Στα πόδια του Ιησού

Του π. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ

Ανάμεσα στις πολλές εικόνες που μας προσφέρει το σημερινό Ευαγγέλιο, υπάρχει μία που αξίζει να την κρατήσουμε βαθιά μέσα μας. Είναι η εικόνα ενός ανθρώπου που κάθεται στα πόδια του Ιησού, ντυμένος, ήρεμος, με τη σκέψη και την καρδιά του γαληνεμένες. Λίγη ώρα προηγουμένως, ο ίδιος άνθρωπος περιπλανιόταν ανάμεσα στα μνήματα, βασανισμένος από τα ακάθαρτα πνεύματα, αποκομμένος από τους συνανθρώπους του και από κάθε δυνατότητα φυσιολογικής ζωής. Τώρα βρίσκεται κοντά στον Χριστό και απολαμβάνει την ειρήνη της παρουσίας Του.

Ευγνωμοσύνη και μαρτυρία

ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

Κυριακή ΣΤ΄ Λουκά – 25/10/2026

Του π. ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΠΟΜΟΝΗ

Το σημερινό Ευαγγέλιο μάς μεταφέρει στην περιοχή των Γεργεσηνών, στην απέναντι όχθη της λίμνης Γεννησαρέτ, και μας φέρνει μπροστά σε μία από τις πιο συγκλονιστικές συναντήσεις του Χριστού με τον ανθρώπινο πόνο. Ένας άνθρωπος βασανισμένος για χρόνια, αποκομμένος από την κοινωνική ζωή και εγκαταλειμμένος σε μια οδυνηρή κατάσταση, συναντά τον Κύριο και η ζωή του αλλάζει.

Δύναμη ψυχής

Του π. Δημητρίου Μπόκου

Ο γερο-βοσκός ανακάθισε στο ψηλό κοτρόνι που είχε για κάθισμα, αγκάλιασε με το βλέμμα του το κοπάδι που έβοσκε απλωμένο στην καταπράσινη πλαγιά, έβγαλε να φάει κι αυτός το λιτό του κολατσιό.

Ο περαστικός στάθηκε μπροστά του απορημένος και ρώτησε:

Ο Χριστός, ευεργέτης του ανθρώπου ["Φωνή Κυρίου", 25.10.26]

Ὁ Κύριος, καθώς ἱστορεῖ ὁ εὐαγγελιστής Λουκᾶς, διέπλεε μαζί μέ τούς Μαθητές Του τήν τρικυμισμένη θάλασσα τῆς Τιβεριάδος. Οἱ Μαθητές ἔμφοβοι τοῦ ζητοῦν νά τούς σώσει ἀπό τόν ἐπαπειλούμενο καταποντισμό. Καί Ἐκεῖνος διά τοῦ λόγου Του γαλήνευσε τήν θάλασσα! Μετά τό θαυμαστό αὐτό γεγονός προσωρμίσθηκαν στήν ἀπέναντι ὄχθη, στήν χώρα τῶν Γαδαρηνῶν· καί τοῦτο, γιατί ὁ Χριστός ἤθελε αὐτή τήν φορά νά γαληνεύσει τήν τρικυμία τῆς ψυχῆς ἑνός ἀνθρώπου πού ζοῦσε ἐκεῖ καί ταλαιπωροῦνταν σέ ἀφάνταστο βαθμό ἀπό τήν ἐπήρεια τῶν ἀκαθάρτων πνευμάτων.

Πιστεύω και βγαίνω από τα σκοτάδια μου

«ὃ δὲ νῦν ζῶ ἐν σαρκί, ἐν πίστει ζῶ τῇ τοῦ υἱοῦ τοῦ Θεοῦ τοῦ ἀγαπήσαντός με καὶ παραδόντος ἑαυτὸν ὑπὲρ ἐμοῦ» (Γαλ. 2, 20)

«Κι ἡ τωρινὴ σωματική μου ζωὴ εἶναι ζωὴ βασισμένη στὴν πίστη μου στὸν Υἱὸ τοῦ Θεοῦ, ποὺ μὲ ἀγάπησε καὶ πέθανε ἑκούσια γιὰ χάρη μου». 

Ποιός εἶναι ὁ Θεός; Τί θέλει ἀπὸ ἐμᾶς;

Ποιός εἶναι ὁ Θεός; Τί θέλει ἀπὸ ἐμᾶς; Νὰ Τὸν φοβόμαστε; Νὰ περιμένουμε κάθε στιγμὴ τὴν τιμωρία Του; Νὰ πιστεύουμε ὅτι παρακολουθεῖ τὰ λάθη μας γιὰ νὰ μᾶς τιμωρήσει; Ἢ μήπως ὁ Θεὸς εἶναι κάτι ἐντελῶς διαφορετικό;

Αγία Ταβιθά: Η φιλάνθρωπη κόρη της αρχαίας Εκκλησίας

Του ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ, Θεολόγου - Καθηγητού

Η αγάπη και η φιλανθρωπία είναι συνώνυμα με τον Χριστιανισμό. Η βάση του χριστιανικού κηρύγματος είναι η αγάπη προς όλους τους ανθρώπους, ανεξάρτητα από τις όποιες ιδιαιτερότητές τους. Τίποτε δε μπορεί να μπει εμπόδιο στην άσκηση της χριστιανικής αγάπης, ούτε το φύλο του ανθρωπίνου προσώπου, ούτε η φυλή, ούτε η κοινωνική και οικονομική του κατάσταση.