«Αθανάσιον επαινών, αρετήν επαινέσομαι»: Η ταύτιση της αρετής με το πρόσωπο του Αγίου

Του π. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ

Η φράση «Αθανάσιον επαινών, αρετήν επαινέσομαι», όπως διατυπώνεται από τον άγιο Γρηγόριο τον Θεολόγο στο εγκώμιό του για τον Μέγα Αθανάσιο, συνοψίζει τη θεολογική και πνευματική διάσταση του βίου και της πολιτείας του μεγάλου αυτού Πατέρα της Εκκλησίας. Η αναφορά αυτή είναι μεν εγκώμιο στο πρόσωπο του Αθανασίου, αλλά συνοψίζει και μια βαθιά θεολογική αλήθεια: η αρετή, ως θείο δώρο και ανθρώπινη απόκριση στη Χάρη του Θεού, ενσαρκώνεται και αποκαλύπτεται πλήρως στον Άγιο.

Κυριακή των 10 λεπρών: Με τον έναν ή με τους εννιά;

Του π. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ 

Η Κυριακή των 10 Λεπρών, μες από την σχετική κατά Λουκάν ευαγγελική περικοπή (17:12-19), έχει ιδιαίτερη θεολογική και πνευματική βαρύτητα. Στην ιστορία αυτήν, ο Κύριος Ιησούς θεραπεύει δέκα λεπρούς, αλλά εντέλει μόνον ένας, ο Σαμαρείτης, επιστρέφει για να Τον ευχαριστήσει. Αυτό το γεγονός μάς καλεί σε βαθειά πνευματική αναστοχαστική διαδικασία, καθώς αφορά στην πίστη, την ευγνωμοσύνη και την αποκατάσταση του ανθρώπου στην κοινωνία του Θεού.

Η αχαριστία των εννιά θεραπευμένων λεπρών

Του π. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ 

Η σημερινή διήγηση από το κατά Λουκάν Ευαγγέλιο μάς φέρνει αντιμέτωπους με ένα βαθύ και πολυπλόκαμο ανθρώπινο πρόβλημα: την αχαριστία. Δέκα άνθρωποι, όλοι τους λεπροί και καταδικασμένοι σε κοινωνική απομόνωση, φώναξαν με αγωνία στον διερχόμενοι από τα μέρη τους Κύριο Ιησού: «Ιησού, επιστάτα, ελέησον ημάς». Ο Χριστός, με τη γνωστή ευσπλαχνία Του, τους έδωσε την εντολή να πάνε να δείξουν τον εαυτό τους στους ιερείς, και στον δρόμο προς εκείνους θεραπεύτηκαν.

Λόγος για την Κυριακή των 10 λεπρών

Του π. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ 

Η σημερινή ευαγγελική περικοπή μάς φέρνει μπροστά σε μια παράδοξη κατάσταση: δέκα άνθρωποι, όλοι τους λεπροί, εξόριστοι από την κοινωνία λόγω της φρικτής ασθένειάς τους, πλησιάζουν τον Ιησού, όχι με τολμηρή απαίτηση, αλλά με φωνή ικεσίας: «Ιησού, επιστάτα, ελέησον ημάς». Στη φωνή αυτή δεν υπάρχει μόνο το αίτημα της θεραπείας. Υπάρχει και μια εσωτερική κραυγή για αποδοχή, για επιστροφή στην κανονικότητα της ζωής, την οποία τους στερούσε η λέπρα.

Το αληθινό πρόσωπο του Χριστού

ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΟ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

Κυριακή ΙΒ΄ Λουκά, 18/1/2026

Του π. ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΠΟΜΟΝΗ

Σε μια προσπάθεια ο απόστολος Παύλος να διατηρήσει στην ορθή πίστη τους χριστιανούς εξ Ιουδαίων που βλέποντας τις διώξεις να εντείνονται, από φόβο για τη ζωή τους επέστρεφαν σε κάποια από τα ιουδαϊκά έθιμα, γράφει την προς Εβραίους επιστολή. Στόχος του -όπως προείπαμε- είναι οι διωκόμενοι χριστιανοί να συνεχίσουν την πορεία τους στο δρόμο της χάριτος του Χριστού.

"ἔστησαν πόρρωθεν"

«Τῷ καιρῷ εκείνω, εἰσερχομένου τοῦ Ἰησοῦ εἴς τινα κώμην ἀπήντησαν αὐτῷ δέκα λεπροὶ ἄνδρες, οἳ ἔστησαν πόρρωθεν, καὶ αὐτοὶ ἦραν φωνὴν λέγοντες· Ἰησοῦ ἐπιστάτα, ἐλέησον ἡμᾶς» (Λουκ. 17, 12-13)

«Τόν καιρό ἐκεῖνο, καθὼς ἔμπαινε ὁ Ἰησοῦς σ’ ἕνα χωριό, τὸν συνάντησαν δέκα ἄνδρες λεπροί, οἱ ὁποῖοι ἐστάθηκαν λίγο μακριὰ, καὶ τοῦ φώναξαν, «Ἰησοῦ Διδάσκαλε, ἐλέησέ μας».

Η μοναξιά του αρρώστου

Του π. Δημητρίου Μπόκου

Πορευόμενος προς τα Ιεροσόλυμα κάποτε ο Χριστός διά μέσου των ορίων Γαλιλαίας και Σαμάρειας, πέρασε από ένα χωριό όπου συναντήθηκε καθ΄ οδόν με δέκα λεπρούς. Αποκλεισμένοι από την ανθρώπινη κοινωνία οι ταλαίπωροι εκείνοι, του φώναξαν δυνατά από μακριά να τους λυπηθεί. Και ο Χριστός, ελεήμων και φιλάνθρωπος, τους θεράπευσε (Κυριακή ΙΒ΄ Λουκά).

Η μοναξιά της ευγνωμοσύνης | The solitude of gratitude

Μάξιμος Παφίλης, Επίσκοπος Μελιτηνής

Ομιλία στην ευαγγελική περικοπή του Λουκά ιζ´ 12-19.

Στο μεταίχμιο της ανθρώπινης αγωνίας και της θεϊκής συγκατάβασης, η διήγηση για τους δέκα λεπρούς υφαίνει μια σπουδή πάνω στη μνήμη της σάρκας και τη λήθη της ψυχής, ανατέμνοντας τη σιωπηλή απόσταση που χωρίζει την ίαση από τη λύτρωση.

Η πίστη και η ευχαριστία προς τον Θεό ["Φωνή Κυρίου", 18.1.2026]

Μέγας Αθανάσιος, ο στύλος της Ορθοδοξίας

Του ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ, Θεολόγου – Καθηγητού 

Ελάχιστοι άνθρωποι αξιώθηκαν να λάβουν τον τίτλο του «Μεγάλου» στην ιστορία της ανθρωπότητας, διότι αυτό προϋποθέτει να υπάρξει κάποιος υπέρμετρα σπουδαίος και να προσφέρει υπέρτατες και μοναδικές υπηρεσίες σε αυτή. Ένας από αυτούς είναι και ο Μέγας Αθανάσιος, ο οποίος εκτός από τον τίτλου του «Μεγάλου» του αποδόθηκε και ο μοναδικός τίτλος «Στύλος της Ορθοδοξίας». Μελετώντας κάποιος την προσωπικότητα και το τιτάνιο έργο του, δε μπορεί παρά να συμφωνήσει με την επιλογή αυτή της Εκκλησίας μας. 

Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας: Ο μεγάλος δογματικός θεολόγος της Εκκλησίας

Του ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ,  Θεολόγου - Καθηγητού

Οι αλεξανδρινοί Πατέρες έβαλαν και εκείνοι τη δική τους σφραγίδα στην ανάπτυξη της Θεολογίας της Εκκλησίας μας. Με κέντρο ανάπτυξης των θεολογικών σπουδών την περίφημη Κατηχητική Σχολή, η Εκκλησία της Αλεξάνδρειας ανέδειξε μεγάλες μορφές. Μια από αυτές είναι και ο άγιος Κύριλλος αρχιεπίσκοπος Αλεξανδρείας, ο κορυφαίος δογματικός θεολόγος και υπερασπιστής της Ορθοδοξίας. Αλλά και ένας από τους πλέον συκοφαντημένους Πατέρες και αγίους της Εκκλησίας μας.