Ευφρόσυνα φωτο-στιγμιότυπα από τη σημερινή Πατριαρχική Χοροστασία στη Μητρόπολη Λαγκαδά

Ανταπόκριση: π. ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ ΚΕΦΑΛΛΗΝΟΣ, ειδικός απεσταλμένος του Νυχθημερόν 

Πρωί Κυριακής, 4ης Οκτωβρίου 2015, στον Μητροπολιτικό Ναό της Αγίας Παρασκευής Λαγκαδά. Κατά την αναστάσιμη Ευχαριστιακή Σύναξη χοροστάτησε ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος. Εκπρόσωπος της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος ήταν ο Μητροπολίτης Σερρών κ. Θεολόγος. Πλάι στον Χοροστατούντα Προεστό διακρίναμε τους Αρχιερείς: Σάμου, Μύρων, Ρηγίου (εκ της πατριαρχικής συνοδείας), Δωδώνης, Ζακύνθου κ. ά. Στο τέλος της θ. Λειτουργίας υπήρξαν οι καθιερωμένες θερμές και εγκάρδιες ομιλίες τόσον από τον οικείο Μητροπολίτη Λαγκαδά, Λητής και Ρεντίνης κ. Ιωάννη, όσο και από τον ίδιο τον Πατριάρχη, καθώς επίσης -ως είθισται- ανταλλαγή αναμνηστικών δώρων. Ακολούθησε πλούσιο κέρασμα στο Επισκοπείο. 

Το Γενέσιο της Θεοτόκου και οι εκδηλώσεις για την προστασία της θείας Δημιουργίας στο Mestre της Ιταλίας

Μητροπολίτης Ἰταλίας καί Μελίτης Γεννάδιος: «Ἡ παρουσία τῆς Ἀειπαρθένου Μαρίας σημαίνει τήν παρουσίαν τοῦ Θεοῦ. Τό ὄνομα τῆς Μαρίας περιλαμβάνει ὅλο τό Μυστήριον τῆς Θείας Οἰκονομίας. Ὡς μητέρα εἶναι ἐκλεκτή νύμφη, ἡ ὁποία ἀγκαλιάζει τά τέκνα της, τά τρέφει μέ ἅγιον γάλα. Εἶναι, κατ’ αὐτόν τόν τρόπον «Ὁδηγός διά τόν ἄνθρωπον», εἶναι ἡ «Ὁδηγήτρια», εἶναι Μodello τέλειον, δεικνύων εἰς τόν ἄνθρωπον ὅτι αὐτός πρέπει νά φθάσῃ ἐκεῖ ὅπου αὐτή ἤδη ἔφθασεν: εἰς τήν θέωσιν, δηλαδή εἰς τήν τελείαν ἕνωσιν μέ τόν Θεόν. Ὅποιος δέν θεωρεῖ τήν Μαρίαν Μητέρα τοῦ Θεοῦ εἶναι ἐκτός τῆς Ἐκκλησίας».

Μέ πατερικούς λόγους, καί μέ τελετουργικήν κατάνυξιν καί μεγαλοπρέπειαν, ἤνοιξε, προεξάρχοντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας, Μητροπολίτου Ἰταλίας καί Μελίτης κ. Γενναδίου, μέσα εἰς μίαν ἑορταστικήν καί πανηγυρικήν ἀτμόσφαιραν, τάς ἐκκλησιαστικάς καί πολιτιστικάς ἐκδηλώσεις, ἐπί τῇ μεγάλῃ καί χαρμοσύνῳ ἡμέρᾳ τῆς Γεννήσεως τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, αἱ ὁποῖαι ἔλαβον χώραν εἰς τόν Ὀρθόδοξον καλλιεπῆ ἱερόν Ναόν τῆς Μητροπόλεως τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου ἐν Μέστρε Βενετίας, εἰς τόν ὁποῖον διακονεῖ ὁ Ἱερατικῶς Προϊστάμενος, Πρωτοπρεσβύτερος Ανατόλιος Μπίτκας. Ἡ ἐκκλησία τῆς Γεννήσεως τῆς Θεοτόκου, πλήρης εἰρήνης καί κόσμου, ἐνηγκαλίσθη ἑκατοντάδας Ὀρθοδόξων, κατηχουμένων καί φιλορθοδόξων, οἱ ὁποῖοι ἐθαύμασαν τήν τάξιν, τήν εὐπρέπειαν καί τήν τέλεσιν τῶν Ἀκολουθιῶν.

Εἰς τάς ἱεράς Ἀκολουθίας ἔλαβον μέρος ὁ Ἱερατικῶς Προϊστάμενος τοῦ Ναοῦ, καί οἱ πανοσιολογιώτατοι Ἀρχιμανδρίται τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου Εὐάγγελος Ὑφαντίδης, Πρωτοσύγκελλος τῆς Μητροπόλεως, καί Ἀθηναγόρας Φασίολο, Ἀρχιερατικός Ἐπίτροπος τοῦ Βένετο, ὁ ὁποῖος καί ἐκήρυξε τόν θεῖον λόγον κατά τήν Θείαν Λειτουργίαν.

Τό πρόγραμμα τῆς ἑορτῆς περιελάμβανε καί τό σπουδαιότατον θέμα τῆς δημιουργίας τοῦ Θεοῦ καί τῆς προστασίας τοῦ περιβάλλοντος. Ἄξιαι μνείας αἱ δύο διαλέξεις, τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κ. Γενναδίου, καθώς καί τῆς ἀντιπροσώπου τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς Ἐκκλησίας Ἄννης Ουρμπάνη, ἡ ὁποία ὡμίλησε γενικά διά τήν τροφήν καί τήν σημασίαν της. Ὁ Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας ὡμίλησε διά τήν λαμπροτάτην προσφοράν τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου εἰς τό παγκόσμιον θέμα τοῦ περιβάλλοντος καί ἐσημείωσεν ὅλως ἰδιαιτέρως τάς ὑπερανθρώπους προσπαθείας τῆς Α. Θ. Παναγιότητος, τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ. κ. Βαρθολομαίου νά πείσῃ ξένους καί ἡμετέρους νά ἐνδιαφερθοῦν καί νά ἀγωνισθοῦν (Συνέδρια, Συναντήσεις κλπ.) διά νά λύσουν τό πρόβλημα, τό ὁποῖον εἶναι ἐπικίνδυνον διά τόν ἄνθρωπον, τήν οἰκογένειαν, τήν οἰκουμένην ὁλόκληρον.

Ἡ Θεία Λειτουργία ἐτελέσθη μέ Βυζαντινήν μεγαλοπρέπειαν καί κατάνυξιν, σύμπαν δέ τό ἐκκλησίασμα, μέ ἀγαλλίασιν καί συγκίνησιν βαθυτάτην, ζόν τήν ἱερωτάτην, καί διά πρώτην φοράν ἑορτάζον τήν πανήγυριν τῆς Γεννήσεως τῆς Θεοτόκου, ἡ ὁποία εἶναι ἡ προστασία, ἡ σκέπη καί ἡ καταφυγή τῶν Ὀρθοδόξων ένοριτῶν τοῦ Μέστρε Βενετίας, ἐδόξασε καί ηὐχαρίστησε τήν Μητέρα ὅλου τοῦ κόσμου.

Τούς μαρτυρικούς καί ποιμαντικούς λόγους τοῦ Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας κ. Γενναδίου διά τήν «πιστήν, ταπεινήν, ὑπάκοον Διάκονον τῆς Βουλῆς τοῦ Θεοῦ, ἡ ὁποία ἐκπροσωπεῖ τήν σωτηρίαν τοῦ πρώτου ἀγαπητοῦ αὐτοῦ πλάσματος, δηλαδή τοῦ ἀνθρώπου», ὅπως μετ’ ἀκριβείας καί σαφηνείας διακρίνει καί διακηρύττει ὁ μέγας αὐτῆς ὑμνῳδός καί ὑμνολόγος Ἰωάννης Δαμασκηνός, ἤκουσαν μετά προσοχῆς καί εὐλαβείας, ἐνεδυναμώθησαν καί εὐφράνθησαν ἐν Κυρίῳ.

Αἱ ἱεραί Ἀκολουθίαι ἐτελείωσαν μέ πλουσίαν Τράπεζαν Ἀγάπης, εἰς τήν ὁποίαν προσῆλθον οἱ Ὀρθόδοξοι ἀδελφοί μας, οἱ ὁποῖοι ἑώρτασαν τήν πολιοῦχον καί προστάτιν των, τήν πρώτην μεγάλην ἑορτήν τοῦ Νέου Ἐκκλησιαστικοῦ Ἔτους.

Θερμά συγχαρητήρια ἀνήκουν εἰς τόν Ἱερατικῶς Προϊστάμενον, ὁ ὁποῖος ἐντός ὁλίγου χρονικοῦ διαστήματος ἐπαρουσίασεν εἰς τό προσκήνιον τῆς ἱστορίας τῶν ἐνοριῶν τῆς Ὀρθοδόξου Μητροπόλεως ἕνα ναόν ἀριστούργημα, ἄξιον διά τήν Ὀρθόδοξον Πίστιν μας.

Σε εκδήλωση Ποντίων της Θεσσαλονίκης ο Οικουμενικός Πατριάρχης

Επετειακή εκδήλωση, με αφορμή τη συμπλήρωση πενήντα χρόνων από την ίδρυση του σωματείου «Αγίου Γεωργίου Περιστερεώτα», πραγματοποιήθηκε το βράδυ του Σαββάτου (3.10.2015) στην αίθουσα τελετών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, παρουσία του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου.

Ο κ. Βαρθολομαίος χαιρέτισε τους απογόνους των Ποντίων που πριν από μισό αιώνα έχτισαν το ομώνυμο μοναστήρι στο Ροδοχώρι Ναούσης Ημαθίας, σε ανάμνηση της ιστορικής και ερειπωμένης μονής του Πόντου, η οποία λειτούργησε για δώδεκα και πλέον αιώνες, έως και την εγκατάλειψη της το 1923 από τους εναπομείναντες «εκ των ιστορικών περιπετειών και διαρκών κινδύνων και συμφορών» μοναχούς της, οι οποίοι ακολούθησαν τη μοίρα των λοιπών εκπατρισθέντων ποντίων, φέρνοντας μαζί τους και ιστορικά ιερά κειμήλια.

«…εξήλθομεν των τειχών της Βασιλευούσης Πόλεως, όπου άγρυπνοι φρουροί και φύλακες ίστανται η Παναγία η Παμμακάριστος και ο Άγιος Γεώργιος και ήλθομεν εις τα τείχη της συμπρωτευούσης Θεσσαλονίκης την οποία φρουρεί ο πολιούχος της ‘Αγιος Μεγαλομάρτυς θαυματουργός Δημήτριος, ο Μυροβλήτης», είπε ο κ. Βαρθολομαίος και συνέχισε:

«Και αναφέρομεθα εις τα τείχη, διότι τα παντός είδους τείχη, φυλάσσονται και ουδέποτε παραδίδονται, παρά μόνον όταν η θεία προστασίας εκλείψη. Καταπίπτουν δε εις ερείπια, δια να αναδειχθή εκ των ερειπίων και της τέφρας των, ως άλλος φοίνιξ, ο υποκρυπτόμενος άγνωστος θησαυρός».

Ο κ. Βαρθολομαίος αναφέρθηκε στη μεγάλη προσφορά της μονής του Αγίου Γεωργίου του Περιστερεώτα μέχρι σήμερα «ως σημαντικότατο πνευματικόν κέντρο και σημείο αναφοράς του ποντιακού ελληνισμού», αλλά και στη συνεισφορά γενικώς των Ποντίων στην ορθόδοξη εκκλησία και στο γένος, διαχρονικά, ενώ θυμήθηκε και την επίσκεψη που είχε πραγματοποιήσει το 2012 στο ιστορικό μοναστήρι στη Γαλλιένη του Πόντου. 

«Δεν ήτο δυνατόν να μη ανταποκριθώμεν εις το κάλεσμα της ιστορίας, δεδομένου ότι ήτο η πρώτη επίσκεψις Οικουμενικού Πατριάρχου εις την μονήν», σημείωσε ο κ. Βαρθολομαίος και πρόσθεσε:

«Χαίρομεν, δε ότι σείς, οι απόγονοι των ποντίων προσφύγων συνεχίζετε την πνευματικήν ταύτην προσφορά της Ιεράς Μονής Αγίου Γεωργίου Περιστερεώτα, της οποίας τα τείχη όπως και της Θεσσαλονίκης φυλάσσουν με το αήττητον δόρυ των οι Άγιοι Γεώργιος και Δημήτριος, πρεσβεύοντες προς τον Κύριον υπέρ πάντων, ζώντων και μαρτυρικώ ή ειρηνικώ θανάτω τελειωθέντων πατέρων και αδελφών μας».

Στο ιστορικό της μονής «Αγίου Γεωργίου Περιστερεώτα» στον Πόντο αναφέρθηκε ο πρόεδρος του σωματείου, Αριστείδης Κυριακίδης, ενώ ακολούθησε καλλιτεχνικό πρόγραμμα με παραδοσιακά τραγούδια, χορωδίες και ποντιακούς χορούς.

Πηγή: ΑΠΕ - ΜΠΕ

«Της Αρχιερωσύνης σου, μνησθείη Κύριος ο Θεός...»

(Ταπεινὸς εὐχετήριος λόγος γιὰ τὰ εἰκοσιπεντάχρονα τῆς Ἀρχιερωσύνης τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σεβαστείας κυρίου Δημητρίου)

παπα-κων. ν. καλλιανός, ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΓΙΑ ΤΟ ΝΥΧΘΗΜΕΡΟΝ (www.nyxthimeron.com)

Μὲ συγκίνηση γράφονται αὐτὲς οἱ λέξεις, ποὺ πασχίζουν νὰ γίνουν εὐχετήριος κατάθεση στὸ τίμιο Πρόσωπο τοῦ Ἁγίου Σεβαστείας κυρίου Δημητρίου Κομματᾶ. Γιατὶ ἡ κάθε ἐπέτειος καὶ δὴ ἡ ἐπέτειος μιᾶς εἰκοσιπενταετίας -ἑνὸς τετάρτου δηλ. τοῦ αἰῶνα- εἶναι σὺν τοῖς ἄλλοις καὶ μιὰ ἀφορμή: Ἀφορμὴ Μνήμης πρωτίστως καὶ κατὰ δεύτερο λόγο ἀφορμὴ ἐπανεξέτασης τοῦ ἱεροῦ δρομολογίου ποὺ ἄρχισε στὶς δύο Ὀκτωβρίου τοῦ σωτηρίου ἔτους 1990. Ἑόρτιο ἡμέρα, κατὰ τὴν ὁποία τιμῶνται οἱ Ἅγιοι Κυπριανὸς καὶ Ἰουστίνη, οἱ μάρτυρες, ἀλλὰ καὶ παραλλήλως φίλοι τοῦ Νυμφίου. Γιατὶ τὴν πάντερπνο ἐκείνη ἡμέρα ἡ Σεπτὴ Σύνοδος τοῦ Οίκουμενικοῦ Θρόνου ἐξέλεξε τὸν Μ. Ἀρχιδιάκονο τῆς Μ. τ. Χ. Ἐκκλησίας, Ἐπίσκοπον καὶ Ποιμενάρχην τῆς θεοσώστου Μητροπόλεως Σεβαστείας. Κι ὅταν τὴν τετάρτην Νοεμβρίου τοῦ ἰδίου ἔτους στὸν ἱστορικὸ Ναὸ τῶν τοῦ Χριστοῦ πενήτων, στὸν Ἅγιο Γεώργιο τοῦ ἀρχοντικοῦ Φαναρίου στὴν πολυαρχιερατικὴ Θ. Λειτουργία, κατὰ τὴν ὁποία προῒστατο ὁ μακαριστὸς Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης Δημήτριος, συνειδητὰ καὶ μὲ ἄφατο συγκίνηση ἀπευθυνόμενος στὸν ἐψηφισμένο Ἱερὰρχη τοῦ Θρόνου Δημήτριο Κομματᾶ, τὸν ἀπὸ Μ. Ἀρχιδιακόνων καὶ παράλληλα εὐχόταν τό, «Ἡ Χάρις τοῦ παναγίου καὶ ζωοποιοῦ Πνεύματος, διὰ τῆς ἡμῶν ταπεινότητος, προχειρίζεταί σε Μητροπολίτην τῆς ἁγιωτάτης Μητροπόλεως Σεβαστείας», ἕνα ρῖγος ἀσφαλῶς διαπέρασε Κλῆρο καὶ Λαό. Ρῖγος μεταφυσικό, γιατὶ ἐκείνη τὴν κορυφαία στιγμὴ ἕνας νέος Ἀρχιερεὺς τῆς Μεγαλης τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας ἑτοιμαζόταν νὰ ἄρῃ τὸν Σταυρὸν μιᾶς ἀπὸ τὶς «ἰδού, ζῶσες»( βλ. Β΄ Κορ.6, 1 ) Ἐπαρχίες τοῦ Οικουμενικοῦ Θρόνου, μυριάδες φωνὲς Ἁγίων τῶν κάτωθεν τοῦ Θυσιαστηρίου καὶ τοῦ Θρόνου τῆς Μεγαλωσύνης του (πρβλ. Ἀποκ. 6,9), οἱ ψυχὲς τῶν ἀπὸ συστάσεώς της τῆς Ἁγιωτάτης Μητροπολεως Σεβαστείας Ἀρχιερέων, ἱερέων, ἱερομονάχων, ἱεροδιακόνων, μοναχῶν, ἱεροψαλτῶν, ἐπιτρόπων, ἐνοριτῶν, μὲ μιὰ λαμπάδα ἀναμμένη στὰ πάνσεπτα χέρια τους, εὔχονταν. Εὔχονταν, ναὶ, τὶ ἄλλο, παρὰ αὐτὸ ποὺ ὅλοι μας δι᾿ ἑνὸς στόματος καὶ μιᾶς καρδίας ἱκετεύουμε: «Τῆς Ἀρχιερωσύνης Σου, μνησθείη Κύριος ὁ Θεός».

Εἰκοσιπέντε χρόνια, λοιπόν... Μὲ βηματισμοὺς ἐν σχοινοβασίᾳ καὶ διακινδυνεύσει, ἀλλὰ καὶ παραλλήλως ἕνα σεργιάνισμα στὸν κῆπο μιᾶς νοητῆς Ἐδὲμ ποὺ τὴν ἐπισκέπτεται καθημερινὰ ὁ Θεός: Τὴν Μεγάλη τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησία, τὴν Μητέρα Ἐκκλησία, ὅπου οἱ ἀφιερωμένοι νυχθημερὸν εὔχονται ὑπὲρ τῆς τοῦ κόσμου ζωῆς. Τὸν Οἰκουμενικὸ Θρόνο τῆς Κωνσταντίνου Πόλεως, ποὺ ὁ ἐν λόγῳ Ἱεράρχης διακονεῖ «ἐκ νεότητός» του, μὲ ὑπακοὴ, φιλοτιμία καὶ θυσιαστικὸν φρόνημα. Καὶ τὸ ἔχει ἀποδείξει περιτράνως ὀ Ἐπίσκοπος Δημήτριος, «ἀφιερωμένος» (Σεβ. Πέργης Εὐάγγελος) ὤν στὴν «σκηνίτιδα Ἐκκλησίαν» (Οἰκ. Πατριάρχης Δημήτριος), ποὺ διακρατεῖ τὴν Πανίερον Σφραγίδα Δωρεᾶς τοῦ Ἁγίου ἐν Τριάδι Θεοῦ.

Κυκλοῦντες τὸν Θρόνον τὸν Ἀρχιερατικὸν τῆς ἀρχαίας καὶ Θεοσώστου Μητροπολεως Σεβαστείας τὴν ἑόρτιο αὐτὴν ἡμέραν τῆς εἰκοσιπενταετοῦς σταυροαναστασίμου Διακονίας τοῦ ἀπὸ Μ. Ἀρχιδιακόνων Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου Αὐτῆς Δημητρίου υἱοῦ ἀξίου τῆς Ζωῆς καὶ τοῦ Κωνσταντίνου Κομματᾶ, ἐν ἀγαλλιάσει βοῶμεν: Εἴησαν πολλά, σῶα καὶ ἔντιμα τὰ ἔτη τῆς Ἀρχιερατείας Σας, Σεβασμιώτατε!

               Σκόπελος, 2-10 -2015  

Η απροϋπόθετη αγάπη, γνώρισμα των συνειδητοποιημένων Χριστιανών

ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

της Κυριακής Β’ Λουκά

4^ης Οκτωβρίου 2015

(Λουκ. Σ’ 31-36)

Γράφει ο π. Αναστάσιος Στεργιώτης

Μέγιστος κανόνας ζωής και συμπεριφοράς είναι αυτός που διατυπώνει ο Κύριος στην σημερινή ευαγγελική περικοπή. Δίκαια, λοιπόν, ονομάζεται «Χρυσός Κανόνας της Χριστιανικής Πίστης». Ο καθένας οφείλει να φέρεται και να πράττει απέναντι στον άλλον ό,τι θα ήθελε και ο άλλος να σκέφτεται και να πράττει απέναντι σ’ αυτόν.

Όμως δεν περιορίζεται εδώ ο Ιησούς! Προχωρεί πολύ πιο πέρα από τις κοινωνικές συνθήκες και τους συμβατικούς ανθρώπινους κανόνες και νόμους. Πρέπει βέβαια να πράττεις το καλό σε αυτόν που κάνει και σε σένα καλό, να αγαπάς αυτόν που σε αγαπά, να τιμάς και να σέβεσαι αυτόν που σε τιμά και σε σέβεται και να ευεργετείς αυτόν που θα σε ευεργετήσει με την σειρά του. Αυτό το επιτάσσουν οι στοιχειώδεις κανόνες μιας ανθρώπινης –ακόμα και μη χριστιανικής– κοινωνίας. Αρκεί όμως αυτό; Η απάντηση είναι απόλυτη και κατηγορηματική: ΟΧΙ. Αυτό δεν είναι χριστιανική αρετή, είναι μια ανταπόδοση, μια συναλλαγή, ένας εμπορικός και συμφεροντολογικός υπολογισμός. Ο Κύριος μάς συστήνει έναν τρόπο ζωής και συμπεριφοράς ασυγκρίτως ανώτερο από αυτόν. Μας προτείνει και μας διδάσκει την Αγάπη χωρίς αξιώσεις, χωρίς απαιτήσεις και προϋποθέσεις.

Πρέπει να αγαπούμε όχι υπολογιστικά και συμφεροντολογικά περιμένοντας κάποιο όφελος, αλλά οφείλουμε να κάνουμε το καλό μόνο και μόνο για το ίδιο το καλό. Η αγάπη μας χρειάζεται να επεκτείνεται ακόμη και σε αυτούς που δεν μας ωφέλησαν, που δεν μας εξυπηρέτησαν, αντίθετα, πολλές φορές μας φέρθηκαν άσχημα και μας έβλαψαν. Σε αυτούς, οι οποίοι ούτε στο παρελθόν μας έκαναν καλό, αλλά μήτε και στο μέλλον περιμένουμε να μας κάνουν.

Το να αγαπάμε αυτούς που μας αγαπούν είναι κάτι που είναι πανεύκολο και το πράττουν καί οι αλλόθρησκοι και οι αμαρτωλοί. Η απροϋπόθετη αγάπη όμως είναι γνώρισμα μόνο των αληθινών και συνειδητοποιημένων Χριστιανών. Ο Πανάγαθος Θεός δίνει πρώτος το παράδειγμα! Όλους τους σκεπάζει με την άπειρη αγάπη και πατρική στοργή Του: καλούς και κακούς, ευσεβείς και ασεβείς, θρήσκους και άθεους, αγαθούς και πονηρούς, ευγνώμονες σε Αυτόν και αγνώμονες. Πολλές φορές εμείς οι άνθρωποι τον πικραίνουμε ποικιλοτρόπως. Όμως ζητάμε και παίρνουμε τα θεία δώρα της αγάπης Του.

Το ίδιο λοιπόν, γινόμενοι μιμητές Του, χρειάζεται να κάνουμε κι εμείς για τους συνανθρώπους μας, για να κερδίσουμε έτσι επάξια την Ουράνια Βασιλεία. Γένοιτο!

Η Πατριαρχική Λειτουργία στην Αγία Σοφία Θεσσαλονίκης για τον Άγιο Διονύσιο τον Αρεοπαγίτη [απευθείας μετάδοση]

Πρωί Σαββάτου, 3ης Οκτωβρίου 2015, στον περιώνυμο και περίβλεπτο Καθεδρικό Ναό της Θεσσαλονίκης, προεστώτος του Οικουμενικού Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου, κατά την εορτή των Δικαστικών της συμβασιλεύουσας πόλεως 

"Ο φανατισμός, η σκληρότητα, η αδιαλλαξία, η μισαλλοδοξία, είναι χαρακτηριστικά τα οποία αντιτίθενται εις το δίκαιο και εις την απόδοση του και πρέπει να αποφεύγονται" τόνισε Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, κατά τη σημερινή Θεία λειτουργία στον Ιερό Ναό της Του Θεού Σοφίας στη Θεσσαλονίκη, με αφορμή τον εορτασμό του προστάτη αγίου της Δικαιοσύνης, του Αγίου Διονυσίου του Αρεοπαγίτου.

Ο κ. Βαρθολομαίος υπογράμμισε ότι η κοινωνία μας, πάντοτε, αλλά ιδιαίτερα σήμερα, έχει ανάγκη από μετριοπάθεια για να διατηρεί τη συνοχή της και για να ξεπεράσει τις δυσκολίες.

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης αναφέρθηκε στο βίο του Αγίου Διονυσίου του Αρεοπαγίτη και στο παράδειγμα του, το οποίο όπως είπε, "στη συνείδηση του πιστού λαού αναγνωρίζεται ως πρότυπο αποδόσεως του δικαίου", δηλαδή, "το πρότυπο του αληθινού δικαστού, του οποίου η συνείδηση, υπό ουδεμιάς εξωτερικής επιβολής κάμπτεται, αλλά και εις τας πλέον δυσχαιρείς συνθήκας διατηρεί την καθαρότητα, τη σεμνότητα και τη σοφίαν αυτού".

"Και σήμερα έχομεν ανάγκη, όσο ποτέ άλλοτε, δικαστών ανεπίληπτου ήθους" τόνισε ο Οικουμενικός Πατριάρχης.

Ο κ. Βαρθολομαίος μίλησε για τη διαφορά ανάμεσα στην κοσμική και τη Θεία Δικαιοσύνη, υπογραμμίζοντας ότι η δεύτερη δεν αποσκοπεί στην "τιμωρία" του δράστη μιας παράνομης πράξης, αλλά στην "αποκατάσταση της επελθούσης διά της αδικίας ηθικής δυσαρμονίας".

"Έχουμε τη βεβαιότητα ότι εμπνέεστε από τη Θεία Δικαιοσύνη" προσέθεσε ο κ. Βαρθολομαίος, απευθυνόμενος προς τους δικαστικούς και τους νομικούς, ενώ εξήρε μεταξύ άλλων και την πρωτοβουλία του προέδρου του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης, Ν. Βαλεργάκη και των μελών του συλλόγου για τις εορταστικές εκδηλώσεις.

"Ασφαλώς και δεν αρκούν μόνο η δικαιοσύνη και η ακεραιότητα των δικαστών" συνέχισε ο κ. Βαρθολομαίος, υπογραμμίζοντας ότι αυτές πρέπει να "να συνδυάζονται με τη Διάκριση, που είναι η κορυφαία αρετή και στη συγκεκριμένη προστατεύει από ακρότητες και υπερβολές και επικινδύνους εντάσεις".

"Σκοπός της Δικαιοσύνης δεν είναι η εκδίκηση την οποία επιζητούν συνήθως οι άνθρωποι, αλλά ο περιορισμός και η θεραπεία του κακού, η μεταμέλεια των σφαλλόντων, η ανοχή και η συμφιλίωση" είπε ο κ. Βαρθολομαίος και σημείωσε:

"Η μετριοπάθεια είναι καρπός της Διακρίσεως και την έχει μεγάλη ανάγκη, πάντοτε μεν, ιδιαιτέρως όμως σήμερα, η κοινωνία μας προκειμένου να διατηρεί τη συνοχή της και να αρθεί υπεράνω των δυσμενών περιστάσεων. Τα άκρα ανήκουν εις τον σύμβουλο του κακού, τον διάβολο. Ο φανατισμός, η σκληρότητα, η αδιαλλαξία, η μισαλλοδοξία είναι χαρακτηριστικά τα οποία αντιτίθενται εις το δίκαιο και εις την απόδοση του και πρέπει να αποφεύγονται".

Ο κ. Βαρθολομαίος ανέφερε ότι από καταβολής κόσμου συμβαίνουν πολλές αδικίες εκουσίως ή ακουσίως και πολλοί άνθρωποι, αλλά και κοινωνικές τάξεις και έθνη αδικήθηκαν και αδικούνται, πολλές φορές χωρίς αιτία, παρά μόνο από λόγους συμφέροντος.

"Οι κοινωνίες μας σήμερον πάσχουν βαρέως από την ηθικήν παρεκτροπήν, της οποίας τας ακραίας περιπτώσεις συλλαμβάνει ο νόμος, δι' ημών, ως οργάνων αυτού. Τας υπολοίπους κρίνει, εν καιρώ, η Θεία Δικαιοσύνη, η οποία τα πανθ' ορά" επισήμανε ο κ. Βαρθολομαίος και υπογράμμισε:

"Πάσα κοινωνία για να αναπτυχθεί και να προοδεύσει σε όλους τους τομείς έχει ανάγκη να αισθάνεται ότι μεταξύ των μελών της επικρατεί η δικαιοσύνη. Η υποψία της υπάρξεως της αδικίας προκαλεί εντάσεις και τριβάς και συγκρούσεις, αι οποίαι καταναλίσκουν τον δυναμισμό της και εμποδίζουν την πρόοδο. Ως εκ τούτου το έργο σας είναι εκ των σπουδαιότερων για την ευημερία, την ειρήνη και την πρόοδο των κοινωνιών".

Στην προσφώνηση του, ο μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Άνθιμος αναφέρθηκε επίσης στον Άγιο Διονύσιο τον Αρεοπαγίτη, με αφορμή τον σημερινό εορτασμό, καθώς και στη διαχρονική προσφορά αλλά και στην αγάπη και τον σεβασμό του ελληνικού λαού προς τον Οικουμενικό Θρόνο.

"Παναγιώτατε, βεβαιωθείτε για τον μέγιστο σεβασμό, την τιμή και την αφοσίωση όλου του ελληνισμού προς τη Μεγάλη του Χριστού Εκκλησία" είπε ο κ. Άνθιμος.

"Παρακαλούμε, διά των προσευχών σας διαρκώς υπέρ ημών, υπέρ απάσης της εκκλησίας και υπέρ του Γένους των Ελλήνων, να μπορούν να προχωρούν σε αυτή τη δύσβατον περίοδον για όλα τα κράτη της Ευρώπης, αλλά προπάντων για να διατηρήσουμε την ειρήνη και τον αμοιβαίο σεβασμό για να μπορούν οι λαοί να ζουν, ως χριστιανοί, ελεύθεροι και αξιοπρεπείς" τόνισε ο Μητροπολίτης.

Ακολούθησε επίσημο γεύμα προς τιμήν του Οικουμενικού Πατριάρχη στην Ιερά Μονή Αγίας Θεοδώρας, της Μητρόπολης Θεσσαλονίκης.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ