Η Χειροτονία του νέου Επισκόπου Κερνίτσης κ. Χρυσάνθου [φωτογραφίες + videos]

 Σήμερα το πρωί, 13η Οκτωβρίου 2014, στον Ναό του Αγίου Ανδρέου στην Πάτρα 

Μικρές - μεγάλες στιγμές εκκλησιαστικής ζωής από την Ενορία μας

Μικρές ενδιαφέρουσες στιγμές τής καθημερινότητας στην κάθε Ενορία της Ορθοδοξίας μας ανά τον κόσμο είναι εκείνες που συνθέτουν την ιδεατή συνεικόνα τής εν γένει εκκλησιαστικής ζωής ενός τόπου, εν προκειμένω της δικής μας, εδώ στο Μπανάτο της Ζακύνθου. 

Σήμερα, λοιπόν, είχαμε απαρτία στο Ψαλτήρι της Παναγούλας μας! Επανέκαμψε από την καλοκαιρινή εργασία του ο Ψάλτης μας κ. Χρυσοβαλάντης Δρογγίτης, ήλθε να συμψάλει ο πρώην Πρωτοψάλτης μας και Μέγας Ευεργέτης της Ενορίας μας κ. Παναγιώτης Στραβοπόδης, ενώ ο Πρωτοψάλτης μας κ. Δημήτρης Κάνδηλας έδωσε την θέση του σ' έναν αγαπητό διαδικτυακό φίλο μας, τον γιατρό και πεπαιδευμένο Ψάλτη κ. Χάρη Ρωμανό, ο οποίος, καταγόμενος από την Αμαλιάδα της Ηλείας και γιος ιερέως, εργαζόταν μέχρι τώρα ως ιατρός στο νησί μας! Όλοι μαζί οι προαναφερθέντες, μαζί με τον βοηθό ψάλτη κ. Σπύρο Σαρατσένο, δημιούργησαν, κατά την σημερινή ευχαριστιακή Σύναξή μας, έναν ευφρόσυνο λειτουργικό Χορό, που έτερψε το εκκλησίασμα! 

Ανάμεσα στο εκκλησίασμα βρισκόταν ένα παλαιό "δασκαλούδι" των Ναών μας. Σημειωτέον ότι "δασκαλούδια" εν Ζακύνθω ονομάζουμε τα παιδιά που διακονούν τον ιερέα στο Ιερό Βήμα. Στην άλλη Ελλάδα είναι γνωστά ως "παπαδοπαίδια" ή "ιερόπαιδες". Το... παλαίμαχο "δασκαλούδι" μας είναι ο κ. Σπύρος Π. Στραβοπόδης, γόνος ευσεβούς οικογένειας του Μπανάτου, ο οποίος για περισσότερα από δέκα χρόνια βοηθούσε τον παπά στο Ιερό, όντας ταυτόχρονα ενεργό μέλος τής "Νεανικής Συντροφιάς Μπανάτου". Μεγαλώνοντας, σπούδασε Λογιστική στο ΤΕΙ Ηρακλείου. Εκεί, στη μεγαλόνησο Κρήτη, στα Χανιά μάλιστα, δημιούργησε την οικογένειά του, ζει μόνιμα και εργάζεται! Ο Σπύρος, λοιπόν, μετά παρρησίας και ακομπλεξάριστος, θέλησε σήμερα να βρεθεί ξανά μέσα στο ιερό Βήμα, πλάι στα σύγχρονα "δασκαλούδια" και να διακονήσει ξανά τον ιερέα του, συγκινώντας όλους με την παρουσία του!

Από την θέση αυτήν ευχόμαστε να είναι καλά, τόσο ο ίδιος, όσο και η Οικογένειά του, αλλά και όλα τα παιδιά που συνεισφέρουν διαχρονικά στο λειτουργικό έργο τής Ενορίας (της κάθε εκκλησιαστικής κοινότητας της Ορθοδοξίας μας) και τα οποία αποτελούν τους καλύτερους πρεσβευτές της Εκκλησίας μέσα στη σύγχρονη νεωτερική και μετα-νεωτερική κοινωνία!

[Σημείωση: Η φορητή εικόνα, στην αρχή τής σημερινής δημοσίευσης, φυλάσσεται στο Ιερό Βήμα τού Ναού τής Παναγούλας Μπανάτου. Αυτός ο πολύ ενδιαφέρων -από πλευράς τέχνης- Μέγας Αρχιερεύς ήταν δεσποτική Εικόνα Τέμπλου κάποιου παλαιού Ναού της περιοχής μας. Βρέθηκε μισοκατεστραμμένη και παραπεταμένη προ 25ετίας σε μιαν αποθήκη του Ναού και προ ολίγων ετών αποκαταστάθηκε -όσο ήταν δυνατόν- στο Εργαστήριο Συντήρησης τής Μονής Στροφάδων και Αγίου Διονυσίου Ζακύνθου από τους έμπειρους συντηρητές Αδελφούς Μάριο και Ανδρέα Θεοδόση.]

Ολόκληρη η Ευχαριστιακή Σύναξη για τη Χειροτονία του νέου Μητροπολίτου Γρεβενών κ. Δαβίδ [5ωρο video]

Ναός του πολιούχου Αγίου Δημητρίου Θεσσαλονίκης, σήμερα, Κυριακή 12-10-2014, προεξάρχοντος του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου, του Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης κ. Ανθίμου και πλειάδος Αρχιερέων.

Ο Μητροπολίτης Ζακύνθου κ. Διονύσιος Δ΄ στη Χειροτονία του νέου Μητροπολίτου Μεγάρων και Σαλαμίνος κ. Κωνσταντίνου

 Σήμερα το πρωί, 11 Οκτωβρίου 2014, στον Ναό του Αγίου Διονυσίου του Αρεοπαγίτου Αθηνών 
Φωτο-ανταπόκριση: Σπύρος Παπαγεωργίου

Πού σπείρεται ο Λόγος του Θεού

ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

της Κυριακής 12^ης Οκτωβρίου 2014

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ’ ΛΟΥΚΑ

(Λουκά κ’, 5-15)

Γράφει ο Αρχιμανδρίτης Αναστάσιος Στεργιώτης

[Εικαστικό σχόλιο στην Κυριακή του Σπορέως: Βαν Γκογκ]

Δεν έπιασαν τόπο ούτε έδωσαν καρπό όλοι οι σπόροι της σημερινής παραβολής. Κι αυτό, διότι πολλοί εξ αυτών έπεσαν σε περιοχές ακατάλληλες και ανόμοιες μεταξύ τους.

            Ο σπόρος που έπεσε στο δρόμο έμεινε έκθετος και ακάλυπτος. Καταπατήθηκε από τους διαβάτες και φαγώθηκε από τα πτηνά του ουρανού. Άλλοι σπόροι έπεσαν σε άγονο και πετρώδες έδαφος. Όμως δεν υπήρχε αρκετό χώμα για να βλαστήσουν και γρήγορα μαράθηκαν. Άλλοι έπεσαν ανάμεσα στα αγκάθια και στα βλαβερά χόρτα, τα οποία τους έπνιξαν και δεν τους άφησαν να αναπτυχθούν. Ένα τελευταίο μέρος όμως έπεσε σε εύφορο χώμα, σε «αγαθή» γη. Εκεί δεν υπήρχαν πέτρες και αγριόχορτα. Οι σπόροι ευδοκίμησαν κι έδωσαν πλούσιους και μεστωμένους καρπούς.

            Το ίδιο συμβαίνει και με τον Λόγο του Θεού. Πέφτει σε πολλά είδη αγρού, όπως ποικίλες και διαφορετικές είναι οι ψυχές των ανθρώπων. Ο «δρόμος» της παραβολής, στον οποίον έπεσαν οι πρώτοι σπόροι, είναι οι άνθρωποι οι πωρωμένοι από την αμαρτία. Αυτοί είναι αμετανόητοι και δεν δίνουν καμία απολύτως σημασία στο Θείο Λόγο. Πολλές φορές –αντίθετα– τον λοιδορούν και τον εμπαίζουν. Η πετρώδης και άγονη γη συμβολίζει τον ρηχό και επιπόλαιο άνθρωπο, ο οποίος με χαρά υποδέχεται τον θείο Λόγο και με προθυμία επιφανειακή τον αποδέχεται στην αρχή, αλλά γρήγορα απογοητεύεται και λυγίζει κάτω από το βάρος των διώξεων και των πιέσεων. Πολλές φορές επίσης ελκύεται από τα υλικά αγαθά και τις γήινες απολαύσεις, εμπλεκόμενος μάλιστα στις βιοτικές μέριμνες αμελεί τον Λόγο του Θεού. Αυτή είναι η περίπτωση των ζιζανίων (δηλαδή του πλούτου και της ύλης), που καταπνίγουν και εξουδετερώνουν στις ψυχές μας τον Θείο Λόγο.

            «Αγαθή» γη είναι η ψυχή των ανθρώπων καλής προαιρέσεως, αγαθής διαθέσεως και σταθεράς αποφάσεως, οι οποίοι, όχι μόνο δέχονται τον Νόμο του Θεού, αλλά τον εφαρμόζουν με προθυμία. Και τότε ο θείος Λόγος φέρει πολύ και πλούσιο καρπό στις καρδιές τους, που εκδηλώνεται με έργα θεάρεστα και αγαθά, τα οποία ωφελούν τους ίδιους αλλά και τους συνανθρώπους τους. Ο άνθρωπος που έχει στην καρδιά του και τηρεί με θέρμη τον θείο Λόγο είναι ο αληθινά «σοφός» άνθρωπος. Ο οποίος δεν σταματά στην απλή θεωρητική γνώση (που και αυτή είναι σημαντική), αλλά την μετουσιώνει σε πράξη. Το ίδιο έκαναν άπαντες οι Άγιοι της Εκκλησίας μας και οι Πατέρες των Συνόδων.

            Έτσι αλάνθαστα οδηγούμαστε στο δρόμο της ηθικής τελείωσης και επιτυγχάνουμε το «καθ΄ ομοίωσιν Θεού». Η ευτυχία και η ικανοποίησή μας θα είναι μεγάλη: «ὡς γλυκέα τά λόγιά σου, ὑπέρ μέλι τῷ στόματί μου» (Ψαλμ. 72). Αυτόν τον δρόμο καλούμεθα να ακολουθήσουμε με ειλικρίνεια και πίστη. Γένοιτο!

Ο ποιητής Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας Στυλιανός στο Βανάτο Ζακύνθου (27.7.2001)

Αναθυμάται και γράφει ο π. Παναγιώτης Καποδίστριας 

Αυτές τις ημέρες γίνεται λόγος για έναν σπουδαίο Ιεράρχη του Οικουμενικού Θρόνου, τον Σεβ. Αρχιεπίσκοπο Αυστραλίας Στυλιανό, ευκαιρίας δοθείσης από την χθεσινή αναγόρευσή του σε Επίτιμο Διδάκτορα του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Κρήτης. Εκεί ο τιμηθείς, μη δυνάμενος να παραστεί αυτοπροσώπως για λόγους υγείας, παρουσίασε βιντεοσκοπημένη την διάλεξή του, με θέμα "Ποίηση και Προσευχή"! [Βλ. σχετικά εδώ]. Σημειωτέον ότι ο Αρχιεπίσκοπος κ. Στυλιανός, είναι -για μένα- ο σημαντικότερος ποιητής της Ελληνικής Διασποράς, κυκλοφορώντας τις ποιητικές συλλογές του με το λογοτεχνικό όνομα Σ. Σ. Χαρκιανάκης! 

Υπό αυτή την ιδιότητά του και έχοντας κι εγώ το... μικρόβιο της ποιήσεως, διατηρούμε από πολλών ετών αλληλογραφία και ανταλλαγή βιβλίων. Ο Αρχιεπίσκοπος με αντιμετώπιζε πάντοτε -άκουσον, άκουσον!- ώς ίσον του. Τούτο βεβαίως αποτελεί διακριτικό των μεγάλων και ακομπλεξάριστων προσωπικοτήτων! Σχεδόν κάθε χρόνο λάμβανα την φρέσκια ποιητική παραγωγή του με θερμή πάντοτε αφιέρωση (αλλά και διάφορα θεολογικά πονήματά του), ενώ στην περίπτωση των δικών μου πτωχο-ποιημάτων λάμβανα ενθουσιαστικές συγχαρητήριες επιστολές! Εσχάτως έχουμε χαθεί, εξαιτίας μάλλον των προβλημάτων της υγείας του, παρότι από πλευράς μου δεν παραλείπω να του αποστείλω ό,τι νεότερο διαθέτω! 

Το καλοκαίρι του 2001 ο Σεβ. Στυλιανός βρέθηκε στην Ζάκυνθο και είχε την ευγενική επιθυμία να μου αφιερώσει μιαν ολόκληρη μέρα. Ήταν η 27η Ιουλίου και τον ξενάγησα -κατά την θέλησή του- σε όλους τους τόπους του νησιού μας, οι οποίοι σχετίζονται με την Ποίηση και δη του Διονυσίου Σολωμού, όπως π.χ. το Μαυσωλείο Σολωμού και Κάλβου (επιμένοντας να παρατηρεί τα σολωμικά χειρόγραφα), τον Λόφο του Στράνη (όπου γράφτηκε ο "Ύμνος εις την Ελευθερίαν"), τον Άι Λύπιο (όπου εκτυλίσσεται το δραματικό ποιητικό πεζό του Σολωμού "Η Γυναίκα της Ζάκυνθος") και αλλού. 

Το μεσημέρι καταλήξαμε στο σπίτι μου, εδώ στο Μπανάτο της Ζακύνθου, όπου ευλόγησε την οικογένειά μας, μη κρύβοντας χαρά μεγάλη, ότι βρέθηκε ανάμεσά μας! Από εκείνες τις υπέροχες στιγμές, πλάι στον Αρχιεπίσκοπο Ποιητή, προέρχονται οι δημοσιευόμενες σήμερα εδώ φωτο-αναμνήσεις!

Τότε και ως απόρροια του γόνιμου εκείνου συγχνοτισμού και μάλιστα υπό τον περιρρέοντα σολωμικό ήσκιο, προέκυψαν και οι ακόλουθοι στίχοι μου -τους οποίους μάλιστα του προσέφερα διά ζώσης κατά την αναχώρησή του- εναποτυπωμένοι οριστικά πλέον στο βιβλίο μου "Της αγάπης μέγας χορηγός" (2003, σελ. 48). Το μεταφέρω ευθύς κατωτέρω: 

ΑΡΤΥΜΑΤΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ

Στον Σ. Σ. Χαρκιανάκη

Πολύ το λίγο

το σοφόν

το πίσω απ' τα λεχθέντα

αρτύματα καλοκαιριού

προσχήματα σχημάτων

σε τόπον άτοπο λοιπόν

με τα νερά του μέσα νου

εκτάκτως ψυχωμένα

με φυλλωσιές πασίφιλες

και φίδια δοτικά

διαβάζοντας από κοινού

χειρόγραφα πολιορκημένα

ώσπου

η ανδρεία της ελιάς

του περναριού η θηλύτης

μας πήρε και μας σήκωσε

στο υπερώο των Λέξεων

εκεί

όπου ανέκαθεν μιλιέται η Ωραιότης

κι ο Χρόνος απειρίζεται.

(27-29.7.2001)