"Σήμερον Ζάκυνθος χαρμονής απείρου κατεπληρώθη"

Με συντριβή και δέος λειτουργηθήκαμε σήμερα στον εορτάζοντα ναό του Πολιούχου της Ζακύνθου, αποθέτοντας στα τίμια πόδια Του την παράκληση ή την ευχαριστία μας! Στο πολυΑρχιερατικό Συλλείτουργο προέστη ο Σεβ. Ζακύνθου κ. Χρυσόστομος και μαζί του οι είκοσι παρεπιδημούντες Αρχιερείς εκ περάτων (βλ. τα ονόματά τους στον Εσπερινό). Τον θείο Λόγο κήρυξε ο Μητροπολίτης Κορωνείας κ. Παντελεήμων, δεινός εκκλησιαστικός ρήτορας. 

Φωτογραφίες: Νίκος Κεφαλληνός

Videos: π. Π. Κ.

Ο επίσημος Εσπερινός για τον Άγιο Διονύσιο

Πριν λίγη ώρα ολοκληρώθηκε ο πανηγυρικός Εσπερινός για την Μετακομιδή από τα Στροφάδια στη Ζάκυνθο (1717) του ιερού Σκηνώματος του Αγίου των Ζακυνθίων ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ Αιγίνης του Θαυματουργού.

Στην αρχή έγινε η καθιερωμένη Κάθοδος του Μητροπολίτου Ζακύνθου κ. Χρυσοστόμου και των φιλοξενουμένων Αρχιερέων από το Αρχονταρίκι στο Καθολικό της Μονής και η τρισσή περιφορά του ιερού Σκηνώματος εντός του ναού. Ακολούθησε Δέηση και στη συνέχεια άρχισε ο επίσημος Εσπερινός, ψαλλόμενος -όπως αρμόζει στην εορτή- κατά το ζακύνθιο μουσικό ύφος, στον οποίον χοροστάτησε ο Μητροπολίτης Λαγκαδά κ. Ιωάννης. Εκτός του οικείου Μητροπολίτου συγχοροστάτησαν οι Μητροπολίτες: Βάρνας και Πρεσλάβας κ. Κύριλλος, Θηβαΐδος κ. Πορφύριος, Ξάνθης κ. Παντελεήμων, Αυλώνος κ. Χριστόδουλος, Τριπόλεως κ. Θεοφύλακτος, Ζιμπάμπουε κ. Γεώργιος, Φιλιππουπόλεως κ. Νικόλαος, Σιδηροκάστρου κ. Μακάριος, Κορωνείας κ. Παντελεήμων, Ζάμπιας κ. Ιωακείμ και οι Επίσκοποι: Ελαίας κ. Θεοδώρητος, Μαραθώνος κ. Μελίτων, Θερμοπυλών κ. Ιωάννης, Φαναρίου κ. Αγαθάγγελος, Χριστιανουπόλεως κ. Προκόπιος, Ανδρούσης κ. Θεόκτιστος, Ωλένης κ. Αθανάσιος, Ελευσίνος κ. Δωρόθεος και Φωτικής κ. Διονύσιος.

Φωτογραφίες: Νίκος Κεφαλληνός

Άρχισαν οι εορτές για τον Πολιούχο Ζακύνθου

Επί τη Μετακομιδή του Σκηνώματος του Αγίου Διονυσίου από τα νησάκια των Στροφάδων στη Ζάκυνθο, που συνέβη το 1717, στις 11 ακριβώς σήμερα το πρωί έγιναν τα "Βγαρσίματα" του Αγίου, υπό τις κωδωνοκρουσίες, όχι μόνον της Μονής Του, αλλά και όλων των ναών της Ζακύνθου.

Οι Πατέρες της Μονής έβγαλαν ευλαβικά το σεπτό Σκήνωμα του Προστάτη και Πολιούχου μας από τη Λάρκακα και το εναπόθεσαν όρθιο ενώπιον της Αγίας Τραπέζης. Σύμφωνα με την τοπική Τάξη, εκεί θα παραμείνει έως σήμερα το απόγευμα, οπότε, πριν από την Ακολουθία του Εσπερινού, θα λιτανευθεί τρις εντός του Καθολικού.

Για την πρωτιά του Δημάρχου Στέλιου Μποζίκη

Από τον Ατσάραντο πληροφορούμαστε ότι ο Δήμαρχος Αρκαδίων κ. Στέλιος Μποζίκης, ο Δήμαρχός μας και ενορίτης μας, πρώτευσε κατά τις εσωκομματικές εκλογές του ΠΑ.ΣΟ.Κ. για την ανάδειξη υποψηφίου Δημάρχου του νεοσύστατου Δήμου Ζακυνθίων, μεταξύ πέντε υποψηφίων, με ποσοστό 55.11% και 1883 ψήφους.

Τον συγχαίρουμε ειλικρινά και τού ευχόμαστε να πρωτεύει πάντοτε, υπηρετώντας αδιάλειπτα το καλώς εννοούμενο συμφέρον του νησιού μας.

Δεόμενοι προς την Γλυκοφιλούσα Μάνα μας

Σήμερα, καθώς οι Ορθόδοξοι εορτάζουμε την Απόδοση της μεγάλης Εορτής της Κοίμησης της Θεοτόκου, από το ΝΥΧΘΗΜΕΡΟΝ προτείνουμε για προσκύνηση την πανσεβάσμια Εικόνα της Γλυκοφιλούσας Παναγίας, η οποία θησαυρίζεται και μάς θησαυρίζει στο εν Ζακύνθω πανέμορφο προάστιο του Μπόχαλη, την επονομαζόμενη Χρυσοπηγή!

Αποτεινόμαστε λοιπόν στην γλυκύτατη φυσιογνωμία Της με αισθήματα βαθιάς αγάπης και Την τιμάμε παντοιοτρόπως, συναισθανόμενοι ότι αποτελεί την ελπίδα, το στήριγμα, την καταφυγή του καθενός μας, χειραγωγώντας τους βουλόμενους στη θεογνωσία!

Διακεκριμένες προσωπικότητες σήμερα στην Ενορία μας

 

Επίσημες, όσο και ιδιαίτερα φιλικές μας παρουσίες είχαμε τη χαρά να φιλοξενούμε σήμερα στον ναό της Παναγούλας μας. Με την ευκαιρία ενός ευχάριστου κοινωνικού γεγονότος, βρέθηκαν κοντά μας ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Ζακύνθου κ. Χρυσόστομος, ο Πανοσιολογιότατος Μέγας Αρχιδιάκονος του Οικουμενικού Πατριαρχείου Δρ Μάξιμος Βγενόπουλος, η γνωστή σοπράνο και καθηγήτρια Δάφνη Πανουργιά, ο θεολόγος - μουσικός και διάσημος blogger Παναγιώτης Ανδριόπουλος και η Κωνσταντινουπολίτισσα διαδικτυακή φίλη μας Όλγα Νικολαΐδου.

Σκέψεις στο περιθώριο του 15αυγουστιάτικου Πανηγυριού της Παναγούλας

Η μεγάλη συρροή ευσεβών προσκυνητών στους ορθόδοξους ναούς κατά τη μεγάλη εορτή του Δεκαπενταύγουστου απέδειξε περίτρανα ότι οι ρίζες της Πίστης είναι βαθιές και ανθεκτικές στο είναι του λαού μας, παρά τις περί του αντιθέτου λογόρροιες και μεμψιμοιρίες. Μπορεί να μη συμφωνούμε θεολογικά με την ισχύουσα κατάσταση περί τού μη συμβατού της χριστιανικής ιδιότητας με την περιστασιακή ή αποσπασματική λειτουργική ζωή των πιστών, αλλά πλέον διαφαίνεται ότι έχει παγιωθεί ο τύπος του μέλους της Εκκλησίας, που κατέχει μεν τον Θεό ως πίστευμα ακλόνητο εντός του, αλλά εκφράζει τη λατρεία του εν συνάξει ελάχιστες φορές μέσα στον ετήσιο κύκλο, αλλά πάντως με ιδιαίτατη θέρμη και σέβας πολύ.

Αυτό ακριβώς απέδειξαν και οι Ενορίτες του Μπανάτου κατά την διάρκεια των εορταστικών συνάξεών μας για το πατροπαράδοτο Πανηγύρι της Παναγούλας μας, σε συνδυασμό με τη συμπλήρωση 500 χρόνων ιστορίας του ναού μας (1510-2010). Γνωστοί και άγνωστοι, δικοί κι επισκέπτες (δείτε τις σχετικές φωτογραφίες), στάθηκαν υπομονετικά στην ουρά επί πολύ, αναμένοντας ν' ανάψουν το ταπεινό κεράκι τους πλάι στην Επιτάφια Θεοτόκο ή να καταθέσουν το δεητικό / ευχαριστιακό δάκρυ τους μπροστά στην περίπυστη Εικόνα Της. Πασιφανής υπήρξε η ειλικρινής συγκίνηση και η καρδιακή κατάνυξή τους! Αλλά και οι κοινωνοί των Αχράντων Μυστηρίων ήταν (κυρίως εφέτος) πολυπληθέστατοι, αναμένοντας μάλιστα -υπό συνθήκες καύσωνα- το πότε θα μεταλάβουν Σώματος κι Αίματος Ζωής!

Όλα τα παραπάνω είναι παρήγορα, εν μέσω μάλιστα κρίσης, η οποία -κατά κοινή παραδοχή- δεν είναι μόνον οικονομική, αλλά εκπορεύεται κι έχει εκτραφεί από την άλλη, τη χειρότερη, την κρίση των αξιών και των ιδεών και των αρχών. Ο περιρρέων αμοραλισμός δεν μπορούσε παρά να ξεσπάσει εναντίον του κλυδωνιζόμενου κοινοτικού βίου μας, ενώ θεωρείται πολύ ελπιδοφόρο ότι ήδη οι Συνέλληνες αρχίζουν να συνειδητοποιούν τον κίνδυνο και να δίνουν πλέον μεγαλύτερη σημασία και βαρύτητα σε αξίες διαιώνιες, όπως -λόγου χάριν- στην Θεομήτορα, η οποία συνέβαλε καθοριστικά στο να ουρανισθεί ο πεπτωκώς άνθρωπος, αποκαθιστάμενος δυνάμει στην "κατά φύσιν" προπτωτική κατάσταση!

π. Π. Κ.

Το Μπανάτο από αεροπλάνο [2]

Ωραία η αίσθηση από ψηλά. Μακρυσμένος από τα γήινα και χωματένια, θεωρείς πώς όλα κάτω είναι "αγγελικά πλασμένα", όσο φαίνονται.

Στις 6 Ιουλίου 2010 είχαμε την ευκαιρία να προσγειωνόμαστε στη Ζάκυνθο, διαβαίνοντας πάνω από το κατάφυτο χωριό μας. Ορίστε ορισμένες εικόνες, που ξεκλέψαμε για το ΝΥΧΘΗΜΕΡΟΝ! Αποτυπώνεται κυρίως η βορειοανατολική πλευρά της περιοχής μας, δηλαδή από τους συνοικισμούς Μαριναίϊκα, Αβρυακό, Καρκαναίϊκα έως την ευρύτερη περιοχή του Σάρτζη! 

15 επιπλέον φωτογραφίες από το Πανηγύρι της Παναγούλας Μπανάτου

Ένα ολόφρεσκο ποίημα για την Κεκοιμημένη

Μητροπολίτου Προικοννήσσου Ιωσήφ

ΜΗΤΡΙΚΟΝ ΕΞΟΔΙΟΝ

Στὸν π. Παναγιώτη Καποδίστρια

Γυναῖκα περιβεβλημένη τὸν ἥλιον,

ποῦ ἀπαίρει καταμεσῆς τοῦ Αὐγούστου;

Ποῦ πορεύεσαι σταυροχεριασμένη,

σιωπηλή, τρανῶς ἡπλωμένη, ὑπτία;

Τ’ ἀμπέλια μας γεμᾶτα ὥριμα σταφύλια

ἀποζητοῦν τὸ δικό Σου τὸ χάδι,

Ἐσὺ νὰ τὰ τρυγήσεις,

Ἄμπελος ἀληθινή,

τὸν βότρυν τὸν πέπυρον ἡ γεωργήσασα!

Μόλις τελειώσαμε τὸ θέρος καὶ τ’ ἁλώνισμα,

ἁλέσαμε τὸ στάρι, τὸ ψιλοκοσκινίσαμε

καὶ Σοῦ φτιάξαμε πρόσφορο.

Ψήνεται κιόλας!

Δὲν περιμένεις νὰ τ’ ἀπογευτεῖς;

Τὰ τζιτζίκια οὐρλιάζουν ἀπαρηγόρητα

στὴ σκέψι πὼς θὰ Σ’ ἀποχωριστοῦν.

Δὲν τὰ ἀκοῦς;

Ἡ κόνιζα, ἡ ρίγανη, ἡ φασκομηλιά,

τὸ δίκταμο, ὁ ἔρεικας, ἡ μέντα, τὸ θυμάρι,

σκούζουν, μαλλιοτραβιοῦνται, ὀρύονται

πληροφορούμενα τὸν μισεμό Σου.

Δὲν νιώθεις τὶς φωνές τους στὰ ρουθούνια Σου;

Τὰ μελτέμια δέρνονται ὁλοφυρόμενα,

τινάζουν κύματα ὁλοῦθε,

ἁφροὺς καὶ ἁλισάχνη,

ἀρνούμενα νὰ συμβιβαστοῦν στὴν ἰδέα

πὼς θὰ τοὺς λείψεις.

Τὰ δελφίνια πετάγονται μὲ μακροβούτια

νὰ δοῦν ἄν εἶν’ ἀλήθεια ὅτι ἀναχωρεῖ

ἡ κόχλος ποὺ ἐβάστασε τὸν θεῖο Μαργαρίτη.

Δὲ σὲ συγκινοῦν τὰ ἁρμυρά τους δάκρυα;

Ὁ κολιός, μόλις ποὺ πρόλαβε

νὰ Σοῦ φιλήσει τὰ πόδια καὶ Σὺ φεύγεις;

Τὰ πεῦκα κλαῖνε ρετσινόμυρο

καθὼς ἀκοῦν τοὺς Ἀποστόλους

νὰ Σοῦ ψάλουν ἐξόδιον ὕμνον

καὶ μεταστάσιμες ὠδὲς πολυκατάνυκτες!

Πῶς λάμπει ἡ αὐγουστιάτικη πανσέληνος

πάνω ἀπὸ τὸ κυπαρισοκέδρινο

ζωαρχικό Σου νεκροκρέβατο!

Δὲ βλέπεις μὲ τι δέος σὲ κοιτάζει

ἡ σελήνη τὴν Σελήνη, ἡ δούλη τὴν Κυρά;

Δὲ συγκινεῖσαι ἀπὸ τὶς Παρακλήσεις μας,

Μικρές, Μεγάλες, Μεγάλη Μάννα μας;

Πῶς μισεύεις Γλυκοπαναγία τῶν Ἑλλήνων,

Μαυροφόρα τῶν ὀνείρων μας σ’ ὧρες δίσεχτες,

ἀσπρόψυχη, χρυσόκαρδη, ὁλόφωτη, ἡλιοστάλαχτη,

ὀρθανοιχτάγκαλη τῶν καθημερινῶν δεήσεών μας;

Ἄσ’ τὸ σεμνὸ κεφαλομάντηλό Σου σκέπη μας

στὴν ἀπαράκλητη κάψα τοῦ καλοκαιριοῦ!

Ἄσε μας τὸ ἡδύφωτο χαμόγελό Σου

στὸ ὄνειρό μας, νὰ μὴ σβήσουμε!

Ἄσε μας τὴ βασιλικὴ εἰκόνα Σου, Παντάνασσα,

καρσὶ στὰ μάτια τῆς ψυχῆς μας,

μὴν τυφλωθοῦμε,

μὴν ξεχάσουμε τὸν Ἥλιο!

Σητεία, 10-8-2010