Υποδοχή απόψε του Επισκόπου Μοζαμβίκης κ. Ιωάννου στη γενέτειρα Ζάκυνθο

Μέσα σε κλίμα ικανοποίησης και αγαλλίασης, πραγματοποιήθηκε απόψε στο Καθολικό της Μονής Στροφάδων και Αγίου Διονυσίου στην πόλη του Zante  μας, η υποδοχή του νεοχειροτονηθέντος Επισκόπου Μοζαμβίκης κ. Ιωάννου στη γενέτειρά του.

Τον νέο Ζακυνθινό Επίσκοπο υποδέχτηκαν στο πλοίο ο Μητροπολίτης Ζακύνθου κ. Χρυσόστομος και ο Επίσκοπος Φωτικής κ. Διονύσιος, υπό τις φωταψίες πυροτεχνημάτων και τα γλυκόηχα καμπανίσματα του Καμπαναρίου του Πολιούχου. Στα προπύλαια του Αγίου προϋπάντησαν τον κ. Ιωάννη ο Καθηγούμενος της Μονής Αρχιμανδρίτης Διονύσιος Λιβέρης, αρκετοί Κληρικοί και πολλοί Ζακυνθινοί.

Αμέσως μετά ο οικείος Μητροπολίτης προσφώνησε με θερμότατα λόγια αγάπης τον Επίσκοπο Μοζαμβίκης, ομιλώντας φανερά συγκινημένος τόσο για τον ίδιο τον νέο Αρχιερέα, όσο και για την Ιεραποστολή, όπου καλείται ν' αναπτύξει οσονούπω ποιμαντική προσπάθεια.

Τον λόγο ύστερα πήρε ο Θεοφιλέστατος, ο οποίος ευχαρίστησε τον Γέροντά του Μητροπολίτη Ζακύνθου, ο οποίος καθ' όλη την μέχρι τώρα πορεία του αναδείχτηκε ο βασικός και θεμελιακός βοηθός και συμπαραστάτης του. Ζήτησε, εξάλλου, τις προσευχές όλων δια πρεβειών του Προστάτη του Αγίου Διονυσίου, για την επιτυχία του ιεραποστολικού έργου, το οποίο καλείται να επιτελέσει στη μακρινή χώρα της Μοζαμβίκης.

Πιο συγκεκριμένα είπε τα εξής:

Πολυσέβαστέ μου Γέροντα, Άγιε Ζακύνθου,

Άγιε Φωτικής κ. Διονύσιε, αδελφέ μου αγαπημένε από τη Μονή Πεντέλης,

Άγιε Καθηγούμενε πατέρα Διονύσιε,

Αγαπητοί μου πατέρες και αδελφοί,

Αγαπητοί μου συμπατριώτες,

Είμαι ιδιαίτερα συγκινημένος, που βρίσκομαι σήμερα ανάμεσά σας στον όμορφο και ευλογημένο Ναό του Πολιούχου μας. Ήρθα στην πατρίδα μας τη Ζάκυνθο, πριν ξεκινήσω την καινούργια μου διακονία, που μου εμπιστεύθηκε η Αγία μας Εκκλησία δι’ αποφάσεως της Ιεράς Συνόδου του παλαίφατου Πατριαρχείου Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής, μετά από πρόταση του Μακαριωτάτου Πάπα και Πατριάρχου Αλεξανδρείας κ.κ. Θεοδώρου Β΄, εκλέγοντας εμένα τον ανάξιο, Επίσκοπο Μοζαμβίκης.

Ήρθα σήμερα να προσκυνήσω τον Άγιό μας, τον Προστάτη και Πολιούχο μας, κυρίως να Τον παρακαλέσω να μού σταθεί βοηθός και στυλοβάτης στο νέο ξεκίνημα της ζωής μου. Γιατί πράγματι έχω ανάγκη τη βοήθειά Του, επειδή εκεί που πηγαίνω, στη μακρινή Μοζαμβίκη, για να ξεκινήσω μία νέα ιεραποστολική προσπάθεια γνωρίζω τα προβλήματα και τις δυσκολίες. Η Μοζαμβίκη είναι μια ευλογημένη χώρα, πανέμορφη, προικισμένη από τον πανάγαθο Θεό, η οποία έχει πολλές δυνατότητες και λαμπρό μέλλον.

Όλα αυτά τα 18 χρόνια που διακονώ την αφρικανική ήπειρο, πάντα ο προστάτης μου Άγιος της αγάπης και της συγγνώμης, Διονύσιος ο θαυματουργός, αλλά και η Ζάκυνθός μας, με τους ποιητές Της, τον Σολωμό, τον Φώσκολο, τον Κάλβο και τόσους άλλους, από τον Ξενόπουλο μέχρι το Ρώμα και τον Κονόμο, ήταν και θα είναι οι καθοδηγητές μου. Γι’ αυτό είμαι εδώ σήμερα, στο νησί μας, στο ξεκίνημα της νέας σποράς στον εκκλησιαστικό αγρό της Μοζαμβίκης, να ζητήσω και να πάρω κοντά μου, τη βοήθεια του Αγίου μας Διονυσίου, την ευλογία και την ευχή του Γέροντά μου και Μητροπολίτου μας κ.κ. Χρυσοστόμου, αλλά και το χαμόγελο όλων Εσάς των αγαπημένων μου συμπατριωτών να με συντροφεύουν στη νέα μου διακονία.

Θέλω να ευχαριστήσω βαθύτατα τον σεπτό μου Γέροντα, τον Άγιο Ζακύνθου. Είναι ο Ιεράρχης, ο οποίος από τα εφηβικά μου χρόνια με προστάτευσε ως στοργικός πατέρας και διδάσκαλος. Ήμουν δεκαπεντάχρονο αγόρι όταν έχασα την τριανταπεντάχρονη μητέρα μου, θύμα αυτοκινητιστικού δυστυχήματος – και ένοιωθα χαμένος μέσα στον κόσμο. Όταν πήγα στην Αθήνα, ως Ηγούμενος της Μονής Πεντέλης, ο Άγιος Ζακύνθου με ενίσχυσε και με καθοδήγησε πνευματικά. Είναι αυτός, που μου άνοιξε τις πύλες της Ιεραποστολής στην Αφρική, με καθοδήγησε στην εκεί διακονία μου, με ενίσχυσε διακριτικά στην εκκλησιαστική μου πορεία. Τι να τού ανταποδώσω για όσα έπραξε για το ταπεινό μου πρόσωπο;

Το μόνο, το οποίο, Σεπτέ μου Γέροντα, μπορώ να Σας υποσχεθώ ενώπιον Θεού και ανθρώπου, είναι ότι η ευγνωμοσύνη μου θα είναι διαρκής και μεγάλη. Προ του ιερού θυσιαστηρίου, θα προσεύχομαι συνεχώς προς τον Άγιο Θεό να Σας χαρίζει υγεία και μακρότητα ημερών, επ’ ωφελεία της μητρός Εκκλησίας και του φιλτάτου μας αγιοτόκου και μυροβόλου νησιού.

Εύχεσθε υπέρ εμού! Εις πολλά έτη Δέσποτα!

Ακολούθησε, μέσα σε ατμόσφαιρα κατάνυξης, δέηση και προσκύνημα στο σεπτό Σκήνωμα του Αγίου Διονυσίου και δεξίωση στο Αρχονταρίκι της Μονής, όπου ο Μοζαμβίκης δέχτηκε τις αγκαλιές και τους ασπασμούς των παρευρισκόμενων γνωστών, φίλων και συγγενών. Παρόντες ήταν επίσης ο Βουλευτής Ζακύνθου κ. Δημήτρης Βαρβαρίγος και ο Δήμαρχος Αρτεμισίων κ. Αντώνης Αντίοχος-Μπαλιακράς.

Την ερχόμενη Κυριακή, 14 Νοεμβρίου, ο Επίσκοπος Μοζαμβίκης θα τελέσει την Θεία Λειτουργία στον ιερό ναό των Αγίων Κηρύκου και Ιουλίττης, στο χωρίο του, τον Αγκερυκό Ζακύνθου.

Οπτικοακουστικό υλικό: Νίκος Κεφαλληνός

Βροχοχαλαζοπτώσεις...

Ο Νοέμβριος μάς δείχνει ολοένα τα δόντια του. Σήμερα στην περιοχή μας έχουμε ακραία καιρικά φαινόμενα με έντονους νότιους ανέμους το πρωί και, πριν λίγο (12.30 μ.μ.), έντονη βροχή και χαλαζόπτωση. Ο φακός του ΝΥΧΘΗΜΕΡΟΝ, σ' εγρήγορση (ως συνήθως), αποτύπωσε άμεσα τη χειμωνιάτικη ατμόσφαιρα.

Η εορτή των Παμμεγίστων Ταξιαρχών στο Μπανάτο

Παρά τον άστατο καιρό, αρκετοί ενορίτες και φίλοι μας προσήλθαν σήμερα το πρωί στο νεόδμητο Παρεκκλήσιο του Μπανάτου, που τιμάται επ' ονόματι των Παμμεγίστων Ταξιαρχών (πλην του Αγίου Νικολάου), με την ευκαιρία της σημερινής Σύναξης των Αγίων Ασωμάτων.

Κατά τα ειθισμένα, έγινε ο Όρθρος, η Αρτοκλασία και η Θεία Λειτουργία. Στην Ομιλία του ο Εφημέριός μας αναφέρθηκε στην Ορθόδοξη Αγγελολογία, εμμένοντας κυρίως στο έργο των Ασωμάτων ως αγγελιοφόρων του θείου θελήματος προς την ανθρωπότητα, επικαλέστηκε μάλιστα την παρρησία τους στον Ουρανό υπέρ της σύγχρονης εν Κρίσει (με κάθε έννοια) Κοινωνίας μας. Μνημόνευσε, εξάλλου, τον μακαριστό Μιχαήλ Π. Στραβοπόδη, εξαιτίας του θανάτου του οποίου οικοδομήθηκε το Παρεκκλήσιο από την Οικογένειά του.

Τέλος, στο προαύλιο του ναού, προσφέρθηκαν διάφορα κεράσματα και ανταλλάχθηκαν θερμές ευχές για υγεία και μακροημέρευση!

Πρώτος ο Στέλιος Μποζίκης στις χθεσινές Δημοτικές Εκλογές

Όπως ήδη έχει γίνει γνωστό και φαίνεται καθαρά στο γραφικό που συνέθεσε ο Πορφύρης μας, οι χθεσινές Δημοτικές Εκλογές στο νησί μας για τον νέο, ενιαίο Δήμο της Ζακύνθου (που περιλαμβάνει, κατά "Καλλικράτην", όλους τους μέχρι τώρα Δήμους του νησιού) έφεραν στην πρώτη θέση τον Δήμαρχο Αρκαδίων Στέλιο Μποζίκη (τον Δήμαρχό μας δηλαδή και συνενορίτη μας)  και τον συνδυασμό του "Μαζί για τη Ζάκυνθο", με ποσοστό 44,73% και 10.068 ψήφους. Η τελική μάχη θα δοθεί στις Επαναληπτικές Εκλογές της επόμενης Κυριακής (14.11.2010) με τον δεύτερο κατά σειράν, στη λαϊκή προτίμηση, Δήμαρχο Αρτεμισίων Αντώνη Αντίοχο-Μπαλιακρά και τον συνδυασμό του "Ζ.ΑΝ.Τ.Ε.", που απέσπασαν 6.214 ψήφους και ποσοστό 27,61%.

Μακάρι, τελικά να υπερτερήσει ο άριστος! Το έχει ανάγκη και ο καιρός και ο τόπος μας!

Εορτάζει αύριο το Παρεκκλήσιο των Ταξιαρχών Μπανάτου

Εσπερίζοντας απόψε στο νεόδμητο παρεκκλήσιο της Ενορίας μας των Παμμεγίστων Ταξιαρχών και Νικολάου, επί τη συνάξει των Αγίων Ασωμάτων Μιχαήλ και Γαβριήλ, ανακοινώνουμε ότι αύριο το πρωί στις 8 θα ψαλεί ο Όρθρος της εορτής, θα γίνει Αρτοκλασία και θα ακολουθήσει η επίσημη Θεία Λειτουργία.

Καλούμε τους φιλέορτους συνενορίτες μας να παρασταθούν!

Αρώματα από το σημερινό Πρωτοκύριακο στην Κέρκυρα

Ανταπόκριση: π. Δημήτριος Κοσκινάς

Καμπανίσματα του Πρωτοκύριακου στην Κέρκυρα

Η εφετινή συμβολή του π. Δημητρίου Κοσκινά, καλού φίλου και ενίοτε ανταποκριτή μας, στην ενημέρωσή Σας από την Κέρκυρα και το παραδοσιακό σημερνό Πρωτοκύριακο, έγκειται στην αποτύπωση σε δύο χαρακτηριστικά βιντεάκια της αναγγελίας της νοεμβριάτικης εορτής του Αγίου Σπυρίδωνος επί τη διασώσει των Κορφών από την Πανούκλα το 1673.

Λίγο πριν τις 4 το απόγευμα χθες, ακούγεται το διπλοκάμπανο από το καμπαναρίο του Αγίου, που δηλοί την προετοιμασία για την Εορτή και ακριβώς στις 4 ακούγεται το χαρμόσυνο "Αλάρμα", που ανοίγει το Πρωτοκύριακο με τον Πανηγυρικό Εσπερινό. Χαρήτε τα κι εσείς, συμμετέχοντας και προσευχόμενοι νοερά στη Χάρη Του!

Μείνετε συντονισμένοι στο ΝΥΧΘΗΜΕΡΟΝ! Ακολουθεί φωτορεπορτάζ από τη σημερνή Λιτανεία του Αγίου Σπυρίδωνος!

Εκλέγειν και εκλέγεσθαι στο Μπανάτο

Το πολύχρωμο γκράφιτι στους τοίχους του Γυμνασίου Βανάτου, ίσως θα μπορούσε να σχολιάσει πειστικά τη σημερινή πραγματικότητα: Ως ψάρια στο ρεύμα του νοητού ποταμού, οδηγούμαστε ξανά στην κάλπη, όπου εκφράζουμε (έτσι παρηγορούμαστε να πιστεύουμε) το δημοκρατικό δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι!

Η κάλπη, καθώς μάς αντικρίζει, μάς προδιαθέτει, ενημερώνοντάς μας περί του τι εστί: Είναι οι "Δημοτικές και Κοινοτικές Εκλογές του 2006"!!! Ναι, έτσι ακριβώς γράφει!... Κι όμως, κάποιοι λησμόνησαν ότι έχουμε Δημοτικές και Περιφερειακές Εκλογές του 2010!!! Με προβλήματα πλείστα όσα, με την Κρίση ώς τα μπούνια, τα χρέη ώς τον λαιμό και τις υποσχέσεις των πολλαπλών Υποψηφίων ώς το μη περαιτέρω...

Όλοι ορέγονται να μάς σώσουν, αλλά, καθώς στέκω στην ουρά για την άσκηση του δικαιώματος που λέγαμε, αναθυμάμαι το τραγούδι: "Φοβάμαι όλ' αυτά που θα γίνουν για μένα, χωρίς εμένα"...

[Σχόλιο και σημερινές φωτογραφίες: π. Π. Κ.] 

Το "Εορτολόγιον 2011" της Μητρόπολης Ζακύνθου

Κυκλοφόρησε αυτές τις ημέρες το νέο Εορτολόγιο της Ιεράς Μητροπόλεως Ζακύνθου για το επί θύραις έτος 2011. Είναι αφιερωμένο στην Αγία Μαρία την Μαγδαληνή, η οποία πρώτη ευαγγελίσθηκε τον Χριστιανισμό στη Ζάκυνθο και την Ευρώπη, αμέσως μετά τον σταυρικό Θάνατο και την Ανάσταση του Ιησού Χριστού.

Όπως πάντα, το Εορτοδρόμιο είναι υψηλής αισθητικής, πλούσιο σε περιεχόμενο και όλο έγχρωμο, τυπώνεται μάλιστα σε 10.000 αντίτυπα. Στην Ενορία του Μπανάτου δεν πωλείται, αλλά διανέμεται κάθε χρόνο δωρεάν στους Ενορίτες μας, πόρτα-πόρτα, κατά την ημέρα του Αγιασμού, ως μικρό αντίδωρο στα όποια δώρα της αγάπης τους προς τους ναούς της περιφέρειάς μας.

Στο Εορτολόγιον 2011 προτάσσονται, σε χειρόγραφο,  εόρτιες ευχές του Σεβ. Μητροπολίτη Ζακύνθου κ.κ. Χρυσοστόμου και ακολουθούν δύο κύρια κείμενα: α) π. Παναγιώτη Καποδίστρια: "Από τη Ζάκυνθο η Αγία Μαρία η Μαγδαληνή, πρώτη ευαγγελίστρια του Χριστιανισμού στην Ευρώπη" και β) π. Διονυσίου Λυκογιάννη: "Αγία Μαρία η Μαγδαληνή. Σταχυολογήματα από τον βίο της και την ιστορία του ομώνυμου ναού στις Μαριές Ζακύνθου".

Υπάρχουν -εννοείται- τα καθιερωμένα ημερολογιακά, τοπικό αγιολόγιο, διοικητικά της Μητρόπολης, Ναοί και Εφημέριοι της Ζακύνθου και άλλα πολλά. Το πλούσιο φωτογραφικό υλικό από την παρουσία της Χειρός της Αγίας Μαγδαληνής στη Ζάκυνθο (Ιούλιος 2010) και τις σχετικές πανηγυρικές συνάξεις είναι του Νίκου Κεφαλληνού.

Όταν ο ανηθικότητα τυφλώνει ή Πώς γινόμαστε διεθνώς ρεζίλι

Ο Τάσος Τέλλογλου, για λογαριασμό της δημοσιογραφικής εκπομπής ΝΕΟΙ ΦΑΚΕΛΟΙ  του ΣΚΑΪ (μετάδοση, 1.11.2010), συνάντησε τους πρωταγωνιστές ενός «τοπικού» θρίλερ, ανακαλύπτοντας ποια είναι η πραγματική «μαύρη τρύπα» στην τοπική αυτοδιοίκηση και στα οικονομικά των Δήμων. Με την κάμερα των ΝΕΩΝ ΦΑΚΕΛΩΝ ταξίδεψε στο Ιόνιο και παρακολούθησε την διαδρομή του «πρώτου πολίτη» της Ζακύνθου από τα όνειρα και τις ελπίδες της πανηγυρικής εκλογής του με το σύνθημα «Αναγέννηση» (!!!), μέχρι το δικαστήριο και τη φυλακή.

Ακόμη, ΟΙ ΝΕΟΙ ΦΑΚΕΛΟΙ αποκαλύπτουν πώς ένας Δήμος καταλήγει να δανείζεται 11.000.000 Ευρώ, για τα οποία μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου δηλώνουν πλήρη άγνοια αλλά και γιατί έγινε απόπειρα να μπει πυρκαγιά στα τρία γραφεία όπου στεγάζονταν οι οικονομικές του υπηρεσίες.

Περί Αγίων ο λόγος

Γράφει από τη Μελβούρνη η Διονυσία Μούσουρα-Τσουκαλά

Φίλοι μου, καλοί κι αγαπημένοι όλες κι όλοι, άλλο θέμα είχα προγραμματίσει να μοιραστώ μαζί σας σήμερα, αλλά ξεστράτισε ο νους (πώς έγινε) και αλλού με έβγαλε. Έτσι λοιπόν, μολονότι πολύ επίκαιρο το προγραμματισμένο, θα περιμένει μέχρι τον άλλο μήνα γιατί με πρόλαβαν τα γεγονότα! Να λέμε του στραβού το δίκιο δεν νοείται να συμβαίνουν τόσο σημαντικά και συνταρακτικά (!) γεγονότα εδώ και τώρα κι εγώ να ασχολούμαι με το τι έγινε τω καιρώ εκείνω! Όσα κι αν έγιναν τότε, μπορούν να περιμένουν, δεν θα αλλάξει τίποτα με την καθυστέρηση.

Λοιπόν, δεν ξέρω αν οι νοβιτές μας και τα μαντάτα μας έφτασαν μέχρι τ' αυτιά σας. Aν όχι, να σας ενημερώσω.

Πρώτο και σπουδαιότερο, αποκτήσαμε κι εμείς εδώ δική μας, καταδική μας Αγία!!!! Επί τέλους! Καιρός ήταν! Αδιανόητο κοτζάμ Ήπειρος να μην έχει ούτε έναν Άγιο δικό της. Μετά από πολλές συζητήσεις, διαπραγματεύσεις, διαβουλεύσεις κι όλα τα απαραίτητα τερτίπια, ο Προκαθήμενος της Καθολικής Εκκλησίας, αγιοποίησε ή πιο απλά ανακήρυξε σε Αγία, τη Μαίρη Μακίλλοπ, γνήσια και βέρα Αυστραλή, υπό το όνομα: Μαίρη του Σταυρού!

Η Μαίρη, ήταν μια ενάρετη μοναχή που έζησε τον 19ο αιώνα και που αφιέρωσε τη ζωή της σε αγαθοεργίες και στην προστασία των φτωχών και αδικημένων. Τόλμησε να υψώσει το μικρό της ανάστημα, καταγγέλλοντας υψηλά ιστάμενο ιερωμένο της εποχής για σεξουαλική κακοποίηση ανηλίκων. Γι’ αυτή της την τόλμη τιμωρήθηκε με αφορεσμό, τον οποίον ήρε ο περί ού ο λόγος ιερωμένος λίγο πριν το θάνατο του.

Πάνε χρόνια τώρα, που είχαν κινηθεί οι εδώ, ζητώντας να αναγνωρισθεί ως Αγία. Οι Κανονισμοί, όμως, έλεγαν ότι, εκτός των άλλων, έπρεπε να έχει κάνει τουλάχιστον δυο θαύματα για να δικαιούται κάτι τέτοιο. Άντε, άντε, αν ο πάσα ένας που ήταν φιλάνθρωπος και κατήγγειλε τις ανομίες των ρασοφόρων, από τις οποίες ταλανίζεται αρκετά συχνά η Καθολική Εκκλησία, να αγιοποιείτο. Έγιναν και τα θαύματα, ήλθε και το πλήρωμα του χρόνου και με φανφάρες και τυμπανοκρουσίες και γκλαμουριές, νάτην την Αγία μας!!!!

Πανηγύριζε όλη η χώρα σας λέω!!!! Πήραμε τα πάνω μας, ξεχάστηκε η ανεργία, τα υψηλά επιτόκια, η οικονομική κρίση, φορέσαμε φανελάκια με την αγία μορφή της, αγοράσαμε κούπες του καφέ με τη μορφή της ζωγραφισμένη, κυκλοφόρησαν κάθε λογής σιτζούρτζουλα προς τιμή Της με το Άγιο πρόσωπό της επάνω, βγήκαμε στους δρόμους να πανηγυρίσουμε με σημαιούλες και λάβαρα, φυσικά με τη μορφή της σταμπαρισμένη, τηλεοράσεις, ραδιόφωνα κι εφημερίδες δεν ασχολήθηκαν με τίποτα άλλο για μέρες και μέρες, κουβαληθήκαμε στη Ρώμη κατά χιλιάδες για να ζήσουμε αυτή την κοσμοϊστορική στιγμή, να γραφτούμε στην ιστορία και με περηφάνια οι απόγονοι μας να λένε «ήταν κι ο προπάππος του προπάππου της προγιαγιάς μου εκεί».

Αχ, καημένη Μαίρη, θα τρίζουν τα άγια κοκαλάκια σου...

Ξεχάσαμε τη μιζέρια και τη γκρίνια μας, όλα μάς φαίνονταν πανέμορφα, χαμογελούσαμε σαν τους ηλίθιους ανταλλάσσοντας ασπασμούς και θερμούς χαιρετισμούς ακόμα και με το γείτονα μας, που μάς είχε καρφώσει πρόπερσι πως εν καιρώ μεγίστης ξηρασίας και εν μέσω αυστηρών περιορισμών στην κατανάλωση νερού, εμείς πίναμε επιδεικτικά νερό από μεγάλη κανάτα και μάλιστα έξω στον πίσω κήπο μας, που αυτός ο πονηρός -όντας νομοταγής πολίτης και προασπιζόμενος τα συμφέροντα του Κράτους- είχε ανοίξει μικράν οπήν στο φράχτη για να παρακολουθεί τι γίνεται και στην κατάλληλη στιγμή να... επέμβει σαν καλός σπιούνος, ενημερώνοντας τις αρμόδιες αρχές. Αμνηστία σε εθνικό επίπεδο! Σας λέω δώσαμε άφεση αμαρτιών προς πάσαν κατεύθυνσιν! Ή, πιο απλά, αν θέλετε, μια και μιλάμε για την Καθολική Εκκλησία, μοιράσαμε με απλοχεριά τα συγχωροχάρτια σε μια προσπάθεια δικής μας, έστω και μερικής, αγιοποίησης!

Όμως, μπορεί τα θαύματα της Μαίρης του Σταυρού να ήταν δύο, αλλά κι εδώ ίσχυσε η λαϊκή ρήση, κάθε θαύμα 3 μέρες. Κόπασε ο θόρυβος, ηρεμήσαμε κάπως, γύρισαν οι πιστοί ταξιδιώτες, οι έμποροι παραπονέθηκαν για τους άπιστους που δεν τρέξαμε να προμηθευτούμε όλα τα περί της Αγίας μπιχλιμπίδια κι έμειναν πολλά στα αζήτητα, ενώ εκείνοι είχαν υπολογίσει χοντρές πιασιές βασιζόμενοι στη πίστη μας, αλλά πάει ο κόσμος, χάλασε, ούτε ιερό ούτε όσιο πια...

Και νάμας τώρα, να γιορτάζουμε την Εορτή των Εορτών, τον άγιο που τιμά η πλειοψηφία του λαού της Αυστραλίας με κατανυκτική ευλάβεια και αφοσίωση, τόσο που την ώρα της... λιτανείας του, βλέπε κούρσας, ολόκληρη η Ήπειρος, ιδιαίτερα η Μελβούρνη, στην οποία συμβαίνει το μέγα γεγονός, σταματάει και ο πληθυσμός, (εκτός από αρκετές χιλιάδες παχυλού πορτοφολιού που έχουν το προνόμιο να βρίσκονται στον ιππόδρομο), κολλημένος στο χαζοκούτι με κομμένη ανάσα αγωνιά να δει αν πραγματοποιηθούν ή διαψευσθούν οι ελπίδες τους για νίκη! Την έχουν ονομάσει: The Race that stops the Nation! Περιττό βέβαια να σας πω πως την ημέρα αυτή έχουμε αργία!

Ναι, βέβαια, για την πιο... ιερή γιορτή του χρόνου μιλάω, αυτή του Αγίου… Αλόγου, την οποία η Αυστραλία γιορτάζει με θρησκευτική ευλάβεια και κατάνυξη -ειλικρινά, ΔΕΝ υπερβάλλω- για 150 χρόνια τώρα! Η πρώτη Τρίτη του μήνα Νοέμβρη, είναι γνωστή ανά τον κόσμο, ιδιαίτερα στους φίλους του Ιππόδρομου, ως Melbourne Cup Day!

Οι γιορτασμοί αρχίζουν τουλάχιστον μια βδομάδα πριν, με ιπποδρομίες στα κυριότερα Κέντρα της Μελβούρνης, το δε Ιπποδρόμιο του Flemington, που θεωρείται από τα μεγαλύτερα και ωραιότερα, αν δεν κάνω λάθος στο Νότιο Ημισφαίριο, είναι εκείνο που φιλοξενεί τη μεγάλη κούρσα, η οποία γίνεται νωρίς το απόγευμα και στην διάρκειά της παίζονται πολλά εκατομμύρια δολάρια κάθε χρόνο. Οι πολλοί, από το υστέρημά τους τις περισσότερες φορές (αφού δεν θεωρείσαι γνήσιος πατριώτης, αν δεν στοιχηματίσεις τουλάχιστον εκείνη την ημέρα) καταβάλλουν τον οβολό τους, για να πάρουν τα πολλά οι λίγοι, ως συνήθως γίνεται με τον κάθε είδους τζόγο.

Θεωρείται ένα από τα μεγαλύτερα κοινωνικά γεγονότα του χρόνου! 16.000 πανέμορφες ολάνθιστες τριανταφυλλιές κοσμούν τον Ιππόδρομο! Οι κυρίες υψηλής κοινωνίας και τσέπης, διαθέτουν πολλές χιλιάδες δολάρια εκάστη για την τουαλέτα που θα φορέσουν και για το περιβόητο καπέλο! Απαραίτητο αξεσουάρ για όλες τις εμφανίσεις, ιδιαίτερα για την Oaks Day, που συνήθως γίνεται 2 μέρες αργότερα, είναι η Ημέρα των Κυριών, όπου επιδεικνύουν, όχι μόνο τις απίθανες πανάκριβες τουαλέτες τους αλλά, κυρίως και πρωτίστως, τα Καπέλα τους!!! Δεν θα είναι υπερβολή, αν λεχθεί πως ο τζίρος της όλης υπόθεσης, κυμαίνεται σε πολλά, μα πάρα πολλά εκατομμύρια δολάρια!

Μολονότι ζω στη Μελβούρνη για 43 και κάτι μήνες χρόνια, δεν... αξιώθηκα ποτέ να περάσω το κατώφλι κανενός Ιπποδρομίου ούτε να... ταΐσω κανένα άλογο. Άθελά μου κάθε χρόνο τέτοια μέρα, θυμάμαι και... συγκρίνω, (τι λέω τώρα ε;) αυτές τις Ιπποδρομίες με τις... γαϊδουροκαβαλαρίες, που έκαναν οι νέοι στο χωριό μας τότε, στα δικά μου χρόνια. Οι περισσότεροι, κρυφά φυσικά από τους γονείς, με τη δικαιολογία ότι θα έκαναν κάποια δουλειά ή θα πήγαιναν κάπου, καβαλούσαν το γάιδαρο που διέθετε η οικογένεια, τραβούσαν πέρα σ' ένα ξέφωτο κι έκαναν... κούρσες, ποιος θα έρθει πρώτος, η δε... μαρίδα έβαζε στοιχήματα με τις λίγες πενταροδεκάρες, που κατάφερναν να εξοικονομήσουν, παροτρύνοντας με τις φωνές τους ζώα και καβαλάρηδες. Τα καημένα τα ζώα, με τη γλώσσα μισό πήχυ, έκαναν φιλότιμες προσπάθειες να υπακούσουν, για να γλιτώνουν τις ραβδιές. Ο μπουχός που σηκωνόταν πήγαινε σύννεφο κι ουαί κι αλίμονο σ’ όποιον έπαιρνε χαμπάρι ο πατέρας ή μεγαλύτερος αδελφός για τις επιδόσεις τους...

Όμορφα χρόνια, απλά, αθώα και, προπαντός, χρόνια χωρίς απαιτήσεις...

Βοήθεια μας λοιπόν η... τετράποδη χάρη του αγίου Αλόγου και λυπάμαι που θα σας απογοητεύσω, αλλά ούτε εφέτος ποντάρισα σε κανένα σίγουρο φαβορί! Ίσως γιατί, όντας κορίτσι, ούτε τότε στις... Ιπποδρομίες του Μπανάτου παρευρέθηκα ή ποντάρισα ποτέ...

Καλό μας Μήνα,

Με την αγάπη μου,

δ. μ .τ.

Μια εργασία για την ποιμαντική της οικολογικής ευαισθητοποίησης

Κυκλοφόρησε αυτές τις ημέρες σε ανάτυπο από το Περιοδικό Θεολογία (τόμος 81, τεύχος 2, σελ. 197-207) η εργασία: Πρωτοπρεσβυτέρου Παναγιώτου Καποδίστρια, "Διαχέοντας τον Θεολογικό περί Οικολογίας Λόγο στο Πλήρωμα της Εκκλησίας", Αθήνα 2010 εκ του Τυπογραφείου της Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Η επέτειος του ιστορικού "ΟΧΙ" στο Μπανάτο

Με σεμνότητα γιορτάσθηκε σήμερα το πρωί στο Μπανάτο η εθνική επέτειος του ολόψυχου "ΟΧΙ" του λαού μας, το οποίο απευθύνθηκε στον κατακτητή την 28η Οκτωβρίου 1940, δηλαδή πριν 70 ακριβώς χρόνια. Η καθιερωμένη Δοξολογία έγινε στον ναό της Παναγούλας μας, όπου τον πανηγυρικό λόγο εκφώνησε η εκπαιδευτικός του Γυμνασίου Βανάτου κ. Σοφία Ματσούρη (Μαθηματικός) και παρέστη η Δημοτική Αρχή της περιοχής μας.

Ακολούθως τα Σχολεία και οι Αρχές μετέβησαν στο Ηρώο των Πεσόντων, στην Πλατεία Λάμπρου Ζήβα, όπου ετελέσθη Επιμνημόσυνη Δέηση για την ανάπαυση των ψυχών των ηρωικώς τεθνεώτων υπέρ της Ελευθερίας της πατρίδας μας και ύστερα έγινε κατάθεση δάφνινων στεφάνων από τον Δήμαρχο Αρκαδίων κ. Στέλιο Μποζίκη, τον Πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου κ. Παναγιώτη Μαμφρέδα, τον Πρόεδρο του Δημοτικού Διαμερίσματος Βανάτου κ. Πέτρο Κοντονή, μαθήτρια του Γυμνασίου Βανάτου και μαθητή του Πειραματικού Ολοήμερου Δημοτικού Σχολείου 1ου Κάμπου "Παναγιώτης Χιώτης".

Τέλος, η Δημοτική Αρχή δεξιώθηκε τον κόσμο στον Δημοτικό Μέγαρο. Όλοι ευχήθηκαν μεταξύ τους την επικράτηση της Ειρήνης σε όλες τις εκφάνσεις του κοινοτικού και προσωπικού βίου.

Φωτορεπορτάζ: Νίκος Κεφαλληνός και Πορφύρης