Γυνὴ περιβεβλημένη τὸν ἥλιον

Σήμερα ἑορτάζουμε την μεγάλη ἑορτή τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου καί τήν πανηγυρίζουμε λαμπρῶς, συντελοῦν δὲ σὲ αὐτό καί ἡ περίοδος τοῦ Κολοκαιριοῦ καί οἱ διακοπές οἱ ὁποῖες προσφέρονται γιά σωματική ανάπαυση καί ξεκούραση ἀπό τίς πολλαπλές δραστηριότητες τοῦ χειμῶνος. Ἔτσι, ἡ ἑορτή τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, τῆς Παναγίας μας, ὅπως συνηθίζουμε νὰ τὴν ἀποκαλοῦμε, μᾶς προτρέπει νὰ δοῦμε ἀκόμη περισσότερο, ὅσο μποροῦμε μέ τίς μικρές μας δυνάμεις, την δόξα πού τήν περιβάλλει, τήν ἀξία ποὺ ἔχει στὴν Ἐκκλησία μας, άλλά καί τήν δόξα πού ἔχει στούς ούρανούς.

Έχουν γραφῆ πολλά για την Υπεραγία Θεοτόκο ἀπό τούς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, οἱ ὁποῖοι θεολογοῦν γι' αὐτήν, ἀλλά καί οἱ ἱεροί ὑμνογράφοι ἔχουν γράψει πολλούς ὕμνους τοὺς ὁποίους ψάλλουμε για το ἔνδοξο πρόσωπό της, τόσο γιά τό ἔργο πού ἐπιτέλεσε μέ τήν Γέννηση τοῦ Χριστοῦ, ὅσο καί τώρα πού βρίσκεται στούς οὐρανούς με την δόξα που τῆς ἔδωσε ὁ Χριστός, ἀλλά καί τίς πρεσβεῖες της γιά ὅλους μας. Σήμερα θὰ ἐρμηνεύσω ἕνα ὅραμα πού εἶδε ὁ Εὐαγγελιστής Ιωάννης καί τό κατέγραψε στο ἱερό βιβλίο τῆς Ἀποκαλύψεως, που δείχνει τήν ἀξία της καί τήν δόξα της.

Γράφει ὁ Εὐαγγελιστής Ιωάννης ὅτι εἶδε στὸν οὐρανό ἕνα θαυμαστό γεγονός. Εἶδε μιά γυναίκα που φοροῦσε τὸν ἥλιο, κάτω από τα πόδια της ἦταν ή σελήνη και στο κεφάλι της ὑπῆρχε ἕνα στεφάνι με δώδεκα αστέρια. Αυτή ή γυναίκα που ἦταν μέσα στὸ φῶς ἦταν ἔγκυος καὶ φώναζε ἀπό τούς πόνους καί τὴν ἀγωνία τῆς γέννας. Τότε ὁ Εὐαγγελιστής Ἰωάννης εἶδε καί ἕνα ἄλλο σημεῖο στόν οὐρανό. Εἶδε ἕναν μεγάλο δράκοντα πού ἦταν κόκκινος σαν την φωτιά. Αὐτός εἶχε ἐπτά κεφάλια καί δέκα κέρατα, καί στο κεφάλι του ἦταν ἐπτά στέμματα, ἡ δὲ οὐρά του ἔσυρε τὸ ἕνα τρίτο τῶν ἀστέρων τοῦ οὐρανοῦ καὶ τὰ ἔρριξε στὴν γῆ. Αὐτός ὁ δράκοντας στάθηκε μπροστά στην γυναίκα πού εἶχε αὐτήν τήν δόξα και ἦταν ἕτοιμη να γεννήση, ὥστε μόλις γεννήσει αὐτό πού εἶχε στην κοιλιά της, να το καταφάγη.

Τότε ἡ γυναίκα αὐτή πού ἦταν ντυμένη τὸν ἥλιο γέννησε ἕνα ἀρσενικό παιδί, τὸ ὁποῖο πρόκειται να κυβερνήση ὅλα τά Ἔθνη με σιδερένιο ραβδί. Όμως, τότε, ἐν ὄψει αὐτοῦ τοῦ κινδύνου, ἄρπαξαν το παιδί της καὶ τὸ ἔφεραν στον Θεό καὶ τὸν θρόνο Του. Καί ἡ γυναίκα ἔφυγε στήν ἔρημο, στον τόπο τὸν ὁποῖο ἑτοίμασε ὁ Θεός γιά νά τήν τρέφουν χίλιες διακόσιες εξήντα ἡμέρες (Άπ. ιβ΄, 1-6). Αὐτό το όραμα πού εἶδε ὁ Εὐαγγελιστής Ἰωάννης το ερμήνευσσαν οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας με τρεῖς τρόπους.

• Πρῶτον, ὅτι εἶναι ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος, ἡ ὁποία εἶναι Κεχαριτωμένη καί συνέλαβε μὲ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα τὸν Υἱό και Λόγο τοῦ Θεοῦ και γι' αὐτὸ τὴν πολέμησε ὁ διάβολος μαζί μέ τόν Χριστό, που ἤθελε νὰ τὸν κατασπαράξη, αλλά ὁ Θεός ἔσωσε καί τούς δύο, δηλαδή ή Θεοτόκος πῆγε στήν ἔρημο τήν ὁποία ἑτοίμασε ὁ Θεός, ἐνῶ ὁ Υἱός της πῆγε στον Θεό καί τόν θρόνο Του.
• Δεύτερον, ή γυναίκα αὐτή πού ἔχει μεγάλη δόξα εἶναι ἡ Ἐκκλησία ἡ ὁποία ἔχει τὸν Χριστό, άλλά καί συλλαμβάνει καί γεννᾶ πολλά παιδιά, ὅμως ὁ διάβολος πολεμᾶ καί τήν Ἐκκλησία και τοὺς ἁγίους, ἀλλά δέν κατορθώνει τίποτε, γιατί καί οἱ δύο ἔχουν τήν προστασία τοῦ Θεοῦ.
• Ὑπάρχει καί τρίτη ερμηνεία, σύμφωνα με την οποία συνδέονται οἱ δύο προηγούμενες έρμηνεῖες, ὅτι, δηλαδή ή Θεοτόκος ὁμοιάζει μέ τήν Ἐκκλησία, ἀλλά καί ἡ Ἐκκλησία όμοιάζει μέ τήν Θεοτόκο, γιατί καί οἱ δύο ἔχουν κέντρο τόν Χριστό. Ὅ,τι συνέβη στην Υπεραγία Θεοτόκο συμβαίνει και στην Εκκλησία, ἀρνητικά ἀπό τόν διάβολο καί θετικά ἀπό τὸν Χριστό.

Λόγῳ, ὅμως, τῆς ἑορτῆς τῆς Κοιμήσεως τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου θὰ δοῦμε ἐδῶ τήν πρώτη ερμηνεία, ὅτι ἡ γυναίκα ποὺ εἶναι ἐνδεδυμένη τὸν ἥλιο εἶναι ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος. Ἀπό αὐτήν τήν ἑρμηνεία ἐξάγονται τὰ ἑξῆς ἐνδιαφέροντα σημεῖα.

Ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος εἶναι ἡ δοξασμένη γυναίκα που ἀξιώθηκε ἀπό τόν Θεό να συλλάβη μὲ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα τὸν Υἱό καί Λόγο τοῦ Θεοῦ καί νὰ τοῦ δώση την σάρκα της και να γίνη Θεάνθρωπος. Εἶναι καθαρή, ἔχει τὸ φῶς τοῦ ἡλίου τῆς δικαιοσύνης, την δόξα τοῦ Θεοῦ. Ὁ Χριστός που κυοφοροῦνταν μέσα της, την περιέλαβε καί τήν σκέπαζε ὡς Μητέρα Του. Ἔτσι, ή δόξα τῆς Θεοτόκου εἶναι ἡ δόξα τοῦ Υἱοῦ της. Ἡ σελήνη πού εἶναι στα πόδια της εἶναι ἡ λατρεία τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, ἡ ὁποία τώρα που ένανθρώπησε ὁ Υἱός καί Λόγος τοῦ Θεοῦ ὑποβι βάστηκε πολύ, ἀφοῦ ἐνηνθρώπησε Αὐτός τὸν Ὁποῖον περίμεναν ὅλοι οἱ Προφῆτες καὶ ὅλα τά Ἔθνη. Ὅλοι οἱ ἅγιοι, οἱ Προφῆτες τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης και οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι τιμοῦν τήν Μητέρα τοῦ Χριστοῦ.

Ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος, ὅταν συνέλαβε μὲ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα τὸν Χριστό, δέχθηκε πειρασμούς ἀπό τὸν διάβολο, ὁ ὁποῖος ἔβαλε ἀμφιβόλους λογισμούς στόν Ἰωσήφ, τούς ὁποίους διόρθωσε ὁ Θεός μέ τόν ἄγγελό του, καί ἀκόμη δέχθηκε τήν φονική ἐνέργεια τοῦ Ἡρώδη, ὁπότε ἐξαναγκάσθηκε νὰ πᾶνε στην ἔρημο, δηλαδή στην Αἴγυπτο. Ἔτσι, ὁ Χριστός γεννήθηκε ὡς ἄνθρωπος, σώθηκε ἀπό τὸ μίσος τοῦ διαβόλου, ἀκόμη καί μετά τον Σταυρό στον ὁποῖο τόν ὁδήγησε ὁ διάβολος μὲ τὰ ὄργανά του, ἀλλά δέν μπόρεσε τίποτε νὰ ἐπιτύχη, ἀφοῦ ἀκολούθησε ἡ Ἀνάσταση, ἡ Ἁνάληψη στούς Ούρανούς. Ἀλλά καί ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος παρέμεινε στήν ἔρημο, την τέλεια καθαρότητα ἀπό κοσμικά πάθη, ἀπηλλαγμένη ἀπό ἀνθρώπινες και διαβολικές ἐπιθέσεις, ή ψυχή της μαζί με το σῶμα της εἶναι στούς οὐρανούς, συμμετέχοντας στην δόξα τοῦ Υἱοῦ της καὶ Θεοῦ της.

Αὐτή εἶναι ἡ δόξα τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, τὴν ὁποία τιμᾶμε, μακαρίζου-με, ἀνυμνοῦμε μὲ ὕμνους καί προσευχές καί ζητᾶμε την βοήθειά της καί στούς δικούς μας πειρασμούς καί τίς πολύπλοκες δοκιμασίες μας. Αὐτή γνωρίζει ἀπό πόνο, ἀπό συκοφαντίες, από σατανικό πόλεμο, ἀπό ἐπιθέσεις καὶ γι' αὐτό μᾶς καταλαβαίνει, μᾶς συμπαρίσταται και προσεύχεται γιὰ ἐμᾶς. Αὐτό ψάλλουμε καί αὐτές τις ἡμέρες στα τροπάρια. Ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος εἶναι ἡ «προστασία τῶν Χριστιανῶν ἀκαταίσχυντος», εἶναι «ἡ ἐν πρεσβείαις ἀκοίμητος Θεοτόκος» καί «ἡ ἐν πρεσβείαις ἁμετάθετος ἐλπίδα», δέν μπόρεσε να την κρατήση ὁ «τάφος καί ἡ νέκρωσις», καί ὡς «Μητέρα τῆς ζωῆς μετέστη πρός την ζωήν».

Έχοντας αὐτήν τήν θεολογία για την Ὑπεραγία Θεοτόκο, πῶς νὰ μὴ θλιβόμαστε, ὅταν και σήμερα ὄργανα τοῦ διαβόλου την βλασφημοῦν, την ἀμφισβητοῦν, τήν πολεμοῦν μὲ διδασκαλίες παράλογες, πού δέν τήν τιμοῦν, δέν την σέβονται, δέν ἀκολουθοῦν τήν ζωή της καί τήν διδασκαλία τοῦ Υἱοῦ της, τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Εύχομαι σὲ ὅλους σας χρόνια πολλά, εὐλογημένα, κάτω ἀπό τήν προστασία καὶ τίς ἱκεσίες τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, τῆς Μητέρας τοῦ Θεοῦ, ἀλλά καί κατά ἄκρα συγκατάβαση και δικῆς μας μητέρας.

+ Ὁ Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου Ἱερόθεος