Ο παπάς Διονύσιος Μαμφρέδας (+1993) στα ερείπια της Σεισμοπυρκαγιάς 1953

Αμέσως μετά την φοβερή Σεισμοπυρκαγιά του Αυγούστου 1953 και την εξ αυτής ολοκληρωτική Καταστροφή, πολλοί φωτορεπόρτερς από τα διεθνή μέσα ενημερώσεως κατέφθασαν στο ερειπωμένο νησί, αποτυπώνοντας τα χνάρια από τον βηματισμό του Εγκέλαδου. Μεταξύ αυτών των φωτο-αποτυπώσεων ήταν και ο ιερέας Διονύσιος Μαμφρέδας από το Χουρχουλίδι Ζακύνθου, μετέπειτα Εφημέριος Μπανάτου. Ο αοίδιμος παπάς εικονίζεται κάπου ανάμεσα στα ερείπια της χαμένης πόλης του Τζάντε μας.

Μνήμη Ιερέως ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΜΑΜΦΡΕΔΑ(1912-1993) - Τιμήθηκε από το "Αληθώς", 30 χρόνια μετά

Κατά την σημερινή ευφρόσυνη και κατανυκτική Ευχαριστιακή Σύναξη για την εορτή των Εισοδίων της Θεοτόκου, στον πανηγυρίζοντα Ναό της Φανερωμένης Βανάτου, εψάλη Επιμνημόσυνη Δέηση για την ανάπαυση της αγαθής ψυχής του μακαριστού προΕφημερίου Βανάτου, ταπεινού ιερέως ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΜΑΜΦΡΕΔΑ, 30 ακριβώς χρόνια μετά την εκδημία του προς Κύριον. 

Φανερωμένη Βανάτου: Λαμπρό Συλλείτουργο για την εορτή των Εισοδίων της Θεοτόκου [65 photos]

Το πρωί της εορτής των Εισοδίων της Θεοτόκου, Τρίτης 21ης Νοεμβρίου 2023, έλαβε χώραν εόρτια Ευχαριστιακή Σύναξη στον πανηγυρίζοντα Ναό της Φανερωμένης Βανάτου εν Ζακύνθω, τιμώντας -άξια και δίκαια- την Μισοσπορίτισσα Κυρία των Αγγέλων, όπως και τον νέο Όσιο Ιάκωβο τον εν Ευβοία, του οποίου η μνήμη εορτάζεται την 22α του μηνός! 

Εορτή Εισοδίων στη Φανερωμένη Βανάτου. Μνήμη και τιμή π. Διονυσίου Μαμφρέδα, 30 χρόνια μετά (21.11.2023)

Την ερχόμενη Τρίτη, 21η Νοεμβρίου 2023, στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό της Φανερωμένης Βανάτου εν Ζακύνθω, τιμώνται με κάθε εκκλησιαστική κατάνυξη, τα σεπτά Εισόδια της Κυρίας των Αγγέλων στον Ναό, συνεορτάζοντας τον Όσιο Ιάκωβο τον εν Ευβοία, ως ακολούθως:

Τρεις ιστορικές - αρχειακές φωτοστιγμές του ιερέα Ιωάννου Ζαρκάδη (1873-1956), Εφημερίου στο Μπανάτο Ζακύνθου

Εν δόξη, προσεισμικά, μπροστά στο Καμπαναρίο της Παναγούλας Μπανάτου, όπου εφημέρευε.

Ο Μητροπολίτης Ζακύνθου Παντελεήμων Μπεζενίτης εγκαινιάζοντας τον Ναό της Βλαχέραινας Μπανάτου (3.11.1985)

Γράφει και παρουσιάζει ο π. Παναγιώτης Καποδίστριας

Ο μακαριστός Μητροπολίτης Παντελεήμων Μπεζενίτης υπήρξε -ως γνωστόν- ο πνευματικός πατέρας της νήσου Ζακύνθου από τον Σεπτέμβριο του 1977 έως τον Μάιο του 1994. Σε όλες τις χαρές και τις λύπες μας, στην κάθε έκφραση της κοινωνικής και εκκλησιαστικής ζωής μας εκείνον γνωρίζαμε! Υπήρξε άριστος και σεμνός στην θεία λατρεία, αλλά και δεινός χειριστής του λόγου, με καινοτόμες ιδέες, για εκείνη τη δύσκολη εποχή της μεταπολίτευσης, ως προς την καλύτερη διεξαγωγή του πνευματικού έργο της Ι. Μητροπόλεως Ζακύνθου. 

Καθώς ανοίγουμε, λοιπόν, το αρχείο των αναμνήσεών μας από τον τότε Μητροπολίτη μας, δεδομένου μάλιστα ότι η εκδημία του συνέβη ανήμερα της εορτής των καταθεσίων της Τιμίας Εσθήτος της Θεοτόκου στον εν Κωνσταντινουπόλει Ναό των Βλαχερνών (2 Ιουλίου), ανασύρουμε φωτο-αναμνήσεις από τα Εγκαίνια του ιδιόκτητου Ναού της Παναγίας της Βλαχέραινας, εδώ στο Μπανάτο Ζακύνθου, που πραγματοποιήθηκαν από τον Παντελεήμονα την Κυριακή, 3 Νοεμβρίου 1985. Στην επίσημη εκείνη λειτουργική ευκαιρία έλαβαν μέρος ο τότε ιεροκήρυκας Ζακύνθου και πρωτοσυγκελλεύων Αρχιμανδρίτης Αλέξιος Ξένος, ο Καθηγούμενος της Μονής Στροφάδων και Αγίου Διονυσίου Ζακύνθου Αρχιμανδρίτης Διονύσιος Λιβέρης, οι τότε Διάκονοι Αναστάσιος Θεοδόσης-Καψαμπέλης και Παναγιώτης Καποδίστριας. 

Σημειωτέον ότι το ψαλτήρι είχε αναλάβει εκείνη την ημέρα [δείτε στο βάθος των 7ης και 8ης φωτογραφιών], όντας τότε λαϊκός, ο σημερινός Πρωτοπρεσβύτερος Χρήστος Μαρούδας, ο Ζακύνθιος, ο οποίος αναδείχτηκε ο στενότερος συνεργάτης τού Παντελεήμονος στην Μητρόπολη Αττικής, διετέλεσε μάλιστα και Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος τής πάλαι ποτέ εκείνης Μητροπόλεως. 

Ανάμεσα στο πυκνό εκκλησίασμα της επίσημης εκείνης σύναξης ήταν η τότε Νομάρχης Ζακύνθου Εύφη Μητώση (δείτε την στο κέντρο της τελευταίας ανωτέρω φωτογραφίας), μετέπειτα ιδιαιτέρα του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αθηνών Χριστοδούλου. Η κ. Μητώση ήταν στενή φίλη τόσο του Μητροπολίτου Παντελεήμονος, όσο και της Οικογένειας Παράσχη, που ανήγειρε τον εγκαινιασθέντα Ναό.

Στο ενδεχόμενο ερώτημα των αναγνωστών μας, ποιος ήταν Εφημέριος Μπανάτου εκείνη την εποχή, η απάντηση είναι: ο ταπεινός ιερέας Διονύσιος Μαμφρέδας, με βαθιά ταπείνωση, υπό το πετραχήλι του οποίου χιλιάδες Χριστιανοί ανεπαύθησαν (+1993). Μολοντούτο, ουδείς Μητροπολίτης Ζακύνθου τον ετίμησε με ένα κάποιο οφφίκιο, τα οποία συνήθως επιδίδονται ευκαίρως ακαίρως... Εκείνη την ημέρα, λοιπόν, ο Εφημέριος δεν παραστάθηκε στον εγκαινιαζόμενο Ναό, διότι -κατά τον οικείο Μητροπολίτη- έπρεπε να λειτουργήσει στον ενοριακό Ναό και όχι στον ιδιωτικό, όπου πιθανώς να μην είχαν πρόσβαση, για διάφορους λόγους, όλοι οι ενορίτες. Τότε -ενθυμούμαι- έγινε σχετική συζήτηση μεταξύ Μητροπολίτου Παντελεήμονος και π. Αλεξίου. Ήμουν παρών και την μεταφέρω εδώ. Είχε πει ο π. Αλέξιος: "Μα, Σεβασμιώτατε, όπου ο Επίσκοπος εκεί και η Εκκλησία, οπότε ο Εφημέριος πρέπει να βρίσκεται εδώ που είσθε εσείς...". Για να απαντήσει ο Παντελεήμων, με άκρα νηφαλιότητα: "Αλέξιέ μου, εμείς εδώ είμαστε σε εκκλησάκι ιδιωτικό, έστω και αν το εγκαινιάζουμε δόξη και τιμή. Το κατεξοχήν κέντρο της Ενορίας είναι ο ενοριακός Ναός! Εκεί, λοιπόν, χρειάζεται πρωτίστως να τελεσθεί η θεία Λειτουργία! Εάν κάποιος έχει την παραμικρή αντιπαλότητα με την ιδιοκτήτρια οικογένεια και δεν έχει την διάθεση να έλθει στο εκκλησάκι της αυτό εδώ, με ποιο δικαίωμα εμείς θα τον αποκλείσουμε από το να εκκλησιασθεί, ίσως μάλιστα και να τον σκανδαλίσουμε, ότι κυριακάτικα κλείσαμε τον κεντρικό Ναό;;;" 

Το ανωτέρω περιστατικό αναφέρθηκε ως ενδεικτικό της εκκλησιολογίας του μεταστάντος Γέροντός μας! Αιωνία του η μνήμη, ο δε Κύριος του Ελέους να τον αναπαύσει, όπως Εκείνος γνωρίζει και θέλει!...

Μνήμη Διονυσίου ιερέως Μαμφρέδα (1912-1993)

Απόσπασμα ομιλίας του π. Παναγιώτη Καποδίστρια, 

κατά το 20ετές Μνημόσυνο του μακαριστού ιερέως Διονυσίου Μαμφρέδα (+1993) 

[Ναός Φανερωμένης Μπανάτου, Εορτή των Εισοδίων 2013]

[...]

Ο αλησμόνητος Παππούλης μας, ο ταπεινότατος παπά Νιόνιος ο Μαμφρέδας, εκ του συνοικισμού του Χουρχουλιδίου Ζακύνθου ορμώμενος, υπήρξε καθ' όλο τον ογδοντάχρονο βίο του υπόδειγμα πραότητας, τύπος παροιμιώδους υπομονής και πηγαίας αγάπης! 

Από το 1967 έως το 1986 υπηρέτησε πανάξια και ιεροπρεπέστατα τα ιερά Θυσιαστήρια των ναών της Ενορίας μας, ενώ είναι αξιοσημείωτο ότι ουδέποτε τον θυμήθηκαν οι εκάστοτε εκκλησιαστικές αρχές του νησιού μας, ώστε να τον τιμήσουν με κάποιο οφφίκιο ή ένα τουλάχιστον "εύγε", όπως συνηθίζεται να συμβαίνει ευκαίρως ακαίρως και κατά κόρον στην εποχή μας... Απλούς στρατιώτης Χριστού εισήλθε στον ιερό Κλήρο κι έτσι απλούς εξήλθε... Ή, μήπως, θα ήταν σωστότερο να λέγαμε ότι εισήλθε Απλούς στην Αιωνότητα πλάι στον Χριστό, που τόσο αγάπησε;;; Από την ανθρώπινη Αφάνεια καταξιώθηκε στην Επιφάνεια (ή και Διαφάνεια) τ' Ουρανού! Τι το καλύτερο; Τι το προτιμότερο; Τι το ανώτερο και αγιότερο;

Η λέξη-κλειδί και βραβείο και οφίκιο και τιμή υπέρτατη είναι, λοιπόν, η Απλότητα του π. Διονυσίου Μαμφρέδα και την οποία καλούμαστε όλοι εμείς, εδώ στον άκοσμο κόσμο μας να εκζητήσουμε και να καλλιεργήσουμε! Σκεφτήκαμε ποτέ ότι ουδείς εξ ημών μπορεί να σταθεί δίπλα στον Θρόνο της θείας Μεγαλειότητας με τα όποια οφφίκιά του, αλλ' αποκλειστικά και μόνον με την γυμνότητα τής όποιας και όσης Απλότητάς του;

Όσο περνούν τα χρόνια, όλο και περισσότερο σιγουρευόμαστε ότι ο ταπεινός πνευματικός Πατέρας της περιοχής μας του β΄ μισού του Εικοστού Αιώνα, ο χαριέστατος και ανεξίκακος Παππούλης μας -όπως τον προσφωνούσαμε- παρίσταται Εκεί που του αρμόζει, περικοσμούμενος από την αίγλη και τον αγιαστικό φωτισμό εκ του κατεξοχήν Φωτός! Είκοσι χρόνια μετά την εκδημία του, ουδέποτε λησμονήθηκε και πάντοτε καταφεύγουμε στην αγαθή πρεσβεία του! 

Αιωνία να είναι η μνήμη Διονυσίου ιερέως, αδελφού, συλλειτουργού και πνευματικού πατρός ημών γενομένου! Κι ας έχουμε διηνεκή την ευχούλα του!!!

[Παλαιότερη αναφορά μας στον μακαριστό Γέροντα, μπορείτε να ξαναδιαβάσετε ΕΔΩ!]

"Άγγελοι την Είσοδον της Πανάγνου ορώντες εξεπλήττοντο". Η εορτή των Εισοδίων και το 20ετές Μνημόσυνο του π. Διονυσίου Μαμφρέδα (+1993)

  Σήμερα το πρωί στο ναό της Φανερωμένης Μπανάτου  
  Φωτορεπορτάζ: Ιωάννης Πορφύριος Καποδίστριας

Χριστὸς γεννᾶται· δοξάσατε.

Χριστὸς ἐξ οὐρανῶν· ἀπαντήσατε.

Χριστὸς ἐπὶ γῆς· ὑψώθητε.

ᾌσατε τῷ Κυρίῳ πᾶσα ἡ γῆ,

καὶ ἐν εὐφροσύνῃ, ἀνυμνήσατε λαοί·

ὅτι δεδόξασται.

Σήμερα το πρωί, καθώς η Εκκλησία μας εορτάζει τα Εισόδια της Παρθένου Μαρίας στον ναό, πανηγυρίσαμε το γεγονός στον ναό της Φανερωμένης Μπανάτου, με Ιερατικό Συλλείτουργο και Αρτοκλασία. 

Πλην του Εφημερίου μας, συμμετείχαν στην Ευχαριστιακή Σύναξη της "Μισοσπορίτισσας" ή "Κυρίας των Αγγέλων" δύο ιερείς: ο Μέγας Οικονόμος Ιωάννης Βλαχιώτης (Εφημέριος Ι. Ν. Αγ. Νικολάου των Σχίνων Φιολητίου) και ο Πρεσβύτερος Νικόλαος Γουσέτης (Εφημέριος Ι. Ν. Αγ. Γεωργίου Χουρχουλιδίου και Ι. Ν. Αγ. Νικολάου Κουκουναρίας). Έψαλε πετυχημένα, κατά το ζακυνθινό μουσικό ύφος της μουσικής, η Εκκλησιαστική Χορωδία της Ενορίας μας υπό τον Πρωτοψάλτη Δημήτριο Κάνδηλα και τον Λαμπαδάριο Χρυσοβαλάντη Δρογγίτη. 

Στην ομιλία του ο π. Παναγιώτης Καποδίστριας, αφού ευχαρίστησε θερμά τους συναδελφούς ιερείς για την ευγενική συμμετοχή στην εορτή της Παναγιάς, αναφέρθηκε στην βαρύτητα που έχει -από θεολογική άποψη- η Είσοδος της Πανάγνου στο ναό, επισημαίνοντας: 
          "Δι' αυτού του πολυσήμαντου -μεταίχμιου, θα λέγαμε- γεγονότος της Παλαιάς Διαθήκης, αγαπητοί μου, το σχέδιο της θείας Οικονομίας εισήγαγε την ανθρωπότητα στην Καινή Διαθήκη. Προκαταγγέλθηκε η σωτηρία του ανθρώπινου γένους δια της επικείμενης Σάρκωσης του Λόγου του Θεού, με το να προετοιμάζεται η Παρθένος Μαρία για τον ρόλο της Νέας Εύας. Γι' αυτό ακριβώς και στον Όρθρο της σήμερον πρωτοψάλαμε -μεγαλόστομα και με κωδωνοκρουσίες- το Χριστός Γεννάται. Με άλλα λόγια, Εισόδια σημαίνουν ΠροΧριστούγεννα. Αξίζει, λοιπόν, από σήμερα να αλληλοευχόμαστε Καλά Χριστούγεννα και κυρίως να εννοούμε αυτό που λέμε!"

Στο τέλος της θείας Λειτουργίας τελέστηκε Μνημόσυνο για την συμπλήρωση δύο δεκαετιών από την κοίμηση του πολυφίλητου προΕφημερίου Μπανάτου ιερέως Διονυσίου Μαμφρέδα (+1993). Αναφερόμενος ο π. Παναγιώτης στον μνημονευόμενο μακαριστό Ιερέα τόνισε, μεταξύ άλλων: 
          "[......] Όσο περνούν τα χρόνια, όλο και περισσότερο σιγουρευόμαστε ότι ο ταπεινός πνευματικός Πατέρας της περιοχής μας του β΄ μισού του Εικοστού Αιώνα, ο Παππούλης μας -όπως τον προσφωνούσαμε- παρίσταται Εκεί που του αρμόζει, περικοσμούμενος από την αίγλη και τον αγιαστικό φωτισμό εκ του κατεξοχήν Φωτός! Είκοσι χρόνια μετά την εκδημία του, ουδέποτε λησμονήθηκε και πάντοτε καταφεύγουμε στην αγαθή πρεσβεία του! Αιωνία να είναι η μνήμη Διονυσίου ιερέως, αδελφού, συλλειτουργού και πνευματικού πατρός ημών γενομένου!" Εκτεταμένα αποσπάσματα από την επιμνημόσυνη αυτήν ομιλία, διαβάστε σε ειδική ανάρτηση, ΕΔΩ!