Του π. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ
Περάσαμε πριν λίγες ημέρες κάτω από τον υψωμένο Σταυρό του Χριστού. Τον προσκυνήσαμε, τον ασπασθήκαμε, ψάλαμε «τον Σταυρόν σου προσκυνούμεν, Δέσποτα». Και σήμερα ο ίδιος ο Χριστός μάς λέει κάτι που μας αφορά πολύ προσωπικά: «Όστις θέλει οπίσω μου ελθείν… αράτω τον σταυρόν αυτού και ακολουθείτω μοι».
Τον σταυρόν αυτού. Εδώ θα ήθελα να μείνουμε.
«῍Αν ὅμως, ζητώντας νὰ σωθοῦμε ἀπὸ τὸν Χριστό, βρεθήκαμε νὰ εἴμαστε κι ἐμεῖς ἁμαρτωλοὶ ὅπως οἱ ἐθνικοί, σημαίνει τάχα πὼς ὁ Χριστὸς ὁδηγεῖ στὴν ἁμαρτία; ῎Οχι βέβαια!»
ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
Κυριακή μετά την Ύψωση, 20/9/2026
Του π. ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΠΟΜΟΝΗ
Στον απόηχο της μεγάλης εορτής της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, ο ευαγγελιστής Μάρκος μάς μεταφέρει με τρόπο απλό αλλά συνάμα και δυναμικό τον κεντρικό άξονα γύρω από τον οποίο πρέπει να περιστρέφεται η ζωή του χριστιανού. Ο άξονας αυτός είναι ο ίδιος ο Σταυρός του Κυρίου μας.
Του π.
Δημητρίου Μπόκου
Όταν ο Χριστός αποκάλυψε στους μαθητές του ότι επρόκειτο «πολλά παθείν από των πρεσβυτέρων και αρχιερέων και γραμματέων» και ότι θα φονευόταν από αυτούς, αλλά και θα ανασταινόταν «τη τρίτη ημέρα», ο Πέτρος αναστατώθηκε πολύ. Πήρε τον Χριστό ιδιαιτέρως και τον παρακινούσε με έντονο ύφος να το αποφύγει αυτό. Ήταν αδιανόητο κατά τη γνώμη του, σκάνδαλο μέγα, να συμβεί κάτι τέτοιο στον Μεσσία.
Στὸ μέσον τοῦ Σεπτεμβρίου, ὑψώνεται ὁ Τίμιος Σταυρός, τὸ ὑπέρτατο σύμβολο τῆς θυσίας καὶ τῆς ἀγάπης τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ. Οὐσιαστικά, ὁλόκληρος ὁ μῆνας εἶναι ἀφιερωμένος σ΄ αὐτόν. Ἀπόδειξη ἀποτελεῖ ἡ ἐπιθυμία τῆς Ἐκκλησίας μας νὰ ὀνομάσει τὴν μὲν Κυριακὴ πρὶν ἀπὸ τὴ μεγάλη αὐτὴ ἑορτὴ «Κυριακὴ πρὸ τῆς Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ», τὴν δὲ ἑπομένη «Κυριακὴ μετὰ τὴν Ὕψωση τοῦ Τιμίου Σταυροῦ». Σὲ αὐτὴ τὴν Κυριακή, λοιπόν, βρισκόμαστε σήμερα.
Του ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ, Θεολόγου – Καθηγητού
Μια κατηγορία αγίων της Εκκλησίας μας είναι αυτή των στρατιωτικών. Μάλιστα η αγιασμένη αυτή τάξη ανάδειξε πλήθος Μαρτύρων στα πρωτοχριστιανικά χρόνια.
Ένας από αυτούς είναι και ο άγιος Μεγαλομάρτυρας Ευστάθιος. Έζησε στα χρόνια του Τραϊανού (98-117) και του Αδριανού (117-138). Ήταν στρατιωτικός και υπηρετούσε ως ανώτερος αξιωματικός στον ρωμαϊκό στρατό. Το όνομά του ήταν Πλακίδας και ήταν ειδωλολάτρης.
