Στίχοι π. Π. Κ., πασχάλια συνομιλία με τον π. Κων. Ν. Καλλιανό (+29.4.2024)

Ποίηση π. Παναγιώτη Καποδίστρια

ΚΡΙΝΑΚΙΑ ΤΟΥ ΤΑΦΟΥ

 

Πασχάλια συνομιλία

με τον π. Κωνσταντίνο Καλλιανό (+29.4.2024)

π. Κωνσταντίνος Καλλιανός. 8σέλιδο αφιέρωμα από τα "Χρονικά Δυτικής Μακεδονίας"

Αφιέρωμα, οκτασέλιδο, στον φίλο, συνεργάτη της εβδομαδιαίας εφημερίδας ΧΡΟΝΙΚΑ ΔΥΤΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ, την σπάνια φωνή από την αγιοτόκο και εύανδρη νήσο Σκόπελο, μακαριστό λόγιο Πρωτοπρεσβύτερο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ Ν. ΚΑΛΛΙΑΝΟ, ο οποίος μετέστη προς την Ζωήν στις 29 Απριλίου 2024.

ΑΚΟΛΟΥΘΩΣ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ:

ΜΝΗΜΗ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ για τον π. Κωνσταντίνο Ν. Καλλιανό

Γράφει η Δρ ΑΝΘΟΥΛΑ ΔΑΝΙΗΛ

Η Σκόπελος πενθεί τον πνευματικό της ποιμένα∙ τον  π. Κωνσταντίνο Καλλιανό. Έφυγε στα 75 του χρόνια, το μεσημέρι της Δευτέρας, 29 Απριλίου 2024, προχωρώντας στον δρόμο και νομίζοντας πως πήγαινε για το σπίτι, ενώ ήδη είχε πάρει τον δρόμο του ουρανού, χωρίς να το έχει αντιληφθεί. Ήταν αόρατος ο ισχυρός φίλος, ο αρχάγγελος με τη ρομφαία που πετούσε κοντά του και περίμενε υπομονετικά την ώρα που θα τον σήκωνε με τα φτερά του. 

Αιωνία η μνήμη του π. Κωνσταντίνου Καλλιανού! Έγινε η κηδεία του στη Σκόπελο

Tην Μεγάλη Τρίτη, 30 Απριλίου 2024, προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας, Μητροπολίτου Χαλκίδος, Ιστιαίας και Β. Σποράδων κ. Χρυσοστόμου, συμπαραστατουμένου από τον Θεοφιλέστατο Επίσκοπο  Σκοπέλου κ. Νικόδημο, τους Ιερείς της Νήσου Σκοπέλου και τον αρχιδιάκ. Σταύρο Καλαφάτη, ετελέσθη η εξόδιος ακολουθία της Κηδείας του μακαριστού πρωτοπρεσβυτέρου Κωνσταντίνου Καλλιανού στον Ενοριακό Ι. Ναό Αγ. Παντελεήμονος στον Μύλο Σκοπέλου, όπου υπηρέτησε για σαράντα-τέσσερα χρόνια.

Σκόπελος: Αποχαιρετισμός στον π. Κωνσταντίνο Καλλιανό (1950-29.4.2024) [video]

Σκόπελος σήμερα το μεσημέρι, Μεγάλη Τρίτη, 30ή Απριλίου 2024. Η τοπική κοινωνία αποχαιρέτησε τον γλυκύτατο Πρωτοπρεσβύτερο Κωνσταντίνο Ν. Καλλιανό, ευκατάνυκτο λόγιο και τίμιο άνθρωπο του Θεού, πιστό θεράποντα των ιερών Μυστηρίων Του. Στο βίντεο που ακολουθεί, περιλαμβάνεται η συγκινητικότατη ομιλία του οικείου Ποιμενάρχου, Σεβ. Μητροπολίτου Χαλκίδος, Ιστιαίας και Βορείων Σποράδων κ. Χρυσοστόμου. Περιλαμβάνεται η ομιλία της κ. Ηρούς Μελαχροινάκη.

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΛΟΥΘΩΣ:

Σκόπελος: Εκοιμήθη από ανακοπή, ενώ περπατούσε, ο π. Κων. Καλλιανός, συνεργάτης του "Νυχθημερόν"

ΕΚΟΙΜΗΘΗ ΕΝ ΚΥΡΙΩ Ο ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΛΛΙΑΝΟΣ

Με αισθήματα της κατ’ άνθρωπον λύπης, αγγέλλεται η προς Κύριον εκδημία του αοιδίμου ήδη Ιερέως Κωνσταντίνου Καλλιανού, διατελέσαντος Εφημερίου της Ενορίας Αγίου Παντελεήμονος Χώρας Σκοπέλου, κοιμηθέντος την 29η Απριλίου 2024.

Τῶν προκατόχων ἡ τιμή

ἤ, κάποιες σκέψεις ἀπὸ τὴν σημερινὴ Πανήγυρι τοῦ Ἐπισκόπου Σκοπέλου Ἁγίου Ρηγίνου

ΤΟΥ π. ΚΩΝ. Ν. ΚΑΛΛΙΑΝΟΥ 

Κι ἦρθε, λοιπόν, ὁ καιρὸς κι ὁ χρόνος, ὥστε νὰ λαμπρυνθεῖ ἐφέτος ἡ ἱ. Πανήγυρις τοῦ πρώτου γνωστοῦ Ἐπισκόπου Σκοπέλου καὶ ἱερομάρτυρος Ρηγίνου τοῦ ἐξ Ἑλλάδος, θείου τοῦ Ἁγίου Πολιούχου Λαρίσης Ἀχιλλείου. Νὰ λαμπρυνθεῖ, ὄχι μόνο μὲ τὴν παρουσία τοῦ Ἀρχιεπισκόπου καὶ Μητροπολίτου Χαλκίδος Ἱστιαίας καὶ Βορείων Σποράδων κ. Χρυσοστόμου, ἀλλὰ καὶ τὴν ἄλλη, τὴν περισσῶς συγκινητικὴ παρουσία τοῦ νέου Ἐπισκόπου Σκοπέλου, τοῦ Θεοφιλεστάτου καὶ ἁγιοφιλοῦς Ἐπισκόπου Σκοπέλου κυρίου Νικοδήμου, τοῦ καὶ ἀπὸ ἐτῶν Μ. Πρωτοσυγκέλλου τῆς Ἁγιωτάτης Μητροπόλεώς μας καὶ προσφάτως πανηγυρικῶς ἐκλεγέντος ὑπὸ τῆς Ἱ. Συνόδου, τὸν Ὀκτώβριο τοῦ παρελθόντος ἔτους, ὡς Ἐπίσκοπος Σκοπέλου.

«Ἰδοὺ ἀναβαίνομεν…»

Σκέψεις μὲ ἀφορμὴ τὴν ἐνθρόνιση τοῦ Παναγιωτάτου Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης κ. Φιλοθέου

Τὰ σαρανταπέντε χρόνια ἱερατικοῦ βίου καὶ τὰ ἑβδομηντατέσσερα τῆς ἡλικίας μου νομίζω ὅτι μοῦ ἀφήνουν ὅλα τὰ περιθώρια, ὥστε νὰ μιλήσω ἁπλᾶ, νὰ μοῦ δοθεῖ αὐτὴ ἡ χάρη -ὅπως λέει κι ὁ ποιητής-, ὥστε νὰ καταθέσω τὸν δικό μου, ἁπλὸ κι ἴσως ἐντελῶς ἀσήμαντο λόγο μου, ἀναφορικὰ μὲ τὴν ἐνθρόνιση τοῦ πάγκαλου καὶ φιλότιμου ἀδελφοῦ, συλλειτουργοῦ καὶ πνευματικοῦ συγγενοῦς, τοῦ Παναγιωτάτου Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης π. Φιλοθέου Θεοχάρη, ἐκ Χαλκίδος ὁρμωμένου καὶ ἐν τῇ ἁγιοβαδίστῳ Ἐκκλησιαστικῇ Ἐπαρχία τῆς Μητροπόλεως Χαλκίδος, Ἰστιαίας καὶ Βορείων Σποράδων ἁγιοπνευματικῶς ἐνηλικιωθέντος.

Σκέψεις γύρω από την εκλογή του Επισκόπου Σκοπέλου π. Νικοδήμου Ευσταθίου

Γράφει ο π. ΚΩΝ. Κ. ΚΑΛΛΙΑΝΟΣ

«Καὶ ἰδοὺ ζῶμεν» (Β΄ Κορ. 6, 9)

Στὶς 6 Ὀκτωβρίου τοῦ 1842 ἄφησε τὴν ὕστατη πνοή του στὴν πατρίδα του τὴ Σκόπελο ὁ ἔσχατος ποιμενάρχης τῆς ἀπὸ αιώνων διατελούσης Ἐπισκοπῆς Σκιάθου καὶ Σκοπέλου Εὐγένιος Οἰκονόμου. Μὲ τὴν κοίμησή του δε, ἔπαυσε νὰ διατηρεῖται κι ὁ τίτλος τῆς πάλαι ποτὲ μικρᾶς Ἐκκλησιαστικῆς Ἐπαρχίας. Ἔτσι, γιὰ 181 ἔτη σιωπηλῶς καὶ ἐν μνήμῃ ἀενάῳ διεσώζετο ὁ τίτλος αὐτός, ἀφοῦ ἀντιστοίχως ὑπῆρχε καὶ ἡ ἄλλη Ἐπισκοπὴ Σκοπέλου, ποὺ ἀνήκει στὸν Οἰκουμενικὸ Θρόνο καὶ ὑπάρχει, ψιλῷ τῷ τίτλῳ, στὴν Ἀνατολικὴ Θράκη, στὴν περιοχὴ τῶν Σαράντα Ἐκκλησιῶν.

Λυρικό οδοιπορικό της Μεγάλης Εβδομάδος

Γράφει ο π. ΚΩΝ. Ν. ΚΑΛΛΙΑΝΟΣ

Ὅταν φτάσεις σὲ μιὰν ἡλικία, ὅπου τὰ χρόνια ποὺ σοῦ περισσεύουν ὅλο καὶ λιγοστεύουν, τότε εἶναι φυσικὸ νὰ ψαύεις, μὲ ἐργαλεῖο ἀλάνθαστο τὴ Μνήμη καὶ τὴν Ἐμπιστοσύνη στὸ λόγο τῆς Μάνας-Ἐκκλησίας, τὸ εἰδικὸ βάρος ποὺ φέρει ἡ κάθε μέρα τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδας, γιατὶ μονάχα ἔτσι μπορεῖς νὰ βρεῖς τὸν ἰσόρροπο δρόμο σου, τὴν αὐθεντική σου ὑπόσταση, τὶς δικές σου ἀνόθευτες ρίζες.   

Ἰωβηλαίου ἀνάμνησις

ἤ, Τιμώντας τὴν 50χρονη ἱερατικὴ διακονία καὶ διαδρομὴ τοῦ π. Νικολάου Κασσανδριανοῦ, πρωτοπρεσβυτέρου καὶ ἐφημερίου τῆς ἐνορίας τῆς τοῦ Χριστοῦ Γεννήσεως, ἀλλὰ καὶ Ἀρχιερατικοῦ Ἐπιτρόπου Σκοπέλου-Ἁλοννήσου

Κείμενο: π. ΚΩΝ. Ν. ΚΑΛΛΙΑΝΟΣ

Σήμερα πανηγυρίζουμε μιὰ κορυφαία τῆς Ἐκκλησίας μας ἑορτή, καθὼς μνείαν ποιούμεθα τῆς ἀναστηλώσεως τῶν Ἁγίων εἰκόνων καὶ τοῦ θριάμβου τῆς Ὀρθοδοξίας ἔναντι τῶν κακοβούλων καὶ ἀνιστορήτων πολεμίων Της. Κι ἄν ὁμιλοῦμε γιὰ θρίαμβο, εἶναι,  ἐπειδὴ ἡ Πίστις μας βασίζεται σὲ αὐτὸν τὸν κυριακὸ λόγο ποὺ ἀκούσαμε στὴν εὐαγγελικὴ περικοπὴ  σήμερα: «Ἔρχου καὶ ἴδε». Δηλαδή, έλα μέσα στὴν ἐκκλησία καὶ πρόσεξε τὰ ὅσα τελοῦνται, ψάλλονται, λέγονται ἤ καὶ  πραγματοποιοῦνται. Πρόσεξε καὶ ἀφουγκράσου, ποιὸς εἶναι ὁ σκοπὸς ὅλων αὐτῶν. Ποὺ γίνονται «τοῦ σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν ἤ ἐλεηθῆναι τὰς ψυχάς ἡμῶν». Μὲ λίγα λόγια προσευχόμαστε, ὅπως ἔλθει μέσα μας ὁ Θεός νὰ ἡρεμήσει καὶ καταλαγιάσει τὴν ταραχὴ ποὺ οἱ ψυχές μας κρύβουν. Γι’ αὐτὸ κι ἀντικρύζουμε καὶ τιμᾶμε τὶς εἰκόνες τῶν Ἁγίων μας καὶ της Ἀχράντου Μητέρας μας, τῆς Παναγίας, ποὺ μὲ τόση στοργὴ ἡρεμία καὶ ἀγάπη μᾶς κοιτάζουν καὶ μᾶς προσέχουν στὴν Εὐχαριστιακὴ αὐτὴ σύναξη-ὅπως αὐτὴ ποὺ τελοῦμε σήμερα,  πανηγυρίζοντες κιόλας.

Καὶ συναχθήκαμε σήμερα, λοιπόν, στὸν πάνσεπτο αὐτὸν τῆς Ἐπισκοπῆς, τὸν Μητροπολιτικὸ Ναὸ τῆς τοῦ Χριστοῦ Γεννήσεως, ποὺ ἀποτελεῖ καὶ εἶναι το ἱερό σέμνωμα, ὄχι μόνο τῆς Σκοπέλου, ἀλλὰ καὶ ὅλων τῶν Σποράδων νήσων. Εἶναι, βλέπετε, ὁ ἀρχαιότερος ναός, ποὺ φυλάσσει μνῆμες ἱερὲς, πάνσεπτες, καὶ μοναδικὲς καθὼς εἶναι ἐν ἐνεργείᾳ ἐνοριακὸς ναὸς ἀπὸ τῆς ἀρχῆς τῆς διαδόσεως τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως στὸ νησί μας. Μιᾶς πίστεως, τῆς ὁποίας τὸ ἀκριβὸ τίμημα πλήρως ὁ πρῶτος γνωστός μάρτυρας, ὁ Ἅγιος Ρηγῖνος καὶ μαζί του – σύμφωνα με την παράδοση - καὶ σαράντα Σκοπελίτες. Γι’ αὐτὸ καὶ λιτανεύοντας τὴν Ἁγία δεξιὰ τοῦ Ἁγλιου μας, ποὺ ἀπ’ αἰώνων φυλάσσεται στὸν ἐν λόγῳ ναό, γνωστοποιοῦμε γι’ ἄλλη μιὰ φορὰ τὴν πίστη τῶν πατερων μας, ποὺ ἔχει ἐνδυθεῖ τὴν πορφύρα τοῦ αἵματος τοῦ Ἁγίου μας. 

Κι ὁ ναὸς αὐτὸς σήμερα ἄγει τὴν ἄλλη του πανήγυρι, ἐκτὸς ἐκείνης τῆς τῶν Χριστοῦ Γεννῶν, ἐπειδὴ ἀπὸ τὶς ἡμέρες ἐκεῖνες ποὺ τὸ νησί μας μαζὶ μὲ τὴ Σκιάθο, τὴν Ἁλόννησο καὶ το Τρίκερι άποτελοῦσαν ξεχωριστὴ Ἐπισκοπή, ἐκείνη τῆς Σκιάθου, Σκοπέλου και Τρικκέρων (ἀργότερα), μὲ ἕδρα τὴ Σκόπελο καὶ κέντρο τὸν ναὸ αὐτόν, πανηγύριζε τὴν ἡμέρα αὐτὴ μὲ τὸν Ἐπίσκοπο ἐπικεφαλῆς καὶ ὅλον τὸν ἱ. Κλῆρο τῶν 11 ἐνοριῶν τῆς Χώρας τῆς Σκοπέλου.

Ἑπομένως, ὅσοι κατανοοῦν τὰ παραπάνω ἀσφαλῶς καὶ αἰσθάνονται τὸ ἱερὸ ρῖγος τῆς Μνήμης. Καὶ δικαίως, μάλιστα, καθὼς ς’ αὐτὸν τὸν ναὸ συνυπάρχουν οἱ σκιὲς τῶν Ἁγίων προκατόχων, τῶν Ἁγίων Ἀρχιερέων -μεταξύ τους κι Ἅγιος Ρηγῖνος- ἀλλὰ και ἕνα πλῆθος πιστῶν, ἐπιτρόπων, ἱεροψαλτῶν, ποὺ εὐεργέτησαν τὴν ἐνορία αὐτὴ νὰ ὁδηγεῖ τὰ βήματά της αἰῶνες τώρα…

Τὸ ἄλλο «Ἑσπέρας προκείμενον» τῆς Κυριακῆς τῆς Τυρινῆς τοῦ 2012

Κείμενο: π. ΚΩΝ. Ν. ΚΑΛΛΙΑΝΟΣ

Τὰ σημάδια του τὰ ἀφήνει πάντοτε ὁ χρόνος. Κι εἶναι σημαδια ποὺ ἀνοίγουν στοχασμοὺς καὶ ξαναγυρίζουν ἀναπολήσεις. Καί, μάλιστα, ἀναπολήσεις προσώπων τρισόλβιων καὶ μοναδικῶν, τὰ ὁποῖα ὁριοθέτησαν τὸν βίο καὶ τὸν εὐεργέτησαν μὲ τὴν παρουσία καὶ τὴ συνδρομή τους. Ὅπως τὸ πρόσωπο τὸ τίμιο καὶ πανευλαβὲς τῆς Μάνας. Τῆς Μάνας, ποὺ μᾶς ἀποχαιρέτισε σὰν σήμερα πρὶν ἀπὸ ἕντεκα χρόνια τέτοια μέρα. Κυριακὴ τῆς Τυρινῆς. Στὶς 26 τοῦ Φεβρουαρίου μηνὸς, τοῦ σωτηρίου ἔτους 2012.

Ἀλήθεια, Χριστούγεννα ἔχουμε;

Γράφει ο π. ΚΩΝ. Ν. ΚΑΛΛΙΑΝΟΣ

Κοσμημένοι δρόμοι μὲ πολύχρωμα φῶτα, ποὺ πασχίζουν νὰ στολίσουν καὶ τὴν ἴδια τὴ γιορτή. Τὰ καταστήματα περίλαμπρα περιμένουν τοὺς πελάτες τους, ἐνῶ οἱ δρόμοι κατακλύζονται ἀπὸ βιαστικοὺς πολίτες, ποὺ κοιτάζουν νὰ κάμουν τὴν «κουμπάνια»τους- μέρες ποὺ εἶναι.

Τοῦ Ἁγίου Παντελεήμονος ἡ ἐφετεινὴ Πανήγυρις στή Σκόπελο

ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ - ΚΕΙΜΕΝΟ: π. ΚΩΝ. Ν. ΚΑΛΛΙΑΝΟΣ

Τὴν Τρίτη 27 Ἰουλίου τελέσαμε τὴν ἱερά Πανήγυρι τοῦ Ἁγίου μας Παντελεήμονος, τοῦ παπποὺ μας, ὅπως τὸν ὀνόμαζαν οἱ παλιότεροι ἐνορίτες μας. 

Τὴν ἐφετεινή, μάλιστα, πανήγυρι ἐλάμπρυνε μὲ τὴν παρουσία Του καὶ ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας, ὁ Χαλκίδος κ. Χρυσόστομος ὁ Β΄.

Στὸ τέλος τῆς λαμπροφόρου θείας Ἀρχιερατικῆς Λειτουργίας προσφωνῶν ὁ ἐφημέριος τοῦ ναοῦ τὸν Ἀρχιερέα, ἀλλὰ καὶ ὅλους τοὺς ὑπολοίπους συλλειτουργούς ἱερεῖς, ἀνέφερε τὰ ἑξῆς:

«Κατευθυνθήτω ἡ προσευχή μου…». Βιώνοντας τὴν πνευματικὴ διάσταση τῆς Θ. Λειτουργίας τῶν Προηγιασμένων Δώρων

ΓΡΑΦΕΙ Ο π. ΚΩΝ. Ν. ΚΑΛΛΙΑΝΟΣ

Στόν παπα-Βασίλειο Θ. Θερμό, φιλάδελφος ὀφειλή

Μέσα στὸ τόσο εὐωδιαστὸ καὶ συνάμα δροσερὸ καὶ  ἡλιόφωτο πρωϊνό, τελοῦμε καὶ πάλι τὴν Προηγιασμένη. Σὲ πυκνοντυμένες μὲ τὰ μώβ σαρακοστιανὲς ἡμέρες, ποὺ μᾶς προετοιμάζουν γιὰ τὴν κορύφωση τοῦ ἱεροκατάνυκτου αὐτοῦ δρόμου: Τὴν σταυροαναστάσιμη δωρεά. Δωρεὰ τοῦ Θεοῦ, ὅπως δωρεὰ εἶναι κι ἡ Λειτουργία αὐτή. Ἡ Λειτουργία τῶν Προηγιασμένων Δώρων. Μιὰ ἱεροπραξία ποὺ πραγματοποιεῖται μὲ λιτὲς κινήσεις. Κινήσεις φειδωλές, ποτισμένες μὲ εὐκατάνυκτα ἐαρινὰ μῦρα, ποὺ τὰ στέλνει  ἡ γύρω μας ἀνθισμένη φύση, ὥστε νὰ συναντήσουν τὴν εὐωδιὰ τοῦ μοσχολίβανου, γιὰ νὰ κατευθυνθοῦν, ὅλα μαζὶ «ὡς θυμίαμα ἐνώπιόν» Του. Ὡς προσευχή, ἱκέσιο λόγο γιὰ παραμυθία ψυχῆς, ποτισμένο λόγο μὲ ταπεινώσεως ρήματα, μὲ δοξολογία, ἀλλὰ καὶ ποικίλα αἰτήματα. Μὲ πένθος, ἀλλὰ καὶ συγκρατημένη χαρὰ Ἀναστάσιμης ἀναμονῆς. 

Τοῦ Ψυχοσάββατου οἱ θεόκλητοι στοχασμοί

ΓΡΑΦΕΙ Ο π. ΚΩΝ. Ν. ΚΑΛΛΙΑΝΟΣ

«Λόγε ζωαρχικώτατε· τοὺς ἐν πίστει δὲ κοιμηθέντας, πρόσδεξαι…»

Κι ἔφτασε κ’ ἐφέτος ἡ μεγάτιμος καὶ πάντα κορυφαία ἁγία ἡμέρα τοῦ θεοφιλοῦς Ψυχοσαββάτου, γιὰ νὰ μᾶς θυμίσει τὸ μέγα μας χρέος ἀπέναντι στὶς Μορφὲς τῶν προγόνων μας ποὺ ἄφησαν τὰ πρόσκαιρα καὶ ἐφημερα τοῦ κόσμου τούτου καὶ συνυπάρχουν πλέον, ἀναπαυόμενοι, εἰς τοὺς κόλπους τοῦ Ἀβραάμ. Ἕν πρᾶγμα καρτερώντας ἀπὸ ὅλους ἐμᾶς: Τῆς διὰ τῆς Μνήμης ἐπικοινωνία μαζί τους. Γι’ αὐτὸ καὶ  τούτη  ἡ ἡμέρα ἔχει ἕνα μέγιστο εἰδικὸ βάρος, ποὺ, δυστυχῶς, ἐλάχιστοι τὸ ἀναγνωρίζουν καὶ τὸ ἑρμηνεύουν.

Στα σιωπηλά σήμερα σοκάκια, στα κλειστά τα σπίτια με τις κάμαρες γεμάτες κάλαντα

Χριστουγεννιάτικη περιήγηση στὸ Παλιὸ τὸ Κλῆμα

ΓΡΑΦΕΙ Ο π. ΚΩΝ. Ν. ΚΑΛΛΙΑΝΟΣ

Στὸν Παναγιώτη τὸ Γιατρό, στὸν Στάθη τὸν μουσικό, στὸν Γιάννη τὸν Δάσκαλο, στὴ Μάγδα τὴν ἐξαδέλφη, νοερὰ  ἑόρτιος ἐκδρομὴ Μνήμης ἕνεκεν…

Ὁλόφωτες οἱ μέρες τῶν Γιορτῶν ποὺ ἔρχονται. Μὲ τὰ στολισμένα χριστουγεννιάτικα δέντρα να στολίζουν τὰ παράθυρα τῶν σπιτιῶν, τὰ πολύχρωμα λαμπιόνια νὰ χαρίζουν μιὰ ζεστασιὰ στὴν κρύα νύχτα, μὲ τὶς εὐωδιὲς ἀπὸ φαγητὰ καὶ γλυκὰ νὰ σκορπίζονται γύρω μας, μὲ τὴν ἀτμόσφαιρὰ τὴ γιορταστικὴ ν’ ἀκτινοβολεῖ πάντοῦ…

Ἡ γοητεία τῆς Παραμονῆς τῶν Χριστουγέννων

ΓΡΑΦΕΙ Ο π. ΚΩΝ. Ν. ΚΑΛΛΙΑΝΟΣ 

Αὐτό πού συνήθως δέν ἔχει προσεχτεῖ στίς μεγάλες τίς γιορτές καί τό ὁποῖο ἀσκεῖ ἀναμφίβολα μιά περίεργη γοητεία, εἶναι ἡ Παραμονή. Ἡ προεόρτιος ἡμέρα δηλαδή πού θεμελιώνει τή γιορτή καί φεγγοβολᾶ τήν καλωσύνη της, καθώς προετοιμάζει τήν τράπεζα τῆς πνευματικῆς εὐφροσύνης, διακρατώντας μέ εὐλάβεια καί προσευχή, ὡς κανόνα σίγουρο καί τέλειο -γιὰ ἰσορροπία πάντοτε- τή χαρμολύπη: αὐτή δηλαδή τήν ἀρετή, πού μόνον ἡ Ὀρθόδοξη γιορτή προσφέρει, δίχως τό παραμικρό κόστος.

Ένα μοναχικό κομμάτι παζλ

ΓΡΑΦΕΙ Ο π. ΚΩΝ. Ν. ΚΑΛΛΙΑΝΟΣ

Στὸν Ἀντώνη καὶ τὴ Θεολογία, ἐγκάρδιος ἑόρτιος χαιρετισμός

Χθὲς τὸ βράδυ, ἀργά, ἔλαβα τὸ ἑβδομαδιαῖο σημείωμα τοῦ «Ἔμφρονος» Ἀντωνίου Παπαβασιλείου, λίγο πρὶν ἀναπαυθεῖ τυπωμένο στὰ Χρονικά Δυτικῆς Μακεδονίας, ποὺ ἐκδίδει. Μὲ χαρὰ τὸ διάβασα, ὅπως ὅλα σχεδὸν ποὺ προαποστέλνονται πρὶν ταχυδρομηθεῖ ἡ ἠλεκτρονικὴ μορφὴ τοῦ ὡς ἄνω ἐντύπου. 

Στοχασμοὶ ἐπετειακοί ἤ καθὼς εἰσόδευσες στὴν πέμπτη δεκαετία τῆς Ἱερωσύνης

ΓΡΑΦΕΙ Ο π. ΚΩΝ. Ν. ΚΑΛΛΙΑΝΟΣ  

Καθὼς ἀνατέλλει τὸ 42ο ἔτος τῶν εἰσοδίων σου στὸν τῆς Ἱερωσύνης πάντιμο Χορὸ καὶ χῶρο, νοιώθεις πὼς μέσα στὸ βαθὺ τὸ αὐλάκι ποὺ ἄνοιξε ὁ Χρόνος, ὅλο καὶ πιὸ πολλὰ γεγονότα καὶ ὄνειρα διάβηκαν καὶ τὰ χώνεψε ἐκείνη ἡ μεγάλη λίμνη, μέσα στὴν ὁποία καὶ καταλήγουν. Γεγονότα,  ποὺ ὅσο φορτώνεσαι τὶς μέρες, τοὺς μῆνες καὶ τὰ χρόνια μακραίνουν, ὅπως οἱ σκιές.