Στο περίοπτο προάστιο της Μπόχαλης, εκεί που η ματιά αγκαλιάζει ολόκληρη τη Ζάκυνθο και ο ουρανός αντανακλά την πίστη των ανθρώπων, καταγράφεται κάτι βαθιά ανθρώπινο και συγκινητικό: ο Σεβ. Μητροπολίτης Ζακύνθου κ. Διονύσιος Δ΄, επιλέγει σήμερα να ιερουργήσει όχι από θρόνου δόξης, αλλά από το ιερό θυσιαστήριο, ως απλός λειτουργός της Εκκλησίας.
Την επομένη της χειροτονίας του, Κυριακή του Ασώτου, στις 8 Φεβρουαρίου 2026, ο Σεβ. Μητροπολίτης Κυδωνίας και Αποκορώνου κ. Τίτος τέλεσε την πρώτη του Αρχιερατική Θεία Λειτουργία ως Επίσκοπος, στον περίοπτο και περικαλλή Ιερό Ναό της Μεγάλης Παναγίας στη Νεάπολη Λασιθίου Κρήτης.
Το πρωί της Κυριακής του Ασώτου, 8ης Φεβρουαρίου 2026, ο Μητροπολίτης Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου κ. Πρόδρομος χοροστάτησε κατά τον Όρθρο και στη συνέχεια τέλεσε Αρχιερατική Θεία Λειτουργία στον Ιερό Ναό Αγίων Τεσσάρων Μαρτύρων της πόλεως Ρεθύμνης, όπου τελέσθηκε και το 40ήμερο Μνημόσυνο του μακαριστού Μιχαήλ Σταγάκη με τη συμμετοχή εκατοντάδων Ρεθυμνιωτών.
Την Παρασκευή 6 και το Σάββατο 7 Φεβρουαρίου 2026 η Ανδρώα Ιερά Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου Μακρυμάλλη Ψαχνών πανηγύρισε με λαμπρότητα και εκκλησιαστική τάξη τον άγιο Παρθένιο, Επίσκοπο Λαμψάκου τον θαυματουργό, του οποίου τμήμα της τιμίας κάρας διαφυλάσσεται από αιώνες στην Ιερά Μονή.
Σήμερα, Κυριακή του Ασώτου, 8 Φεβρουαρίου 2026, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος παρέστη συμπροσευχόμενος από του Ιερού Βήματος, στον Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου στο Φανάρι, κατά την Θεία Λειτουργία που τελέστηκε, χοροστατούντος του Σεβ. Μητροπολίτου Μυριοφύτου και Περιστάσεως κ. Ειρηναίου.
Μετά την Απόλυση της Θ. Λειτουργίας ο Πατριάρχης μίλησε προς το εκκλησίασμα.
Γράφει ο π. Παναγιώτης Καποδίστριας
Η παραβολή του Ασώτου Υιού (Λουκ. 15, 11-32) αποτελεί μία από τις πλέον συγκλονιστικές και πολυεπίπεδες διηγήσεις του Κυρίου. Φέρει έντονα το στοιχείο της θείας συγκατάβασης και απεικονίζει τη ζωτική σχέση του ανθρώπου με τον Θεό: μια σχέση που διαρρηγνύεται από την ανθρώπινη αποστασία, αλλά αποκαθίσταται διά της μετανοίας και της θείας αγάπης. Έχει μάλιστα γραφεί ότι, εάν δεν σωζόταν τίποτε από το ιερό κείμενο της Καινής Διαθήκης, αυτή και μόνη η παραβολή θα αρκούσε για να εκφράσει, με πληρότητα και αποτελεσματικότητα, το μυστήριο της θείας Οικονομίας για την σωτηρία του πεπτωκότος ανθρώπου.
Η Παραβολή του Ασώτου (Λουκά 15:11–32) λειτουργεί στην Ορθόδοξη Παράδοση ως σύνοψη του Ευαγγελίου. Η πτώση δεν είναι απλώς ηθική αστοχία, αλλά ρήξη σχέσης, και η μετάνοια δεν είναι αυτοβελτίωση αλλά επιστροφή στην πατρική κοινωνία/επικοινωνία.
Του ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ, Θεολόγου - Καθηγητού
Κάποιοι κακοήθεις και ανιστόρητοι, θέλουν να περιορίσουν τη χριστιανική πίστη της αρχαίας Εκκλησίας στους φτωχούς και τους δούλους. Όμως έρχεται η ιστορία και τα συναξάρια της Εκκλησίας μας για να τους διαψεύσουν οικτρά. Τη νέα πίστη είχαν υιοθετήσει άνθρωποι από όλες τις κοινωνικές τάξεις και τα επαγγέλματα. Μια από αυτές ήταν οι στρατιωτικοί. Μέσα από τις τάξεις τους αναδείχθηκαν μυριάδες Μάρτυρες κατά τη διάρκεια των διωγμών των πρώτων τριακοσίων χρόνων.
ΟΜΙΛΙΑ
ΣΤΟ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
Κυριακή
του ΑΣΩΤΟΥ, 08/02/2026
Του π. ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΠΟΜΟΝΗ
Λίγα χρόνια αφότου ο Παύλος φεύγει από την Κόρινθο, φθάνουν τα νέα ότι τα μέλη της συγκεκριμένης εκκλησίας είχαν διασπαστικές τάσεις. Είχαν χωριστεί σε ομάδες υπό την πνευματική ηγεσία κάποιων «πνευματικών πατέρων», οι οποίοι ήταν γεμάτοι υπερηφάνεια και μεταξύ πολλών άλλων δικαιολογούσαν κάθε μορφή σωματικής ανηθικότητας. Τα πνευματικά χαρίσματα τα οποία είχαν λάβει, εφαρμόζονταν με αταξία και ταυτόχρονα επικρατούσε μια διάχυτη παρανόηση των βασικών δογμάτων της χριστιανικής πίστεως. Ο Παύλος, στοχεύοντας στην ενότητα της Εκκλησίας, γράφει την επιστολή αυτή για να επαναφέρει τα μέλη της στο θεμέλιό της, τον Ιησού Χριστό.
Μια ζωή ὀπως την ήθελε έζησε ο άσωτος υιός της πασίγνωστης παραβολής του Χριστού. Με πλήρη αδιαφορία για το θέλημα του πατέρα του ή των άλλων ανθρώπων, πήρε όσα θεωρούσε ότι δικαιωματικά τού ανήκαν και πήγε να κάνει τη ζωή του. Ύψιστο κανόνα του είχε να ζει όπως ακριβώς του αρέσει. Να κάνει ό,τι θέλει. Ο κόσμος όλος ήταν για να υπηρετεί τις δικές του ορέξεις, τις δικές του επιθυμίες, τα δικά του θελήματα και μόνο (Κυριακή του Ασώτου).
Σωτήριος Θεολόγου, Μεταπτυχιακός Φοιτητής Θεολογίας Α.Π.Θ.
Η ανθρώπινη αγάπη είναι μετρήσιμη και συγκρίνει. Η αγάπη του Θεού είναι άπειρη και ασύγκριτη. Μια από τις πιο διδακτικές παραβολές του Χριστού είναι η παραβολή του Ασώτου. Φαίνεται το μεγαλείο της παρουσίας Του Θεού στον άνθρωπο. Παρουσιάζεται η άπειρη αγάπη Του για τον κόσμο.
Του ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ, Θεολόγου - Καθηγητού
Οι άγιοι Πατέρες όρισαν τη δεύτερη Κυριακή του Τριωδίου να είναι αφιερωμένη στην καταπληκτική και διδακτική παραβολή του ασώτου υιού (Λουκ. 15,13-32). Σκοπός τους ήταν να τονισθεί στους πιστούς η απύθμενη αγάπη του Θεού προς τον άνθρωπο και το πλούσιο έλεος της συγχώρεσης, που δίνει στους μετανοούντες ανθρώπους. Να διδάξει, σε όσους είναι απελπισμένοι, ότι ο Θεός παραμένει με ανοιχτές αγκάλες να δεχτεί τον κάθε μετανοημένο αμαρτωλό, όσο αμαρτωλός και αν είναι.
