Συλλειτουργία Πατριάρχου Ρωσίας και Αρχιεπισκόπου Αλβανίας στα Τίρανα [φωτοθήκη + ομιλία Αναστασίου]

Στις 29 Απριλίου 2018 ο Πατριάρχης Μόσχας και πάσης Ρωσίας Κύριλλος και ο Αρχιεπίσκοπος Τιράνων και πάσης Αλβανίας Αναστάσιος συλλειτούργησαν στον Ιερό Καθεδρικό Ναό Αναστάσεως του Χριστού Τιράνων.

Μετά το πέρας της Θείας Μυσταγωγίας ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος προσφώνησε τον Προκαθήμενο της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ρωσίας ως κάτωθι:

Krishti u Ngjall! Χριστός Ανέστη! Христос Воскресе!

«Εὐλόγει, ἡ ψυχή μου, τὸν Κύριον,
καί πάντα τὰ ἐντός μου, τὸ ὄνομα τὸ ἅγιον αὐτοῦ·» (Ψαλμ. 102:1)

Πασχαλινή αγαλλίαση και ευχαριστία πλημμυρίζουν τις καρδιές όλων μας, κατά την πρώτη ειρηνική επίσκεψή Σας στην Αλβανία, Μακαριώτατε Άγιε εν Χριστώ Αδελφέ, Πατριάρχα Μόσχας και πασών των Ρωσσιών κ.κ. Κύριλλε. Η ειλικρινής αυτή χαρά κορυφώθηκε με το σημερινό Συλλείτουργο, που κατεξοχήν εκφράζει την ενότητα της Ορθοδοξίας. Ολόψυχη αναβλύζει η ευγνωμοσύνη μας προς τον Τριαδικό Θεό, για το πασχαλινό δώρο της εδώ παρουσίας Σας.

Κατά τη χθεσινή Δοξολογία αναφέρθηκα στην πρώτη συνεργασία μας, στις αρχές του 1970, στον Παγκόσμιο Οργανισμό Ορθοδόξου Νεολαίας «Σύνδεσμος», στον οποίο διακονήσαμε ως Αντιπρόεδροι. Εσείς ως εκπρόσωπος της δυναμικής νέας γενιάς της τότε Σοβιετικής Ενώσεως και ο ομιλών ως βετεράνος του «Συνδέσμου», υπεύθυνος για τον τομέα Εξωτερικής Ιεραποστολής, του Διορθοδόξου Κέντρου «Πορευθέντες». Την εποχή εκείνη η Εκκλησία της Ρωσσίας υφίστατο ακόμη την αντιθρησκευτική πίεση. Ενώ η Εκκλησία της Αλβανίας είχε φθάσει στο βάθος του βαράθρου του αθεϊστικού διωγμού. Είχε πλήρως κατεδαφισθεί.

Αναλογίζομαι συχνά την περίοδο της ενεργούς συμμετοχής μας στα δρώμενα της Πανορθοδόξου Νεολαίας, διότι, όπως γνωρίζετε, θεωρώ τον τομέα αυτόν κρίσιμο και ζωτικότατο διαχρονικά  στη ζωή της Ορθοδοξίας. Σταθερή πεποίθησή μου είναι ότι οι νέοι, που αναζητούν ελευθερία, δικαιοσύνη, αγάπη, θα βρουν τον πλούτο ζωής που επιθυμούν στην Εκκλησία Εκείνου, ο Οποίος είναι η αλήθεια και η ζωή. Για την Εκκλησία της Αλβανίας σταθερά τονίζουμε ότι οι νέοι δεν αποτελούν απλώς «το μέλλον» της, αλλά το δυναμικό παρόν.

Στην μεταπολεμική περίοδο, όταν άρχιζε η Οικουμενική Κίνηση, οι Ορθόδοξοι νέοι, θεολόγοι λαϊκοί και κληρικοί ενέτειναν τη φωνή τους για περισσότερη ενότητα κυρίως μέσα στην Ορθοδοξία. Μία φράση μας – κλειδί  της δεκαετίας του 1960, που έκτοτε δεν έπαψε να επαναλαμβάνεται, ήταν ότι: «Η Ορθόδοξος Εκκλησία δεν είναι μία Συνομοσπονδία τοπικών Εκκλησιών, αλλά η Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία».

Παράλληλα με τον πρώτο πόνο μας για την πανορθόδοξη ενότητα  αναπτύχθηκε και η έντονη αίσθηση του χρέους για τη μαρτυρία της Ορθοδοξίας σε νέα σύνορα, ιδιαίτερα στην Αφρικανική Ήπειρο, καθώς για τον επανευαγγελισμό στις χώρες, που είχαν υποστεί τον σκληρό αντιθρησκευτικό διωγμό.

Γνωρίζω καλά, Προσφιλέστατε Άγιε Αδελφέ, ότι σε όλες αυτές τις αναζητήσεις και προσπάθειες είσαστε στην πρώτη γραμμή, με αμείωτο ζήλο και δυναμικό λόγο. Δεν λησμονώ την έντονη παρουσία Σας –ως Προέδρου της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της Εκκλησίας Ρωσσίας– στις Συνελεύσεις, Επιτροπές και άλλα όργανα του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών, του Συμβουλίου των Ευρωπαϊκών Εκκλησιών, της «Ευρωπαϊκής Επιτροπής Θρησκευτικών Ηγετών». Και κατά τις δυο τελευταίες δεκαετίες, στις Συνάξεις των Προκαθημένων των Ορθοδόξων Αυτοκεφάλων Εκκλησιών, πάντοτε χαιρόμουν ιδιαίτερα τη φιλική  και αποδοτική συνεργασία μας.

Κατά τον 21ο αιώνα ζωτικά για την Εκκλησία μας παραμένουν τα θέματα:  α) Η εμβάθυνση της ενότητος των κατά τόπους Ορθοδόξων Εκκλησιών. Με τονισμό παντοτε του μυστηριακού και σωτηριολογικού χαρακτήρα της, την ουσιαστική πνευματική καλλιέργεια των μελών της, με έμφαση στην Αγία Γραφή και στην πατερική παράδοση, με ενίσχυση της αυτοσυνειδησίας ότι η Εκκλησία είναι «Σώμα Χριστού», «τὸ πλήρωμα τοῦ τὰ πάντα ἐν πᾶσιν πληρουμένου» (Εφες. 1:22-23). β) Η δυναμική Ορθόδοξη μαρτυρία στον σύγχρονο κόσμο. Με τη βεβαιότητα ότι η Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία, στην οποία ανήκουμε, δεν ζει αποκλειστικά για τον εαυτό της αλλά ό,τι είναι και ό,τι της έχει δοθεί προορίζονται για ολόκληρη την ανθρωπότητα. γ) Η συμβολή στην ειρηνική συνύπαρξη και αρμονική συνεργασία των κατά τόπους θρησκευτικών κοινοτήτων. Με προσπάθεια να γεφυρώνονται οι  αντιθέσεις μεταξύ των διαφόρων χριστιανικών κοινοτήτων και με σκοπό την ειρηνική συνύπαρξη με ανθρώπους διαφορετικών θρησκευτικών πεποιθήσεων.

Σε μία περίοδο, όπου η καχυποψία, οι πολώσεις και οι πολεμικές συγκρούσεις αναστατώνουν την οικουμένη, η Εκκλησία οφείλει να είναι παράγων ειρήνης και αρμονικής συνεργασίας. Πριν από μερικά χρόνια, σε ένα Διαθρησκειακό Συμπόσιο, (που έγινε εδώ στα Τίρανα με τίτλο: «Είναι η παγκόσμια ειρήνη εφικτή;»), είχα επιμείνει στη θέση ότι: Σε τελευταία ανάλυση το αντίθετο της ειρήνης δεν είναι ο πόλεμος, αλλά ο εγωκεντρισμός˙ ο ατομικός, ο συλλογικός, ο εθνικός, ο φυλετικός, ο θρησκευτικός. Αυτός επιστρατεύει τις ποικίλες μορφές βίας, που δολοφονούν ποικιλότροπα την ειρήνη.

Το αντίδοτο στον εγωκεντρισμό δεν είναι οι γενικόλογες ηθικές παροτρύνσεις ούτε οι νομικές διατυπώσεις και μηχανισμοί καταστολής. Αλλά επιβάλλεται η ενδυνάμωση μιας αγάπης, έμπρακτης και πολυδιάστατης, η οποία δεν περιορίζεται από σύνορα, προκαταλήψεις και διακρίσεις. Εδώ βρίσκεται η τεράστια δυνατότητα και ευθύνη της υγιούς θρησκευτικής συνειδήσεως. Αυτή, ακόμα και σε συνθήκες μακροχρόνιων συγκρούσεων, χαρίζει τη δυνατότητα της συγχωρητικότητος και της συμφιλιώσεως. Η δύναμη και εξουσία της αγάπης πρέπει και μπορεί να νικά την αγάπη για δύναμη, η οποία καταστρέφει την ειρήνη. Η Εκκλησία, ως Μυστικό Σώμα του Χριστού, του αρχηγού της ειρήνης και της αγάπης, λειτουργεί διηνεκώς ως εργαστήριο και φορέας αυτής της τεράστιας δυνάμεως.

Ο Ορθόδοξος τρόπος της πραγματοποιήσεως του χρέους αυτού που καθόρισε ο Ιδρυτής και αρχηγός της Εκκλησίας, ο Ιησούς Χριστός. Μετά την τριήμερο Έγερσή Του, στην πρώτη συνάντησή με τους αποκαρδιωμένους μαθητές Του, και τον χαιρετισμό «Ειρήνη ημίν»  προσέθεσε: «Καθὼς ἀπέσταλκέ με ὁ πατήρ, κἀγὼ πέμπω ὑμᾶς» (Ιω. 20:21). Ο Αναστάς Κύριος δεν περιορίστηκε να τους αναγγείλει τη νίκη Του πάνω στην αδικία, την απελπισία και τον θάνατο, αλλά τους κάλεσε σε κάτι μοναδικό: Να συμμετάσχουν στο έργο Του, να συνεχίσουν τον αγώνα για να επικρατήσουν η αλήθεια, η καταλλαγή, η αξιοπρέπεια, η αλληλεγγύη, η ουσιαστική ειρήνη. Όχι με την ισχύ και τα κριτήρια της κρατικής ή οικονομικής εξουσίας, αλλά με τη δύναμη της ανιδιοτελούς αγάπης, της νηφάλιας ταπεινοφροσύνης και αποφασιστικής υπευθυνότητος. Θα είστε παράγοντες ειρήνης, συμφιλιώσεως, δημιουργίας με τον φωτισμό και την ενέργεια του Αγίου Πνεύματος.

Την μυστικά συνεχιζομένη άκρα ταπείνωση του Χριστού, τους καρπούς της σταυρικής θυσίας και τις συνέπειες του καινού Πάσχα, τα βιώνουμε οι Ορθόδοξοι κατεξοχήν στο Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας. Αυτό προ ολίγου τελέσαμε. Η δύναμη του Σταυρού και η αγαλλίαση της Αναστάσεως του Χριστού καθιστούν τη συχνά πολύμοχθη καθημερινότητά μας «λειτουργία μετά τη Θεία Λειτουργία», με πασχαλινή πνοή και ακτινοβολία της εμπειρίας της Αναστάσεως στο περιβάλλον μας.

Μακαριώτατε και Αγιώτατε Αδελφέ, εκφράζοντας και πάλι την αδελφική χαρά και ευχαριστία μας για το σημερινό Συλλείτουργο, Σας ευχόμεθα: αδιάπτωτη υγεία, εις έτη πολλά με αυξανόμενο ενθουσιασμό και αγιοπνευματικό παλμό. Ώστε, αξιοποιώντας τα πλούσια χαρίσματα και τις δυνατότητες, που ο Θεός έχει χαρίσει σε Σας και στη χώρα Σας, να ποιμαίνετε την Αγιωτάτη Εκκλησία της Ρωσσίας με διορατική σύνεση και να ακτινοβολείτε στη σύγχρονη εποχή το φως του Σταυρού και της Αναστάσεως, το ανέσπερο πασχαλινό φως, που χαρίζει στη ζωή νόημα, ελπίδα και πλούτο αγάπης.

Христос Воскресе! Krishti u Ngjall! Χριστός Ανέστη!

Κυριακή του Παραλύτου 2018 στον Ναό της Παναγούλας εν Βανάτω Ζακύνθου

Πρωί της Κυριακής, 29ης Απριλίου 2018, στον Ναό της Παναγούλας. λειτουργούντος του Εφημερίου π. Παναγιώτη Καποδίστρια και ψαλλόντων των κ.κ. Αντωνίου Κλάδη, Δημητρίου Παπαδάτου και Διονυσίου Πομόνη. Σημειωτέον ότι ο κ. Πομόνης, πτυχιούχος Α. Ε. Α.Βελλάς, ομίλησε εμπνευσμένα επί του παραπόνου του παραλύτου, της σημερινής ευαγγελικής περικοπής, "Άνθρωπον ουκ έχω"!

[Φωτογραφίες: Ελευθέριος Τ. Στραβοπόδης]

Φαναριώτικα του Σαββατοκύριακου 28 και 29 Απριλίου 2018

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ  ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ

Ἐκκλησιαστικαί Εἰδησεις

Ἐξ ἀφορμῆς τῆς ἐν Τορόντο πολυνέκρου ἐπιθέσεως καί τῶν συνεπείᾳ αὐτῆς ἀνθρωπίνων ἀπωλειῶν, ἡ Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, ἀπέστειλε θερμόν μήνυμα συμπαραστάσεως πρός τόν Ποιμενάρχην τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Τορόντο Σεβ. Μητροπολίτην κ. Σωτήριον, ἐκφράσας τήν συμπαράστασίν Του καί τήν συμπάθειαν τῆς Μητρός Ἐκκλησίας εἰς τό δοκιμαζόμενον ποίμνιον αὐτῆς.

*   *   *

Τήν μεσημβρίαν τοῦ Σαββάτου, 28ης Ἀπριλίου, ἡ Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, παρέστη συμπροσευχόμενος ἀπό τοῦ Ἱ. Βήματος τοῦ Ἱεροῦ Μητροπολιτικοῦ Ναοῦ τοῦ Ἁγίου Δημητρίου Πριγκήπου, κατά τήν ἐνθρόνισιν τοῦ νέου Ποιμενάρχου Σεβ. Μητροπολίτου Γέροντος Πριγκηποννήσων κ. Δημητρίου. Κατ’ αὐτήν ὁ Παναγιώτατος ὡμίλησε καταλλήλως καί ηὐχήθη τῇ Α. Σεβασμιότητι εὐλογημένην παρά Θεοῦ ποιμαντορίαν καί ἐδώρησεν εἰς αὐτήν ἀρχιερατικόν ἐγκόλπιον. 

*   *   *

Τό ἀπόγευμα τῆς ἰδίας, ἡ Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, κατόπιν εὐλαβοῦς προσκλήσεως τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Ἐπιτροπῆς τῆς Κοινότητος Νεοχωρίου, ἐτέλεσε τόν Ἁγιασμόν τῶν Θυρανοιξίων τοῦ ἄρτι ἱδρυθέντος ἐντός τοῦ Ἱ. Ναοῦ τῆς Παναγίας Κουμαριωτίσσης Ἱ. Παρεκκλησίου, τιμωμένου ἐπ’ ὀνόματι τοῦ Ἁγίου ἐνδόξου Νεομάρτυρος Θεοδώρου τοῦ Βυζαντίου, γόνου τῆς περιοχῆς, ἐπί τῇ 220ῇ ἐπετείῳ τῆς ἐν Μυτιλήνῃ ἀνακομιδῆς τοῦ Τιμίου Αὐτοῦ Λειψάνου, ἐν συνεχείᾳ δέ ἐχοροστάτησεν ἐν τῷ ὡς ἄνω Ἱ. Ναῷ κατά τόν Μ. Ἑσπερινόν τοῦ Σαββάτου, 28ης ἰδίου, καθ᾿ ὅν τόν θεῖον λόγον ἐκήρυξεν ὁ Πανοσιολ. Διάκονος κ. Γρηγόριος, Ὑπογραμματεύς τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου.

Παρέστησαν συμπροσευχόμενοι οἱ Σεβ. Μητροπολῖται Ἰκονίου κ. Θεόληπτος, Ἀρκαλοχωρίου, Καστελλίου καί Βιάννου κ. Ἀνδρέας καί Σηλυβρίας κ. Μάξιμος, ὁ Σεβ. Ἀρχιεπίσκοπος Ἀνθηδῶνος κ. Νεκτάριος, Ἐπίτροπος τοῦ Παναγίου Τάφου ἐν τῇ Πόλει, οἱ Θεοφιλ. Ἐπίσκοποι Ἁλικαρνασσοῦ κ. Ἀδριανός καί Ἐρυθρῶν κ. Κύριλλος, ἡ Εὐγεν. κ. Δανάη Βασιλάκη, Πρόξενος τῆς Ἑλλάδος ἐνταῦθα, Κοινοτικοί παράγοντες τῆς Ὁμογενείας, πλῆθος πιστῶν, ἑλκόντων τήν καταγωγήν των ἐκ Νεοχωρίου, καί προσκυνηταί ἐξ Ἑλλάδος.

Ἐν τῷ τέλει τοῦ Ἑσπερινοῦ ὡμίλησαν ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Μυριοφύτου καί Περιστάσεως κ. Εἰρηναῖος, Ἐπόπτης τῆς Περιφερείας Βοσπόρου, ἀναφερθείς εἰς πλεῖστα ἱστορικά στοιχεῖα περί τοῦ τιμωμένου Ἁγίου Θεοδώρου, ὁ Ἐντιμολ. Ἄρχων Μ. Χαρτοφύλαξ κ. Παντελεήμων Βίγκας, Πρόεδρος τῆς Κοινότητος, ὅστις προσέφερεν ὡς ἀναμνηστικόν δῶρον τῆς Κοινότητος εἰς τόν Πατριάρχην ἀντίγραφον τῆς εἰκόνος τοῦ Ἁγίου καί ὑπέμνησε τάς προσπαθείας τῆς ὑπ’ αὐτόν Ἐπιτροπῆς διά τήν ἀνάδειξιν τῆς μνήμης αὐτοῦ, ἐξάρας τήν σχετικήν μέριμναν καί δραστηριότητα τοῦ Βιβιλοφύλακος τῶν Πατριαρχείων Πανοσιολ. Ἀρχιμανδρίτου κ. Ἀγαθαγγέλου Σίσκου, Ἱερατικῶς Προϊσταμένου αὐτῆς, καί, τέλος, ὁ Πατριάρχης, συγχαρείς τούς καθ᾿ οἱονδήποτε τρόπον συμβαλόντας εἰς τά γενόμενα ἔργα ὑπό τήν ἡγεσίαν τοῦ Σεβ. Ἐπόπτου καί τοῦ δραστηρίου καί φιλογενοῦς Προέδρου τῆς Κοινότητος, ἐκφράσας τήν εὐαρέσκειαν τῆς Μητρός Ἐκκλησίας διά τό φιλότιμον ἔργον τοῦ π. Ἀγαθαγγέλου εἰς τήν εἰρημένην Κοινότητα καί ἐπιδαψιλεύσας ἐπί πάντας τάς σεπτάς Πατριαρχικάς Αὐτοῦ εὐχάς καί εὐλογίας.

Ἀκολούθως, ὁ Πατριάρχης ἐτέλεσε τρισάγιον ὑπέρ ἀναπαύσεως τῆς ψυχῆς τοῦ Ἀλεξανδρινοῦ Ποιητοῦ Κωνσταντίνου Καβάφη πρό τῆς προτομῆς αὐτοῦ, εὑρισκομένης ἐν τῷ αὐλογύρῳ τοῦ Ἱ. Ναοῦ. Ὡς γνωστόν, ὁ Καβάφης ἔζησεν ἐπί τι διάστημα εἰς τό Νεοχώριον. 

Ἐπηκολούθησε δεξίωσις ἐν τῇ Αἰθούσῃ «Selamlık» τοῦ ἐν Νεοχωρίῳ θερέτρου «Sait Halim Paşa Yalısı» , καθ᾿ ἥν ἐδόθη συναυλία παραδοσιακῆς μουσικῆς ὑπό τῆς ὑπό τήν διεύθυνσιν τοῦ Αἰδεσιμολ. Οἰκονόμου κ. Εὐστρατίου Γιουσμᾶ Χορῳδίας τῆς Σχολῆς Βυζαντινῆς Μουσικῆς τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Μυτιλήνης «Ἅγιος Θεόδωρος ὁ Βυζάντιος». 

*   *   *

Ἡ Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, τήν πρωΐαν τῆς Κυριακῆς τοῦ Παραλύτου, 29ης τ.μ., μετέβη εἰς Μουδανιά (Mudanya), ἀδελφικῇ προσκλήσει τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Προύσης κ. Ἐλπιδοφόρου, καί ἐχοροστάτησε κατά τήν Θ. Λειτουργίαν ἐν τῷ ἐκεῖσε Ἱ. Ναῷ τοῦ Ἁγίου Γεωργίου, ὁ ὁποῖος χρησιμοποιεῖται σήμερον ὡς Πολιτιστικόν Κέντρον.

Παρέστησαν συμπροσευχόμενοι ὁ Ἐξοχ. Πρέσβυς κ. Εὐάγγελος Σέκερης, Γεν. Πρόξενος τῆς Ἑλλάδος ἐν τῇ Πόλει, ὁ Ἐντιμ. κ. Oleksandr Gaman, Γεν. Πρόξενος τῆς Οὐκρανίας ἐνταῦθα, μετά τοῦ Ἐντιμ. κ. Maksym Vdovychenko, Προξένου, ὁ Ἐντιμ. κ. Ἐμμανουήλ Καρρᾶς, Δήμαρχος Ν. Προποντίδος, ἐπί κεφαλῆς ὁμίλου δημοτῶν  - προσκυνητῶν ἐκ τῆς περιοχῆς τῶν Ν. Μουδανιῶν, ὁ Ἐντιμ. κ. Hayri Türkyılmaz, Δήμαρχος Μουδανιῶν, καί σλαυόφωνοι πιστοί ἐκ Προύσης καί ἐκ τῶν παρακειμένων περιοχῶν.

Μετά τήν ἀπόλυσιν, ὁ Παναγιώτατος ἐτέλεσε τρισάγιον ὑπέρ ἀναπαύσεως τῶν ψυχῶν πάντων τῶν ἐν τῇ περιοχῇ ἀναπαυομένων ἀειμνήστων προγόνων ἡμῶν, τῶν τε εἰρηνικῶς κοιμηθέντων καί τῶν μαρτυρικῶς τελειωθέντων.

Ἀκολούθως, ὁ ἁγ. Προύσης καλωσώρισε διά λόγων εὐλαβείας τόν Παναγιώτατον, Ὅν καί ηὐχαρίστησε διά τήν εὐλογητήν πασχάλιον ἐπίσκεψίν Του εἰς τήν κατ’ αὐτόν θεόσωστον Ἐπαρχίαν. Μετ’ αὐτόν ὡμίλησεν ἐν συγκινήσει ὁ Αἰδεσιμολ. Πρωτοπρεσβύτερος κ. Ἀθανάσιος Ραμαδάνης, ἐκ Ν. Μουδανιῶν, ὅστις ἐκόμισε καί τόν χαιρετισμόν τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Κασσανδρείας κ. Νικοδήμου.  

Ὁ Πατριάρχης, κατά τήν ἀντιφώνησίν Του, ἀφοῦ ἐξέφρασε τήν συγκίνησίν Του διά τήν, χάριτι Θεοῦ, πραγματοποίησιν τῆς πρώτης ταύτης Θ. Λειτουργίας μετά πάροδον ἑννενήκοντα καί ἕξ ἐτῶν, ἐξῇρε τό  ποιμαντικόν ἔργον, τό ὁποῖον ἀπό ἑπταετίας ἐκδιπλοῦται ἐπί τό ἐντατικώτερον πρός τούς ὁμοδόξους ἀδελφούς τῆς εὐρυτέρας περιοχῆς μέ καταγωγήν ἐκ Ρωσσίας, Βουλγαρίας, Οὐκρανίας καί ἀλλαχόθεν, ἐξέφρασε δέ τήν εὐαρέσκειαν τῆς Μητρός Ἐκκλησίας πρός τόν Ποιμενάρχην αὐτῆς διά τό ἐπιδεικνύμενον ὑπ’ αὐτοῦ ἐνδιαφέρον πρός ἀνάκτησιν, ἀναστήλωσιν καί ἐξωραϊσμόν τῶν ἐρειπωμένων ἐν τῇ Ἐπαρχίᾳ αὐτοῦ Ἱερῶν Σκηνωμάτων τοῦ Γένους,ἤτοι τῆς Παναγίας Παντοβασιλίσσης εἰς Τρίγλιαν καί τῶν Ταξιαρχῶν εἰς Σιγήν, ἅτινα διά καταλλήλων χειρισμῶν τοῦ ἁγίου Προύσης περιῆλθον καί πάλιν εἰς τήν κυριότητα τῆς Ἐκκλησίας. 

Πρός τούτοις, ἡ Α. Θ. Παναγιότης ἐπῄνεσε τήν καλλιέργειαν ἁρμονικῆς καί λίαν ἐποικοδομητικῆς συνεργασίας τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Προύσης μετά τῶν τοπικῶν ἀρχῶν, φορέων, ἀλλά καί τῆς ἐνταῦθα κοινωνίας, ὡς καί τήν ἐνίσχυσιν τῆς ἐπικοινωνίας αὐτῆς μετά τῶν λοιπῶν Χριστιανικῶν δογμάτων τῆς περιοχῆς. 

Τέλος, ὁ Πατριάρχης, ἀπευθυνόμενος πρός τόν κ. Δήμαρχον τῶν Μουδανιῶν τουρκιστί, ηὐχαρίστησεν ἐν τῷ προσώπῳ αὐτοῦ τάς τοπικάς ἀρχάς διά τήν παροχήν τῆς νενομισμένης ἀδείας, ὡς καί διά τήν συμπαράστασίν των πρός τό ἔργον τῆς Τοπικῆς Ἐκκλησίας, μετά τῆς Πατριαρχικῆς ἐπισημάνσεως ὅτι ὁ ρόλος τῆς θρησκείας καί τῶν λειτουργῶν αὐτῆς συνίσταται εἰς τήν προαγωγήν τῆς ἀδελφωσύνης καί τῆς εἰρηνικῆς συνυπάρξεως μεταξύ τῶν λαῶν καί τῶν διαφόρων πολιτισμικῶν καί ἐθνικῶν ὁμάδων. 

Ἐπηκολούθησε γεῦμα εἰς Ξενοδοχεῖον τῆς περιοχῆς, εὐλογηθέν ὑπό τοῦ Παναγιωτάτου.      

*   *   *

Ἡ Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, ἐδέξατο εἰς ἀκρόασιν τόν Σεβ. Μητροπολίτην Ἀρκαλοχωρίου, Καστελλίου καί Βιάννου κ. Ἀνδρέαν, Καθηγητήν τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς Θεσσαλονίκης.

*   *   *

Ἡ Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, ἐξεπροσωπήθη ὑπό τοῦ Πανοσιολ. Ἀρχιμανδρίτου κ. Τιμοθέου Ἀγγελῆ, Ἱεροκήρυκος τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς, κατά τήν διοργανωθεῖσαν ὑπό τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Κέντρου Τέχνης τῆς Ἑλλάδος ἑσπερίδα ἀπονομῆς τοῦ Ἀριστείου «Εὐαγγελισμός τῆς Θεοτόκου» εἰς τόν Σεβ. Μητροπολίτην Κυρήνης κ. Ἀθανάσιον Κυκκώτην, Ἔξαρχον τοῦ Πατριαρχείου Ἀλεξανδρείας ἐν Μόσχᾳ, ἐν τῇ ἐν Παιανίᾳ Ἀττικῆς ἕδρᾳ αὐτοῦ, τό Σάββατον, 28ην Ἀπριλίου.