Γράφει Φίλος του Νυχθημερόν (που επιθυμεί την ανωνυμία)
Η παρακολούθηση ενός πολιτισμικού γεγονότος μέσα από το διαδίκτυο αφήνει συχνά αποσπασματική εικόνα. Στην περίπτωση, όμως, του Σεμιναρίου Αγιογραφίας του Μορφωτικού Κέντρου Λόγου και Τέχνης Αληθώς, όπως αυτό παρουσιάστηκε μέσα από τα αναλυτικά ρεπορτάζ και το φωτογραφικό υλικό του nyxthimeron.com, σχηματίστηκε μια πλήρης και συνεκτική εικόνα ενός έργου με βάθος και διάρκεια.
Από μάθημα σε μάθημα, το Σεμινάριο αναδείχθηκε διαδικασία συγκρότησης ανθρώπων γύρω από έναν κοινό στόχο. Η πορεία της εικόνας του Αγίου Διονυσίου φανέρωνε σταδιακά τη σημασία της επιμονής, της πειθαρχίας και της σιωπηλής συνεργασίας. Κάθε στάδιο παρουσιαζόταν ως καρπός υπομονής και συνειδητής άσκησης, στοιχεία που συγκροτούν ουσιαστική παιδευτική εμπειρία.
Ιδιαίτερη σημασία είχε ο τρόπος με τον οποίο προβαλλόταν η διδασκαλία. Ο αγιογράφος και ζωγράφος Νίκος Μπιάζης-Σεντής -που δεν γνωρίζω προσωπικά- εμφανίζεται, μέσα από τα ρεπορτάζ και τις εικόνες, ως φορέας μιας στάσης που συνδέει την τεχνική γνώση με το ήθος της αγιογραφίας. Η καθοδήγηση αποτυπώνεται ως συνοδοιπορία, όπου το βλέμμα, το χέρι και ο χρόνος αποκτούν παιδαγωγικό βάρος.
Καθώς ο κύκλος πλησίαζε στην ολοκλήρωσή του, το ενδιαφέρον μετατοπίστηκε από τη διαδικασία στο βίωμα. Η ολοκλήρωση της μορφής του Αγίου συνοδεύτηκε από συγκίνηση και κοινή χαρά, στοιχεία που αποτυπώθηκαν καθαρά ακόμη και μέσα από την ψηφιακή μετάδοση του γεγονότος. Η ανανέωση της συνάντησης για νέο κύκλο επιβεβαίωσε τη δημιουργία μιας κοινότητας με προοπτική συνέχειας.
Σημαντική υπήρξε και η παρουσία του υπευθύνου του «Αληθώς», του αιδεσ. Παναγιώτη Καποδίστρια, ο οποίος, μέσα από τις δημόσιες τοποθετήσεις του, ανέδειξε το Σεμινάριο ως μέρος μιας ευρύτερης πολιτισμικής στρατηγικής της Ενορίας Βανάτου. Η ανακοίνωση της τιμητικής βράβευσης προς τον διδάσκοντα προσέδωσε θεσμικό βάρος στην προσπάθεια και ανέδειξε τη σημασία της συνέπειας στον χρόνο.
Για έναν αναγνώστη που παρακολούθησε την όλη πορεία από απόσταση, το Σεμινάριο Αγιογραφίας του «Αληθώς» λειτούργησε ως παράδειγμα πολιτισμικής δράσης με σαφή προσανατολισμό. Η σύνδεση τέχνης, εκκλησιαστικής παράδοσης και τοπικής κοινωνίας αναδεικνύει έναν δρόμο ουσιαστικής πολιτισμικής παρουσίας στη Ζάκυνθο, με έργο που αφήνει ίχνος και προσδοκία συνέχειας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου