e-περιοδικό της Ενορίας Μπανάτου εν Ζακύνθω. Ιδιοκτήτης: Πρωτοπρεσβύτερος του Οικουμενικού Θρόνου Παναγιώτης Καποδίστριας (pakapodistrias@gmail.com), υπεύθυνος Γραφείου Τύπου Ι. Μητροπόλεως Ζακύνθου. Οι δημοσιογράφοι δύνανται να αντλούν στοιχεία, αφορώντα σε εκκλησιαστικά δρώμενα της Ζακύνθου, με αναφορά του συνδέσμου των αναδημοσιευόμενων. Η πνευματική ιδιοκτησία προστατεύεται από τον νόμο 2121/1993 και την Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης, κυρωμένη από τον νόμο 100/1975.

Τα νεότερα στα θεματικά ένθετα

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα π. Γεώργιος Παπαβαρνάβας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα π. Γεώργιος Παπαβαρνάβας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 6 Ιουλίου 2026

Ἅγιος Παλλάδιος, πρῶτος Ἐπίσκοπος Ἰρλανδίας


Πρωτοπρεσβύτερου Γεώργιου Παπαβαρνάβα

Ὁ ἅγιος Παλλάδιος ἔζησε τό πρῶτο μισό τοῦ 5ου αἰώνα μ.Χ. Γιά τόν τόπο καταγωγῆς του δέν ὑπάρχουν σαφεῖς μαρτυρίες, οὔτε γιά τά παιδικά του χρόνια. Γραπτές μαρτυρίες ἔχουμε γι’ αὐτόν ἀπό τότε πού πῆγε στήν Ρώμη, τήν περίοδο πού Πάπας τῆς Ρώμης ἦταν ὁ ἅγιος Κελεστίνος (422-432). Κατ’ ἀρχάς, ἦταν Διάκονος τοῦ ἁγίου Γερμανοῦ, Ἐπισκόπου Ὠξέρρης καί στήν συνέχεια Ἀρχιδιάκονος τοῦ Πάπα ἁγίου Κελεστίνου. Καί οἱ δύο αὐτοί ἅγιοι Ἐπίσκοποι συμμετεῖχαν στήν Γ΄ Οἰκουμενική Σύνοδο, ἡ ὁποία κατεδίκασε τόν Νεστοριανισμό καί τόν Πελαγιανισμό. Στήν συνέχεια ἀγωνίσθηκαν μέ ὅλες τους τίς δυνάμεις, καί τελικά τό κατόρθωσαν, νά ἐξαλείψουν ἀπό τήν Μεγάλη Βρετανία τήν αἵρεση τοῦ Πελαγιανισμοῦ. Μάλιστα, γιά νά στερεωθῆ ἐκεῖ ἡ Ὀρθοδοξία, καθώς καί σέ ὅλη τήν εὑρύτερη περιοχή, χειροτόνησαν καί ἀπέστειλαν στήν Ἰρλανδία, ὡς πρῶτο Ἐπίσκοπό της τόν Παλλάδιο, ὁ ὁποῖος, ζώντας κοντά στούς ἁγίους αὐτούς Ἐπισκόπους καί διακονώντας τους, ἀπέκτησε σοβαρή θεολογική παιδεία καί ἐκκλησιαστικό φρόνημα.

Παρασκευή 12 Ιουλίου 2024

Ἅγιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης, 12 Ἰουλίου

Πρωτοπρεσβύτερου Γεώργιου Παπαβαρνάβα

Ὁ ἅγιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης γεννήθηκε στά Φάρασα τῆς Καππαδοκίας στίς 25 Ἰουλίου 1924. Κατά τήν βάπτισή του ἔλαβε τό ὄνομα Ἀρσένιος, τό ὁποῖο τοῦ εἶχε δώσει ὁ ἅγιος Ἀρσένιος ὁ Καππαδόκης, ἐπειδή ἤθελε, ὅπως εἶπε, νά ἀφήση καί αὐτός «ἕναν καλόγερο στό πόδι του». Ἀπό μικρός εἶχε μεγάλη ἀγάπη στόν Χριστό καί γιά τήν ἀγάπη Του αὐτή «ὑπέμεινεν ὁδούς σκληράς». Στόν στρατό ὑπηρέτησε ὡς ἀσυρματιστής, ἀλλά καί σέ ὅλο τόν ἐπίγειο βίο του ὑπῆρξε «ἀσυρματιστής τοῦ Θεοῦ», ὅπως εὔστοχα τόν ὀνόμασαν. Συχνά ἀνέφερε παραδείγματα ἀπό τήν ζωή του ὡς ἀσυρματιστής στόν στρατό, προκειμένου νά διδάξη τήν προσευχή, πού εἶναι ὁ πνευματικός ἀσύρματος ἐπικοινωνίας μέ τόν Χριστό, τήν Παναγία καί τούς Ἁγίους.