Στη θάλασσα του κόσμου, στα κύματα των πειρασμών, ένα καραβάκι μας έμεινε να τραβάει ίσια. Η Αγία μας Εκκλησία. Τι κι αν κάποιος μοιάζει καπετάνιος και κάποιος άλλος απλός ναύτης. Όλα αυτά είναι απλώς διακριτά διακονήματα που η Εκκλησία μας τα δίνει, για να απαντούμε σε ανάγκες, και η Εκκλησία μας τα παίρνει. Όλοι μας τραβάμε το προσωπικό μας κουπί, και ο ένας ενδυναμώνει τον άλλον. Μόνο έτσι θα φτάσουμε στη στεριά του Χριστού. Όλοι μαζί! Αλλιώς κανείς μας.
Διονύσης Σέρρας: ΧΡΩΣΤΗΡΑΣ (Τρίστιχα σαν χάι-κου)
-
Στην αξέχαστη φίλη Μαρία Ρουσέα, κατευόδιο. 1Και όλους μαζί της Φαντασίας
τα φτερά στο Φως μάς φέρνουν. 2Κ’ εσύ τον Λόφο άφησες για τη σιωπή και τη
μαυρί...
Πριν από 3 ημέρες

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου