Σε εκδήλωση του ΣΥΡΙΖΑ για τον Τουρισμό συμμετείχε το Συνοδικό Γραφείο Προσκυνηματικών Περιηγήσεων της Εκκλησίας της Ελλάδος

Πραγματοποιήθηκε χθες, Τρίτη 9 Δεκεμβρίου 2014, στο Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Αθηνών, εκδήλωση του ΣΥΡΙΖΑ με θέμα «Η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για τον τουρισμό». Στην εκδήλωση παρευρέθησαν πρέσβεις χωρών της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, βουλευτές, εκπρόσωποι Φορέων του Τουρισμού και δημοσιογράφοι. Την εναρκτήρια ομιλία πραγματοποίησε ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ κ. Αλέξης Τσίπρας, ο οποίος αφού αναφέρθηκε αρχικά στις πολιτικές εξελίξεις, στη συνέχεια παρουσίασε τις προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ για τον τουρισμό στην Ελλάδα.

            Αναφερόμενος στους τρεις βασικούς άξονες των προτάσεων του κόμματός του για τον τουρισμό, ο κ. Τσίπρας έδωσε ιδιαίτερη έμφαση α) στην τόνωση του εσωτερικού τουρισμού, β) στη συνεργατική και συνεταιριστική οικονομία και γ) στην ανάπτυξη των εναλλακτικών μορφών τουρισμού, ανἀμεσα στις οποίες ξεχωριστή και σημαντική θέση έχει ο Προσκυνηματικός Τουρισμός. Χαιρέτισε μάλιστα ένθερμα την παρουσία στην εκδήλωση αυτή της Εκκλησίας της Ελλάδος διά του Εκπροσώπου της Αρχιμανδρίτου κ. Σπυρίδωνος Κατραμάδου, Γραμματέως του Συνοδικού Γραφείου Προσκυνηματικών Περιηγήσεων  της Εκκλησίας της Ελλάδος, και τόνισε ιδιαιτέρως την αναγκαιότητα της συνέργειας και συνεργασίας του κόμματός του με όλους τους εμπλεκομένους φορείς και στο θέμα αυτό.

            Ο Πανοσ. Γραμματεύς Αρχιμ. κ. Σπυρίδων Κατραμάδος μετέφερε τις ευχές του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου στον Πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ και στους συμμετέχοντες στην εκδήλωση και αναφέρθηκε εν συντομία στη δημιουργία και τις δράσεις του Συνοδικού Γραφείου Προσκυνηματικών Περιηγήσεων της Εκκλησίας της Ελλάδος απ᾽ αρχής έως και σήμερα.

«Ιστορικοποιώντας τον οικουμενισμό» (Historicizing ecumenism) | Διεθνές συνέδριο στο Bose για την ιστορία της οικουμενικής κίνησης

Με τη συμμετοχή της Ακαδημίας Θεολογικών Σπουδών Βόλου

Το τριήμερο 26-28 Νοεμβρίου 2014 πραγματοποιήθηκε στο περιώνυμο μοναστήρι του Bose (Β. Ιταλία) διεθνές συνέδριο με θέμα «Ιστορικοποιώντας τον οικουμενισμό» (Historicizing ecumenism). Θεολόγοι και ιστορικοί από όλη την Ευρώπη απόλαυσαν την εξαιρετική φιλοξενία της οραματικής μοναστικής κοινότητας, συμμετείχαν στην εμπνευσμένη λατρευτική ζωή της και εξέτασαν με σύγχρονα αναλυτικά εργαλεία ποικίλες πτυχές της ιστορίας της οικουμενικής κίνησης. Συστηματικά και εν γένει θεωρητικά προβλήματα της οικουμενικής θεολογίας, γεγονότα κομβικής σημασίας στην πορεία για την προώθηση της χριστιανικής ενότητας, η συμβολή σημαντικών μορφών του διαχριστιανικού διαλόγου στην προσπάθεια υπέρβασης όσων εμποδίζουν την πλήρη κοινωνία των χριστιανικών Εκκλησιών μελετήθηκαν επισταμένα, κομίζοντας νέα στοιχεία στην έρευνα, αναδεικνύοντας τα επιτεύγματα, αλλά και εξετάζοντας τις προκλήσεις και τα εμπόδια που αντιμετωπίζει η οικουμενική κίνηση σήμερα.

Το συνέδριο διοργανώθηκε από το «Ίδρυμα Θρησκευτικών Σπουδών Ιωάννης ΚΓ´» υπό την ευθύνη του καθηγητή Alberto Melloni (Reggio Emilia/Μπολόνια). Εισηγήσεις κατέθεσαν οι εξής επιστήμονες: Jürgen Miethke (Χαϊδελβέργη· «Η “ενότητα της Εκκλησίας” στην υστερομεσαιωνική Εκκλησιολογία – λυδία λίθος για την οικουμενική κίνηση σήμερα»)· Cyril Hovorun (πανεπιστήμιο Yale, ΗΠΑ· «Θεολογικές γλώσσες οικουμενικών συγκλήσεων»)· Theresia Hainthaler (Φρανκφούρτη· «Χριστολογικοί διάλογοι με τις Εκκλησίες της Ανατολής»)· Enzo Bianchi (ηγούμενος της οικουμενικής μοναστικής κοινότητας του Bose· «Απολογισμός του οικουμενισμού σήμερα. Μια μοναστική προοπτική»· Adalberto Mainardi–Matthias Wirz (Bose· «Οικουμενισμός και μοναστικές εμπειρίες του εικοστού αιώνα»)· Silvia Scatena (Reggio Emilia/Louvain-la-Neuve· «Διεθνής, διομολογιακή, οικουμενική. Η κοινότητα του Taizé και η Μετερρυθμισμένη Εκκλησία στη Γαλλία: η “υπόθεση” των αδελφών παστόρων»)· Peter de Mey (Leuven· «Το καθολικό συνέδριο για την άμεση προπαρασκευή οικουμενικών ερωτήσεων για την ανανέωση της καθολικής εκκλησιολογίας στη Β´ Βατικανή Σύνοδο: Ανάλυση του μνημονίου του 1959 και των συναντήσεων του 1960 [Gazzada] και του 1961 [Strasbourg]»)· Leonard Hell (Mainz· «Ο επίσκοπος του Mainz Albert Stohr [1890-1961]»)· Margarethe Hopf (Βόννη· «Ο Max Lackmann, „Die Sammlung“ και ο „Bund für evangelisch-katholische Wiedervereinigung“)· Saretta Marotta (Μπολόνια/Μόναχο· «Η γένεση ενός οικουμενιστή: ο Augustin Bea στη σχολή του επισκόπου του Paderborn Lorenz Jaeger»)· Sergej Firsov (Αγία Πετρούπολη· «Ο πάπας Ιωάννης ΚΓ´ στον καθρέφτη του σοβιετικού τύπου. Αναθεωρώντας την ιστορία της πρόσληψης της προσωπικότητας του ποντίφηκα στην ΕΣΣΔ»)· Geert van Dartel (Ουτρέχτη· «Για την ανακαίνιση της Εκκλησίας και της κοινωνίας. Το οικουμενικό περιοδικό Kosmos & Oecumene [1967-1992]»)· Leo van Leijen (Ουτρέχτη· «Από λαχτάρα για την ενότητα. 60 χρόνια το περιοδικό Pokrof ενημερώνει για τον ανατολικό χριστιανισμό [1954-2013]»)· André Birmelé (Στρασβούργο· «Ένας απολογισμός των διαλόγων: οι μεθοδολογικές προκλήσεις και τα νέα παραδείγματα του οικουμενισμού»)· Πανδώρα Δημανοπούλου-Cohen (Παρίσι· «Η κίνηση του Πρακτικού Χριστιανισμού μπροστά στην οικονομική κρίση της δεκαετίας του ᾽30»)· Mauro Velati (Νοβάρα· «Βίβλος και οικουμενισμός. Η δράση της Γραμματείας για την ενότητα») και Lucca Ferrracci (Μπολόνια· «Πρώτες αντιδράσεις στο κείμενο της Λίμα για το Βάπτισμα, την Ευχαριστία και το Λειτούργημα»). Επίσης, στο πλαίσιο του συνεδρίου παρουσιάστηκε το βιβλίο του καθηγητή Mauro Velati Separati ma frateli. Gli osservatori non cattoloci al Vaticano II («Χωρισμένοι, όμως αδελφοί. Οι μη καθολικοί παρατηρητές στη Β´ Βατικανή Σύνοδο», εκδόσεις Il Mulino, Μπολόνια 2014), ένας εξαιρετικός τόμος με ποικίλες αναφορές, μεταξύ άλλων, στον πολύ Νικόλαο Νησιώτη.

Εκ μέρους της Ακαδημίας Θεολογικών Σπουδών συμμετείχε ο επιστημονικός της συνεργάτης κ. Γεώργιος Βλαντής (επίσης επιστημονικός συνεργάτης της έδρας Συστηματικής Θεολογίας του Τμήματος Ορθόδοξης Θεολογίας του Πανεπιστημίου του Μονάχου), ο οποίος παρουσίασε εισήγηση με θέμα «Καθολικότητα, ενότητα, χάρη: ο Νίκος Νησιώτης για τη Β´ Βατικανή Σύνοδο» (Για να διαβάσετε την περίληψη της εισήγησης πατήστε εδώ). Στις εργασίες του συνεδρίου επρόκειτο να λάβει μέρος και ο Διευθυντής της Ακαδημίας δρ. Παντελής Καλαϊτζίδης με θέμα «Ο περιεκτικός οικουμενισμός του Οικουμενικού Πατριάρχη Αθηναγόρα: διορθόδοξη συνεργασία, χριστιανική ενότητα, διαθρησκειακός διάλογος και το αίτημα για ειρήνη και συμφιλίωση». Λόγω ασθενείας ο κ. Καλαϊτζίδης δεν κατέστη δυνατόν να παραστεί, όμως το κείμενό του θα δημοσιευτεί στα πρακτικά του συνεδρίου.

Συμμετοχή του Συνοδικού Γραφείου Προσκυνηματικών Περιηγήσεων της Εκκλησίας της Ελλάδος σε εκδήλωση της Ρωσικής Πρεσβείας

Πραγματοποιήθηκε την Δευτέρα, 8 Δεκεμβρίου 2014, στο Κέντρο Πολιτισμού της Ρωσικής Πρεσβείας στην Αθήνα, εκδήλωση με θέμα των Θρησκευτικό Τουρισμό. Στην εκδήλωση εκπρόσωποι Φορέων του Τουρισμού και δημοσιογράφοι.

            Στην εκδήλωση παραβρέθηκε ως εκπρόσωπος της Εκκλησίας της Ελλάδος ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δωδώνης κ. Χρυσόστομος, Πρόεδρος του Συνοδικού Γραφείου Προσκυνηματικών Περιηγήσεων,  ο οποίος στην ομιλία του αναφέρθηκε στην αντίληψη της Εκκλησίας για τις Προσκυνηματικές Περιηγήσεις, κατέθεσε τις ποιμαντικές του παρατηρήσεις για τη βελτίωση της υποδοχής των προσκυνητών στις Ιερές Μονές και τα Ιερά Προσκυνήματα, ενώ τέλος αναφέρθηκε εν συντομία και στις επικείμενες δράσεις του Συνοδικού Γραφείου Προσκυνηματικών Περιηγήσεων της Εκκλησίας της Ελλάδος για το έτος 2015.

"ΛΟΓΟθήκη / αληθώς", 32η εκπομπή: Ο Μητροπολίτης Ζακύνθου κ. Διονύσιος για τον Παππού και τη Γιαγιά του Χριστού

Αύριο, 10 Δεκεμβρίου 2014, στις 11 το πρωί, φθάνει ο Οικουμενικός Πατριάρχης στην Κέρκυρα

Αύριο Τετάρτη, 10 Δεκεμβρίου 2014, στις 11 το πρωί, αναμένεται να φθάσει ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος στο νησί των Φαιάκων, σύμφωνα με τα ήδη ανακοινωθέντα. Ο Πατριάρχης του Γένους και πρωτοκορυφαίος των Ορθοδόξων πραγματοποιεί την εν λόγω επίσημη επίσκεψη, για να συμμετάσχει κατά κύριο λόγο στις εορτές για τη μνήμη του Αγίου Σπυρίδωνος, μετά από 51 χρόνια, οπότε ο μακαριστός Πατριάρχης Αθηναγόρας, το 1963, είχε επισκεφτεί την Κέρκυρα. Εννοείται, ο κ. Βαρθολομαίος θα συμμετάσχει και σε πολλές άλλες εκδηλώσεις. Το πλήρες Πρόγραμμα δημοσιεύσαμε λίγες ημέρες πριν και μπορείτε να το συμβουλεύεσθε, κάνοντας κλικ ΕΔΩ!

Τον Οικουμενικό Πατριάρχη θα συνοδεύσουν στην πρωτεύουσα της Επτανήσου οι Μητροπολίτες Ίμβρου Κύριλλος και Λέρου, Καλύμνου και Αστυπαλαίας κ. Παΐσιος, ενώ θα παραστεί αντιπροσωπεία από την Εκκλησία της Ελλάδος, μεταξύ των οποίων οι Ιεράρχες των Μητροπόλεων των Ιονίων. Από πλευράς Ζακύνθου, εκτός του οικείου μας Μητροπολίτου Σεβ. κ. Διονυσίου Δ΄, έχει προσκληθεί και θα παραστεί ο Σεβ. Μητροπολίτης Δωδώνης κ. Χρυσόστομος. 

Το Νυχθημερόν, σε συνεργασία με Κερκυραίους φίλους του, θα κάνει το παν δυνατόν να αναμεταδώσει με πληρότητα το ιστορικό αυτό για τα νησιά μας γεγονός!

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης για το "Κεράμιον ύδατος" του Μητροπολίτου Προικοννήσου

Χαιρετισμός

τῆς Α. Θ. Παναγιότητος

τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ. κ. Βαρθολομαίου

κατά τήν Παρουσίασιν τοῦ Συγγράμματος

τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Προικοννήσου κ. Ἰωσήφ

ὑπό τόν τίτλον "Κεράμιον Ὕδατος"

(Σισμανόγλειον Μέγαρον, 8 Δεκεμβρίου 2014)

Ἱερώτατοι ἀδελφοί ἅγιοι Ἀρχιερεῖς,

Ἱερώτατε ἀδελφέ ἅγιε Προικοννήσου κύριε Ἰωσήφ,

Ἐξοχώτατε κύριε Πρέσβυ, Γενικέ Πρόξενε τῆς Ἑλλάδος ἐνταῦθα,

Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

Ἀσφαλῶς ἡ παρουσίασις ἑνός ἔργου ἀπαιτεῖ πολλήν μελέτην τῶν συνθηκῶν ὑπό τάς ὁποίας ἐγράφη, ἀλλ᾿ ἰδιαιτέρως ἐμβάθυνσιν εἰς τό περιεχόμενον αὐτοῦ, ὥστε νά εἶναι παρουσίασις ὄχι μόνον μιᾶς ἐκδόσεως, ἀλλά κυρίως καί πρωτίστως τοῦ μηνύματος, τό ὁποῖον ἐπιχειρεῖται νά δοθῇ διά τοῦ συγκεκριμένου ἔργου.

Εἰς τήν παρουσίασιν τοῦ συγγράμματος τῆς ὑμετέρας ἀγαπητῆς Ἱερότητος, ἀδελφέ ἅγιε Προικοννήσου κύριε Ἰωσήφ, ὑπό τόν χαρακτηριστικόν τίτλον «Κεράμιον ὕδατος», ἤδη προέβησαν ἀπό τῆς ἑαυτοῦ ἕκαστος πλευρᾶς ὁ Ἱερώτατος Μητροπολίτης Προύσης κύριος Ἐλπιδόφορος καί ὁ ἀγαπητός Πρωτοπρεσβύτερος κ. Γεώργιος Δορμπαράκης, ἑκάτερον τῶν ὁποίων καί εὐχαριστοῦμεν θερμῶς.

Ἡ ἡμετέρα Μετριότης, διεξελθοῦσα τήν ἔκδοσιν ταύτην, ὀφείλει νά ὁμολογήσῃ, ἐν πρώτοις, ὅτι ἀσφαλῶς καί δέν πρόκειται περί «λίθων καί κεράμων ἀτάκτως ἐρριμένων», ἀλλά περί μιᾶς συλλογῆς βιωματικῶν ἐμπειριῶν ἑνός Ἱεράρχου διακρινομένου διά τήν λογιότητα αὐτοῦ καί διά τήν ἐμβάθυνσίν του εἰς τήν πνευματικήν ζωήν καί τήν Ὀρθόδοξον παράδοσιν, ὡς τήν ἐδιδάχθη, ὁ ὁποῖος ὡς ἱερεύς καί ὡς ἀρχιερεύς κατά διαφόρους περιστάσεις προσεπάθησε νά μεταφέρῃ καί νά μεταδώσῃ «κεράμιον ὕδατος», βεβαίως κατά δύναμιν ὕδατος ζῶντος, πρός τούς ἀκροατάς καί μελετητάς του, ἀφορμώμενος καί ἐμπνεόμενος ἐκ τῆς γνωστῆς εὐαγγελικῆς ἀφηγήσεως τοῦ Ἁγίου Εὐαγγελιστοῦ Λουκᾶ.

Ὡς ἐκ τούτου, ὁ Πατριάρχης σας ἀπόψε δέν θά ἤθελε νά ἀναφερθῇ εἰς τό περιεχόμενον τοῦ προκειμένου ἔργου τοῦ ἀδελφοῦ -ἤδη τό ἀνέλυσαν οἱ προλαλήσαντες-, ἀλλά νά συγχαρῇ αὐτόν ἐγκαρδίως διά τόν κόπον του καί συγχρόνως νά ἀναφερθῇ, ὁ ὁμιλῶν, δι᾿ ὀλίγων εἰς τό μήνυμα τό ὁποῖον ἀποστέλλει ὁ Ἱερώτατος συγγραφεύς, ὡς τοῦτο ἐκπέμπεται ἐκ τοῦ τίτλου τόν ὁποῖον ἐπέλεξεν ἵνα δι᾿ αὐτοῦ ἐπιγράψῃ τό πόνημά του. 

Τό δέ μήνυμα ἀφορᾷ, ὑπολαμβάνομεν, εἰς τήν ἀποστολήν ὑπό τοῦ Χριστοῦ τῶν μαθητῶν Του Πέτρου καί Ἰωάννου νά ἑτοιμάσουν τό τελευταῖον Του ἐπί τῆς γῆς Πάσχα. Δέν πρόκειται ὅμως ἐν τῇ οὐσίᾳ περί ἀποστολῆς ἀλλά περί συναντήσεως τῶν δύο μαθητῶν «μετ᾿ ἀνθρώπου κεράμιον ὕδατος βαστάζοντος». Ὁ ἱερός εὐαγγελιστής δέν μᾶς διασώζει τό ὄνομα τοῦ ἀνθρώπου. Ὁμιλεῖ μόνον περί ἀνθρώπου τινός. Δέν μᾶς διασώζει ἀκόμη καί τό ὄνομα τῆς πόλεως εἰς τήν ὁποίαν εἰσῆλθον, ἀλλά οὔτε καί τό ὄνομα τοῦ οἰκοδεσπότου. 

Ἡ ἑρμηνεία τήν ὁποίαν δίδουν οἱ Πατέρες τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας, καί ἰδίως ὁ Ἅγιος Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής, εἶναι ὅτι μέ τήν πόλιν ἐννοεῖται ὁ αἰσθητός κόσμος, ἐνῷ ὁ ἄνθρωπος συμβολίζει τό ἀνθρώπινον γένος, εἰς τό ὁποῖον ἀποστέλλονται οἱ μαθηταί-σύμβολα τῆς πράξεως (ὁ Ἀπόστολος Πέτρος) καί τῆς θεωρίας (ὁ Εὐαγγελιστής Ἰωάννης), διά νά ἑτοιμάσουν τήν μυστικήν εὐωχίαν τοῦ Κυρίου μέ τήν ἀνθρωπίνην φύσιν. 

Δι᾿ αὐτό καί τούς συναντᾷ πρῶτος ἐκεῖνος πού βαστάζει τό κεράμιον ὕδατος, τό λαγίνι θά λέγαμε, τό ὁποῖον συμβολίζει ὅλους ἐκείνους οἱ ὁποῖοι, διανύοντες τό στάδιον τῆς πρακτικῆς φιλοσοφίας, βαστάζουν εἰς τούς ὤμους των τάς ἀρετάς, φυλάσσοντές τας ἐντός ἑνός εὐθραύστου σκεύους, τό ὁποῖον διατρέχει τόν κίνδυνον νά «σπάσῃ» ἀνά πᾶσαν στιγμήν καί νά χυθῇ τό νερό, νά διασκορπισθοῦν δηλαδή αἱ ἀρεταί, τάς ὁποίας νομίζομεν ὅτι ἔχομεν ἠσφαλισμένας ἡμεῖς οἱ ἀνθρωποι. Τό κέραμιον ὕδατος, λοιπόν, σημαίνει τήν νέκρωσιν τῶν γηΐνων μελῶν τοῦ σώματος μέ τήν Χάριν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἡ ὁποία, ὅπως τό ὕδωρ, καθαρίζει τόν ἄνθρωπον ἀπό τούς μολυσμούς τῶν ἁμαρτιῶν, καί ἀπό τά ποικίλα πάθη, τά ὁποῖα τόν διασκορποῦν συνεχῶς εἰς πνευματικά ἐρείπια.

Δεύτερος συναντᾷ τούς μαθητάς ὁ οἰκοδεσπότης, ὁ ὁποῖος τούς ὑποδεικνύει τό ἀνώγαιον, εἰς τό ὁποῖον ὅμως ἔχει ἤδη στρωθῆ ἡ πασχαλινή τράπεζα, τά ὁποῖα συμβολίζουν, ὡς ἀνώγαιον καί ὡς τράπεζα, καί ἐννοιολογικά, ὅλους ἐκείνους οἱ ὁποῖοι, εὑρισκόμενοι εἰς τό στάδιον τῆς θεωρίας, ηὐτρέπισαν τό ἦθος τῆς καθαρᾶς καί ὑψηλῆς διανοίας των μέ ὑψηλά νοήματα γνώσεως καί δόγματα, διά νά ὑποδεχθοῦν θεοπρεπῶς τόν Μέγαν Λόγον, ὁλόκληρον δηλαδή τήν Θεότητα.

Μέ τήν πόλιν εἰς τό Ἱερόν Εὐαγγέλιον ἐννοεῖται ἡ ψυχή τοῦ καθενός μας, πρός τήν ὁποίαν ἀκαταπαύστως ἀποστέλλονται οἱ μαθηταί τοῦ Λόγου καί Θεοῦ• ὁ βαστάζων τό κεράμιον ὕδατος εἶναι ὁ καρτερικός τρόπος καί λογισμός, ὁ ὁποῖος διατηρεῖ ὑψηλά εἰς τούς ὤμους τῆς ἐγκρατείας ἀναλλοίωτον τήν ἀπάθειαν καί τήν Χάριν τῆς πίστεως, καί ἡ οἰκία εἶναι ἡ κατασκευή ἐκείνη τῆς ἀποκτήσεως καί ἀσφαλίσεως τῶν ἀρετῶν, ἡ ὁποία οἰκοδομήθηκε ἀπό πολλούς καί διαφόρους λίθους, πολυτίμους καί ἀτίμους, δηλαδή ἀδιασείστους καί γενναίους λογισμούς καί ἤθη, ἀλλά καί ἀδυναμίας, τάς ὁποίας ἔρχεται νά κατασβέσῃ τό πῦρ, τό ὁποῖον μόνον ὁ Κύριος γνωρίζει νά ἐμπνέῃ εἰς τόν θνητόν ἄνθρωπον.

Τέλος, τό ἀνώγαιον συμβολίζει καί τήν εὐρύχωρον διάνοιαν καί καρδίαν τῆς ἀγάπης, καθώς καί τήν ἱκανότητα τῆς γνωστικῆς δυνάμεως τοῦ νοός, ὁ ὁποῖος «κατεκόσμησε τόν νυμφῶνά» του μέ θεῖα θεάματα μυστικῶν καί ἀπορρήτων δογμάτων• οἰκοδεσπότης δέ εἶναι ὁ νοῦς, ὁ ὁποῖος εὐτρεπίζεται μέ τήν λαμπρότητα τῆς οἰκίας καί τῆς τραπέζης, καί δηλώνει τήν ἀρετήν, τό κάλλος καί τό μέγεθος τῆς πνευματικῆς γνώσεως, πρός τό ὁποῖον, ἀφοῦ ἔρχεται ὁ Λόγος μέ τούς μαθητάς Του, δηλαδή τά πνευματικά νοήματα διά τήν φύσιν καί τόν χρόνον, προσφέρει τόν ἑαυτόν Του εὐωχίαν εἰς τούς αἰτοῦντας «δός μοι πιεῖν», ὡς Φωτεινή ἡ Ἰσαπόστολος παρά τό Φρέαρ τοῦ Ἰακώβ.

Ἱερώτατοι ἅγιοι ἀδελφοί, Ἐξοχώτατε, τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

Εἴμεθα βέβαιοι ὅτι ὁ Ἱερώτατος συγγραφεύς, ἔχων κατά νοῦν τούς ἀνωτέρω συμβολισμούς τοῦ Ἱεροῦ Εὐαγγελίου, κατέβαλε τήν δέουσαν προσπάθειαν νά ἑρμηνεύσῃ καί ἀσφαλῶς νά μεταδώσῃ τά ἀνωτέρω διά ἱερῶν καί θεοπνεύστων συμβολισμῶν ἐκφραζόμενα ὑψηλά νοήματα, ἐφ᾿ ᾧ καί τόν συγχαίρομεν ἀδελφικῶς καί τόν εὐχαριστοῦμεν. Εἰς δέ τούς ἐντευξομένους εἰς τήν ἔκδοσιν ταύτην τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τῆς Θείας Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος, τήν ὁποίαν ἵδρυσεν ὁ ἐν Ἁγίοις Πορφύριος ὁ Καυσοκαλυβίτης, εὐχόμεθα νά ἐντρυφήσουν καί νά ὠφεληθοῦν εἰς τήν πνευματικήν ζωήν ἐκ τῆς καλλιεπείας τῶν λόγων, ἀποβλέποντες πάντοτε εἰς τόν ἀρχηγόν καί τελειωτήν τῆς πίστεως ἡμῶν καί παντός ἀγαθοῦ Κύριον καί Σωτῆρα καί Θεόν ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν, τήν ἄπειρον Σοφίαν τοῦ Θεοῦ, τήν διά τοῦ ἀνισχύρου θεϊκοῦ καλάμου «συντρίβουσαν ὡς σκεύη κεραμέως» τούς παντοίους σταυρωτάς τῶν ἀρετῶν καί τούς ἀνθρωπίνους διαλογισμούς καί σχεδιασμούς.

Ἡ Χάρις μετά τῆς ὑμετέρας φίλης καί περισπουδάστου Ἱερότητος καί μετά πάντων καί ἡ Ἀποστολική Πατριαρχική μας εὐλογία μαζί σας, ἀδελφοί καί τέκνα. Εὐλογημένα Χριστούγεννα!

Στην Κέρκυρα ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος

Πηγή: CorfuTime | 6.12.2014

Την Κέρκυρα θα επισκεφθεί από τις  10 έως τις 13 Δεκεμβρίου 2014 ο Οικουμενικός Πατριάρχης  Βαρθολομαίος. Θα είναι η πρώτη επίσκεψη Οικουμενικού Πατριάρχη εδώ μετά από 51 χρόνια (οπότε είχε επισκεφθεί το νησί μας ο Πατριάρχης Αθηναγόρας).

Με την αφορμή αυτή κοινή συνέντευξη τύπου έδωσαν το μεσημέρι ο Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων  Νεκτάριος, ο Περιφερειάρχης Ιονίων Νήσων Θεόδωρος Γαλιατσάτος, ο Δήμαρχος Κερκύρας Κώστας Νικολούζος και η πρύτανης του Ιονίου Πανεπιστημίου, καθηγήτρια Αναστασία Σαλή – Παπασαλή.

Ο Μητροπολίτης

Για ιστορικής σημασίας επίσκεψη έκανε λόγο ο Σεβασμιότατος Νεκτάριος και αναφερόμενος στον Πατριάρχη τόνισε ότι πρόκειται για «προσωπικότητα παγκόσμιας εμβέλειας, τον χαρισματικό ηγέτη εκατομμυρίων Ορθοδόξων σε όλον τον κόσμο».

Ο Σεβασμιότατος προσέθεσε ότι με την επίσκεψη αυτή υλοποιείται παλαιότερη επιθυμία  του Πατριάρχη να επισκεφθεί την Κέρκυρα, ενώ – αναφερόμενος στη συνεργασία της Εκκλησίας με τους τοπικούς φορείς για την επιτυχία της επίσκεψης – εξέφρασε την επιθυμία να αποτελεί την απαρχή γενικότερης μεταξύ τους συνεργασίας επ’ ωφελεία του τόπου

Ο Περιφερειάρχης

«Πρόκειται για εξόχως σημαντικό γεγονός από θρησκευτική, πολιτισμική και πολιτική / εθνική άποψη» δήλωσε ο Περιφερειάρχης Ιονίων Νήσων Θεόδωρος Γαλιατσάτος. «Είναι μεγάλη τιμή για μας» προσέθεσε «και με μεγάλη προθυμία ανταποκριθήκαμε στην πρόσκληση του Σεβασμιοτάτου για τη φιλοξενία του Παναγιοτάτου. Η μεταξύ μας συνεργασία στο θέμα αυτό θα είναι μια καλή αρχή για τη συνεργασία των φορέων της αυτοδιοίκησης με τους φορείς της επιστήμης της τέχνης και την Εκκλησία, και η συνεργασία αυτή μόνο θετικά αποτελέσματα μπορεί να έχει».

Η Πρύτανης

Η Πρύτανης του Ιονίου Πανεπιστημίου, Αναστασία Σαλή – Παπασαλή εξέφρασε, επίσης,  τη χαρά της για την επίσκεψη του Οικουμενικού Πατριάρχη, ο οποίος θα αναγορευθεί επίτιμος διδάκτορας του Πανεπιστημίου, ενώ θα είναι και ομιλητής στην τελετή αποφοίτησης των φοιτητών του Πανεπιστημίου.

«Σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη χρονική στιγμή» προσέθεσε «που τα πανεπιστήμιά μας αντιμετωπίζουν μεγάλη κρίση, με κινδύνους ακόμη και για την ύπαρξή τους (όπως στην περίπτωση του Ιονίου Πανεπιστημίου) η αναγόρευση του Παναγιοτάτου σε επίτιμο διδάκτορα ισχυροποιεί το Πανεπιστήμιό μας».

Ο Δήμαρχος

«Αποτελεί μεγάλη τιμή και χαρά για το Δήμο μας να φιλοξενεί τον Οικουμενικό Πατριάρχη, σε αυτήν την ιστορικής σημασίας επίσκεψη» είπε ο Δήμαρχος Κώστας Νικολούζος.

«Ο Δήμος» προσέθεσε «ανταποκρινόμενος στην πρόκληση, θα τον αναγορεύσει σε επίτιμο δημότη και θα του απονείμει το ανώτατο μετάλλιο κερκυραϊκής αξιοσύνης.

Θα συνεργαστούμε όλοι αρμονικά» κατέληξε «για να εξελιχθεί η επίσκεψη με τον καλύτερο τρόπο».

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Αθηναγόρας ως Μητροπολίτης Κερκύρας και Παξών

[Πηγή: Επίσημος ιστότοπος Ι. Μητροπόλεως Κερκύρας και Παξών] 

Ο μακαριστός Πατριάρχης Αθηναγόρας υπήρξε απόφοιτος της Θεολογικής Σχολής Χάλκης. Το 1910 χειροτονήθηκε διάκονος στο Καθολικό αυτής, και στη συνέχεια προσελήφθη διάκονος στην Μητρόπολη  Πελαγονίας - Μοναστηρίου. Το Μάρτιο του 1919 διορίστηκε διάκονος της Μητροπόλεως Αθηνών υπό του τότε Μητροπολίτου Αθηνών Μελετίου. Υπήρξε ιδιαίτερα δυναμικός άνθρωπος και ξεχώρισε για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπιζε την διακονία του, όχι ως στείρα προσκόλληση σε ένα παραδοσιακό παρελθόν, αλλά ως μαρτυρία σύμφωνα με τις ανάγκες και τα προβλήματα του λαού και της εποχής του. Αν για κάτι ξεχώριζε ιδιαιτέρως, αυτό ήταν ο ο ηγετικός του χαρακτήρας, ο ενθουσιασμός, η ψυχή του. Υπήρξε από τους πρωτεργάτες της Παγκληρικής Ενώσεως, η οποία αγωνίστηκε για την αναβάθμιση του ιερού κλήρου, με κύριο όμως χαρακτηριστικό της προσπάθειας την συνεργασία με την Ιεραρχία της Εκκλησίας και την διαφύλαξη της ενότητας. Παρά τα οξύτατα πολιτικά πάθη του Εθνικού Διχασμού, αχρωμάτιστος κομματικά και αφατρίαστος, ο Αθηναγόρας παρέμενε πάντοτε ο σεμνός εργάτης της Εκκλησίας. Γι’ αυτό εκτιμήθηκε και αγαπήθηκε ιδιαίτερα.

Ως εκ τούτου, όταν το 1922 δημιουργήθηκε η ανάγκη εκλογής νέων αρχιερέων, στον κατάλογο των εκλογίμων ανεγράφη εκ των πρώτων ο αρχιδιάκονος Αθηναγόρας. Η εκλογή του τα μέσα Δεκεμβρίου του 1922 ως Μητροπολίτου Κερκύρας υπήρξε ομόθυμη και πανηγυρική. Και η χειροτονία του προσέλαβε τον χαρακτήρα τιμητικής εκδηλώσεως  προς τον αγωνιστή και ιδεολόγο αρχιδιάκονο του Μοναστηρίου, τον Μακεδονομάχο κληρικό, τον εργατικό, ακούραστο και αθόρυβο πρωτεργάτη της προσαρμογής του ιερού κλήρου στις ανάγκες της εποχής.

Απαντώντας στις προσφωνήσεις των εκπροσώπων της κερκυραϊκής κοινωνίας κατά την χειροτονία του, ο Αθηναγόρας αναφέρει χαρακτηριστικά:

«Αξιωθείς να ανέλθω τον Μητροπολιτικόν θρόνον Κερκύρας, όν τόσοι προκάτοχοί μου ελάμπρυναν και εκλέισαν και να αναλάβω την ποιμαντορίαν του ευγενούς Κερκυραϊκού λαού, ούτινος η φιλοξενία, ο πολιτισμός και τόσα άλλα προτερήματα ανάγονται μέχρι της εποχής των Φαιάκων, αισθάνομαι εμαυτόν ευτυχή, αλλά και αποφασισμένον, όπως αφιερώσω τας δυνάμεις μου δια το καλόν του θεόθεν εμπιστευθέντος μοι ποιμνίου» .

Για όλα αυτά η Κέρκυρα τον δέχθηκε με ενθουσιασμό τον Φεβρουάριο του 1923 και τον αγάπησε αμέσως. Με την άφιξή του βρήκε πάνω από τρεις χιλιάδες πρόσφυγες της Μικρασιατικής Καταστροφής, που έφτασαν και εγκαταστάθηκαν στο νησί την περίοδο εκείνη. Η συμβολή και ρόλος του στην ανακούφιση και αποκατάστασή τους ήταν σημαντική. Μεταξύ άλλων συνέστησε με τον τότε δήμαρχο Κερκυραίων Μανιαρίζη Επιτροπή για τη συλλογή βοηθημάτων, η οποία βρήκε την ουσιαστική ανταπόκριση του Κερκυραϊκού λαού. Κατέστη ο καλός άγγελός τους.

Στις 31 Αυγούστου του ίδιου (1923), ο Μουσσολίνι, με αφορμή τη δολοφονία στην Κακαβιά του Ιταλού στρατηγού Tellini και τεσσάρων συνοδών του (επικεφαλής και μέλη επιτροπής χαράξεως των ελληνοαλβανικών συνόρων), βομβάρδισε και κατέλαβε την Κέρκυρα για ένα περίπου μήνα. Ο Αθηναγόρας εκδήλωσε και πάλι το μεγαλείο της ψυχής του όπως αρμόζει στον ελληνορθόδοξο Κλήρο μας. Δεν πτοήθηκε προ του όγκου των ξένων. Διαμαρτυρήθηκε για ό,τι θλιβερό συνέβαινε και πήρε πρωτοβουλίες ριψοκίνδυνες για τον ίδιο.

Ο τότε Πρωτοσύγκελλός του, Αρχιμ. Χρύσανθος Πολίτης, καταγράφει: Έδειξε τότε ο Μητροπολίτης Αθηναγόρας ανδρείαν και αυταπάρνησιν απαράμιλλον. Την ημέρα της αφίξεως, κατελθών εις την αποβάθραν του Αγίου Νικολάου των Λουτρών, κάτωθεν της Ιεράς Μητροπόλεως, ενώ οι οβίδες των πυροβόλων ερίπτοντο βροχηδόν εις τας επάλξεις του Παλαιού Φρουρίου, ο Γίγας όχι μόνον σωματικώς αλλά και πνευματικώς, ο επισβλητικός, ο ακούραστος και πεπληρωμένος Αγάπης και Φιλανθρωπίας Μητροπολίτης Κερκύρας και Παξών Αθηναγόρας, επεβιβάσθη λέμβου, ανήλθεν επί του πολεμικσού πλοίου του Ναυάρχου και διεμαρτυρήθη εντόνως δια την άδικον επίθεσιν αυτήν κατά αόπλων οικογενειών και δη προσφύγων, διαμενουσών εν τω Παλαιώ Φρουρίω (πρόσφυγες από την Μικρά Ασία). Μεθ’ ό κατελθών επεμελήθη της περιθάλψεως των ορφανών και λοιπών συγγενών των κατά τον βομβαρδισμόν εκείνων φονευθέντων.

Οι Ιταλοί εν τέλει αναγνώρισαν και αυτοί το θάρρος και την αυταπάρνησή του. Ολόκληρος ο πολιτισμένος κόσμος μιλούσε για τον ιεράρχη, για το σθένος του, την υπερηφάνεια του, την ανδρεία του, την ελληνική ψυχή και την βυζαντινή πατριαρχική παράδοση που έφερε.

Εκ των πρώτων μελημάτων του ως Μητροπολίτης ήταν η οργάνωση του Ιερού Κλήρου, προς το οποίο φερόταν ως αδελφός, με ευγένεια και καλοσύνη. Ίδρυσε στην πόλη και στα προάστια ενοριακά κέντρα και δημιούργησε εφημεριακές κατοικίες πλησίον των ιερών ναών για την καλύτερη εξυπηρέτηση των λειτουργικών και ποιμαντικών αναγκών των χριστιανών. Τόνιζε σε ιερατικές συνάξεις που πραγματοποιούσε τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του Ιερού Κλήρου έναντι της Πολιτείας, της Εκκλησίας και του Ποιμνίου και απέβλεπε σ’ ένα Κλήρο με αξιοπρέπεια και παρρησία. 

Ακούραστος περιόδευε τις ενορίες της πόλεως και των χωρίων, ιερουργούσε, κήρυττε και καλλιεργούσε τα ελληνοχριστιανικά ιδεώδη τονίζοντας την ανάγκη να ζουν με τα πρότυπα αυτά οι οικογένειες και να ανατρέφουν με τις αρχές αυτές οι γονείς τα παιδιά τους. Συμβούλευε, εμψύχωνε και παρηγορούσε κάθε ένα που βρισκόταν σε θλίψη, σε ανάγκη ή σε ασθένεια, «έπασχε με τους πάσχοντες και έχαιρε με τους χαίροντες».

Ειδικότερα, μερίμνησε για την μόρφωση του Ι. Κλήρου με την ίδρυση στην Κέρκυρα Ιερατικής Σχολής με Ιεροδιδασκαλείο. Εκεί φοίτησαν πολλοί νέοι που έγιναν κληρικοί και δάσκαλοι. Δυστυχώς όμως έκλεισε λίγο καιρό μετά την αναχώρησή του για την Αμερική.

Μία μαρτυρία ένος εκ των τότε Ιεροσπουδαστών, του μετέπειτα Θεολόγου και Γυμνασιάρχου Κων/νου Φαγογένη, μας ζωντανεύει την παρουσία του: Ως ιεροσπουδαστής μετέβαινον τακτικά εις τα Γραφεία της Ι. Μητροπόλεως μετ’ άλλων συμμαθητών μου και ελάμβανον μέρος εις την διεκπεραίωσιν και αποστολήν του παρά της Ιεράς Μητροπόλεως εκδιδομένου λαμπρού περιοδικού «Άγιος Σπυρίδων». Παρευρίσκετο μεθ’ ημών και ο Αθηναγόρας εκεί. Μου έκαμεν εντύπωσις η γλυκύτης του, η απλότης του, το τετριμμένον ράσον του, το λιτόν φαγητόν του…

Όπου επήγαινεν, εις την πόλιν ή τα χωριά, εγίνετο συναγερμός. Και, όταν ανεχώρει εκ Κερκύρας, το 1930, σύσσωμος Κλήρος και λαός, τον προέπεμψε εις την αποβάθραν. Καθημερινώς κατόπιν οι Κερκυραίοι κατέκλυζον τα Γραφεία της Ιεράς Μητροπόλεως, δια να ζητήσουν την διεύθυνσίν του…

Προχωρημένη για την εποχή του ήταν η πρωτοβουλία που πήρε να εκδόσει Εκκλησιαστικό Περιοδικό, με τίτλο: «ΑΓΙΟΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ». Εκδόθηκε με δαπάνες της Ιεράς Μητροπόλεως και είχε επιστημονικό και θρησκευτικό περιεχόμενο. Κυκλοφόρησε  το 1928 για δύο περίπου έτη και έπαυσε την κυκλοφορία του μετά την αναχώρησή του. 

Έμπρακτα, μεταξύ άλλων, εκδήλωσε τον άγρυπνο ενδιαφέρον του για την φιλανθρωπία, με την ενεργοποίηση μιας παλιάς Εταιρίας, η οποία έφερε τον τίτλο: «Φιλελεήμων Εταιρία Άγιος Σπυρίδων». Της εταιρείας αυτής προήδρευε ο εκάστοτε Μητροπολίτης. Την εποχή που ήρθε στην Κέρκυρα ο Αθηναγόρας είχαν εκλείψει τα μέλη της. Την Εταιρία αυτή ενεργοποίησε με τον διορισμό νέων μελών και την χρησιμοποίησε ως Κεντρικό Φιλόπτωχο Ταμείο της Ιεράς Μητροπόλεως, με παραρτήματα τα ενοριακά Φιλόπτωχα ταμεία.

Προκειμένου να δώσει την ευκαιρία και σε νέους της περιφέρειας να σπουδάσουν στην Μέση Εκπαίδευση, μάλιστα σε οικονομικά αδυνάτους, ή ακόμη και από άλλα μέρη της Ελλάδος, ακόμη και από τη γειτονική Βόρειο Ήπειρο, μερίμνησε για την ίδρυση Οικοτροφείου στην πόλη της Κέρκυρας, με την επωνυμία «Κερκυραϊκή Σχολή». Εκεί εκτός από τροφή, στέγη και μέριμνα παρείχε στους σπουδαστές και φροντιστηριακή υποστήριξη. Η Σχολή αυτή κατέβαλε κάθε προσπάθεια προκειμένου οι οικότροφοι να γίνουν ηθικές προσωπικότητες με ακμαίο θρησκευτικό και εθνικό φρόνημα. Στην Διοικητική Επιτροπή της Σχολής ήταν ο Μητροπολίτης, ο Νομάρχης, ο Δήμαρχος και τρία άλλα πρόσωπα που εκλέγονταν απ’ αυτούς.  

Σημαντική ήταν η αγωνία του για την τύχη του Ιερού Προσκυνήματος του Αγίου και θαυματουργού Σπυρίδωνος, όπου ανήκε έως τότε ολοκληρωτικά στην κυριότητα της Οικογένειας Βούλγαρη.  Με έρευνα και κινήσεις υπεύθυνες εντόπισε στο Αρχείο Θρησκείας το θέσπισμα της Ιονίου Γερουσίας του 1812, το οποίο έθεσε σε εφαρμογή. Με βάση αυτό, το 1925 συνέστησε Διοικητική Επιτροπή του Ιερού Ναού του Αγίου και Θαυματουργού Σπυρίδωνος αποτελουμένη εκ του Εφημερίου και τριών λαϊκών επιτρόπων εκ των προκρίτων της νήσου. Η ενέργειά του αυτή έτυχε συγχαρητηρίων και ευαρεσκειών από το Οικουμενικό Πατριαρχείο, από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος και από άλλες Ορθόδοξες Εκκλησίες. Ήταν η απαρχή της αλλαγής του ιδιοκτησιακού καθεστώτος του Ι. Ναού του Αγίου Σπυρίδωνος. Ολοκληρώθηκε 42 χρόνια μετά. Το έτος 1967, ο Ιερός Ναός του Αγίου και Θαυματουργού Σπυρίδωνος, περιήλθε οριστικά στην Ιερά Μητρόπολη Κερκύρας, ως αυθυπόστατο Ν.Π.Δ.Δ. με την μορφή Ιερού Προσκυνήματος.

Τον τελευταίο χρόνο παραμονής του στην Κέρκυρα, στις 22 Μαΐου 1930, ως ευαίσθητος ηπειρώτης, εκπλήρωσε μία μεγάλη επιθυμία του λαού της Πάργας, της οποίας πρωτοστατούσε ο αείμνηστος Μητροπολίτης Παραμυθίας, Φιλιατών, Γηρομερίου και Πάργας Αθηναγόρας Ελευθερίου. Σε μία λαμπρή τελετή, παρουσία υψηλών αντιπροσώπων των πολιτικών και στρατιωτικών αρχών του Ελληνικού Κράτους παραδόθηκαν τα ιερά κειμήλια της Πάργας, τα οποία φυλάσσονταν στην Κέρκυρα από την αποφράδα ημέρα του εκπατρισμού των Παργίων, την Μ. Παρασκευή της 15ης Απριλίου του 1819, όπου περιήλθε στην κυριαρχία του Αλή πασά και οι περισσότεροι Παργινοί κατέφυγαν στην Κέρκυρα.

Ένα μικρό απόσπασμα από τον ιστορική ομιλία του Μητροπολίτη Κερκύρας Αθηναγόρα αποτυπώνει την μεγαλειώδη αυτή κίνηση, αλλά παράλληλα καταδεικνύει και το μέγεθος της προσωπικότητος του Μ. Πατριάρχου μας: Κατασυγκινημένος μεταξύ άλλων ανέφερε: «Καὶ ἰδού, ὅσα ἡ Κέρκυρα ἐφύλαξε στοργικῶς ἐπὶ ἔτη ἕνδεκα καὶ ἑκατόν, (ὡς ἐθνική κιβωτός) Σᾶς τὰ ἀποδίδει, Σεβασμιώτατε Δέσποτα καὶ Σεῖς ἀγαπητοί τῆς Πάργας Ἀδελφοί, μὲ χαρὰν καὶ ὑπερηφάνειαν σεμνὴν […]. Δεχθῆτέ τα ὕστερον ἀπὸ ἕνα θερμόν μας ἀσπασμὸν καὶ εὐλαβῆ προσκύνησιν καὶ ἀφίνετε νὰ διαλαλοῦν, ὅτι, ἂν ἔπεσεν ἡ αὐλαία μίας σκηνῆς, τὸ δράμα τῆς ἱστορίας μας δὲν ἔληξεν ἀκόμη καὶ νὰ μᾶς βεβαιοῦν, ὅτι, ἂν τώρα ἐπιστρέφουν τὰ ἱερὰ κειμήλια τῆς Πάργας, αὔριο θὰ ἀποτελειωθῇ ἡ σταματημένη λειτουργία εἰς τὴν Μεγάλην τοῦ Γένους Ἐκκλησίαν».

Αλλά και ως μέλος της Ιεραρχίας της Ελλάδος ο Αθηναγόρας υπήρξε πάντοτε, παρά την νεότητά του, είδος πολυτίμου Νέστορος της Εκκλησίας. Μετριοπαθής, συμβιβαστικός, εναντίον πάσης ακρότητος, επανειλημμένως συμβίβασε διαφορές ως μεσολαβητής, ο οποίος παρά το νεαρόν της ηλικίας του ακουγόταν με πολύ σεβασμό και εισακουγόταν. Μελετηρός, παρακολουθούσε όλα τα ζητήματα, διακρίθηκε για τις γνώσεις του και τις θέσεις του σε συνέδρια όπως τον Ιούλιο του 1930 στο συνέδριο του Λάμπεθ, όπου εκπροσώπησε την Εκκλησία της Ελλάδος επάξια. Ο ρόλος και η φήμη του ξεπέρασαν τα τοπικά όρια. Το Οικουμ. Πατριαρχείο, γνωρίζοντας τον χαρακτήρα, το ήθος και την ικανότητα του Μητροπολίτη Κερκύρας, επέβλεψε προς αυτόν ως τον μόνον ενδεδειγμένο για να συμβιβάσει τους διηρημένους του παροικιακού ελληνισμού, να εξαλείψει την διαίρεση που επέφερε ο Εθνικός Διχασμός,  να ενώσει τους ορθοδόξους και να αποκαταστήσει το διασαλευθέν εκ της διαιρέσεως εκκλησιαστικό και εθνικό γόητρο της ελληνικής ορθοδόξου Εκκλησίας της Αμερικής.

Η Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου την 12η Αυγούστου του 1930 εξέλεξε Αυτόν παμψηφεί Αρχιεπίσκοπον Αμερικής. Στις αρχές Σεπτεμβρίου ανεχώρησε από την Κέρκυρα για το νέο του προορισμό συνοδευόμενος από τις ολόθερμες ευχές και την αγάπη του Κερκυραϊκού λαού, που αφενός χαιρόταν για την προαγωγή του αλλά αφετέρου λυπόταν για τον αποχωρισμό.

Στη νέα αυτή πορεία οι προσδοκίες όλων όχι μόνον επαληθεύτηκαν αλλά ξεπεράστηκαν. Έμελλε ο Μακεδονομάχος Αρχιδιάκονος του Μοναστηρίου, ο Αρχιδιάκονος της Μητροπόλεως Αθηνών, ο Μητροπολίτης Κερκύρας και Παξών, ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής να γίνει ο Πρωθιεράρχης της Οικουμένης, Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως Νέας Ρώμης και Οικουμενικός Πατριάρχης Αθηναγόρας ο Α΄.

Εκ των ολίγων αυτών, μπορούμε να διακρίνουμε ότι πτυχές του μετέπειτα μεγάλου έργου του στο Πατριαρχείο έχουν ως βάση του την εκκλησιαστική του προσπάθεια στην Κέρκυρα. Ας μην ξεχνούμε ότι η σκέψη και το όραμα του ανθρώπου εξελίσσονται μέσα από την προσφορά και την διακονία, την δοκιμή και την δοκιμασία. Ο μακαριστός Πατριάρχης Αθηναγόρας, ένας αληθινός οραματιστής, ο οποίος είχε την τόλμη να προχωρήσει σε μεγάλα ανοίγματα για να αναδειχθεί η οικουμενική διάσταση της Ορθοδόξου Εκκλησίας, χωρίς να υπολογίσει πολλές φορές αντιρρήσεις και αντιδράσεις, υπήρξε ένας άνθρωπος γεμάτος ζωή. Ακόμη κι αν κανείς κρατά επιφυλάξεις, δεν μπορεί παρά να αναγνωρίσει ότι ένας τέτοιος άνθρωπος γράφει την δική του ιστορία, τόσο στον εκκλησιαστικό χώρο όσο και ευρύτερα. Και ο μακαριστός Πατριάρχης δεν θα μπορούσε να περάσει απαρατήρητος κατά άνθρωπον. Θέλουμε να πιστεύουμε ότι και ο Θεός θα δικαιώσει το έργο του και η ψυχή του θα αναπαύεται εν τοις κόλποις Αβραάμ. Γιατί η μέριμνά του για την Ορθοδοξία ήταν το κριτήριο της ζωής και της δράσης του.

Ο αείμνηστος Οικουμενικός Πατριάρχης Αθηναγόρας κατά την επίσημη επίσκεψή του στην Κέρκυρα τον Ιούλιο του 1963. Βρίσκεται εντός του Δημαρχείου San Giacomo, όπου είχε τιμηθεί από την τότε Δημοτική Αρχή. Το San Giacomo σήμερα τελεί υπό κατάληψη...

 [Ευχαριστούμε τον φίλο Κωνσταντίνο Θύμη, Γραμματέα της Μητροπόλεως Κ.Π. και Δ.Ν.]

Η εφημερίδα "Ημέρα Ζακύνθου" για το Δ4 "Αληθώς"

Με την κερκυραϊκού περιεχομένου σύναξη του Μορφωτικού Κέντρου Λόγου "Αληθώς" της Ενορίας μας, της 30ής Νοεμβρίου 2014, ασχολήθηκε η καθημερινή εφημερίδα ΗΜΕΡΑ ΖΑΚΥΝΘΟΥ (Πέμπτη, 4 Δεκεμβρίου 2014, φ. 4869, σ. 10). Ευχαριστούμε πολύ!

Η εφημερίδα "Ερμής" της Ζακύνθου για το Δ4 "Αληθώς"

Με την κερκυραϊκού περιεχομένου σύναξη του Μορφωτικού Κέντρου Λόγου "Αληθώς" της Ενορίας μας, της 30ής Νοεμβρίου 2014, ασχολήθηκε η καθημερινή εφημερίδα της Ζακύνθου ΕΡΜΗΣ (Τετάρτη, 3 Δεκεμβρίου 2014, φ. 4485, σ. 9). Ευχαριστούμε πολύ!

Κηδεύτηκε ο δάσκαλος και πολιτικός Διονύσης Μυλωνάς (+6.12.2014)

Γράφει ο π. Παναγιώτης Καποδίστριας

Μετά από σύντομη ασθένεια, στην πρόωρη ηλικία των 59 ετών, απεβίωσε χθες και κηδεύτηκε σήμερα το απόγευμα, στο γενέθλιο χωριό του, τον Αγκερυκό της Ζακύνθου, ο Διονύσης Μυλωνάς, γνωστός και αγαπητότατος Ζακυνθινός, ενεργός πολιτικός της τελευταίας 20ετίας στο νησί μας.  

Ο Διονύσης Μυλωνάς υπήρξε εκπαιδευτικός στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση, Διοικητής του Νομαρχιακού Νοσοκομείου Ζακύνθου, Δήμαρχος Αρκαδίων της πρώτης εποχής των καποδιστριακών Δήμων (1998-2002), Πρόεδρος του Νομαρχιακού Συμβουλίου Ζακύνθου, Αντιπεριφερειάρχης Ζακύνθου και τελευταία Αντιπρόεδρος του Περιφερειακού Συμβουλίου Ιονίων Νήσων. 

Διακρινόταν για το ήπιο και φιλικό τού χαρακτήρα του, σε μιαν εποχή σχεδόν απολίτικη, κατά την οποία οι πολλοί και διάφοροι (αδιάφοροι) πολιτευόμενοι μετέρχονται θεμιτά και αθέμιτα μέσα, ώστε να επιπλεύσουν και να πείσουν - μαγνητίσουν προς το μέρος τους τους υποψιασμένους πολίτες, τους "πάντοτε ευκολοπίστευτους και πάντα προδομένους", σύμφωνα με τον Διονύσιο Σολωμό. 

Εμείς, ως εκκλησιαστικοί άνθρωποι του Μπανάτου, τον γνωρίσαμε εκ του σύνεγγυς ως εκλεγμένο Δήμαρχο Αρκαδίων και συνεργαστήκαμε άψογα κατά πάντα μαζί του, για την ωφέλεια της περιοχής μας. Υπήρξε πάντοτε συνεπής στις υποχρεώσεις και σχέσεις με την Ενορία του Μπανάτου -θυμίζουμε ότι το Μπανάτο ήταν πρωτεύουσα του τότε καποδιστριακού Δήμου-, συμπαραστάτης των αναξιοπαθούντων, σύμφωνα με προσωπικές μαρτυρίες, τις οποίες πληροφορηθήκαμε αυτές τις ημέρες της δοκιμασίας και του αδόκητου χαμού του. Πολλοί μας κατέθεσαν ότι τους επισκεπτόταν κατ' οίκον και τους ενίσχυε οικονομικά ή με κάθε άλλο δυνατό τρόπο, κάτι που δεν είχε γνωσθεί μέχρι τώρα. Η με ταπείνωση και εν κρυπτώ βοήθεια των παραθεωρημένων της ζωής είναι ασυνήθιστη ή ανύπαρκτη ως κοινωνική πρακτική σήμερα! 

Κυριολεκτικά χιλιάδες Ζακυνθινών και εκπροσώπων της Περιφέρειας από τα άλλα Ιόνια Νησιά, στάθηκαν υπομονετικά σε ουρές ωρών έξω από τον Ναό των Αγίων Κηρύκου και Ιουλίττης Αγκερυκού, για να προσκυνήσουν τη σορό του μακαριστού Μυλωνά, αποχαιρετώντας τον. Στην εξόδιο Ακολουθία προέστησαν οι Σεβ. Μητροπολίτες Ζακύνθου κ. Διονύσιος Δ΄ και Δωδώνης κ. Χρυσόστομος.

Από τη θέση αυτήν ευχόμαστε και προσευχόμαστε ο Κύριος της Ζωής να παρηγορήσει την Κεβή (την καλή σύζυγό του) και τα υπέροχα παιδιά του! Η καλή φήμη που κληρονομούν από τον Σύζυγο και πατέρα τους ας είναι φωτεινός σηματοδότης στην περαιτέρω βιοτή τους!

Στιγμές από τη Χειροτονία του Επισκόπου Βερενίκης κ. Χρυσοστόμου (Καραγκούνη) του Τιθορέως

Δόξη και τιμή πραγματοποιήθηκε το πρωί της 6ης Δεκεμβρίου 2014, ημέρα κατά την οποία η Εκκλησία μας τιμά τον Άγιο Νικόλαο, η Χειροτονία σε Επίσκοπο, βοηθό του Πατριάρχου Αλεξανδρείας, του αγαπητού μας π. Χρυσοστόμου Καραγκούνη, υπό τον τίτλο "Βερενίκης", τον οποίον οι αναγνώστες μας γνωρίζουν από διάφορες ανταποκρίσεις του από την Τρίπολη της Λιβύης στο Νυχθημερόν.

Η Χειροτονία τελέστηκε στον πανηγυρίζοντα Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Νικολάου Καΐρου από τον Πάπα και Πατριάρχη Αλεξανδρείας κ. Θεόδωρο Β΄, συμπαρισταμένου από άλλους Αλεξανδρινούς Αρχιερείς, αλλά και ιερείς από την Ελλάδα, πνευματικούς αδελφούς και φίλους του Εψηφισμένου. Πιο συγκεκριμένα, συμμετείχαν οι Σεβ. Μητροπολίτες Τριπόλεως κ. Θεοφύλακτος, Ερμουπόλεως κ. Νικόλαος, Λεοντοπόλεως κ. Γαβριήλ - Πατριαρχικός Επίτροπος Αλεξανδρείας, Μέμφιδος κ. Νικόδημος - Πατριαρχικός Επίτροπος Καΐρου, Πηλουσίου κ. Νήφων - Ηγούμενος της Ιεράς Πατριαρχικής Μονής Αγίου Γεωργίου Καΐρου. Στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό προσήλθε πλήθος πιστών της αιγυπτιακής πρωτευούσης. 

Ο Πατριάρχης, κατά την ομιλία Του, με συγκίνηση είπε τα εξής:

Θεοφιλέστατε ἐψηφισμένε Ἐπίσκοπε Βερενίκης καὶ ἐν Κυρίῳ ἀγαπητέ ἀδελφέ κ. Χρυσόστομε,
«Θεὸς ἐφανερώθη ἐν σαρκί, ἐδικαιώθη ἐν Πνεύματι, ὢφθη ἀγγέλοις, ἐκηρύχθη ἐν ἔθνεσιν, ἐπιστεύθη ἐν κόσμῳ, ἀνελήφθη ἐν δόξῃ.» (Τιμ. Α΄, 3, 16). Μὲ τὴν περιεκτικότατη αὐτὴ περιγραφὴ, μέσα σὲ δύο μόνο γραμμὲς, ὁ μέγας Ἀπόστολος τῶν Ἐθνῶν Παῦλος, περιέγραψε ὅλο τὸ περιεχόμενο τῆς θείας οἰκονομίας. Πῶς ὁ ἀπερίγραπτος καὶ ἐν ἀπροσπελάστῳ γνόφῳ ἐγκρυπτόμενος  Θεὸς τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, ὅταν ἦρθε τὸ πλήρωμα τοῦ χρόνου, ἐφανερώθη ἐν σαρκὶ, ἔλαβε σάρκα καὶ ὀστὰ, ἔγινε ὅμοιος μὲ ἐμᾶς ἄνθρωπος, γιὰ ἕνα καὶ μόνο λόγο· «ἵνα ἀθετήσῃ τὴν φθορὰν», κατὰ τὸν Πατέρα ἡμῶν Ἀθανάσιον τὸν Μέγαν, ἔτσι «ὥστε ἐν καινότητι ζωῆς περιπατήσωμεν»,  (Ρωμ. 6, 4).

Σ’ αὐτὴν τὴν ὄμορφη περίοδο ποὺ διανύουμε, τῆς προετοιμασίας μας νὰ ἑορτάσωμεν τὴν σάρκωσιν τοῦ Θεοῦ καὶ Λόγου, τὰ Ἅγια Χριστούγεννα, ἄς ἀνεβάσουμε τὸν λογισμὸ μας μὲ τὴν θεολογικὴ σκέψη τῶν ἁγίων Πατέρων μας, καὶ μὲ τὴν δραστικὴ πρεσβεία τοῦ Μεγάλου Ἱεράρχου μας, Ἁγίου Νικολάου, τοῦ ἑορτάζοντος σήμερα, μέσα σ’ αὐτὸν τὸν περικαλλέστατον πανηγυρίζοντα Ἱερὸν Ναὸν. Πῶς κατόρθωσε ὁ Ἅγιος Νικόλαος καὶ ἔγινε οἰκουμενικὸς Ἅγιος; Σὲ ὅλες τὶς γωνιὲς τῆς γῆς, σὲ βουνὰ καὶ σὲ θάλασσες, σὲ χωριὰ καὶ σὲ μεγαλουπόλεις νὰ ὑπάρχουν μεγαλοπρεπεῖς ναοὶ ἀλλὰ καὶ ταπεινὰ ἐρημοκκλήσια ἀφιερωμένα στὸ ὄνομὰ του; 

Στὸ ἀπολυτίκιό του δίνεται μιὰ ἐξήγηση: ὑπῆρξε ὁ ἅγιος Νικόλαος, κανόνας πίστεως, καὶ εἰκόνα πραότητος· διδάσκαλος ἐγκρατείας, ποὺ μὲ τὴν ταπείνωσὴ του κατέκτησε τὰ ὑψηλὰ, γενόμενος κατὰ τὸν Ἀπόστολο Παῦλο, «εὔχρηστον σκεῦος» (Τιμ. Β΄, 2, 22). Δαπάνησε ὅλη τὴν ἁγία ζωὴ του διακονώντας ἀθόρυβα τοὺς ἀνθρώπους, εὐεργετώντας τους κρυφὰ, ὑλικὰ καὶ πνευματικὰ. Μὲ αὐτὸ τὸ ἅγιο παράδειγμά του, μᾶς διδάσκει ὅτι, ὅποιος ἀφήνει ἀνέγγιχτους τοὺς ἄλλους ἀπὸ τὴν παρουσία του, καὶ ἡ μόνη σχέση μαζὶ τους εἶναι αὐτὴ τῆς διακονίας, αὐτὸς εἶναι ὁ ἠγαπημένος. Ἀντίθετα, ὅποιος συνέχεια γκρινιάζει, ὑπερασπιζόμενος τὸν ἑαυτὸ του, τὴν γνώμη του, τὸ δίκαιό του, ὅποιος ζητᾶ θέσεις καὶ καταξίωση, αὐτὸς μένει μόνος του, καὶ ὅλοι τὸν ἀποφεύγουν.

Θεοφιλέστατε ἐψηφισμένε Ἐπίσκοπε Βερενίκης, καὶ ἀγαπητὸ μου παιδὶ π. Χρυσόστομε,
Ἐβάδισες καὶ σὺ αὐτὴ τὴν εὐλογημένη ὁδὸ τῆς ταπείνωσης καὶ τῆς ὑπακοῆς καθ’ ὅλην τὴν διάρκεια τῆς μέχρι τοῦδε ἱερατικῆς σου διακονίας, ὅπου καὶ ἄν σὲ ὁδήγησε ἡ πρόνοια τοῦ Θεοῦ, ἰδιαιτέρως δὲ στὴν Λιβύη, ὅπου ὡς Πρωτοσύγκελλος τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Τριπόλεως, μαζὶ μὲ τὸν Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην σου κ. Θεοφύλακτον, μὲ συγκινητικὴ ἀφοσίωση καὶ μέχρις ἐσχάτων αὐταπάρνηση, ἀνηλώθης ὑπηρετώντας ἀθόρυβα τὴν τοπικὴν ἐκκλησία, σὲ καταστάσεις ἐμπολέμους, μὴ ὑποστέλλων τὴν σημαίαν τοῦ καθήκοντος, γενόμενος ζωντανὸ παράδειγμα πρὸς μίμηση ὑπομονῆς καὶ ὑπακοῆς στὴν Ἐκκλησία. 

Αὐτὴ τὴν μεγάλη ἀρετὴ τῆς ὑπακοῆς σου, ἐπεβράβευσε καὶ ἡ Ἁγία καὶ Ἱερὰ Σύνοδος τοῦ Πατριαρχείου μας, μετὰ ἀπὸ ἡμετέρα πρότασιν καὶ προτροπὴν, ἐκλέγοντάς σε Ἐπίσκοπον τῆς πάλαι ποτὲ διαλαμψάσης Ἐπισκοπῆς Βερενίκης, ἡ ὁποία ἦταν μία ἐκ τῶν πέντε Ἐπισκοπῶν τῶν συναποτελούντων τὴν Ἱερὰν Μητρόπολιν Πενταπόλεως τῆς ἐν Λιβύῃ.

Εἶσαι ἀναντίρρητα ἄξιος, λόγῳ τοῦ ἐγνωσμένου ἐκκλησιαστικοῦ σου φρονήματος νὰ ἐργασθεὶς καὶ νὰ ἀναδειχθεὶς καλὸς Ἐπίσκοπος, ἐργαζόμενος πρὸς καλλιέργεια τοῦ πνευματικοῦ γεωργίου ποὺ σοῦ ἐμπιστεύεται ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἀλεξανδρείας. Εἶσαι ὁμολογουμένως ἱκανός νὰ καταστείς ἀντάξιος τῶν χρηστῶν προσδοκιῶν τοῦ Πατριάρχη σου, ποὺ περιμένει πολλά ἀπό σένα. 

Κατὰ τὸ πρότυπο τοῦ σήμερα ἑορταζομένου μεγάλου Ἱεράρχου Νικολάου, ὀφείλεις νὰ προστατεύεις τὰ ὀρφανὰ, νὰ τρέφεις τοὺς πεινώντας, νὰ ἐλεεῖς τοὺς πενομένους, νὰ συνδράμεις τοὺς ἐν ἀσθενείᾳ καὶ τοὺς φυλακισμένους, νὰ εἶσαι δίπλα στοὺς ἀδελφοὺς μας τοὺς ἐλαχίστους «ὑπὲρ ὧν Χριστὸς ἀπέθανεν» (Ρωμ. ιδ΄, 15). Νὰ θυμᾶσαι πάντα πὼς ἡ Ἀρχιερατικὴ πορεία εἶναι διαρκὴς καὶ θυσιαστικὴ μαρτυρία ἀγάπης. Καὶ ὅλα αὐτὰ μὲ τὴν χάρη τοῦ ἐνδυναμοῦντος σὲ Χριστοῦ, καὶ τὴν εἰλικρινῆ πατρικὴ ἀγάπη καὶ τὴν προσευχὴ τοῦ Πατριάρχου σου, ποὺ ἀνύστακτα θὰ βρίσκεται στὸ πλευρὸ σου, εὐχόμενος νὰ καταστεῖς μιμητὴς τοῦ Ἀρχιποίμενος Χριστοῦ στὴν διάδοση τοῦ εὐαγγελικοῦ μηνύματος τῆς ἀγάπης.

Ἀγαπητὲ μου, π. Χρυσόστομε, 
Στὴν προσωπικὴν σου Πεντηκοστὴ, στὴν εἰς Ἐπίσκοπον χειροτονίαν σου, μαζὶ μὲ τὴν ἀγάπην ὅλων ἡμῶν ποὺ ἤλθαμε νὰ χαροῦμε μαζὶ σου, ἀοράτως παρίστανται καὶ ὅλη ἡ χορεῖα τῶν μεγάλων Ἁγίων τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἐκκλησίας τῆς Ἀλεξανδρείας, τῶν μεγάλων Ἱεραρχῶν μας καὶ τῶν Ὁσίων τῆς ἐρήμου τῆς Θηβαΐδος, ἐξαιρέτως δὲ ὁ σήμερον ἑορταζόμενος Ἅγιος Νικόλαος, ἀλλὰ καὶ ὁ ἐν τῇ ἰδίᾳ ταύτῃ Ἁγίᾳ τραπέζῃ χειροτονηθεὶς ὡς ἀρχιερεὺς Ἅγιος Νεκτάριος ὁ Πενταπόλεως. Εὔχομαι ὁ Θεὸς νὰ σοῦ χαρίσει στὴν Ἀρχιερατικὴ σου πορεία, τὴν ἀνεξικακία καὶ τὴν ἐλεήμονα καρδία τῶν Ἁγίων αὐτῶν Ἱεραρχῶν μας, τὴν ἁπλότητα καὶ ὑπομονὴ τους. 
Εἴσελθε λοιπὸν, π. Χρυσόστομε, «εἰς τὸ ἐσώτερον τοῦ καταπετάσματος διακρατῶν ὡς ἄγκυραν τὴν προκειμένην ἐλπίδα, ὅτι πρόδρομος ὑπὲρ ἡμῶν εἰσῆλθεν Ἰησοῦς, κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδὲκ, ἀρχιερεὺς γενόμενος εἰς τὸν αἰῶνα», (Ἑβρ. στ΄, 19). 


Ο Θεοφ. κ. Χρυσόστομος ανέφερε:

Μακαριώτατε,
Σεπτή χορεία των Αγίων Αρχιερέων, 
Σεβαστοί Πατέρες και αγαπητοί αδελφοί, 

Σήμερον "Πεντηκοστήν εορτάζομεν και Πνεύματος Αγίου επιδημίαν". Το Άγιον Πνεύμα συνήγαγεν ημάς σήμερον εις τον περικαλλή τούτον Πατριαρχικόν Ναόν του Αγίου Νικολάου εις προσευχήν και δοξολογίαν της Αγίας Τριάδος.

Δόξαν και ευχαριστίαν αναπέμπω τω εν Τριάδι Αγίω Θεώ "δι' 'οσα μεγάλα , θαυμαστά και ένδοξα τελούνται εις εμέ τον ελάχιστον κατα τας ημέρας ταύτας".

Συνέχομαι τρόμω αναλογιζόμενος το ύψος του Επισκοπικού αξιώματος. Διότι ο Επίσκοπος πρέπει να ειναι τόσον καθαρός και άγιος, όσον οι Άγιοι Άγγελοι εν τω ουρανώ. "H γάρ Ιερωσύνη", διδάσκει ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος "τελείται μέν επί της γής, τάξιν δε επουρανίων έχει πραγμάτων. Ου γάρ άνθρωπος, ούκ Άγγελος, ούκ Αρχάγγελος, ουκ άλλη τις κτιστή δύναμις, αλλ' αυτός ο Παράκλητος διετάξατο αυτήν".

Προς τούτοις δε ο Επίσκοπος έχει να επιτελέση το Μέγα των Αγίων Αποστόλων έργον, αποστολήν ιερωτάτην της οποίας κέντρον και σκοπός είναι η σωτηρία του ανθρώπου δια την οποίαν ο Θεός, "τον Υιόν Αυτού τον Μονογενή έδωκεν". 

Καλείται ο Επίσκοπος υπό του Κυρίου να ποιμάνη τα λογικά πρόβατα κατά το παραδειγμα Του, ουχί ως μισθωτός ποιμήν αλλ' ως καλός, έτοιμος να δώσει και την ζωήν υπέρ των προβάτων.

Έχομαι όμως δι' ελπίδος εις τους οικτιρμούς της ευσπλαχνίας του Θεού που μέχρι τώρα με συνετήρησε, με διεκυβέρνησε οσίως, μοι έδωκε πλουσίως τους οικτιρμούς και τα ελέη Του, με εστήριξε, με εφώτισε και διεφύλαξε κατά τρόπον θαυμαστόν, ότι και τώρα θα ενδυναμώσει την αδυναμίαν μου, ώστε η δύναμις Αυτού να τελειούται εν ταις ασθενείαις μου.

Στηρίζω δε, τας ελπίδας μου εις την Πανάχραντον και αειπάρθενον Μητέραν του, εις τον Τίμιον Πρόδρομον, εις τον μεγαλομάρτυρα Γεώργιον του οποίου η ασπίδα πολλές φορές με προστάτευσε, εις τον σήμερον εορταζόμενο Άγιο Νικόλαο και τον προστάτην μας Άγιο Νεκτάριο τον θαυματουργό.

Επιτρέψατε μοι, Μακαριώτατε κατα την στιγμήν ταύτην την Ιεράν, να εκφράσω ευγνωμόνους ευχαριστίας και προς πρόσωπα σεβαστά και αγαπητά, τα οποία διεδραμάτισαν σπουδαίον ρόλον κατα την πορείαν της ζωής μου και ταπεινής διακονίας μου.

Και πρώτον προς Υμάς Μακαριώτατε Τελετουργέ της Προσωπικής μου Πεντηκοστής, με περιβάλετε με την αγάπην σας και την εμπιστοσύνην σας εδώ και δέκα χρόνια που διακονώ στο Ιεραποστολικό μας Πατριαρχείο. 

Το χαμόγελο σας και τα καλά σας λόγια για το πρόσωπον μου, ενδυναμώνουν την διακονίαν μου. Μου δίνουν δύναμη και κουράγιο ώστε να συνεχίσω. Με προτείνατε δια τον τρίτον βαθμόν της Ιερωσύνης, τον Επισκοπικόν. Σας εκφράζω τον άπειρον σεβασμόν μου, την εσαεί ευγνωμοσύνην μου την υιικήν μου αγάπην, την υπακοήν μου και την εσαεί υπόσχεση μου, να προσεύχομαι θερμά και αδιαλείπτως προς τον ύψιστον υπέρ υγείας και μακροημερευσεώς σας επ' αγαθώ της Αγίας του Χριστού Εκκλησίας και του Πατριαρχείου μας.

Εν ευλαβεία πολλή εκφράζω τας θερμάς μου ευχαριστίας πρός τούς Σεβασμιωτάτους Αρχιερείς, τούς στηρίζοντας με διά των προσευχών τους.

Μετά συγκινήσεως και ευγνωμοσύνης πολλής στρέφω τον νούν και την καρδίαν μου προς τον αείμνηστον Γεροντά μου Μητροπολίτην Φθιώτιδος κυρόν Δαμασκηνόν, τον Ιεράρχην της Αγάπης, από τα χέρια του οποίου έλαβα τους δύο βαθμούς της Ιερωσύνης.

Αδιαλείπτως προσεύχομαι υπέρ αυτού, υπέρ μακαρίας μνήμης και αιωνίου αναπαύσεως του εν σκηναίς δικαίων και Αγίων.

Μετά συγκινήσεως πολλής στρέφω την σκέψιν μου προς τους αειμνήστους γονείς μου, τον Μαργαρίτην και την Παναγιώτα και ιδιαιτέρως στον Ήρωα πατέρα μου που κρατήθηκε αιχμάλωτος στα ναζιστικά στρατόπεδα των Γερμανών κατά τα σκληρά χρόνια της κατοχής.

Στρέφω τον νούν μου στον Ιερέα του χωριού μου τον συμμαρτυρήσαντα με αείμνηστο πατέρα Σταύρο Ντούρο. Με παρέλαβε παιδάκι στο Ιερό και με παρέδωσε άνδρα τέλειο στην Εκκλησία.

Ενθυμούμαι την ώραν ταύτην τον αείμνηστον και πολύκλαυστο αδελφό μας Ισίδωρο τον φίλο, τον αδελφό, τον συγκυρηναίο, που τόσο νέος και απρόοπτα έφυγε απο κοντά μας. Πιστεύω οτι σήμερα θα χαίρεται απο τον ουρανό.

Ευχαριστώ απο καρδίας μου τους κατα σάρκα συγγενείς μου, την αγαπημένη νύφη μου Παναγιώτα και τα ανήψια μου Γεώργιο και Δημήτριο.

Άπειρες ευχαριστίες και ευγνωμοσύνη πολύ προς τον Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην Λεοντοπόλεως κ.κ. Γαβριήλ για την αγάπην του και το ενδιαφέρον του για μένα. Υπήρξε αληθινός και είναι αδελφός και φίλος, συμπαραστάτης, ολοπρόθυμος και ανιδιοτελής κατά πάντα. Του οφείλω πολλά και ανεξόφλητα, τον σέβομαι μετ' ιδιαζούσης τιμής.

Τον Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην Περιστερίου κκ. Χρυσόστομον ευχαριστώ εκ βάθους καρδίας όστις εκ του περισεύματος της επιείκιας και αγαθότητος αυτής περιέβαλε την αναξιότηταν μου δι' εμπιστοσύνης και στοργής και ο οποίος εις τας δυσκολίας της ζωής μου υπήρξε αντιλήπτωρ ταχύς και προστάτης άγγελος. Στο ωμοφόριο του με παρέδωσε ο Γεροντάς μου Μητροπολίτης Φθιώτιδος Δαμασκηνός δύο μήνες πρίν κοιμηθεί, λεγοντάς μου να κάνω υπακοή στο προσωπό του γιατί τον ξεχώριζε και τον αγαπούσε πολύ, και εκεινος ανοιξε τις πόρτες της Μητροπόλεως του και της καρδιά του και με δεχθήκε σε μια δύσκολη για μένα ώρα όταν έχασα και τους δύο γονείς μου. Τον ευχαριστώ για όσα επραξε και πράτει για μένα, γνωρίζω οτι η καρδιά του σήμερα χαίρει και σκιρτά γιατί ποθούσε διακαώς να με δεί Επίσκοπο της εκκλησιας του Χριστου.

Ευχαριστώ τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Φθιώτιδος κ.κ. Νικόλαο, τον Ιεράρχη της ιδιαιτέρας μου πατρίδος για την αγάπη του και το ενδιαφέρον του κάθε φορά που επισκέπτομαι το χωριό μου και την Μητρόπολιν Φθιώτιδος.

Με αγάπη πολλή βλέπω τον αγαπημένο μου φίλο και αδελφό νεοκλεγέντα Μητροπολίτη Πηλουσίου κ.κ. Νήφωνα. Τριάντα χρόνια βαδίζουμε μαζί με κοινά όνειρα και σχέδια. Ας είναι η νέα του διακονία πολύκαρπος και καλλίκαρπος. 

Τους Σεβ. Μητροπολίτη Πτολεμαΐδος κ.κ. Εμμανουήλ και Αρχιμανδρίτην Αιμιλιανόν Παπαδάκην ευχαριστώ δια τας ευεργεσίες προς το προσωπόν μου, η ευγνωμοσύνη μου θα ειναι παντοτινή.

Τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Μέμφιδος κ.κ. Νικόδημον και τους Ιερείς της Επιτροπείας Καΐρου απο καρδίας ευχαριστώ.

Ευχαριστίες πολλές στους διδασκάλους και καθηγητές μου.

Στους ομογενείς αδελφούς μας της Λιβυής και του Καΐρου. 

Ευχαριστώ τον παριστάμενο Ιερέα του χωριού μου τον Πατέρα Μιχαήλ, που εκπροσωπεί τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Φθιώτιδος κ.κ. Νικόλαο. Αγαπημένε μου αδελφέ, μου έφερες σήμερα εδώ την αγάπη των συγχωριανών μου και την ζεστασιά της ιδιατέρας πατρίδος μου, της αγαπημένης μου Τιθορεας Φθιώτιδος. 

Ευχαριστώ τους παρισταμένους αδελφούς που ήρθαν απο την Ελλάδα για να παραβρεθούν και να προσευχηθούν σήμερα στήν χαρά μου.

Ευχαριστώ τον αδελφό και φίλο τον Πανοσ. Αρχιμ. Γεράσιμο Καραμολέγκο Γραμματέα της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος και Ιεροκήρυκα της Ιεράς Μητροπόλεως Περιστερίου, όστις και εκπροσωπεί τον πολίον και περισπούδαστον Μητροπολίτην και Γέροντα μου κκ. Χρυσόστομον ως δε και τον Θεοφιλέστατον επίσκοπον Μεθώνης κκ. Κλήμεντα Αρχιγραμματέα της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Ευχαριστώ την Γενική Πρόξενο του Καΐρου κα. Κομίνη. Ευχαριστώ τον Πρόεδρο της Ελληνικής Κοινότητας Καΐρου κ. Χρήστο Καβάλη. Ευχαριστώ τον Πρόεδρο των αραβοφώνων Κα'ι'ρου κ. Χοσνί Ρομπέρ. Ευχαριστώ και την Μάνα μας στο Κα'ι'ρο την κα. Στέλλα Κυριάζη Αρχόντισσα των Εκκλησιών.

Αφήνω τελευταίο και εκφράζω ιδιαιτέρως την άπειρη ευγνωμοσύνη μου και την ανεξόφλητον υποχρέωσιν μου προς το πρόσωπον του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μου, Άχρι τούδε Μητροπολίτου Τριπόλεως κκ. Θεοφύλακτον, δι' όσα σοφά και συνετά εδιδάχθην κοντά του εις την μαρτυρικήν και δεινός σήμερον δοκιμαζομένην Ιεράν Μητρόπολιν του της Λιβύης.

Μακαριώτατε, γνωρίζω πολύ καλά οτι είναι μέγα και βαρύ το αξίωμα της αρχιερωσύνης, βαρύ και δυσχερές. Καθώς λέγει ο μέγας της εκκλησίας Πατήρ ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος "Έργον εστί το πράγμα ούκ άνεσις, φροντίς ου τρυφή, λειτουργία υπεύθυνος, ούτε αρχή ανεξέταστος, πατρική κηδεμονία, ου τυραννική αυτονομία, οικονομική προστασία, ουκ αλογοθέτητος εξουσία".

Δια τούτο παρακαλώ όπως οι πάντες ευχήθητε, να υποδεχθώ εν ταπεινώσει πολλή την μεγάλην ταύτην χάριν του Αγίου Πνεύματος, να αναδειχθώ εκλεκτός του Θεού Αρχιερεύς, να τηρήσω ανεπίληπτον την Αρχιερωσυνήν μέχρι τέλους και να κατακοσμώ εαυτόν κατά το Ευαγγέλιον εν πάση ευσεβεία και σεμνότητι.

Και νύν Μακαριώτατε μετά συγκινήσεως πολλής και συναισθήσεως πλήρους, κλίνω τα γόνατα και τον αυχένα προ του Αγίου θυσιαστηρίου το της δουλείας πρόσχημα σημαίνων, τω Θεώ και Πατρί μου, και αποδέχομαι την δι' Υμών κατερχομένην Θείαν Χάριν, την τα ασθενή θεραπεύουσαν και τα ελλείποντα αναπληρούσαν "Ιδού εγώ, Κύριε". Γεννηθήτω το θελημά σου. Αμήν.

Οι δύο τελευταίες φωτογραφίες προέρχεται από την σημερινή τέλεση της κυριακάτικης θείας λειτουργίας από τον νέο Επίσκοπο! 

Ευχόμαστε στον θεοφ. Επίσκοπο Βερενίκης να διατηρεί πάντα αλώβητη την αρχιεροσύνη του προς δόξαν του Πρώτου Αρχιερέως Χριστού!