Προγραμματίζεται καρδιακή επέμβαση για τον Μητροπολίτη Δωδώνης κ. Χρυσόστομο

Μετά την προ ημερών γνωστή αδιαθεσία τού Σεβ. Μητροπολίτου Δωδώνης κ. Χρυσοστόμου στην Κωνσταντινούπολη και την σημερινή καρδιολογική διερεύνηση, που έγινε στο Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο, εκρίθη ότι χρειάζεται να γίνει τριπλό μπαϊπάς (bypass) σε μια αρτηρία. 

Η επέμβαση προγραμματίζεται για τις επόμενες ημέρες.

Οι προσευχές μας τον συνοδεύουν!

"Την πανήγυριν σήμερον της αθληφόρου Βαρβάρας" τελέσαμε στην Ενορία μας

[Φωτορεπορτάζ: Ιωάννης Πορφύριος Καποδίστριας]

"Παρθενομάρτυς Βαρβάρα, λύτρωσαι της νόσου τους σοι προστρέχοντας"

Με την συμμετοχή λίγων ευσεβών πιστών, εξαιτίας της μεγάλης κακοκαιρίας και του κρύου που για πρώτη φορά φέτος ενέσκηψε, απευθύναμε πριν λίγο εσπερινούς ύμνους προς την Αγία Μεγαλομάρτυρα Βαρβάρα, στον ναό της Παναγούλας μας, εδώ στο Μπανάτο, όπου υφίσταται παλαιότατη και περίτεχνη Καθέδρα Της.

Αξίζει να μνημονευτεί ότι την Αθληφόρο ευλαβούνται ιδιαιτέρως όλοι στο νησί μας, εξαιτίας του ότι θεωρείται ως εκδιώκουσα τις ασθένειες, ενθυμούμενοι μάλιστα το εν τη Ζακύνθω θαύμα Της, όταν το 1795 γλίτωσε τον τόπο μας από την επάρατη επιδημία της Ευφλογίας (κοινώς: Βλογιάς). Ψάλλουμε χαρακτηριστικά στον τοπικό Παρακλητικό Κανόνας προς την Χάρη Της: "Δεύτε νήσος Ζακύνθου, δράμωμεν προς την θείαν εικόνα τής Μάρτυρος Βαρβάρας τής Αγίας και ασπασώμεθα ταύτην δεόμενοι, όπως μεσιτεύση των Κυρίω δοθήναι της ψυχής και του σώματος ίασιν". Και επίσης: "Παθών ημάς λύτρωσαι ώ Σεμνή, Βαρβάρα και νόσου ευφλογίας φθοροποιού, ίνα πάντες συνάμα χαρμοσύνως, τον σε δοξάσαντα Μάρτυς δοξάσωμεν".

Αύριο το πρωί -συν Θεώ- θα ψαλεί ο Όρθρος και στη συνέχεια θα τελεσθεί η Θεία Λειτουργία με Αρτοκλασία. Όσοι πιστοί, προσέλθετε!

Ευθύς κατωτέρω αναγράφουμε το ψαλλόμενο στους ναούς τής Ζακύνθου Απολυτίκιό Της, ώστε να δυνηθούν να το ψάλλουν και οι μακράν! 

ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟΝ 

Ήχος α΄. Του λίθου σφραγισθέντος. 

Πατρός δυσεβεστάτου μη πεισθείσα τοις ρήμασι, τρεις εν τω λουτρώ τας θυρίδας ω Βαρβάρα διέταξας γενέσθαι εις τύπον αψευδή Τριάδος της Αγίας και Σεπτής, υπέρ ής και τας βασάνους των ανόμων υπήνεγκας. Δόξα τη καρτερία σου Σεμνή, δόξα τω σε αναδείξαντι Παρθένων όντως καλλονήν και μαρτύρων καύχημα.

[Αποψινές φωτογραφίες: Ιωάννης Πορφύριος Καποδίστριας]

Γερασιμάκης, ο προχωρημένος!

Γράφει η Διονυσία Μούσουρα-Τσουκαλά 

Επειδή προκάλεσα θλίψη σε μερικούς από τους αγαπητούς και εκλεκτούς μου αναγνώστες με τις δυο τελευταίες αναρτήσεις μου, αλλάζω θέμα σήμερα. Χρονιάρες, γιορτινές μέρες έρχονται και είπα να προσπαθήσω να μπω στο πνεύμα των ημερών, με την ελπίδα, να παρασύρω κι εσάς!

Περί Γερασιμάκη, λοιπόν, ο λόγος σήμερα! Ωραίος τύπος, γραφικός θα έλεγα με τα σημερινά δεδομένα, μια και την εποχή που έζησε, δεν υπήρχε τέτοιος όρος στο καθημερινό μας λεξιλόγιο... Αλλιώς τον αποκαλούσαν τότε, αλλά ας αφήσουμε στην άκρη  σουσούμια και παρατσούκλια του χθες, όπου οι Ζακυνθινοί... κρεμούσαν ουρά και στο κολοβό κουνέλι!  Τουλάχιστον, αυτή τη φήμη είχαν και μάλλον όχι άδικα, αφού συστημένο γράμμα έφτανε στον προορισμό του, μόνο με το παρατσούκλι του παραλήπτη!

Τον θυμάμαι πολύ καλά το Γερασιμάκη. Μέτριος στο ανάστημα, ελαφρώς γεματούλης, διατηρούσε ραφείο στη Χώρα του Τζάντε μαζί με τον αδελφό του και ήταν άριστοι τεχνίτες κι οι δυο! Πιστεύω ότι το ραφείο ήταν μεταξύ Ανάληψης και Διοικητηρίου,  μάλλον όχι πολύ μακριά από το Διοικητήριο, κάπου εκεί. Φυσικά μιλάμε για την μετασεισμική Χώρα.

Ιδέα δεν έχω για το επίθετό του ή αν ήταν χωραΐτης ή από χωριό. Οι προσπάθειες μου για  περαιτέρω πληροφορίες, επικοινωνώντας με άτομα από τη Ζάκυνθο, απέβησαν άκαρπες, αφού εγώ θυμόμουν μάλλον περισσότερα από αυτούς. Θυμάμαι πολύ καλά όμως ότι τον συνάντησα και στο Μπανάτο μια-δυο φορές, που έτυχε να βρίσκομαι εκεί, χωρίς φυσικά αυτό να σημαίνει τίποτα, αφού, σαν πλασιέ που ήταν, γυρνούσε σε πολλά μέρη προωθώντας την πραμάτεια του.

 Τι πουλούσε, αφού η κύρια ασχολία του ήταν ράφτης; Μα, πουλούσε οικόπεδα στο Φεγγάρι!!! Καλοντυμένος και περιποιημένος πάντα, ευγενέστατος, υποχρεωτικός και ιπποτικός, γυρνούσε με μια μαύρη τσάντα, όπου μέσα είχε... συμβόλαια, σχεδιαγράμματα, χάρτες  κι άλλα χαρτιά έτοιμα για υπογραφή, αφού πίστευε ακράδαντα σε αυτό που έκανε!  Ζητούσε και ενίοτε έπαιρνε από τους μαντσιαδόρους Ζακυνθινούς, προκαταβολή για το οικόπεδο, τις περισσότερες φορές επιταγή χωρίς φυσικά αντίκρισμα, αλλά αυτό δεν τον ενόχλησε ποτέ, αφού δεν πήγαινε να εξαργυρώσει τις επιταγές, τις συγκέντρωνε ώστε να κάνει γερή μπάζα και να πάει για είσπραξη μια και καλή! 

 Δεν ήταν λίγοι εκείνοι που τον έπαιρναν πολύ στα σοβαρά, τον άκουγαν μετά μεγάλης προσοχής και αφοσίωσης, του υπέβαλαν πολλές ερωτήσεις για τη θέση και το μέγεθος του... δικού τους οικοπέδου, σε σχέση με αυτά που είχε ήδη... πουλήσει, διαπληκτίζονταν μαζί του αν διαπίστωναν πως έκαμε καλύτερη τιμή στο σιορ Νιόνιο, έπεφταν στα παζάρια, ανέβαιναν οι τόνοι και  απειλούσε ο πελάτης ν’ ακυρώσει την πιθανή αγορά, αν δεν του πρόσφερε καλύτερους όρους ο Γερασιμάκης! Σημειωτέον ότι έκανε και διευκολύνσεις στην εξόφληση του οικοπέδου, αφού τα έδινε και με γραμμάτια! Περιττό φυσικά να πούμε πως τον ακολουθούσε πάντα η... μαρίδα κι ότι από όπου περνούσε και προσπαθούσε να εξασφαλίσει πώληση, μαζεύονταν γύρω όχι μόνο περαστικοί χασομέρηδες, αλλά κι όλοι οι μαγαζάτορες από γύρω και το... γλέντι καλά κρατούσε πάντα!

Μιλάμε για εποχές που η κυριότερη, ίσως, ψυχαγωγία των Ζακυθινών ήταν οι μάντσιες που σκάρωναν ο ένας στον άλλον κι αν ήταν κάπως... ελαφρύς κανείς, σαν το Γερασιμάκη, τον περιλάμβαναν και τον αποτελείωναν, ενισχύοντας και τροφοδοτώντας διαρκώς τις όχι και τόσο λογικές σκέψεις / πράξεις του! Όμως, πρέπει να ομολογήσω ότι σε πολύ σπάνιες περιπτώσεις το τράβαγαν τόσο πολύ, ώστε να βλάψουν με οποιοδήποτε τρόπο ουδένα. Όλα ήταν καλοπροαίρετα και χωρίς ίχνος εσκεμμένης προσπάθειας για προσβολή ή ζημιά. 

Κανένας δε θυμόταν πότε και πώς την ψώνισε ο Γερασιμάκης με το φεγγάρι. Βλέποντας την εξέλιξη των πραγμάτων, θα μπορούσε να θεωρηθεί και ιδιοφυΐα, αφού τόσα χρόνια πριν, οραματίστηκε ότι θα έλθει η μέρα που ο άνθρωπος όντως θα πατούσε το πόδι του στο  φεγγάρι κι όπως πάει το πράγμα, μάλλον ζήτημα χρόνου η... πώληση οικοπέδων εκεί!!!

Το τι σάλος γινόταν με τα οικόπεδα που πουλούσε ο Γερασιμάκης, δε λέγεται! Πολλά μέλη της... υψηλής τότε κοινωνίας έφταναν σε ακρότητες, όπως να φροντίζουν να λαβαίνει τηλεγραφήματα ο Γερασιμάκης, πότε από τη... βασίλισσα, πότε από τον πρωθυπουργό και άλλα εξέχοντα και υψηλά ιστάμενα πρόσωπα, όπου άλλοτε τον συνέχαιραν για το έργο που επιτελεί, άλλοτε... εκδήλωναν ενδιαφέρον ν’ αγοράσουν κι εκείνοι οικόπεδο στο φεγγάρι και οπωσδήποτε στη γιορτή του λάβαινε σωρηδόν τα συγχαρητήρια τηλεγραφήματα!!!

Κάποιες φορές κατέφθαναν Ζακυνθινοί, δήθεν από το παλάτι που είχαν επισκεφθεί επί τούτου σε πρόσφατο ταξίδι τους στην Αθήνα να του μεταφέρουν προσωπικό μήνυμα από την Αυτού Μεγαλειότητα τον Βασιλέα των Ελλήνων, όπου του έστελνε προσωπική πρόσκληση, με όλα τα έξοδα πληρωμένα, ώστε να συζητήσουν αυτό το τόσο σοβαρό θέμα και να φροντίσουν  να επωφεληθούν αυτού όλοι οι Έλληνες και όχι μόνο οι Ζακυνθινοί! Κι ο καημένος ο Γερασιμάκης  πετούσε στα σύννεφα κι έφτανε ήδη στο φεγγάρι...

Ειλικρινά λυπάμαι που δεν μπόρεσα να βρω πληροφορίες για το πότε αποχώρησε από τον κόσμον τούτο και τράβηξε για το φεγγάρι, πραγματοποιώντας τ’ όνειρό του! Αν υπάρχει κάποιος/α που έχει αυτές τις πληροφορίες ή μπορεί να συμπληρώσει άλλες που δεν θυμάμαι πια εγώ, θερμή παράκληση να τις μοιραστεί μαζί μας!

Με τις καλύτερες των Ευχών μου σε όλους σας για Καλά κι Ευλογημένα Χριστούγεννα, και με την αγάπη μου πάντα,

δ.μ.τ.

Ο Επίσκοπος Μοζαμβίκης κ. Ιωάννης στο Μπανάτο

Σήμερα το πρωί είχαμε την χαρά, κατά την Ευχαριστιακή Σύναξη τής Κυριακής, στον ναό τής Φανερωμένης μας, εδώ στο Μπανάτο, να παραστεί συμπροσευχόμενος ο φίλτατος και σεβαστός σε όλους μας Επίσκοπος Μοζαμβίκης κ. Ιωάννης, ο οποίος -ως γνωστόν- έχει παλαιούς αδελφικούς δεσμούς με τον Εφημέριό μας. 

Πριν το τέλος τής θείας Λειτουργίας, ο π. Παναγιώτης ευχαρίστησε τον Θεοφιλέστατο για την ξαφνική παρουσία του και αναφέρθηκε συνοπτικά, ομιλώντας προς το εκκλησίασμα, στην εμπειρία του από την Επισκοπή Μοζαμβίκης, όπου επί έναν περίπου μήνα (Ιανουάριο-Φεβρουάριο 2012), βοήθησε, με τις ταπεινές δυνατότητές του, τον επιχώριο Επίσκοπο στο αναστατικό έργο του. "Η μικρότατη εμπειρία μου", είπε συγκεκριμένα, "ήταν πραγματική μαθητεία για μένα, εκεί στον ιεραποστολικό αγρό τής μακρινής αυτής χώρας, στις όμορφες ακτές τού Ινδικού Ωκεανού. Και λέγω Μαθητεία, επειδή ακριβώς, ό,τι και αν προσφέρουμε ανθρωπίνως στον ευαγγελισμό των εθνών -πολλώ μάλλον οι αφοσιωμένοι και δοκιμασμένοι ιεραπόστολοι τής Αφρικής ή όπου αλλού ανά τον κόσμο- εισπράττουμε πραγματικά μαθήματα από τον τρόπο και τον τόπο των εντοπίων, εμείς οι εθισμένοι σε μια δυτικόφρονα νοοτροπία δίχως ανοικτότητα και κατά βάθος συμπάθεια για τον λεγόμενο Άλλον. Εφόσον όμως η καρδιά μας μιλά και είναι απλόχωρη, οι καρδιές των ιθαγενών μπορούν ορθάνοιχτες κι εκείνες να δεχθούν την Αλήθεια τού Ευαγγελίου τού Κυρίου Ιησού". Ενόψει μάλιστα των πρώτων χειροτονιών, που προγραμματίζει ο κ. Ιωάννης, στο προσεχές μέλλον στην Επισκοπή του, παρέδωσε ο π. Παναγιώτης ένα μικρό, πλην συμβολικό- δώρο για τον πρώτο ιερέα: Ένα "Μικρό Ιερατικό", δηλαδή ένα βιβλίο για την τέλεση τής Θείας Λειτουργίας, δια τής οποίας οι μακράν γίνονται εγγύς και τα Έσχατα παρόντα! 

Απαντώντας ο θεοφ. Μοζαμβίκης αναφέρθηκε στα παιδικά κι εφηβικά χρόνια του στην περιοχή τού Αγκερυκού (:τού χωριού του) και τού δικού μας, τού Μπανάτου, 
στα βαθιά αισθήματα σεβασμού και ευγνωμοσύνης για τους Σεβ. Μητροπολίτες Ζακύνθου κ. Διονύσιο και Δωδώνης κ. Χρυσόστομο (τον και Γέροντά του), 
στην στέρεη φιλία του με τον π. Παναγιώτη Καποδίστρια και στις μακρές συζητήσεις τους περί Ιεραποστολής και περί πολλών άλλων, που έκαναν στον περίβολο τού ίδιου αυτού ναού πριν πολλά-πολλά χρόνια, 
για το πώς εκείνος οδηγήθηκε από την Πρόνοια τού Θεού στην πρώτη γραμμή του Ευαγγελισμού των Αφρικανών, υπό την στοργική πνευματική σκέπη τού Πάπα και Πατριάρχου Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ. Θεοδώρου Β΄, 
για τα πολλαπλά και δυσεπίλυτα προβλήματα που αντιμετωπίζει στην Επισκοπή του, 
για την ελπιδοφόρα δύναμη που τού παρέχει στον αγωνιώδη αγώνα του η διαρκής αναφορά του στον Εσταυρωμένο και Αναστάντα Χριστό, η θύμηση τής "ωραίας και μόνης" Ζακύνθου -νήσου Αγίων και Ποιητών- και το μνημόσυνο αγαπημένων νεκρών τής γενέτειρας, 
για την συντροφιά που τού παρέχει στην μοναξιά τού επισκοπικού κελιού του οικεία πρόσωπα και πράγματα μες από το πολυπεριοδικό τού Νυχθημερόν. 
Ευχαρίστησε, εξάλλου, τον π. Παναγιώτη για την σύνολη συμβολή του στους Ορθόδοξους τής Μοζαμβίκης, κυρίως δε στα παιδιά τού σχολείου τής Επισκοπής. Εκ μέρους των παιδιών και των γονέων τους, έφερε και τού παρέδωσε ως δώρημα αγάπης ένα εβένινο μπαστούνι για τις εν Ζακύνθω τελεταρχίες του ως Γενικού Αρχιερατικού Επιτρόπου.  

Φωτορεπορτάζ: Βαλάντης Δρογγίτης

Αύριο στην Ενορία μας η μνήμη τού νέου Ιερομάρτυρος Φιλουμένου (+1979)

Την 29η Νοεμβρίου κάθε χρονιάς έχει καθορισθεί από το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων να τιμάται η μνήμη τού νέου Ιερομάρτυρα τής Ορθόδοξης Εκκλησίας, Φιλουμένου τού Κυπρίου και Αγιοταφίτου, ο οποίος, στις 29 Νοεμβρίου 1979, κατακρεουργήθηκε -με ιδιάζουσα λύσσα- από φανατικούς Εβραίους στο προσκύνημα παρά το φρέαρ τού Ιακώβ, όπου διακονούσε και μάλιστα κατά την ιερή ώρα τής τέλεσης τής Εσπερινής Ακολουθίας.

Η μνήμη του έχει καθιερωθεί να τιμάται και στην Ενορία μας, επειδή θησαυρίζεται απότμημα τού πολυταλαίπωρου -πλην αγιασμένου πλέον- λειψάνου Του, το οποίο φύλασσε ως κόρην οφθαλμού και στην αφάνεια ο Εφημέριός μας από τα Χριστούγεννα τού 1984, δηλαδή αμέσως μετά την ανακομιδή τού Ιερομάρτυρα και παρουσίασε πρώτη φορά για τιμή και προσκύνηση στις 29 Νοεμβρίου 2009, τότε που επίσημα καταχωρήθηκε στις αγιολογικές δέλτους τής Εκκλησίας μας! [Δείτε σχετική δημοσίευσή μας εδώ, όπου και αναφορά στον βίο και το φρικτό μαρτύριό του].

Εκ μεταφοράς, αύριο θα τιμηθεί σεμνοπρεπώς ο Αγιοταφίτης Ιερομάρτυρας στον ναό τής Φανερωμένης Μπανάτου, όπου θα τελεσθεί η Ευχαριστιακή Σύναξη τής Κυριακής.

Απολυτίκιον. Ήχος α΄. Της ερήμου πολίτης.

Της Ορούντης τον γόνον, νήσου Κύπρου το βλάστημα και ιερομάρτυρα νέον Ιακώβ θείου Φρέατος, Φιλούμενον τιμήσωμεν, πιστοί, ως πρόμαχον της πίστεως ημών, και αήττητον οπλίτην Χριστού της αληθείας, πόθω κράζοντες‧ δόξα τω σε δοξάσαντι Χριστώ, δόξα τω σε αφθαρτίσαντι, δόξα τω σε ημίν χειραγωγόν προς πόλον δείξαντι!

ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗ ΠΡΑΞΙΣ ΑΓΙΟΚΑΤΑΤΑΞΕΩΣ

Η των Ιεροσολύμων Αγία του Χριστού Εκκλησία, τεθεμελιωμένη επί του θεορρύτου αίματος του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, του κενωθέντος επί του Φρικτού Γολγοθά υπέρ αφέσεως των αμαρτιών και σωτηρίας του ανθρωπίνου γένους, εκαρποφόρησεν εις τους κόλπους αυτής μάρτυρας, οι οποίοι το αίμα αυτών εξέχεαν ως προσφοράν και αντίδοσιν ευγνωμοσύνης και αγάπης τω εκουσίως υπέρ αυτών Σταυρωθέντι και εκ νεκρών Αναστάντι.

Πρώτος των μαρτύρων τούτων τυγχάνει ο πρωτομάρτυς και αρχιδιάκονος Στέφανος, όστις, κατά μίμησιν του Σωτήρος αυτού, ετελειώθη, προσευχόμενος υπέρ των λιθοβολούντων αυτόν (Πραξ. 7, 60).

Τούτον ηκολούθησεν ο άγιος Ιάκωβος, υιός Ζεβεδαίου και αδελφός του Ευαγγελιστού Ιωάννου, τον οποίον «Ηρώδης ο βασιλεύς ανείλε μαχαίρη». (Πραξ. 12, 1-2).

Μετ’ αυτόν ο άγιος Ιάκωβος ο Αδελφόθεος, πρώτος ιεράρχης της Εκκλησίας Ιεροσολύμων, εκρημνίσθη υπό των αρνουμένων τον Κύριον από του πτερυγίου του ναού του Σολομώντος και ετελειώθη, προσευχόμενος υπέρ των διωκτών αυτού.

Επί τα ίχνη τούτου επορεύθη ο συγγενής αυτού και διάδοχος εις τον Θρόνον, Συμεών επίσκοπος Ιεροσολύμων, ο επί Τραϊανού εις Πέλλαν της Υπεριορδανίας καταβασανισθείς και σταυρωθείς εις ηλικίαν των εκατόν και είκοσι ετών.

Η αποστολική περίοδος της Εκκλησίας Ιεροσολύμων σεμνύνεται δια τους τέσσαρας τούτους λαμπρούς νοερούς αδάμαντας αυτής, ουχ ήττον όμως και η μεταποστολική τοιαύτη επί του απηνούς διωγμού του Διοκλητιανού σεμνύνεται δια τον Ιεροσολυμίτην αποκεφαλισθέντα μάρτυρα Προκόπιον, τους εν Γάζη μαρτυρήσαντας Τιμόθεον, Αγάπιον και Θέκλαν, τον ιδρυτήν της εν Καισαρεία Βιβλιοθήκης αποκεφαλισθέντα μάρτυρα Πάμφιλον, τους εν Ασκάλωνι αποκεφαλισθέντας Πρόμον και Ηλίαν, τον εν Ιαμνεία Παύλον και άλλους αληθώς και θαυμαστώς πολλούς, ανηλεώς βασανισθέντας και μαρτυρικώς τελειωθέντας εις πάσας σχεδόν τας πόλεις της Αγίας Γης, περί «ων επιλείψει ημάς ο χρόνος διηγουμένους». ( Εβρ. 11, 33).

Εις την σεπτήν χορείαν των μαρτύρων τούτων των πρώτων αιώνων της ζωής της Εκκλησίας, οίτινες ηρνήσαντο απαρνήσασθαι Χριστόν, ανήκουν και όσοι εις τους ακολουθήσαντας αιώνας δια Χριστόν και την αλήθειαν και ακεραιότητα της Ορθοδόξου ημών πίστεως κατεδιώχθησαν, οίον ο εις Περσίαν μετά του τιμίου Σταυρού απαχθείς αοίδιμος Πατριάρχης Ιεροσολύμων Ζαχαρίας και οι εν τη Μονή του αγίου Σάββα του ηγιασμένου υπό των Περσών αναιρεθέντες Πατέρες.

Εις το ιερόν σύνταγμα τούτων τάσσονται και όσοι εκ του Τάγματος των Σπουδαίων μοναχών ηγωνίσθησαν και την ψυχήν αυτών έθεσαν υπέρ των Παναγίων Προσκυνημάτων, των απτών τούτων μαρτυρίων και τεκμηρίων της επί γης ενδημίας του Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού, οίον ο περιβόητος επ’ αρετή και αγιότητι Πατριάρχης Ιεροσολύμων Λεόντιος.

Εις τούτων τυγχάνει και ο εν τοις καθ’ ημάς χρόνοις βιώσας, αείμνηστος Αγιοταφίτης Αρχιμανδρίτης Φιλούμενος, καθηγούμενος της Ιεράς Μονής του Φρέατος του Ιακώβ.

Ούτος εξ Ορούντος της αγιοτόκου νήσου Κύπρου καταγόμενος, αφίχθη εις Ιεροσόλυμα εις νεαράν ηλικίαν, έχων εν εαυτώ την παρά των ευσεβών και πολυτέκνων γονέων αυτού παιδείαν και νουθεσίαν Κυρίου και την εν τη ιερά Μονή Σταυροβουνίου μοναχικήν δοκιμήν.

Φοιτών εις την Πατριαρχικήν Σχολήν, διεκρίνετο επί επαινετή επιμελεία και χρηστοίς ήθεσι. Αποφοιτήσας αυτής, ενεδύθη το μοναχικόν σχήμα, εντασσόμενος εις το μοναστικόν Τάγμα των Σπουδαίων μοναχών, φυλάκων του Παναγίου και Ζωοδόχου Τάφου του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.

Ως μοναχός εζήλου τους τρόπους των Αγίων και Θεοφόρων Πατέρων της Εκκλησίας, ήτοι ακρίβειαν εν ταις καθ’ ημέραν κατ’ ιδίαν προσευχαίς και εν τη Εκκλησία ακολουθίαις, άκραν εγκράτειαν, νηστείαν και λιτότητα.

Κληθείς εις το αξίωμα της ιερωσύνης υπό της Μητρός των Εκκλησιών και δεχθείς αυτό, κατέδειξεν εαυτόν πιστόν οικονόμον των μυστηρίων του Χριστού εις τας ανατεθείσας αυτώ ποικίλας προσκυνηματικάς και ποιμαντικάς διακονίας, ως αυτής του ηγουμένου της ιεράς Μονής των Αγίων Αποστόλων εν Τιβεριάδι, ηγουμένου της ιεράς Μονής του Αρχαγγέλου Μιχαήλ εν Ιόππη, ηγουμένου της εν Ιεροσολύμοις ιεράς Μονής των Αρχαγγέλων, Διευθυντού του Οικοτροφείου της Πατριαρχικής Σχολής, ηγουμένου της ιεράς Μονής του αγίου Θεοδοσίου του Κοινοβιάρχου και του Προφήτου Ηλιού, Τυπικάρη εν τω μοναστηριακώ ναώ των αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, ηγουμένου της εν Ραμάλλα ιεράς Μονής Μεταμορφώσεως του Σωτήρος και εν τέλει ηγουμένου της ιεράς Μονής του Φρέατος του Ιακώβ εν Νεαπόλει τής Σαμαρείας.

Την διακονίαν ταύτην της «πηγής του Ιακώβ» (Ιω. 4, 6) «εν πνεύματι και αληθεία» (Ιω. 4, 23) επετέλει, στοιχών τη παρ’ αυτή υπό του Κυρίου ρηθείση εντολή «πνεύμα ο Θεός και τους προσκυνούντας Αυτόν εν πνεύματι και αληθεία δει προσκυνείν». (Ιω. 4, 24). Απειλούμενος υπό κατά καιρούς εμφανιζομένου αλλοδόξου πεφανατισμένου επισκέπτου, ίνα εγκαταλείψη το προσκύνημα, μηδόλως υπέκυπτε.

Εις το παρεκκλήσιον του Φρέατος ευρισκόμενος και την ειθισμένην αυτώ εσπερινήν ακολουθίαν επιτελών, το εσπέρας της 16ης/29ης Νοεμβρίου του σωτηρίου έτους 1979, εδέχθη ύπουλον και βιαίαν επίθεσιν, φθόνω του μισοκάλου δαίμονος, υπό του απειλούντος αυτόν ανοσίου ανδρός, όστις δια πελέκεως ήνοιξε βαθείαν σχισμήν εις το μέτωπον αυτού, απέκοψεν αυτώ τους δακτύλους της δεξιάς χειρός, δραπετεύων δε εξεσφενδόνισε χειροβομβίδα και απετελείωσεν αυτόν.

Τα θραύσματα της χειροβομβίδος άφησαν ξύσματα και αι σταγόνες του αίματος αυτού άφησαν τα ίχνη και τα στίγματα αυτών ορατά άχρι της σήμερον επί των τοίχων του παρεκκλησίου του Φρέατος εις μνημόσυνον αιώνιον του μαρτυρίου αυτού, επιστέψαντος την οσιακήν ζωήν αυτού.

Ως η ζωή αυτού ούτω και ο θάνατος αυτού ήτο μία ομολογία πίστεως, ομολογία αίματος, εις τον τόπον επί του οποίου ο Κύριος εις την Σαμαρείτιδα, λέγουσαν «οίδα ότι έρχεται Μεσσίας, ο λεγόμενος Χριστός» (Ιω. 4, 25), απεκάλυψεν Εαυτόν απεριφράστως, λέγων αυτή «εγώ ειμί, ο λαλών σοι» (Ιω. 4, 26).

Δια του μαρτυρίου αυτού ούτος εγένετο συμμάρτυς Φωτεινής της Σαμαρείτιδος και των υιών και των αδελφών αυτής, διο και νοτίως του επ’ ονόματι αυτής κεντρικού ναού τούτου επαξίως αφιερώθη αυτώ παρεκκλήσιον επ ὀνόματι αυτού, εν ω και το σεπτόν αυτού λείψανον μετακομισθέν επαναπαύεται ως πηγή δυνάμεως και ιάσεων τοις εν πίστει και ευλαβεία τιμώσιν αυτό.

Εγένετο δε συμμάρτυς και του εκ της πόλεως της Νεαπόλεως καταγομένου αγίου Ιουστίνου, του φιλοσόφου και μάρτυρος, προς τιμήν του οποίου το έτερον βόρειον παρεκκλήσιον.

Τούτον μετά την μαρτυρικήν τελευτήν αυτού και δια σημείων μαρτυρηθέντα τοις ανθρώποις υπό του Θεού και εις τας συνειδήσεις πολλών εκ των τιμίων μελών τής Εκκλησίας καθιερωθέντα ήδη ως ιερομάρτυρα, συγκατατάσσομεν επισήμως σήμερον μετά συμπλήρωσιν τριακονταετίας από της ημέρας του μαρτυρίου αυτού, συνωδά τη αποφάσει της Συνεδρίας Ν΄ / 11-9-2009 της περί Ημάς Αγίας και Ιεράς Συνόδου, εις τας δέλτους του συναξαρίου αυτής, ίνα εορτάζηται ως νέος ιερομάρτυς εν τη ημέρα του μαρτυρίου αυτού, 16η/29η Νοεμβρίου εκάστου έτους, προς όφελος ψυχών και δόξαν του εν Τριάδι αγίου Θεού ημών.

Το ιερόν εκκλησιαστικόν γεγονός τούτο κοινοποιούμεν σήμερον παντί τω πληρώματι της Σιωνίτιδος Εκκλησίας και ταις κατά τόπους αδελφαίς Ορθοδόξοις Εκκλησίαις, προς εορτασμόν αιώνιον εφεξής της μνήμης του νέου ιερομάρτυρος Φιλουμένου, ου ταις πρεσβείαις εύροιμεν χάριν και έλεος, ίνα εν ενί στόματι και μια καρδία αναπέμπομεν δόξαν και αίνον τω ενδοξαζομένω εν τοις αγίοις Αυτού Τριαδικώ Θεώ ημών.

Εν τη Αγία Πόλει Ιερουσαλήμ, ‚ϐθʹ Σεπτεμβρίου ια’

ΘΕΟΦΙΛΟΣ Γ΄

Πατριάρχης Ιεροσολύμων

Ο Μητροπoλίτης Καισαρείας κ. Βασίλειος

Ο Μητροπολίτης Πτολεμαΐδος κ. Παλλάδιος

Ο Μητροπολίτης Καπιτωλιάδος κ. Ησύχιος

Ο Μητροπολίτης Ελευθερουπόλεως κ. Χριστόδουλος, Γέρων Δραγουμάνος

Ο Μητροπολίτης Φιλαδελφείας κ. Βενέδικτος

Ο Αρχιεπίσκοπος Αβήλων κ. Δωρόθεος

Ο Αρχιεπίσκοπος Θαβωρίου Μεθόδιος

Ο Αρχιμανδρίτης Κελαδίων, Γέρων Καμαράσης

Ο Αρχιμανδρίτης Ιουστίνος

Ο Αρχιμανδρίτης Θεοδώρητος

Ο Αρχιμανδρίτης Ιλαρίων

Ο Αρχιμανδρίτης Τιμόθεος

Ο Αρχιμανδρίτης Ευδόκιμος

Ο Αρχιμανδρίτης Δημήτριος, Γραμματεύς της Αγίας και Ιεράς Συνόδου

Ο Αρχιμανδρίτης Γαλακτίων

Ο Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντίνης κ. Αρίσταρχος, Γέρων Αρχιγραμματεύς

Χριστουγεννιάτικη Συναυλία με Ομιλία του Μητροπολίτη Ζακύνθου Διονυσίου, η 5η Σύναξη του β΄ κύκλου τού Κέντρου Λόγου «Αληθώς»

Το Κέντρο Λόγου Μπανάτου «ΑΛΗΘΩΣ», στο πλαίσιο των συνεχιζόμενων μορφωτικών δραστηριοτήτων του, διοργανώνει επίκαιρη εκδήλωση για την εορτή των Χριστουγέννων.

Η εορταστική Σύναξη θα πραγματοποιηθεί την προπαραμονή των Χριστουγέννων, Κυριακή, 23 Δεκεμβρίου 2012, ώρα 7 το βράδυ, στον ναό τής Παναγούλας Μπανάτου και θα περιλαμβάνει τα εξής:

Στο πρώτο μέρος, ο Σεβ. Μητροπολίτης Ζακύνθου κ. Διονυσίου Δ΄, θα αναπτύξει το πολύ ενδιαφέρον θέμα:

«Χριστούγεννα και Βία».

Στο δεύτερο μέρος, Χορωδία Ιεροψαλτών τής Ζακύνθου, την οποία θα διευθύνει ο κ. Διονύσιος Πόθος, Πρωτοψάλτης τού ιερού ναού Θείας Αναλήψεως πόλεως Ζακύνθου, θα αποδώσει ορισμένα από τα υπέροχα υμνογραφήματα του Δωδεκαημέρου.

Οι συντελεστές τού «Αληθώς» έχουν την τιμή να Σάς προσκαλέσουν  στην 5^η αυτήν εκδήλωση τού εφετινού β’  κύκλου τού Κέντρου Λόγου, ευχαριστώντας Σας εκ των προτέρων!

"ΛΟΓΟθήκη / αληθώς", 3η εκπομπή: Ο Μητροπολίτης Ζακύνθου κ. Διονύσιος, για την Συγχωρητικότητα

Η διαδικτυακή δράση τού Κέντρου Λόγου ΑΛΗΘΩΣ, υπό τον γενικό τίτλο ΛΟΓΟθήκη / αληθώς συνεχίζεται με την 3η εκπομπή και φιλοξενούμενό της πάντα τον Σεβ. Μητροπολίτη Ζακύνθου κ. Διονύσιο Δ΄. 

Στην 1η εκπομπή ο ίδιος αναφέρθηκε στον ρατσισμό και την ξενοφοβία, στην 2η εκπομπή εισήλθε στο ψαχνό του προβλήματος τού Πλουτισμού, που μάς οδήγησε στην περιρρέουσα Κρίση και σήμερα, στην 3η ιντερνετική συνάφειά μας, ασχολείται μ' ένα θέμα, που έχει να κάνει με το πώς αντιμετωπίζουμε τον διπλανό που μάς έβλαψε. Σημείο αναφοράς ο οικείος άγιος των Ζακυνθινών, ο Γέρος τού Άμμου, Διονύσιος ο θαυματουργός, με την ευκαιρία τής επικείμενης εορτής για την ιερή μνήμη του, στις 17 Δεκεμβρίου. 

Η συγχωρητικότητα αποτελεί το χαρακτηριστικό γνώρισμα τού Αγίου Πολιούχου και Προστάτη μας, δεδομένου ότι αποδέχτηκε με απαράμιλλη ποιμαντική ψυχραιμία τον ίδιο τον φονέα τού αδελφού του. Επ' αυτού κάνει γόνιμες σκέψεις ο Μητροπολίτης Ζακύνθου. Ας τον ακούσουμε, επισημαίνοντας στους φίλους τής ΛΟΓΟθήκης / αληθώς ότι η επόμενη εκπομπή, λόγω των πανηγυρικών συνάξεων για τον Άγιο Διονύσιο, θα δημοσιοποιηθεί όχι στις 16, αλλά στις 20 Δεκεμβρίου 2012.

Ο Μητροπολίτης Ζακύνθου κ. Διονύσιος στην εν Φαναρίω Πατριαρχική Λειτουργία για την Θρονική Εορτή

Βυζαντινή μεγαλοπρέπεια σήμερα στον εν Φαναρίω Πατριαρχικό Ναό τού Αγίου Γεωργίου, επί την Θρονική Εορτή τού Πατριαρχείου και την μνήμη τού Πρωτοκλήτου Αποστόλου Ανδρέου. Κατά τα ειωθότα, τελέσθηκε Πατριαρχική Λειτουργία από τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο, στην οποία φέτος, μεταξύ άλλων Αρχιερέων, έλαβε μέρος ο Σεβ. Μητροπολίτης Ζακύνθου κ. Διονύσιος Δ΄. Παρέστησαν τιμητικώς αντιπρόσωποι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. 

Σημειωτέον ότι ο Σεβ. Δωδώνης κ. Χρυσόστομος, ο οποίος εξήλθε χθες το μεσημέρι από το Γερμανικό Νοσοκομείο Ταξίμ, παρακολούθησε την Ευχαριστιακή Σύναξη από τα παραθρόνια, μαζί με τους λοιπούς Ιεράρχες είτε τού Θρόνου, είτε τούς παρεπιδημούντες για την Εορτή!

[Φωτογραφίες: Νικόλαος Μαγγίνας / Amen.gr]