Ειδήσεις από τη Μητρόπολη Σιγκαπούρης [Vlog #13 | 8.2.2018]

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης σε εκδήλωση του Συνδέσμου Μουσικοφίλων Πέραν (και άλλες ειδήσεις εκ Φαναρίου, 8.2.2018)

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ

Ἐκκλησιαστικαί εἰδήσεις

Τό ἑσπέρας τῆς Πέμπτης, 8ης Φεβρουαρίου, ἡ Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, συνοδευόμενος ὑπό τῶν μελῶν τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου, μετέβη εἰς τά Χρυσοβέργεια καί παρηκολούθησε τήν διοργανωθεῖσαν ὑπό τοῦ Συνδέσμου Μουσικοφίλων Πέραν ἐκδήλωσιν, καθ’ ἥν ὁ Μουσικολ. κ. Γεώργιος Κιοσέογλου, Ἱεροψάλτης τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Δέρκων, ὡμίλησεν ἐπί τοῦ θέματος «Σύνδεσμος Μουσικοφίλων Πέραν: 70 χρόνια θεματοφύλαξ τῆς καθ' ἡμᾶς ἱεροψαλτικῆς παραδόσεως», ἀκολούθως δέ ἡ χορῳδία τοῦ Συνδέσμου, ὑπό τήν διεύθυνσιν τοῦ Ἄρχοντος Πρωτοψάλτου τῆς Μ.τ.Χ.Ε. Μουσικολ. κ. Παναγιώτου Νεοχωρίτου, ἀπέδωσεν ἐπικαίρους ὕμνους. Τήν ἐκδήλωσιν κατέκλεισεν ὁ Παναγιώτατος, Ὅστις ἐξῇρε τήν προσφοράν τοῦ Συνδέσμου κατά τήν διαρρεύσασαν περίοδον ἀπό τῆς ἱδρύσεώς του, κατά τό 1948, ἕως καί σήμερον, ἐπῄνεσε δέ τήν δραστηριοποίησιν τοῦ Διοικητικοῦ αὐτοῦ Συμβουλίου ἐν ὄψει καί τῶν σχεδιαζομένων ἐπετειακῶν ἐκδηλώσεων ἐπί τῇ συμπληρώσει 70ετίας.

Ἐνώπιον τοῦ φιλομούσου κοινοῦ, ὡμίλησαν ἐπίσης ἐπικαίρως ὁ Πρόεδρος τοῦ Συνδέσμου Μουσικολ. κ. Γεώργιος Μπακόπουλος, Β΄ Δομέστικος τῆς Μ.τ.Χ.Ε., ἀναπτύξας τούς ὁραματισμούς καί τάς δράσεις τῆς ὑπ’ αὐτόν νέας διοικήσεως, καί, σεπτῇ προτροπῇ, ὁ Ἱερολογ. κ. Παντελεήμων Παπαδόπουλος, Ἀρχιδιάκονος τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀμερικῆς, ἀναφερθείς εἰς τάς ἐν τῷ Νέῳ Κόσμῳ ἐκκλησιαστικάς δράσεις πρός καλλιέργειαν καί διάδοσιν τῆς πατρῴας βυζαντινῆς μουσικῆς. Τήν ἐκδήλωσιν ἐτίμησε, μεταξύ ἄλλων, καί ὁ Ἐξοχ. Πρέσβυς κ. Εὐάγγελος Σέκερης, Γεν. Πρόξενος τῆς Ἑλλάδος ἐν τῇ Πόλει. 

Ἀκολούθως ὁ Παναγιώτατος, μετά τῶν Συνοδικῶν μελῶν καί λοιπῶν προσκεκλημένων, ηὐλόγησε τό ὑπό τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Γέροντος Χαλκηδόνος κ. Ἀθανασίου προσφερθέν δεῖπνον ἐν τῷ ἐν Θεραπείοις Ἑστιατορίῳ «Kıyı», ἐπί τοῖς διαγενομένοις ὀνομαστηρίοις αὐτοῦ.    

* * *

Ἡ Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, ἐδέξατο εἰς ἀκρόασιν:

     Τόν Θεοφιλ. Ἐφηφισμένον Μητροπολίτην Σικάγου κ. Ναθαναήλ, ὑποβαλόντα εὐγνώμονας εὐχαριστίας καί υἱϊκά σέβη ἐπί τῇ ἐκλογῇ αὐτοῦ εἰς τήν Ἐπαρχίαν ταύτην τοῦ Θρόνου, ὅν συνεχάρη ὁ Πατριάρχης εὐχηθείς εὐλογημένην ποιμαντορίαν. 
     Τόν Αἰδεσιμολ. Πρωτοπρεσβύτερον κ. Κωνσταντῖνον Πλουσῆν, Κληρικόν τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ρεθύμνης καί Αὐλοποτάμου, μετά τοῦ Ἱερολογ. κ. Ἀμβροσίου Σκαρβέλη, Ἀρχιδιακόνου τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ἱεραπύτνης καί Σητείας, καί τοῦ Ἐντιμ. κ. Νικολάου Μαμουλάκη, Στελέχους τῆς Ἀστικῆς Μή Κερδοσκοπικῆς Ἑταιρίας «Β.Ι.C.» Κρήτης, ἐξ Ἡρακλείου. 
     Τόν Ἐντιμ. κ. Χαράλαμπον Γκλαβάκην, Ἐπιχειρηματίαν, ἐκ Καβάλας, μετά τῶν αὐταδέλφων Ἐντιμ. κ.κ. Γεωργίου καί Πέτρου Γιαρισκάνη, Ἁγιογράφου καί Ἀστυνομικοῦ, ἀντιστοίχως, ἐκ Θεσσαλονίκης.   

Πανηγύρεως ημέρα και αυτή ή, Ψυχοσάββατο ανέτειλε πάλι

Γράφει ὁ π. ΚΩΝ. Ν. ΚΑΛΛΙΑΝΟΣ

«Τοὺς διανύσαντας τὸν τοῦ βίου δρόμον πίστει εὐσεβεῖ... ἤτοι, ... δεόμεθα ὑπὲρ μακαρίας μνήμης καὶ αἰωνίου ἀναπαύσεως τῶν ψυχῶν πάντων τῶν ἐπ᾿ ἐλπίδι ἀναστάσεως ζωῆς κεκοιμημένων Ὀρθοδόξων χριστιανῶν... πατέρων, πάππων, προπάππων... διδασκάλων, συγγενῶν...»

Οἱ λέξεις, μέσα στὸ χειμωνιάτικο ἀπόβραδο, ἀκούγονται σὰν φτερουγίσματα πουλιῶν ποὺ σπεύδουν νὰ κουρνιάσουν σὲ πυκνὲς φυλλωσιές, καθὼς σιμώνει ἡ νύχτα. Κι ὄντως, φτερουγίζουν ἀπόψε αὐτὲς οἱ ἱερὲς οἱ λέξεις, ποὺ κομίζουν στὸν Οὐρανὸ τὴν ἱκέσιο καὶ φορτωμένη κατάνυξη καὶ δέος ἱερὸ προσευχή μας. Προσευχὴ γιὰ ἐκείνη τὴν κατηγορία τῶν ἀνθρώπων μας ποὺ μετοίκησαν γιὰ πάντα... Γιατὶ ἐλάχιστοι, δυστυχῶς, μποροῦν νὰ καταλάβουν τὸ εἰδικὸ βάρος ποὺ φέρει ἡ ἡμέρα αὐτή, τοῦ Ψυχοσάββατου ἡ θεοτίμητη ἡμέρα. Τοῦ Ψυχοσάββατου, ὅπου ἔχουν τὸ δικό τους τὸ Πανηγύρι οἱ Κεκοιμημένοι. Ναί, τὸ Πανηγύρι τους, τὸ ἰδιότυπο αὐτὸ Πανηγύρι μὲ τὸν χαρμολυπικό του τὸ χαρακτήρα. Τὸ Πανηγύρι μὲ τὴ σύναξη τῶν ὅσων πιστῶν, ποὺ τὴν φωτίζει τὸ νέφος τῶν Κεκοιμημένων. Γιὰ τοὺς ὁποίους καὶ Τὸν παρακαλοῦμε: «...Υἱοὺς ἀναστάσεώς σου ποίησον, Κύριε τῆς δόξης, τοὺς προκοιμηθέντας...». Ἐπειδὴ αὐτὴν τὴν ἡμέρα πρέπει νὰ τὴ βλέπουμε ὡς προέκταση τοῦ δικοῦ μας βίου, γιατὶ κάποτε θὰ ἐπιθυμοῦμε οἱ ἐπίγονοί μας, αὐτὴν τὴν ἡμέρα νὰ δέονται μὲ τὴν Ἐκκλησία: «...Τοὺς ἀφυπνώσαντας ἐκ τῆς τοῦ βίου νυκτός, ἡμέρας υἱοὺς δεῖξον, Κύριε...».

Ὄντως, μεγάλη ἡ δωρεὰ ποὺ προσφέρει ἡ Ἐκκλησία στὸ πλήρωμά Της μὲ τὸ νὰ θεσπίσει αὐτὴν τὴν ἄχραντη Πανήγυρι πρὸς τιμὴν «πάντων τῶν ἀπ᾿ αἰῶνος κεκοιμημένων εὐσεβῶς πατέρων καὶ ἀδελφῶν...». Γιατὶ μὲ τὴν κίνησή Της αὐτὴ ἡ Ἐκκλησία προτείνει στὸν κόσμο της νὰ θυμηθεῖ αὐτὴ τὴ μέρα. Νὰ θυμηθεῖ τοὺς κεκοιμημένους, ποὺ ἀσφαλῶς περιμένουν τὶς εὐχὲς καὶ προσευχές ὅλων μας. Ἐπειδὴ ὁ κόσμος λησμονεῖ εὔκολα, ἀντίθετα μὲ τὴν Ἐκκλησία ποὺ θυμᾶται καὶ μνημονεύει. Δηλαδή, διασώζει καὶ μεταθέτει στὴν αἰωνιότητα τὰ ὀνόματα πάντων τῶν εὐσεβῶς κεκοιμημένων. Κι αὐτὸ γιατὶ ἀγαπᾶ καὶ τυλίγει σὲ νέφος στοργῆς τὰ παιδιά Της, γι᾿ αὐτὸ και προτρέπει τοὺς ζῶντες, μέσω τῶν σημαντικῶν αὐτῶν ἡμερῶν τοῦ ἱεροῦ Ψυχοσάββατου, νὰ θυμηθοῦν κι ἐκεῖνοι τοὺς δικούς τους ἀνθρώπους, νὰ τούς μνημονέψουν, νὰ προσευχηθοῦν γι᾿ αὐτούς. Καθὼς, μάλιστα, ξημερώνει ἡ Κυριακὴ τῶν Ἀπόκρεω, ὅπου ἡ Ἐκκλησία ἔχει θεσπίσει νὰ θυμόμαστε «τῆς Δευτέρας καὶ ἀδεκαστου δευτερας παρουσίας τοῦ Χριστοῦ». Βλέπεις, ἡ μιὰ ἡμέρα ἀκτινοβολεῖ τὸ νόημά της στὴν ἄλλη. Καὶ κάτι ἄλλο: δίχως ν᾿ ἀγαπᾶμε, δὲν εἶναι δυνατὸ νὰ θυμόμαστε -καὶ παράλληλα νὰ προσευχηθοῦμε- τοὺς ἀνθρώπους μας καὶ τοὺς συναθρώπους μας.

Ἀλήθεια, ἔχουμε συνειδητὰ κατανοήσει τὸ μέγα νόημα αὐτῆς τῆς ἡμέρας; Ἡμέρας προετοιμασίας μας γιὰ τὴν ἐπικείμενη ἀναχώρησή μας ἀπὸ τὸ πρόσκαιρο τοῦ παρόντος βίου μας; Ἔχουμε, μὲ λίγα λόγια, καταλάβει ὅτι «ὄναρ ἡ ζωὴ ἡμῶν ἐστί»; Ποὺ σημαίνει ὅτι «ὡς ἄνθος μαραίνεται, καὶ ὡς ὄναρ προέρχεται καὶ διαλύεται πᾶς ἄνθρωπος...». Καὶ τονίζεται, μάλιστα, μετ’ ἐμφάσεως ἡ λέξη «πᾶς», γιὰ νὰ δείξει καὶ ἀποδείξει ὅτι μπορεῖ στὸν κοινωνικό μας περιβάλλον νὰ διαφέρουμε ὁ ἕνας ἀπὸ τὸν ἄλλον, ὅμως κι αὐτὴ ἡ διάκριση προσωρινὴ εἶναι καὶ πρόσκαιρη. Τὸ πλέον βέβαιο καὶ σταθερὸ εἶναι ἡ ἐφημερία μας. Ποὺ ἔρχεται τὸ Ψυχοσάββατο νὰ μᾶς τὴν ξαναθυμίσει, χαρίζοντάς την παράλληλα ὡς διδαχὴ πολύτιμη στὸ ταξίδι μας αὐτὸ μέσα στὸν ἱερὸ χῶρο τοῦ Τριωδίου.

«Τὸ φοβερόν σου κριτήριον ἐνθυμούμενος, ὑπερένδοξε Κύριε, καὶ τὴν ἡμέραν τῆς Κρίσεως, φρίττω καὶ πτοοῦμαι, ὑπὸ τῆς συνειδήσεως τῆς ἐμῆς ἐλεγχόμενος... διό με ἐλέησον πρὸ τέλους, καὶ φεῖσαι μου, Κριτὰ δικαιότατε». Ἀμήν!

π. κ. ν. κ.

Η Τσικνοπέμπτη και το Αγιοπότηρο

Γράφει ο π. Ιάσων Κεσέν

Δεν υπάρχει καμιά γιορτή στο έτος που να μην έχει να κάνει με τη Λειτουργία, με την Κοινωνία, με το Σώμα και το Αίμα του Χριστού. Ό,τι συμβαίνει στην Παράδοσή μας, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, σχετίζεται με τη Μυσταγωγία, η οποία πριν απ' το τραπέζι που καθόμαστε να φάμε, έχει προηγηθεί. Βαφτιζόμαστε ή παντρευόμαστε και μετά πάμε και τρώμε, όλοι μαζί, γύρω από ένα τραπέζι, αφού πρώτα μες την Εκκλησία λειτουργηθήκαμε στην κοινή προσευχή και ομολογία. Αυτός, δηλαδή, που μας ενώνει, ο Χριστός, είναι Αυτός που μας χάρισε τη ζωή που δεν τελειώνει.

Στις μέρες μας βέβαια χάνεται κάπως το νόημα, μπήκε κι η διαφήμιση στη μέση: χάθηκε στ' αλήθεια ο πνευματικός μας μπούσουλας. Μεταφέρουμε τη Γιορτή στο τραπέζι κι αφήνουμε στην άκρη την πνευματική γιορτή που στο τραπέζι οδηγεί. Το τραπέζι θα τελειώσει, θα μαζέψουμε τα πιάτα και ο καθένας με μια καλή ανάμνηση θα γυρίσει στο σπίτι του. Η Θ. Λειτουργία που γίνεται πριν το τραπέζι όμως υπόσχεται ότι η χαρά δεν θα μείνει στην ανάμνηση, η χαρά μας, η λειτουργημένη, είναι αθάνατη.

Όσο κι αν μας φαίνεται περίεργο, η Τσικνοπέμπτη έχει να κάνει με τ' Αγιοπότηρο, με τη Θ. Λειτουργία, όπως και κάθε πράγμα μες την Εκκλησία. Απ' τα παλιά τα χρόνια, η σημερινή ημέρα είναι μέρα που τρώμε κρέας γιατί έπειτα αρχίζει η τυρινή βδομάδα που τρώμε μόνο γαλακτοκομικά ώστε ομαλά στη Σαρακοστή να μπούμε. Σίγουρα, πριν απ' τη σημερινή γιορτή δε συναντηθήκαμε λειτουργικά. Η σημερινή γιορτή όμως έχει αξία γι' αυτούς που ζουν λειτουργικά, που σημαίνει ότι θα αγωνιστούν τις μέρες της Σαρακοστής που έρχονται για να φτάσουν στ' Αγιοπότηρο της Κυριακής του Πάσχα.

Όταν φεύγει τ' Αγιοπότηρο κι ο στόχος ο πνευματικός, τότε οι γιορτές δεν έχουν αξία πέρα απ' την πρόσκαιρη χαρά που χαρίζουν (σημαντική αλλά πάνω απ' όλα πρόσκαιρη). Ο Θεός μάς έταξε για τη Χαρά της Βασιλείας Του. Κι η Χαρά του Χριστού ούτε στην ανάμνηση μένει, ούτε στις όμορφες εμπειρίες: για τον Χριστό δεν υπάρχει παρελθόν... υπάρχει μόνο παρόν που γεύεται το μέλλον.

[Στην ανωτέρω εικόνα: Ευχαριστιακό δείπνο από τις κατακόμβες της Ρώμης, 3ος αιώνας]

Συγχαρητήριο γράμμα του Οικουμενικού Πατριάρχου προς τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος για τα 10 χρόνια από την εκλογή του

Συγχαρητήριο γράμμα στον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερώνυμο, για την επέτειο συμπληρώσεως δέκα ετών από την εκλογή του, απέστειλε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, εκφράζοντας τις αδελφικές και εγκάρδιες ευχές του για την συνέχιση, «επί πολύν έτι χρόνον το φιλόθεον και φιλάνθρωπον εκκλησιαστικόν έργον Υμών, επ᾽ αγαθώ του πληρώματος της καθ᾿ Ελλάδα Αγιωτάτης Εκκλησίας και της Ορθοδοξίας εν γένει, αλλά και της Μητρός Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας, της πάντοτε εν αγαθώ πνεύματι και αγαπώση καρδία προσβλεπούσης προς την αδελφήν Εκκλησίαν της Ελλάδος, και επιθυμούσης την συμπόρευσιν μετ᾽ αυτής εν πάσιν, επί τω κοινώ αγαθώ».

Στην επιστολή του, με ημερομηνία 7 Φεβρουαρίου, ο Οικουμενικός Πατριάρχης, σημειώνει, μεταξύ άλλων, ότι κατά την δεκαετή διακονία του στο πηδάλιο της Εκκλησίας της Ελλάδος, ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών, επιτέλεσε «αξιάγαστον έργον, όπερ αναγνωρίζεται και τιμάται όχι μόνον εν Ελλάδι, αλλά εν τω Ορθοδόξω και τω λοιπώ χριστιανικώ κόσμω και γενικώτερον».

«Από της πρώτης στιγμής της αναρρήσεως Υμών εις τον Αρχιεπισκοπικόν Θρόνον των Αθηνών», αναφέρει, σε άλλο σημείο της επιστολής του, ο Οικουμενικός Πατριάρχης, «εξετιμήθη το φιλάνθρωπον και φιλοπρόοδον πνεύμα Υμών, η αφιέρωσις εις την πολύπλευρον διακονίαν του λαού του Θεού, καθώς και η απλότης του τόπου και του τρόπου του βίου, χαρακτηριστικόν χριστοπρεπούς ιερωσύνης, η οποία, ως ελέχθη προσφυώς, «γνωρίζεται ως θυσία και ουδέποτε ως άνεσις». Αυτό το πνεύμα εξέφραζον και αι προσπάθειαι της Υμετέρας Μακαριότητος διά την ενότητα της Ορθοδοξίας, διά την προώθησιν των θεολογικών διαλόγων, της καταλλαγής και της ειρήνης, αι εύστοχοι εισηγήσεις Υμών κατά τας Συνάξεις των Ορθοδόξων Προκαθημένων, προς αντιμετώπισιν καιρίων πανορθοδόξων και δια-χριστιανικών ζητημάτων, καθώς και η ενεργός συμμετοχή Υμών εις τας εργασίας της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδόξου Εκκλησίας».

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης επισημαίνει ιδιαιτέρως την συμβολή του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος στην προώθηση του «πολιτισμού της αλληλεγγύης» και της διακονίας των ενδεών. «Ο λόγος της Υμετέρας Μακαριότητος ήτο και παραμένει λόγος αδελφοσύνης. Ετείνατε διαρκώς ευήκοον ούς εις τα αιτήματα των «κοπιώντων και πεφορτισμένων», των θυμάτων της βίας και της αδικίας, τείνετε φιλάνθρωπον χείρα βοηθείας εις τους πρόσφυγας και τους μετανάστας. Η από κοινού συνάντησις της Υμετέρας Μακαριότητος μετά του αδελφού Προκαθημένου της Πρεσβυτέρας Ρώμης Πάπα Φραγκίσκου και ημών εν Λέσβω, κατ᾿ Απρίλιον του 2016, αποτελεί εν εισέτι ορατόν σημείον της ευαισθήτου Υμών καρδίας διά τον εμπερίστατον συνάνθρωπον. Εις το πεδίον της εμπράκτου αλληλεγγύης δοκιμάζεται σήμερον πολλαπλώς η γνησιότης της πίστεως εις τον Χριστόν, Όστις εκάλεσεν ημάς να αναδεικνυώμεθα «πλησίον» εις τους εν ανάγκαις και εν κινδύνοις. Είναι αδιανόητον, ο αγαπών τον Θεόν να αδιαφορή διά τον άνθρωπον, τον «ηγαπημένον του Θεού». Εις την παράδοσιν της Ορθοδοξίας, η διακονία του πλησίον είναι ουσιαστικόν στοιχείον και κεντρική διάστασις της ευχαριστιακής ταυτότητος της Εκκλησίας».

Ακολουθεί ολόκληρη η επιστολή του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου προς τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερώνυμο:

Μακαριώτατε Ἀρχιεπίσκοπε Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος, ἐν Χριστῷ τῷ Θεῷ λίαν ἀγαπητέ καί περιπόθητε ἀδελφέ καί συλλειτουργέ τῆς ἡμῶν Μετριότητος κύριε Ἱερώνυμε, τήν Ὑμετέραν σεβασμίαν Μακαριότητα ἀδελφικῶς ἐν Κυρίῳ κατασπαζόμενοι, ὑπερήδιστα προσαγορεύομεν.

Ἡ Ὑμετέρα Μακαριότης, κληθεῖσα ὑπό τῆς Χάριτος τοῦ Κυρίου, κατά Φεβρουάριον τοῦ ἔτους 2008, ἐπί τό πηδάλιον τῆς ἀδελφῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, συνεπλήρωσεν ἤδη δεκαετίαν ὅλην πολυκάρπου ἐκκλησιαστικῆς διακονίας καί εὐρυτέρας πολυσχιδοῦς προσφορᾶς πρός τόν αὐτόθι φιλόχριστον λαόν καί τόν ὅλον θεσμόν τῆς Ἐκκλησίας, ἐπιτελέσασα ἀξιάγαστον ἔργον, ὅπερ ἀναγνωρίζεται καί τιμᾶται ὄχι μόνον ἐν Ἑλλάδι, ἀλλά ἐν τῷ Ὀρθοδόξῳ καί τῷ λοιπῷ χριστιανικῷ κόσμῳ καί γενικώτερον.

Ἀπό τῆς πρώτης στιγμῆς τῆς ἀναρρήσεως Ὑμῶν εἰς τόν Ἀρχιεπισκοπικόν Θρόνον τῶν Ἀθηνῶν, ἐξετιμήθη τό φιλάνθρωπον καί φιλοπρόοδον πνεῦμα Ὑμῶν, ἡ ἀφιέρωσις εἰς τήν πολύπλευρον διακονίαν τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ, καθώς καί ἡ ἁπλότης τοῦ τόπου καί τοῦ τρόπου τοῦ βίου, χαρακτηριστικόν χριστοπρεποῦς ἱερωσύνης, ἡ ὁποία, ὡς ἐλέχθη προσφυῶς, «γνωρίζεται ὡς θυσία καί οὐδέποτε ὡς ἄνεσις».

Αὐτό τό πνεῦμα ἐξέφραζον καί αἱ προσπάθειαι τῆς Ὑμετέρας Μακαριότητος διά τήν ἑνότητα τῆς Ὀρθοδοξίας, διά τήν προώθησιν τῶν θεολογικῶν διαλόγων, τῆς καταλλαγῆς καί τῆς εἰρήνης, αἱ εὔστοχοι εἰσηγήσεις Ὑμῶν κατά τάς Συνάξεις τῶν Ὀρθοδόξων Προκαθημένων, πρός ἀντιμετώπισιν καιρίων πανορθοδόξων καί διαχριστιανικῶν ζητημάτων, καθώς καί ἡ ἐνεργός συμμετοχή Ὑμῶν εἰς τάς ἐργασίας τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας.

Ἀξιομνημόνευτος καί ἐξόχως ἐπαινετέα εἶναι ἡ συμβολή Ὑμῶν εἰς τήν προώθησιν τοῦ «πολιτισμοῦ τῆς ἀλληλεγγύης» καί τῆς διακονίας τῶν ἐνδεῶν. Ὁ λόγος τῆς Ὑμετέρας Μακαριότητος ἦτο καί παραμένει λόγος ἀδελφοσύνης. Ἐτείνατε διαρκῶς εὐήκοον οὖς εἰς τά αἰτήματα τῶν «κοπιώντων καί πεφορτισμένων», τῶν θυμάτων τῆς βίας καί τῆς ἀδικίας, τείνετε φιλάνθρωπον χεῖρα βοηθείας εἰς τούς πρόσφυγας καί τούς μετανάστας. Ἡ ἀπό κοινοῦ συνάντησις τῆς Ὑμετέρας Μακαριότητος μετά τοῦ ἀδελφοῦ Προκαθημένου τῆς Πρεσβυτέρας Ρώμης Πάπα Φραγκίσκου καί ἡμῶν ἐν Λέσβῳ, κατ᾿ Ἀπρίλιον τοῦ 2016, ἀποτελεῖ ἕν εἰσέτι ὁρατόν σημεῖον τῆς εὐαισθήτου Ὑμῶν καρδίας διά τόν ἐμπερίστατον συνάνθρωπον. 

Εἰς τό πεδίον τῆς ἐμπράκτου ἀλληλεγγύης δοκιμάζεται σήμερον πολλαπλῶς ἡ γνησιότης τῆς πίστεως εἰς τόν Χριστόν, Ὅστις ἐκάλεσεν ἡμᾶς νά ἀναδεικνυώμεθα «πλησίον» εἰς τούς ἐν ἀνάγκαις καί ἐν κινδύνοις. Εἶναι ἀδιανόητον, ὁ ἀγαπῶν τόν Θεόν νά ἀδιαφορῇ διά τόν ἄνθρωπον, τόν «ἠγαπημένον τοῦ Θεοῦ». Εἰς τήν παράδοσιν τῆς Ὀρθοδοξίας, ἡ διακονία τοῦ πλησίον εἶναι οὐσιαστικόν στοιχεῖον καί κεντρική διάστασις τῆς εὐχαριστιακῆς ταυτότητος τῆς Ἐκκλησίας.

Ηὐλογήθημεν ὑπό τοῦ μεγαλοδώρου Θεοῦ, τιμιώτατε ἐν Χριστῷ ἀδελφέ, νά εἴμεθα κληρονόμοι ζωτικῶν ἀληθειῶν. Φυλάσσομεν τήν εὐλογημένην αὐτήν παρακαταθήκην, τήν ὁποίαν συγκροτοῦν οἱ Ἅγιοι καί οἱ Μάρτυρες τῆς πίστεως, ἡ λειτουργική ζωή τῆς Ἐκκλησίας, οἱ ναοί καί τά ἱερά προσκυνήματά μας, ὁ ἀσκητισμός καί ὁ μοναχισμός, τό θαῦμα τῆς θεολογίας, ἡ σταυροαναστάσιμος βιοτή τῶν πιστῶν, ὁ ἄσβεστος πόθος τῆς αἰωνιότητος. Ἡ πιστότης εἰς αὐτήν τήν παράδοσιν ἀληθείας καί ἐνθέου ἐλευθερίας δέν καθιστᾷ τήν Ἐκκλησίαν ἐσωστρεφῆ, ἀκοσμικήν καί ἀδιάφορον διά τάς περιπετείας τοῦ ἀνθρώπου. Τό δέ ἐνδιαφέρον διά τήν ἱστορίαν καί ἡ ἐκκλησιαστική μαρτυρία ἔναντι τῶν προκλήσεων τῶν καιρῶν δέν ὁδηγεῖ εἰς ἐκκοσμίκευσιν τῆς Ἐκκλησίας. Εἰς τό σημεῖον αὐτό, Μακαριώτατε, ἔχομεν κοινούς προβληματισμούς καί κοινάς εὐαισθησίας.

Ἐπί πᾶσι τούτοις, ἀδελφικῶς καί ὁλοκαρδίως συγχαίροντες τῇ Ὑμετέρᾳ προσφιλεστάτῃ ἡμῖν Μακαριότητι, εὐχόμεθα ὅπως ὁ Κύριος χαρίζηται Αὐτῇ ἀκλόνητον ὑγιείαν καί μακροημέρευσιν, ὥστε νά συνεχίσητε ἐπί πολύν ἔτι χρόνον τό φιλόθεον καί φιλάνθρωπον ἐκκλησιαστικόν ἔργον Ὑμῶν, ἐπ᾽ ἀγαθῷ τοῦ πληρώματος τῆς καθ᾿ Ἑλλάδα Ἁγιωτάτης Ἐκκλησίας καί τῆς Ὀρθοδοξίας ἐν γένει, ἀλλά καί τῆς Μητρός Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας, τῆς πάντοτε ἐν ἀγαθῷ πνεύματι καί ἀγαπώσῃ καρδίᾳ προσβλεπούσης πρός τήν ἀδελφήν Ἐκκλησίαν τῆς Ἑλλάδος, καί ἐπιθυμούσης τήν συμπόρευσιν μετ᾽ αὐτῆς ἐν πᾶσιν, ἐπί τῷ κοινῷ ἀγαθῷ.

Περιπτυσσόμενοι καί αὖθις ἀδελφικῷ ἐν Κυρίῳ φιλήματι ἀπό τοῦ Ἱεροῦ τῆς Ὀρθοδοξίας Κέντρου τήν Ὑμετέραν Ἀγάπην, γηθοσύνως δέ συνεορτάζοντες μετ᾽ Αὐτῆς καί νοερῶς μετέχοντες εἰς τήν χαρμόσυνον ταύτην ἐπέτειον, διατελοῦμεν μετά βαθείας ἀδελφικῆς ἀγάπης, ἐξαιρέτου τιμῆς καί ἐγκαρδίων συγχαρητηρίων προσρήσεων.

                             

,βιη´ Φεβρουαρίου ζ´

Τῆς Ὑμετέρας σεβασμίας Μακαριότητος ἀγαπητός ἐν Χριστῷ ἀδελφός

Άγγελμα για την εορτή του Αγίου Χαραλάμπους

Ενημερώνουμε τους Ενορίτες μας -και όχι μόνον- ότι το ερχόμενο Σάββατο 10 Φεβρουαρίου 2018, που φέτος συμπίπτει να είναι και Ψυχοσάββατο, κατά το τυπικό της Εκκλησίας μας δεν τιμάται η μνήμη του Αγίου Χαραλάμπους, αλλά μεταφέρεται μια ημέρα νωρίτερα, πλην των ναών των τιμωμένων επ' ονόματι του Αγίου Ιερομάρτυρος. 

Ο Σεβ. Μητροπολίτης Ζακύνθου κ. Διονύσιος Δ΄ όμως, για να μην υπάρξει λειτουργική ακαταστασία και μπέρδεμα μεταξύ του χριστεπωνύμου πληρώματος σε εκείνους που θα εορτάσουν το Σάββατο και άλλους την Παρασκευή, όρισε -κατ' άκραν οικονομίαν- να τιμηθεί ο Άγιος Χαράλαμπος κατά την συνήθη ημέρα της μνήμης του, δίχως καμία αλλαγή. "Το μη χείρον, βέλτιστον". Άλλωστε, η μνημόνευση των ονομάτων των Κεκοιμημένων θα γίνει κανονικά το απομεσήμερο της Παρασκευής, 9ης τρέχοντος μηνός. 

Έτσι, λοιπόν, το ερχόμενο Σάββατο / Ψυχοσάββατο, 10 τρέχοντος θα τιμήσουμε σεμνοπρεπώς κι εμείς, εν Βανάτω της Ζακύνθου, τον Άγιο Χαράλαμπο, στον Ναό της Φανερωμένης μας, όπου θησαυρίζεται ωραία Εικόνα Του σε ξυλόγλυπτη Καθέδρα και απότμημα του ιερού λειψάνου Του. Κατά την Ευχαριστιακή Σύναξη, στην οποία, πλην του οικείου Εφημερίου, θα συμμετάσχουν και άλλοι Ιερείς, θα γίνει Αρτοκλασία και σχετική Ομιλία από τον εκπαιδευτικό κ. Σταμάτιο Ζούλα, Μάστερ Θεολογίας.

Όσοι πιστοί, ευπρόσδεκτοι!

Άγγελμα για το Ψυχοπαράσκευο στο Μπανάτο (9.2.2018, 4.30 μ.μ.)

Ενημερώνουμε από αυτή τη θέση τους Ενορίτες του Μπανάτου, οι οποίοι ενδιαφέρονται να μνημονεύσουν τους Κεκοιμημένους τους ενόψει του Ψυχοσαββάτου, ότι έχουν την δυνατότητα αύριο, Παρασκευή των Ψυχών, 9 Φεβρουαρίου 2018, στις 4.30 το απόγευμα ακριβώς, στον Ναό της Παναγούλας και μόνον. 

Επισημαίνουμε δύο τινά: α) Η σχετική σύναξη για τις Ψυχές δεν θα γίνει καθόλου στον Ναό της Φανερωμένης, όπως παλαιότερα, αλλά όλοι θα συγκεντρωθούμε τον Ναό της Παναγούλας και β) επειδή η όλη Ακολουθία είναι μικρή, οι ενδιαφερόμενοι πρέπει να βρίσκονται στην Παναγούλα μας πριν από τις 4.30 μ.μ., ώστε να προφθάσουν! 

Το Μικρό και το Μέγα Μήνυμα του Εψηφισμένου Μητροπολίτου Σικάγου Ναθαναήλ [φωτογραφίες + video]

Ο χθες εκλεγείς νέος Μητροπολίτης Σικάγου Ναθαναήλ Συμεωνίδης, σήμερα (8.2.2018), λίγο πριν το μεσημέρι έδωσε το Μικρό και το Μέγα Μήνυμα της εκλογής του, τόσον ενώπιον του Οικουμε νικού πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου Α΄, όσο και στον Πατριαρχικό Ναό αντίστοιχα, κατά τα ειωθότα. Παρών ήταν, όντας και Συνοδικός, ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής κ. Δημήτριος.

ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΣΧΕΤΙΚΟ ΦΩΤΟΛΕΥΚΩΜΑ ΚΑΙ ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ ΑΠΟ ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ

Ενώπιον του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου και των μελών της Αγίας και Ιεράς Συνόδου προσκλήθηκε σήμερα το μεσημέρι, 8 Φεβρουαρίου, ο εψηφισμένος Μητροπολίτης Σικάγου Ναθαναήλ ώστε να αποδεχθεί την εκλογή του με το μικρό Μήνυμα.

Στην προσφώνησή του προς τον εψηφισμένο Μητροπολίτη Σικάγου, ο Οικουμενικός Πατριάρχης εξέφρασε την ευαρέσκειά της Μητρός Εκκλησίας για την πιστότητα και την αφοσίωση με τις οποίες διακονεί τον Οικουμενικό Θρόνο.

«Χαράς ευαγγέλια η επαξία προαγωγή σου εις αρχιερέα της Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας διά της ομοφώνου και ολοθύμου ψήφου των σεβασμίων μελών της περί ημάς Αγίας και Ιεράς Συνόδου, μετά την συμπερίληψίν σου εις το κανονικόν τριπρόσωπον υπό της Ιεράς Επαρχιακής Συνόδου της Αρχιεπισκοπής Αμερικής. Όθεν, να είσαι πάντοτε ευγνώμων και εις τους εκεί και εις τους ενταύθα Ιερωτάτους αδελφούς Ιεράρχας, μάλιστα δε εις την Μητέρα Εκκλησίαν, εις την οποίαν άπαντες έχομεν την αναφοράν μας· και είναι τούτο ύψιστον δι᾿ ημάς προνόμιον», είπε ο Οικουμενικός Πατριάρχης απευθυνόμενος στον εψηφισμένο Μητροπολίτη Σικάγου και συνέχισε λέγοντας: «Συ, αγαπητέ Ναθαναήλ, υπήρξες πάντοτε πιστός και αφοσιωμένος εις τούτο το κλεινόν και ιερόν μας Κέντρον. Και ημπορεί τότε ο Απόστολός σου να αμφέβαλεν εάν «εκ Ναζαρέτ, δύναταί τι αγαθόν είναι», συ όμως ο ομώνυμός του γνωρίζεις καλώς και αναγνωρίζεις και ομολογείς ότι εκ της ενταύθα Ναζαρέτ, εκ Φαναρίου, όχι τι απλώς αλλά τινά και πολλά και πλείστα αγαθά εκπορεύονται, και τούτου πείραν έχει και η εν ή διακονείς Αρχιεπισκοπή Αμερικής, η οσονούπω συμπληρούσα εκατονταετίαν από της ιδρύσεως αυτής. Και επειδή είσαι πιστός και αφοσιωμένος εις το Οικουμενικόν μας Πατριαρχείον, τούτο σε ετίμησε και σε ανύψωσεν εις ποιμενάρχην μιάς σφριγηλής Μητροπόλεώς του υπό την σκέπην της μεγάλης Αρχιεπισκοπής Αμερικής, και σήμερον περιχαρείς αναφωνούμεν και ημείς: ίδε αληθώς Ελληνοαμερικανός, εν ώ δόλος ουκ έστι. Μείνε, λοιπόν, άδολος, σεμνός, μετριόφρων, φίλεργος - σε αναμένει, άλλωστε, πολλή εργασία εις το γεώργιον της επαρχίας σου. Σε αναμένουν και προβλήματα και δυσκολίαι. Αλλ᾿ ο Κύριος του αμπελώνος θα σε συμπαρίσταται και συ θα του λέγεις με πίστιν και δέος: “ραββί, συ ει ο υιός του Θεού, συ ει ο βασιλεύς του Ισραήλ”, όπως τότε ο Ναθαναήλ εις την Γαλιλαίαν.

Είσαι νέος, αλλά και ώριμος. Δι᾿ αυτό, μηδείς σου της νεότητος καταφρονείτω. Έχεις και λιπαράν μόρφωσιν και τούτο θα σε καθιστά ικανόν να δίδης λόγον παντί τω αιτούντι περί της εν ημίν ελπίδος και να προβάλης τους θησαυρούς της Ορθοδοξίας εις ένα πολυπολιτισμικόν περιβάλλον, ως αυτό της Αμερικής. Ειργάσθης παρά τω στοργικώ Γέροντί σου αδελφώ αγίω Αμερικής εις τον τομέα των διορθοδόξων, διαχριστιανικών και διαθρησκειακών σχέσεων, τομέα, εις τον οποίον, ως γνωστόν, η Μήτηρ Εκκλησία αποδίδει ιδιαιτέραν σημασίαν, διότι αι σχέσεις αύται αι αγαθαί και αδελφικαί αποτελούν το θέλημα του Κυρίου και το επίταγμα των καιρών. Κατά ταύτα, έχεις όλας τας προϋποθέσεις να επιτύχης. Τούτό σοι ευχόμεθα όλοι εξ όλης ψυχής και καρδίας, έχομεν χρηστάς διά σε ελπίδας και αναφωνούμεν “Άξιος!”».

Στην αντιφώνησή του ο εψηφισμένος Μητροπολίτης Σικάγου Ναθαναήλ εξέφρασε προς τον Οικουμενικό Πατριάρχη την εγκάρδια ευγνωμοσύνη του για την πρόκριση αλλά και προς τους Συνοδικούς Αρχιερείς για τη θετική ανταπόκριση στην ευμενή εισήγηση του Προέδρου τους.

Στη συνέχεια, στον Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου παρουσία των Συνοδικών Αρχιερέων, της Πατριαρχικής Αυλής αλλά και άλλων κληρικών και λαϊκών προσκυνητών, ο εψηφισμένος Μητροπολίτης Σικάγου τέλεσε την Ακολουθία του Μεγάλου Μηνύματος, κατά την οποία του ανακοινώθηκε εν εκκλησία η εκλογή του, στην οποία και απάντησε με το κείμενο της Ευχαριστίας για την γενομένη πρόκριση της Εκκλησίας προς το πρόσωπό του, αποδεχόμενος το γεγονός με συγκίνηση και ευγνωμοσύνη.

Μετά το πέρας του Μεγάλου Μηνύματος ο εψηφισμένος Μητροπολίτης Σικάγου δέχθηκε τα συγχαρητήρια και τις ευχές όλων των παρισταμένων.

Φωτογραφίες: Νίκος Μαγγίνας | Οικουμενικό Πατριαρχείο

Ο Χριστός, η Εκκλησία του και η Αλήθεια

Άρθρο του Καθηγητή ΚΩΣΤΑ ΑΓΟΡΑ

Παρουσίαση λευκώματος για τους Φαναριώτες στη Βλαχία και Μολδαβία παρουσία του Οικουμενικού Πατριάρχου

Τό ἑσπέρας τῆς Τετάρτης, 7ης Φεβρουαρίου 2018, ἡ Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, συνοδευόμενος ὑπό τῶν μελῶν τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου, μετέβη εἰς τό Σισμανόγλειον Μέγαρον καί παρηκολούθησε τήν διοργανωθεῖσαν ὑπό τοῦ ἐνταῦθα Γεν. Προξενείου τῆς Ἑλλάδος, ἐν συνεργασίᾳ μετά τοῦ ἐν Ἀθήναις Ἐκδοτικοῦ Οἴκου «Πορφύρα», ἐκδήλωσιν, καθ’ ἥν ἐπαρουσιάσθη τό εἰκονογραφημένον λεύκωμα τοῦ ἑλληνιστοῦ Ἐλλογ. κ. Tudor Dinu, Καθηγητοῦ ἐν τῷ Πανεπιστημίῳ τοῦ Βουκουρεστίου, ὑπό τόν τίτλον «Οἱ Φαναριώτες στή Βλαχία καί τή Μολδαβία. Μία ἱστορία μέσῳ τῶν ἐκκλησιαστικῶν προσωπογραφιῶν».

Τήν ἐκδήλωσιν κατέκλεισεν ὁ Παναγιώτατος, Ὅστις ἐξῇρε τήν πολύπλευρον προσφοράν τῶν Φαναριωτῶν εἰς τήν ἱστορίαν τῶν παραδουναβείων χωρῶν, τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου καί, γενικώτερον, τοῦ Γένους τῶν Ὀρθοδόξων καί ἐχαιρέτησε πᾶσαν ἐπιστημονικήν προσπάθειαν διά τήν ἔρευναν τῆς ἱστορίας τοῦ Γένους τῶν Ὀρθοδόξων, τήν προβολήν τοῦ ἡμετέρου πολιτισμοῦ καί τῆς ἀρρήκτου συνδέσεως τῆς ταυτότητος ἡμῶν μέ τήν ὀρθόδοξον πίστιν καί τήν ἐκκλησιαστικήν ζωήν.

Ὁ Πατριάρχης, μάλιστα, ὑπέμνησε τά διαλαμβανόμενα σχετικῶς εἰς τήν Ἐγκύκλιον τῆς ἐν Κρήτῃ συνελθούσης κατά Ἰούνιον 2016 Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ὅτι «ἡ συνείδησις τῆς ταυτότητος τῶν χριστιανικῶν λαῶν φέρει ἀνεξίτηλον τήν σφραγῖδα τῆς διαχρονικῆς συμβολῆς τῆς Ἐκκλησίας ὄχι μόνον εἰς τήν πολιτιστικήν κληρονομίαν αὐτῶν, ἀλλά καί εἰς τήν ὑγιᾶ ἀνάπτυξιν τοῦ θύραθεν πολιτισμοῦ γενικώτερον» (§ 10), συγχαρείς ὅλως ἰδιαιτέρως τόν συγγραφέα, τούς ἐκδότας καί τούς χορηγούς τῆς πολυτελοῦς ἐκδόσεως, δι’ ἧς ἡ γνῶσις τῆς ἱστορικῆς ἡμῶν πορείας καθίσταται οὐσιαστικωτέρα διά τήν κατανόησιν τῆς ὀρθοδόξου ἰδιοπροσωπίας, διά τήν ὀργάνωσιν τοῦ παρόντος καί διά τήν μελλοντικήν προοπτικήν αὐτῆς εἰς τήν Βαλκανικήν, κυρίως, χερσόνησον.

Ἐνώπιον τοῦ πολυπληθοῦς φιλομούσου κοινοῦ, ἐμπεριστατωμένας ὁμιλίας ἐξεφώνησαν ὁ Ἐντιμολ. Ἄρχων Προστάτης τῶν Γραμμάτων Δρ. Ἐμμανουήλ Βαρβούνης, Καθηγητής Λαογραφίας τοῦ Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θρᾴκης, καί ὁ Ἐλλογ. Δρ. Γεώργιος Πάλλης, Ἐπ. Καθηγητής Βυζαντινῆς καί Μεταβυζαντικῆς Ἀρχαιολογίας καί Τέχνης τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν. Ὡμίλησεν ἐπίσης ἐπικαίρως καί ὁ οἰκοδεσπότης Ἐξοχ. Πρέσβυς κ. Εὐάγγελος Σέκερης, Γεν. Πρόξενος τῆς Ἑλλάδος ἐν τῇ Πόλει. 

Ἀκολούθως ὁ Παναγιώτατος, μετά τῶν Συνοδικῶν μελῶν καί λοιπῶν προσκεκλημένων, ηὐλόγησε τό ὑπό τῆς Εὐγεν. κ. Αἰκατερίνης Μπελεφάντη Σοφιανοῦ, Ἐπιχειρηματίου καί χορηγοῦ τῆς ἐκδόσεως, προσφερθέν ἐπίσημον δεῖπνον.

Τιμή για τα 10 χρόνια Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου | Εκλογές Μητροπολίτου Μάνης - Επισκόπων Θεσπιών και Ανδρούσης

Συνήλθε σήμερα Τετάρτη, 7 Φεβρουαρίου 2018, στην πρώτη Συνεδρία της εκτάκτου Συγκλήσεώς της, η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, υπό την Προεδρία του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου, στην Αίθουσα Συνεδριών της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας.

Προ της Συνεδρίας ετελέσθη Αρχιερατική Θεία Λειτουργία στο Καθολικό της Ιεράς Μονής Ασωμάτων Πετράκη, ιερουργήσαντος του Σεβ. Μητροπολίτου Φιλίππων, Νεαπόλεως και Θάσου κ. Στεφάνου.

Περί την 9η πρωινή, στη μεγάλη Αίθουσα των Συνεδριών της Ιεράς Συνόδου, ετελέσθη η Ακολουθία για την έναρξη των εργασιών της Ι. Συνόδου. Αναγνωσθέντος του Καταλόγου των συμμετεχόντων Ιεραρχών, διεπιστώθη απαρτία.

Ακολούθως υλοποιήθηκε η από 9.1.2018 Συνοδική Απόφαση περί Απονομής Τιμητικής Διακρίσεως στον Πρόεδρο της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, Μακ. Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμο επί τη συμπληρώσει δεκαετίας από της εκλογής Αυτού στον Αρχιεπισκοπικό Θρόνο των Αθηνών, σύμφωνα με το προβλεπόμενο τυπικό.

Στην προσφώνησή του προς τον Μακαριώτατο, ο Σεβ. Αντιπρόεδρος της Ιεράς Συνόδου, Μητροπολίτης Καρυστίας και Σκύρου κ. Σεραφείμ, χαρακτήρισε την Απόφαση της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου περί της απονομής των Διασήμων της Τιμητικής Διακρίσεως, ως πράξη απόλυτα επαινετή και άξια πάσης αποδοχής.

Κατόπιν, αφού αναφέρθηκε εκτενώς στη μέχρι τούδε πορεία του Μακαριωτάτου, στη βιοτή, τις σπουδές, την ιερατική, Αρχιερατική και Αρχιεπισκοπική του διακονία, έκλεισε την προσφώνησή του επαναλαμβάνοντας τον επίλογο του Ενθρονιστηρίου Λόγου του Μακαριωτάτου: «Τέκνα και αδελφοί μου, προσεύχομαι και παρακαλώ τον Θεό, όταν περάσει ο καιρός και πλησιάζω στο τέλος του κύκλου της επιγείου διακονίας μου, να είμαι έτοιμος να απολογηθώ με παρρησία ενώπιον Θεού και ανθρώπων γι’ αυτόν τον θρόνο που μου εμπιστεύθηκε ο Κύριος. Θα ήθελα μέχρι τότε να έχω κατακτήσει το δικαίωμα να μιλήσω γι’ αυτόν τον Θρόνο κοιτώντας σας στα μάτια και εκφραζόμενος με τον ίδιο τρόπο που μιλούσε ο άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, λέγοντας ότι αυτός ο θρόνος είναι ο τάφος μου και εγώ μέσα ο νεκρός, όμως ο τάφος έχει την εξουσία να διδάσκει».

Μετά την απονομή της τιμητικής διακρίσεως από τον Σεβ. Αντιπρόεδρο της Ιεράς Συνόδου, ο Μακ. Αρχιεπίσκοπος στην ομιλία του επί τη Δεκαετή Επετείω από της αναρρήσεώς του στον Αρχιεπισκοπικό Θρόνο της Εκκλησίας της Ελλάδος εξέφρασε τις ολοθερμές ευχαριστίες του προς το Σεπτό Σώμα των Αγιωτάτων Επισκόπων της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας για την ξεχωριστή και ιδιαιτέρα τιμή να του επιδοθεί το Μετάλλιο του Αποστόλου των εθνών και θεμελιωτού της Αγιωτάτης Εκκλησίας της Ελλάδος Παύλου.

Μεταξύ άλλων ο Μακ. ανέφερε, ότι η δεκαετής διακονία του αναμφίβολα συνέπεσε σε μία περίοδο κρίσιμης δοκιμασίας για την συντριπτική πλειονότητα του χριστεπώνυμου πληρώματος της χώρας μας. Κατά την περίοδο αυτή η Εκκλησία αρκετές φορές βρέθηκε για μία ακόμη φορά στο στόχαστρο της αμφισβήτησης, ακόμη και αβάσιμης κριτικής, αντιμετωπίζοντας εχθρικό κλίμα. Εκείνη όμως ουδέποτε ηττήθηκε, αλλά, παρά τις δυσχερείς συνθήκες, ποτέ δεν εγκατέλειψε το βασικό της λειτούργημα και τον πρωταρχικό της σκοπό, που δεν είναι άλλος από την σωτηρία του λαού του Θεού μέσω της ποιμαντικής μέριμνας και πνευματικής διακονίας. Γι’ αυτό και κύριος στόχος του ήταν η θωράκιση της συχνά απειλούμενης κοινωνικής συνοχής εγκύπτοντας στον τραυματισμένο πνευματικά, ψυχικά και κοινωνικά άνθρωπο και δίδοντάς του ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο.

Ακολούθως επισήμανε ιδιαίτερα ότι βασική επιδίωξή του υπήρξε η κανονική και απρόσκοπτη λειτουργία του Συνοδικού συστήματος με γνώμονα τις αρχές της συλλογικότητας, του κοινού οφέλους και του μείζονος αγαθού της πνευματικής ενότητος της Αγίας μας Εκκλησίας.

Περαίνοντας την ομιλία του, ο τιμηθείς Μακ. Αρχιεπίσκοπος ζήτησε την αγάπη και τις προσευχές των Σεβ. Ιεραρχών για τη συνέχεια του δύσκολου και κοπιαστικού έργου του, εκφράζοντας ταυτόχρονα την έντονη αγωνία του για το μέλλον της Εκκλησίας και της πατρίδας μας. «Ο τόπος μας», τόνισε, «χρειάζεται σύνεση και ενότητα, χαρακτηριστικά που καλούμαστε πρωτίστως εμείς, ως Σύνοδος της Ιεραρχίας, να προβάλουμε, δείχνοντας αλληλοσεβασμό και διάθεση αρμονικής συνεργασίας. Αυτό απαιτεί από εμάς τώρα η πατρίδα μας, αυτό απαιτούν οι παρούσες εθνικές, πολιτικές και κοινωνικές εξελίξεις».

Σύμφωνα με την Ημερησία Διάταξη ο Μακ. Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος, ως Πρόεδρος του Σώματος της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας, προσεφώνησε τα Μέλη Αυτής ευχαριστώντας αρχικά τους Σεβ. Αρχιερείς για την προσέλευσή τους στην Συνεδρίαση. Μεταξύ των άλλων ανέφερε: «Η Εκκλησία δεν περιορίζεται στην εγκοσμιότητα, που περιορίζει την ελευθερία της και απομονώνει τον σκοπό της, αλλά επεκτείνεται στην αιωνιότητα. Δεν ορθώνει λόγο, δεν διατυπώνει πρόταση, προκειμένου να ασκήσει μία ανούσια, άσκοπη ή και ανώφελη αντιπολίτευση. Σκοπός της ήταν και είναι να είναι δίπλα στον κόσμο, δίπλα στον κάθε άνθρωπο, ο οποίος αποτελεί ζώσα εικόνα του ζώντος Θεού, προσκαλώντας τον σε ενότητα, αφού όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο ι. Χρυσόστομος η Εκκλησία είναι «ενώσεως και συμφωνίας όνομα». Όσο η Εκκλησία διατηρεί την ταυτότητά της, δεν μερίζεται, ούτε μερίζει, αλλά ενοποιεί και μεταμορφώνει.

Με την χάρη και την ευλογία του Τριαδικού Θεού συμπλήρωσα δέκα έτη στην θέση ευθύνης και διακονίας του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος, του πρώτου μεταξύ ίσων στην Αυτοκέφαλη και ζωντανή Εκκλησία μας. Σας ευχαρίστησα πριν, αισθάνομαι την ανάγκη να το πράξω και τώρα, διότι είμαστε ένα σώμα και μία φωνή. 

Πράγματι, καθ’ όλη την δεκαετή αυτή και ιδιαίτερα κοπιαστική περίοδο πάσχισα να διακονήσω: τον άνθρωπο, την συνοδικότητα, τις ορθές σχέσεις Εκκλησίας-Κράτους, τις διορθόδοξες και διαχριστιανικές συγκυρίες, την παρατεινόμενη κρίση αρχών, θεσμών και αξιών, την φτώχεια, την δημιουργία κοινωνικού προσώπου της Εκκλησίας μας, τιμώντας τους προκατόχους μου, την εκκλησιαστική περιουσία, την εκκλησιαστική εκπαίδευση, προσπάθησα να δημιουργήσω πρόσθετο κύρος στην Εκκλησία με την ανάδειξη άξιων επισκόπων-ποιμένων, να προασπίσω τα δίκαια της Εκκλησίας μας, να προβάλλω την ενότητα και όχι τις αντιπαραθέσεις, να υπερβώ τις όποιες μικρότητες και διαφορές μας, γεφυρώνοντας το όποιο χάσμα των μεταξύ μας αδελφικών σχέσεων».

Σε άλλο σημείο της ομιλίας του ο Μακαριώτατος ανέφερε: «Βεβαίως, δεν σταματούμε εδώ. Η Εκκλησία δεν σταματά ποτέ να εργάζεται, να διακονεί και να υπηρετεί τον άνθρωπο. Αποτελεί πρώτιστη ανάγκη να εντατικοποιήσουμε το έργο της Εκκλησίας, να συνεχίσουμε άοκνα να αναδεικνύουμε τον κοινωνικό της χαρακτήρα και πρόσωπο, να πλησιάσουμε τον άνθρωπο που υποφέρει, πονάει, αισθάνεται ξεχασμένος η είναι απογοητευμένος, να συνεχίσουμε να προσφέρουμε την πολύτιμη βοήθειά μας και στήριξη στον ιδιαίτερα καταπονημένο λαό μας, διατηρώντας ακέραια την κοινωνική συνοχή και εφαρμόζοντας την θεϊκή εντολή της αγάπης».

Ἀκολούθως, συνεκροτήθη η Επιτροπή Τύπου από τους Σεβ. Μητροπολίτες Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Ιερόθεο, Σύρου, Τήνου, Άνδρου, Κέας και Μήλου κ. Δωρόθεο και Πατρών κ. Χρυσόστομο.

Ἐν συνεχεία, σύμφωνα με την Ημερησία Διάταξη, άρχισε η ψηφοφορία περί του τρόπου πληρώσεως της κενής Μητροπολιτικής Έδρας Μάνης. Επί συνόλου 81 ψηφισάντων, η πρόταση δι’ εκλογῆς έλαβε 72 ψήφους και η πρόταση δια καταστάσεως 8 ψήφους. Επίσης ευρέθη 1 λευκή ψήφος. Έτσι η Ιεραρχία απεφάνθη υπέρ της πληρώσεως της Ιεράς Μητροπόλεως δι’ εκλογῆς.

Ακολούθησε η διαδικασία της πληρώσεως της Ιεράς Μητροπόλεως Μάνης δι’ εκλογῆς. Για την κατάρτιση του τριπροσώπου επί συνόλου 81 ψηφισάντων έλαβαν:

1) Αρχιμανδρίτης κ. Χρυσόστομος Παπαθανασίου, ψήφους 64

2) Αρχιμανδρίτης κ. Συμεών Λαμπρινάκος, ψήφους 50

3) Αρχιμανδρίτης κ. Αλέξιος Ψωίνος, ψήφους 40

Επί της δευτέρας ψηφοφορίας και γενομένης της διαλογής των ψήφων, ανεδείχθη Μητροπολίτης Μάνης ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης κ. Χρυσόστομος Παπαθανασίου με 61 ψήφους, επί συνόλου 80 ψηφισάντων, ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης κ. Συμεών Λαμπρινάκος έλαβε 18 ψήφους και ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης κ. Αλέξιος Ψωίνος, έλαβε 1 ψήφο. Επίσης ευρέθη 1 άκυρη ψήφος.

Ακολούθησε η ψηφοφορία για την εκλογή των Βοηθών Επισκόπων της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών.

Για την πλήρωση της θέσεως Βοηθού Επισκόπου της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών, με τον τίτλο της πάλαι ποτέ διαλαμψάσης Επισκοπής Θεσπιών, σύμφωνα με τους Ιερούς Κανόνες και τις διατάξεις του άρθρου 13 του Νομου 1951/1991, εξελέγη ο Αρχιμανδρίτης κ. Συμεών Βολιώτης λαμβάνοντας ψήφους 65.

Για την πλήρωση της θέσεως Βοηθού Επισκόπου της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών, με τον τίτλο της πάλαι ποτέ διαλαμψάσης Επισκοπής Ανδρούσης, εξελέγη ο Αρχιμανδρίτης κ. Κωνστάντιος Παναγιωτακόπουλος λαμβάνοντας ψήφους 71.

Κατά την κρατούσα Εκκλησιαστική Τάξη ο εψηφισμένος Μητροπολίτης Μάνης κ. Χρυσόστομος και οι Θεοφιλέστατοι εψηφισμένοι Επίσκοποι Θεσπιών κ. Συμεών και Ανδρούσης κ. Κωνστάντιος, έδωσαν το Μέγα Μήνυμα εντός του Καθολικού της Ιεράς Μονής Ασωμάτων Πετράκη, χοροστατούντος του Μακαριωτάτου Προέδρου, Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου, επί παρουσία πολλών Ιεραρχών, Κληρικών και Λαϊκών Χριστιανών.

Οι χειροτονίες θα τελεσθούν ως εξής:

– Τό Σάββατο 10 Φεβρουαρίου ε.έ., στον Μητροπολιτικό Ναό Αθηνών, η χειροτονία του Εψηφισμένου Μητροπολίτου Μάνης κ. Χρυσοστόμου.

– Τήν Κυριακή 11 Φεβρουαρίου ε.έ., στον Μητροπολιτικό Ναό Αθηνών, η χειροτονία του Εψηφισμένου Επισκόπου Θεσπιών κ. Συμεών.

– Τήν Δευτέρα 12 Φεβρουαρίου ε.έ., στον Μητροπολιτικό Ναό Αθηνών, η χειροτονία του Εψηφισμένου Επισκόπου Ανδρούσης κ. Κωνσταντίου.

Η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας θα συνεχίσει και θα ολοκληρώσει τις εργασίες Της αύριο, Πέμπτη 8 Φεβρουαρίου ε.έ.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΕΨΗΦΙΣΜΕΝΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΜΑΝΗΣ κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ





Ο Αρχιμανδρίτης Χρυσόστομος Κ. Παπαθανασίου (κατά κόσμον Χρήστος), εγεννήθη εν Αθήναις το 1950.
 

Εφοίτησεν εις την Νομικήν και εις την Θεολογικήν Σχολήν του Πανεπιστημίου Αθηνών. Μετεξεπαιδεύθη εις τα Πανεπιστήμια των Παρισίων (Σορβόννη) και της Γενεύης.
 Τυγχάνει Διδάκτωρ του Κανονικού Δικαίου της Θεολογικής Σχολής και του Εκκλησιαστικού Δικαίου της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.



Εις τας 20-2-2000 εχειροτονήθη Διάκονος και εις τας 28-5-2000 Πρεσβύτερος υπό του αειμνήστου Αρχιεπισκόπου Αθηνών Χριστοδούλου και εχειροθετήθη Αρχιμανδρίτης.
 Υπηρέτησεν ως Ιεροκήρυξ της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών και ειδικώτερα εις τον Καθεδρικόν Ναόν των Αθηνών επί δεκαπενταετίαν.


Υπήρξε Διευθυντής του Ιδιαιτέρου Γραφείου του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου Β’ καὶ παραλλήλως διετέλεσε ιερεύς εις τα Αρσάκεια Σχολεία (Π. Ψυχικού). Συνέγραψε βιβλία και μελέτας και έλαβε μέρος εις πλείστα συνέδρια εις την Ελλάδα και εις το εξωτερικόν.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΕΨΗΦΙΣΜΕΝΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΘΕΣΠΙΩΝ κ. ΣΥΜΕΩΝ, ΠΡΩΤΟΣΥΓΚΕΛΛΟΥ ΙΕΡΑΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΗΣ ΑΘΗΝΩΝ

Ο Εψηφισμένος Επίσκοπος Θεσπιών κ. Συμεών (κατά κόσμο Ιωάννης Βολιώτης) γεννήθηκε στην Κοζάνη στις 9 Μαϊου 1977. Κατάγεται εκ πατρός από τα Ασπρόγεια Ν. Φλώρινας, απόγονος αγωνιστών του ένδοξου Μακεδονικού Αγώνα, και εκ μητρός από την Καστοριά, όπου και περάτωσε τις βασικές σπουδές πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.

Το 1995 εισήχθη με πανελλήνιες εξετάσεις στο Τμήμα Νομικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης από το οποίο έλαβε το πτυχίο το 1999 με γενικό βαθμό «λίαν καλώς».

Κατόπιν εισήχθη με κατατακτήριες εξετάσεις στο Τμήμα Θεολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης από το οποίο έλαβε το πτυχίο το 2002 με γενικό βαθμό «άριστα».

Επίσης, επί διετία φοίτησε επιτυχώς στο Τμήμα Μεταπτυχιακών Σπουδών της Νομικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης στον Τομέα Ιστορίας, Φιλοσοφίας και Κοινωνιολογίας του Δικαίου. 

Το 2002 υποστήριξε επιτυχώς την διπλωματική του εργασία στο εκκλησιαστικό δίκαιο στην Νομική Σχολή Θεσσαλονίκης και έλαβε μεταπτυχιακό δίπλωμα ειδίκευσης με γενικό βαθμό «άριστα». Υπήρξε μαθητής του μακαριστού Καθηγητού του Εκκλησιαστικού Δικαίου Χαράλαμπου Παπαστάθη.

Το 2002 έγινε δεκτός από τη Γενική Συνέλευση του Τμήματος Θεολογίας ως υποψήφιος Διδάκτωρ στο Τομέα Δογματικής Θεολογίας στο γνωστικό αντικείμενο Ιστορία της Φιλοσοφίας.

Κατέχει πτυχία γλωσσομάθειας για την αγγλική και για την γερμανική γλώσσα.

Επίσης, κατέχει πτυχίο Βυζαντινής Εκκλησιαστικής Μουσικής και τιμητικό δίπλωμα Μουσικοδιδασκάλου Βυζαντινής Μουσικής από το «Αριάνειον Ωδείον» και τιμητικό δίπλωμα Βυζαντινής Εκκλησιαστικής Μουσικής από το Εκκλησιαστικό Ίδρυμα Βυζαντινής και Παραδοσιακής Μουσικής της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών.

Κατέχει τέλος Ευρωπαϊκό Δίπλωμα Κατάρτισης στους Υπολογιστές - ECDL.

Υπηρέτησε πλήρη στρατιωτική θητεία ως έφεδρος υπαξιωματικός στο Σώμα Υλικού Πολέμου.

Ανετράφη πνευματικά υπό του μακαριστού Μητροπολίτου Καστορίας κυρού Γρηγορίου του Γ΄. Το 2001 χειροθετήθηκε Αναγνώστης και τον Αύγουστο του 2002 εκάρη Μοναχός από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Καστορίας κ. Σεραφείμ. Κατά την μοναχική του κουρά έλαβε το όνομα Συμεών εις τιμήν και μνήμην του Οσίου Συμεών του Νέου Θεολόγου (εορτή: 12 Οκτωβρίου).

Μέχρι το 2011 εγκαταβίωσε ως μοναχός στην Ιερά Μονή Αγίων Αναργύρων Μελισσοτόπου της Ι.Μ. Καστορίας.

Το 2011 εντάχθηκε στον Ιερό Κλήρο της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών. Χειροτονήθηκε Διάκονος στο Καθολικό της Ιεράς Μονής Ασωμάτων Πετράκη από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Καστορίας κ. Σεραφείμ και Πρεσβύτερος στο Καθολικό της Ιεράς Μονής Αγίου Ιωάννου Θεολόγου Μαζαράκι Βαγίων Βοιωτίας από τον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμο.

Το 2012 έλαβε το οφφίκιο του Αρχιμανδρίτη και χειροθετήθηκε Πνευματικός με εντολή του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Καστορίας κ. Σεραφείμ.

Μετά την ένταξή του στον Ιερό Κλήρο της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών είναι αδελφός της Ιεράς Μονής Ασωμάτων Πετράκη.

Το 2011 διορίζεται από τον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμο στην Α΄ Γενική Διεύθυνση Διοικητικής Μερίμνης της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών και υπηρετεί ως Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος και Υπεύθυνος του Ιδιαιτέρου Γραφείου της Ιεράς Πρωτοσυγκελλίας.

Επίσης, διορίζεται ως εφημέριος και Πρόεδρος της Διαχειριστικής Επιτροπής του Ιερού Παρεκκλησίου του Αγίου Φανουρίου Ιλίου του Εκκλησιαστικού Ορφανοτροφείου Βουλιαγμένης.

Στις 25 Ιουνίου του 2014, μετά την εκλογή του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ιωαννίνων κ. Μαξίμου, διορίσθηκε από τον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμο και την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος Πρωτοσύγκελλος και Γενικός Διευθυντής των Διοικητικών Υπηρεσιών της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών.

Ως νόμιμος αναπληρωτής του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου προεδρεύει σε πλήθος εκκλησιαστικών Νομικών Προσώπων με σημαντικότερο το Μητροπολιτικό Συμβούλιο της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών, ενώ τυγχάνει Αντιπρόεδρος του Γενικού Φιλοπτώχου Ταμείου, του Ιδρύματος Νεότητος, του Ιδρύματος «ΚΟΚΚΟΡΗ», του νεοσύστατου Κέντρου Παιδείας, Πολιτισμού και Εθελοντισμού της Ι. Αρχιεπισκοπής και άλλων Ιδρυμάτων. Επίσης, αναπληρώνει τον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο και προεδρεύει και σε άλλα κοινωφελή Ιδρύματα όπως το Φιλανθρωπικό Ίδρυμα «Προστασία Μητρικών Έργων Σταμάτη και Ελένης Βαφειαδάκη». Επίσης, διετέλεσε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Φιλανθρωπικού Οργανισμού «ΑΠΟΣΤΟΛΗ», ενώ είναι μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματος Ποιμαντικής Επιμόρφωσης της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών.

Παράλληλα με το Ιερό Παρεκκλήσιο του Αγίου Φανουρίου Ιλίου διορίσθηκε και Πρόεδρος του Ιερού Αρχιεπισκοπικού Παρεκκλησίου της Αγίας Τριάδος οδού Φιλελλήνων.

Με άδεια και ευλογία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Θηβών και Λεβαδείας κ. Γεωργίου υπηρετεί από το 2011 και ως πνευματικός υπεύθυνος στο Κέντρο Εκκλησιαστικής Διακονίας Οινοφύτων, όπου ασχολείται εκεί ιδιαιτέρως με το έργο της κατηχήσεως παιδιών και εφήβων.

Επίσης, με αποφάσεις του Μακαριωτάτου έχει ορισθεί υπεύθυνος και επόπτης των Ιερών Μονών και των Ησυχαστηρίων της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών, καθώς και των Ιερών της Παρεκκλησίων. Από το 2011 έχει θέσει σε λειτουργία το πρόγραμμα «Μυσταγωγικοί Περίπατοι στην Βυζαντινή Αθήνα».

Συμμετέχει ως εισηγητής - ομιλητής σε εκπαιδευτικά προγράμματα του Ιδρύματος Ποιμαντικής Επιμόρφωσης με έμφαση το μυστήριο της εξομολόγησης και την προετοιμασία των υποψηφίων κληρικών.

Έχει εκφωνήσει πλήθος ομιλιών σε Ναούς της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών και άλλων Ιερών Μητροπόλεων κατόπιν προσκλήσεων των οικείων Ιεραρχών, συμμετέχει σε διάφορες επιτροπές, ενώ έχει συνοδεύσει τον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμο σε διάφορες αποστολές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Στις 29 Ιουνίου 2016 εξεφώνησε από τον Ιερό Βράχο της Ακροπόλεως, τον αρχαίο Άρειο Πάγο στην Πνύκα, ομιλία με θέμα: «Άγιος Απόστολος Παύλος: Απόστολος των εθνών και όχι των εθνικισμών».

Έχει λάβει ποικίλες τιμητικές διακρίσεις από κρατικούς, αυτοδιοικητικούς και ιδιωτικούς φορείς της κανονικής δικαιοδοσίας της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΟΥ ΕΨΗΦΙΣΜΕΝΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΝΔΡΟΥΣΗΣ κ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΟΥ

Ο εψηφισμένος Επίσκοπος Ανδρούσης Kωνστάντιoς Παναγιωτακόπουλος γεννήθηκε στις 29 Ιανουαρίου 1960 στο Αλεποχώριον Ηλείας όπου και τελείωσε τις εγκύκλιες σπουδές του. Φοίτησε στην εκκλησιαστική σχολή της Ξάνθης και στη συνέχεια ενεγράφη στη Θεολογική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης απ' όπου και αποφοίτησε το 1988. Εκπλήρωσε τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις υπηρετήσας ως υπαξιωματικός σε τεθωρακισμένη μονάδα του νομού Ξάνθης. 

Στις 31 Μαρτίου 1985 χειροτονήθηκε Διάκονος από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Αλεξανδρουπόλεως και νυν Θεσσαλονίκης κ. Άνθιμο, αναλαμβάνοντας και καθήκοντα επιμελητού στο Σταυρίδειο Μαθητικό Οικοτροφείο αρρένων της Ιεράς Μητροπόλεως. 

Τη 15η Σεπτεμβρίου 1991 χειροτοvείται Πρεσβύτερος λαμβάνοντας και το οφίκιο του Αρχιμανδρίτου. Κατόπιν τοποθετήθηκε εφημέριος Ιεροκήρυκας του Ιερού Ναού Αγίου Νεκταρίου Αλεξανδρουπόλεως και ανέλαβε καθήκοντα Διευθυντού του Σταυριδείου Μαθητικού Οικοτροφείου. Το 1992 διορίστηκε τακτικός Ιεροκήρυκας και Πνευματικός της Ιεράς Μητροπόλεως Αλεξανδρουπόλεως. Το 2000 εξελέγη μέλος του Ηγουμενοσυμβουλίου της Ιεράς Μονής Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου Αετοχωρίου Έβρου. 

Πραγματοποίησε πλήθος ραδιοφωνικών εκπομπών σε τοπικούς περιφερειακούς σταθμούς του Έβρου, όπου αναλύθηκαν πνευματικά θέματα και προβληματισμοί των πιστών. Ακόμα συμμετείχε σε διάφορες τοπικές επιτροπές. 

Τον Απρίλιο του 1993 μετέβη στην Ιερά Μητρόπολη Κεντρώας Αφρικής, κατόπιν προσκλήσεως του Μακαριστού Μητροπολίτου Κεντρώας Αφρικής κυρoύ Τιμοθέου, όπου προσέφερε τις υπηρεσίες του στο έργο της εξωτερικής ιεραποστολής. 

Το 1997 διορίστηκε υπεύθυνος της επιτροπής-ομάδος Αντιαιρετικού αγώνα και στα πλαίσια της δράσης της διοργάνωσε αντιαιρετικές εκδηλώσεις με ομιλίες και εκδόσεις εντύπων με σχετικό περιεχόμενο τόσο στη πόλη της Αλεξανδρούπολης όσο και στα χωριά εντός των ορίων της Μητροπόλεως. 

Την 1η Μαρτίου του 2006 απεσπάσθη στην Ιερά Μητρόπολη Μαρωνείας και Kομoτηνής κατόπιν προσκλήσεως του Μητροπολίτου κυρού Δαμασκηνού και εγκρίσεως της Ιεράς Συνόδου. 

Διορίστηκε Πρωτοσύγκελλος της εν λόγω Μητροπόλεως και προϊστάμενος του Καθεδρικού Ιερού Ναού Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Κομοτηνής, όπου και κατά την επταετή υπηρεσία του στην Ιερά Μητρόπολη Μαρωνείας και Κομοτηνής ανέλαβε διευθυντής του Ραδιοφωνικού Σταθμού της Ιεράς Μητροπόλεως, πραγματοποίησε ραδιοφωνικές εκπομπές, συνέγραψε άρθρα σε τοπικές εφημερίδες και περιοδικά, διετέλεσε υπεύθυνος νεότητος, των κατηχητικών σχολείων και ανέπτυξε φιλανθρωπικό, κοινωνικό και ιεραποστολικό έργο στην περιοχή της Ροδόπης της τοπικής Ιεράς Μητροπόλεως. 

Το έτος 2014 μετετέθη εις Αθήνας διορισθείς Ιεροκήρυξ της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών και ιερατικώς προϊστάμενος του Ιερού Ναού Μεταμορφώσεως Σωτήρος Μοσχάτου.

Τον Σεπτέμβριο του 2017, κατόπιν αποφάσεως του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερωνύμου διορίστηκε Διευθυντής και Αντιπρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Εκκλησιαστικού Οικοτροφείου Βουλιαγμένης της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών.

Η Επιτροπή Τύπου της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας