ΟΜΙΛΙΑ
ΣΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
της Κυριακής Θ΄ Ματθαίου
21 Αυγούστου 2016
(Ματθ.
ιδ΄ 22-34)
Γράφει
ο π. Αναστάσιος Στεργιώτης
Η
ζωή μας είναι μια θάλασσα ταραχώδης και
τρικυμισμένη. Οι δοκιμασίες και οι πόνοι
είναι καθημερινοί σύντροφοι. Πολλές
φορές μάλιστα την γαλήνη την διαδέχεται
η θαλασσοταραχή και, κατόπιν, την τρικυμία
ξανά η γαλήνη. Δυστυχώς, αν δει ο καθένας
τη ζωή του, θα διαπιστώσει ότι οι πιο
συχνές είναι οι τρικυμίες, οι πόνοι και
τα βάσανα, παρά οι στιγμές ηρεμίας και
ευτυχίας.
Ο
μόνος τρόπος αντιμετώπισης και
ξεπεράσματός τους είναι ένας: Θάρρος
και Γενναιότητα, που πηγάζουν από την
απαρασάλευτη πίστη του ανθρώπου προς
τον Θεό.
Γιατί,
λοιπόν, ο Πέτρος, βαδίζοντας επί των
κυμάτων, δείλιασε; Διότι ολιγοπίστησε!
Και από την ολιγοπιστία προέρχονται
όλα τα κακά: απογοητεύσεις, θλίψεις,
αποτυχίες, επιδείνωση της ψυχικής και
σωματικής υγείας, καθώς και κάθε τι άλλο
αρνητικό στην ανθρώπινη ζωή.
Η
ολιγοπιστία αποτελεί, στα ιερά κείμενα
της Εκκλησίας, μειονεξία. Διότι λησμονάμε
την Αγαθότητα και την Πρόνοια του Θεού
για τους ανθρώπους, τους οποίους πάντα
φροντίζει και αγαπά ως γνήσιος και
στοργικός Πατέρας και Δημιουργός. Πολλές
φορές, λυγισμένοι κάτω από το βάρος των
θλίψεων και των δυσκολιών, σκεφτόμαστε
ότι ο Θεός μάς έχει εγκαταλείψει και
αδιαφορεί για εμάς. Πολλές φορές
ολιγοπιστούμε, διότι ό,τι ζητάμε δια
της προσευχής δεν το λαμβάνουμε αμέσως.
Αγνοούμε, όμως, πως ο Θεός θα μας δώσει
αυτό που του ζητήσαμε, όποτε ο ίδιος
θελήσει κι αν κρίνει ότι η πραγματοποίησή
του είναι για το καλό μας. Ο ίδιος θα
κρίνει τι είναι ωφέλιμο και τι βλαβερό
για εμάς, αν πρέπει να πραγματοποιηθεί
και πότε. Ο ίδιος ρυθμίζει ακόμη και τις
πιο μικρές και ασήμαντες λεπτομέρειες
της ζωής μας, και πολλές φορές επεμβαίνει
θαυματουργικά και μας γλυτώνει από
πολλούς κινδύνους και δοκιμασίες.
Το έργο των Αποστόλων και των Αγίων
αποτελεί μέγιστο παράδειγμα της αγάπης
και της ευσπλαχνίας του Θεού. Προείπε
σε αυτούς ότι θα διωχτούν όπως και ο
ίδιος: «ει εμέ εδίωξαν και υμάς διώξουσιν».
Οι μαθητές, λοιπόν, δεν έπρεπε να
δειλιάσουν, αλλά αντίθετα να αντιμετωπίσουν
με πίστη και θάρρος τους ασεβείς διώκτες
τους, ακόμη και με κίνδυνο της ζωής τους.
Το
παράδειγμα αυτών οφείλουμε και εμείς
να μιμηθούμε, διότι ποτέ δεν έλειψαν
ούτε και θα λείψουν οι ασεβείς, οι
συκοφάντες και οι διώκτες της Αλήθειας.
Εμείς όμως πρέπει να τους αγαπάμε και
να προσευχόμαστε γι’ αυτούς, διατηρώντας
την πίστη και το θάρρος μας. Τότε, να
είμαστε σίγουροι, ότι η νίκη θα είναι
δική μας. Γένοιτο!
