Η εμπιστοσύνη στον πνευματικό

Ο διάβολος, στην προσπάθειά του να σε αποτρέψει από την προσπάθεια και τον αγώνα, χρησιμοποιεί τεχνάσματα, για να σε πείσει να παραιτηθείς. Σου σπέρνει διάφορους λογισμούς, σου ζαλίζει το μυαλό και την σκέψη, σου δυσκολεύει την ζωή.

Ένας λογισμός που σπέρνει συχνά, αλλά είναι πνευματικά θανάσιμος, αν υποκύψεις και τον δεχθείς, είναι εναντίον του πνευματικού σου. Προσπαθεί να σου μολύνει αυτήν την σχέση, με ύπουλο τρόπο, για να μείνεις απροστάτευτος και εύκολη λεία στις ορέξεις του.

Έρχεται συχνά ο λογισμός, για παράδειγμα, «κάνει λάθη ο πνευματικός»; Ένας λογισμός που με την πρώτη ματιά δείχνει αθώος, απλός και λογικός. Ο πνευματικός, σαν άνθρωπος, ασφαλώς και κάνει λάθη, είναι ανθρώπινο. Στην πνευματική καθοδήγηση, όμως, αυτές οι ερωτήσεις κρύβουν παγίδες, με τις οποίες αρχίζεις σιγά-σιγά και με ύπουλο τρόπο να λογοκρίνεις και να φθάνεις στην αμφισβήτηση του λόγου, που σου είπε ο πνευματικός, με απρόβλεπτα αποτελέσματα.

Η πνευματική σχέση πρέπει να είναι υγιής για να γίνεται καθαρή εξομολόγηση. Όπως στον γιατρό θα πας πρώτα, γιατί τον εμπιστεύεσαι, κατόπιν θα του εκθέσεις ακριβώς το πρόβλημά σου για να σου δώσει την κατάλληλη θεραπεία, έτσι και στον πνευματικό θα πας, αφού πρώτα τον εμπιστευθείς, για να του ανοίξεις ελεύθερα την καρδιά σου, ώστε με την φώτιση του Αγίου Πνεύματος να δώσει την κατάλληλη συμβουλή για να αναπαύσει την καρδιά σου.

Δεν χωρούν σκέψεις και λογισμοί στο μυστήριο. Όταν υπάρχουν τέτοιου είδους σκέψεις, τότε δεν έχεις πιστέψει στην δύναμη του μυστηρίου, δίδοντας την ευκαιρία στον διάβολο να σπείρει σκέψεις και λογισμούς, που υποβαθμίζουν αυτήν την πνευματική σχέση σε ανθρώπινη μόνο, γεμάτη από πάθη και λάθη ανθρώπινα.

Συνεπώς, χτίζεις την πνευματική σχέση με τον πνευματικό σου με εμπιστοσύνη, αφού έχει προηγηθεί η επιλογή του με μόνο κριτήριο την ανάπαυση της καρδιάς. Μην περάσεις στο επόμενο στάδιο της πνευματικής καθοδήγησης, αν δεν έχεις οριστικοποιήσει το πρώτο, που είναι η επιλογή και η εμπιστοσύνη.

Χωρίς την εμπιστοσύνη θα ταλαιπωρείσαι με λογισμούς και αναπάντητα ερωτήματα, που μόνο ταραχή θα προκαλούν. Εμπιστεύσου τον πνευματικό σου, αφήνοντάς τον να σε κατευθύνει αυτός στα πνευματικά μονοπάτια. Μην επιτρέπεις στον διάβολο να σου λερώνει με λογισμούς αυτήν την σχέση. Αυτός δεν αντέχει γιατί καίγεται και προσπαθεί με κάθε τρόπο να την χαλάσει.

Η εμπιστοσύνη στον πνευματικό είναι θεμέλιο στην ζωή σου. Λένε οι πατέρες «καλύτερα να τα χαλάσεις με τον Θεό, παρά με τον πνευματικό σου». Την σχέση με τον Θεό θα σ’ την φτιάξει ο πνευματικός, ενώ χωρίς τον πνευματικό πώς θα τα φτιάξεις με τον Θεό;

Με την εξομολόγηση σού δίνεται η ευκαιρία να ζήσεις τον ουρανό εδώ στην γη, με την καρδιά σου καθαρή και αναπαυμένη. Είναι απόλυτα δική σου η επιλογή.

+αρχ. Βαρθολομαίος

Καθηγούμενος Ιεράς Μονής Εσφιγμένου

Πρόσωπο προς πρόσωπο με τους Ορθόδοξους του Όσλο Νορβηγίας [3ωρο video, ΘΑΡΡΙ TV]

Οδοιπορικό του π. Νεκταρίου Πόκια και των συνεργατών της Τηλεόρασης της Ρόδου ΘΑΡΡΙ στο Όσλο της Νορβηγίας, που ανήκει εκκλησιαστικά στην δικαιοδοσία της Ι. Μητροπόλεως Σουηδίας και πάσης Σκανδιναβίας, υπό τον άξιο Σεβ. Μητροπολίτη Σουηδίας κ. Κλεόπα. 
ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΤΟ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΤΕ. Θα γίνετε πλουσιότεροι και πιο ευαίσθητοι ως προς την εκτός Ελλάδος Ελλάδα μας!

Γνωριμία με τους Ορθοδόξους της Σουηδίας [3ωρο video, ΘΑΡΡΙ TV]

Οδοιπορικό του π. Νεκταρίου Πόκια και των συνεργατών της Τηλεόρασης της Ρόδου ΘΑΡΡΙ, στη Στοκχόλμη της Σουηδίας. Οι Ορθόδοξοι της χώρας και της εν γένει Σκανδιναβίας τελούν υπό την ανύστακτη πατρότητα του άξιου Ποιμενάρχου της Σεβ. Μητροπολίτη Σουηδίας κ. Κλεόπα.  ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΤΟ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΤΕ!

Μια εκ βαθέων συνομιλία με τον Μητροπολίτη Σουηδίας κ. Κλεόπα [video, ΘΑΡΡΙ TV]

Συνομιλία του π. Νεκταρίου Πόκια και των συνεργατών της Τηλεόρασης της Ρόδου ΘΑΡΡΙ, στη Στοκχόλμη της Σουηδίας με  Σκανδιναβίας, με τον άξιο Ποιμενάρχη των Ορθοδόξων στη χώρα Σεβ. Μητροπολίτη Σουηδίας κ. Κλεόπα. ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΤΕ!

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης στην Έφεσο, 7.5.2019 [video, ΘΑΡΡΙ TV]

Κι εφέτος, Μάιο 2019, ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος Α΄ μετέβη στην αρχαία Έφεσο, για την εορτή του Αγίου Αποστόλου και Ευαγγελιστή Ιωάννου του Θεολόγου, επί των ερειπίων της Βασιλικής Του. Εκεί τέλεσε τα δέοντα λειτουργικά. 

     Παρών ήταν ο φακός της ροδιακής Τηλεόρασης ΘΑΡΡΙ, ο οποίος κατέγραφε την Πατριαρχική Χοροστασία των Εσπερίων και δημοσιοποιεί ακολούθως: 

Για την επικείμενη εισπήδηση της "Ρωσικής Ορθοδοξίας" σε Κύπρο και Σουηδία

Σχόλιο από τον π. ΡΩΜΑΝΟ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗ 

Ο Εκπρόσωπος Τύπου του Πατριάρχου Μόσχας κ. Βολκώφ είπε τα εξής: "Присутствие русского православия, Русской православной церкви в Европе - вещь совершенно естественная, востребованная, и востребованная, в первую очередь, нашими прихожанами, людьми, которые там проживают. Регулярное, можно сказать, открытие русских храмов в Европе говорит о том, что Русская православная церковь здесь находится не где-то сбоку, а в центре церковной повестки", δηλαδή "Η παρουσία της Ρωσικής Ορθοδοξίας, της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, στην Ευρώπη είναι ένα φαινόμενο απολύτως φυσικό, που απαιτείται κατ’ αρχάς από τους ενορίτες μας, από τον κόσμο που μένει εκεί. Η τακτική, μπορούμε να πούμε, ίδρυση των Ρωσικών ναών στην Ευρώπη δείχνει ότι η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία εκεί βρίσκεται όχι στο περιθώριο αλλά στο επίκεντρο των εκκλησιαστικών πραγμάτων"...

Δηλαδή άλλη... "Ορθοδοξία" έχουν οι Ρώσοι από τις υπόλοιπες Ορθόδοξες Εκκλησίες; Τι πράγματα είναι αυτά; Στην Κύπρο δεν υπάρχει Ορθόδοξη Εκκλησία; Στη Σουηδία δεν υπάρχει ο Μητροπολίτης Σουηδίας και πάσης Σκανδιναβίας κ. Κλεόπας; Σε όλες τις χώρες της Ευρώπης δεν υπάρχουν Ορθόδοξες Μητροπόλεις και ενορίες για να καλύπτουν τις πνευματικές ανάγκες όλων των εκεί Ορθοδόξων;

Κατάντια της Ρωσικής Εκκλησίας, η οποία πλέον λειτουργεί ως εθνοφυλετική "σέκτα", ως "παρασυναγωγή", ως "αίρεση" και ανοίγει παράλληλες δικαιοδοσίες, όπως κάνουν οι αιρετικοί προτεστάντες στις Ορθόδοξες Χώρες για να αλιεύσουν ψυχές...

Ανείπωτη φρίκη...

Το δημοσίευμα βρίσκεται ΕΔΩ!

π. Ηλίας Βολονάκης, το φως το ακοίμητο του Αγίου Τίτου

Του Σεβ. Μητροπολίτου Αρκαλοχωρίου, Καστελλίου και Βιάννου κ. ΑΝΔΡΕΑ ΝΑΝΑΚΗ, Καθηγητή Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ.

Εξοδιάσαμε το προηγούμενο Σάββατο λειτουργό του Υψίστου, ο οποίος ηνάλωσε τη ζωή του, το είναι του, την υπόστασή του, την οικογένειά του στη διακονία της Εκκλησίας. Πολλές φορές που τον έβλεπα να βραδιοξημερώνεται στον Άγιο Τίτο, αναρωτιόμουν αν η καρδιά του π. Ηλία χτυπάει περισσότερο για τον Άγιο Τίτο ή για την πρεσβυτέρα του την Καλλιόπη και τα παιδιά του, τον Σπύρο, την Ελένη, το Δημήτρη. Για τον π. Ηλία τα όρια του ισοζυγίου, μεταξύ Αγίου Τίτου και οικογένειας, ήταν δυσδιάκριτα. 

Οι σύγχρονοι ειδικοί επιστήμονες θα μας δώσουν πολλές και ποικίλες απαντήσεις γι’ αυτή την αφοσίωση, θα μας κάνουν διάφορες αναλύσεις και βεβαίως δεν θα ομονοήσουν και μεταξύ τους. Πολύ δε περισσότερο αν τυγχάνουν και άγευστοι του μυστηρίου της Εκκλησίας. Όμως, εμείς οι χριστιανοί απόστολοι του Χριστού στον 21ο αιώνα, συνεχιστές δηλαδή της ποιμαντικής καρποφορίας του Αγίου Τίτου, γνωρίζουμε ότι ο πατήρ Ηλίας υπήρξε στη σύνολη βιωτή του καρπός της χάριτος του Παναγίου και τελεταρχικού Πνεύματος.

     Ο Παράκλητος κατηύθυνε τα βήματά του από τη γενέτειρά του τη Σύμη, εδώ στο Ηράκλειο.  Παντρεύτηκε την κρητικιά Καλλιόπη, και ο Κρήτης Ευγένιος, με το χάρισμα της εν Χριστώ διάκρισης, έθεσε το λύχνο επί τη λυχνία του Αγίου Τίτου. Τον κατέστησε πρεσβύτερο του πρωτόθρονου Επισκόπου του. Ο π. Ηλίας έθεσε τη χείρα επί το άροτρον. Όργωσε πολύ βαθιά. Έβγαλε ρόζους στα χέρια και ο αγρός καρποφόρησε. Με είχε συγκλονίσει το κουράγιο του, η δύναμή του, το σθένος του. Πνευματικά και βιολογικά ακατάβλητος.

     Όταν είδα τον Άγιο Τίτο, στην κυριολεξία ανοιχτό, ξεσκέπαστο τον τρούλο, στη θέα τα θεμέλια με τους μυκηναϊκούς, θα έλεγα ογκόλιθους, αναρωτήθηκα, και μάλιστα όπως συνήθιζα τότε, αυθόρμητα, του είπα: «Καλά πώς θα τα φτιάξεις; Πώς θα τα φέρεις εις πέρας όλα αυτά;»  «Ο Άγιος Τίτος θα τα τακτοποιήσει». Απάντηση λακωνική, βεβαία, αυστηρή. Συνέχιζε για δύο χρόνια  κανονικά τις λειτουργίες στον πρόναο του Αγίου Τίτου. Εκεί και Χριστούγεννα και Πάσχα. Το έργο ολοκληρώθηκε με επιτυχία απόλυτη. Το μνημείο του ηρακλειώτικου, του καστρινού πολιτισμού, το Γενί τζαμί που μετά το σεισμό ξαναχτίζεται το 1869, στην εποχή των τανζιμάτ - μεταρρυθμίσεων, όχι μόνο μαζί με τον Μητροπολιτικό ναό του Αγίου Μηνά, αλλά και με τον ίδιο αρχιτέκτονα, τον Αθανάσιο Μούση, το τζαμί, που ο Κρήτης Τίτος Ζωγραφίδης το 1925 το κατέστησε Ορθόδοξο ναό, ξαναχτίστηκε από την αρχή, με πρωτομάστορα όμως τον π. Ηλία. Και ας μην είχε ο Άγιος Τίτος ακίνητα να νοικιάζει ή να εκποιεί. Είχε όμως τη λαμπρή μαρτυρία της οικονομικής διαφάνειας και της χρηστής και ανιδιοτελούς διαχείρισης του π. Ηλία και των συνεφημερίων του, π. Πολυχρόνη και π. Εμμανουήλ. Γι΄ αυτό οι Ηρακλειώτες, αλλά και οι φορείς αγκάλιασαν το έργο, ψυχή, καρδιά και υπόσταση του π. Ηλία, που υπήρξε ο δεύτερος κτήτορας του Αγίου Τίτου, όπως από τότε τον αποκαλώ επευλογήθηκε να υποδεχτεί, επί Κρήτης Ευγενίου το 1966, την Τιμία Κάρα του Αποστόλου Τίτου από την Βενετία.

     Παράλληλα, εργάζεται ως εφημέριος και θεολόγος καθηγητής, για την πνευματική κατάρτιση των νέων της ενορίας και της πόλης ευρύτερα, με τη δημιουργία του πρώτου ενοριακού πνευματικού κέντρου στο Ηράκλειο. Χιλιάδες νέοι φοιτητές και φοιτήτριες, φοίτησαν στο πνευματικό κέντρο του Αγίου Τίτου, προβληματίστηκαν στις συνάξεις των νέων, όπου, χωρίς ανταγωνιστικούς μικρόψυχους λογισμούς, καλούσε επώνυμους και καταρτισμένους ομιλητές για να εισηγηθούν και να διαλεχθούν με τη νέα γενιά. Διαμόρφωσε συνειδήσεις με επισκέψεις σε μοναστήρια, με λατρευτικές συνάξεις, αλλά και με συναντήσεις, όπου εξεφράζονταν οι αιώνιοι προβληματισμοί και ανησυχίες, που πάντοτε απασχολούν τους νέους, φοιτητές και μαθητές, τους οποίους συνόδευε σε εκδρομές στο Άγιον Όρος, όπου γνώρισαν τον Γέροντα Βασίλειο της Μονής Ιβήρων, άλλους αγιορείτες πατέρες, αλλά και τον μετέπειτα αγιοκαταταγέντα Άγιο Παΐσιο. 

     Ξεδιψούσαν και αναπαύονταν, νέοι και νέες, στο πετραχήλι, στις λειτουργίες, στους καθημερινούς όρθρους και εσπερινούς, που επιτελούσε ο π. Ηλίας και οι συνεφημέριοί του στον Άγιο Τίτο.

     Ο πολιτισμός, όρος που κυριαρχεί από τις αρχές του αιώνα μας, έχει συνέχεια, επειδή κάποιοι πρωτοπορούν με το μόχθο τους, το πολύ μεράκι, τον ιδρώτα και τις θυσίες, για να διαφυλάξουν, να διαμορφώσουν, να ζυμώσουν και να επαυξήσουν τον πολιτισμό και να τον παραδώσουν στην επερχόμενη γενιά που θα τους εξοδιάσει. Ο ιδρώτας και οι θυσίες του π. Ηλία υπήρξαν δυσεύρετος οβολός στον πολιτισμό της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Στον πολιτισμό του ελληνισμού, του γένους μας, της ρωμιοσύνης, στην πνευματική παρακαταθήκη του Ορθόδοξου πολιτισμού που ξεκίνησε στην Κρήτη, όταν ο Απόστολος Παύλος χειροτόνησε και κατέστησε τον Τίτο πρώτο Επίσκοπο της μεγαλονήσου. Στο σπουδαίο αυτό κεφάλαιο της πολιτιστικής μας συνέχειας υπήρξε πολύ μεγάλη η προσφορά του π. Ηλία. Υπήρξε μεγίστη.

     Με το χαμόγελό του, την απροϋπόθετη αγάπη του, την καλοσύνη του, την φιλοκαλική διάθεσή του, την συγχωρητικότητα και μακροθυμία του, οικοδόμησε υποστάσεις στους ενορίτες του και ευρύτερα στους Ηρακλειώτες νέους, νέες και ενήλικες.

     Τελευταίο δημιούργημά του είναι ο ναός του Αγίου Πνεύματος στη Ρογδιά, με τα γύρω οικοδομήματα, για την ποιμαντική μέριμνα νέων ζευγαριών. 

     Ο π. Ηλίας πορεύτηκε πάντοτε με γνώμονα τη φωνή της χριστοκεντρισμένης συνείδησής του, πράττοντας το εν Χριστώ καλό και αγαθό στην επίγεια πορεία του και γι΄ αυτό στον ουράνιο αόρατο κόσμο, η ψυχή του θα καταυγάζεται από το απρόσιτο φως του Τριαδικού Θεού, με το οποίο από αυτό τον κόσμο, φώτιζε τις καρδιές των ανθρώπων και των νέων, για να λαμποκοπά στα μάτια τους ανεπιτήδευτη καθαρότητα.

     Το Ηράκλειο εξοδίασε λευίτη, καλοπροαίρετο και καλοδιάθετο, με πίστη, ευγένεια και ταπείνωση. Αφιλοχρήματο και ανεξίκακο λευίτη της εν Χριστώ και Πνεύματι Αγίω, αγάπης και ειρήνης.

     Τον ευχαριστούμε για όλα. Εκζητούμε όλοι τις ευχές του με πρώτους την Πρεσβυτέρα του Καλλιόπη, τον σταθερό και σοφό βραχίονά του, τα παιδιά και τα εγγόνια του. Οι ευχές και οι προσευχές του θα μας συνοδεύουν από το υπερουράνιο θυσιαστήριο του Τριαδικού φωτός της αιωνιότητας.

Συμμετοχή του Μητροπολίτου Ζάμπιας στην Ολομέλεια του Παναφρικανικού Κοινοβουλίου

Με μεγάλη επιτυχία και με σημαντικά συμπεράσματα, πραγματοποιήθηκε στη Νότια Αφρική, η Δεύτερη τακτική Συνεδρίαση του πέμπτου Κοινοβουλίου του Παναφρικανικού Κοινοβουλίου, με θέμα: "Το 2019, το έτος των προσφύγων, των επαναπατρισθέντων και των εκτοπισθέντων στο εσωτερικό της χώρας: προς τις ανθεκτικές λύσεις στην αναγκαστική εκτόπιση στην Αφρική".

Ο Σεβ. Μητροπολίτης Ζάμπιας κ. Ιωάννης, συντονιστής της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας (Ι.Α.Ο.). και σύνδεσμος μεταξύ του Ι.Α.Ο. και του Παναφρικανικού Κοινοβουλίου, συμμετείχε στην Ολομέλεια του Παναφρικανικού Κοινοβουλίου. 

Στο πλαίσιο της Συνόδου Ολομέλειας, πραγματοποίησε συνάντηση με τον Πρόεδρο του Παναφρικανικού Κοινοβουλίου κ. Roger Nkodo Dang, όπου κατά τη διάρκεια της συνάντησης μετέφερε τις ευχές του Αλεξανδρινού Προκαθημένου κ κ. Θεοδώρου Β΄. 

Ο Μητροπολίτης εξέφρασε μήνυμα αλληλεγγύης της ηγεσίας της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας, ενημέρωσε τον κ. Πρόεδρο σχετικά με τις προπαρασκευαστικές δραστηριότητες, επέδωσε δε πρόσκληση για τη συμμετοχή του στη 26η Γενική Συνέλευση της Δ.Σ.Ο., που θα πραγματοποιηθεί στις 19-23 Ιουνίου στη Τιφλίδα της Γεωργίας, με θέμα: "Η συμβολή του κοινοβουλευτισμού στην κατανόηση των σύγχρονων πολιτικο-κοινωνικών φαινομένων".

Επίσης, συζητήθηκε εκτενώς η διοργάνωση της διάσκεψης για τον διαπολιτισμικό και διαθρησκειακό διάλογο, ως ισχυρό εργαλείο για την επίτευξη ειρήνης, σταθερότητας και για την καταπολέμηση της μισαλλοδοξίας και του εξτρεμισμού.

Το συνέδριο αποτελεί πρωτοβουλία της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης της Ορθοδοξίας, το Παναφρικανικού Κοινοβούλιου, του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής και άλλων διεθνών οργανισμών.

Η Διάσκεψη θα φιλοξενηθεί στο Κοινοβούλιο της Ζάμπιας, το Φεβρουάριο του 2020.

Η συνάντηση του Προέδρου του Παναφρικανικού Κοινοβουλίου, κ. Roger Nkodo Dang και του Μητροπολίτου κ. Ιωάννου πραγματοποιήθηκε σε θερμή και φιλική ατμόσφαιρα. Ο Εξοχ. Πρόεδρος, φιλοξένησε τον Σεβασμιώτατο στο Ιδιωτικό Χώρο Υποδοχής και του είπε "να  αισθάνεστε το Αφρικανικό Κοινοβούλιο  σαν το σπίτι σας".

Ποιο είναι το «προφίλ» των απίστων;

Μπορεί να μην πιστεύει κανείς σε κάποια θρησκεία ή στο Θεό, αλλά αυτό δεν σημαίνει κατ' ανάγκη ότι δεν έχει ηθικές αρχές, ότι δεν πιστεύει σε τίποτε υπερφυσικό ή ότι δεν βρίσκει νόημα στο σύμπαν. Αυτό προκύπτει από μια νέα διεθνή επιστημονική έρευνα στο πλαίσιο του προγράμματος «Κατανοώντας την Απιστία», που αποσκοπεί στην επιστημονική κατανόηση του αθεϊσμού και της έλλειψης θρησκευτικής πίστης.

Το διεπιστημονικό πρόγραμμα (από κοινωνιολόγους, ανθρωπολόγους, ψυχολόγους, θεολόγους κ.α.), που υποστηρίχθηκε με 2,3 εκατομμύρια λίρες από το Ίδρυμα Τζον Τέμπλετον, πραγματοποιήθηκε από ερευνητές των πανεπιστημίων Κεντ, Σεντ Μαίρη, Κόβεντρι και Κουίν'ς Μπέλφαστ σε έξι χώρες (ΗΠΑ, Βρετανία, Δανία, Ιαπωνία, Κίνα, Βραζιλία). Οι επιστήμονες εντόπισαν ανθρώπους που δηλώνουν άπιστοι ή άθεοι (δεν πιστεύουν στο Θεό), άθρησκοι (δεν ανήκουν σε κάποια θρησκεία) ή αγνωστικιστές (δεν ξέρουν αν υπάρχει ή όχι Θεός και δεν πιστεύουν ότι υπάρχει τρόπος για να μάθει κανείς με σιγουριά), και τους υπέβαλαν σε λεπτομερείς ερωτήσεις σχετικά με τις πεποιθήσεις τους.

Τα βασικά ευρήματα είναι τα εξής:

- Δεν υπάρχει ένα ενιαίο «προφίλ» απίστου: Οι άπιστοι εμφανίζουν σημαντικές διαφοροποιήσεις τόσο μέσα σε κάθε χώρα, όσο και από χώρα σε χώρα. Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να είναι κανείς άπιστος.

- Η μεγάλη πλειονότητα των απίστων σε όλες τις χώρες προτιμά να δηλώνει ότι δεν έχει «καμία θρησκεία».

- Σχετικά λίγοι προτιμούν να δηλώνουν «άθεοι» ή «αγνωστικιστές» για να ορίσουν την μη θρησκευόμενη ταυτότητα τους. Μερικοί προτιμούν να αυτοπροσδιορίζονται ως ουμανιστές, ελεύθεροι στοχαστές, σκεπτικιστές κ.α.

- Δεν ισχύει η ευρέως διαδεδομένη αντίληψη ότι οι άθεοι είναι δογματικοί, όχι τουλάχιστον περισσότερο από ό,τι είναι οι υπόλοιποι άνθρωποι.

- Η απιστία στο Θεό δεν συνεπάγεται κατ' ανάγκη την έλλειψη πίστης σε άλλα υπερφυσικά φαινόμενα. Η πλειονότητα των απίστων -και σε μικρότερο ποσοστό των αγνωστικιστών- σε όλες τις χώρες δηλώνουν ότι πιστεύουν σε ένα ή περισσότερα υπερφυσικά φαινόμενα. Είναι σχετικά λίγοι όσοι άθεοι ή αγνωστικιστές δεν πιστεύουν καθόλου στο υπερφυσικό.

- Δεν ισχύει ούτε η επίσης κοινή πεποίθηση ότι οι άπιστοι δεν βλέπουν κάποιο τελικό νόημα στο σύμπαν. Αν και αναλογικά περισσότεροι από ότι ο γενικός πληθυσμός δηλώνουν ότι «το σύμπαν τελικά είναι άνευ νοήματος», οι περισσότεροι άθεοι ή αγνωστικιστές βλέπουν όντως νόημα στη ζωή.

- Οι περισσότεροι άπιστοι -με μικρές εξαιρέσεις- υιοθετούν αντικειμενικές ηθικές αξίες, την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και τα δικαιώματα του ανθρώπου, καθώς επίσης τη «βαθιά αξία» της φύσης, και σε καμία περίπτωση δεν είναι πιο ανήθικοι από τους υπόλοιπους ανθρώπους (σύμφωνα με έναν άλλο μύθο).

- Οι άπιστοι και οι υπόλοιποι άνθρωποι που δηλώνουν πιστοί, συμφωνούν σε μεγάλο βαθμό για τις πιο σημαντικές αξίες που δίνουν νόημα στον κόσμο και στη ζωή του καθενός. Πάνω από όλα ιεραρχούνται η «οικογένεια» και η «ελευθερία» τόσο για τους πιστούς όσο και για τους άπιστους, ενώ άλλες αξίες που σε μικρότερο βαθμό εγκολπώνονται, είναι ο οίκτος, η αλήθεια, η φύση και η επιστήμη.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης στο Iftar του Νομάρχη ΚΠόλεως και του Συλλόγου Παραπληγικών Τουρκίας + άλλα νέα, 28.5.2019

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ  ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ

Ἐκκλησιαστικαί εἰδήσεις

Τό ἑσπέρας τῆς Δευτέρας, 27ης Μαΐου 2019, ἡ Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, μετά μελῶν τῆς Πατριαρχικῆς Αὐλῆς, παρεκάθησεν εἰς τό ὑπό τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου παρατεθέν δεῖπνον (iftar) διά τά μέλη τοῦ Συλλόγου Παραπληγικῶν Τουρκίας (Türkiye Omurilik Felçlileri Derneği), ὁμιλήσας καταλλήλως πρός τούς πολυπληθεῖς συνδαιτυμόνας.

* * *

Τό ἑσπέρας τῆς Τρίτης, 28ης ἰδίου, ἡ Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, συνοδευόμενος ὑπό τοῦ Ἱερολ. Ἀρχιδιακόνου τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου κ. Ἰωάννου Χρυσαυγῆ, Καθηγητοῦ, ἐτίμησε διά τῆς ὑψηλῆς Αὐτοῦ παρουσίας τό ὑπό τοῦ Ἐντιμ. κ. Ali Yerlikaya, Νομάρχου τῆς Πόλεως, παρατεθέν ἐν τῷ Πτωχοκομείῳ Darülaceze δεῖπνον (iftar). 

* * *

Ἡ Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, ἐδέξατο εἰς ἀκρόασιν:

- Τόν Σεβ. Μητροπολίτην Δαρδανελλίων κ. Νικήταν, Διευθυντήν τοῦ ἑδρεύοντος ἐν Berkley Η.Π.Α. Πατριαρχικοῦ Ὀρθοδόξου Ἰνστιτούτου «Πατριάρχης Ἀθηναγόρας». 

- Τόν Θεοφιλ. Ἐπίσκοπον Εὐκαρπίας κ. Ἱερόθεον, Ἡγούμενον τῆς ἐν Ἀστορίᾳ Ν. Ὑόρκης Ἱ. Πατριαρχικῆς καί Σταυροπηγιακῆς Μονῆς Ὁσίας Εἰρήνης τῆς Χρυσοβαλάντου, συνοδευόμενον ὑπό τοῦ Αἰδεσιμολ. Πρωτοπρεσβυτέρου τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου κ. Νικολάου Καλαφάτη. 

- Τόν Θεοφιλ. Ἐπίσκοπον Ἐρυθρῶν κ. Κύριλλον, Ἡγούμενον τῆς Ἱ. Μονῆς Ἁγίας Τριάδος Χάλκης, ὑποβαλόντα σέβη καί ἐξαιτησάμενον τήν ἁγίαν Πατριαρχικήν εὐχήν καί εὐλογίαν, ἐπί τοῖς ἐπικειμένοις ὀνομαστηρίοις αὐτοῦ.
  

- Τόν Θεοφιλ. Ἐπίσκοπον Ὀλβίας κ. Ἐπιφάνιον, ἐκ τῆς Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας, ὑποβαλόντα υἱϊκά σέβη καί ἐξαιτησάμενον τήν ἁγίαν Πατριαρχικήν εὐλογίαν ἐπί τῇ ἐκλογῇ αὐτοῦ πρός διαποίμανσιν τῶν ἐν τῇ Χώρᾳ διαβιούντων ἑλληνοφώνων πιστῶν, ὅν ὁ Πατριάρχης συνεχάρη πατρικῶς, εὐχηθείς αὐτῷ θεάρεστον ἀρχιερατείαν.

- Tόν Αἰδεσιμ. κ. Orhan Çanlı, Χωρεπίσκοπον τῶν ἐνταῦθα Συροκαθολικῶν, μετά συνεργατῶν αὐτοῦ, ἐκφράσαντας τάς συγχαρητηρίους εὐχάς των ἐπί τῷ Ἁγίῳ Πάσχα.

- Τόν Πανοσιολ. Ἀρχιμανδρίτην κ. Σεραφείμ Στεργίου, Ἡγούμενον τῆς Ἱ. Πατριαρχικῆς καί Σταυροπηγιακῆς Μονῆς Ἁγίου Νικάνορος Ζάβορδας.

- Τόν Πανοσιολ. Ἀρχιμανδρίτην κ. Γρηγόριον Σοροβάκον, Κληρικόν τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Γερμανίας, ἐπί κεφαλῆς ὁμίλου προσκυνητῶν ἐκ τῆς Ἐνορίας Προφήτου Ἠλιού Φραγκφούρτης. 

- Τούς Ὁσιώτ. Μοναχούς κ.κ. Θεωνᾶν, ἐκ τοῦ Ἱ. Κελλίου Ἁγίου Γεωργίου Σκουρταίων Καρυῶν Ἁγίου Ὄρους, καί Μελίτωνα, ἐκ τοῦ ἐν Καρυαῖς Ἱ. Κελλίου Ἁγίου Γεωργίου τῆς Ἱ. Μονῆς Κουτλουμουσίου.

- Τόν Ἐξοχ. κ. Pekka Voutilainen, Ἐπιτετραμμένον τῆς Φιλλανδίας ἐν Ἀγκύρᾳ, συνοδευόμενον ὑπό τοῦ Ἐντιμ. κ. Jeff Hakko, Ἐπιτίμου Γεν. Προξένου τῆς Χώρας ἐν τῇ Πόλει.  

- Τόν Ἐντιμ. κ. Hayri Türkyılmaz, ἐπανεκλεγέντα Δήμαρχον Μουδανιῶν, μετά συνεργατῶν αὐτοῦ.

- Τόν Ἐλλογ. κ. Ζέφυρον-Κωνσταντῖνον Καυκαλίδην, Νομικόν – Συγγραφέα, ἐξ Ἀθηνῶν.       

- Τούς ἐφετεινούς τελειοφοίτους τῆς Ἱ. Θεολογικῆς Σχολῆς Τιμίου Σταυροῦ Βοστώνης, ὑπό τήν ἡγεσίαν τοῦ Ἐλλογ. κ. Τιμοθέου Πατίτσα, Καθηγητοῦ. 

* * *

Ἡ Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, ἐξεπροσωπήθη ὑπό τοῦ Αἰδεσιμ. Οἰκονόμου κ. Δημητρίου Μαγιόγλου, κατά τό ὑπό τοῦ Ἐντιμ. κ. Ahmet Misbah Demircan, Προέδρου τοῦ Δ. Σ. τοῦ Ἱδρύματος «Kültür Kenti», παρατεθέν ἐν τῷ ἐν Πέραν Ξενοδοχείῳ «Lazzoni» δεῖπνον (iftar), τήν Τρίτην, 27ην Μαΐου. 

Συνάντηση νέου Αρχιεπισκόπου Αμερικής με τον Πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων

ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ, ΑΘΗΝΑ. Ο πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων, Νικόλαος Βούτσης, δέχθηκε την Τρίτη τον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής κ. Ελπιδοφόρο, ο οποίος πραγματοποιεί επίσκεψη στην Αθήνα.

Υποδεχόμενος τον νέο Αρχιεπίσκοπο Αμερικής, ο Πρόεδρος της Βουλής αναφέρθηκε στην εξαίρετη συνεργασία που είχαν στη Χάλκη, όταν, τον Νοέμβριο του 2017, ως Μητροπολίτης Προύσης και ηγούμενος της Ιεράς Σχολής της Χάλκης, ο Σεβασμιότατος κ. Ελπιδοφόρος συνέβαλε τα μέγιστα στην υπογραφή του μνημονίου συνεργασίας μεταξύ των Βιβλιοθηκών της Ιεράς Θεολογικής Σχολής της Χάλκης και της Βουλής των Ελλήνων.

Από την πλευρά του ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής ευχαρίστησε τη Βουλή των Ελλήνων και ειδικότερα τη Βιβλιοθήκη της Βουλής, την οποία χαρακτήρισε υποδειγματική και εξαίρετη, «για την αμέριστη συμπαράσταση στο έργο που επιτελείται στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης, για την καταγραφή και τη διάσωση όλου αυτού του θησαυρού του ελληνικού έθνους αλλά και της Ορθοδοξίας», επισημαίνοντας πως «είναι πολύ μεγάλης σημασίας το γεγονός ότι η Βουλή των Ελλήνων βρίσκεται στο πλευρό της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης και στηρίζει αυτή την προσπάθεια».

Όπως τόνισε, «έχει πολύ μεγάλη σημασία για τον ελληνισμό της διασποράς να κρατάει ζωντανό αυτόν τον ομφάλιο λώρο με το εθνικό κέντρο» και διαβεβαίωσε τον Πρόεδρο της Βουλής «να είστε σίγουρος ότι η Αρχιεπισκοπή Αμερικής, όπως αρμόζει στον ρόλο μιας Εκκλησίας η οποία έχει καθήκον να υπηρετεί την ειρήνη, την αγάπη και τη συνεργασία μεταξύ των λαών, βρίσκεται στη διάθεσή σας για τη διάδοση και την πραγματοποίηση αυτών των ιδεωδών, της ειρήνης, της συμφιλιώσεως, της συνεργασίας και της κοινής πορείας όλων των ανθρώπων για ένα ειρηνικό και κοινό μέλλον».

Απαντώντας στον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής, ο κ. Βούτσης ανέφερε: «Είμαι ευτυχής που ακούω αυτά τα λόγια από εσάς και πιστεύω ότι και στην ομογένεια θα διαδραματίσετε έναν ρόλο μετάγγισης αυτών των απόψεων, αλληλοεπηρεασμού μέσα σε δύσκολες συνθήκες, για να μπορεί και η ομογένεια να έχει πραγματικά αυθεντική ενημέρωση για όλα τα τεκταινόμενα στο κέντρο, εδώ, αλλά και στην Ευρώπη, που είναι ένα άλλο γίγνεσθαι σε σχέση με την Αμερική, αλλά και προκειμένου οι ίδιοι οι άνθρωποι εκεί να εμπνέονται στα έργα τους από το κοινωνικό και θρησκευτικό σας έργο».

Στη συνάντηση παρέστη επίσης ο Α΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. Αναστάσιος Κουράκης.

Ο νέος Επίσκοπος Ολβίας Επιφάνιος, της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ουκρανίας, στο Φανάρι

Επίσκεψη στην Έδρα του Οικουμενικού Πατριαρχείου πραγματοποίησε σήμερα,Tρίτη, 28 Μαΐου 2019, ο νέος Επίσκοπος Ολβίας Επιφάνιος, εκ της Ορθοδόξου Αυτοκεφάλου Εκκλησίας της Ουκρανίας, ο οποίος έγινε θερμά δεκτός από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο.

Ο ελληνικής καταγωγής νέος Ιεράρχης, με πολυετή διακονία στο κλίμα του Οικουμενικού Πατριαρχείου και στην Εκκλησία της Ελλάδος, υπέβαλε τα σέβη του προς τον Παναγιώτατο και ζήτησε την πατριαρχική ευλογία με την ευκαιρία της πρόσφατης εκλογής και χειροτονίας του από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ουκρανίας.

Ο Επίσκοπος Ολβίας διεβίβασε τον σεβασμό, την ευγνωμοσύνη και την αγάπη του Μακαριωτάτου Μητροπολίτου Κιέβου και πάσης Ουκρανίας Επιφανίου, καθώς και των περί αυτόν Αρχιερέων, προς τη Μητέρα Εκκλησία της Κωνσταντινουπόλεως.

Ο Παναγιώτατος με πατρική στοργή ευχήθηκε στον Επίσκοπο Επιφάνιο καλή και ευδόκιμη αρχιερατεία προς όφελος του εν Ουκρανία λαού του Θεού και ιδιαιτέρως των εκεί Ελλήνων Ορθοδόξων.

Ακολούθως ο νέος Αρχιερέας παρακάθησε στην Πατριαρχική τράπεζα.

Σημειώνεται ότι ο Επίσκοπος Ολβίας είναι η πρώτη Αρχιερατική εκλογή και χειροτονία από την απόδοση του Τόμου Αυτοκεφαλίας στην Εκκλησία Ουκρανίας από τη Μητέρα της Εκκλησία Κωνσταντινουπόλεως.

Φωτογραφία: Οικουμενικό Πατριαρχείο

Τον νέο Αρχιεπίσκοπο Αμερικής δέχτηκε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας

Τον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής Ελπιδοφόρο δέχτηκε σήμερα στο Προεδρικό Μέγαρο ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Προκόπης Παυλόπουλος, και τον συνεχάρη για την επάξια εκλογή του στον Αρχιεπισκοπικό Θρόνο Αμερικής.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας υπογράμμισε τη σημασία της στήριξης της Αρχιεπισκοπής Αμερικής, καθώς και τη στήριξη του ιδίου του Πατριαρχείου σε αυτούς τους κρίσιμους καιρούς, κάτι που είναι εξαιρετικά σημαντικό για όλη την Ορθοδοξία.

Παράλληλα, σημείωσε ότι η αποστολή του Αρχιεπισκόπου Αμερικής Ελπιδοφόρου αφορά τη στήριξη ενός από τα μεγαλύτερα τμήματα της ομογένειας, την ομογένεια της Αμερικής. «Γνωρίζετε τα πράγματα, έχετε υπηρετήσει σε υψηλές θέσεις, έχετε αποδείξει ότι γνωρίζετε τα ζητήματα και του Πατριαρχείου και της Ορθοδοξίας. Είμαστε όλοι βέβαιοι ότι θα τα καταφέρετε και προσευχόμαστε να σας δυναμώνει και ο Θεός προς αυτή την κατεύθυνση», κατέληξε ο κ. Παυλόπουλος.

Από την πλευρά του, ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Ελπιδοφόρος ευχαρίστησε θερμά τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας για τη συνάντηση και υπογράμμισε: «Η ομογένεια των Ηνωμένων Πολιτειών είναι το καύχημα του γένους μας και του έθνους μας, του ελληνισμού απανταχού της Γης».

Μάλιστα, σημείωσε ότι έχει εντολή από τον Παναγιώτατο και παρακαταθήκη να διασφαλίσει κατ’ αρχήν την ενότητα αυτής της ομογένειας. «Γιατί το Έθνος μας έχει αποδείξει ότι, όταν έχει ομοφροσύνη και ενότητα, μπορεί να κάνει πολλά πράγματα. Πιστεύω στις δυνατότητες του έθνους μας, πιστεύω στις μεγάλες δυνατότητες της ομογένειάς μας στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες -να είστε βέβαιος- θα είναι πάντοτε ενωμένες και στην υπηρεσία του έθνους αλλά και του Πατριαρχείου μας, το οποίο είναι η κορωνίδα της Ορθοδοξίας και το καύχημα του ελληνικού γένους γενικότερα», πρόσθεσε.

Απευθυνόμενος στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής τόνισε ότι «η συνάντησή μου μαζί σας είναι μια μεγάλη χαρά και προσωπική -διότι πολλές φορές έχουμε συναντηθεί και προσωπικά-, αλλά η θεσμική αυτή συνάντηση για μένα είναι μια προσευχή, όπως την εκφράσατε ήδη και εσείς. Και είναι σημαντικό έναν ιεράρχη και έναν ποιμενάρχη να τον συνοδεύουν και οι προσευχές των ανθρώπων οι οποίοι δεν είναι κληρικοί. Είναι εν είδει ποιμνίου, έτσι να το πω, οι προσευχές των χριστιανών η μεγαλύτερη εντολή και η μεγαλύτερη ενίσχυση που μπορεί να λάβει ένας ιεράρχης όταν αναλαμβάνει τα καθήκοντά του, διότι ο λαός είναι λαός του Θεού».

Καταλήγοντας, ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής υπενθύμισε: «Προσωπικά είχα τη μεγάλη χαρά -αλλά όχι και προσωπικά μόνο εγώ, όλο το ελληνικό έθνος νομίζω ήταν υπερήφανο- όταν σας είδε γονατιστό το 2016, τον Ιούνιο, στην Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της Κρήτης, να προσεύχεστε για την Ορθοδοξία, ενώπιον των προκαθημένων και ενώπιον του Οικουμενικού Πατριάρχου. Εξοχότατε κύριε Πρόεδρε, ένας αρχηγός κράτους, όταν γονατίζει ενώπιον του Θεού, δεν γονατίζει ενώπιον κανενός άλλου. Και στο πρόσωπό σας δεν θα γονατίσει το ελληνικό έθνος και το ελληνικό γένος ενώπιον κανενός άλλου, εφόσον γονατίζει ενώπιον της Εκκλησίας και ενώπιον του Θεού».

ΑΠΕ – ΜΠΕ

Άγγελμα Ονομαστηρίων Οικουμενικού Πατριάρχου, παρόντος του Αρχιεπισκόπου Αθηνών

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ 

ΟΝΟΜΑΣΤΗΡΙΑ 

ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ κ. κ. ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ 

Εὐχαρίστως ἀνακοινοῦται ὅτι, ἐπί τῇ ἑορτῇ τῶν Ἁγίων ἐνδόξων Ἀποστόλων Βαρθολομαίου καί Βαρνάβα, ἀγομένων τῶν σεπτῶν ὀνομαστηρίων τῆς Α. Θ. Παναγιότητος, τοῦ Πατριάρχου ἡμῶν, θά χοροστατήσῃ Οὗτος κατά τόν Ἑσπερινόν τῆς ἑορτῆς, τήν Δευτέραν, 10ην Ἰουνίου, καί ὥραν 6:00 μ. μ., ἐν τῇ Ἱ. Μονῇ Ζωοδόχου Πηγῆς Βαλουκλῆ, μετά τό πέρας τοῦ ὁποίου θά παρατεθῇ δεξίωσις ἐν τῷ αὐλείῳ χώρῳ τῆς Ἱ. Μονῆς, καθ̉ ἥν ἡ Α. Θ. Παναγιότης θά δεχθῇ τά ἑόρτια σέβη τοῦ κλήρου καί τοῦ λαοῦ. 

Τήν ἑπομένην, Τρίτην, 11ην ἰδίου, ὁ Πατριάρχης θά χοροστατήσῃ κατά τήν Θείαν Λειτουργίαν τῆς ἑορτῆς ἐν τῷ Π. Πατριαρχικῷ Ναῷ, ἐν συγχοροστασίᾳ μέν μετά τῶν ἐνταῦθα καί τῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ προσελευσομένων ἁγίων Ἀρχιερέων, τῇ τιμητικῇ δέ παρουσίᾳ καί τῆς Α. Μακαριότητος, τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερωνύμου. Μετά τήν Ἀπόλυσιν, θά προσφωνήσῃ τόν ἑορτάζοντα Προκαθήμενον ὁ α´ τῇ τάξει τῶν Ἱεραρχῶν Σεβ. Μητροπολίτης Γέρων Νικαίας κ. Κωνσταντῖνος καί θά ἀντιφωνήσῃ ὁ Πατριάρχης. 

Διά τούς ἐπιθυμοῦντας νά ἐκκλησιασθοῦν κατά τόν τελεσθησόμενον ἐν τῇ Ἱερᾷ Μονῇ Ζωοδόχου Πηγῆς Βαλουκλῆ Ἑσπερινόν τῆς ἑορτῆς διατίθεται λεωφορεῖον, τό ὁποῖον θά ἐκκινήσῃ τήν 5:00 μ.μ. ἐκ τῆς πλατείας Ταταούλων (Κουρτουλούς), διερχόμενον τήν 5:15 μ.μ. ἔμπροσθεν τῆς Ὄπερας Ταξείμ, μετ᾿ ἐπιστροφῆς εἰς τά ἴδια μετά τό τέλος τοῦ Ἑσπερινοῦ καί τῆς δεξιώσεως. 

Ο Μητροπολίτης Ζακύνθου στην αθωνική Μονή Ξενοφώντος για την εορτή του Αγίου Παχωμίου

Σήμερα, 15/28 Μαΐου 2019, στη Μονή Ξενοφώντος του Αγίου Όρους, κατά την εορτή του Αγίου Παχωμίου του Μεγάλου, καθιδρυτού του κοινοβιακού Μοναχισμού, προέστη της Ευχαριστιακής Συνάξεως ο Σεβ. Μητροπολίτης Ζακύνθου κ. Διονύσιος Δ΄, ο οποίος αυτές τις ημέρες πραγματοποιεί προσκυνηματική ιεραποδημία στο Περιβόλι της Παναγίας. 

     Τον φιλοξενούμενο Μητροπολίτη Ζακύνθου πλαισίωσαν ο Καθηγούμενος της περιώνυμης αυτής Μονής, Πατέρες εκ της Αδελφότητος και φιλοξενούμενοι Πατέρες, μεταξύ των οποίων ο π. Ρωμανός Φωκάκης και ο π. Αναστάσιος Σαλαπάτας. 

     Ο π. Αναστάσιος μερίμνησε και για το δημοσιευόμενο εδώ φωτο-ρεπορτάζ. Τον ευχαριστούμε θερμά!

Η Γ΄ Οικουμενική Σύνοδος του 431 στην Έφεσο και το Αυτοκέφαλο της Εκκλησίας της Κύπρου

Γράφει ο π. Παναγιώτης Θεοδώρου, Θεολόγος

Γράφουμε, αγαπητοί μας αναγνώστες, με αφορμή τα 1588 χρόνια από τη σύγκληση της Γ΄ Οικουμενικής Συνόδου στην Έφεσο και της επικύρωσης του Αυτοκεφάλου της Εκκλησίας της Κύπρου από την εν λόγω Οικουμενική Σύνοδο.

     Τον 5ο αιώνα, λοιπόν, διαφάνηκε η αίρεση του Νεστορίου, Πατριάρχη Κωνταντινουπόλεως. Η διαπίστωση της κακοδοξίας του Νεστορίου σημειώθηκε όταν ο νομικός Ευσέβιος, εντόπισε στα λεγόμενα του Αναστασίου (συγκέλου του Νεστορίου), αιρετικές δοξασίες, οι οποίες αφορούσαν στο πρόσωπο της Θεοτόκου.

     Ο Αναστάσιος δεν αποδεχόταν τον όρο «Θεοτόκος» και αντ’ αυτού, παρόντος του Νεστορίου, εισηγείτο τον όρο «ανθρωποτόκος». Ο Νεστόριος, ωστόσο, για να μην προκληθεί θύελλα αντιδράσεων, εισηγήθηκε να χρησιμοποιείται ο ηπιότερος όρος «Χριστοτόκος», μη δεχόμενος έτσι την υποστατική ένωση των δύο φύσεων στο πρόσωπο του Χριστού, όπως τη διερμήνευε ο Άγιος Κύριλλος, ο οποίος υπογράμμιζε ότι ο Κύριος προσέλαβε ολόκληρη την ανθρώπινη φύση και πως έγινε αντίδωση ιδιωμάτων, αλλά οι δύο φύσεις παρέμειναν ασύγχυτες και άτρεπτες.

Η Σύνοδος της Ρώμης

     Ο νομικός Ευσέβιος, λαϊκός τότε, μετέπειτα Επίσκοπος Δορυλαίου, κατάγγειλε τον Νεστόριο τόσο στον Αλεξανδρείας Κύριλλο, όσο και στον Ρώμης Κελεστίνο. Τότε, ο Άγιος  Κύριλλος απέστειλε δύο επιστολές στον Νεστόριο, στις οποίες αποφαινόταν για τον όρο Θεοτόκος˙ τον Ιούλιο ή Αύγουστο του 429 την πρώτη και Ιανουάριο ή Φεβρουάριο του 430 τη δεύτερη. O Νεστόριος, εν τω μεταξύ, ήδη είχε γράψει δύο επιστολές  στον Πάπα Ρώμης, στην προσπάθειά του να συγκαλυφθεί.

     Επειδή, όμως, το προκείμενο θεολογικό ζήτημα ήταν δύσβατο, για τον Κελεστίνο δεν ανταποκρίθηκε, καταρχάς, στον Νεστόριο. Θεώρησε φρονιμότερο να στείλει σχετική επιστολή στον Αλεξανδρείας με διάφορα ερωτήματα, υπογραμμίζοντας ότι «πάνυ ἐσκανδαλίσθησαν», από τις θέσεις του Νεστορίου. Ο Κύριλλος απάντησε στην επιστολή του Πάπα Ρώμης, επίσης, με επιστολή, με την οποία κοινοποιούσε προς τον «συλλειτουργό» Κελεστίνο (και σε άλλους) τη χριστολογία, όπως ο ίδιος (Κύριλλος) τη διερμήνευε, εξηγούσε την πλάνη του Νεστορίου και ανακοίνωνε τις προθέσεις του για επιβολή ακοινωνησίας στον αιρεσιάρχη. Ακόμη, ο Κύριλλος προτρέπει τον Κελεστίνο να φροντίσει ώστε «δώσομεν ἀφορμάς τοῦ πάντας μία ψυχῄ καί μία γνώμῃ στῆναι καί ἐπαγωνίσασθαι τῇ ὀρθῄ πίστει πολεμουμένῃ». Ο Κελεστίνος απάντησε στον Κύριλλο ότι συμφωνεί μαζί του και αναγνωρίζει πως η θεωρία του Νεστορίου είναι αιρετική. Ωστόσο, δεν μπορούσε να υπεισέλθει στα βαθύτερα νερά του εν λόγω θεολογικού ζητήματος, γι’ αυτό και περιορίστηκε να τονίσει ότι πρόκειται για πρόβλημα που αφορά στη γέννηση του Χριστού. Εξάλλου και στην απαντητική του επιστολή προς τον Νεστόριο, επιπλήττει τον αιρεσιάρχη, αλλά δεν τού ορίζει ακριβώς και τι πρέπει να πιστεύει.

     Επιπλέον, ο Κελεστίνος έδωσε ψήφο εμπιστοσύνης στον Αλεξανδρείας Κύριλλο, καθιστώντας τον στο θέμα αυτό αντιπρόσωπο της Ρώμης. Με το γεγονός αυτό, κρίνουμε, ότι ο Άγιος Κελεστίνος αναγνώρισε έμμεσα πρωτείο αλήθειας στον Άγιο Κύριλλο.

Η Σύνοδος της Αλεξάνδρειας

     Τον Οκτώβριο του ιδίου έτους ο Κύριλλος συγκάλεσε άλλη τοπική Σύνοδο, στο οικείο Πατριαρχείο, η οποία προσυπόγραψε τους «12 αναθεματισμούς» του, παρεκκλίνοντας, έτσι, από τη συμφωνία που είχε συνάψει με τον Ρώμης, για επιβολή μόνο ακοινωνησίας στον Νεστόριο. Κατόπιν, απέστειλε εκτενή συνοδική, δογματικού τύπου, επιστολή στον αιρεσιάρχη, καλώντας τον να αποδεχθεί τους αναθεματισμούς, ουσιαστικά την καθ’ υπόσταση ένωση των δύο φύσεων εν Χριστώ. Όμως, ο Νεστόριος δεν αποδέχτηκε το περιεχόμενο, παρά μόνο τον όρο Θεοτόκος, υπό τις θεολογικές του προϋποθέσεις.

     Από το σημείο αυτό, λοιπόν, άρχισε η αντίστροφη μέτρηση για τη σύγκληση της Γ΄ Οικουμενικής Συνόδου, αφού το ζήτημα απέβη, πλέον, «σκάνδαλο οικουμενικό».

Η Γ΄ Οικουμενική Σύνοδος

     Αν και ο Ρώμης Κελεστίνος δεν θεωρούσε απαραίτητη την σύγκληση Οικουμενικής Συνόδου,  εντούτοις ο Αυτοκράτορας Θεοδόσιος ο Β΄, με τη σύμφωνη γνώμη του Αυτοκράτορα της δύσης Βαλεντινιανού Γ΄, αλλά και του Νεστορίου,  ανακοίνωσε τη σύγκλησή της. Με την επιστολή του όριζε την έναρξη των εργασιών της κατά την ημέρα της Πεντηκοστής (7 Ιουνίου του 431) στην Έφεσο, ώστε να διαπιστωθεί ποιοι κατείχαν και εξέφραζαν την ορθή πίστη, σε σχέση με την ένωση των δύο φύσεων στο πρόσωπο του Χριστού, αλλά και για να θεραπευτούν και άλλα ζητήματα.

     Στην Έφεσο κατέφθασαν εγκαίρως οι Αλεξανδρείας Κύριλλος, Ιεροσολύμων Ιουβενάλιος και Κωνσταντινουπόλεως Νεστόριος, όπως και οι πιο πολλοί απ’ αυτούς που είχαν προσκληθεί. Αντιθέτως, είχαν καθυστερήσει οι εκπρόσωποι του Ρώμης Κελεστίνου, λόγω του χειμώνα, καθώς και ο Αντιοχείας Ιωάννης και οι Επίσκοποι της διοικήσεως της ανατολής. Η καθυστέρησή τους οδήγησε στην ακύρωση της πρώτης ημερομηνίας.

     Οι εργασίες της Συνόδου άρχισαν, τελικά, στις 22 Ιουνίου του αυτού έτους, προεδρεύοντος του Κυρίλλου Αλεξανδρείας μέσα στην «ἁγίᾳ καὶ μεγάλῃ ἐκκλησίᾳ τῇ καλουμένῃ Μαρίᾳ, προκειμένου τοῦ ἁγίου εὐαγγελίου ἐν τῷ μεσαιτάτῳ θρόνῳ». Συνολικά έλαβαν μέρος 210 Πατέρες.

     Ως αυτοκρατορικός εκπρόσωπος παρέστη ο συνεργάτης του Θεοδοσίου Κανδιδιανός, ο οποίος με την έναρξη της 1ης συνεδρίας αποχώρησε, διαμαρτυρόμενος, αφού ο Αντιοχείας Ιωάννης και οι Επίσκοποι της ανατολής, δεν είχαν προλάβει να αφιχθούν. Η Σύνοδος, όμως, συνέχισε κανονικά τις εργασίες της. Μάλιστα, ολοκλήρωσε το ουσιαστικότερο έργο της από την 1η Συνεδρία. Ο Νεστόριος δεν προσήλθε στη Σύνοδο, αν και προσκλήθηκε τρεις φορές.

     Όταν έφθασαν οι αντιπρόσωποι του Ρώμης εντάχθηκαν και μετείχαν κανονικά στις εργασίες της Συνόδου από την 2η συνεδρία και εξής. Μάλιστα, ο Κύριλλος παρίστατο και ως ο «διέπων καί τόν τόπον τοῦ ἁγιωτάτου καί ὀσιοτάτου ἀρχιεπισκόπου τῆς ρωμαίων ἐκκλησίας Κελεστίνου».

     Η αντίδραση του Αντιοχείας Ιωάννη, εν τω μεταξύ, δεν ήταν ανάλογη. Όταν αφίχθηκε συγκάλεσε στις 27 Ιουνίου παράλληλη σύνοδο, στην οποίαν έλαβαν μέρος οι Επίσκοποι της ανατολικής διοίκησης, προκειμένου να καθαιρέσει τον Αλεξανδρείας Κύριλλο και τον Εφέσου Μέμνονα. Η κανονική Σύνοδος απάντησε κατά την 5η συνεδρία της, επιβάλλοντας στον Αντιοχείας, και τους λοιπούς 38 της παρασυνόδου, ακοινωνησία και αργία μέχρι να μετανοήσουν.

     Η οξύτητα των γεγονότων προκάλεσε την επέμβαση του Αυτοκράτορα, ο οποίος έστειλε τον κόμη Ιωάννη, για να μεσολαβήσει προς εκτόνωση της κρίσης. Ο κόμης έφερε μαζί του αυτοκρατορικό γράμμα, που διακήρυσσε ως καθαιρεμένους τον Νεστόριο, τον Αλεξανδρείας Κύριλλο και τον Εφέσου Μέμνονα, τους οποίους και έθεσε υπό περιορισμό, μέχρι να επέλθει συνεννόηση μεταξύ των δύο παρατάξεων στη Χαλκηδόνα. Η επιχείρηση ναυάγησε, γι’ αυτό και ο Αυτοκράτορας επιβεβαίωσε την καθαίρεση του Νεστορίου, τον οποίο και εξόρισε. Ακολούθως, διέκοψε τις εργασίες της Συνόδου και έδωσε εντολή όπως 7 μέλη της κανονικής Συνόδου, μαζί με τους ενδημούντες Επισκόπους της Πόλης, να εκλέξουν και χειροτονήσουν νέο Πατριάρχη. Πράγμα που έγινε την 25ην Οκτωβρίου, οπότε εκλέχθηκε νέος Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως ο Μαξιμιανός (432-434).

     Ύστερα από διαβουλεύσεις και μεσολαβήσεις η διαφορά μεταξύ του Κυρίλλου Αλεξανδρείας και Ιωάννη Αντιοχείας, γεφυρώθηκε το 433, με τη λεγόμενη «Ἔκθεση τῶν Διαλλαγῶν», που θεωρείται έργο του Θεοδώρητου Κύρου.  Η εν λόγω έκθεση στάλθηκε από τον Ιωάννη Αντιοχείας στον Κύριλλο και αφορούσε στην ενανθρώπηση του Κυρίου, ενώ το περιεχόμενό της έγινε, τελικά, δεκτό από τον Κύριλλο Αλεξανδρείας.

     Εν τέλει, η Γ΄ Οικουμενική Σύνοδος αποφάσισε: την οριστική καταδίκη του Νεστορίου και της θεωρίας του, επικύρωσε το Σύμβολο της Νικαίας - Κωνσταντινουπόλεως και καταδίκασε τις αιρέσεις του πελαγιανισμού και των μεσσαλιανών.

Το Αυτοκέφαλο της Εκκλησίας της Κύπρου

     Η Σύνοδος ασχολήθηκε και με θέματα Κανονικού Δικαίου. Κατά την 7η συνεδρία της (πιθανόν κατά την 31η Ιουλίου 431), η οποία ως φαίνεται, εκ των διασωθέντων Πρακτικών, ήταν η τελευταία, έγινε ανάγνωση «λιβέλλου» που υποβλήθηκε από τον Αρχιεπίσκοπο Κωνσταντίας Ρηγίνο. Ο Αρχιεπίσκοπος Ρηγίνος, που συνοδευόταν από τους Επισκόπους Κουρίου Ζήνωνα και Σόλων Ευάγριο, επικαλέστηκε ανάμιξη του Αντιοχείας στις χειροτονίες των Επισκόπων της Κύπρου (ACO 1, 1, 7, σελ. 118-122). Η Σύνοδος αποφάσισε να κατοχυρώσει - επικυρώσει, την ήδη ισχύουσα και αναγνωρισμένη, από την ίδρυσή της, αυτοτέλεια και ανεξαρτησία* της Εκκλησίας της Κύπρου.

     Έτσι τερμάτισε τις βλέψεις του Πατριάρχη Αντιοχείας, ο οποίος  αξίωνε εναρμόνιση των εκκλησιαστικών ορίων με τα πολιτικά και διοικητικά όρια. {*Ο όρος «αυτοκέφαλος» δεν υπάρχει στα πρακτικά της Συνόδου. Τον όρο διαχειρίζεται ο Θεόδωρος ο Αναγνώστης, προκειμένου να ορίσει μονολεκτικά την απόφαση της Συνόδου (P.G. 86, 184)}.

     «Ἡ ἅγια Σύνοδος εἶπε», λοιπόν, «πρᾶγμα παρὰ τοὺς ἐκκλησιαστικοὺς θεσμοὺς καὶ τοὺς κανόνας τῶν ἁγίων Πατέρων καινοτομούμενον, καὶ τῆς πάντων ἐλευθερίας ἁπτόμενον, προσήγγειλεν ὁ θεοσεβέστατος συνεπίσκοπος Ρηγίνος καὶ οἱ σὺν αὐτῶ εὐλαβέστατοι ἐπίσκοποί της Κυπρίων ἐπαρχίας Ζήνων καὶ Εὐάγριος. Ὅθεν, ἐπειδή, τὰ κοινὰ πάθη μείζονος δεῖται τῆς θεραπείας, ὡς καὶ μείζονα τὴν βλάβην φέροντα, καὶ μάλιστα εἰ μηδὲ ἔθος ἀρχαῖον παρηκολούθησεν, ὥστε τὸν ἐπίσκοπόν της Ἀντιοχέων πόλεως τὰς ἐν Κύπρῳ ποιεῖσθαι χειροτονίας, καθᾶ διὰ τῶν λιβέλλων καὶ τῶν οἰκείων φωνῶν ἐδίδαξαν οἱ εὐλαβέστατοι ἄνδρες, οἱ τὴν πρόσοδον τὴ ἁγία Συνόδω ποιησάμενοι, ἔξουσι τὸ ἀνεπηρέαστον καὶ ἀβίαστον οἱ τῶν ἁγίων ἐκκλησιῶν τῶν κατὰ τὴν Κύπρον προεστῶτες, κατὰ τοὺς κανόνας τῶν ὁσίων Πατέρων καὶ τὴν ἀρχαίαν συνήθειαν, δὶ ἑαυτῶν τὰς χειροτονίας τῶν εὐλαβεστάτων ἐπισκόπων ποιούμενοι. Τὸ δὲ αὐτὸ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων διοικήσεων καὶ τῶν ἁπανταχοῦ ἐπαρχιῶν παραφυλαχθήσεται, ὥστε μηδένα τῶν θεοφιλέστατων ἐπισκόπων ἐπαρχίαν ἑτέραν, οὐκ οὖσαν ἄνωθεν καὶ ἐξ ἀρχῆς ὑπὸ τὴν αὐτοῦ ἢ γοῦν τῶν πρὸ αὐτοῦ χεῖρα καταλαμβάνειν• ἀλλ’ εἰ καὶ τὶς κατέλαβε καὶ ὑφ’ ἑαυτὸν πεποίηται βιασάμενος, ταύτην ἀποδιδόναι• ἶνα μὴ τῶν Πατέρων οἱ κανόνες παραβαίνωνται, μηδὲ ἐν ἱερουργίας προσχήματι, ἐξουσίας τῦφος κοσμικῆς παρεισδύηται, μηδὲ λάθωμεν τὴν ἐλευθερίαν κατὰ μικρὸν ἀπολέσαντες, ἢν ἠμὶν ἐδωρήσατο τῷ ἰδίῳ αἵματι ὁ Κύριος ἠμῶν Ἰησοῦς Χριστός, ὁ πάντων ἀνθρώπων ἐλευθερωτής. Ἔδοξε τοίνυν τὴ ἁγία καὶ οἰκουμενικὴ Συνόδω σώζεσθαι ἑκάστη ἐπαρχία καθαρὰ καὶ ἀβίαστα τὰ αὐτὴ προσόντα δίκαια ἐξ ἀρχῆς καὶ ἄνωθεν, κατὰ τὸ πάλαι κράτησαν ἔθος, ἄδειαν ἔχοντος, ἑκάστου μητροπολίτου τὰ ἴσα τῶν πεπραγμένων πρὸς τὸ οἰκεῖον ἀσφαλὲς ἐκλαβεῖν. Εἰ δὲ τὶς μαχόμενον τύπον τοῖς νῦν ὠρισμένοις προκομίσοι, ἄκυρον τοῦτον εἶναι ἔδοξε τὴ ἁγία πάση καὶ οἰκουμενικὴ Συνόδω» (ACO 1, 1, 7, σέλ. 122). Ο Βαλσαμών αναφέρει πως «παλαιὸν πάντες οἱ τῶν ἐπαρχιῶν μητροπολίται αὐτοκέφαλοι ἤσαν καὶ ὑπὸ οἰκείων συνόδων ἐχειροτονοῦντο».

     Αξίζει να σημειωθεί ότι η Σύνοδος της Εφέσου δεν διατύπωσε κανόνες. Από τα πρακτικά και δύο επιστολές της, όμως, σχηματίστηκαν συνολικά εννέα κανόνες, οι οποίοι περιελήφθηκαν στις κανονικές συλλογές της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Ο 8ος κανόνας, που αφορά ιδιαιτέρως στην Εκκλησία της Κύπρου, σχηματίστηκε από τα πρακτικά της 7ης Συνεδρίας.

     Στη συνέχεια, το έτος 478, ο  Αρχιεπίσκοπος Κυπρου  Ανθέμιος μετά από όραμα εντόπισε τον τάφο και το τίμιο λείψανο του  Αποστόλου Βαρνάβα• «Βαρνάβα τοῦ Ἀποστόλου τὸ λείψανον εὑρέθη ἐν Κύπρῳ ὑπὸ δένδρον κερατέα, ἔχον ἐπὶ τοῦ στήθους τὸ κατὰ Ματθαῖον εὐαγγέλιον, ἰδιόγραφόν του Βαρνάβα. Ἐξ ἢς προφάσεως καὶ περιγεγόνασι Κύπριοι, τὸ αὐτοκέφαλον εἶναι τὴν κατὰ αὐτοὺς μητρόπολιν καὶ μὴ τελεῖν ὑπὸ Ἀντιόχειαν» (P.G. 86, 184), σημειώνει ο Θεόδωρος Αναγνώστης.

     Ο Ανθέμιος πρόσφερε το εν λόγω Ευαγγέλιο στον Αυτοκράτορα ττου Βυζαντίου Ζήνωνα. Ο Αυτοκράτορας, και εις ένδειξη εκτίμησης, παραχώρησε τρία αυτοκρατορικά προνόμια στον (εκάστοτε)  Αρχιεπίσκοπο Κύπρου: 1. να υπογράφει με κιννάβαρι (κόκκινο μελάνι), 2. να φέρει πορφυρούν μανδύα κατά τις ιεροτελεστίες και 3. να κρατεί αντί επισκοπικής πατερίτσας το αυτοκρατορικό σκήπτρο. Με την ενέργειά του επικύρωσε ξανά το Αυτοκέφαλο της Εκκλησίας Κύπρου, υπογραμμίζοντας ότι η Εκκλησία της Κύπρου είναι Αποστολική, γι’ αυτό δικαιούται να είναι και Αυτοκέφαλη.

     Την αυτοκεφαλία της Εκκλησίας της Κύπρου επικύρωσε αργότερα και τοπική Σύνοδος το 488 στην Κωνσταντινούπολη, αφού ο Πατριάρχης Αντιοχείας εξακολουθούσε να αμφισβητεί την απόφαση της Γ΄ Οικουμενικής Συνόδου.

     Τέλος, τα αυτοκρατορικά προνόμια και το Αυτοκέφαλο επικύρωσε και η Πενθέκτη Οικουμενική Σύνοδος το 692, επίσης, στην Κωνσταντινούπολη. Επιπρόσθετα, μάλιστα, παραχωρήθηκε στον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου το δικαίωμα να συγκαλεί Μείζονα Σύνοδο.

     Σε ό,τι αφορά την Εκκλησία της Κύπρου η κατάταξη στα Δίπτυχα, μετά την Πενθέκτη Οικουμενική Σύνοδο, είχε διαμορφωθεί ως εξής: Ρώμης, «μετ’ εκείνον υπάρχοντα» και «των ίσων απολαύειν πρεσβείων» (με τον Ρώμης) ο Κωνσταντινουπόλεως, Αλεξανδρείας, Αντιοχείας,  Ιεροσολύμων και ακολούθως της Κύπρου.