άσκησης στην αρετή της Συγχωρητικότητας, ιδιαίτερα στη σύγχρονη σκληρή κοινωνία μας, τονίζοντας ότι και η Παναγία, με την κατάφασή της στην κλήση του Ουρανού, κατέστη συνεργός στο σχέδιο τής θείας συγχωρητικότητας / συγκατάβασης!

Ακολούθησαν νηστίσιμα κεράσματα προς όλους, τα οποία ετοίμασε η (υπεύθυνη για τον ναΰδριο) Οικογένεια Στραβοπόδη.

"Καλόν εστίν ημάς ώδε είναι"

Η μεγάλη εορτή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος πέρασε στην Ενορία μας μέσα σε κλίμα καλλίκαρπης κατάνυξης και με τη συμμετοχή αρκετών συγχωριανών, πολλοί από τους οποίους συμμετείχαν στο Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, αφού χθες το απόγευμα προσήλθαν από νωρίς στην ιερά Εξομολόγηση.

Στο τέλος της Λειτουργίας, σύμφωνα με την ισχύουσα τυπική διάταξη, αναγνώσθηκε από τον Εφημέριό μας η καθιερωμένη Ευχή εις μετάληψιν σταφυλής, επί των σταφυλιών και των σταφίδων, που έφεραν στον ναό οι Ενορίτες (και συγκεκριμένα η Οικογένεια Παύλου και Γεωργίας Δρογγίτη), με την ευκαιρία της αρχής του μεγάλου αγώνα του Τρύγου.

Η Μαυρούλα

Γράφει η Διονυσία Μούσουρα-Τσουκαλά

57 Αύγουστοι πέρασαν από τότε και η μνήμη καλά κρατεί! Εννοώ, από τον Αύγουστο του 1953. Εκείνο τον Αύγουστο, που σημάδεψε για πάντα το πανέμορφο νησί μας και χώρισε το χρόνο, για εμάς τους Ζακυνθινούς, όχι πλέον στο μέχρι τότε: προπολεμικά / μεταπολεμικά, αναφερόμενοι στον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο, αλλά, σε Προσεισμικά / Μετασεισμικά.

Δεν θα αναφερθώ σήμερα στα τραγικά εκείνα γεγονότα, λίγο-πολύ γνωστά σε όλους... Ήταν τότε, που ο φοβερός Εγκέλαδος κατέστρεψε ιστορία 500 χρόνων... Ήταν τότε, που το νησί του πνεύματος, της μουσικής, του πολιτισμού και της ποίησης έπαψε να υπάρχει, λες και το έβαλαν στόχο οι θεοί ζηλεύοντας την τόση ομορφιά του κι ήθελαν να το εκδικηθούν. Ήταν τότε, που η μανία καταστροφής δεν περιορίστηκε στον Εγκέλαδο μόνο. Ακολούθησε η φωτιά, που σιγόκαιγε στη Χώρα απ΄ άκρη σ΄ άκρη για 40 μερόνυχτα, αποτεφρώνοντας ό,τι έβρισκε στο δρόμο της, ό,τι απόμεινε από την οργή του Εγκέλαδου, που η μυρωδιά της καμένης σάρκας γέμιζε την αποπνικτική ατμόσφαιρα...

Η μεγάλη γιορτή της Παναγιάς, τρεις μέρες μετά το κακό... Στήθηκαν πρόχειρες εκκλησίες στα περιβόλια και στα χωράφια, δε γινόταν να μη λειτουργηθεί η Χάρη Της στην μεγάλη Της μέρα. Ανασκουμπώθηκαν οι άνθρωποι, ναι, βρήκαν κουράγιο, ανεξάντλητες οι ανθρώπινες δυνάμεις κι αντοχές σε όλες τις καταστροφές όσο φοβερές κι αν είναι. Υψώσαμε δεήσεις και παρακλήσεις στην Υπέρμαχη, την Πάναγνη, στην των όλων Μητέρα, όλα με κατάνυξη σε μια ύστατη προσπάθεια να αποδοθούν οι τιμές στην Υπεραγία, ανεξάρτητα συνθηκών... Πλύθηκαν τα λίγα ρούχα που είχαν διασώσει όσοι μπόρεσαν, δάνεισαν και σε όσους δεν είχαν κατορθώσει να γλιτώσουν τίποτα από τα ερείπια των σπιτιών τους, έπρεπε όλοι μικροί-μεγάλοι να πάμε παστρικοί και νοικοκυρεμένοι στην επίσημη λειτουργία του Δεκαπενταύγουστου κι ας ήταν στο ύπαιθρο.

Τρόφιμα δεν υπήρχαν. Τότε ήταν δύσκολες οι μεταφορές, γίνονταν μέσω θάλασσας μόνο, δεν είχε φτάσει βοήθεια ακόμα, τα αεροπλάνα που πετούσαν χαμηλά πέταγαν γαλέτες σκληρές και κονσέρβες. Πού να φτάσουν για όλους... Τότε, αναπόφευκτα οι νοικοκυρές άρχισαν να θυσιάζουν τις λίγες κότες ή κουνέλια που επέζησαν της καταστροφής.

Μέναμε στην Μπόχαλη, είχαμε μόνο 2-3 κότες για φρέσκα αυγά και μια μικρή πουλακίδα κατάμαυρη, το μόνο από τα κλωσοπούλια που είχε γλιτώσει. Εκείνη, ήταν δική μου, καταδική μου!!!

Ήταν μεγαλούτσικη, την είχα εξημερώσει, με ακολουθούσε παντού. Μόλις ερχόμουνα από το Σχολείο έτρεχε επάνω μου κακαρίζοντας χαρούμενα και καθόταν δίπλα μου τις πιο πολλές ώρες που διάβαζα στην αυλή παρά τις διαμαρτυρίες της παπαδιάς και τους φόβους της ότι θα κουτσουλίσει. Αυτά βέβαια, πριν την αποφράδα ημέρα... Οι κότες, θυσιάστηκαν σχεδόν αμέσως... Έπρεπε να επιβιώσουμε...

Αποβραδίς, άκουγα τη μαμά μου και τον παπάκη μου να σιγοψιθυρίζουν πίσω απ΄ την πλάτη μου, κάπου σαν να πήρε τ΄ αυτί μου τη λέξη, Μαυρούλα, μα δεν πήγε ο νους μου στο κακό. Μα το κακό δεν άργησε... Ήταν Δεκαπενταύγουστος. Μεγάλη γιορτή. Και η παπαδιά δεν είχε τίποτα να βάλει στο τραπέζι. Η αγαπημένη μου Μαυρούλα, η δική μου, που την πρόσεχα σαν τα μάτια μου, που μου κρατούσε συντροφιά, που της μιλούσα και της έλεγα τις μικρές μου έγνοιες, τους φόβους μου, που με καλωσόριζε τρέχοντας κουνιστή και πλουμιστή τραγουδώντας μου όταν γύριζα από το Σχολείο, (μόλις είχα τελειώσει την Α΄ Γυμνασίου), δεν υπήρχε πια... Έγινε θυσία για το τραπέζι της επίσημης μέρας...

Φυσικά και δεν έφαγα... Φυσικά και δεν κάθισα στο τραπέζι... Έφυγα πέρα κλαίγοντας δάκρυα ανίσχυρου θυμού και παράπονου... Παραφύλαγα πότε θα φάνε. Πήγα και μάζεψα τα... απογυμνωμένα οστά της Μαυρούλας μου... Βρήκα ένα χαρτί και τα τύλιξα με πόνο. Τα πήρα και πήγα και τα έθαψα σε μια γωνιά του περιβολιού. Έφτιαξα έναν μικρό ξύλινο σταυρό και κάθισα εκεί μέχρι το βράδυ κλαμένη, θλιμμένη, απαρηγόρητη, αδιαφορώντας για τα παρακάλια του παπά και της παπαδιάς να πάω μέσα και για τις υποσχέσεις τους πως, όταν φτιάξουν τα πράγματα, θα μου πάρουν άλλη, ολόιδια κοτούλα, αγνοώντας ακόμα και τις ειρωνείες και κοροϊδίες των άλλων γύρω μικρών και μεγάλων...

Ούτε η... Μπιρμπίλω η τσαχπίνα, μια όντως όμορφη κοτούλα, που μου έφερε μετά λίγες μέρες η νόνα μου η Αντριάνα από το Μπανάτο, στάθηκε ικανή να με παρηγορήσει για τη μεγάλη απώλεια... Αναντικατάστατη η μαυρούλα μου... Μα και η νόνα μου η Αδαμαντία από την Κουκουναρία φρόντισε να μου στείλει με το θείο Πέτρο μια μικρή μαυριδερή κοτούλα. Μαθεύτηκε βλέπεις το... μέγα δράμα μου, μα εγώ απαρηγόρητη...

Μαυροφορέθηκα πενθώντας την αγαπημένη μου Μαυρούλα και το άδικο τέλος της... Βρήκα τη μαύρη ποδιά του Γυμνασίου... Έβγαλα το άσπρο γιακαδάκι... Αύγουστος μήνας και φόρεσα ένα ζευγάρι μαύρες κάλτσες του παπάκη μου. Δεν βρήκα άλλες... Έτσι κυκλοφορούσα για κάμποσες μέρες... Όσοι μ΄ έβλεπαν και ήξεραν, είτε γελούσαν φανερά είτε με κοιτούσαν με συμπόνια για τη χαζομάρα μου... Ένας-δυο καθηγητές μου, που με συνάντησαν στη Χώρα μαυροφορούσα, ανηφόρησαν στην Μπόχαλη να μάθουν τι έγινε. Μ΄ ερώτησαν, αλλά μ΄ έπιασαν τα κλάματα και δεν μπόρεσα να μιλήσω... Άσε που ντράπηκα κιόλας μέσα σε τέτοια καταστροφή «να κάνω έτσι για μία κότα»… Μα δεν ήταν όποια κι όποια. Ήταν η Μαυρούλα μου.

Ας πέρασαν 57 χρόνια από τότε... Ολοζώντανα στη μνήμη τα γεγονότα... Δεν ντρέπομαι να ομολογήσω πως ακόμα θυμάμαι τη Μαυρούλα μου και θλίβομαι...

Καλό σας Δεκαπενταύγουστο,

Με την αγάπη μου πάντα,

Δ.μ.τ.

Μελοποιημένη Ποίηση Ιερέων στο 10ο Φεστιβάλ Θρησκευτικής Μουσικής της Πάτμου

Σημείωμα και φωτογραφία του π. Π. Κ.

Από τις 29 Αυγούστου έως τις 8 Σεπτεμβρίου 2010 πρόκειται να πραγματοποιηθεί το 10ο Φεστιβάλ Θρησκευτικής Μουσικής Πάτμου, έξω ακριβώς από το Σπήλαιο της Αποκάλυψης. Το Φεστιβάλ κρατά επί τόσα χρόνια στα στιβαρά χέρια του ο συνθέτης Άλκης Μπαλτάς, ένας δημιουργός αφιερωμένος ολόψυχα στην πολυαπαιτητική υπόθεση του Πολιτισμού. Έτσι, έχει καταφέρει το εν λόγω Φεστιβάλ να έχει καταστεί θεσμός, ενώ δεν είναι λίγοι εκείνοι, οι οποίοι εκδράμουν ειδικά στο νησί της Αποκάλυψης, ώστε στη σκιά του ιερού Σπηλαίου να παρακολουθήσουν βραδιές μουσικής Πνευματικότητας!

Θα έχουμε την τιμή να συμμετάσχουμε μ' έναν τρόπο στο φετινό Φεστιβάλ. Από το γενικό Πρόγραμμα αλιεύουμε και Σάς μεταφέρουμε το απόσπασμα, που άμεσα μάς αφορά:

6η Συναυλία
Υπαίθριος χώρος Ιερού Σπηλαίου Αποκαλύψεως

ΚΥΡΙΑΚΗ 5 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ

ΙΕΡΑΤΙΚΗ ΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΜΟΥΣΙΚΗ

Η ΟΡΧΗΣΤΡΑ ΤΟΥ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΠΑΤΜΟΥ ΜΕ ΜΑΕΣΤΡΟ ΤΟΝ ΑΛΚΗ ΜΠΑΛΤΑ

ΣΟΛΙΣΤ: Δάφνη Πανουργιά, Παναγιώτης Ανδριόπουλος (τραγούδι), Γιάννης Σαμπροβαλάκης (κλαρινέτο), Υβόννα Γκλίνκα (φλάουτο).

ΑΠΑΓΓΕΛΛΟΥΝ ΟΙ ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Φιλαρέτη Κομνηνού, Γιώργος Καραμίχος.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ: Μεταξύ των μουσικών συνθέσεων των Μότσαρτ, Βιβάλντι, Μπαχ κ.ά. θα διαβαστούν ποιήματα ιερωμένων ποιητών (Παναγιώτης Καποδίστριας, Στυλιανός Χαρκιανάκης, Καθηγούμενος Αντίπας, Βασίλειος Θερμός κ.ά).

Θα ερμηνευτούν, επίσης, σε πρώτη εκτέλεση τραγούδια των Ελλήνων συνθετών Κωνσταντίας Γουρζή, Αλέξανδρου Μούζα, Ιάκωβου Κονιτόπουλου, Φίλιππου Τσαλαχούρη και Άλκη Μπαλτά. 

Σπιτικές Παναγίες [1]

Οι φίλοι των πατρικών παραδόσεων της Ζακύνθου γνωρίζουν ότι κατά την διάρκεια του Δεκαπενταύγουστου οι Παρακλητικοί Κανόνες δεν τελούνται τόσο στους ναούς, όσο στα σπίτια της Ενορίας. Ο ιερέας επισκέπτεται διαδοχικά όλες τις οικογένειες της πνευματικής δικαιοδοσίας του (ή, στα νεότερα χρόνια, όσες εκφρασθούν θετικά προς τούτο) και τελεί στο Εικονοστάσι του σπιτού μια περίληψη του Μικρού Παρακλητικού Κανόνα, μαζί με Δέηση υπέρ υγείας των μελών της Οικογένειας. Δίνεται μάλιστα η ευκαιρία να πληροφορηθεί για όσα απασχολούν το σπιτικό, να δει κατάκοιτους ή ασθενείς, μ' ένα λόγο ν' αφουγκασθεί τις χρείες των ενοριτών του εκ του σύνεγγυς, συμβουλεύοντας ή απλώς ακούγοντάς τους.  

Τα σπιτικά εικονοστάσια κρύβουν πολλές εκπλήξεις. Πρόκειται για το ιερό σημείο αναφοράς της Οικογένειας, όπου μαζί με το αναμμένο καντήλι και τα λοιπά αγιοτικά, παρατηρείται συνωστισμός εικονισμάτων όλων των ειδών ή των εποχών. Από το αξιολογότερο έως το ευτελέστερο από πλευράς Τέχνης. Συχνά φυλάσσονται θησαυροί και εφέστιες εικόνες -κυρίως θεομητορικές-, τις οποίες ευλαβούνται, όχι μονάχα τα μέλη της συγκεκριμένης Οικογένειας, αλλά κάποτε και ολόκληρης της γειτονιάς. 

Ένα τέτοιο εικονοστάσι παρουσιάζουμε σήμερα, όπου φυλάσσεται μια αξιοπρόσεκτη εικόνα της Θεομήτορος με το προσωνύμιο "ΒΑΡΘΑΛΑΜΙΟΤΗCΑ", λαϊκής τεχνοτροπίας. Την προέλευσή της ουδείς μπορεί να γνωρίζει. Μια προσωπική εκτίμησή μας είναι ότι πιθανόν να προέρχεται (ως εκ του προσωνυμίου της) από την απέναντι της Ζακύνθου όχθη, δεδομένου ότι κατά το πρώτο ήμισυ του 20ού αιώνα πάμπολλοι Ζακυνθινοί κατέφευγαν στον Μοριά, για να μπουν στη δούλεψη γαιοκτημόνων, ώστε να εξασφαλίσουν από τα στοιχειώδη προς το ζην έως π.χ. την προίκα της αδελφής ή της κόρης.

π. Παναγιώτη Καποδίστρια: ΚΑΜΕΝΕΣ ΠΕΤΑΛΟΥΔΕΣ Ποιήματα 1979-2009

Κυκλοφόρησε την προηγούμενη εβδομάδα η συγκεντρωτική έκδοση των ποιημάτων του π. Παναγιώτη Καποδίστρια, με γενικό τίτλο ΚΑΜΕΝΕΣ ΠΕΤΑΛΟΥΔΕΣ Ποιήματα 1979-2009, από τη λογοτεχνική σειρά επί-γνωση του Εκδοτικού Οίκου Αντ. Σταμούλη της Θεσσαλονίκης.

Στον πανόδετο και με κουβερτούρα τόμο των 464 σελίδων συμπεριλαμβάνονται όλες οι μέχρι τώρα εκδεδομένες ποιητικές συλλογές του π. Καποδίστρια και μια ανέκδοτη. Τη μεγάλη αυτή έκδοση κοσμούν δύο ψηφιδωτά έργα της Καθηγήτριας Α.Σ.Κ.Τ. Αγγελικής Κοκονάκη, ενώ την επιμέλεια είχε ο Δρ Δημήτριος Γ. Μαγριπλής, Διδάσκων στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου.

Διατίθεται ήδη στα Βιβλιοπωλεία. Για παραγγελίες οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να απευθύνονται στον Εκδοτικό Οίκο Αντ. Σταμούλη, τηλ. 2310264748, 2310900777, 6946461460, e-mail: anstamoulis@hotmail.com.

Δεκαπενταύγουστο στην Παναγία την Βουλκανιώτισσα

Το Δεκαπενταύγουστο κάθε χρόνο αποτελεί μια πρώτης τάξεως ευκαιρία αναφοράς της ψυχής μας στο παμφίλτατο και στοργικό πρόσωπο της Παναγίας! Από τις σελίδες του πολυπεριοδικού μας θα έχουμε ασφαλώς τέτοιες θεομητορικές αναφορές κατ' αυτό το εορταστικό δεκαπενθήμερο, αρχής γενομένης από την πνευματική ακρόπολη της Μεσσηνίας, τη Μονή της Παναγίας του Βουλκάνου.

Ανεβαίνοντας εδώ πάνω στο βουνό του Βουλκάνου, το μάτι σου ξαπλώνει στον μεσσηνιακό κάμπο και στέκεται στα πάμπολλα χωριά που νωχελικά -λες- κοιμούνται υπό τη σκέπη της άγρυπνης φρουρού, της Βουλκανιώτισσας Κυράς!

Εμείς, επιχειρούμε μια σύντομη φωτογραφική αποτύπωση στιγμών της παλαίφατης Μονής, η οποία αποτελεί παμπελοποννησιακό προσκύνημα και κάθε Δεκαπενταύγουστο συγκεντρώνει πολλές χιλιάδες πιστού λαού, οι οποίοι ανεβαίνουν με κάθε μέσο στο όρος, ώστε ν' αποτίσουν τιμή και προσκύνηση στην στοργική Μητέρα τους!

Λοιπόν, αγαπητοί Φίλοι Συνοδοιπόροι του ΝΥΧΘΗΜΕΡΟΝ, "πάσαν την βιοτικήν αποθώμεθα μέριμναν" και ας εισοδεύσουμε κι εμείς στο εν Μεσσηνία προαιώνιο Σπίτι της!

Ο σημαιοστολισμός του Καθολικού και των γύρω κελιών δηλοί γιορτή Δεκαπενταύγουστου!

"...εν τω πλήθει του ελέους σου εισελεύσομαι εις τον οίκον σου, προσκυνήσω προς ναόν άγιόν σου εν φόβω σου..."

Μεσσηνίας ἁπάσης προσκυνοῦμεν τό καύχημα, τήν θαυματουργόν Σου Εἰκόνα, Βουλκανιώτισσα Δέσποινα, βλυστάνουσαν ἀφθόνους δωρεάς, χαρίτων οὐρανίων τοῖς πιστοῖς, καί φρουροῦσαν πανταχόθεν τήν Σήν Μονήν, τήν πόθῳ καυχωμένην Σοι· Δόξα τοῖς θαυμασίοις Σου Ἁγνή, δόξα τῇ θείᾳ Σκέπῃ Σου, δόξα τῇ πρός ἡμᾶς Σου ἀγαθῇ προνοίᾳ, Ἄχραντε.

Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας η Μονή του Βουλκάνου απετέλεσε καταφυγή των κλεφταρματολών, ενώ συνεισέφερε ό,τι και όσο μπορούσε υπέρ του κοινού αγώνα της Επανάστασης των Συνελλήνων!

Δύο μεγάλες και αξιομνημόνευτες πανηγύρεις τελούνται εδώ: Η πρώτη κατά το διήμερο του Δεκαπενταύγουστου και η δεύτερη στις 19 προς 20 Σεπτεμβρίου, όπου, εξαιτίας της ανάμνησης θαύματος της Παναγίας το 1755 κατά το οποίο με τη θαυματουργική επέμβαση της σώθηκε η πόλη της Μεσσήνης από τη φρικτή επιδημία της Πανούκλας, γίνεται κάθοδος της εικόνας της Βουλκανιώτισσας από εδώ στην Μεσσήνη. Η κάθοδος αυτή καλύπτει 20 χιλιόμετρα οδοιπορίας (!!!) από ιερείς και πολλές χιλιάδες Μεσσηνίων και όχι μόνον, οι οποίοι περπατούν όλη τη νύχτα, συλλιτανεύοντας την Βουλκανιώτισσα Μητέρα τους!!!

 

Ας έχουμε κι εμείς εκ του μακρόθεν τη μεσιτεία Της!

Ευχές Δεκαπενταύγουστου

Πριν από λίγα λεπτά, στις 12 τα μεσάνυχτα ακριβώς, σύμφωνα με το τοπικό έθιμο, με κωδωνοκρουσίες σε όλους τους ναούς της Ενορίας μας, με πυροτεχνήματα και χαρά, εισοδεύσαμε στις ημέρες του Δεκαπενταύγουστου.

Κατ' αυτή την σύντομη περίοδο τιμάμε εξαιρετικά αφενός μεν τον Μεταμορφούμενο Ιησού σε Κύριο της Δόξης, αφετέρου δε την Παναγία Μητέρα Του επί τη σεπτή Κοιμήσει Της!

Με χαμηλωμένα μάτια και συναίσθηση πολλών και ποικίλων παθών και λαθών προσεγγίζουμε στην Αγάπη και των δύο, εκζητώντας παραμυθία και κατανόηση. Είμαστε σίγουροι ότι θ' απολαύσουμε την Κατανόηση, τη Στοργή, τη Χάρη!

Από αυτό το βήμα, όπου ΝΥΧΘΗΜΕΡΟΝ εκφράζεται η ισχνή φωνή της Ενορίας του Μπανάτου στα πέρατα του κόσμου, δεν έχουμε παρά να ευχηθούμε σε όλους ν' αξιοποιηθεί προς το συμφέρον της ψυχικής ζωής μας το φετινό Δεκαπενταύγουστο! Γένοιτο!!!

Μια αξιοπρόσεκτη Διάλεξη περί Τέχνης στο πλαίσιο της 500ετηρίδας Εκκλησιαστικής Ιστορίας του Μπανάτου

Στη σειρά των λατρευτικών και πολιτιστικών εκδηλώσεων, που έχει εξαγγείλει η Ενορία μας εφέτος, στο πλαίσιο της 500ετηρίδας καλλίκαρπης Εκκλησιαστικής Ζωής και ζωντανής Ιστορίας του Μπανάτου, είχαμε προγραμματίσει και πραγματοποιήθηκε με επιτυχία σήμερα το πρωί μια Διάλεξη περί Τέχνης από τον Αρχιμανδρίτη Διονύσιο Λυκογιάννη, Ιεροκήρυκα της Ιεράς Μητροπόλεως Ζακύνθου.

Η Κυριακή μας ξεκίνησε με Ιερατικό Συλλείτουργο στον ναό της Φανερωμένης.

Μετά το τέλος της Θείας Λειτουργίας, ο Εφημέριός μας παρουσίασε τον Πανοσιολογιότατο Ομιλητή σε όσους από το εκκλησίασμα παρέμειναν στον ναό, για να παρακολουθήσουν την εκδήλωση.

Ο π. Διονύσιος Λυκογιάννης, προσεκτικός ερευνητής και μελετητής της Εκκλησιαστικής Τέχνης της Ζακύνθου (σημειωτέον, με απόφαση του Σεβ. Μητροπολίτου Ζακύνθου κ. Χρυσοστόμου, ηγήθηκε της προσπάθειας για καταγραφή όλων των ιερών αντικειμένων και έργων Τέχνης του νησιού μας), ανέπτυξε ύστερα προς τους ακροατές το εμπεριστατωμένο θέμα, που εν πολλοίς αποτελεί κι επιστημονική ανακοίνωση:

"Καλλιτεχνικές και ιστορικές ψηφίδες των ναών του Μπανάτου".

Οι φίλοι του ΝΥΧΘΗΜΕΡΟΝ μπορούν να μελετήσουν κι εκείνοι την Διάλεξη από τις σελίδες μας, κάνοντας κλικ εδώ.