Την Κυριακή των Βαΐων 5 Απριλίου 2026 το πρωί ο Σεβ. Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας λειτούργησε και κήρυξε το θείο Λόγο στο Καθολικό της Ιεράς Μονής Αγίας Κυριακής Λουτρού Ημαθίας. Στο τέλος της θείας Λειτουργίας χοροστάτησε στην Ιερά Λιτάνευση της Εικόνος της Βαϊφόρου και στη τελετή ευλογήσεως των Βαΐων, κατά το τυπικό της Ιεράς Μονής.
Ομιλία Σεβασμιωτάτου
«Οὐχ ὅτι περί τῶν πτωχῶν ἔμελεν αὐτῷ, ἀλλ᾽ ὅτι κλέπτης ἦν καί τό γλωσσόκομον ἔχων, τά βαλλόμενα ἐβάσταζεν».
Κυριακή τῶν Βαΐων σήμερα καί πρίν νά μᾶς περιγράψει ὁ ἱερός εὐαγγελιστής Ἰωάννης τή θριαμβευτική ὑποδοχή τοῦ Κυρίου μας στά Ἱεροσόλυμα, μᾶς μεταφέρει σέ ἕνα ἄλλο περιστατικό πού συνέβη μετά τό θαῦμα τῆς ἀναστάσεως τοῦ φίλoυ τοῦ Χριστοῦ, τοῦ τετραημέρου Λαζάρου, μᾶς μεταφέρει στή Βηθανία καί στό δεῖπνο πού προσέφεραν στόν Ἰησοῦ, παρουσίᾳ τῶν μαθητῶν του μετά τήν ἀνάσταση τοῦ Λαζάρου.
Τό περιστατικό εἶναι γνωστό σέ ὅλους μας.
Ὅταν κατά τή διάρκεια τοῦ δείπνου ἡ Μαρία θέλησε σέ ἔνδειξη ἀγάπης καί εὐγνωμοσύνης νά πλύνει τά πόδια τοῦ Χριστοῦ μέ μύρο, ὁ μαθητής του Ἰούδας δυσανασχέτησε καί κατέκρινε τήν πράξη λέγοντας ὅτι ἐπρόκειτο γιά περιττή δαπάνη καί θά ἦταν προτιμότερο νά δώσουν τά χρήματα τοῦ μύρου στούς πτωχούς, παρά νά τό χύσουν ἄσκοπα γιά νά πλύνουν τά πόδια τοῦ Κυρίου.
Καί ἐνῶ ὁ Χριστός πού γνωρίζει τήν ἀδυναμία καί τόν βαθύτερο λογισμό τοῦ μαθητοῦ του τοῦ ἀπαντᾶ, ὑπερασπιζόμενος τή γυναίκα καί λέγοντας ὅτι τούς πτωχούς τούς ἔχετε πάντοτε κοντά σας καί μπορεῖτε νά τούς βοηθᾶτε, ἐνῶ ἐμένα δέν θά μέ ἔχετε πάντοτε, ὁ ἱερός εὐαγγελιστής Ἰωάννης, ὁ ὁποῖος εἶναι αὐτόπτης καί αὐτήκοος μάρτυς τοῦ περιστατικοῦ, μᾶς ἐξηγεῖ τόν λόγο γιά τόν ὁποῖο ἀντέδρασε ὁ Ἰούδας στήν πράξη τῆς Μαρίας.
«Οὐχ ὅτι περί τῶν πτωχῶν ἔμελεν αὐτῷ, ἀλλ᾽ ὅτι κλέπτης ἦν καί τό γλωσσόκομον ἔχων, τά βαλλόμενα ἐβάσταζεν». Δέν τόν ἐνδιέφερε γιά τούς πτωχούς, λέγει, ἀλλά ἦταν κλέπτης καί εἶχε στά χέρια του τό ταμεῖο, καί κρατοῦσε γιά τόν ἑαυτό του τά χρήματα.
Ἡ φιλοχρηματία τοῦ Ἰούδα, τήν ὁποία περιγράφει ἐδῶ ὁ εὐαγγελιστής Ἰωάννης, θά ἐπιβεβαιωθεῖ λίγες ἡμέρες ἀργότερα, ὅταν θά τολμήσει νά προδόσει στούς Ἰουδαίους τόν Διδάσκαλό του γιά τριάκοντα ἀργυρία.
Δέν εἶναι ὅμως μόνο ἡ πρόωρη ἀποκάλυψη τῆς φιλαργυρίας καί φιλοχρηματίας τοῦ Ἰούδα πού παρακινεῖ τόν εὐαγγελιστή Ἰωάννη νά μᾶς ἀποκαλύψει τό βαθύτερο αἴτιο τῆς ἀντιδράσεώς του. Εἶναι ὁ κίνδυνος τόν ὁποῖο διατρέχουμε ὅλοι νά παρασυρθοῦμε, συγκαλύπτοντας μία ἀδυναμία μας μέ μία δῆθεν ἀρετή.
Τί κάνει στήν περίπτωση αὐτή ὁ Ἰούδας; Καλύπτει τή φιλοχρηματία του μέ τή φιλοπτωχία του, ὅπως θά ἀκούσουμε τόν ἱερό ὑμνογράφο νά ψάλλει τίς ἑπόμενες ἡμέρες. Δείχνει ὅτι ἀγαπᾶ καί ἐνδιαφέρεται γιά τούς πτωχούς, ἐνῶ στήν πραγματικότητα ἐνδιαφέρεται γιά τόν ἑαυτό του, γιά τό συμφέρον του, γιά τό προσωπικό του κέρδος. Καί τό χειρότερο εἶναι ὅτι στή μία ἁμαρτία, στή μία ἀδυναμία, προσθέτει καί ἄλλες. Προσθέτει τήν ὑποκρισία, ὑποδυόμενος τόν εὔσπλαγχνο καί φιλάνθρωπο. Προσθέτει τό ψέμα, λέγοντας ὅτι θά πωλοῦσε τό μύρο καί θά ἔδινε τά χρήματα στούς πτωχούς. Προσθέτει καί τήν κατάκριση, γιατί χωρίς νά γνωρίζει τήν πρόθεση καί τή διάθεση τῆς Μαρίας, κρίνει καί κατακρίνει τήν πράξη της, σάν νά εἶναι αὐτός ὁ κριτής τῶν ἀνθρώπων, σφετεριζόμενος συγχρόνως καί τά δικαιώματα τοῦ Κυρίου.
Βλέπουμε πῶς μία ἀδυναμία ὁδηγεῖ τόν ἄνθρωπο καί σέ ἄλλες καί τελικά στήν καταστροφή!
Ὁ Ἰούδας θά μποροῦσε, ἐάν ἤθελε, νά ἐπωφεληθεῖ ἀπό τήν εὐκαιρία πού τοῦ προσέφερε ὁ Χριστός καί αὐτήν ἀκόμη τήν τελευταία στιγμή, λέγοντάς του ὅτι «τούς πτωχούς τούς ἔχετε πάντοτε κοντά σας, ἐμένα ὅμως ὄχι», καί νά μετανοή-σει καί νά ζητήσει συγχώρηση. Ὅμως δέν τό κάνει. Ἐμμένει στήν ὑποκριτική στάση του παριστάνο-ντας τόν εὐσεβῆ καί φιλάνθρωπο καί νομίζοντας ὅτι ἐξαπατᾶ καί τούς ἀνθρώπους ἀλλά καί τόν ἐτάζοντα νεφρούς καί καρδίαν Χριστό, καί ἔτσι καταλήγει στήν ἀπώλεια καί τήν καταστροφή.
Θέλοντας, λοιπόν, νά μᾶς προφυλάξει ἀπό τή συμπεριφορά τοῦ Ἰούδα, τήν ὁποία πολύ εὔκολα καί ἐμεῖς υἱοθετοῦμε, μᾶς ἀποκαλύπτει ὁ ἱερός εὐαγγελιστής Ἰωάννης τά κρυφά αἴτιά της. Καί ἔτσι μᾶς δίδει τήν εὐκαιρία νά ἐξετάσουμε τόν ἑαυτό μας, νά ἐλέγξουμε τά πραγματικά κίνητρα τῶν λόγων καί τῶν πράξεών μας καί νά μετανοήσουμε, γιά νά μήν παρασυρθοῦμε καί ἔχουμε τήν τύχη τοῦ Ἰούδα.
Γιατί, ἐάν ἐξετάσουμε καί ἐμεῖς τίς πράξεις καί τούς λόγους μας, θά διαπιστώσουμε ὅτι κάποιες φορές κρίνουμε καί κατακρίνουμε ἄλλους ἀνθρώπους, παριστάνοντας τούς εὐσεβεῖς, τούς αὐστηρούς τηρητές τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ καί τῆς παραδόσεως, καλύπτοντας εἴτε ἀκούσια εἴτε σκόπιμα κάποια ἀδυναμία μας, κάτω ἀπό τήν ὑπερβολική αὐστηρότητα καί τή δῆθεν εὐλάβεια, καί ἀφενός ἁμαρτάνουμε κατακρίνοντας τούς ἀδελφούς μας, χωρίς νά γνωρίζουμε τά δικά τους κίνητρα, καί ἀφετέρου στερώντας τόν ἑαυτό μας τήν εὐκαιρία νά μετανοήσει.
Ἄς προσέξουμε, λοιπόν, καί ἄς ἐξετάσουμε μέ εἰλικρίνεια τούς ἑαυτούς μας καί ἄς ἀποφύγουμε νά ἐπιλέξουμε τόν δρόμο τοῦ Ἰούδα, ἀλλά ἄς ἀκολουθήσουμε τόν δρόμο τῆς μετανοίας, προσφέροντας την μέ ἀγάπη στόν Χριστό, γιά νά λάβουμε καί τή συγχώρηση.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου