40 φωτοστιγμές χαρμονής από την Χειροτονία σε Πρεσβύτερο του π. Ελευθερίου Χρυσοχόου

Ο υπεύθυνος Γραφείου της Εκπροσωπήσεως του Οικουμενικού Πατριαρχείου εν Αθήναις κ. Ελευθέριος Χρυσοχόος του Νικήτα χειροτήθηκε Διάκονος -ως γνωστόν- στις 8  Μαΐου 2017, στην Βασιλική του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου, στην Έφεσο από τον ίδιο τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίο. Πρεσβύτερος χειροτονήθηκε σήμερα, Σάββατο (13/5), στον Ναό της Φανερωμένης Βουλιαγμένης, από τον Μητροπολίτη Αδριανουπόλεως κ. Αμφιλόχιο, ο οποίος εντέλει του απένειμε το οφίκιο του Πρωτοπρεσβυτέρου. Παρέστησαν συμπροεσευχόμενοι Αρχιερείς και Ιερείς, μεταξύ των οποίων πρώτος ο πολιός Μητροπολίτης Γέρων Περγάμου κ. Ιωάννης. Ο νέος ιερέας του Οικουμενικού Θρόνου θα συνεχίσει να εργάζεται στο εν Αθήναις Πατριαρχικό Γραφείο και θα ιερατεύει στο Μετόχιο της Μονής της Πάτμου, στην Πεντέλη! Άξιος!!! 

Άνθρωποι διψασμένοι για το θείο μήνυμα

ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

της Κυριακής της Σαμαρείτιδος 

 14 Μαΐου 2017

(Ιωαν. δ΄ 5- 42)

Γράφει ο π. Αναστάσιος Στεργιώτης

Μεσημεριανή ώρα επέλεξε η Σαμαρείτιδα να μεταβεί στο πηγάδι του Ιακώβ για νερό. Κι αυτό το έκανε επειδή την ώρα εκείνη οι δρόμοι δεν ήταν πολυσύχναστοι και η ίδια ήθελε να αποφύγει τα ειρωνικά και επικριτικά σχόλια των άλλων γυναικών για την άτακτη ζωή της.

Όμως ο Παντογνώστης Ιησούς αυτό το γνωρίζει και γι’ αυτό επιλέγει τη συγκεκριμένη ώρα και αυτόν τον τόπο για να την συναντήσει. Αρχικά της ζήτησε νερό, για να δείξει ότι, σε αντίθεση με τους συμπολίτες της, Αυτός δεν την περιφρονούσε, αλλά αντίθετα της έδινε αξία και την περιέβαλε με τιμή και σεβασμό.

Η Σαμαρείτιδα απόρησε πώς ο Ιησούς, ένας Ιουδαίος, ζήτησε κάτι από μια γυναίκα, η οποία ανήκε σε έθνος εχθρικό προς το έθνος του Κυρίου. Τότε ο Ιησούς της μιλά για κάποιο άλλο νερό πνευματικό και αιώνιο, το οποίο όποιος το πιει ποτέ δεν θα διψάσει, ενώ το φυσικό νερό, παρά την αδιαμφισβήτητη και μεγάλη αξία του για τη συντήρηση της γήινης ζωής, προσωρινά καλύπτει την ανθρώπινη ανάγκη και μετά ο άνθρωπος ξαναδιψά.

Η Σαμαρείτιδα αδυνατεί να κατανοήσει τα υψηλά αυτά πνευματικά νοήματα. Όταν όμως ο Ιησούς της αποκαλύπτει λεπτομέρειες της δικής του ζωής, πείθεται ότι ο άνθρωπος που έχει απέναντί της δεν είναι τυχαίος. Τότε τρέχει να διαδώσει στους συμπολίτες της το μήνυμα της θεώσεως, έχοντας καταστεί και η ίδια κοινωνός του σωτήριου πνευματικού ύδατος. Ξεχνά τις γήινες μέριμνες και το γήινο ύδωρ και επιδίωξε τα ουράνιο και παντοτινό.

Αυτή η κατάσταση και η πνευματική μεταβολή επαναλαμβάνεται από τότε επί αιώνες και θα επαναλαμβάνεται έως της συντέλειας των αιώνων. Άνθρωποι διψασμένοι για το θείο μήνυμα και τις μεγάλες αλήθειες του Ευαγγελίου υπήρχαν και θα υπάρχουν πάντοτε. Διψούν να μάθουν την αλήθεια για τον Θεό, την Ουράνια Βασιλεία και τον εαυτό τους. Γι’ αυτό ο Παντοδύναμος φιλόστοργος Θεός και Δημιουργός των ανθρώπων έστειλε τον μονογενή υιό Του και Σωτήρα του Κόσμου, για να διδάξει στους ανθρώπους ότι δεν τελειώνουν όλα με τον επίγειο σωματικό θάνατο. Αλλά, αντίθετα, η ανθρώπινη ψυχή θα ζει μια αιώνια και μακαρία ζωή στην Βασιλεία του Θεού, καθιστώντας έτσι τον άνθρωπο κατά χάριν Θεό, πρίγκιπα του ουρανού και συγκληρονόμο.

Προϋπόθεση βέβαια η αγάπη προς τον συνάνθρωπο, η απαλλαγή από τον ρύπο κάθε πάθους και αμαρτίας, καθώς και η διαρκής προσευχή, η οποία πρέπει να γίνεται παντού και πάντοτε, εντός κι εκτός ναού, διότι ο Θεός είναι πνεύμα και όχι υλική ύπαρξη. Παράλληλα, κάθε αληθινός χριστιανός οφείλει να μετέχει της μυστηριακής ζωής της Ορθοδόξου Εκκλησίας και να γίνεται Απόστολος και Κήρυκας των θείων διδασκαλιών προς τους συνανθρώπους του, όπως έγινε η Σαμαρείτιδα, καθώς και άλλοι Άγιοι και δίκαιοι της Εκκλησίας μας. Γένοιτο!

Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ. Διεθνής Διαγωνισμός Εικονογραφικής Τέχνης της Διακοινοβουλευτικής Συνάντησης Ορθοδοξίας

Κορυφαία, κυρίαρχη στιγμή της Χριστιανικής θεολογίας, είναι το γεγονός της Ανάστασης του Ιησού Χριστού. Η εορτή των εορτών, ελπίδα και φως για εκατομμύρια κατοίκους του πλανήτη, που όμως τους τελευταίους αιώνες, λόγω αλλαγής του ημερολογίου, εορτάζεται από της χριστιανικές Εκκλησίες, ομολογίες και θρησκευτικές οντότητες, σε διαφορετικές ημερομηνίες. Το τρέχον έτος 2017 κατά ημερολογιακή συγκυρία, το Πάσχα εορτάζεται από όλους την Κυριακή 16 Απριλίου.

Η Διακοινοβουλευτική Συνέλευση Ορθοδοξίας (Δ.Σ.Ο.), θέλοντας να χαιρετίσει αυτό το τυχαίο αλλά τόσο συμβολικό γεγονός του κοινού εορτασμού και να συμβάλει στις προσπάθειες αναζήτησης τρόπου κοινού εορτασμού της κεντρικής αυτής εορτής του χριστιανικού εορτολογίου, αποφάσισε να προκηρύξει διεθνή διαγωνισμό εικονογραφικής τέχνης (icon painting competition) με θέμα “Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ”.

Τα βραβεία του διαγωνισμού

1ο βραβείο 3000 €

2ο βραβείο 2000 €

3ο βραβείο 1000 €

Δύο έπαινοι από 500 ευρώ ο καθένας (2x500 €)

Οι πέντε νικητές θα κληθούν και θα φιλοξενηθούν στην πόλη που θα αποφασιστεί να γίνει η Γενική Ετήσια Συνέλευση περί τα τέλη Ιουνίου του 2018. Οι εκδηλώσεις θα συμπέσουν με 25η επέτειο από την ίδρυση της ΔΣΟ. Εκεί θα εγκαινιασθεί και η έκθεση που θα ανοίξει για το κοινό και θα δοθούν στους νικητές τα ανάλογα βραβεία. Στην έκθεση, όπως και στο δίτομο έργο που θα εκδοθεί, θα αναφέρονται τα ονόματα όλων των δημιουργών.

Η συμμετοχή στο διαγωνισμό είναι δωρεάν και οι δηλώσεις συμμετοχής πρέπει να παραληφθούν μεταξύ 15 Μαΐου και 30 Ιουλίου 2017.

Η ιστοσελίδα του διαγωνισμού: http://eiao.org/contest/gr.html

Η Γραμματεία της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας (Δ.Σ.Ο.)

Το Χρονικό της Επισκέψεως του Οικουμενικού Πατριάρχου στην Ιωνία (7-10.5.2017)

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ

Ἐκκλησιαστικαί εἰδήσεις

Ἡ Α. Θ. Παναγιότης ὁ Πατριάρχης, ἐπί τῇ ἱ. μνήμῃ τοῦ Ἁγίου ἐνδόξου Ἀποστόλου καί Εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου, μετέβη ἀεροπορικῶς τό ἀπόγευμα τῆς Κυριακῆς, 7ης Μαΐου, εἰς Σμύρνην, γενόμενος δεκτός ἐν τῷ ἀεροδρομίῳ ὑπό τοῦ οἰκείου Ποιμενάρχου Σεβ. Μητροπολίτου Σμύρνης κ. Βαρθολομαίου, τοῦ Θεοφιλ. Ἐπισκόπου Ἐρυθρῶν κ. Κυρίλλου, τῆς Γεν. Προξένου τῆς Ἑλλάδος Εὐγεν. κ. Ἀργυροῦς Παπούλια, τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Ἐντιμ. κ. Γεωργίου Θεοδωρίδου καί μελῶν αὐτῆς, ὡς καί προσελθόντων ἐξ Ἑλλάδος πιστῶν. Ἐκεῖθεν ὁ Παναγιώτατος μετέβη εἰς τό χωρίον ΚιρκιντζŞirince﷽﷽﷽έ (Şirince) καί ἐχοροστάτησε κατά τόν τελεσθέντα ἐν τῷ Ἱ. Ναῷ τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου Ἑσπερινόν, τελέσας καί Ἀρτοκλασίαν προσκομισθεῖσαν ὑπό τοῦ Πολιτιστικοῦ Συλλγου﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽ισθεΈΒΗ Ε'ΙΣ ΤΌόγου Ν. Ἐφέσου Πιερίας «Ὁ Ἡράκλειτος».ου, ﷽﷽﷽﷽﷽﷽ατης κα´ιλ´ΘεοφιλΛ. 'ε Εἰς τό τέλος ὡμίλησεν ὁ Πρόεδρος τοῦ ὡς ἄνω Συλλόγου Ἐλλογ. κ. Ἰωάννης Δημητριάδης, Ἐκπαιδευτικός, ἐλθών ἐπικεφαλῆς ὁμάδος προσκυνητῶν, καί ὁ Πατριάρχης ἑλληνιστί καί τουρκιστί.

Ἐν συνεχείᾳ, ηὐλόγησεν Οὗτος τό εὐγενῶς παρατεθέν πρός τιμήν Του δεῖπνον ὑπό τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Σμύρνης κ. Βαρθολομαίου, ὅν καί ἐπῄνεσε διά τό ὑπ᾽ αὐτοῦ μετά ζήλου ἐπιτελούμενον ἔργον ἐν τῇ ἐπαρχίᾳ ταύτῃ τοῦ Θρόνου.

Τήν Δευτέραν, 8ην τ.μ., ἡ Α. Θ. Παναγιότης ὁ Πατριάρχης προέστη τῆς τελεσθείσης ἐν τῇ ἐν Ἐφέσῳ παλαιᾷ Βασιλικῇ τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου Θείας Λειτουργίας, ἔνθα καί ὁ τάφος τοῦ Ἁγίου, συλλειτουργούντων Αὐτῷ τῶν Σεβ. Μητροπολιτῶν Ρόδου κ. Κυρίλλου καί Σμύρνης κ. Βαρθολομαίου καί συμπροσευχομένων τῶν Σεβ. Μητροπολίτου Ἀδριανουπόλεως κ. Ἀμφιλοχίου, Θεοφιλ. Ἐπισκόπου Ἐρυθρῶν κ. Κυρίλλου, Εὐγεν. κυρίας Γεν. Προξένου τῆς Ἑλλάδος ἐν Σμύρνῃ, Ἐξοχ. κ. Μαξίμου Χαρακοπούλου, πρ. Ὑπουργοῦ, Βουλευτοῦ Ν.Δ. Λαρίσης, καί Ἀναστασίου Νεράντζη, πρ. Ὑφυπουργοῦ καί πρ. Ἀντιπροέδρου τῆς Βουλῆς, Ἐλλογ. κ. Κωνσταντίνου Μυγδάλη, πιστῶν ἐκ τῆς Ὀρθοδόξου Κοινότητος Σμύρνης καί προσκυνητῶν ἐξ Ἑλλάδος.

Κατά τήν Θείαν Λειτουργίαν ὁ Πατριάρχης ἡμῶν ἐχειροτόνησεν εἰς Διάκονον τόν Ἐλλογ. κ. Ἐλευθέριον Χρυσοχόον, Θεολόγον, Γραμματέα τοῦ ἐν Ἀθήναις Γραφείου Ἐκπροσωπήσεως τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, ὅν καί προσεφώνησεν ἰδιαιτέρως κατά τήν πρός τό ἐκκλησίασμα ὁμιλίαν Αὐτοῦ διά λόγων πατρικῶν, ἐξάρας τήν ἀφοσίωσίν του εἰς τήν Μητέρα Ἐκκλησίαν καί τήν ὑπηρεσίαν του ἐν αὐτῇ, συγχαρείς δέ καί τούς οἰκείους αὐτοῦ.

Ἀκολούθως ὁ Παναγιώτατος ἐπραγματοποίησεν ἐθιμοτυπικάς ἐπισκέψεις εἰς τόν Δήμαρχον Selçuk (Ἐφέσου) Ἐντιμ. κ. Dahi Zeynel Bakıcı καί εἰς τόν οἰκουροῦντα κατόπιν ἀτυχήματος Καϊμακάμην Ἐντιμ. κ. Ayhan Boyacı, οὕς καί ηὐχαρίστησε διά τήν φιλοξενίαν των καί τάς παρασχεθείσας διευκολύνσεις. Τήν μεσημβρίαν ὁ Πατριάρχης ηὐλόγησε τό εὐγενῶς παρατεθέν ὑπό τοῦ κ. Δημάρχου γεῦμα, εἰς ὅ παρεκάθησαν ἅπαντες οἱ προσκυνηταί.

Τό ἀπόγευμα, ὁ Παναγιώτατος ἐχοροστάτησε κατά τόν τελεσθέντα Ἑσπερινόν ἐν τοῖς ἐρειπίοις τῆς ἀρχαίας Βασιλικῆς τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου ἐν Ἐφέσῳ, ἔνθα συνεκλήθη τό 431 ἡ Ἁγία Γ´ Οἰκουμενική Σύνοδος, ὁμιλήσας ἐπικαίρως. Ἀκολούθως παρηκολούθησε τήν καταληκτήριον συνεδρίαν τοῦ διοργανωθέντος ὑπό τῆς Κοινότητος Σμύρνης ὑπό τήν αἰγίδα Αὐτοῦ Γ´ Διεθνοῦς Ἁγιολογικοῦ Συνεδρίου ἐν πλησιοχώρῳ ξενοδοχείῳ, ὁμιλήσας ἑλληνιστί καί τουρκιστί, συγχαρείς τόν Ποιμενάρχην τῆς Σμύρνης, τόν Θεοφιλ. Ἐρυθρῶν, καί τούς συμμετασχόντας Ἐλλογ. Καθηγητάς καί ἐνθαρρύνας αὐτούς διά τήν συνέχισιν καί καλλιέργειαν τῆς πρωτοβουλίας ταύτης. Μετά τήν διανομήν ἀναμνηστικῶν τοῦ Συνεδρίου ἅπαντες παρεκάθησαν εἰς τό παρατεθέν ὑπό τοῦ Ἐντιμ. κ. Koray Yolcu, Προέδρου τοῦ Ἐμπορικοῦ Ἐπιμελητηρίου Selçuk, δεῖπνον.

Τήν Τρίτην, 9ην Μαΐου, ὁ Πατριάρχης ἐχοροστάτησε κατά τήν τελεσθεῖσαν ἐν τῷ Ἱ. Ναῷ Ἁγίων Κωνσταντίνου καί Ἑλένης Μενεμένης Θείαν Λειτουργίαν, εἰς τό τέλος τῆς ὁποίας ὡμίλησε πρός τό ἐκκλησίασμα καί ἐτέλεσε Τρισάγιον ὑπέρ ἀναπαύσεως τῶν ἐν τῇ περιοχῇ ἀναπαυομένων «πατέρων καί ἀδελφῶν ἡμῶν, τῶν τε εἰρηνικῶς κοιμηθέντων καί τῶν μαρτυρικῶς τελειωθέντων».

Τήν μεσημβρίαν παρετέθη εἰς πάντας τούς ἐκκλησιασθέντας γεῦμα ὑπό τοῦ Δημάρχου Μενεμένης (Menemen) Ἐντιμ. κ. Tahir Şahin.

Τό ἀπόγευμα, ἡ Α. Θ. Παναγιότης ἐπραγματοποίησεν ἐθιμοτυπικάς ἐπισκέψεις εἰς τόν Νομάρχην Σμύρνης Ἐξοχ. κ. Erol Ayyıldız καί εἰς τήν Δημαρχίαν τῆς πόλεως.

Τό ἑσπέρας, ὁ Παναγιτατος ﷽﷽﷽﷽ς εώτατος μετέβη εἰς τόν ΡΚαθολικόν Ναόν τοῦ Ἁγίου Πολυκάρπου, ἔνθα Τόν ὑπεδέχθη ὁ Σεβ. Ἀρχιεπίσκοπος κ. Lorenzo Piretto καί Κληρικοί καί λαϊκοί τῆς Κοινότητος αὐτῶν, παρηκολούθησε τήν ὑπό τοῦ Ἐλλογ. Καθηγητοῦ Ἀρχαιολογίας κ. Francesco D ´Andria παρουσίασιν τῶν ἐν Ἱεραπόλει (Pamukkale) ἀνασκαφῶν, ἔνθα ἀνεκν ﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽D Andriaγιωτος ὡς κα´ις εαλύφθη ὁ τάφος τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Φιλίππου καί ἐχοροστάτησε κατά τόν τελεσθέντα Ὀρθν ﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽D Andriaγιωτος ὡς κα´ις εόδοξον Ἑσπερινόν ὁμιλήσας ἰταλιστί. Κατ᾽αὐτόν ἐκκλησιάσθη ὁμάς κληρικῶν καί μοναχῶν ἐκ Ρώμης, οἵτινες προσέφερον εἰς τήν Α. Θ. Παναγιότητα ἀπότμημα τοῦ ἱ. λειψάνου τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Φιλίππου.

Ἀκολούθως ὁ Πατριάρχης μετά τῆς Συνοδείας Αὐτοῦ παρεκάθησεν εἰς δεῖπνον ἐν τῇ οἰκίᾳ τοῦ Ἐντιμ. κ. Mehmet Bastiyalı, εὐεργέτου καί ἐνθέρμου ὑποστηρικτοῦ τῆς Ἐκκλησίας Σμύρνης.

Τήν Τετάρτην, 10ην τ.μ., ὁ Παναγιώτατος ἐξεναγήθη ὑπό τοῦ Θεοφιλ. Ἐπισκόπου Ἐρυθρῶν κ. Κυρίλλου εἰς τήν χερσόνησον τῆς Ἐρυθραίας, ἐπεσκέφθη δέ καί τήν Δήμαρχον Βουρλῶν (Urla) Εὐγεν. κ. Sibel Uyar ἐν τῇ ἕδρᾳ αὐτῆς.

Τήν μεσημβρίαν παρετέθη πρός τιμήνσεις ﷽﷽﷽﷽﷽ξις ε τῆς Α. Θ. Παναγιότητος ἐπίσημον γεῦμα ἐν τῷ ξενοδοχείῳ Hilton ὑπό τῆς Γεν. Προξένου τῆς Ἑλλάδος ἐν Σμύρνῃ Εὐγεν. κ. Ἀργυροῦς Παπούλια, καθ᾽ ὅ ἀντηλλάγησαν προπόσεις.

Εἰς τάς γενομένας ἱ. Ἀκολουθίας καί ἐκδηλώσεις παρέστη ἡ Εὐγεν. κ. Βλασία Παυλοπούλου, σύζυγος τοῦ Ἐξοχωτάτου Προέδρου τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας κ. Προκοπίου Παυλοπούλου, ἥν καί ἐδέχθη ὁ Παναγιώτατος εἰς ἀκρόασιν ἐν τῷ καταλύματί Του.

Ὁ Πατριάρχης ἐπέστρεψεν εἰς τήν Πόλιν αὐθημερόν (10 τ.μ.) τό ἑσπέρας.

Η Αρχιεπισκοπή Αθηνών τίμησε την επικεφαλής της ομάδας συντήρησης του Ιερού Κουβουκλίου του Παναγίου Τάφου

11.5.2017

Ρεπορτάζ για το Ραδιόφωνο της Εκκλησίας: Μάκης Αδαμόπουλος | Φωτογραφίες: Χρήστος Μπόνης

Την επικεφαλής της ομάδας συντήρησης του Ιερού Κουβουκλίου του Παναγίου Τάφου, Καθηγήτρια ΕΜΠ κ. Αντωνία Μοροπούλου, τίμησε σήμερα ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος. 

Σε μία σεμνή τελετή στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών ο Αρχιεπίσκοπος ευχαρίστησε την κ. Μοροπούλου για την προσφορά της και της προσέφερε αναμνηστική πλακέτα με τον Απόστολο Παύλο να κηρύττει στην Πνύκα. 

Η κ. Μοροπούλου ευχαρίστησε ιδιαιτέρως τον Αρχιεπίσκοπο για την τιμητική αυτή διάκριση, ενώ τον ενημέρωσε για την εμπειρία της και για την επόμενη προγραμματισμένη επίσκεψή της στα Ιεροσόλυμα, προσφέροντάς του την παρουσίαση που είχε κάνει κατά την τελετή παράδοσης του Ιερού Κουβουκλίου. Ομιλώντας στους δημοσιογράφους αναφέρθηκε στα επόμενα σχέδια της σχετικά με την παρουσίαση του έργου αποκατάστασης, ενώ έκανε λόγο για την ανάγκη που υπάρχει να συνεχιστούν οι εργασίες στο Ναό της Αναστάσεως. Εξήγησε επίσης ότι έχει γίνει γεωμετρική τεκμηρίωση, έχουν διαπιστωθεί όλα τα κενά και είναι φανερό ότι οι υποστηλώσεις έχουν σαπίσει, γι’ αυτό και δημιουργείται και θέμα σταθερότητας. Επομένως, πρέπει να υπάρξει επέμβαση για την ασφάλεια και την αειφόρο προστασία του Ιερού Κουβουκλίου.

Το προξενιό και ο δικηγόρος

Γράφει η ΔΙΟΝΥΣΙΑ ΜΟΥΣΟΥΡΑ από τη Μελβούρνη

Όσο μεγάλωνε η Αθηνούλα, γινόταν μια όμορφη και καλοφτιαγμένη κοπέλα. Δεν είχε κλείσει καλά τα δεκαπέντε, όταν άρχισαν τα προξενιά. Η νοοτροπία, τότε, αλλά και στη δική μου γενιά, ήταν: Η κοπέλα πρέπει να παντρεύεται μικρή και να μπαίνει σ' αντρός χέρια.

Ομολογώ, για πολλά χρόνια, αδυνατούσα όχι μόνο να το δεχτώ αυτό, αλλά και να καταλάβω το γιατί. Τι χρειάζονται τα ανδρικά χέρια, που πολλές φορές αντί να την αγκαλιάζουν με στοργή κι αγάπη ως όφειλαν αυτά τα χέρια γίνονταν όπλα εναντίον της; Φυσικά, ωριμάζοντας, έμαθα...

Έπρεπε να μπει σε τέτοια χέρια, ώστε ο μεν γονιός να απαλλαγεί, η δε κοπελίτσα-παιδί, να μην έχει την δυνατότητα ή τον τρόπο να προβάλει αντίρρηση σε τίποτα και πολλές φορές κατέληγε ένα πλάσμα χωρίς προσωπικότητα και την ικανότητα να διεκδικήσει έστω και βασικά, ανθρώπινα δικαιώματα. Απλά, υποτασσόταν στην μοίρα της, γιατί… έτσι έπρεπε, ή γιατί «έτσι ήταν αυτά». Και ούτε συζήτηση να πάει πίσω στο πατρικό και να διαμαρτυρηθεί για τίποτα!

Στο πατρικό, περίσσευε η φτώχεια, τα προβλήματα, πολλές φορές πολύ μεγαλύτερα από τα δικά της, πώς να πάει λοιπόν;

Ο πατέρας κι η μάνα, έκαναν ό,τι μπορούσαν να της φτιάξουν τα προικιά της, τα έπιπλα που έπρεπε να πάρει και πολλές φορές, να της δώσουν και μέρος από την ελάχιστη περιουσία που διέθετε η οικογένεια. Κι αν ήταν κι άλλα κορίτσι πίσω, αλίμονο. Τι να την κάνουν λοιπόν πίσω, πού και πώς να την βολέψουν; Κι αν είχε και παιδιά, ακόμα χειρότερα!

Ο γονιός, αναγκαζόταν να γίνει σκληρός, αμείλικτος! Υπήρξαν πολλές περιπτώσεις, ναι και στο Μπανάτο, που ο γονιός έδιωξε κακήν κακώς την κόρη που τόλμησε να πάρει το/τα παιδιά της και να πάει κλαίγοντας στο πατρικό, ξυλοδαρμένη, πεινασμένη εκείνη και τα παιδιά της και, αντί ανοιχτή αγκαλιά, ζεστασιά και θαλπωρή, να βρει έναν πατέρα ή αδελφό, κάποτε και τη μάνα την ίδια, να την διώχνουν κακήν κακώς!

Κάποιοι, στη μεγαλοψυχία τους, έλεγαν: Εσύ μπορείς να μείνεις, αλλά τα παιδιά του τάδε, δεν έχω υποχρέωση να τα ταΐζω εγώ, από δω έφυγες μοναχή σου, δεν σε πάντρεψα εγώ με παιδιά, δικά του είναι. Πήγαινε να του τα αφήσεις εκεί κι εσύ γύρισε, ένα κομμάτι ψωμί, θα βρεθεί εδώ και για σένα. Πιστεύω, ότι εσκεμμένα λεγόταν αυτό, γιατί καμία μάνα δεν άφηνε τα παιδιά της, που πολλές φορές ήταν νήπια. Και ο πατέρας ή και η μάνα, το γνώριζαν αυτό, εξ ου και η πρόταση.

Θυμάμαι, λες κι είναι τώρα, μια κοπέλα από το Μπανάτο. Παντρεύτηκε σε διπλανό χωριό. Ο άνδρας της μέθυσος, το ίδιο κι ο πατέρας του, φτώχεια, ξύλο κάθε μέρα κι ούτε να φάει δεν είχε ούτε του μωρού της να μπορεί να του πάρει λίγο γάλα. Στην απελπισία της μια μέρα, όπως ήταν ματωμένη από τα χτυπήματα και το ξύλο που έφαγε από πεθερό και άντρα επειδή έκλαιγε το μικρό από την πείνα, το πήρε αγκαλιά κλαίγοντας και πήγε στο πατρικό της.

Δεν πρόλαβε να ανοίξει το στόμα, όταν την είδε ο πατέρας, την άρχισε χαστούκια να «πάρει των ομματιών της και να ξεκουμπιστεί από κει και να μην τολμήσει να ξαναπατήσει». Εκείνος την πάντρεψε (και ησύχασε), ας έχει την έγνοια της ο άντρας της τώρα. Κι αν της ρίχνει και καμιά, ε, και τι έγινε, άνδρας της ήταν, να μην έχει απαίτησες ούτε να του βγάζει γλώσσα.

Ομολογώ, πάνω από εξήντα χρόνια πέρασαν και δεν το ξεπέρασα ποτέ! Την βλέπω πάλι μπροστά μου, σχεδόν κοριτσάκι η ίδια μ' ένα μωρό στην αγκαλιά, να εκλιπαρεί για βοήθεια κι αντί για βοήθεια, να αντιμετωπίζει βία κι από το γονιό, ναι, κι από τη μάνα που δεν τολμούσε να πάει κόντρα γιατί αλίμονο της!

Η Αθηνούλα, όμως, θα καλοπαντρευόταν! Οι γονείς της ο Κωνσταντής κι η Αδριάνα, αλλά και τα τέσσερα αδέλφια της, την μοσχομεγάλωναν, την πρόσεχαν, την κανάκευαν και την είχαν μη στάξει και μη βρέξει!

Δεν είχε κλείσει τα 17, γύρω στα 8 χρόνια πριν από τον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο, όταν έχασε τον αδελφό της, τον 19χρονο Ανδρέα μετά από σύντομη αρρώστια που του είχε μεγάλη αδυναμία, γιατί τ' άλλα αδέλφια μεγαλύτερα ο Ανδρέας, συνομήλικος της .

Τα προξενιά που πηγαινοέρχονταν για τη μοναχοκόρη του Κωνσταντή, σταμάτησαν για λίγο, σεβόμενοι όλοι το βαρύ πένθος της φαμελιάς. Λίγο μετά, άρχισαν πάλι οι προξενητάδες να χτυπάνε την πόρτα τους, με δελεαστικές προτάσεις. Τώρα πια η Αθηνούλα ήταν σε ηλικία γάμου, κόντευε τα 19! Τότε ήταν που άνοιξε για καλά η τύχη της!

Μικρός ο τόπος, δεν άργησε να γίνει γνωστό στο χωριό πως την Αθηνούλα του Κωνσταντή, τη γύρεψε ο Ανέστης ο δικηγόρος! Ναι, ναι, αλήθεια σας λέω! Κοτζάμ δικηγόρος που εντυπωσιάστηκε από την ομορφιά και τα χαρίσματα της νεαρής κοπέλας, χωριανοί ήταν την γνώριζε καλά και δεν δίστασε να τη ζητήσει. Την είχε βάλει στο μάτι από μικρός! Φυσικά οι γονείς του καμία αντίρρηση, φτωχονοικοκύρης μεν ο Κωνσταντής σε σύγκριση με κείνους, αλλά λεβέντης με τα όλα του, τον σέβονταν και τον εκτιμούσαν όλοι στο χωριό. Περήφανος, εργατικός, τίμιος και καθώς πρέπει! Είχε τελειώσει τη Νομική Σχολή ο Ανέστης, επέστρεψε στο νησί, να παντρευτεί να κάνει οικογένεια και να ανοίξει Δικηγορικό γραφείο, όπου θα εξασκούσε το επάγγελμα του Δικηγόρου. Όσα χρόνια έζησε λόγω σπουδών στην Αθήνα, βίωσε την αγριάδα και μοναξιά της πόλης, τη διαφθορά, τη μιζέρια τη φτώχια. Όχι, όχι αυτός θα γύριζε στο νησί του, κοντά στους γονείς! Θα έπαιρνε παπούτσι από τον τόπο του κι όχι μπαλωμένο, αλλά κατακαίνουργιο! Η Αθηνούλα ήταν πολύ όμορφη και άξια κοπέλα! Θα έκαναν όμορφη οικογένεια, έτσι όπως την ονειρευόταν!

Κι εκεί που όλοι οι χωριανοί καλοτύχιζαν τον Κωνσταντή που θα καλοπάντρευε τη μονάκριβή του χωρίς πολλές θυσίες γιατί οι συμπέθεροι δεν απαίτησαν προίκες και προικιά και θα την έπαιρναν …με το βρακί στον κ…ο, όπως συνήθιζαν να λένε τότε όταν μια κοπέλα παντρευόταν χωρίς τίποτα, αλλά και την Αθηνούλα για την καλή της τύχη,

Κεραυνός εν αιθρία! Λίγο μετά, ο Κωνσταντής, απάντησε στον προξενητή, ότι τον τιμά η πρόταση κι ευχαριστεί τους γονείς του παιδιού αλλά και τον Ανέστη, αλλά… δεν την παντρεύει ακόμα την κόρη του! Έμειναν όλοι άφωνοι! Ούτε που ήξεραν τι να σκεφτούν! Αν είναι δυνατόν να κλωτσάει μια τέτοια τύχη για την κόρη του ο Κωνσταντής! Δηλαδή, τι καρτεράει, τον πρίγκιπα του παραμυθιού;

Μπα, κάτι δεν πάει καλά εδώ, ξεκουτιάστηκε ο φρόνιμος Κωνσταντής ή κάτι άλλο συμβαίνει και το κρύβουν; Μα πάλι, πολύ φρόνιμο κορίτσι η Αθηνούλα, αν συνέβαινε κάτι, θα το είχε πάρει χαμπάρι το χωριό!

Λίγο μετά, καινούριο προξενιό για την Αθηνούλα από τον Σπύρο, ένα παιδί από την Κουκουναρία. Καλή, πολύ καλή οικογένεια, αλλά φτωχοί κι αυτοί με κάμποσα παιδιά και λίγη περιουσία. Ο δε Σπύρος, με μεγάλες θυσίες πήγαινε Σχολείο κι αργότερα στο Σχολαρχείο, γιατί διακαής του πόθος, να γίνει παπάς! Κοινό μυστικό όχι μόνο στην Κουκουναρία αλλά και στα γύρω χωριά, πως ο Σπύρος θα γινόταν παπάς! Μερικοί τον ειρωνεύτηκαν, σιγά και μην του την δώσει ο Κωνσταντής! Εδώ δικηγόρος τη γύρεψε, χωριανός, καλό παιδί και την ήθελε με… ό,τι φορούσε κι ο πατέρας τη είπε ένα μεγάλο ΟΧΙ, στο Σπύρο θα την έδινε;

Κι, όμως, ο Κωνσταντής είπε το Ναι, χωρίς δεύτερη σκέψη! Άντε και να βρουν άκρη οι χωριανοί με αυτά τα καμώματα του Κωνσταντή! Άκου εκεί, να μην την δώσει στον δικηγόρο και να τη δίνει σ' ένα φτωχόπαιδο που θα γινόταν παπάς!

Παντρεύτηκαν η Αθηνούλα με τον Σπύρο, χειροτονήθηκε Διάκονος ο Σπύρος και αργότερα Ιερέας, έχτισαν ένα ωραίο σπίτι κοντά στην εκκλησία της Παναγούλας, ήρθε και το πρώτο τους παιδάκι, ένα πανέμορφο κοριτσάκι, που συμπλήρωσε την ευτυχία τους! Μετέπειτα, απόκτησαν δύο ακόμη κορίτσια κι ένα αγόρι. Το ένα κοριτσάκι, η μικρή Ανδριάνα, έζησε λίγες βδομάδες μόνο… Δεν άντεξε την πείνα της Κατοχής…

Και η ζωή κύλησε για όλους.

Λίγο πριν συγχωρεθεί ο γέρο Κωνσταντής, μια μέρα στο μαγαζί του Πατήλα με άλλους ξωμάχους, μεταξύ καφέ και κρασιού, μιλώντας πάντα για τα παλιά, αναφέρθηκαν και στο προξενιό από τον Ανέστη και την άρνηση του Κωνσταντή! Τότε και μόνο τότε ο γερο-Κωνσταντής τους είπε την αλήθεια!

- Σιγά,  μωρέ,  μην έδινα εγώ την μοναχοκόρη μου σε δικηγόρο!.. Οι δικηγόροι λένε ψέματα, γιατί έτσι είναι η δουλειά τους! Την έδωσα σε άνθρωπο του Θεού! Και με τη χάρη και βοήθεια Του, έκαμε καλή φαμελιά, έβγαλε δύο κυράδες κι ένα σερνικό που τιμάει το όνομά του!!!

δ.μ.