Το αξιακό υπόβαθρο του κόσμου μας συνεχώς αλλάζει. Δεν είναι μόνο η πανδημία που μας αναγκάζει να ξαναδούμε τις προτεραιότητές μας διαφορετικά. Είναι και ένας νέος πολιτισμός, στον οποίο δεσπόζουν λέξεις όπως «δικαιώματα», «διαφορετικότητα», «επιλογή», «πολιτική ορθότητα», «προσαρμογή», «παιδοκεντρικότητα», «διαδραστικότητα», «ψηφιακός μετασχηματισμός». Κι όλα συνδέονται με το άτομο, το οποίο προηγείται της κοινότητας, της κοινωνίας. Ακόμη και συλλογικότητες, όπως είναι η Εκκλησία, δεν έχουν καταφέρει να εμφυσήσουν στους πιστούς τους, την αξία του «εμείς», την ανάγκη το «εγώ» να μην είναι ανεξάρτητο από το σύνολο, αλλά ενταγμένο σ’ αυτό. Η κοινωνική ευθύνη υποτάσσεται στο ατομικό δικαίωμα. Έτσι δικαιολογούνται τα όσα τραγελαφικά ζούμε στις μέρες μας.
