ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ: Παλαιότερες αποφάσεις και εκκλήσεις των Ουκρανών Ιεραρχών για χορήγηση αυτοκεφάλου

Καθώς λέγεται, μέσα εις το πλαίσιο των συζητήσεων για το Ουκρανικό εκκλησιαστικό θέμα, ότι οι Ουκρανοί ιεράρχες δεν ζητούν αυτοκέφαλο, παρατίθενται ακολούθως αλλεπάλληλες αποφάσεις και εκκλήσεις των, από τις οποίες φαίνεται ότι επιμόνως άρχισαν να ζητούν και την πλήρη εκκλησιαστικήν των ανεξαρτησίαν μόλις έγινε η χώρα των ανεξάρτητον και κυρίαρχον κράτος. Παρά το γεγονός ότι οι Ουκρανοί Ιεράρχαι έπρεπε να απευθύνουν το αίτημά τους στο Οικουμενικό Πατριαρχείο – μόνο αρμόδιο να χορηγεί το αυτοκέφαλο, αξιοσημείωτο τυγχάνει ότι μεταξύ εκείνων που υπογράφουν υπέρ του αυτοκεφάλου είναι και ο σημερινός Μητροπολίτης Κιέβου Ονούφριος.

Πάντως, εάν η Μόσχα είχε δεχθεί τότε το αίτημα των Ουκρανών και το διεβίβαζε στο Φανάρι, ούτε σχίσμα θα ακολουθούσε ούτε σήμερα θα υπήρχαν προβλήματα και στεναχώριες. 

Ακολουθούν οι αποφάσεις (σε μετάφραση και τα αυθεντικά κείμενα)

1ο Κείμενο        1-3 Νοεμβρίου 1991

ΕΚΚΛΗΣΗ

ΤΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΗΣ ΟΥΚΡΑΝΙΚΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΑΓΙΟΤΑΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΜΟΣΧΑΣ ΚΑΙ ΠΑΣΩΝ ΤΩΝ ΡΩΣΙΩΝ ΑΛΕΞΙΟ Β´ ΚΑΙ ΤΗΝ ΙΕΡΑΡΧΙΑ ΤΗΣ ΡΩΣΙΚΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Αγιώτατε!

Σεβασμιώτατοι!

Η Κληρολαϊκή Συνέλευση της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, η οποία συναντήθηκε από 1-3 Νοεμβρίου 1991, στην πόλη του Κιέβου, στο αρχαίο ιερό – στη Λαύρα των Σπηλαίων της Κοιμήσεως της Θεοτόκου εν Κιέβω, υπό την προεδρία του Μακαριωτάτου Φιλαρέτου, Μητροπολίτη Κιέβου και πάσης Ουκρανίας, έλαβε απόφαση για την εκκλησιαστική ζωή στην Ουκρανία, σχετικά με τις νέες κοινωνικοπολιτικές συνθήκες, την απόκτηση ενός ανεξάρτητου κράτους από την Ουκρανία.

     Τα μέλη της Συνελεύσεως, τα οποία αντιπροσωπεύουν το σύνολο της ουκρανών επισκόπων, κληρικών, λαϊκών, μοναστηριών και θρησκευτικών σχολείων, ομόφωνα αποφάσισαν να απευθύνουν έκκληση προς την Αγιότητά Σας και την ιεραρχία της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας με την αίτηση για τη χορήγηση της πλήρους κανονικής ανεξαρτησίας, δηλαδή αυτοκεφαλίας, της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, για να διευκολυνθεί η αναγνώριση της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας από όλες τις Τοπικές Εκκλησίες ως ισότιμες αδελφές-εκκλησίες στην οικογένεια των Ορθοδόξων Εκκλησιών και να προωθήσουν την ίδρυση του Πατριαρχείου Κιέβου από τους Πατριάρχες της Ανατολής και τους αρχηγούς άλλων τοπικών εκκλησιών.

     Σύμφωνα με τον ορισμό αυτό, εμείς, ταπεινά, απευθύνουμε έκκληση σε Σας, Αγιώτατε, και σε όλη την ιεραρχία της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας για αυτό το ζωτικό αίτημα. Πιστεύουμε ότι μια θετική λύση στο πρόβλημα αυτό θα φέρει την επιθυμητή ειρήνη και την ενότητα, την οποία οι πιστοί μας περιμένουν τόσο πολύ, οι οποίοι είχαν υποστεί μια σειρά από διαφορετικές δοκιμές για την ακανθώδη πορεία για την αναβίωσή τους.

     Ταυτόχρονα, εφαρμόζουμε με σεβασμό τους ορισμούς της Συνελεύσεως της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, οι οποίοι δικαιολογούν πλήρως το αίτημά μας. Ελπίζουμε ότι η χορήγηση πλήρους ανεξαρτησίας της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας θα επιτρέψει στην παρούσα φάση, όχι μόνο να ξεπεραστεί η διαίρεση, αλλά και να οδηγήσει με ευημερία τον λαό του Θεού προς σωτηρίαν, να διατηρήσει την ενότητα, την οποία διέταξε ο Κύριος στην ένωση ειρήνης και προσευχόμενη κοινωνία με τη Μητέρα Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία και με όλες τις Τοπικές Ορθόδοξες Εκκλησίες.

     Με αγάπη εν Κυρίω,

     Εκ μέρους των συμμετεχόντων στη Συνέλευση, η Ιεραρχία της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας:

ΦΙΛΑΡΕΤΟΣ, ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΚΙΕΒΟΥ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ

ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ, ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΧΑΡΚΩΦ ΚΑΙ ΜΠΟΓΟΝΤΟΥΧΩΦ

ΛΕΟΝΤΙΟΣ, ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΧΕΡΣΩΝΟΣ ΚΑΙ ΤΑΥΡΙΑΣ

ΑΝΤΩΝΙΟΣ, ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΤΣΕΡΝΙΓΩΦ  ΚΑΙ ΝΕΖΥΝ

ΘΕΟΔΩΡΟΣ, ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΒΙΝΝΙΤΣΗΣ ΚΑΙ ΜΠΑΡ

ΣΑΒΒΑΣ, ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΠΟΛΤΑΒΑΣ ΚΑΙ ΚΡΕΜΕΝΤΣΟΥΓ

ΙΩΒ, ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΖΙΤΟΜΙΡ ΚΑΙ ΟΥΒΡΟΥΤΣΚΥ

ΕΙΡΗΝΑΙΟΣ, ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΡΟΒΝΟ ΚΑΙ ΟΣΤΡΟΓ

ΛΑΖΑΡΟΣ, ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΟΔΥΣΣΟΥ ΚΑΙ ΙΣΜΑΗΛΙΑΣ

ΝΙΚΑΝΩΡ, ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΣΟΥΜΟ ΚΑΙ ΑΛΤΣΕΒΣΚ

ΙΩΑΝΝΙΚΙΟΣ, ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΛΟΥΓΑΝΣΚ ΚΑΙ ΣΤΑΡΟΜΠΕΛ

ΕΥΦΗΜΙΟΣ, ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΜΟΥΚΑΤΣΕΒΟΥ ΚΑΙ ΟΥΖΓΟΡΟΝΤ

ΔΑΝΙΗΛ, ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΙΡΟΒΟΓΚΡΑΝΤ ΚΑΙ ΝΙΚΟΛΑΕΒ

ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ, ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΒΟΛΥΝΙΑΣ ΚΑΙ ΛΟΥΤΣΚ

ΝΗΦΩΝ, ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΧΜΕΛΝΙΤΣΚΥ ΚΑΙ ΚΑΜΙΑΝΕΤΣ-ΠΟΝΤΟΛΣΚΥ

ΑΝΔΡΕΑΣ, ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΛΒΟΒ ΚΑΙ ΝΤΡΟΓΟΜΠΥΤΣΚΥ

ΓΚΛΕΜΠ, ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΔΝΕΠΡΟΠΕΤΡΩΒΣΚ ΚΑΙ ΖΑΠΟΡΟΖΙΕ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ, ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΣΥΜΦΕΡΟΥΠΟΛΕΩΣ ΚΑΙ ΚΡΙΜΑΙΑΣ

ΟΝΟΥΦΡΙΟΣ, ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΤΣΕΡΝΟΒΤΣΙ ΚΑΙ ΒΟΥΚΟΥΒΙΝΑΣ

ΣΕΡΓΙΟΣ, ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΤΕΡΝΟΥΠΟΛΕΩΣ ΚΑΙ ΚΡΕΜΕΝΕΤΣ

ΙΛΑΡΙΩΝ, ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΙΒΑΝΟ-ΦΡΑΝΚΟΦΣΚ ΚΑΙ ΚΟΛΟΜΙΑΣ

ΑΛΥΠΙΟΣ, ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΝΤΟΝΕΤΣΚ ΚΑΙ ΣΛΑΒΙΑΝΣΚ

ΙΑΚΩΒΟΣ, ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΠΟΤΣΑΓΙΕΦ, ΒΙΚΑΡΙΟΣ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ ΚΙΕΒΟΥ

Δείτε το αυθεντικό κείμενο με τις υπογραφές των Ουκρανών Ιεραρχών: 

2ο Κείμενο

RESOLUTIONS

OF THE COUNCIL OF THE UKRAINIAN ORTHODOX CHURCH

ON THE QUESTION OF THE FULL INDEPENDENCE OF UKRAINIAN ORTHODOX CHURCH

1-3 November 1991

The Council of the Ukrainian Orthodox Church, chaired by the Most His Beatitude Metropolitan Filaret of Kiev and All Ukraine examined and comprehensively discussed the question of the complete independence of the Ukrainian Orthodox Church.

     Guided by the sacred canons and the principles of the granting of autocephaly and wishing to have blessed peace, the God-pronounced love of Christ and brotherly unity with the Mother Church, as well as with all the local Orthodox Churches, with the cooperation of God, fulfilling the will of the Orthodox people of Ukraine, the Council determines:

     1. To address to His Holiness Patriarch of Moscow and All Russia Alexei II and the Episcopate of the Russian Orthodox Church with a request to give the Ukrainian Orthodox Church full canonical independence, i.e. autocephaly, since only the highest organ of the local Church in the person of the Synod of Bishops can declare autocephaly.

     2. The reason for such an appeal is as follows: The Local Council of the Russian Orthodox Church, 7-8 June 1990, adopted a resolution stating: “Our multinational Church blesses the national-cultural revival of the peoples that are part of it, but rejects chauvinism, separatism and national hostility. In response to the legitimate aspiration of the Orthodox in Ukraine, Ukrainian dioceses were united into the self-governing Ukrainian Orthodox Church. This Church, with its broad autonomy, retains a legitimate canonical relationship with both the Moscow Patriarchate and all other local Orthodox Churches. The creation of an independent Ukrainian Orthodox Church opens up the opportunity, avoiding the split and isolation from the Universal Orthodoxy, to further improve its self-rule, while not stifling the sacred canons while preserving love and peace among the Church’s children.”

     On October 25-27, 1990, the Synod of Bishops of the Russian Orthodox Church, under the chairmanship of His Holiness Patriarch Alexei II, composed of 91 bishops, carefully studied and comprehensively discussed the appeal of the Ukrainian episcopate, gave the Ukrainian Orthodox Church independence and autonomy in its management. On the basis of this decision, His Holiness the Patriarch of Moscow and All Russia, Alexei II presented the blessed certificate to Metropolitan Filaret of Kiev and All Ukraine, who on June 9, 1990 was unanimously elected by the Ukrainian hierarchy, the Primate of the Ukrainian Orthodox Church.

     The religious situation in Ukraine, under the conditions of the declaration of independence of the Ukrainian state, requires a new status of the Ukrainian Orthodox Church. The council believes that this status should be complete self-rule and independence, that is, autocephaly as a further improvement of the autonomy of the Ukrainian Orthodox Church in the spirit of the resolutions of the above-mentioned Councils, in order to prevent a split from Ecumenical Orthodoxy, without violating the sacred canons, in the name of preserving love and peace between our Churches.

     3. Realizing that the main purpose of the proclamation of autocephaly is for the good of the Church, that is, the fulfillment of its salvific mission in certain historical conditions, the Council believes that the bestowment of autocephaly to the Ukrainian Orthodox Church will contribute to strengthening the unity of Orthodoxy in Ukraine, to facilitate the elimination of the autocephalous split that has arisen, to oppose the Uniate and Catholic expansion, to reconcile and establish an agreement between the current opposing confessions, the unification of citizens of all nationalities living in Ukraine, and thus contribute to the consolidation of strengthening the unity of the entire Ukrainian people.

     4. Since the conditions for the granting of autocephaly to the condition of the independent existence of a part of the Church are assimilated without the assistance of another church authority, the Council unanimously testifies that the Ukrainian Orthodox Church now has all the necessary conditions for its full independent existence.

     In the territory of Ukraine, it has: 22 dioceses, 23 bishops, 35 million Orthodox Christians, three theological seminaries and three religious schools (in 1992 the Kiev Theological Academy will open), 32 monasteries, including two lavras: the Kievan Caves and Pochaiv, and also about five and a half thousand parishes with the tendency to increase their number.

     5. When discussing the issue of the Russian Orthodox Church granting full independence and self-rule to the Ukrainian Orthodox Church, the Council considered the interests of our people and the proclaimed state independence of Ukraine; therefore, an independent Church in an independent state is canonically justified and historically inevitable.

     6. Since the local Orthodox Churches do not live and act separately, but as part of a united Holy, Catholic and Apostolic Church, the Ukrainian Orthodox Church, after the granting of its full canonical independence from the Mother Church, will preserve the unity of spirit in a union of peace with the Russian Orthodox Church and all the local Churches, will be governed by the divine and sacred canons and the customs of the Catholic Orthodox Church inherited from the holy fathers.

     7. Taking into account that each newly formed local church should be recognized by all other local Churches, the Council of the Ukrainian Orthodox Church simultaneously appeals to His Holiness Patriarch Alexei of Moscow and All Russia and the hierarchy of the Russian Orthodox Church to promote the recognition of the Ukrainian Orthodox Church by all the local Churches as equal sister Churches in the family of Orthodox Churches.

     8. Taking into account the thousand-year history of the Metropolis of Kiev, the direct successor of which is the Ukrainian Orthodox Church, which has a 35-million-member flock, the Council asks the Russian Orthodox Church, after giving full self-rule to the Ukrainian Orthodox Church, to facilitate the establishment of the Kiev Patriarchate by the Eastern Patriarchs and heads of other local Churches.

FILARET, METROPOLITAN OF KIEV AND ALL UKRAINE

Diocese of Kiev

1. Protopriest Boris Tabachek

2. Mikhail Kapitan

3. Archimandrite Sofroniy

4. Abbess Margarita, Superior of the Pokrovsky Monastery in Kiev

5. Abbess Antonia, Superior of the Florivsky Monastery of Kiev

6. Abbot Augustine, Superior of Krasnogorsky Women’s Monastery

7. Igumen Daniel, Acting Rector of the Kiev Theological Seminary

Diocese of Vinnytsia 

1. Archbishop Feodosiy of Vinnytsia and Bratslavy 

2. Protopriest Vasily Ryzhko

3. Nun Iusinia, nun of the Brailov Monastery

4. Igor Lampitsky

Diocese of Volyn 

1. Bishop Varfolomey of Volyn and Lutsk 

2. Protopriest Petro Vlodek

3. Protopriest Nikandr Tsibel.

4. Nun Stephania, acting Superior of Svyatogorsk Zimnensky Monastery

5. Evhen Borusevich

Diocese of Dnipropetrovsk 

1. Bishop Hlib of Dnipropetrovsk and Zaporizhia

2. Protopriest Oleg Semenchuk

3. Dmytro Avramovych Vas’ko

Diocese of Donetsk 

1. Bishop Alipiy of Donetsk and Slov’yansk

2. Protopriest Serhiy Kiriyenko

3. Ivan Vasylovych Tolstykh

Diocese of Zhytomyr 

1. Archbishop Iov of Zhytomyr i Ovruts'kyi 

2. Protopriest Savva Yakimchuk

3. Archimandrite Oleksandr, Superior of St. George’s Horodnytsky Monastery

4. Abbess Gabriella, Superior of the Holy Vasylivsky Women’s Monastery

5. Oleksiy Oleksandrovych Stretovych

Diocese of Ivano-Frankivsk 

1. Bishop Ilarion of Ivano-Frankivsk and Kolomyia 

2. Protopriest Orest Levytsky

3. Masyk Mykhaylo Vasyl’ovich

Diocese of Kirovograd

1. Bishop Vasyliy of Kirovograd and Mykolaiv

2. Protopriest Andriy Stashyshyn

3. Volodymyr Stepanovych Myrchenko

Diocese of Luhansk 

1. Bishop Ioannikiy of Luhansk and Starobel’ 

2. Protopriest Vasyl’ Soyik

3. Ivan Tykhonovich Chasovskyi

Diocese of Lviv 

1. Bishop Andriy of Lviv and Drohobych 

2. Protopriest Pavel Kochkodan

3. Mykola Ivanovyich Pysyak

Diocese of Mukachiv 

1. Bishop Yevfymiy of Mukachivskyi and Uzhgorod 

2. Protopriest Heorhiy Chuley

3. Archimandrite Ephraim, Superior of the Holy Trinity Monastery

4. Abbess Eugenia, Superior of the Holy Ascension Monastery

5. Abbess Feodosia, Superior of the Holy Seraphimsky Monastery

6. Abbess Valentina, Superior of the Holy Dormition Monastery

7. Abbess Mitrodor, Superior of St. Michael’s Monastery

8. Abbess Kateryna, Superior of the Holy Dormition Monastery

9. Abbess Ol’ha, Superior of Holy Nativity of the Theotokos Monastery

10. Abbess Feofaniya, Superior of St. Nicholas’ Monastery

11. Mykhaylo Ivanovych Vas’ko

Diocese of Odessa 

1. Archbishop Lazar of Odessa and Izmail

2. Protopriest Antonin Diakovsky

3. Archimandrite Tikhon, Professor of the Odessa Theological Seminary

4. Archimandrite Vadim, monk of the Holy Dormition Monastery, Odessa

5. Abbess Efrosiniya, Superior of the Holy Nativity of the Theotokos Monastery

6. Mykhaylo Pavlovych Buryak

Diocese of Poltava 

1. Archbishop Savva of Poltava and Kremenchug

2. Igumen Lavrentiy

3. Nun Alevtina

4. Mykola Andriyovich Belas’

Pochaiv Lavra

1. Bishop Yakiv of Pochaiv

2. Igumen Petro, Ecclesiarch of Pochaiv Lavra

Diocese of Rivne 

1. Archbishop Ireney of Rivne and Ostroh

2. Protopriest Roman Maksymchuk

3. Hieromonk Feodor, acting Superior of the Holy Trinity Monastery, Mezhirichi

4. Nun Veronika, acting Superior of the Holy Trinity Monastery, Derman’

5. Oleksandr Leonidovych Tarasenko

Diocese of Simferopol 

1. Bishop Vasyliy of Simferopol and Crimea

2. Protopriest Georgiy Polyakov

3. Mykola Oleksandarovych Vidyashin

4. Nun Magdalena, Superior of the “All Sorrows Joy” Monastery

Diocese of Sumy 

1. Bishop Nikanor of Sumy and Okhtyrsky 

2. Protopriest Bohdan Panovnyk

3. Mykola Fedorovych Kapran

Diocese of Ternopil 

1. Bishop Serhiy of Ternopil and Kremenets’

2. Protopriest Serhiy Slobodyanyuk

3. Abbess Cherubim, Superior of the Theophany Monastery, Kremenets’

4. Mykola Vasyl’ovych Haysan

Diocese of Kharkiv 

1. Metropolitan Nikodim of Kharkiv and Bohodukhiv

2. Archimandrite Vitaly, acting Superior of Pokrovsky Men’s Monastery

3. Protopriest Mikhail Skorik

4. Volodymyr Ivanovych Zayko

Diocese of Kherson 

1. Metropolitan Leontiy of Kherson and Tavria 

2. Protopriest Pavel Halunenko

3. Maria Stepanivna Ryabchenko

4. Protopriest Vitaly Doroshko

Diocese of Khmelnitsky 

1. Bishop Nifont of Khmelnytsky and Kamianets-Podilsky

2. Protopriest Volodymyr Rovynsky

3. Mykola Vasyl’ovych Noyanko

Diocese of Chernihiv 

1. Archbishop Antoniy of Chernihiv and Nizhyn

2. Protopriest Peter Godun

3. Oleksandra Pavlivna Pohulyaeva

Diocese of Chernivtsi 

1. Bishop Onufriy of Chernivtsi and Bukovyna 

2. Protopriest Ivan Byvolar

3. Igumen Vladimir, Superior of the Khreshchatyk Monastery

4. Fedir Anatolyevich Paraschuk

Δείτε το αυθεντικό κείμενο με τις υπογραφές των Ουκρανών Ιεραρχών:

3o Κείμενο        22 Ιανουαρίου 1992

ΕΚΚΛΗΣΗ

ΤΗΣ ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ ΤΗΣ ΟΥΚΡΑΝΙΚΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΜΟΣΧΑΣ ΚΑΙ ΠΑΣΩΝ ΤΩΝ ΡΩΣΙΩΝ ΑΛΕΞΙΟ Β´, ΤΗΝ ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟ ΚΑΙ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ ΤΗΣ ΡΩΣΙΚΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Αγιώτατε,

Αγαπημένοι εν Χριστῷ Σεβασμιώτατοι

αρχιερείς της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας!

Πέρασαν περίπου τρεις μήνες μετά την Συνέλευση της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας (1-3 Νοεμβρίου 1991), η οποία Σας ζήτησε να χορηγήσετε την πλήρη κανονική ανεξαρτησία της Εκκλησίας μας, αλλά μέχρι στιγμής δεν έχουμε λάβει καμία απάντηση. Έχουμε την εντύπωση ότι η θετική απόφαση αυτού του θέματος είναι σκόπιμα καθυστερημένη.

     Εν τω μεταξύ, το θρησκευτικό κλίμα, το οποίο άρχισε να μαλακώνει μετά την Συνέλευση της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας επιδεινώθηκε και πάλι. Ορισμένες δυνάμεις, συμπεριλαμβανομένων εκείνων από τη Μόσχα, σπέρνουν αναταραχή μεταξύ των μοναχών, των κληρικών και των λαϊκών σε ορισμένες περιοχές και συνεπώς εργάζονται πράγματι εναντίον της Ορθοδοξίας στην Ουκρανία. Ορισμένα μέσα μαζικής ενημέρωσης της Μόσχας ξεκίνησαν μια συκοφαντική εκστρατεία κατά του προκαθημένου της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, προσπαθώντας, με βρώμικη συκοφαντία, να συγχέουν τα μυαλά και τις καρδιές των ανίδεων ανθρώπων.

     Εχθρικές Ορθόδοξες! Εκκλησιαστικές δυνάμεις, οι οποίες σκοντάφτουν κατά το μαρτύριο στις δεκαετίες του 20 και 30, συνεχίζουν να αγωνίζονται με την Ορθοδοξία με νέες μεθόδους: ψέματα, συκοφαντίες, διασπάσεις, υποκινώντας ο ένας τον άλλον, και άλλα διαβολικά μέσα.

     Με εμπιστοσύνη στον Κύριο ημών Ιησού Χριστό, ο οποίος είπε: «οἰκοδομήσω μου τὴν ἐκκλησίαν, καὶ πύλαι ᾅδου οὐ κατισχύσουσιν αὐτῆς» (Μτ. 16,18), απορρίπτουμε την δυσφήμηση της Εκκλησίας μας, η οποία στις πιο σκληρές συνθήκες της κρατικής αθεΐας, όταν αυτοί, οι οποίοι πιστεύουν ότι είναι οι δίκαιοι, έχουν αφήσει τα πρόβατα και φεύγουν. / Ιω. 10,12-13 /, συνέχισε την σωτηριώδη διακονία της, διατηρώντας την πίστη του λαού στον Θεό και τα ηθικά θεμέλια, υποβάλλοντας σε διαφόρους ταπείνωση για τη σωτηρία των ανθρώπινων ψυχών. Καταδικάζουμε επίσης τις συνεχιζόμενες συκοφαντικές επιθέσεις εναντίον του Προκαθημένου της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, του Μητροπολίτη Κιέβου και πάσης Ουκρανίας Φιλαρέτου, θεωρώντας αυτές ως επιθέσεις κατά της ανεξαρτησίας μας.

     Όπως μάθαμε, στην τελευταία συνάντηση της Ιεράς Συνόδου της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας (26-27 Δεκεμβρίου 1991) εκφράστηκε η άποψη ότι η έκκλησή μας στη Συνέλευση της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας (1991) έγινε υπό την πίεση του κράτους και ότι, κατά τους ισχυρισμούς, οι Ουκρανοί αρχιερείς, οι οποίοι υπέγραψαν τα έγγραφα του Συνελεύσεως, συμφωνούν με τις αποφάσεις που ελήφθησαν.

     Από αυτήν την άποψη, δηλώνουμε ταπεινά ότι η επιθυμία μας να αποκτήσουμε πλήρη κανονική ανεξαρτησία, την οποία επιβάλλουν οι νέες ιστορικές συνθήκες, υπαγορεύεται αποκλειστικά για το καλό της Ορθοδοξίας στην Ουκρανία, και όχι από την πίεση του κράτους. Επιβεβαιώνουμε επίσης την ομοφωνία και την συμφωνία μας σε αυτό το θέμα, διότι πιστεύουμε ότι μόνο η πλήρης κανονική ανεξαρτησία της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, καθώς και η ενότητα των αρχιερέων γύρω από τον Προκαθήμενό τους, μεταξύ τους και με το ποίμνιο μπορεί, με την βοήθεια του Θεού, να διαφυλάξει την Ορθόδοξη Εκκλησία στην Ουκρανία από την καταστροφή.

     Ορισμένοι Ρώσοι αρχιερείς εξέφρασαν την επιθυμία να διενεργήσουν εκκλησιαστικό δημοψήφισμα στην Ουκρανία σχετικά με το θέμα της πλήρους κανονικής ανεξαρτησίας. Ωστόσο, η ιστορία της αρχαίας Εκκλησίας, καθώς και η ιστορία της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, αγνοούν εκκλησιαστικά δημοψηφίσματα και οι κανόνες δεν προβλέπουν την επίλυση ορισμένων θεμάτων με δημοψηφίσματα. Επομένως, πιστεύουμε ότι η διεξαγωγή εκκλησιαστικού δημοψηφίσματος στην Ουκρανία είναι λάθος και δεν βοηθάει, διότι θα φέρει την κοσμική αρχή στη ζωή της Εκκλησίας.

     Καθοδηγείται από την ανησυχία για την ευημερία της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, προκειμένου να διατηρηθεί η αδελφική ενότητα με την Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία στους κόλπους της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας, στο όνομα της αγάπης και της ειρήνης και για να αποφύγει την αντιπαράθεση μεταξύ της Ουκρανίας και της Ρωσίας, απευθύνουμε και πάλι έκκληση προς την Αγιότητά σας και προς τους συναδέλφους Ρώσους αρχιερείς μας για να επιλυθεί θετικά το ζήτημα της πλήρους κανονικής ανεξαρτησίας της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας το συντομώτερο δυνατόν.

     Ταυτόχρονα, παρακαλούμε να μην θεωρείτε την επανειλημμένη μας έκκληση ως ένδειξη αδυναμίας και αβεβαιότητας, αλλά ως αδελφική αγάπη και μαρτυρία του σεβασμού προς τους συναδέλφους μας – τους επισκόπους της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας.

     Με αγάπη εν Χριστῷ Ἰησοῦ 

ΦΙΛΑΡΕΤΟΣ, ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΚΙΕΒΟΥ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ

ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ, ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΧΑΡΚΩΦ ΚΑΙ ΜΠΟΓΟΝΤΟΥΧΩΦ

ΛΕΟΝΤΙΟΣ, ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΧΕΡΣΩΝΟΣ ΚΑΙ ΤΑΥΡΙΑΣ

ΑΝΤΩΝΙΟΣ, ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΤΣΕΡΝΙΓΩΦ  ΚΑΙ ΝΕΖΥΝ

ΘΕΟΔΩΡΟΣ, ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΒΙΝΝΙΤΣΗΣ ΚΑΙ ΜΠΑΡ

ΣΑΒΒΑΣ, ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΠΟΛΤΑΒΑΣ ΚΑΙ ΚΡΕΜΕΝΤΣΟΥΓ

ΙΩΒ, ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΖΙΤΟΜΙΡ ΚΑΙ ΟΥΒΡΟΥΤΣΚΥ

ΕΙΡΗΝΑΙΟΣ, ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΡΟΒΝΟ ΚΑΙ ΟΣΤΡΟΓ

ΛΑΖΑΡΟΣ, ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΟΔΥΣΣΟΥ ΚΑΙ ΙΣΜΑΗΛΙΑΣ

ΝΙΚΑΝΩΡ, ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΣΟΥΜΟ ΚΑΙ ΑΛΤΣΕΒΣΚ

ΙΩΑΝΝΙΚΙΟΣ, ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΛΟΥΓΑΝΣΚ ΚΑΙ ΣΤΑΡΟΜΠΕΛ

ΕΥΦΗΜΙΟΣ, ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΜΟΥΚΑΤΣΕΒΟΥ ΚΑΙ ΟΥΖΓΟΡΟΝΤ

ΔΑΝΙΗΛ, ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΙΡΟΒΟΓΚΡΑΝΤ ΚΑΙ ΝΙΚΟΛΑΕΒ

ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ, ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΒΟΛΥΝΙΑΣ ΚΑΙ ΛΟΥΤΣΚ

ΝΗΦΩΝ, ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΧΜΕΛΝΙΤΣΚΥ ΚΑΙ ΚΑΜΙΑΝΕΤΣ-ΠΟΝΤΟΛΣΚΥ

ΑΝΔΡΕΑΣ, ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΛΒΟΒ ΚΑΙ ΝΤΡΟΓΟΜΠΥΤΣΚΥ

ΓΚΛΕΜΠ, ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΔΝΕΠΡΟΠΕΤΡΩΒΣΚ ΚΑΙ ΖΑΠΟΡΟΖΙΕ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ, ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΣΥΜΦΕΡΟΥΠΟΛΕΩΣ ΚΑΙ ΚΡΙΜΑΙΑΣ

ΟΝΟΥΦΡΙΟΣ, ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΤΣΕΡΝΟΒΤΣΙ ΚΑΙ ΒΟΥΚΟΥΒΙΝΑΣ

ΣΕΡΓΙΟΣ, ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΤΕΡΝΟΥΠΟΛΕΩΣ ΚΑΙ ΚΡΕΜΕΝΕΤΣ

ΙΛΑΡΙΩΝ, ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΙΒΑΝΟ-ΦΡΑΝΚΟΦΣΚ ΚΑΙ ΚΟΛΟΜΙΑΣ

ΑΛΥΠΙΟΣ, ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΝΤΟΝΕΤΣΚ ΚΑΙ ΣΛΑΒΙΑΝΣΚ

ΙΑΚΩΒΟΣ, ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΠΟΤΣΑΓΙΕΦ, ΒΙΚΑΡΙΟΣ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ ΚΙΕΒΟΥ

Δείτε το αυθεντικό κείμενο με τις υπογραφές των Ουκρανών Ιεραρχών:

Ο Τίμιος Σταυρός

Βοήθειά μας ο Τίμιος Σταυρός!

Το Τίμιο Ξύλο, που ποτίστηκε από το αίμα του Χριστού, υψώθηκε για να το βλέπουμε εμείς οι Χριστιανοί και να νιώθουμε ασφάλεια, ανάπαυση και θεραπεία από κάθε προσβολή του πειρασμού. Ας σηκώσουμε το βλέμμα μας αντικρίζοντάς Το! 

Θα Το δούμε αιματοβαμμένο, τρύπιο από τα καρφιά. 

Επάνω Του κράτησε τον Βασιλέα της δόξης!

Επάνω Του δέχθηκε όλο το φορτίο του πόνου, που ένιωσε ο Χριστός!

Επάνω Του έσβησε η αμαρτία!

Επάνω Του έληξε η δυναστεία του θανάτου!

Αυτό το Ξύλο έγινε σύμβολο νίκης για τους Χριστιανούς.

Έληξε ο φόβος που τυραννεί τον άνθρωπο, αδελφοί μου. Το βροντοφωνάζει η θέα του Σταυρού. Ας νιώσουμε αυτήν την βεβαιότητα και την ασφάλεια που μας χαρίζει η θέα Του! Ας χαράσσουμε νοητά επάνω μας το σημείο του Σταυρού, δείχνοντας ότι είμαστε ακόλουθοι του Εσφαγμένου Αρνίου, του Ιησού Χριστού, ο Οποίος έχυσε το αίμα Του, για να σβήσει κάθε αμαρτία από το ανθρώπινο γένος, που του στέρησε τον παράδεισο.

Ο Τίμιος Σταυρός έγινε για κάθε ένα μας το κλειδί, για να ανοίξουμε πάλι τον παράδεισο!

Χρόνια πολλά!

+Αρχιμανδρίτης Βαρθολομαίος, Καθηγούμενος Ι.Μ. Εσφιγμένου Αγίου Όρους

Πανεύοσμος ο Ναός της Παναγούλας εν Βανάτω Ζακύνθου για την εορτή Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού

Εσπέρας 13ης Σεπτεμβρίου 2018, στον Ναό της Παναγούλας Μπανάτου

Έτοιμος και πανεύοσμος είναι ο δίσκος (το πατροπαράδοτο "βατσέλι" του ναού), με το πανσέβαστο Ξύλο του Σταυρού βασιλικοστόλιστο, για την αυριανή ανάμνηση της Υψώσεως του Σταυρού του Χριστού. Αυτή η ημέρα -κατά την εκκλησιαστική παράδοση- φέρει τα ίσα της Μεγάλης Παρασκευής. 

Καλές Ενορίτισσες κι Ενορίτες μας έφεραν στον Ναό της Παναγούλας μας (εδώ στο Μπανάτο της Ζακύνθου, όπου αύριο θα γίνει η Ευχαριστιακή Σύναξη), τις βασιλικές γλάστρες της ευλάβειάς τους, τις οποίες προσέφεραν είτε για την ετοιμασία του δίσκου της Τελετής της Υψώσεως του Σταυρού, είτε για τον στολισμό του Ναού.

Έτσι ο Ναός μας μυρίζει ολάκερος βασιλικούς και καλεί όλους μας προς εκκλησιασμόν!

Πατριαρχικός Εσπερινός για την Ύψωση του Τιμίου Σταυρού στην κοινότητα Τόπκαπι Κ/Πόλεως + άλλα νέα εκ Φαναρίου (13.9.2018)

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ 

Ἐκκλησιαστικαί Εἰδήσεις 

Ἡ Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, συνοδευόμενος ὑπό τοῦ Θεοφιλ. Ἐπισκόπου Ἁλικαρνασσοῦ κ. Ἀδριανοῦ, τό ἀπόγευμα τῆς Πέμπτης, 13ης Σεπτεμβρίου, ἐπεσκέφθη τόν Σοφολογιώτατον Ἀρχιρραββῖνον τῶν ἐν Τουρκίᾳ Ἑβραίων κ. İsak Haleva καί συνεχάρη αὐτῷ ἐπί τῇ ἑορτῇ «Roş Haşana», ἤτοι τῷ νέῳ ἔτει τῶν Ἑβραίων, ἐν τῇ ἕδρᾳ αὐτοῦ. 

* * * 

[Φωτογραφίες: Yani Kayakoparan]

Ἡ Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, ἐπί τῇ ἑορτῇ τῆς Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, ἐχοροστάτησεν ἐν τῷ Ἱερῷ Ναῷ τοῦ Ἁγίου Νικολάου τῆς Κοινότητος Τόπκαπι, κατά τόν τελεσθέντα ἐν αὐτῷ Μ. Ἑσπερινόν, τήν Πέμπτην, 13ην Σεπτεμβρίου, καθ’ ὅν τόν θεῖον λόγον ἐκήρυξεν ὁ Πανοσιολ. Μ. Ἀρχιμανδρίτης κ. Βησσαρίων, Ἀρχειοφύλαξ τῶν Πατριαρχείων. 

     Ἐπηκολούθησε δεξίωσις ἐν τῇ Κοινοτικῇ Αἰθούσῃ, καθ’ ἥν ὡμίλησεν ὁ Σεβ. Μητρόπολίτης Σηλυβρίας κ. Μάξιμος, Ἐπόπτης τῆς Περιφερείας Ὑψωμαθείων, καί ὁ Πατριάρχης, Ὅστις προέτρεψε καί τόν παριστάμενον Αἰδεσιμολ. π. Στυλιανόν Σκούταν νά χαιρετίσῃ τούς ἐκκλησιασθέντας ἐκ μέρους τῆς ἐν Αὐστραλίᾳ Ὁμογενείας. 

* * * 

Ἡ Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, ἐδέξατο εἰς ἀκρόασιν: 

- Τόν Θεοφιλ. Ἐπίσκοπον Μωκησσοῦ κ. Δημήτριον, ἐξ Ἀμερικῆς. 

- Τόν Αἰδεσιμολ. Πρωτοπρεσβύτερον κ. Στυλιανόν Σκούταν, Κληρικόν τῆς Ἱ. Ἀρχιεπισκοπῆς Αὐστραλίας, μετά τῆς πρεσβυτέρας αὐτοῦ Εὐλαβ. κ. Παναγιώτας, ἐκ Σύδνεϋ. 

- Τόν Ὁσιώτ. Μοναχόν κ. Ἱεζεκιήλ, ἐκ τῆς Ἱ. Μονῆς Ἁγ. Γεωργίου Κουδουνᾶ Πριγκήπου. 

- Τόν Ἐξοχ. κ. Chris Cooter, Πρέσβυν τοῦ Καναδᾶ ἐν Ἀγκύρᾳ. 

- Τούς Ἐντιμ. κ.κ. Κυριακόν Ἰορδάνου, Μάριον Σκανδάλην καί Νικόλαον Χατζηροῦσσον, Μέλη τοῦ Συνδέσμου Ὀρκωτῶν Λογιστῶν Κύπρου, ἐκ Λευκωσίας. 

- Τόν Ἐντιμ. κ. Σταῦρον Ραφαηλίδην, Γραμματέα τῶν Πατριαρχείων, ὑποβαλόντα σέβη καί ἐξαιτησάμενον τήν ἁγίαν Πατριαρχικήν εὐχήν καί εὐλογίαν, ἐπί τοῖς ὀνομαστηρίοις αὐτοῦ. 

- Τήν Εὐλαβ. Πρεσβυτέραν κ. Μάρθαν Ἀποστολίδου, μετά τῆς θυγατρός αὐτῆς Μάλαμας, εὐχαριστησάσας διά τήν Πατριαρχικήν συμπάθειαν ἐπί τῷ θανάτῳ τοῦ συζύγου καί πατρός αὐτῶν ἀειμνήστου Οἰκονόμου Δημητρίου Ἀποστολίδου, Ἱερατικῶς Προϊσταμένου τοῦ Ἱ. Μητροπολιτικοῦ Ναοῦ τῆς Ἁγίας Εὐφημίας Χαλκηδόνος. 

* * * 

Ἡ Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, ἐξεπροσωπήθη: 

- Ὑπό τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Ἀδριανουπόλεως κ. Ἀμφιλοχίου, Διευθυντοῦ τοῦ ἐν Ἀθήναις Γραφείου Ἐκπροσωπήσεως τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, κατά τήν κηδείαν τοῦ ἀειμνήστου Ἀθανασίου Βαφειάδου, ἐκ τοῦ Ἱ. Ναοῦ Ἁγίου Ἀλεξάνδρου Παλαιοῦ Φαλήρου, τήν Τετάρτην, 12ην ἰδίου. 

- Ὑπό τοῦ Θεοφιλ. Ἐπισκόπου Ἀριανζοῦ κ. Βαρθολομαίου, κατά τήν κηδείαν τοῦ ἀειμνήστου Πρωτοπρεσβυτέρου τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου Δοσιθέου Ἀναγνωστοπούλου, ἐκ τοῦ Ἱ. Ναοῦ Ἁγίου Γεωργίου Wiesbaden Γερμανίας, τήν Πέμπτην, 13ην τ.μ.. 

- Ὑπό τοῦ Πανοσιολ. Μ. Ἱεροκήρυκος κ. Παναρέτου, κατά τά διοργανωθέντα ὑπό τοῦ Ἱδρύματος «Suna ve İnan Kıraç Vakfı Pera Müzesi», ἐγκαίνια τῆς ἐκθέσεως ζωγραφικῆς, ἐπί τοῦ θέματος «Mektep Meydan Galatasaray», ἐν ταῖς ἐν Tepebaşı ἐγκαταστάσεσι τοῦ εἰρημένου Μουσείου, αὐθημερόν.

Ο Υφυπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας Μάρκος Μπόλαρης στο Οικουμενικό Πατριαρχείο + λοιπά νέα εκ Φαναρίου, 12.9.2018

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ 

Ἐκκλησιαστικαί εἰδήσεις 

Ἡ Α. Ἐξοχότης ὁ κ. Μᾶρκος Μπόλαρης, Ὑφυπουργός Ἐξωτερικῶν, ἐπεσκέφθη τήν Τετάρτην, 12ην Σεπτεμβρίου, τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον, ὅπου ἐγένετο δεκτός μετά τιμῆς καί ἐγκαρδιότητος ὑπό τῆς Α. Θ. Παναγιότητος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ. κ. Βαρθολομαίου, μεθ’ Οὗ ἔσχε μακράν συνεργασίαν ἐπί ζητημάτων ἀμοιβαίου ἐνδιαφέροντος.

Τόν κ. Ὑπουργόν, ὅστις κατά τήν ἔλευσίν του εἰς τά Πατριαρχεῖα προσεκύνησεν εἰς τόν Πάνσεπτον Πατριαρχικόν Ναόν ξεναγηθείς ὑπό τοῦ Πανοσιολ. Διακόνου κ. Παϊσίου, Διευθυντοῦ τοῦ Ἰδιαιτέρου Πατριαρχικοῦ Γραφείου, συνώδευον ἡ Εὐγεν. κ. Γεωργία Σουλτανοπούλου, Γεν. Πρόξενος τῆς Ἑλλάδος ἐν τῇ Πόλει, καί ἡ Εὐγεν. κ. Δέσποινα Μπαλκίδα, Ἀν. Διευθύντρια τοῦ Διπλωματικοῦ αὐτοῦ Γραφείου, ἀπεδόθησαν δέ εἰς αὐτόν αἱ προβλεπόμεναι ὑπό τοῦ Πρωτοκόλλου τῶν Πατριαρχείων τιμαί. 

Ενημερωτικό Δελτίο
Από το Γραφείο Τύπου του Οικουμενικού Πατριαρχείου

Επίσκεψη του νέου Υφυπουργού Εξωτερικών της Ελλάδος, κ.

Μάρκου Μπόλαρη στο Οικουμενικό Πατριαρχείο

Σε θερμή ατμόσφαιρα πραγματοποιήθηκε σήμερα, 12 Σεπτεμβρίου, στο Φανάρι, συνάντηση με τον Οικουμενικό Πατριάρχη του νέου Υφυπουργού Εξωτερικών της Ελλάδος, κ. Μάρκου Μπόλαρη, αρμόδιου για εκκλησιαστικά θέματα. 

Κατά τη διάρκεια της συναντήσεως, που διήρκεσε περισσότερο από μία ώρα, ο κ. Μπόλαρης, ο οποίος συνοδευόταν από τη Γενικό Πρόξενο της Ελλάδος στην Πόλη κυρία Γεωργία Σουλτανοπούλου και την Αναπλ. Διευθύντρια του Διπλωματικού Γραφείου του, κυρία Δέσποινα Μπαλκίζα, εξέφρασε τον σεβασμό της Ελληνικής Πολιτείας και προσωπικά του ιδίου προς το πρόσωπο του Οικουμενικού Πατριάρχη και το αμείωτο ενδιαφέρον της Κυβερνήσεως για τον μακραίωνο θεσμό της Πρωτόθρονης Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως. Με αφορμή την ανάληψη των νέων πολυεύθυνων καθηκόντων του ο νέος Υφυπουργός θέλησε να ενημερωθεί για τα ζητήματα που απασχολούν τη Μητέρα Εκκλησία, την Ομογένεια και εν γένει το Ορθόδοξο πλήρωμα στην Τουρκία, καθώς επίσης και για θέματα που άπτονται της οικουμενικής διακονίας του Πατριαρχείου.    

Από την πλευρά του ο  Οικουμενικός Πατριάρχης εξέφρασε τα συγχαρητήρια και τις θερμές ευχές του στον κ. Μπόλαρη για τα νέα καθήκοντα, που του εμπιστεύθηκε ο Πρωθυπουργός της Ελλάδος κ. Αλέξης Τσίπρας, και αναφέρθηκε στη μακρά γνωριμία και φιλία που τους συνδέει με τον κ. Υφυπουργό.


Ο Παναγιώτατος, κατά τη διάρκεια της συναντήσεώς του με τον κ. Υφυπουργό, επεσήμανε, μεταξύ άλλων, ότι το Οικουμενικό Πατριαρχείο, στη μακραίωνη ιστορία του και στο πλαίσιο των κανονικών αρμοδιοτήτων και ευθυνών του,  υπηρέτησε και υπηρετεί την ενότητα της Ορθοδόξου Εκκλησίας, ασκώντας τον συντονιστικό του ρόλο. Ενίοτε δε, συνέχισε, προσέφερε ακόμα και τμήματα της δικαιοδοσίας του, προκειμένου να δημιουργηθούν Αυτοκέφαλες τοπικές Εκκλησίες, όταν ήταν ώριμες οι προς τούτο ιστορικές και εκκλησιαστικές συνθήκες. Ο Πατριάρχης πρόσθεσε, ότι με την ίδια ευαισθησία, υψηλό αίσθημα ευθύνης και μακριά από κάθε έννοια εθνοφυλετισμού, το Οικουμενικό Πατριαρχείο συνεχίζει, άνευ αισθήματος και λόγου υπεροψίας, να διακονεί κάθε πιστό και την καθόλη Ορθόδοξη Εκκλησία. 

*     *     *

Ἡ Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, ἐδέξατο εἰς ἀκρόασιν:
- Τόν ἐκ τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Κωνσταντίας - Ἀμμοχώστου Αἰδεσιμολ. Πρωτοπρεσβύτερον κ. Ἡρακλείδιον Ξιοῦρον, Ἱερατικῶς Προϊστάμενον τοῦ Ἱ. Μητροπολιτικοῦ Ναοῦ Ἁγίου Γεωργίου Παραλιμνίου, μετά τῆς Εὐγεν. κ. Χριστίνης Κοτζάμπαση – Σωτηρίου, Ἐπιχειρηματίου, καί τοῦ υἱοῦ αὐτῆς Κορνηλίου, Φοιτητοῦ εἰς τό Τμῆμα Διοικήσεως Ἐπιχειρήσεων τοῦ Πανεπιστημίου Cardiff.
- Τόν Αἰδεσιμ. Πρεσβύτερον κ. Δημήτριον Μαγιόγλου, Κληρικόν τῆς Ἁγιωτάτης Ἀρχιεπισκοπῆς Κωνσταντινουπόλεως. 
- Tόν Ἐξοχ. Πρέσβυν ἐ.τ. κ. Yalım Eralp, Πρόεδρον τοῦ Συλλόγου «Defne Türk – Yunan Dostluğu», μετά τοῦ Ἐντιμ. κ. Στυλιανοῦ Μπερμπέρη, Μέλους, ἐνημερώσαντας Αὐτόν σχετικῶς πρός τήν διοργανωθεῖσαν κατά τό θέρος ἐν τῇ νήσῳ Λέρῳ φωτογραφικήν ἔκθεσιν, μέ θέμα τήν Ἴμβρον. 
- Τόν Ἐντιμολ. Ἄρχοντα Μ. Ρεφερενδάριον κ. Ἰωάννην Δεμιρτζόγλου, Λυκειάρχην τοῦ Ζωγραφείου Λυκείου.
- Τόν Ἐλλογ. κ. Σταῦρον Γιωλτζόγλου, Συντονιστήν Ἐκπαιδεύσεως παρά τῷ ἐνταῦθα Γεν. Προξενείῳ τῆς Ἑλλάδος, ὑποβαλόντα σέβη ἐπί τοῖς ὀνομαστηρίοις αὐτοῦ.
- Τόν Ἐντιμ. κ. Murat Özasi, Χρυσοχόον, μετά τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ Ἐντιμ. κ. Emircan, φοιτητοῦ ἐν τῷ ἐνταῦθα Πανεπιστημίῳ «Koç».
- Τούς Ἐντιμ. κ.κ. Νικόλαον Πολύδωρον καί Φώτιον Γαλάνην καί τάς Εὐγεν. κυρίας Καλλιόπην Σακαβίτση, Ξένιαν Μπαχαρνίκου, Ἐλευθερίαν Μόσχου καί Ὄλγαν Τσαγκαράκη, Στελέχη τοῦ Ὀργανισμοῦ Τηλεπικοινωνιῶν Ἑλλάδος «OTEGLOBE», ἐξ Ἀθηνῶν. 

* * *

Ἡ Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, ἐξεπροσωπήθη ὑπό τοῦ Πανοσιολ. Μ. Συγκέλλου κ. Ἀμβροσίου, κατά τήν ἐν τῷ ξενοδοχείῳ «Hilton Istanbul Bosphorus» δοθεῖσαν ὑπό τοῦ Ἐντιμ. κ. Franklin Aquilina, Γεν. Προξένου τῆς Μάλτας ἐνταῦθα, δεξίωσιν, ἐπί τῇ 54ῃ ἐπετείῳ τῆς ἀνεξαρτησίας τῆς Χώρας, τό ἑσπέρας τῆς Tετάρτης, 12ης ἰδίου.

"Τεχνολογία και Ανθρωπολογία: Μια κρίσιμη σχέση" στο 147ο τεύχος του περιοδικού "Σύναξη"

Με γενικό τίτλο "Τεχνολογία και Ανθρωπολογία: Μια κρίσιμη σχέση", κυκλοφορήθηκε προ καιρού το υπ' αριθμόν 147 τεύχος του θεολογικού περιοδικού "Σύναξη" (Ιουλίου-Σεπτεμβρίου 2018) .

Χάριν των αναγνωστών μας και, αφού ευχαριστήσουμε τον αρχισυνάκτη και τους συνεργάτες της προσπάθειας, παραθέτουμε το Προλογικό και στη συνέχεια τα Περιεχόμενα, επισημαίνοντας το εξώφυλλο το κοσμεί έργο του Γίγα.

Π Ρ Ο Λ Ο Γ Ι Κ Ο

Λέγεται συχνά πως η τεχνολογία είναι κάτι ουδέτερο, και ότι το καλό ή το κακό εξαρτάται από τον τρόπο χειρισμού της. Πόσες φορές δεν ακούμε ότι «με το μαχαίρι που κόβεις ψωμί, μπορείς και να σκοτώσεις»! Και προδήλως υπάρχει δίκιο σ’ αυτή την πολυχρονεμένη εμπειρική διαπίστωση. Αλλά…

… Αλλά τα πράγματα δεν έχουν μόνο έτσι. Συμβαίνουν πολλά στον σημερινό πολυσύνθετο και ιλιγγιωδώς μετασχηματιζόμενο κόσμο μας. Οι καταιγιστικές αλλαγές του δεν περιορίζονται στην τροποποίηση υφισταμένων πραγμάτων (όπως είναι η τροποποίηση του σχήματος ενός μαχαιριού), αλλά αφορούν και την εμφάνιση συνθηκών οι οποίες σχηματίζουν ένα νέο σύμπαν, με εν πολλοίς νέα καθημερινότητα. Χαρακτηριστική τέτοια περίπτωση είναι η πληροφορική και ο κυβερνοχώρος, το ίντερντετ και άπειρες εφαρμογές του. Βεβαίως καθαυτήν η τεχνολογία, ακόμη και στην πιο πρώιμη μορφή της, αποτελεί την παραγωγή από τον άνθρωπο μιας νέας πραγματικότητας, η οποία δεν πρόκειται να φυτρώσει από μόνη της. Και βεβαίως ανέκαθεν κάθε αλλαγή επιδρά στην ανθρώπινη ζωή. Αλλά στις μέρες μας συχνά οι νέες αλλαγές γίνονται πριν καν οι προηγούμενες εμπεδωθούν, κι έτσι οι αλλαγές φαίνεται σαν να μην είναι κεντίδια πάνω σ’ έναν λίγο ως πολύ σταθερό καμβά, αλλά σαν να είναι αντικατάσταση του καμβά! Το σταθερό φαίνεται να είναι η απουσία σταθερότητας. Αν είναι όντως έτσι, τότε αυτό μπορεί να συνεπάγεται τη ρευστοποίηση πολύ περισσότερων πραγμάτων απ’ ότι νομίζουμε!

Μπορεί, άραγε, να συνεπάγεται και τη ρευστοποίηση του ανθρώπου; Άραγε το ανθρώπινο υποκείμενο παραμένει μια δεδομένη ύπαρξη, ή μήπως αυτού του είδους οι τεχνολογικές αλλαγές το αλλάζουν ριζικά; Όταν η πρωτοποριακή τεχνολογία μεταβάλλει την έννοια των αποστάσεων, του χρόνου, τον τρόπο με τον οποίο ο άνθρωπος προσλαμβάνει το περιβάλλον, ακόμη και το τι προσλαμβάνει ως περιβάλλον, τότε μέχρι πού φτάνουν οι ταλαντώσεις που υφίσταται ο ίδιος ο άνθρωπος; 

Μπορεί να δοθεί μια πρώτη απάντηση του τύπου, «πάντα υπήρχαν τρόποι επικοινωνίας μεταξύ των ανθρώπων· παλιότερα με σήματα καπνού, τώρα με το facebook». Αλλά δεν μπορούμε να παραβλέψουμε το γεγονός ότι τη στιγμή αυτή υπάρχουν τρόποι, με τους οποίους το υποκείμενο πράγματι επικοινωνεί ολοένα και ευρύτερα, αλλά υπάρχουν και τρόποι με τους οποίους νιώθει να αποκτά μια αυτάρκεια και ικανοποίηση δίχως την ανάγκη των άλλων. Χρειάζεται, λοιπόν, να εξετάσουμε τα ερωτήματα αυτά, πραγματικά απορητικά. Πράγμα που σημαίνει ότι προβληματιζόμαστε για το θυελλώδες των αλλαγών, αλλά δεν σπεύδουμε να τις δαιμονοποιήσουμε. Έχουμε χίλιους λόγους να ζούμε τις νέες τεχνολογικές δυνατότητες ως ευλογία. Και ξέρουμε ότι πάντα το νέο ταράζει, πάντα το παλιό δείχνει ασφαλέστερο, και πάντα η συνωμοσιολογία είναι γοητευτικότερη από τη νηφάλια και κοπιαστική σκέψη. Αλλά επειδή έχουμε χρέος να κοπιάσουμε για ρεαλιστική διάγνωση, δεν δικαιούμαστε ούτε να προσαράξουμε σε έναν ρομαντικό εξωραϊσμό των πάντων, ούτε να αποσιωπήσουμε τυχόν απειλές, μα ούτε και να φαντασιωθούμε ότι θα δραπετεύσουμε από την εποχή μας. 

Για τον Χριστιανό ο άνθρωπος είναι φτιαγμένος ως εικόνα του Χριστού. Αυτό παρέχει προνομιακή θέση στο ερώτημα της ελευθερίας του ανθρώπου, και της ευθύνης του απέναντι σε ό,τι φέρνει η ζωή και η ίδια του η δημιουργικότητά. Περιορισμένη κι όχι απόλυτη η ανθρώπινη ελευθερία, δύναται να διευρυνθεί πραγματικά και ποιοτικά, όχι μέσω διαφόρων τεχνικών αυτοβελτίωσης (οι οποίες άλλωστε δεν υπερβαίνουν τους περιορισμούς της κτιστότητας), αλλά μέσω όσων δωρίζει στον άνθρωπο το αρχέτυπό του, ο Θεός. Μ’ αυτό το αλφάδι, λοιπόν, της ελευθερίας και της ευθύνης, επιχειρούμε τη συνάρμοση αρκετών και διαφορετικών αξόνων σ’ αυτό το τεύχος:

Στο πρώτο κείμενο ο Βασίλης Αργυριάδης χαρτογραφεί τη σημερινή πραγματικότητα. Κάνει χρήση πρόσφατων μετρήσεων και καινούργιων στοιχείων, από τα οποία συνήθως έχουμε υπόψη μας μόνο θραύσματα. Με τη σύνθεση όμως ενός κατά το δυνατόν ολοκληρωμένου πίνακα, τα ερωτήματα που συναντάμε προκαλούν έκπληξη, μπορεί και ταραχή, μακάρι και αφορμές για στοχασμό.

Ο Αλέξης Τόρανς επιχειρεί να δώσει τις θεολογικές συντεταγμένες του ζητήματος. Δείχνει πόσο παλιά, μα και πόσο επίκαιρη είναι η διερώτηση περί ουδετερότητας της τεχνολογίας, και μιλά με αισιόδοξο τόνο για την επιμονή της χριστιανικής πίστης στις δυνατότητες της ανθρώπινης ελευθερίας.

Ο Διονύσης Σκλήρης διαλέγεται με μια πολύ ενδιαφέρουσα παράμετρο, τη σχέση του ανθρώπου με το ζώο και τη μηχανή. Παρακολουθώντας τις τρέχουσες συζητήσεις, ψηλαφεί προβλήματα και ματαιώσεις, αλλά και νέες ευκαιρίες.

Από τη σκοπιά της ψυχολογίας ο Δημήτρης Καραγιάννης εξετάζει κατά πόσο οι δυνατότητες παρεμβάσεων στον άνθρωπο (π.χ. στον εγκέφαλο) μπορεί να επιφέρουν αλλοίωση της προσωπικότητας, και πώς ο άνθρωπος θα αναπτύξει δεξιότητες που θα του επιτρέπουν να προκόβει και να μην καθηλώνεται σε ψευδαισθήσεις και σε ηδονική υπανάπτυξη. 

Ο Πολύκαρπος Καραμούζης προσεγγίζει νέες μορφές θρησκευτικότητας, στις οποίες συμβάλλουν τα ψηφιακά μέσα και μάλιστα ο ψηφιακός κόσμος, ο οποίος πλέον υπάρχει δίπλα και μέσα και σε αλληλοπεριχώρηση με τον κλασσικό τρισδιάστατο κόσμο μας.

Ιδιαίτερη, και εξίσου ζωτικής σημασίας, είναι η πτυχή την οποία ανακρίνει ο Κωνσταντίνος Κορναράκης: η θρησκευτική εμπλοκή στην κρίση της εφηβείας, και ειδικά η εκτεταμένη ενασχόληση των νέων με ταινίες ιδιάζουσας μεταφυσικής – ταινίες με ιστορίες βαμπίρ.

Ο Δημήτρης Ουλής, τέλος, κρίνει θέσεις της «Νέας Εποχής», οι οποίες διατυπώθηκαν με αφορμή την τρέχουσα κρίση. Προσέγγιση καίρια, ιδίως αν αναλογιστεί κανείς ότι η εσωτεριστική πνευματικότητα τής «Νέας Εποχής» (ριζικά διάφορη του χριστιανικού προσανατολισμού προς τον Άλλον και προς την ιστορικότητα) στην πραγματικότητα απαντάται και σε διάφορους χριστιανικούς χώρους, όσο κι αν είναι αυτό αντιφατικό, όσο κι αν οι ίδιοι δηλώνουν εχθροί του New Age!

Θ.Ν.Π.

Π Ε Ρ Ι Ε Χ Ο Μ Ε Ν Α

- ΒΑΣΙΛΗΣ ΑΡΓΥΡΙΑΔΗΣ, «Τί τρέχει μὲ τὴν τεχνολογία;».

- ΑΛΕΞΗΣ ΤΟΡΑΝΣ, «Οὐδὲν καινὸν ὑπὸ τὸν ἥλιον;».

- ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΣΚΛΗΡΗΣ, «Ἄνθρωπος, ζῶο καὶ μηχανή».

- ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ, «Ἡ ταυτότητα τῶν ψυχῶν σὲ ἕναν virtual reality κόσμο».

- ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΣ ΚΑΡΑΜΟΥΖΗΣ, «Τὰ νέα μέσα κοινωνικῆς δικτύωσης καὶ οἱ μετασχηματισμοὶ 

τῆς θρησκευτικῆς ταυτότητας».

- ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΓΚΙΤΣΗ, «Περὶ ἀργοπορίας (ποίημα)».

- ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΟΡΝΑΡΑΚΗΣ, «Ἤμουν, ἁπλῶς, ἄνθρωπος». 

- ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΟΥΛΗΣ, «Τὸ New Age συναντᾶ τὴν Πολιτική».

- ΠΑΝ. ΚΑΝΤΑΡΤΖΗΣ, ΘΕΟΔ. ΚΟΝΤΙΔΗΣ, ΔΙΟΝ. ΣΚΛΗΡΗΣ, Αναγνώσεις του βιβλίου του π. Δημήτριου Μπαθρέλλου, "Ίδε ο άνθρωπος. Το δόγμα της αναμαρτησίας του Χριστού".

Ειδήσεις εκ Φαναρίου, 11.9.2018

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ 

Ἐκκλησιαστικαί εἰδήσεις 

Ἡ Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, ἐδέξατο εἰς ἀκρόασιν:

Τόν Σεβ. Μητροπολίτην Μυριοφύτου καί Περιστάσεως κ. Εἰρηναῖον, Ἐπόπτην τῆς Περιφερείας Βοσπόρου, μετά τοῦ Αἰδεσιμολ. Πρεσβυτέρου κ. Εὐαγγέλου Γρηγοριάδου, Ἱερατικῶς Προϊσταμένου τοῦ Ἱ. Ναοῦ Ἁγίου Φωκᾶ τῆς Κοινότητος Μεσαχώρου, καί μελῶν τῆς ὑπό τήν προεδρείαν τοῦ Ἐντιμ. Εὐστρατίου Δολτσινιάδου Ἐκκλησιαστικῆς Ἐπιτροπῆς, κομίσαντας Αὐτῷ τόν εἰθισμένον ἄρτον, ἐπί τῇ ἐγγιζούσῃ πανηγύρει τοῦ Ἱ. Ναοῦ. 

Τόν Θεοφιλ. Ἐπίσκοπον Εὐκαρπίας κ. Ἱερόθεον,  Ἡγούμενον τῆς ἐν Ἀστορίᾳ Ν. Ὑόρκης Ἱ. Πατριαρχικῆς καί Σταυροπηγιακῆς Μονῆς Ὁσίας Εἰρήνης τῆς Χρυσοβαλάντου.

Τόν Ἐλλογ. Δρα κ. Akkan Suver, Πρόεδρον τοῦ Βακουφίου «Marmara Grubu», μετά μελῶν τῆς διοικήσεως αὐτοῦ, ἐντεῦθεν.  

Τούς Ἐντιμ. κ.κ. Παναγιώτην Λασκαρίδην καί Κωνσταντῖνον Μαζαράκην – Αἰνιάν, μετά τῆς Εὐγεν. κ. Διονυσίας Λιάπη, ἐξ Ἀθηνῶν.  

Τόν Ἐντιμ. κ. Ἠλίαν Λαρσινόν, Ἐπιχειρηματίαν, ἐκ Κορίνθου.