Ζωή αιώνιας χαράς

Του π. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΛΕΚΚΑ 

Στην Αρχιερατική Προσευχή Του, στον Κήπο της Γεσθημανή, λίγο πριν την σύλληψή Του, ο Κύριος Ιησούς ζήτησε από τον Πατέρα Του την Δόξα και την Χαρά της Αιώνιας Ζωής τόσο για τον Ίδιο όσο και τους μαθητές Του.

Το αίτημα του Κυρίου Ιησού προς τον Πατέρα Του για την Δόξα του Υιού Του αφορά προφανώς στην Δόξα της Αναστάσεώς Του. Γνωρίζοντας ο Κύριος πως βαίνει προς την τέλεια και εκούσια εκπλήρωση του θελήματος του Ουρανίου Πατρός, ζητά όχι απλώς την Δόξα του Δευτέρου Προσώπου της Αγίας Τριάδος, την οποία άλλωστε ως Θεός ο Ίδιος ουδέποτε στερήθηκε, αλλά τη Δόξα του Θεανθρώπου,  την είσοδό Του, δηλαδή, ως τέλειος Θεός και τέλειος Άνθρωπος στην Αιώνια Ζωή της Αγίας Τριάδος. Ο Κύριος ζήτησε, έτσι, από τον Πατέρα Του την Δόξα που προαιωνίως είχε ως Θεός και για την ανθρώπινη φύση με την οποία ο Ίδιος εισήλθε στον Παράδεισο.

Η Δόξα της Αναστάσεως και της ενθρονίσεως του Κυρίου Ιησού με την αναστημένη ανθρώπινη φύση Του δεξιά του Ουρανίου Πατρός οφείλεται στο Μυστήριο της Θείας Υπακοής του Υιού προς τον Πατέρα Του. Η Θεία Υπακοή είναι Μέγα Μυστήριο της εσωτερικής ζωής της Αγίας Τριάδος. Η Θεία Υπακοή του Υιού προς τον Πατέρα Του είναι άρρητος, ξεπερνά τις δυνατότητες του ανθρώπου να Την κατανοήσει με τις δικές του δυνάμεις και αποκαλύπτεται σταδιακά, αν και πάντοτε μερικά, στον άνθρωπο, κατά το μέτρο της εν Αγίω Πνεύματι προόδου του, κατά το μέτρο δηλαδή της προόδου του στην υπακοή, την ταπείνωση, την υπομονή και την αγάπη.

Ο Κύριος όμως ζήτησε από τον Πατέρα Του όχι μόνο την Δόξα του Ιδίου ως Θεανθρώπου αλλά  και την Δόξα των μαθητών Του μέχρι την Δευτέρα Παρουσία Του. Η Δόξα που ο Κύριος ζήτησε για τους μαθητές Του είναι η Δόξα της Ενότητας της Εκκλησίας, που ιδρύθηκε την ημέρα της Πεντηκοστής κατά το Θέλημα του Πατρός, χάρη στην Θυσία του Θεανθρώπου και την κάθοδο του Παναγίου Πνεύματος.

Έκτοτε όποιος με λόγια ή με πράξεις αποκόπτεται από την ενότητα της Εκκλησίας, χάνει την προαιώνια Δόξα που επιφυλάσσει ο Θεός Πατήρ εν Αγίω Πνεύματι για τα μέλη του Σώματος του Υιού Του. Η αποκοπή από την ενότητα της Εκκλησίας είναι η βαρύτερη από όλες τις αμαρτίες, καθώς αποτελεί ευθεία προσβολή του Μυστηρίου της Ενότητας και της Αιώνιας Ζωής της Αγίας Τριάδος, διορθώνεται όμως, όπως όλες άλλωστε οι αμαρτίες μας, με βαθιά και ειλικρινή μετάνοια.

Η Δόξα της Ενότητας της Εκκλησίας  προϋποθέτει την Δόξα της Αναστάσεως του Θεανθρώπου, όπως επίσης η Δόξα της Αναστάσεως του Θεανθρώπου μαρτυρείται εντός του Μυστηρίου της Ενότητας της Εκκλησίας. Μετέχοντας στο Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας ο πιστός, κατά το μέτρο της πνευματικής προόδου του, προγεύεται την Χαρά της Αιώνιας Ζωής. Ενωμένος με τον Αναστάντα Κύριο εν Αγίω Πνεύματι, ο πιστός αναγνωρίζει ως απόλυτο Πατέρα του τον Πατέρα του Κυρίου Ιησού Χριστού και μισεί πάνω του ο,τιδήποτε τον χωρίζει ακόμα από τα αδέλφια του και τον εμποδίζει να δει σε κάθε άνθρωπο ένα επιπλέον μέλος αυτού του ίδιου του σώματός του.

Έτσι η Χαρά στην οποία κληθήκαμε ως άνθρωποι είναι η Χαρά της άρρητης Ενότητας της Αγίας Τριάδος όταν, δίχως σύγχυση αλλά και δίχως καμμία μεταξύ μας διαίρεση, θα μπορούμε να προσκυνούμε, ακαταπαύστως και πλήρεις μακαριότητος, τον Ένα Θεό, Πατέρα, Υιό και Πνεύμα το Άγιο, την Παναγία Τριάδα.

Ο Πρωτοπρεσβύτερος Δρ. Γεώργιος Λέκκας είναι κληρικός της Ιεράς Μητροπόλεως Βελγίου, Κάτω Χωρών και Λουξεμβούργου.