Φωτοστιγμές από τη Λειτουργία του Δεκαπενταύγουστου στο Μπανάτο

Ωραίες οι στιγμές σήμερα το πρωί στην Παναγούλα μας, εδώ στο Μπανάτο. Όλα έγιναν κατά τάξιν. Αρκετές εκατοντάδες προσκυνητών μέσα κι έξω στον εορτάζοντα ναό μας προσήλθαν να εκκλησιασθούν, να προσκυνήσουν την περίπυστη Εικόνα και τον Επιτάφιο της Θεοτόκου, αλλά και να μεταλάβουν των Αχράντων Μυστηρίων.

Φωτογραφίες με τη ματιά του Πορφύρη

Παραδοσιακά γλυκίσματα στο Μπανατιώτικο Πανηγύρι

Κανένα ζακυθινό πανηγύρι δε γίνεται δίχως τα κλασικά του τερψιλαρύγγια γλυκίσματα, στοχεύοντας στη βουλιμία των εορταστών:

Τις Φριτούρες (λιχουδευτικό έδεσμα στο τηγάνι, απαρτιζόμενο από σιμιγδάλι, πασπαλισμένο ύστερα με μπόλικη ζάχαρη και κανέλα), τα Παστέλια (ένα καταπληκτικό σύνθεμα από σουσάμι, μέλι, αμύγδαλα κι ενίοτε διακοσμητικά κουφετάκια) και το Εφτάζυμο ή Φτάζυμο (γλυκίζον ψωμί με πολλαπλές ζυμώσεις και αρωματικά, καμωμένο από τις ειδικές του είδους γυναίκες του λαού, με παροιμιώδη συνήθως μυστικοπάθεια, που παραπέμπει σε... μαγικές πράξεις).

Όλ' αυτά αναβίωσαν ξανά και στα καθ' ημάς. Μετά τον Εσπερινό μάς συνεπήραν οι γνώριμες μυρωδίες από τα παραδοσιακά τηγανίσματα όξω από την Παναγούλα, ενώ το Φτάζυμο τση κυρά Κατίνας σπάζει μύτες ολοένα στη γειτονιά!!!

Και του χρόνου, να ξαναγευτούμε!!!

Φωτογραφίες με τη ματιά του Πορφύρη

"Αι γενεαί πάσαι ύμνον τη ταφή Σου προσφέρουσι Παρθένε"

Με συγκίνηση και κατάνυξη τελέστηκε απόψε στις 8 το βράδυ στον εορτάζοντα και απαστράπτοντα ναό της Παναγούλας στο Μπανάτο ο Πανηγυρικός Εσπερινός επί τη Κοιμήσει της Θεοτόκου.

]Όλο το εκκλησίασμα αφιέρωσε στη Χάρη Της από βάθους ψυχής προσευχές και ικεσίες προς την άζωη πλέον Μητέρα της Ζωής, η οποία "μετέστη προς την ζωήν". Κυρίως κατά την ώρα της λιτάνευσης του Σώματος και της εναπόθεσής Του στον Επιτάφιο, κανείς δεν έμεινε ασυγκίνητος.

Ο Εφημέριος τόνισε στην Ομιλία του την ειδική σχέση που έχει ο πιστός με την Παναγία, επισημαίνοντας, ότι παρά το λυπηρόν του θανάτου Της, η ανθρωπότητα πανηγυρίζει, επειδή είναι πεπεισμένη, ότι δι' αυτού του τρόπου αποκτήσαμε πρεσβεία στον Ουρανό, η οποία μεσιτεύει υπέρ των ανθρώπων διαρκώς!

Φωτογραφίες με τη ματιά του Πορφύρη

Ετοιμασίες για το Πανηγύρι του Μπανάτου

Έχουν από ημέρες ξεκινήσει οι αναγκαίες προετοιμασίες για το Πανηγύρι του Μπανάτου. Αρχικά, την περασμένη Κυριακή, έγινε ο καθιερωμένος Έρανος από την ειδική Επιτροπή Πανηγύρεως ανά το χωριό για τα έξοδα, ακολούθησαν τα καθημερινά "σένια", δηλαδή οι πανηγυρικές ειδοποιήσεις με κωδωνοκρουσίες και πυροτεχνήματα. Συνεχίστηκε η εγρήγορση με σημαιοστολίσματα ανά τους δρόμους, στους οποίους θα περάσει το Κόνισμα της Παναγούλας στη Λιτανεία Της, πολλές καθαριότητες από πλευράς του Δήμου και σήμερα ο στολισμός του εορτάζοντος Ναού με το στήσιμο του "Ουρανού", κάτω από τον οποίον τοποθείται "η Καθέδρα τση Κυράς τση Παναγούλας", πλείστες όσες ανθοκατασκευές και τις παραδοσιακές "πιπερίτσες" να κρέμονται ικετευτικά από τους πολυελαίους.

Από τα σημερινά στολίσματα είναι και οι παραπάνω φωτογραφίες!

Στις 8 το βράδυ πρόκειται ν' αρχίσει ο Εορτασμός με τον Πανηγυρικό Εσπερινό, τη Λιτάνευση της Νεκρής Παναγίας εντός του Ναού, την εναπόθεσή Της στο Κουβούκλιο του Επιταφίου και τα Εγκώμια προς τιμήν Της.

Μια ζωγραφιά της Κοιμωμένης Παναγίας

... δια χειρός του Γιάννη, μέλους της ΝΕΑΝΙΚΗΣ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑΣ ΒΑΝΑΤΟΥ.

Η ανάμνηση του θαύματος του Αγίου Σπυρίδωνος της 11ης Αυγούστου στην Κέρκυρα

Φωτο-ανταπόκριση από Κέρκυρα

Εορτάζουν σήμερα με περισσή μεγαλοπρέπεια οι Κερκυραίοι και όσοι τιμούν τον Άγιο Σπυρίδωνα, το ιστορικό θαύμα της απαλλαγής του νησιού από τους Αγαρηνούς, στις 11 Αυγούστου 1716.

Κατά την τοπική Τάξη σήμερα, κατά τις πολύ πρωινές ώρες τελέσθηκε στον Ναό του Πολιούχου Αρχιερατικό Συλλείτουργο και περί τις 9 το πρωί πραγματοποιήθηκε, μετά από Παράκληση, η μεγαλοπρεπέστατη Λιτάνευση του Σκηνώματος του Πολιούχου ανά την πόλη.

Από εκεί προέρχονται και τα παραπάνω φωτοστιγμιότυπα, τα οποία μόλις λάβαμε από τους φίλους αναταποκριτές μας. Ευχόμαστε και σε αυτούς και όλους τους αναγνώστες μας, η πρεσβεία του Αγίου Σπυρίδωνος να μάς δυναμώνει εν παντί!

Αυγουστιάτικη δήθεν εορτή (ποίημα)

Συνωμότησε πάλι χθες η σκέψη με την πένα,
ενώ εσύ παρακλητικά έστρωνες την αυγουστιάτικη κλίνη σου.

Σεντόνια πάλλευκα από γιασεμιά,
ποτισμένα από τις προσευχές των μαυροντυμένων γυναικών,
που κυκλώνουν τ' ατσαλάκωτο κρεβάτι σου,
μ' ένα δάκρυ καρφιτσωμένο στο πρόσωπο
για την Αιώνια Μάνα!

Φάρος στα σκοτάδια μας,
στις θάλασσες που χανόμαστε τις νύχτες
Πλατυτέρα των ψυχών,
Γυναίκα της Ζωής,
Μητέρα του Κόσμου!

Τάσος Ζαρκάδης

Το "πρώτο σένιο" του Πανηγυριού μας

Κάθε χρόνο το δεκαπενταυγουστιάτικο Πανηγύρι της Παναγούλας στο Μπανάτο Ζακύνθου (η επισημότερη δηλαδή στιγμή της Ενορίας) προαναγγέλλεται -κατά την Παράδοση- από τα δραστήρια μέλη της Επιτροπής μιαν εβδομάδα πριν από την ημέρα της Γιορτής, με κωδωνοκρουσίες και πυροτεχνήματα. Είναι, όπως λέγεται στην τοπική διάλεκτο "το πρώτο σένιο", του Πανηγυριού.

Αυτό ακριβώς συνέβη και απόψε, μετά την τέλεση του Παρακλητικού Κανόνα προς την Παναγία. Από εκεί και το παρακάτω βίντεο.

Το Πρόγραμμα του Μπανατιώτικου Πανηγυριού 2009

Το ερχόμενο Σάββατο ετοιμαζόμαστε όλοι να εορτάσουμε την Κοίμηση και την εις ουρανούς Μετάσταση της Υπεραγίας Θεοτόκου.

Αυτή την ημέρα εορτάζει ο Ιερός Ενοριακός Ναός ΠΑΝΑΓΟΥΛΑΣ ΜΠΑΝΑΤΟΥ, Μητροπολιτικός του Δήμου Αρκαδίων Ζακύνθου, όπου μάλιστα πρόκειται να πραγματοποιηθεί με κάθε δυνατή επισημότητα το πατροπαράδοτο Πανηγύρι μας.

Καλούμε τους απανταχού Φιλέορτους να μάς τιμήσουν με την παρουσίας τους, σύμφωνα με το Πρόγραμμα της Εορτής, το οποίο έχει ως εξής:

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΙΕΡΩΝ ΤΕΛΕΤΩΝ

Παρασκευή, 14.8.2009
8 βράδυ: Ο επίσημος Εσπερινός με τα Εγκώμια
μπροστά στον Επιτάφιο της Παναγίας.

Σάββατο, 15.8.2009
7.30 πρωί: Ο Όρθρος με Αρτοκλασία.
9 πρωί: Η πανηγυρική Θεία Λειτουργία.
7.30 απόγευμα: Ο Μικρός Παρακλητικός Κανόνας προς την Παναγία.
8.15 βράδυ: Η μεγαλοπρεπής Λιτάνευση της Σεπτής Εικόνας της ΠΑΝΑΓΟΥΛΑΣ, Προστάτιδος και Πολιούχου της περιοχής.

Αμέσως μετά τις εκκλησιαστικές Τελετές θ' ακολουθήσει στο πλάτωμα του εορτάζοντος Ναού πρόγραμμα παραδοσιακών χορών από το Χορευτικό της "Υακίνθης", λαϊκοί χοροί, φαγητό και γλέντι!

Συνεχίζονται οι εργασίες ανοικοδόμησης του νέου παρεκκλησίου στο Μπανάτο

Συνεχίζονται μ' εντατικούς ρυθμούς οι εργασίες ανοικοδόμησης του νέου ενοριακού Παρεκκλησίου του Μπανάτου, το οποίο -ως γνωστόν- ανεγείρει η Οικογένεια Παναγιώτη και Αντωνίας Στραβοπόδη.
Στο ναΰδριο αυτό των Αγίων Παμμεγίστων Ταξιαρχών και Νικολάου ολοκληρώνεται τώρα η φάση των εσωτερικών σοβαντισμάτων και ήδη μπήκαν εξωτερικά τα πέτρινα περιγράμματα των θυρών και των παραθύρων (τα "κορνιζόλια").

Το έργο επιστατούν διαρκώς οι Δωρητές και μάλιστα ο γιος της Οικογένειας κ. Δημήτρης Στραβοπόδης, Προϊστάμενος Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ζακύνθου.

Το έθιμο των Παρακλήσεων στα σπίτια των Ζακυνθινών

Συνεχίζονται καθ' όλες τις ημέρες και του φετινού Δεκαπενταύγουστου οι τελέσεις του Παρακλητικού Κανόνα προς την Παναγία, σε όλα τα σπίτια των Ζακυνθινών, σύμφωνα με πολλή παλαιή - πατροπαράδοτη συνήθεια.

Τούτο συμβαίνει και στην δική μας Ενορία. Κατά το έθιμο λοιπόν, επισκέπτεται ο Εφημέριος τα σπιτικά των Ενοριτών κι εκεί, με την παρουσία της Οικογένειας και μπροστά στα εικονίσματα, τελεί την Παράκληση (δηλαδή μια πεντάλεπτη περίληψη του Μικρού Παρακλητικού Κανόνα) για την καλή υγεία των οικείων, των συγγενών και των φίλων τους (αλλά και των εχθρών, όπως χαρακτηριστικά επιθυμεί να δέεται μια καλή Μπανατιώτισσα).

Στη συνέχεια, ως πνευματικός πατέρας έχει ο ιερέας μια πρώτης τάξεως ποιμαντική ευκαιρία να βρεθεί πολύ κοντά και να συνομιλήσει για όλα τα θέματα με τους ενορίτες του, μεταξύ καφέ και γλυκίσματος ενδεχομένως. Εκεί ακούει, συμβουλεύει, συμπαρίσταται σ' έκτακτες χρείες κατά το δυνατόν ή και εξομολογεί τους ηλικιωμένους και τους κατάκοιτους. Ούτως ή άλλως είναι σημαντικό, ότι βλέπει επιτόπου τις ανάγκες και χαρτογραφεί τις συνθήκες βιοτής του κόσμου του σε όλα τα επίπεδα.

Γιορτάζοντας τη Μεταμόρφωση στο Μπανάτο

Εορτάστηκε σήμερα και στην Ενορία μας η μεγάλη εορτή της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα. Ο ναός της Φανερωμένης Μπανάτου ήταν κατάμεστος από πιστούς, κυρίως καλοκαιρινούς ενορίτες, οι οποίοι, ευρισκόμενοι στη γενέτειρά τους από διάφορα μέρη του κόσμου για διακοπές, εκκλησιάστηκαν, αποδίδοντας τιμή στην εορτάσιμη μέρα, αλλά και ανταλλάσσοντας ασπασμό αγάπης με τους λοιπούς συγχωριανούς.

Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας ο Εφημέριος ομίλησε επίκαιρα, εμβαθύνοντας στην αναγκαιότητα μεταμόρφωσης της "ψυχικής μας χοϊκότητας επί το πνευματικότερον", όπως χαρακτηριστικά τόνισε.

Ακολούθως ανέγνωσε την καθιερωμένη "Ευχή εις μετάληψιν σταφυλής" στα προσκομισθέντα από τους Ενορίτες σταφύλια (ενόψει του Τρυγητού), υπογραμμίζοντας ότι και δι' αυτής της πράξης η Εκκλησία (δια)δηλώνει, ότι καταφάσκει τα υλικά αγαθά ως σκαλοπάτια για την άνοδο προς τη θέα του Θεού.

Ολόκληρη την Ομιλία του π. Παναγιώτη μπορείτε να διαβάσετε στο naturaZante, εδώ.

Ένα φεστιβάλ ριζώνει στη Ζάκυνθο

[Αναδημοσιεύουμε παρακάτω ένα δημοσίευμα της χθεσινής Καθημερινής (4.8.2009), που αφορά στο Ιόνιο Φεστιβάλ ΠΑΥΛΟΣ ΚΑΡΡΕΡ του Δήμου Αρκαδίων Ζακύνθου, του Δήμου μας.

Να σημειώσουμε, ότι ο Εφημέριός μας είναι μέλος του Κοινωνικού και Πολιτιστικού Οργανισμού, ο οποίος αποφάσισε την προώθηση αυτών των δράσεων παραγωγής όντως Πολιτισμού στον μικρό -μα θαυματουργό- Δήμο μας, σε καιρό μάλιστα της πανδημικής πνευματικής αναβροχιάς που έχει ενσκύψει στο Νησί των Ποιητών, ένα νησί μεταλλαγμένο πλέον σε νεοαποικία γριποφόρων Τουριστών.]

Συναυλίες από σημαντικά σύνολα και σολίστ με προεξάρχουσα τη συμμετοχή του Belcea Quartet

Του Ηλία Mαγκλίνη

ΦΕΣΤΙΒΑΛ. Ομολογώ ότι δεν περίμενα να απολαύσω ένα από τα κορυφαία έργα της μουσικής δωματίου (και όχι μόνον αυτής) στη Ζάκυνθο και, μάλιστα, από ένα επίσης κορυφαίο μουσικό σύνολο. Το έργο ήταν το κουαρτέτο εγχόρδων σε ρε ελάσσονα υπ’ αριθμ. 14, D. 810, του Φραντς Σούμπερτ, γνωστό ως «Ο Θάνατος και η Κόρη» και ερμηνευτές του το φημισμένο Κουαρτέτο Belcea. Το μικρό αυτό θαύμα συντελέστηκε στο νέο υπαίθριο Δημοτικό Θέατρο Δερματούσας στο Τραγάκι της Ζακύνθου και υπεύθυνοι γι’ αυτό -εκτός από τους ερμηνευτές φυσικά- είναι ο Δήμος Αρκαδίων και ο συνθέτης Βασίλης Σταμάτης, που για δεύτερη συνεχή χρονιά διοργανώνουν στη Ζάκυνθο το Ιόνιο Φεστιβάλ Κλασικής Μουσικής Παύλος Καρρέρ. Η αρχή έγινε πέρυσι, τα σημάδια ήταν ενθαρρυντικά και φέτος είχαμε τη συνέχεια.
Παράλληλες εκδηλώσεις
Το φεστιβάλ ξεκίνησε στις 21 Ιουλίου και αναμένεται να ολοκληρωθεί στις 14 Αυγούστου. Ενδεικτικά αναφέρουμε μερικά από τα άλλα σχήματα και ονόματα που εμφανίζονται, όπως το Silesian Guitar Octet, το μόνο σταθερό κιθαριστικό οκτέτο στον κόσμο από την Πολωνία με ηχογραφήσεις για το BBC στο ενεργητικό του, το κουιντέτο νυκτών «Carlo Munier» (εμφανίζεται απόψε με ένα ιδιαίτερα ελκυστικό πρόγραμμα), η Διονυσία-Νιόβη Κλαυδιανού (τραγούδι) και ο Manuel Lange (πιάνο) σε λιντ, τραγούδια και άριες των Μπραμς, Πουλένκ, Ραβέλ, Βάγκνερ και Ροσίνι, το μουσικό σύνολο Cirquito (Γεωργία Καπώνη και Βασίλης Σταμάτης) στη μουσική παράσταση «Μήδειες του Κόσμου» κ.ά. Να πούμε επίσης ότι φέτος, για πρώτη φορά, παράλληλα με το φεστιβάλ, οργανώθηκαν και άλλες εκδηλώσεις κλασικής μουσικής όπως αφιέρωμα και συναυλία στον συνθέτη Γιάννη Παπαϊωάννου, στον μουσουργό Διονύσιο Βισβάρδη, ρεσιτάλ πιάνου από τη Νέλλη Σεμιτέκολο, συναυλία νέων Επτανησίων ερμηνευτών καθώς και σεμινάριο-διάλεξη πάνω στην τεχνική και την ερμηνεία του βιολιού.
Δίχως αμφιβολία, όμως, μία από τις σημαντικότερες επιτυχίες του φετινού φεστιβάλ ήταν η συμμετοχή του Belcea Quartet, ενός μουσικού συνόλου που ιδρύθηκε το 1994 και γρήγορα ξεχώρισε από το τρίτο πρόγραμμα του ραδιοφωνικού BBC, απέσπασε σημαντικά βραβεία, ενώ το 2001 το κουαρτέτο υπέγραψε αποκλειστικό συμβόλαιο με την ΕΜΙ, αποσπώντας το βραβείο του περιοδικού Grammophone ως το κορυφαίο πρωτοεμφανιζόμενο σύνολο.
Το Βelcea εδρεύει στο Λονδίνο αλλά τα μέλη του προέρχονται από την Πολωνία, τη Βασιλεία, τη Ρουμανία και την Αγγλία. Το σύνολο σχηματίστηκε όταν τα μέλη του φοιτούσαν ακόμα στο Λονδίνο και αυτή τη στιγμή έχει ηχογραφήσει για την ΕΜΙ όλα τα κουαρτέτα εγχόρδων του Μπάρτοκ κι ετοιμάζεται τώρα για εκείνα του Μπετόβεν. Τη νύχτα της 31ης Ιουλίου ερμήνευσε με μοναδικό μπρίο το κουαρτέτο υπ’ αριθμ. 4 op. 50 του Φραντς Γιόζεφ Χάιντν, απέδωσαν μια αγωνιώδη και γεμάτη αιχμές σύνθεση του Μπέντζαμιν Μπρίτεν (την οποία ο Αγγλος μουσουργός συνέθεσε το 1946) και για το δεύτερο μέρος ερμήνευσε εξαιρετικά το συγκλονιστικό έργο του Σούμπερτ.
Θα ακουστεί κοινότοπο, αλλά ισχύει στο ακέραιο: ευχής έργο να συνεχιστεί αυτή η προσπάθεια που έχει ξεκινήσει στη Ζάκυνθο.

"Αγνή Παρθένε..." ενόψει της Κοίμησης της Παναγίας

Διάγουμε τον Αύγουστο της Παναγίας και κατ' αυτόν τον μήνα έχουμε την ανάγκη όλοι ν' απευθυνθούμε στην Θεομήτορα και Μάνα δική μας, απευθύνοντάς της λόγους ικετήριους και δοξαστικούς. Ένας από τους συγκινητικότερους ύμνους είναι το γνωστό σε όλους μας ως "Αγνή Παρθένε...", το οποίο αποτελεί εξαίρετο ποίημα του Αγίου Νεκταρίου.

Στην ερμηνευτική εκδοχή, την οποία προτείνουμε σήμερα ψάλλει ο Πρωτοψάλτης Πάνος Καβαρνός, γνωστός πλέον και στην Ενορία του από παλαιότερη παρουσία του ανάμεσά μας (δείτε στο ΝΥΧΘΗΜΕΡΟΝ, εδώ) ως Αρχιμανδρίτης Νικόδημος.

Ο π. Νικόδημος Καβαρνός λοιπόν (στο παραπάνω βίντεο είναι ακόμη λαϊκός), με την αρχαγγελική φωνή και το ιεροπρεπέστατο ψαλτικό ύφος του μάς προτρέπει σε προσευχητική ενατένιση της περίπυστης μορφής της Αγνής Παρθένας, ενώ οι στίχοι του Αγίου Νεκταρίου δημιουργούν αισθήματα κατάνυξης και ψυχικής ανάτασης.

Οι μυρωδιές

Γράφει η Διονυσία Μούσουρα-Τσουκαλά

Ο Αύγουστος ήταν πάντα ο αγαπημένος μου μήνας. Διακοπές από το Σχολείο, ξενοιασιά, χαλάρωνε κι ο παπάκης μου μ΄ εκείνο το: πρέπει να διαβάσεις, τι κάθεσαι; Ή, έλα ξημέρωσε, όπου νάναι βγαίνει ο ήλιος, σήκω να επαναλάβεις τα μαθήματα σου, τώρα που το μυαλό είναι ξεκούραστο κι εγώ άδικα να προσποιούμαι πως κοιμάμαι βαθιά, άδικα να εκλιπαρώ για λίγη ωρίτσα ακόμα, χαμπάρι δεν έπαιρνε. Τον Αύγουστο, τίποτα από όλα αυτά. Μα και η παπαδιά δεν ήταν τόσο αυστηρή, έτσι τον ελεύθερο χρόνο τώρα δεν ήταν υποχρεωτικό να κόβω και ενώνω λουρίδες ομοιόμορφες, να τις κάνω μεγάλα κουβάρια και να τα πηγαίνω στη Νόνα μου στο Μπανάτο για τον αργαλειό να υφαίνει κουρελούδες να τις απλώνουμε στο δάπεδο, για να μην κρυώνουμε το χειμώνα. Αμέ το άλλο; Κάθε βράδυ μετά το βραδινό, έπρεπε να κόβουμε σε μικρά-μικρά κομματάκια ψωμιά, πορτοκαλόφλουδες και ό,τι άλλο είχε περισσέψει για να ταΐσουμε τις 5-6 κοτούλες, που είχαμε στην αυλή για φρέσκα αυγά. Πα, πα, πα, αγγαρείες αυτές που κάθε άλλο συγκινούσαν εμένα και την αδελφή μου, μόνο που σαν... μικρότερη, ο κλήρος έπεφτε, συνήθως, σε μένα για αυτά τα... υψηλά καθήκοντα.

Τον Αύγουστο, όμως, έπαιρνα... άδεια. Τώρα, εδώ που τα λέμε, όχι πάντα και όχι από τον παπάκη, που μπορεί να μην πέταγε τα κλινοσκεπάσματα για να με αναγκάσει να σηκωθώ, αλλά τουλάχιστον μια-δυο ώρες την ημέρα έπρεπε να στρωθώ στο μαυροπίνακα που είχε στήσει σε μια γωνιά στον τοίχο της κουζίνας και να κάνω όλες τις αριθμητικές πράξεις που μου έβαζε, αχ αυτή η προπαίδεια, αχ πόσο με βασάνισε... Αχ και να είχαν βγει τα μικροκομπιουτεράκια, πόσο πιο εύκολη θα ήταν η ζωή η δική μου και όχι μόνο...
Ε, ας προσέχαμε, τι βιαστήκαμε να γεννηθούμε, ας κάναμε λίγη υπομονή...

Υπήρχε και άλλο πρόβλημα όμως. Ήμουν πάντα λιγόφαγη, ιδιότροπη και... τζιλίβα. Έτσι, η παπαδιά στεκόταν πάνω από το κεφάλι μου, να τελειώσω τα φαΐ μου το βραδινό, γιατί το μεσημέρι ήμουν Σχολείο. Τότε τα μαθήματα άρχιζαν στις 8.30 και σχολούσαμε 3.30. Μέχρι να φτάσω στη Μπόχαλη από τη Χώρα, βράδιαζε, ιδιαίτερα το χειμώνα. Κάθε βράδυ λοιπόν στη προσευχή μου, ψιθυριστά για να μην ακουστώ, παρακαλούσα τον καλό Θεούλη να μεγαλώσω γρήγορα, για να μπορώ να αφήνω το φαγητό μου...
Τον Αύγουστο, όμως, έπαιρνα... απαλλαγή από το βραδινό, αφού έτρωγα το μεσημέρι.

Μια λοιπόν και οι αγγαρείες περιορισμένες, έπαιρνα τον δρόμο περικοπά, τουλάχιστον 2-3 φορές την εβδομάδα, από τον Αρίγκο και μια και δυο κατηφόριζα για το Μπανάτο. Εκεί να δεις μόλις έφτανα χαρές, αγκαλιές, φιλιά η Νόνα, ο Νόνος, οι αγαπημένες μου θείες και θείοι κι όλα τα πρωτοξάδελφα που δεν είμαστε και λίγα, για να μην αναφερθώ στις γειτόνισσες και χωριανούς, που με δέχονταν πάντα με ανοιχτές αγκάλες!

Εκείνο, όμως, που έχει μείνει στη μνήμη ολοζώντανα, εκτός από τη χαρά και την αγάπη που ένιωθα για όλους κι εκείνοι για μένα, ήταν οι μυρωδιές... Είχα συνδυάσει το κάθε, σχεδόν, άτομο και χώρο, με τη μυρωδιά του. Της νόνας Αντριάνας το σπίτι, μοσκομύριζε σταφιδόψωμο που το έφτιαχνε κάθε βδομάδα που ζύμωνε. Στη Γαργατσούρα, ήταν η μυρωδιά του κρασιού που έφτιαχνε ο Νόνος μου ο Κωνσταντής.
Της θείας Μαρούλας το σπίτι μοσκοβολούσε αγιόκλημα και γραντούκες, στης θείας Διονυσίας το σπίτι κυριαρχούσαν οι μπουγαρινιές και στην εκκλησία της Παναγούλας οι μυρτιές...

Μολονότι πέρασαν τόσα χρόνια, η κάθε μία από αυτές τις μυρωδιές μού θυμίζει πάντα πρόσωπα και τόπους αγαπημένους...
Ολοζώντανα μπροστά μου στέκει καθένας από τους αγαπημένους, κάθε φορά που νιώθω κάποια από αυτές τις μυρωδιές, εκτός φυσικά από γραντούκες και μπουγαρίνια που δεν υπάρχουν στον τόπο που ζω...

Φίλοι μου καλοί κι αγαπητοί όλοι,
Καλό σας μήνα, Καλό Δεκαπενταύγουστο, καλά μπάνια, καλή σας ξεκούραση, να είσαστε καλά και να περνάτε καλά πάντα,

Με πολλή αγάπη,
Διονυσία Μούσουρα-Τσουκαλά

Προσκύνημα στην Παναγία τη Σουμελά

Πριν από ένα μήνα μάς δόθηκε η ευλογημένη ευκαιρία να βρεθούμε στο όρος Βέρμιο, πάνω από το χωμένο στα έλατα χωριό Καστανιές, όπου προσκυνήσαμε την περίπυστη Εικόνα της Παναγίας Σουμελά, συμμετέχοντας μάλιστα στην ευχαριστιακή Σύναξη του Σαββάτου 27 Ιουνίου, ενώ ο Ηγούμενος και αγαπητός μας συναδελφός Αρχιμανδρίτης Σεραφείμ Ατματζίδης (βλ. φωτό παραπάνω) έκαμε ό,τι το καλύτερο για να μάς ευχαριστήσει!

Μεγάλη ευλογία πράγματι για τον τόπο η παρουσία της Εικόνας της Μεγαλόχαρης, φερμένης από τον αλησμόνητο και πολύπαθο Πόντο. Οι αισθήσεις εκεί αναπνέουν τους καημούς του Ελληνισμού, γονατίζουν όλες μπροστά στο εκτύπωμα της μητρικής της Μορφής, ενώ το θαυμάσιο φυσικό περιβάλλον καθυποβάλλουν προσευχητικά τον επισκέπτη.

Από εκεί και τα παρακάτω ενδεικτικά βιντεάκια, τα οποία αποτυπώσαμε χάριν των αναγνωστών μας και ήδη ανεβάσαμε στο YouTube: