Πρωτολειτουργώντας στο νέο Παρεκκλήσιο του Μπανάτου αποδόθηκε τιμή στους Μεγάλους Ευεργέτες

Ανεπανάληπτες σήμερα το πρωί οι στιγμές στο Παρεκκλήσιο των Αγίων Ταξιαρχών και Νικολάου στην Ενορία μας! Εορτάζοντας σεμνοπρεπώς και με τη συμμετοχή πολλών προσκυνητών την ιερή μνήμη του Αγίου Νικολάου, τελέσθηκε για πρώτη φορά (και με την ευλογία του απουσιάζοντος στο εξωτερικό Σεβ. Μητροπολίτη μας κ. Χρυσοστόμου) η θεία Λειτουργία στο νέο μας εκκλησάκι!



Ευτυχώς η μέρα σήμερα ήταν πολύ όμορφη και απαστράπτουσα, ο ήλιος από νωρίς υποσχόταν γενναιόδωρο το φως του, οι δε προσερχόμενοι για εκκλησιασμό αντάλλασσαν ασπασμούς και ευχές για τη γιορτή, αλλά και για το νέο επίτευγμα - απόκτημα της Ενορίας μας!

Ο Εφημέριός μας, μετά το Κοινωνικό, μίλησε επίκαιρα για τη θεολογία του Ορθόδοξου Ναού στη ζωή των Χριστιανών, επισημαίνοντας την ανάγκη επανευαγγελισμού του σύγχρονου κόσμου και επανασυσπείρωσης όλων στο ιατρείο της Εκκλησίας.

Το "παρών" έδωσε και ο Δήμαρχος Αρκαδίων κ. Στέλιος Μποζίκης (βλ. δεξιά στη φωτό), ο οποίος υποστηρίζει διαρκώς, από τη θέση της ευθύνης του, την κάθε έκφανση της Ενορίας μας, συνεργαζόμενος αρμονικότατα με το Εκκλησιαστικό μας Συμβούλιο.

Κλείνοντας την Ομιλία του ο Εφημέριος μίλησε για την αξία της Δωρεάς του Ναού προς την Ενορία μας των κ.κ. Παναγιώτη και Αντωνίας Στραβοπόδη και, αποδίδοντας την οφειλόμενη τιμή προς αυτούς, ανακοίνωσε την ανακήρυξή τους σε ΜΕΓΑΛΟΥΣ ΕΥΕΡΓΕΤΕΣ.

Πραγματικά, το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο του Ιερού Ενοριακού Ναού Υπεραγίας Θεοτόκου Βανάτου (απαρτιζόμενο από τον Πρόεδρο Εφημέριο και τα Μέλη: Κωνσταντίνο Μάτσα, Αναστάσιο Δ. Στραβοπόδη, Πέτρο Αν. Κοντονή και Διονύσιο Φ. Τουρκάκη), στη Συνεδρία του της 28ης Νοεμβρίου 2009, αποφάσισε ομόφωνα να ανακηρύξει το ζεύγος Παναγιώτη και Αντωνίας Στραβοπόδη σε Μεγάλους Ευεργέτες της Ενορίας μας, αναγνωρίζοντας έτσι την εξαιρετική προσφορά τους, δηλώνοντας μάλιστα, ότι θα μνημονεύεται εσαεί ο αείμνηστος υιός του Μιχαήλ.



Αμέσως μετά ο Εφημέριος απένειμε τα διάσημα του τίτλου στον Αξιότιμο κ. Παναγιώτη Στραβοπόδη, ο οποίος ήταν ιδιαίτερα συγκινημένος κι έκπληκτος για την τιμή, δεδομένου ότι όλα τα της ανακήρυξης κρατήθηκαν μυστικά έως εκείνη την ώρα.


Στη συνέχεια ο Εφημέριος κάλεσε τον Δήμαρχο κ. Μποζίκη να κάμει την απονομή του τίτλου στην Ερίτιμη κ. Αντωνία Στραβοπόδη, η οποία κι εκείνη ήταν εξαιρετικά συγκινημένη.

Ο π. Παναγιώτης παρακάλεσε ακολούθως τον κ. Δήμαρχο ν' απευθύνει λίγα λόγια στην ομήγυρη. Εκείνος μίλησε θερμότατα, τόσο για τη σημασία της δωρεάς του Ναού, όσο και για τη γνωριμία και φιλία του με τον αείμνηστο γιο των Δωρητών, έναν σημαίνοντα επιστήμονα και άνθρωπο. Δήλωσε, τέλος, ότι βρίσκεται και θα βρίσκεται κοντά στο Εκκλησιαστικό μας Συμβούλιο για ό,τι τον χρειασθεί.




Μετά το τέλος της Θείας Λειτουργίας και της Τελετής Ανακήρυξης, ακολούθησε κέρασμα στο προαύλιο του Παρεκκλησίου, όπου η χαρά για το γεγονός ήταν διάχυτη!

Συγκινητικά τα Θυρανοίξια στο νέο Παρεκκλήσιο του Μπανάτου απόψε

Με συγκίνηση ζωγραφισμένη στα πρόσωπα όλων και υπό καραρρακτώδη βροχή τελέσθηκαν απόψε στο Μπανάτο τα πολυαναμενόμενα Θυρανοίξια του νέου Παρεκκλησίου των Αγίων Ταξιαρχών και Νικολάου, με την ευκαιρία μάλιστα της αυριανής εορτής του Αγίου Αρχιεπισκόπου των Μυρέων.

Λόγω της νεροποντής δεν ήταν μπορετό να τελεσθεί το "Άρατε πύλας..." έξω από το ναΰδριο και να γίνει η προβλεπόμενη είσοδος στον κυρίως ναό. Όλα όμως έγιναν εντός.

Αρκετοί γνωστοί και φίλοι, τόσο της Ενορίας όσο και της Δωρήτριας Οικογένειας Στραβοπόδη παρευρέθηκαν και πλείστοι όσοι εμποδίστηκαν -ατυχώς- από τον πολύ κακό καιρό.

Ο Εφημέριός μας μίλησε εν ολίγοις για τον τιμώμενο Άγιο Νικόλαο, για τη σημασία της δωρεάς του ναϋδρίου και τέλος μετέφερε στο εκκλησίασμα τον χαιρετισμό των διαδικτυακών φίλων που έλαβε, οι οποίοι μάς παρακολουθούν μες από το ΝΥΧΘΗΜΕΡΟΝ και πιο συγκεκριμένα τον π. Αναστάσιο Σαλαπάτα (από το Harrow του ΒΔ Λονδίνου), τη συγχωριανή συγγραφέα κ. Διονυσία Μούσουρα-Τσουκαλά (από την Melburne της Αυστραλίας) και την πρέσβειρα κ. Ariane-Maria Βράιλα (από την Αθήνα).

Τέλος, τελέσθηκε Τρισάγιο εις μνήμην του αείμνηστου γιου της Οικογένειας Στραβοπόδη, χάριν του οποίου οικοδομήθηκε ο ναός. Ύστερα ακολούθησε λιτό κέρασμα προς όλους.

Αύριο το πρωί θα τελεσθεί ο Όρθρος, η Αρτοκλασία και η πανηγυρική Θεία Λειτουργία, ενώ θα αποδοθεί ειδική τιμή προς τους Δωρητές.

Καμπανίσματα στο νέο εκκλησάκι μας

Ανάμεσα στις πολλές και διάφορες προετοιμασίες στο νέο μας Παρεκκλήσιο, τοποθετήθηκαν σήμερα οι καμπάνες, ενόψει των αυριανών Θυρανοιξίων.

Ο Δωρητής του ναϋδρίου και Πρωτοψάλτης μας κ. Παναγιώτης Στραβοπόδης (βλ. φωτό 3) έσπευσε να τις... δοκιμάσει. Το μικρό βίντεο, που ακολουθεί, είναι εύγλωττο:

"Βαρβάραν την αγίαν πάντες τιμήσωμεν"

Ωραία η εορτή της Αγίας Βαρβάρας σήμερα στην Ενορία μας. Όρθρος, Αρτοκλασία και Θεία Λειτουργία. Όλα κατά τάξιν. Ο ναός της Παναγούλας μας ηλιοφώτιστος, οι ψάλτες μας καλλιφωνότατοι με τις μελωδίες τους κατά το ζακυνθινό ψαλτικό ιδίωμα, τα κόλλυβα της κυρά Σούλας προς τιμήν της Αγίας γευστικότατα και όλοι στρέψαμε τα ψυχοσωματικά μας μάτια παρακλητικά προς την Εικόνα της Αγίας, ενθυμούμενοι, ότι η Ζάκυνθος της χρωστά τη σωτηρία της από την πανδημία της Βλογιάς, που είχε ενσκύψει στο νησί μας το 1795, κατασπαράσσοντας τον πληθυσμό.

Ομιλώντας στο εκκλησίασμα ο Εφημέριός μας αναφέρθηκε διεξοδικά, τόσο στον βίο και στο μαρτύριο της Αθληφόρου, όσο και στα ιστορικά του εν Ζακύνθω μεγάλου Θαύματος της Αγίας. Σε καιρούς μάλιστα μιας νέας επίφοβης πανδημίας (της νέας θανατηφόρου γρίπης, εννοείται) η μεσιτεία της Αγίας μάς είναι κάτι περισσότερο από χρήσιμη, μάς είναι απαραίτητη!

[Οι σημερινές φωτογραφίες από το μικρό μας πανηγυράκι είναι με τη ματιά του Βαλάντη Δρογγίτη].

"Παρθένον όντως καλλονήν..."

Μέσα σε ατμόσφαιρα κατάνυξης έγινε απόψε στην Παναγούλα Μπανάτου ο εορταστικός Εσπερινός προς τιμήν της Αγίας Μεγαλομάρτυρος και Αθληφόρου Βαρβάρας, παλαιότατη καθέδρα και εικόνα της οποίας φυλάσσεται στον ναό μας (βλ. φωτό).

Ως γνωστόν, την Αγία Βαρβάρα εξαιρετικά τιμούν οι Ζακυνθινοί, επειδή την θεωρούν σώτειρά τους από την επιδημία της Βλογιάς κατά την περίοδο της Βενετικής Κυριαρχίας (1795).

Αύριο το πρωί στις 8, θα γίνει ο Όρθρος και η επίσημη Θεία Λειτουργία με Αρτοκλασία.

Στη Ζάκυνθο ψάλλονται ειδικά συνθεμένα τροπάρια του Εσπερινού και του Όρθρου, αλλά και ολόκληρος Παρακλητικός κανόνας, ποιημένα από άγνωστο υμνογράφο, δημοσιευμένα ήδη μετά σχετικού υπομνήματος στον Τόμο: Πρωτοπρεσβυτέρου Παναγιώτη Καποδίστρια, Ζακύνθου Εορτοδρόμιον, εκδ. Ιεράς Μητροπόλεως Ζακύνθου, Ζάκυνθος 1998, σσ. 117-129.

Αντιγράφουμε παρακάτω, χάριν των φιλέορτων φίλων μας, το ειδικό Απολυτίκιο της Αγίας:

ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟΝ

Ήχος α΄. Του λίθου σφραγισθέντος.

Πατρός δυσεβεστάτου μη πεισθείσα τοις ρήμασι, τρεις εν τω λουτρώ τας θυρίδας ω Βαρβάρα διέταξας, γενέσθαι εις τύπον αψευδή Τριάδος της Αγίας και Σεπτής, υπέρ ης και τας βασάνους των ανόμων υπήνεγκας. Δόξα τη καρτερία σου Σεμνή, δόξα τω σε αναδείξαντι Παρθένων όντως καλλονήν και μαρτύρων καύχημα.

Αναγγελία Θυρανοιξίων του Παρεκκλησίου των Αγίων Ταξιαρχών και Νικολάου Μπανάτου

Με πολύ μεγάλη χαρά και ικανοποίηση αναγγέλλουμε προς τους απανταχού Ενορίτες και Φίλους μας, ότι, με την ευλογία του Σεβ. Μητροπολίτη μας κ. Χρυσοστόμου, κατά το ερχόμενο Σαββατοκύριακο, 5 και 6 Δεκεμβρίου 2009, θα πρωτολειτουργηθεί το νέο Παρεκκλήσιο της Ενορίας μας, το οποίο ανηγέρθη εκ βάθρων σε σύντομο χρονικό διάστημα (από τον περασμένο Μάιο) από την αγάπη της Οικογενείας των συνενοριτών μας κ.κ. Παναγιώτη και Αντωνίας Στραβοπόδη εις μνήμην του προσφιλούς γιού τους Μιχαήλ.

Για τους ενδιαφερόμενους αναφέρουμε το σχετικό Πρόγραμμα των ιερών Τελετών και Ακολουθιών:

Σάββατο, 5 Δεκεμβρίου 2009,

ώρα 4.30 το απόγευμα:

Ι. Ο ειδικός Αγιασμός των Θυρανοιξίων.

ΙΙ. Ο Αναστάσιμος Εσπερινός επί τη εορτή του Αγίου Ιεράρχου Νικολάου του Θαυματουργού.

ΙΙΙ. Τρισάγιο εις μνήμην του αείμνηστου ΜΙΧΑΗΛ Στραβοπόδη.

IV. Μικρή δεξίωση από πλευράς των κ.κ. Δωρητών.

Κυριακή, 6 Δεκεμβρίου 2009,

ώρα 8 έως 10.30 το πρωί:

I. Ο Αναστάσιμος κι Εορταστικός Όρθρος.

II. Η Αρτοκλασία.

III. Η Πανηγυρική πρώτη Θεία Λειτουργία.

IV. Ομιλία του Εφημερίου μας π. Παναγιώτη Καποδίστρια, με θέμα:

"Οι ορθόδοξες διαστάσεις του Χριστιανικού Ναού".

V. Έκφραση Ευχαριστιών της Ενορίας προς τους κ.κ. Δωρητές.

Οι Δεσποτικές Εικόνες του νέου Παρεκκλησίου μας

Τοποθετήθηκαν σήμερα το μεσημέρι οι τέσσερις Δεσποτικές Εικόνες στ' ολοκαίνουργιο Τέμπλο του νέου Παρεκκλησίου των Παμμεγίστων Ταξιαρχών και Νικολάου της Ενορίας μας.

Είναι καμωμένες από τον Ζακύνθιο αγιογράφο Νίκο Μπιάζη-Σεντή (βλ. φωτό), σύμφωνα με τα ειθισμένα της εντόπιας ιδιάζουσας τέχνης ως προς την ιστόρηση αγιογραφικών πινάκων, ταιριάζουν μάλιστα αρμονικά και με την ξυλογλυπτική τέχνη του Τέμπλου από τους επίσης Ζακυνθίους σκαλιστές του ξύλου Αδελφούς Διονύσιο και Γεώργιο Τσουκαλά.

Ήδη έχουν παραγγελθεί αφενός μεν η αγιογράφηση του Σταυρού της επίστεψης του Τέμπλου, αφετέρου δε οι Απόστολοι στη θέση του Δωδεκάορτου.

Ανακοίνωση για την επικείμενη πρώτη εορτή του Αγίου Νικολάου στον νέο αυτόν ευκτήριο οίκο, σ' επόμενη ανάρτησή μας.

Η μνήμη Φιλουμένου ιερομάρτυρος του Αγιοταφίτη και άλλα τινά στην Ενορία μας

Τελέστηκε σήμερα, κατά την Ευχαριστιακή Σύναξη της Ενορίας μας, το Σαρανταήμερο Μνημόσυνο ενός καλού συγχωριανού και παλαιού Εκκλησιαστικού Συμβούλου των Ναών μας, του μακαριστού Αντωνίου Αβούρη.

Στη θεία Λειτουργία συμμετείχε ο Πρωτοπρεσβύτερος Παναγιώτης Σπουργίτης, του οποίου ο μεταστάς υπήρξε πεθερός, μαζί με τον Διάκονο Κωνσταντίνο Κόκλα. Στην ομιλία του ο Εφημέριός μας αναφέρθηκε στην αδιατάρακτη συνεργασία που είχε επί σειρά ετών με τον μακαριστό Αντώνη Αβούρη, για θέματα εκκλησιαστικά και κοινωνικά, προτείνοντάς τον ως παράδειγμα "ανθρώπου του Θεού" για μίμηση!

Στη συνέχεια ο Εφημέριός μας αναφέρθηκε στην προσωπικότητα ενός νέου Αγίου της Εκκλησίας μας, του οποίου σήμερα στα Ιεροσόλυμα γίνεται επίσημα η αγιοκατάταξη. Πρόκειται για τον Ιερομάρτυρα Φιλούμενο, τον Κύπριο, ο οποίος κατακρεουργήθηκε με τσεκούρι από φανατικούς Εβραίους, στις 29 Νοεμβρίου 1979 στο προσκύνημα παρά το Φρέαρ του Ιακώβ, στη Σαμάρεια και μάλιστα στην ώρα του Εσπερινού.

Σημειωτέον, ότι π. Παναγιώτης, άμα τη ανακομιδή του π. Φιλουμένου, τα Χριστούγεννα του 1984, απέκτησε από ευλαβέστατο συναδελφό συμφοιτητή του, απότμημα Λειψάνου του Μάρτυρα, το οποίο εφύλαξε ως κόρη οφθαλμού επί τόσα χρόνια στην αφάνεια, μέχρις ότου δηλαδή η επίσημη Εκκλησία αποφανθεί τελεσίδικα για τον νέο Μάρτυρα.

Με την ευκαιρία, λοιπόν, της σημερινής πανεπίσημης αγιοκατάταξής του από τη Σιωνίτιδα Εκκλησία, ετέθη το Λείψανο για πρώτη φορά σε προσκύνημα των πιστών, μαζί με την Εικόνα του. Ταις πρεσβείαις Φιλουμένου ιερομάρτυρος, Σώτερ σώσον ημάς!

O Κύπριος νεομάρτυρας Φιλούμενος Aγιοταφίτης (†1979)

Σε όλη τη διάρκεια της υπηρεσίας του ως μέλους της Aγιοταφικής αδελφότητας o π. Φιλούμενος έζησε αθόρυβα και ταπεινά. H ασκητική ζωή και η ακρίβεια της τήρησης των μοναχικών ιδεωδών ήταν τα κυριότερα χαρακτηριστικά που τον διέκριναν. Έχοντας μυηθεί στην πνευματική παράδοση της Εκκλησίας μας από τα πρώτα χρόνια της ζωής του, όπου μόναζε στο Σταυροβούνι, φρόντιζε πάντοτε να μη δημιουργεί εντυπώσεις γύρω από το όνομά του. Κύριο και βασικό μέλημά του ήταν να ζει απερίσπαστα, αθόρυβα και ταπεινά την εν Χριστώ ζωή και να προοδεύει πνευματικά. Αυτοί που δεν τον γνώριζαν καλά, έμεναν ανυποψίαστοι από το ορθόδοξό του ήθος και την πνευματική του ζωή. Πολλές φορές μάλιστα έκανε και το σαλό για να κρύβεται από τον κόσμο. Αναφέρεται ανάμεσα στα άλλα πως για οκτώ χρόνια που ασκήτευε μαζί με τον Αρχιεπίσκοπο Λύδδης Υμέναιο δεν κάθισαν ποτέ σε τραπέζι για να φάνε, αλλά έτρωγαν όρθιοι και μέσα σε κατσαρόλα για άσκηση και απλότητα.

Στο τελευταίο του διακόνημα, στο Φρέαρ του Ιακώβ, τον επισκέπτονταν τακτικά φανατικοί Εβραίοι, οι όποιοι απαιτούσαν να βγάλει το Σταυρό και τις εικόνες από την εκκλησία, αφού το θεωρούσαν προσκύνημα της Ιουδαϊκής θρησκείας. Μάλιστα ένας από αυτούς το επισκεπτόταν καθημερινά και προσευχόταν σ' αυτό. Ο π. Φιλούμενος, πιστός θεματοφύλακας των παραδοσιακών θεσμίων του Παναγίου Τάφου στο χώ­ρο της Παλαιστίνης, εξηγούσε με το ταπεινό και πράο του ύφος πως το Φρέαρ του Ιακώβ ανήκε στους Χριστιανούς από πολλούς αιώνες. Θέλοντας μάλιστα να αποφεύγει εντελώς τις προκλήσεις, όταν ο Ε­βραίος αυτός εισερχόταν στην εκκλησία για να προσευχηθεί, σταματούσε τις ακολουθίες και τις συνέχιζε αργότερα. Στόχος του Εβραίου αυτού, όπως και των άλλων φανατικών, ήταν να μετατραπεί το Φρέαρ του Ιακώβ σε Ιουδαϊκό προσκύνημα με κάθε τρόπο. Έ­τσι, στις 29 Νοεμβρίου 1979, μέρα που η Εκκλησία μας τιμά τη μνήμη του Αγίου Φιλουμένου, του επιτέθηκαν με τσεκούρι και τον δολοφόνησαν, ενώ τελούσε τον εσπερινό. Στη συνέχεια λεηλάτησαν την εκκλησιά και φεύγοντας έριξαν χειροβομβίδα, ολοκληρώνοντας το βέβηλο έργο τους. Ανακοίνωση της αστυνομίας έλεγε πως η δολοφονία έγινε με τσεκούρι και χειροβομβίδα «από αγνώστους». Και βέβαια ουδέποτε εξιχνιάστηκε.

Η κηδεία του νεομάρτυρα αρχιμανδρίτη Φιλουμένου του Κυπρίου έγινε στις 4 Δεκεμβρίου 1979, από το ναό της Αγίας Θέκλας. Τάφηκε στο κοιμητήριο της αγιοταφικής αδελφότητας στην Αγία Σιών μέσα σε συνθήκες βαρύτατου πένθους. Τέσσερα χρόνια αρ­γότερα, κατά την κηδεία θανούντος μέλους της αδελφότητας, ανοίχθηκε ο τάφος του π. Φιλουμένου, για να γίνει ανακομιδή των οστών. Όλοι τότε οι παρευρι­σκόμενοι αντίκρισαν ένα εξαίρετο και θαυμαστό θέαμα. Το σώμα του νεκρού Αρχιμανδρίτη ήταν ανέπαφο και ευωδίαζε, όπως συμβαίνει και με πάρα πολλά λεί­ψανα Αγίων, όπως του αγίου Σπυρίδωνα, του αγίου Ιωάννου του Ρώσου και άλλων. Ξανακλείσανε τον τάφο μέχρι τα Χριστούγεννα του 1984, οπότε κατά την κηδεία του αρχιεπισκόπου Πέλλης Κλαυδίου ανοίχθηκε και πάλι. Το σώμα συνέχισε να είναι αναλ­λοίωτο και να ευωδιάζει, ένδειξη ότι ο ταπεινός δούλος του Θεού Φιλούμενος είχε καταταγεί «εν χώρα ζώντων» ως ένας από τους Αγίους Του. Το λείψανο τοποθετήθηκε με κάθε ευλάβεια σε γυάλινη λειψανοθήκη στο βόρειο τμήμα του Αγίου Βήματος στον ιερό ναό της Αγίας Σιών, όπου και γίνεται αντικείμενο προσκύνησης από χιλιάδες πιστούς.

[Από το βιβλίο "Τέλη οσιακά", εκδ. Ορθόδοξος Κυψέλη, Θεσσαλονίκη]