"Οι ιεροί δεσμοί του Οικουμενικού Πατριαρχείου μετά του Βουλγαρικού λαού είναι, ως γνωστόν, αρχαίοι, εξικνούμενοι μέχρι του Θ´ αιώνος και της ευκλεούς Πατριαρχίας του επιφανούς Οικουμενικού Πατριάρχου Αγίου Φωτίου του Μεγάλου, ο οποίος επέδειξεν ιδιαίτερον και έμπρακτον ενδιαφέρον διά τον εκχριστιανισμόν των Σλαβικών εθνών", επεσήμανε, μεταξύ άλλων, ο Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος, στην ομιλία του, μετά το λαμπρό Συλλείτουργο με τον Προκαθήμενο της Εκκλησίας της Βουλγαρίας, Μακαριώτατο Πατριάρχη κ. Δανιήλ, που τελέστηκε σήμερα, Παρασκευή, 26 Δεκεμβρίου 2025, στον Πάνσεπτο Πατριαρχικό Ναό, στο Φανάρι, και συνέχισε:
Η ομιλία του Οικουμενικού Πατριάρχου
Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ομιλίας του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου:
Η Α. Θ. Παναγιότης ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος δέχθηκε ανήμερα των Χριστουγέννων την εν Τουρκία σεβασμία Ιεραρχία του Θρόνου, η οποία Του ευχήθηκε εγκαρδίως και υπέβαλε τα σέβη της.
Με ιεροπρέπεια και κατάνυξη τελέσθηκε, την δεύτερη ημέρα των Χριστουγέννων, η Θεία Λειτουργία στον Ιερό Ναό Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Λαρίσης, παρουσία πλήθους πιστών που προσήλθαν για να συνεχίσουν τον εορτασμό του μεγάλου μυστηρίου της Γεννήσεως του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.
Η Γέννησις του Χριστού ως προτύπωσις της Ταφής και της Αναστάσεώς Του
στην Πατερική και Λειτουργική Παράδοση
Το Μυστήριον της Ενανθρωπήσεως του Υιού και Λόγου του Θεού δεν αποτελεί ένα απομονωμένο γεγονός μέσα στην ιστορία της Θείας Οικονομίας. Η Γέννησις του Χριστού συνδέεται αδιάσπαστα με το Πάθος, την Ταφή και την Ανάστασή Του. Όλα συνιστούν μία ενιαία πορεία σωτηρίας, ένα αδιάσπαστο μυστήριο αγάπης του Θεού προς τον άνθρωπο.
Γράφει ὁ π. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ Ν. ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ
"Σήμερον Θεός ἐπί γῆς παραγέγονε, καί ἄνθρωπος εἰς οὐρανούς ἀναβέβηκε", ἀναφωνεῖ καί πάλι μαζί μέ τόν ἱερό Ὑμνογράφο ὁλόκληρος ὁ ὀρθόδοξος κόσμος. Σήμερα ἡ Χαρά σαρκώνεται, ἡ ἐλπίδα ὑλοποιεῖται, ἡ ὕλη ἀποκτᾶ στό ἑξῆς τήν ἐξαίρετη χάρη καί προοπτική τῆς Θέωσης. "Ἡ ἀποκαραδοκία τῆς κτίσεως" (Ρωμ. 8,19) δικαιώνεται σήμερα. Τά πάντα: ἄνθρωποι, οὐρανοί, ἡ τριγύρω μας φύση, τά ὁρατά καί τά ἀόρατα πανηγυρίζουν τήν ἔλευση τοῦ Ἐλευθερωτῆ τῶν ψυχῶν μας, τόν ἐρχομό τοῦ Μεγάλου Ἀναμενόμενου, τήν ἐπίσκεψη τοῦ ἴδιου τοῦ Θεοῦ. Ὁ Ὑμνογράφος συμπανηγυρίζει μέ λόγους ὑψηλόφρονες: "Εὐφραίνεσθε δίκαιοι, οὐρανοί ἀγαλλιᾶσθε, σκιρτήσατε, τά ὄρη, Χριστοῦ γεννηθέντος...". Καί ἀλλοῦ: "Σήμερον πᾶσα κτίσις ἀγάλλεται καί χαίρει, ὅτι Χριστός ἐτέχθη ἐκ τῆς Παρθένου Κόρης".
Του ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ, Θεολόγου – Καθηγητού
«Ο Λόγος σαρξ εγένετο» (Ιωάν. 1,14). Αυτό είναι το πλέον ελπιδοφόρο μήνυμα, το παν – ευαγγέλιο, το υπέρτατο και υπέρλογο συμβεβηκός της ανθρώπινης ιστορίας. Ο Θεός έγινε άνθρωπος, για να γίνει ο άνθρωπος Θεός! Μοναδική παραδοξότητα, «μυστήριο ξένο» και ακατανόητο στο ανθρώπινο μυαλό. Η πίστη στο «μέγα της ευσεβείας μυστήριον, (ότι) Θεός εφανερώθη εν σαρκί» (Α΄ Τιμ.3,16) αποτελεί την έσχατη «μωρία» και το πλέον ακραίο «σκάνδαλο» (Α΄ Κορ. 1,23) όλων των εποχών. Μια παράδοξη πίστη σε έναν Θεό, ο οποίος αυτοταπεινώνεται, από άμετρη αγάπη για τον άνθρωπο, γίνεται σαν αυτόν και πεθαίνει γι’ αυτόν!
