Το νεοϊδρυθέν εκκλησιαστικό Μουσείο της Μονής Προδρόμου στην ανατολική όχθη του Ιορδάνου (Ιορδανία)

The Museum at the Monastery of Saint John the Baptiste (Jordan)

Λόγος για την... πρωτοκαθεδρία στην Βασιλεία των Ουρανών

ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ 

 της Κυριακής Ε΄ Νηστειών 

 2 Απριλίου 2017

(Μαρκ. ι΄ 32- 45)

Γράφει ο π. Αναστάσιος Στεργιώτης

Φιλοδοξίες -πολλές φορές αμαρτωλές και μωρές- κατακλύζουν τις καρδιές των ανθρώπων όλων των εθνών και όλων των εποχών. Κάποιοι μαθητές του Κυρίου, δυστυχώς, δεν αποτέλεσαν εξαίρεση. Ενώ ο Ιησούς, συντετριμμένος ψυχικά (ως άνθρωπος), ανέβαινε στην Ιερουσαλήμ, έχοντας κατά νου τα μέλλοντα να συμβούν, δηλαδή τα Πάθη Του, δύο μαθητές, ο Ιάκωβος και ο Ιωάννης, φιλονικούσαν για την πρωτοκαθεδρία και την εξέχουσα θέση, που θα καταλάμβαναν στη μελλοντική Βασιλεία του Μεσσία. Αυτό προκάλεσε τον θυμό των άλλων δέκα μαθητών, οι οποίοι θεώρησαν τους εαυτούς τους αδικημένους και παραγκωνισμένους. Ο Κύριος τότε είπε το περίφημο: «δεν ξέρετε τι ζητάτε!» κι έδωσε στους μαθητές Του να καταλάβουν ότι η βασιλεία Του δεν είναι μια κοσμική βασιλεία, αλλά μια ουράνια και πνευματική βασιλεία. Σ’ αυτήν, πρώτος θα είναι όποιος επιδιώξει την τελευταία θέση για τον εαυτό του και αναλωθεί με ταπεινότητα και αυταπάρνηση στην διακονία των συνανθρώπων του.

Πόσο ανεδαφικό, εξωπραγματικό και παράξενο ακούγεται αυτό μέσα στις ανθρώπινες κοινωνίες τόσο του παρελθόντος όσο -δυστυχώς- και της εποχής μας. Στις κοινωνίες των ανθρώπων κυριαρχεί η φιλοδοξία, η σκληρότητα, η αδικία και εκμετάλλευση του ανίσχυρου από τον ισχυρό, η επιδίωξη της πρωτοκαθεδρίας και η επίδειξη. Ο άνθρωπος διαρκώς αναζητά όλο και περισσότερα υλικά αγαθά, πιο πολλά από αυτά που έχει ανάγκη ή που μπορεί να απολαύσει στην διάρκεια της ζωής του. Επιδιώκει την απόκτηση πολυτελών κατοικιών, ενδυμάτων πανάκριβων, πλήθος κτημάτων και κοσμημάτων, κερδοφόρες επιχειρήσεις και παχυλές αποταμιεύσεις. Πολλές φορές ζηλεύει και στενοχωριέται βαθιά, όταν δεν τα αποκτά και είναι διατεθειμένος να αδικήσει τους συνανθρώπους του για να μοιάσει σε κάποιους πλουσίους, τους οποίους έχει ως πρότυπα και θαυμάζει τον αμαρτωλό βίο τους.

Έτσι, ξεχνάμε τον Θεό και τους συνανθρώπους μας, καθώς και το γεγονός ότι όλα είναι πρόσκαιρα και όλοι είμαστε θνητοί. Πολλές φορές χάνουμε όχι μόνο τα πλούτη αλλά και την υγεία μας και -θεμιτά και δίκαια- ζητάμε την αποκατάστασή της, αγνοώντας ότι ακόμη και ο κλονισμός της υγείας μας της σωματικής προέρχεται από την αμαρτία.

Ας μην ομοιάσουμε, λοιπόν, στους μωροφιλόδοξους αυτούς, αλλά ας ακολουθήσουμε και ας μιμηθούμε την μετέπειτα πορεία των Αποστόλων και των Αγίων, γεμάτη αγάπη και αυταπάρνηση, όπως η ζωή της Οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας, που εγκατέλειψε την άκρατη αμαρτωλότητα, για να κερδίσει την σωτηρία. Ας το ευχηθούμε για όλους μας. Γένοιτο!