Ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Ρεθύμνης καί Αὐλοποτάμου κ. Εὐγένιος, τό Σάββατο 23η Ἰανουαρίου 2016, παρέστη στήν Ἐνθρόνιση τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Πέτρας καί Χερρονήσου κ. Γερασίμου, στόν Ἱερό Μητροπολιτικό Ναό τῆς Μεγάλης Παναγίας Νεαπόλεως Λασιθίου, καί προσεφώνησε τόν νέο Μητροπολίτη ἐκ Προσώπου τῆς Αὐτοῦ Θειοτάτης Μακαριότητος, τοῦ Πάπα καί Πατριάρχου Ἀλεξανδρείας καί πάσης Ἀφρικῆς κ.κ. ΘΕΟΔΩΡΟΥ τοῦ Β΄. Παρατίθεται τό κείμενο τῆς Προσφωνήσεως τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Ρεθύμνης καί Αὐλοποτάμου κ. Εὐγενίου.
«Σεβασμιώτατε Μητροπολῖτα Πέτρας καί Χερρονήσου,
πολυφίλητε ἐν Χριστῷ ἀδελφέ, κ.κ. Γεράσιμε,
Ἡ Ἁγία τοῦ Χριστοῦ Μεγάλη Ἐκκλησία, τό Πάνσεπτον Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον, καί ἡ Ἁγιωτάτη θυγάτηρ Αὐτῆς, ἡ Ἀποστολική Ἐκκλησία τῆς Κρήτης, χαίρουσι σήμερον ἐπί τῇ θέσει τοῦ λύχνου ἐπί τήν λυχνίαν τῆς ἱστορικῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πέτρας καί Χερρονήσου, Ἁγίας ἐκλογάδος τοῦ Χριστοῦ, διακρατούσης ἐντόνως τά τῆς εὐσεβείας καί τοῦ ὀρθοδόξου πολιτισμοῦ ζώπυρα, «ὅσα ἐστὶν ἀληθῆ, ὅσα σεμνά, ὅσα δίκαια, ὅσα ἁγνά, ὅσα προσφιλῆ, ὅσα εὔφημα», τά ἱερά καί τά ὅσια τῆς ἀμωμήτου ἡμῶν Πίστεως καί τοῦ εὐσεβοῦς Γένους τῶν Ὀρθοδόξων. Χαίρουσι ἐπί τῇ καταστάσει τῆς Σεβασμιότητός σου εἰς μέριμναν τοῦ Ἱεροῦ Κλήρου, τῶν Μοναστικῶν Ἀδελφοτήτων καί τοῦ φιλοθέου πληρώματος τῆς Ἱερᾶς ταύτης Μητροπόλεως, εἰς διαδοχήν τοῦ ἀοιδίμου Μεγάλου Προκατόχου σου, Μητροπολίτου αὐτῆς κυροῦ Νεκταρίου, τοῦ κατά πάντα ἁγίου, διδακτικοῦ καί μεγαλοπρεποῦς, οὗ ὁ ἔπαινος πολύς ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ. Ἀλλά καί εἰς διαδοχήν πλειάδος ὅλης ἁγίων Ἱεραρχῶν, οἵτινες εὐλογοῦσιν ἀπό τῶν ἱερῶν οὐρανίων θεωρείων τήν ἐνταῦθα ἔλευσίν σου.
Ἐν ταύτῃ τῇ ἁγίᾳ καί μοναδικῇ ὥρᾳ, διά τε τήν Τοπικήν Ἐκκλησίαν καί διά σέ προσωπικῶς, συγχαίρει μετ’ αὐτῶν καί ἀγάλλεται τό Παλαίφατον Πατριαρχεῖον Ἀλεξανδρείας καί πάσης Ἀφρικῆς καί ὁ Σεπτός Προκαθήμενος αὐτοῦ, ὁ Πάπας καί Πατριάρχης ΘΕΟΔΩΡΟΣ ὁ Β΄, ὁ ἐκ τῆς εὐάνδρου Κρήτης, ὁ προερχόμενος, ὡς καί ἡ Σεβασμιότης σου, ἐκ τοῦ εὐώδους Περιβολίου τῆς Ἱερᾶς Μάνδρας τῆς Παναγίας τῆς Ἀγκαράθου.
Ἐν αἰσθήμασι βαθείας τιμῆς καί εὐφροσύνης, παρίσταμαι ἐν τῇ ὥρᾳ ταύτῃ καί ἐν τῇ εὐσήμῳ ταύτῃ Ἐκκλησιαστικῇ Ἀκολουθίᾳ τῆς Ἐνθρονίσεώς σου, ἐκ Προσώπου τῆς Αὐτοῦ Θειοτάτης Μακαριότητος, κομίζων εἰς σέ, τόν ὑπ’ Αὐτῆς πεφιλημένον νέον Ἄγγελον τῆς ἐν Πέτρᾳ καί Χερρονήσῳ Ἐκκλησίας, τάς συγχαρητηρίους προσρήσεις καί τάς ἐνθέρμους Πατριαρχικάς εὐχάς καί Πατρικάς εὐλογίας Αὐτῆς. Ὁ Πάπας καί Πατριάρχης Ἀλεξανδρείας Θεόδωρος χαίρει καί συμπανηγυρίζει σήμερον καί ἀναφωνεῖ ἐκ κέντρου τῆς ἀγαπώσης σε καρδίας αὐτοῦ τό «Ἄξιος», δοξάζων, μεθ’ ἡμῶν τῶν παρισταμένων εἰς τήν Ἐνθρόνισίν σου, τό Πανάγιον Ὄνομα τοῦ Τρισαγίου Θεοῦ καί μεγαλύνων τό Παντευλόγητον Ὄνομα τῆς Παναγίας τῆς Ὀρφανῆς, ἡ ὁποία ὡς ἀληθής καί φιλότεκνος Μήτηρ περισκέπει τά τέκνα Αὐτῆς καί κατευθύνει τούς βηματισμούς των, ὡς καί δι’ Αὐτόν ἔπραξε ὁδηγοῦσα πρός τήν τραχείαν μέν ἀλλά γλυκυτάτην ὁδόν τῆς Ἱεραποστολῆς ἐν τῇ ἡπείρῳ τοῦ μέλλοντος, ὡς εὐκαίρως ἀκαίρως κατονομάζει τήν Ἀφρικήν.
Χαίρει ὁ Μακαριώτατος καί συγχαίρει μετά τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κρήτης, καλῶς ἐπιστάμενος τά περικοσμοῦντα τήν Σεβασμιότητά σου χαρίσματα, τήν σεμνότητα, τό ἦθος, τήν ἱεροπρέπειαν, τήν σοβαρότητα, τήν ἁγίαν ἁπλότητά σου καί τάς δαψιλεῖς εὐλογίας τοῦ Θεοῦ κατά τήν ἄχρι τοῦδε πορείαν σου, τά ὁποῖα θά ἀξιοποιηθῶσι κατά τόν καλύτερον δυνατόν τρόπον εἰς τήν ποιμαντορίαν λαοῦ εὐγενοῦς καί τετιμημένου, παραδοσιακοῦ, φιλογενοῦς καί φιλοπάτορος, ὡς κατεδείχθη κατά τήν πρόσφατον εἰς Κύριον ἐκδημίαν τοῦ πολυκλαύστου Προκατόχου σου.
Ταῦτα πάντα ἀναφωνῶ ἐκ Προσώπου τῆς Αὐτοῦ Θειοτάτης Μακαριότητος, ὁμοῦ μετά τῶν ἐγκαρδίων, διά μακράν, ἄλυπον, λαμπράν καί ἀγλαόκαρπον Ἀρχιερατείαν εἰς δόξαν τοῦ Παναγίου Ὀνόματος τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ ἡμῶν, Σεπτῶν Πατριαρχικῶν εὐχῶν Αὐτῆς τε καί συνόλου τῆς Ἐκκλησίας τῶν Ἀλεξανδρέων. Τῆς συναγαλλομένης ἀξίως καί δικαίως, ὡς ἐχούσης ἰδίαν πείραν ἐκ τῆς πολυτίμου συμπαραστάσεως καί συναντιλήψεώς σου εἰς τό ἔργον Αὐτῆς καί τοῦ Μακαριωτάτου Προκαθημένου Της.
Θεόλεκτε, Θεοτίμητε καί Προσφιλέστατε Ἀδελφέ μου, κ. Γεράσιμε,
Θά ἦτο ἀδύνατον δι’ ἐμέ ἐν τῇ εὐσήμῳ ἡμέρᾳ καί ὥρᾳ ταύτῃ, νά μήν ἐκφράσω καί τήν προσωπικήν μου χαράν καί ἀγαλλίασιν, ὡς καί τάς φιλαδέλφους εὐχάς καί προσευχάς μου εἰς τήν Ἐνθρόνισίν σου, καθορῶν τήν Σεβασμιότητά σου εἰς τόν Θρόνον, ὅν ἐκλέϊσεν ὁ Πατήρ μου, ὁ πρό μικροῦ κατελθών τούς ἀναβαθμούς Του μέ προορισμόν τά κράσπεδα τοῦ Θρόνου τοῦ Οὐρανίου Πατρός. Αἰσθάνομαι τήν βεβαιότητα ὅτι καί Ἐκεῖνος ἐξ Οὐρανοῦ χαίρει μέ τήν χαράν τῆς Τοπικῆς Ἐκκλησίας, τήν ὁποίαν ἐν ἀφοσιώσει ἐποίμανε καί ἄχρι τέλους διηκόνησε θυσιαστικῶς, καί ἐπευλογεῖ τήν ἁγίαν εἴσοδόν σου εἰς τόν ποιμαντικόν δόλιχον, ὅν τετέλεκεν «τήν πίστιν τηρήσας», κατά τόν παύλειον λόγον. Ἐγένου «θρόνου διάδοχος», γίνου καί Ἐκείνου τῶν «τρόπων μέτοχος».
Θά μοῦ ἦτο ἀκόμη ἀδύνατον, Ἅγιε Ἀδελφέ, ἐνώπιον τῆς Παναγίας Τραπέζης τούτου τοῦ Ἱεροῦ τῆς Θεομήτορος καί Ἀνάσσης τῶν πάντων Παλατίου, εἰς τήν ὁποίαν πρό εἰκοσιπενταετίας ἀκριβῶς ἐδέχθην τό μέγα τῆς Ἱερωσύνης χάρισμα ἐκ τῶν τιμίων Αὐτοῦ χειρῶν, καί εἰς τήν ὁποίαν αὔριον μέ προεστῶσαν τῆς Εὐχαριστιακῆς Συνάξεως τήν Σεβασμιότητά σου θά συλλειτουργήσομεν, νά μήν εἴπω ἐξ ὅλης μου τῆς καρδίας καί τοῦτον τόν λόγον.
Πρόσδεξαι, ἅπαξ ἔτι, καλέ μοι καί ἐκ τῶν χρόνων τῆς πρώτης νεότητος συνέκδημε Γεράσιμε, τόν ἐγκάρδιον ἀσπασμόν μου καί ταύτην τήν ἀδελφικήν μου προτροπήν καί παράκλησιν. Δώρησαι τήν καρδίαν σου εἰς αὐτήν τήν Ἐπαρχίαν καί τοῦτον τόν εὐγενῆ λαόν, τόν ὁποῖον ἐκεῖνος πού σοῦ ὁμιλεῖ ἐπί δεκαπενταετίαν ὅλην διηκόνησε, ἠγάπησε πολύ καί ἠγαπήθη ὑπ’ αὐτοῦ. Ἐξ ἰδίας πείρας καί μετά βαθείας συγκινήσεως σοῦ λέγω ὅτι εἶναι λαός φιλότιμος, ὁ ὁποῖος γνωρίζει νά ἀνταποδίδει ἑκατονταπλασίως εἰς ὅσους μετ’ εἰλικρινοῦς διαθέσεως τόν ἀγαποῦν καί ἔρχεται ἀρωγός εἰς ὅσους δι’ αὐτόν ἐργάζονται ἀνυστάκτως. Δώρησαι τήν καρδίαν σου μετά ταπεινώσεως, μακροθυμίας καί συνέσεως πνευματικῆς, καί γνώριζε ὅτι καθημερινῶς θά λαμβάνεις ἀντιδώρημα τάς καρδίας ὅλων ἐκείνων, οἵτινες ἀναγνωρίζουν ποία ἡ θέσις τοῦ Ἐπισκόπου ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ καί τίς ὁ πατρικός ρόλος αὐτοῦ ἐν τῇ Οἰκογενείᾳ Αὐτῆς.
«Ἔντεινε, τό λοιπόν, Ἅγιε Ἀδελφέ, καί κατευοδοῦ καί Ἀρχιεράτευε» ἐν εἰρήνῃ καί ὁδήγει ἀπροσκόπτως τό σκάφος τῆς Τοπικῆς Ταύτης καί Ἱστορικῆς Ἐκκλησίας, ἀναμιμνησκόμενος καί κηρύσσων διαρκῶς τά μεγαλεῖα καί τήν εὐεργεσίαν τοῦ Θεοῦ, δι’ ὅσα Ἐκεῖνος ἐνήργησεν εἰς τό πρόσωπόν σου. Ζῆθι ἔτη ὡς πλεῖστα, Κατακόσμησον τόν Θρόνον Σου πρός δόξαν Θεοῦ, σωτηρίαν τοῦ λαοῦ Αὐτοῦ καί ἔπαινον τῆς Ἁγίας ἡμῶν Ἐκκλησίας. Στῆθι, δυνατός καί ἀκμαῖος, εἰς χαράν καί εὐλογίαν τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ, τοῦ στηρίζοντος εἰς τήν Ἐκκλησίαν τάς χρηστοτέρας τῶν ἐλπίδων του εἰς τούς δυσχειμέρους τούτους καιρούς. Μή φοβοῦ, διότι ἔχεις τήν βαθείαν τιμήν καί τήν ἀγάπην πάντων ἡμῶν τῶν κυκλούντων σε ἐν τῇ ἱερᾷ ταύτη ὥρᾳ. Διότι ἔχεις, ὡς καλῶς γνωρίζω, πίστιν, ζῆλον, ἀφοσίωσιν, ἐργατικότητα, θεολογικήν ἐπάρκειαν, προπάντων δέ ταπεινόν φρόνημα, ἐχέγγυα διά τήν ἀνάδειξίν σου ὡς ἀληθοῦς Ποιμένος, ὁδηγοῦ καί διδασκάλου τοῦ ὑπό τῆς Ἐκκλησίας ἐμπεπιστευμένου εἰς σέ ποιμνίου. Διότι, τέλος, ἔχεις εἰς τήν καλήν ἀπαρχήν, καί εὔχομαι καί εἰς σύνολον τήν πορείαν τῆς Ποιμαντορίας σου, τεῖχος ἀπροσμάχητον, σκέπην κραταιάν, βακτηρίαν καί ἐπιστηριγμόν, πρωτίστως τήν Μεγάλην Παναγίαν, τούς Ἁγίους τούς ἐκ τῆς Τοπικῆς σου Ἐκκλησίας μεταφυτευθέντας εἰς τό Περιβόλαιον τοῦ Οὐρανοῦ, ἀλλά καί ἰδιαιτέρως τόν ἐξ ὅλης ψυχῆς ἀγαπήσαντα Αὐτήν καί Αὐτούς, Ἐκεῖνον, ὅστις κεῖται πλέον ὅπισθεν τοῦ περικαλλοῦς Ναοῦ τούτου. Ἀλλά καί Ἐκείνου τοῦ Μεγάλου Πρωθιεράρχου τῆς Ἐκκλησίας Κρήτης, τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Εὐγενίου, τοῦ ἐκ τῆς Βουλισμένης Μεραμβέλλου, ἐξ ἧς καί ἡ δική σου εὐγενής κατά Θεόν καταγωγή, ἐκ τοῦ Ἱεροῦ Σήματος τοῦ ὁποίου ἀμφότεροι πρό τριακονταπενταετίας προσελαμβάνομεν τά μηνύματα τοῦ Οὐρανοῦ διά τήν μελλοντικήν ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ ἀγαπητικήν διακονίαν μας.
Πολλά τά ἔτη σου, τό λοιπόν, Θεοφρούρητα καί Μεγαλοπαναγιοσκέπαστα. Ἄξιος, Ἀδελφέ μου ἠγαπημένε, «Ἄξιος νά ἀναδειχθεῖς» εἶναι ἡ εὐχή τοῦ Μακαριωτάτου Πατριάρχου Ἀλεξανδρείας καί πάσης Ἀφρικῆς κ.κ. ΘΕΟΔΩΡΟΥ τοῦ Β΄, τόν Ὁποῖον ἔχω τήν τιμήν νά ἐκπροσωπῶ, ἀλλά καί ἡ δική μου. Ἄξιος τῆς Ἐκκλησίας, Ἄξιος τοῦ Τόπου, Ἄξιος διάδοχος τῶν παναξίων Προκατόχων σου. Καί εἴθε αὐτό τό «Ἄξιος», τό ὁποῖον εὐχετικῶς ἀκούγεται σήμερον ἐκ στομάτων χοϊκῶν νά τό ἀκούσεις καί ἐπιβεβαιωτικῶς ἐκ στόματος Θεοῦ.
Ἡ Χάρις τοῦ διασχίζοντος τήν ἱστορίαν Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καί ἡ Ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καί Πατρός καί ἡ Κοινωνία τοῦ ὅλον συγκροτοῦντος τόν θεσμόν τῆς Ἐκκλησίας Παναγίου Πνεύματος εἴησαν μετά σοῦ πάσας τάς ἡμέρας τῆς ζωῆς σου».
